Polski ćwierćfinał w Toruniu

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: bellacup.pl

Pięć Polek walczyło o awans do ćwierćfinału turnieju Bella Cup w Toruniu. Sztuki tej udało się dokonać jedynie dwójce naszych. Jednak możemy mieć pewność, że będziemy mieli swoją reprezentantkę w półfinale, gdyż jutro naprzeciw siebie staną Anna Korzeniak i Magdalena Kiszczyńska.

Anna Korzeniak już w meczu drugiej rundy musiała stawić czoła rodaczce. Czwarta rakieta toruńskiego turnieju i naszego kraju pokonała Paulę Kanię 7:6(0), 6:1. W pierwszym secie wyrównana batalia toczyła się do stanu 6:6. Wówczas inicjatywę przejęła bardziej doświadczona krakowianka, która koncertowo rozegrała tie breaka, nie oddając młodszej o 4 lata rodaczce ani jednego punktu. Równie jednostronny obraz gry miał miejsce w drugiej partii. Notowana w trzeciej setce światowego rankingu Korzeniak pewnie wygrała do jednego i zapewniła sobie miejsce w najlepszej ósemce imprezy.

Teoretycznie trudniejsze zadanie czekało Magdalenę Kiszczyńską. Rywalką 21-letniej szczecinianki była bowiem rozstawiona z „piątką” Rosjanka Jelena Czałowa. Polka zaprezentowała się lepiej od wyżej notowanej rywalki i triumfowała 7:5, 6:3. Dla Kiszczyńskiej ćwierćfinał w Toruniu to najlepszy rezultat w tym sezonie. Jelena Czałowa to jedyna rozstawiona tenisistka, jaka pożegnała się już z toruńską imprezą o puli nagród 25 tysięcy dolarów. Awans do najlepszej ósemki wywalczyły Tereza Hladikova (nr 1), Julia Bejgelzimer (nr 3), Bojana Jovanovski (nr 6) oraz Ksenia Milewska (nr 7).

Mniej szczęścia miały Karolina Kosińska i Katarzyna Piter. 23-letnia warszawianka uległa turniejowej „dwójce” Lence Tvarovskovej. Kosińska stoczyła wprawdzie wyrównany bój z 27-letnią Słowaczką, ale ostatecznie uległa 6:7(0), 5:7. Szybciej przygodę z Bella Cup zakończyła Katarzyna Pier. 18-letnia poznanianka przegrała 2:6, 0:6 z potężnie serwującą Gruzinką Oksaną Kałasznikową.

Do finału gry podwójnej awansowała para numer cztery, Karolina Kosińska i Aleksandra Rosolska. Polki pokonały 6:3, 6:1 Justynę Jegiołkę i Serbkę Dianę Nakić. Ich finałowymi rywalkami będą pogromczynie Pauli Kani i Katarzyny Piter, najwyżej rozstawione Julia Bejgelzimer i Ksenia Milewska.

Wyniki drugiej rundy singla:
Anna Korzeniak (Polska, 4) – Paula Kania (Polska, WC) 7:6(0), 6:1
Magdalena Kiszczyńska (Polska) – Jelena Czałowa (Rosja, 5) 7:5, 6:3
Lenka Tvarovskova (Słowacja, 2) – Karolina Kosińska (Polska) 7:6(0), 7:5
Oksana Kałasznikowa (Gruzja, 8) – Katarzyna Piter (Polska, Q) 6:2, 6:0

W krzywym zwierciadle: Ludzie i komputery (korespondencja z Londynu)

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Londynu Artur St. Rolak, foto: AFP

Mylić się jest rzeczą ludzką. Można się mylić i w mowie, i w piśmie. Ale żeby aż tak? W oficjalnym programie turnieju – codziennie nowym, codziennie po 7 funtów za sztukę – Ronald Atkin długo rozwodził się nad rosnącą frustracją Jeleny Diemientiewej, która po 11 latach i 42 Wielkich Szlemach starań ciągle nie może awansować do finału. A Roland Garros 2004? A US Open 2004? Demencja?

John Lloyd – w Wielkiej Brytanii znany jako tenisista, na świecie raczej jako były mąż Chris Evert – w porannym programie BBC powiedział, że żadna z Rosjanek nie ma najmniejszych szans w starciu z siostrami Williams. Ten pomylił się tylko w połowie, a na dodatek ma jeszcze alibi – Jelena faktycznie przegrała z Sereną.

Ludzka pamięć jest krótka, a natura leniwa. Nikomu nie chce się grzebać ani w pamięci swojej, ani w pamięci komputera. Łatwiej powiedzieć, że to był jeden z najlepszych meczów w historii tenisa. Sprawa bardzo subiektywna, ale pewne jest, że tak skrajnych półfinałów Wimbledon nie widział już od baaardzo dawna.

Kto się spóźnił i został wpuszczony na trybuny dopiero po trzech gemach, ten się bardzo zdziwił, że już w pierwszym Diemientiewa przełamała serwis Williams. Potem zrobiła to jeszcze dwukrotnie, a siedem razy była tego bardzo bliska. Kiedy Rosjanka zdobyła pierwszego seta, publiczność przyjęła to wielką owacją. Na większą może liczyć tylko Andy Murray. Gdy Amerykanka wyrównała, przez grzecznościowe oklaski bez trudu przebił się jej okrzyk zadowolenia.

Nawet w krótkiej pamięci powinny zmieścić się dwa challenge. Pierwszy raz komputer pokazał, że piłka zahaczyła o linię dosłownie na słowo honoru. Aut dałby Diemientiewej prowadzenie 5:3 w drugim secie przy własnym serwisie. Za drugim razem, po drajwie Williams, piłka podskoczyła na taśmie i spadła – zdaniem liniowego – poza kortem. Amerykanka oprotestowała tę decyzję. I miała rację, bo na monitorze pojawił się napis „In”. Tak Rosjanka straciła szansę na prowadzenie 4:1 w trzeciej partii.

Wszystko przez to, że mylą się ludzie, a nie maszyny.

Siostry Williams – Rosja 2:0

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wimbledon.org/sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

Drugi rok z rzędu, a po raz czwarty w historii w finale Wimbledonu zmierzą się siostry Serena oraz Venus Williams. Pierwsza z nich rozegrała epicką batalię z Jeleną Diemientiewą, druga straciła tylko gema w rywalizacji z liderką rankingu WTA Dinarą Safiną.

W tegorocznych półfinałach Wimbledonu spotkały się cztery najwyżej rozstawione tenisistki, a zarazem doszło do swoistego meczu USA – Rosja. Konkretnie doszło do rywalizacji sióstr Williams z dwoma najlepszymi tenisistkami „Sbornej”. W obu przypadkach górą były reprezentantki Stanów Zjednoczonych.

Dzisiejsze półfinały miały diametralnie różny przebieg, ale w obu nie brakowało zaskakujących sytuacji. Serena Williams i Jelena Diemientiewa rywalizowały przez dwie godziny oraz czterdzieści dziewięć minut. Już w pierwszym gemie spotkania Rosjanka wywalczyła breaka, ale natychmiast przewagę roztrwoniła. Od tego momentu tenisistki regularnie wygrywały własny serwis i doszło do rozgrywki tie breakowej. Ten w pierwszej fazie miał bardzo zacięty przebieg, ale od stanu 2:3 Diemientiewa wygrała cztery kolejne piłki, a ostatecznie całą rozgrywkę 7:4.

Pierwszy gem drugiego seta to ponownie break, tym razem na korzyść Williams. Rosjanka zdołała doprowadzić do stanu 3:3, ale w jedenastym gemie Amerykanka ponownie wywalczyła przełamanie. Po zmianie stron Serena zdołała utrzymać własne podaniach i wygrać całego seta. Nie przyszło to jej łatwo, gdyż Diemieniewa miała trzy break pointy, swojej szansy jednak nie wykorzystała. Decydująca odsłona to mieszanka fantastycznej walki i przepięknych zagrań z banalnymi błędami. Pochodząca z Moskwy tenisistka prowadziła już 3:1, ale przewagi nie zdołała utrzymać do końca i po dramatycznej końcówce przegrała 6:8!

„To zdecydowanie jedno z najbardziej dramatycznych zwycięstw w mojej karierze. Nie mam co do tego wątpliwości” – przyznała na pomeczowej konferencji Serena Williams.

Po tak niezwykłym pierwszym półfinale londyńska publiczność zacierała ręce na drugi akt amerykańsko-rosyjskiej rywalizacji. Fakt, że naprzeciw siebie stanęły obrończyni tytułu oraz liderka rankingu WTA tylko potęgowało te nadzieje. Okazały się one jednak niezwykle płonne. 29-letnia Venus Williams w zaledwie pięćdziesiąt jeden minut pokonała o sześć lat młodszą Dinarę Safinę 6:1, 6:0. W całym spotkaniu Amerykanka odnotowało szesnaście piłek kończących, przy zaledwie jednym niewymuszonym błędzie. Rosjanka natomiast miała szesnaście niewymuszonych błędów oraz sześć „winnersów”.

„Nie da się ukryć, że nie jestem specjalnie zadowolona z końcowego wyniku. Myślę, że ona jest za dobra na korcie trawiastym. To nie jest moja ulubiona nawierzchnia, a jej tak, więc szczerze mówiąc ona była dziś po prostu za dobra.” – przyznała po spotkaniu Dinara Safina.

„To dla mnie duży sukces. Jestem zadowolona z mojej dyspozycji. Oczywiście granie przeciwko numerowi jeden jest zawsze ekscytujące. Ciężko na to wszystko pracowałem, a dzisiaj byłam zdolna grać tak jak należy” – skomentowała z kolei obrończyni tytułu Venus Williams.

Wyniki półfinałów:
Venus Williams (USA, 3) – Dinara Safina (Rosja, 1) 6:1, 6:0
Serena Williams (USA, 2) – Jelena Diemientiewa (Rosja, 4) 6:7(4), 7:5, 8:6

Media Cup na Warszawiance

/ Maciej Weber , źródło: tennismediacup.pl, foto:

Katarzyna Melibruda (Biuro Reklamy TVP) i Przemysław Kwasiborski (Landu Agencja Reklamowa) wygrali Tennis Media Cup 2009 na kortach Warszawianki

W kategorii pań drugie miejsce zajęła Patrycja Sulewska (Cable Team Poland), a trzecie Monika Kanast (Kelner Polska Sp. z.o.o.). Wśród panów drugi był Axel Armad (Ferrero Polska), a trzeci Jacek Węglarz (Graffiti Film sp. z.o.o.). Nagroda specjalna trafiła do Roberta Skolimowskiego (FireFly Creation).