Wimbledon: Radwańska i Lisicki „na papierze”

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Dziś, ok. godziny 16, o wielkoszlemowy finał powalczą Agnieszka Radwańska i Sabine Lisicki. Przed tym niezwykle ważnym spotkaniem dla polskiego tenisa, przygotowaliśmy zestawienie statystyk obu zawodniczek z dotychczas rozegranych meczów w tegorocznym Wimbledonie. 

 

 ""                 ""

       

   9 godzin i 31 minut     Czas spędzony na korcie     6 godzin i 54 minuty
          120     Rozegrany gemów     74
          1     Rozegranych tie breaków     0
          125     Uderzeń wygrywających     141
          54     Niewymuszonych błędów     84
          262     Punkty wygrane przy własnym podaniu     222
          23     Przełamania     22
          343     Łącznie wygranych piłek     380
          72     Średni procent trafionego pierwszego podania     63
          10     Asy     29
          13     Podwójne błędy     13
          66     Procent punktów wygranych po pierwszym podaniu     71
          169 km/h     Najszybszy serwis     196 km/h

 

Janowicz: Właśnie o tym marzyłem

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz niezwykle ekspresyjnie wypowiadał się na temat swojego wielkiego wyczynu na kortach Wimbledonu. Polak nie odczuwa strachu przed pojedynkiem z Brytyjczykiem Andy Murray’em w istnej tenisowej „jaskini lwa”.

Wielka radość wywołana historycznym awansem trwała w najlepsze jeszcze na długo po zakończeniu meczu. Każda wypowiedź 22-latka emanowała szczerym zachwytem – W tym momencie jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Właśnie na to czekałem. Właśnie o tym marzyłem. Z mojego doświadczenia, czasami, jeżeli bardzo się o czymś marzy, może się to naprawdę wydarzyć – cieszył się jak dziecko Polak.

Mimo że w swojej metryczce Janowicza widnieje już jeden finał, on sam nie ma wątpliwości, że dotychczasowe dokonania na kortach Wimbledonu to jego największy sukces w karierze. – Osiągnąłem półfinał Wielkiego Szlema, to mój życiowy wynik. Mam w głowie zeszłoroczny turniej w Paryżu, gdzie doszedłem do finału, ale teraz z serca płyną zgoła odmienne uczucia. To Wielki Szlem, więc uważam, że Wimbledon należy postawić przed Paryżem.

Wynik 3-0 nie pokazuje w pełni skali trudności środowej rywalizacji. W każdym z trzech setów kluczem do wygranej było jedno jedyne przełamanie. – Będąc szczerym, gdybym miał porównać ten mecz z kilkoma innymi, to było jedno z najtrudniejszych spotkań w moim życiu – nie ukrywa nowy bohater polskiego tenisa. – Jak już wspominałem, znam Łukasza dość dobrze. Jest moim partnerem w rozgrywkach Davis Cup, więc wiemy o sobie sporo. Przyjaźnimy się i myślę, że było to coś miłego dla nas obu.

W półfinale Janowicz zmierzy się z wielką nadzieję brytyjskich fanów, Andy Murray’em. Bilety na ich spotkanie rozchodzą się jak ciepłe bułeczki, a ceny u koników sięgają 12 tysięcy funtów! – To będzie naprawdę niezły mecz, toczony w świetnej atmosferze. Z całą pewnością tłum nie będzie mi pomagał, ale zobaczymy, co się wydarzy. To mój pierwszy półfinał w karierze, więc nie wiem, czego się spodziewać – nawiązał do czwartkowej batalii „Jerzyk”. – Murray to świetny gracz. Należy do ścisłej czołówki od wielu, wielu lat. W zeszłym roku wygrał US Open, więc nie będzie łatwo. Na pewno nie będzie łatwo. Przed rokiem udało mi się go pokonać i wierzę, że uda mi się to zrobić po raz drugi.

W głosie Łukasza Kubota dało się wyczuć lekkie rozczarowanie z powodu zmarnowanej okazji. Aczkolwiek, jak przyznaje sam 31-latek, tego dnia lepiej spisywał się Janowicz.- Wiedzieliśmy, że jeden z nas zagra w półfinale. Tak jak mówiłem wcześniej, miałem dzisiaj jedną szansę i jej nie wykorzystałem. Jerzy niewątpliwie zasługiwał na zwycięstwo w tym meczu. Był dzisiaj lepszy. Chciałbym mu życzyć powodzenia i rzecz jasna zamierzam trzymać za niego kciuki – z uznaniem wypowiadał się o swoim pogromcy tenisista z Lubina.

Kubot dokładnie wyjaśnił genezę prekursorskiej wymiany koszulek po meczu tenisowym. – Powiedziałem: zróbmy to, wymieńmy się. Uczyńmy nasz tenis sławniejszym, popularniejszym i pokażmy, że Polska istnieje na tenisowej mapie świata. To nie zdarzyło się nigdy wcześniej. Myślę, że to demonstruje, jak ważne jest fair play, i ukazuje przyjaźń na korcie. Walczymy zaciekle o każdy punkt, ale, kiedy kończy się mecz, jesteśmy przyjaciółmi. Pokazujemy, że to tylko sport.

I trudno się z Kubotem nie zgodzić. Obu schodzących z kortu Polaków żegnały owacje na stojąco i wyrazy podziwu. Nie tylko dla prezentowanego przez nich poziomu, ale też postawy pozasportowej.