(Bez)cenne bilety na mecz Janowicza

/ Antoni Cichy , źródło: metro.co.uk, foto: AFP

Astronomicznych sum sięgnęły ceny biletów na półfinałowy pojedynek Jerzego Janowicza z nadzieją gospodarzy, Andy Murray’em. Na czarnym rynku za wejściówki trzeba zapłacić nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych!

Spotkaniu Szkota z rewelacyjnie spisującym się w Wimbledonie łodzianinem towarzyszy atmosfera wielkiego sportowego święta. A to prawdziwa gratka dla fanów sportów, nie mówiąc już o miłośnikach tenisa. Historia pisze się na naszych oczach. W piątek zarówno Murray, jak i Janowicz, staną przed szansą na kolejny wielki wyczyn – jeszcze nigdy w finale singlistów w „The Championships” nie grał polski tenisista, a Brytyjczycy na triumf swojego rodaka czekają już 77 lat!

Nic dziwnego, że zdobycie wejściówek na piątkowy półfinał graniczy z cudem. Największe szanse stwarza „drugi obieg”, lecz ceny u koników znacznie przewyższają te ustalone przez organizatorów. Szczęśliwcy za bilet na portalu viagogo.com zapłacą bagatela 3 6500 funtów, czyli około 18 tysięcy złotych! To najniższa cena, bowiem rekordowa suma oscylowała w granicach 12 000 funtów – wydatek rzędu 60 000 złotych.

Brytyjczycy nie wyobrażają sobie innego rozstrzygnięcia niż wygrana Murray’a, a to rzecz jasna zwiększyło popyt na wejściówki na niedzielny finał. Najwyższa zanotowana cena za taki bilet sięgnęła na viagogo.com 26 800 funtów, co daje przeszło 130 tysięcy złotych, lecz portal seatwave.com przebił ten rezultat sumą 40 000 funtów (ponad 200 000 złotych)!

Radwańska: Zagrać gorzej i wygrać

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska w minorowym nastroju opuszczała Kort Centralny. Wobec porażki z Sabine Lisicki na nic zdały się pochwały dziennikarzy i świadomość dobrej gry.

Krakowianka doskonale zdaje sobie sprawę z tego, iż otarła się o sobotni finał. Przez moment powtórzenie zeszłorocznego sukcesu było na wyciągnięcie rakiety. – To tylko jedno przełamanie. Rywalka bardzo dobrze serwowała. Z jednej strony to przełamanie to wiele, ale z drugiej nie tak bardzo. Miałam wiele okazji. Byłam już dwa punkty od wygranej w meczu. A wtedy ona w drugim podaniu serwuje z prędkością 100 mil na godzinę. W takim momencie wiadomo, że wszystko przybiera inny kształt – relacjonuje najlepsza polska tenisistka.

Radwańskiej nie pokrzepiły opinie dziennikarzy i ekspertów. Wszyscy zgodnie, jak jeden mąż, wypowiadali się o jej postawie w samych superlatywach. Niestety, przeważyły drobne błędy. – Wolałabym rozegrać gorsze spotkanie i wygrać. Miałam sporo szans i kilka prostych błędów, które kosztowały mnie zwycięstwo – ze smutkiem przyznała czwarta rakieta świata.

Wimbledon: ostatnie odliczanie

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Kort centralny, drugi mecz dnia i jedno z najważniejszych spotkań w historii polskiego tenisa. Jerzy Janowicz spróbuje zatrzymać wielkiego faworyta gospodarzy, ubiegłorocznego finalistę – Andy Murraya.

Pierwszy mecz półfinałowy, pomiędzy Juanem Martinem Del Potro a Novakiem Djokoviciem, rozpocznie się na korcie centralnym o godzinie 14 (czasu w Polsce). Obaj tenisiści nie stracili jeszcze w tegorocznym Wimbledonie seta i zapowiada się nadzwyczajna batalia.

Dla polskich kibiców i większości osób na korcie centralnym, będzie to jednak tylko przygrywka przed konfrontacją Jerzego Janowicza oraz Andy Murraya. Czy łodzianin będzie w stanie powtórzyć swoje spektakularne osiągnięcie z paryskiej hali Bercy? Przekonamy się ze niespełna 24 godziny…

Plan gier na korcie centralnym

Godzina 14:
Novak Djoković (Serbia, 1) – Juan Martin Del Potro (Argentyna, 8)
Następnie
Jerzy Janowicz (Polska, 24) – Andy Murray (Wielka Brytania, 2)

Toruń: Linette z Piter o półfinał

/ Patryk Stec , źródło: Korespondencja z Torunia, foto: bellacup.pl

Paula Kania i Magda Linette pewnie pokonały swoje rywalki. Inaczej miało to miejsce w przypadku Barbary Sobaszkiewicz, która przegrała z turniejową jedynką.

Rozstawiona z numerem piątym Paula Kania wygrała, rozgrywane na korcie głównym, spotkanie z Filipinką Kathariną Lenhert. Mecz nie należał raczej do tych łatwiejszych, mimo tego, że wynik 6:4, 6:3 może wskazywać na co innego.

– Bardzo ciężki mecz. Nieznana mi przeciwniczka. Zagrała bardzo dobrze, bardzo solidnie. Udało mi się utrzymać poziom gry, na tyle wysoki, żeby móc wygrać ten mecz – powiedziała na gorąco po spotkaniu zwyciężczyni spotkania.

Przeciwniczką naszej reprezentantki będzie zeszłoroczna zwyciężczyni turnieju, z którą zmierzyła się w zeszłym roku w finale, czyli Danka Kovinic. Reprezentantka Czarnogóry pokazała, że jest świetną zawodniczką i zdemolowała Elenę Bogdan, wygrywając 6:0, 6:0.

– Gdybym chciała ułożyć sobie tę drabinkę jakbym wymarzyła, na pewno skasowałabym wszystkie zawodniczki. Ale tego nie mogę zrobić. Zagramy ze sobą w ćwierćfinale, to będzie rewanż za zeszły rok – odpowiedziała z uśmiechem na twarzy Paula Kania na pytanie czy nie za szybko spotka się obrończynią tytułu.

Jeszcze lepiej ze swoją rywalką poradziła sobie Magda Linette, która walczyła z Martiną Kubicikovą. Polka bardzo pewnie poradziła sobie z Czeszką, a na tablicy wyników ostatecznie wyświetlił się rezultat 6:2, 6:4. Jej przeciwniczką w ćwierćfinale będzie Katarzyna Piter, która pokusiła się o niespodziankę i wyeliminowała z turnieju rozstawioną z czwórką Annę-Lenę Friedsam. Mecz trwał bardzo długo i był ostatnim rozegranym dzisiaj na toruńskich kortach.

Na korcie nr 2 dzisiaj obyło się bez niespodzianki. Wyżej rozstawiona Denisa Allertova pokonała kwalifikantkę Emmę Flood, która do fazy turnieju dotarła po ciężkim, nerwowym meczu z Esmurzaevą. W ćwierćfinale postara się powalczyć z rozstawioną z dwójką Yuliyą Beygelzimer. Ukrainka zwyciężyła w pojedynku z Margalitą Chakhnashvili 6:4, 6:3.

Barbara Sobaszkiewicz, mimo tego, że jest o wiele mniej doświadczoną tenisistką, zdołała zawalczyć z turniejową jedynką – Anną Schmiedlovą. Polka urwała faworytce seta, wygrywając tie-breaka do trzech, by całe spotkanie przegrać 7:6, 1:6, 3:6. Na drodze Słowaczki do półfinału stanie Cristina Dinu. Tenisistka rozstawiona z numerem szóstym wygrała z Justyną Jegiołką 6:4, 6:1.

 


Wyniki

Druga runda singla:
Paula Kania (Polska, 3) – Katharina Lenhert (Filipiny) 6:4, 6:3
Magda Linette (Polska, 5) – Martina Kubicikova (Czechy) 6:2, 6:4
Katarzyna Piter (Polska) – Anna Lena Friedsam (Niemcy 4.) 6:4, 4:6, 7:5
Anna Karolina Schmiedlova (Słowacja , 1) – Barbara Sobaszkiewicz (Polska) 6:7, 6:1, 6:3
Cristina Dinu (Rumunia, 6) – Justyna Jegiołka (Polska) 6:4, 6:1

Denisa Allertova (Czechy) – Emma Flood (Norwegia) 6:1, 6:2
Danka Kovinic (Czarnogóra, 7) – Elena Bogdan (Rumunia) 6:0, 6:0
Julia Beygelzimer (Ukraina, 2) – Margalita Chaknaszwili (Gruzja) 6:3, 6:4

 

Lisicki: Walczyłam całym sercem

/ Antoni Cichy , źródło: Lisicki: Walczyłam całym sercem, foto: AFP

Sabine Lisicki w czwartkowym półfinale z Agnieszką Radwańską dała z siebie wszystko. Słabsze momenty przeplatała świetną grą okraszoną zdumiewającą ambicją.

Niemka polskiego pochodzenia nie poddała się i ani na moment nie zwątpiła w końcowy sukces. – Walczyłam całym sercem. Przez cały czas wierzyłam w zwycięstwo, niezależnie od wyniku, nawet kiedy przegrywała 0:3 w finałowym secie. To niewiarygodne, ostatnie gemy były tak ekscytujące. Obie walczyliśmy i stoczyłyśmy prawdziwą bitwę – powiedziała na gorąco po meczu.

Finalistka tegorocznego Wimbledonu podkreśliła, jak ważną rolę w czwartkowym spotkaniu odegrało jej zwycięstwo nad Sereną Williams. – Pomyślałam, że skoro udało mi się z Sereną, mogę zrobić to samo także dzisiaj. Dało mi to niezmiernie dużo pewności siebie i cieszę się, iż byłam w stanie doprowadzić do takiego zakończenia.

Paragraf 22: Lepiej łamać rakiety niż umowy

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

Z Niemcami – prawdziwymi, a nie farbowanymi – ustaliliśmy, że mecz Agnieszki Radwańskiej z Sabine Lisicki to formalnie półfinał, ale w rzeczywistości pojedynek o tytuł mistrzyni Wimbledonu. Na zgodę przybiliśmy żółwika.

Pacta sunt servanda – zawartych umów, choćby i ustnych – należy dotrzymywać. Skoro więc zgodziliśmy się z niemieckimi kolegami po klawiaturze, że zwyciężczynią sobotniego finału powinna zostać Radwańska lub Lisicki, to nie wypada trzymać teraz kciuków za Marion Bartoli. Również z punktu widzenia estetyki – mówimy o urodzie tenisa, a nie kobiet, bo to przecież kwestia gustu – mistrzostwo dla Niemki byłoby bardziej pożądane.

Radwańską, co oczywiste, trudno było pocieszyć. Udało się natomiast wydobyć z niej oświadczenie, że gdyby po wyeliminowaniu Lisicki przegrała finał z Bartoli, to w jej termobagu nie pozostałaby ani jedna cała rakieta. Dziś nie złamała żadnej, bo już nie miała na to siły.

Artur St. Rolak, Londyn

Wimbledon w inteligentnym stylu: siódme pytanie konkursowe

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto:

Dziś wyjątkowo nie w relacji live, a w osobnym newsie publikujemy kolejne pytanie konkursowe "Wimbledon w inteligentnym stylu".

Pytanie na dziś brzmi:
Ile razy Agnieszka Radwańska grała w wielkoszlemowym ćwierćfinale (w singlu, w kategorii seniorów)?

Odpowiedzi prosimy przesyłać na adres konkurs@tenisklub.pl, w tytule wpisując "Wimbledon w inteligentnym stylu".

Wimbledon: Bartoli pierwszą finalistką

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Marion Bartoli została pierwszą finalistką Wimbledonu! 28-letnia Francuzka w niecałą godzinę uporała się z Kirsten Flipkens, triumfując 6:1, 6:2 i po raz drugi w karierze zagra o wimbledoński tytuł.

Skład półfinału w dolnej połówce drabinki był sporym zaskoczeniem. Przed meczem większe szanse dawana Marion Bartoli, głównie za sprawą większego doświadczenia. W końcu w 2007 roku doszła już na kortach Wimbledonu aż do finału.

Jednak tak jednostronnego przebiegu półfinałowego spotkania, mało kto oczekiwał. Bartoli od samego początku narzuciła swoje warunki gry, a Flipkens grała wyjątkowo biernie. Rzadko atakowała do siatki, jej bekhendowe slajsy były krótkie, a forhendowy ataki nieskuteczne. Słabsza postawa Belgijki praktycznie „nakręcała” grę Bartoli. Francuzka miała dużo czasu, aby przygotowywać się do swoich ulubionych oburęcznych zagrań z głębi kortu, dzięki czemu były one bardzo dokładne i skuteczne. Na dodatek rozstawiona z „piętnastką” Bartoli dobrze serwowała i szybko wygrała pierwszego seta 6:1. W drugiej obraz gry nie uległ zmianie. Dobrze usposobiona Francuzka objęła prowadzenie 3:0 i wówczas Flipkens skorzystała z pomocy medycznej. Poprawiono jej opatrunek na kolanie, z którym występowała w Londynie już od dłuższego czasu. Nie przyniosło to jednak efektów, jeśli chodzi o zmianę sposobu gry. Belgijka urwała jeszcze dwa gemy, ale niezagrożona Bartoli wygrała 6:2 i mogła cieszyć się z awansu do finału. Poziom gry Francuzki był naprawdę wysoki – odnotowała 23 kończące zagrania (w tym 5 asów) przy tylko 10 błędach własnych.

Dla Bartoli będzie to drugi w karierze występ w finale turnieju Wielkiego Szlema. W 2007 roku walczyła o tytuł właśnie na kortach Wimbledonu. Wówczas jej droga do decydującego pojedynku była o wiele trudniejsza – pokonała m.in. ówczesną liderkę rankingu WTA Justine Henin oraz rozstawioną z „trójką” Jelenę Janković. W tym roku najwyżej notowana rywalką, z jaką musiała się zmierzyć, była grająca z „siedemnastką” Sloane Stephens. Warto jednak zaznaczyć, że Bartoli w drodze do finału nie straciła ani jednego seta.

1400 punktów, które Bartoli zapewniła sobie za awans do finału, pozwolą jej na spory awans. Doświadczona Francuzka przesunie się co najmniej na 8. miejsce. Bardzo zadowolona ze swojego występu na kortach Wimbledonu powinna być również Flipkens. Osiągnęła życiowy sukces w Wielkim Szlemie, zdobyła 900 rankingowych punktów i dzięki nim przesunie się na najwyższe w karierze miejsce w rankingu WTA (15. lub 16.).

Za chwilę rozpocznie się drugi mecz półfinałowy, oczywiście dla nas zdecydowanie ważniejszy. Agnieszka Radwańska zmierzy się w nim z Sabine Lisicki.
 


Wyniki

Półfinał singla:
Marion Bartoli (Francja, 15) – Kirsten Flipkens (Belgia, 20) 6:1, 6:2

Wimbledon: finał bez Radwańskiej

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wimbledon.org, foto: AFP

Nie będzie drugiego z rzędu finału Wimbledonu dla Agnieszki Radwańskiej. Po szalenie emocjonującym spotkaniu Polka przegrała z Sabine Lisicki 4:6, 6:2, 7:9.

PODSUMOWANIE Nie wiem, co napisać po takim meczu. Żal ściska serce, bo kolejnej tak otwartej drogi do tytułu Radwańska może nie mieć. Obawialiśmy się Lisicki – jej serwisu, jej forhendów, jej bekhendów i jej wolejów. I słusznie. Długo radziła sobie znakomicie, a potem nagle przestała. Wlała w nasze serca ogromne nadzieje. Przy 3:0 w trzecim secie dla Radwańskiej nie chciałem napisać "Z Williams Niemka też przegrywała 0:3 w trzecim secie"… Wróciła do dobrej gry, a Polka opadała z sił z każdą kolejną minutą. Nie przypadkowo Lisicki zagra w finale Wimbledonu, co jest jej największym sukcesem w karierze.

Radwańska zagrała dobre spotkanie i nie można jej nic zarzucić. Walczyła dzielnie, a warto dodać, że ostatnie trzy pojedynki miała naprawdę ciężkie. W końcówce zabrakło jej sił. Być może to najboleśniejsza porażka, bo wszyscy wiemy, jak wielka szansa była przed Polką. W finale z Bartoli – z całym szacunkiem dla walecznej Francuzki – Radwańska byłaby faworytką… Trzeba jednak Polce podziękować za kolejny dobry występ, walkę do samego końca i awans do półfinału Wimbledonu drugi raz z rzędu. A Niemce pogratulować awansu o rundę dalej. Dziękuję za udział w relacji i zapraszam na jutro – na ostatnią finałową szansę z udziałem Jerzego Janowicza.

KONIEC, LISICKI W FINALE.

7:8 Przełamanie…

7:7 Wydawało się, że trzy pierwsze szybkie punkty Lisicki załatwiły sprawę. Potem wybrały zły kierunek ataku i Radwańska z łatwością ją minęła po linii z bekhendu. Potem dołożyła podwójny błąd serwisowy, a jeszcze potem siatka tym razem pomogła Niemce.

7:6 Uffffff…. Było 15-40, ale kto jak nie Radwańska z takich opresji umie wychodzić? Najpierw świetny serwis, a potem… już nie pamiętam, chyba błąd Niemki po dobrej akcji. Przy równowadze wreszcie siatka w pełni pomogła Polce, która w ekwilibrystyczny sposób grała trudnego woleja. A potem pomógł challenge. Serwis zahaczył milimetr o linię.

6:6 Było po 30. Było po 40. W kluczowych momentach Lisicki jednak na nic nie pozwoliła. Strzelała serwisem, a potem kończyła z głębi kortu.

6:5 Ręce mi drżą, ale może dwa zdania sklecę. Bardzo dobry gem Radwańskiej. Lisicki jednak wciąż jest groźna, co potwierdziła w każdej akcji, a dwie wygrała. Aga, może już kończ?

5:5! Agnieszka! Czy jest na sali lekarz? Nie wiem, jak Radwańska panuje nad emocjami, ale robi to po mistrzowsku. Za piątą (chyba albo czwartą, już nie wiem) szansą Polka przełamuje Niemkę, w którym uratował ją return.

4:5 Przełamanie… Nadal wszyscy spokojni o sukces Agnieszki? Lisicki w uderzeniu. Radwańska zmęczona niemiłosiernie.

4:4 Lisicki znowu dobrze serwuje. Radwańska doprowadziła do równowagi, ale dwie następne punkty Niemka rozegrała pewnie.

4:3 Komentatorzy są spokojni i nie wierzą, że Agnieszka może to przegrać. Podziwiam ich spokój, bo ja jestem w okolicach stanu przedzawałowego. Doskonały bekhend Radwańskiej po linii w kuckach i dwa błędy Niemki (ale niewielkie i po dużo dłuższych wymianach) dały Polce 40-30 (po drodze Lisicki popisała się dobrym skrótem i świetnym uderzeniem kończącym). Serwis w linię sprawił, że return Niemki – Bogu dzięki – zatrzymał się na taśmie.

3:3 Trzy znakomite serwisy Lisicki i świetny forhend po krosie…

3:2 Mamy problem. Przełamanie. To, czego od początku należało się obawiać, nawet przy ewentualnym 5:0 i 40-0 to powrót Lisicki do trafiania w kort. No i zaczęła trafiać…

3:1 Lisicki po jakichś 45 minutach wygrywa swoje podanie. Zagrała dobrego gema, trochę spokojniejszego, trochę dokładniejszego. Podziwiam optymizm komentatorów Polsatu, którzy sprawiają wrażenie, jakby mecz już był rozstrzygnięty. Ja pozostanę stonowany.

3:0 Obraz gry nie ulega zmianie. Było trochę nerwów, bo było po 30. Lisicki jednak w końcówce znów się usztywniła i znów strzelała po autach.

WAŻNE: Jest już plan gier na jutro. Najpierw zagrają Djoković z Del Potro (o 14), potem Janowicz z Murrayem.

2:0 Przełamanie! Dobry return Radwańskiej zmusił Lisicki do błędu. Kolejna świetna akcja Polki dała jej prowadzenie 30-0 przy podaniu rywalki. Trzy kolejne punkty trochę nas zmartwiły, bo Niemka najpierw zagrała zaskakującego i świetnego drop shota, a potem bardzo ciasnego krosa forhendowegi. Lisicki wyrzuciła piłkę na gema, ale potem posłała asa i… znowu wyrzuciła piłkę na gema. Już się wydawało, że kolejny serwis też da Niemce przewagę, ale wysoki return Radwańskiej wleciał w narożnik. Lisicki znów się pomyliła, potem raz jeszcze. 2-0!

1:0 Radwańska zaczęła od kończącego uderzenia. W kolejnej (dłuższej) wymianie Lisicki sprawdziła, czy nadal nie trafia – nadal. Potem wreszcie siatka pomogła Polce i było 40-0. Niemka strzeliła forhendem i trafiła, ale potem wróciła do popełniania błędów.

16:53 Lisicki dobiła do trzydziestki. W niewymuszonych błędach. Radwańska ma – nie no, żartują na oficjalnej stronie – pięć?

6:2 SET, RADWAŃSKA! Lisicki poprawiła swój wizerunek dwoma pierwszymi uderzeniami – bekhendem i serwisem. Potem jednak świetnie zareturnowała Polka, a Niemka popełniła dwa podwójne błędy serwisowe i dorzuciła bekhend w korytarz. Bombardująca Lisicki nie wygrała ŻADNEGO – podkreślam: ŻADNEGO – własnego gema serwisowego w tym secie.

5:2 Błąd, błąd, błąd, błąd. Nie chcę być złośliwy, ale oby tak dalej.

4:2 Festiwal przełamań trwa. Lisicki na huśtawce. Popełnia znacznie więcej błędów, chociaż co jakiś czas przypomina o tym, co potrafi. Przypomina na szczęście rzadziej niż pół godziny temu. Lepiej też gra Radwańska, co przynosi kolejną przewagę dwóch gemów.

3:2 Przełamanie… Szybko się zrobiło 0-30. Potem Radwańska zagrała piłkę, która będzie w TOP 5 całego turnieju, odgrywając świetnego drop shota Lisickiej jeszcze świetniejszym skrótem wzdłuż siatki, tyłem do siatki. Kolejny return przyniósł break pointy Niemce. Przy pierwszym siatka w końcu pomogła Polce, przy drugim Lisicki pomogła sama sobie.

3:1 Przełamanie! W pierwszym punkcie return Radwańskiej poleciał w niebo, ale przeleciał za siatkę. Trudniej było tę piłkę zepsuć niż trafić w kort, ale Lisicki się udało zagrać w siatkę. Dwa kolejne punkty z łatwością powędrowały na konto Niemki, potem trochę zaniedbała sytuację i zrobiło się po 30. Serwis dał jej przewagę, ale kolejne niechlujstwo przyniosło równowagę. W kolejnej akcji Radwańska zaatakowała, skończyła akcję smeczem i wywalczyła break pointa. Przegrała go nieszczęśliwie. Po kolejnym serwisie na linię Radawńska zagrała w słupek i nie miała wesołej miny. Przy piłce na gema Lisicki wymyśliła skróta, ale to, co zagrała skrótem nazwać nie można było. Znowu serwis i znowu przewaga Niemki. Błąd Niemki i znowu równowaga. As… a potem podwójny. Kolejny aut Lisicki dał Radwańskiej break pointa, którego cała Polska chyba sobie nie może odżałować, bo prosty return Radwańska zagrała w sieć. W kolejnej wymianie "przeprosiła" piękną, precyzyjną wymianą. Lisicki skończyła maraton autem.

2:1 Radwańska zaczęła ruszać Niemkę. Przyniosło to dobre efekty w postaci prowadzenia 40-15. Lisicki przypomniała wszystkim, jak potrafi grać return, ale Polka utrzymała podanie i wyszła na prowadzenie.

1:1 Przełamanie powrotne! Dwa proste błędy Lisicki i dobre minięcie Radwańskiej dały Polce dwa break pointe. Trzy serwisowe strzały Niemki odmieniły sytuację całkowicie. Piłkę na 2:0 Lisicki przegrała, wyrzucając prostego woleja w trybuny i wydając z siebie przy tym pisk rozpaczy. Dwie dobre akcje Polki (w tym kończący return z bekhendu) wlały w nas nową porcję nadziei.

0:1 Nie wiem, co napisać. Trzy punkty dla Lisicki z ogromną łatwością. Jeden po prostym błędzie Radwańskiej. Przełamanie.

16:17 Statystyki Lisicki są niesamowite. Wygrała 17 z 20 akcji po pierwszym podaniu, 12 z 14 akcji przy siatce i zanotowała 19 uderzeń kończących. Dla porównania Radwańska uderzeń kończących ma 4.

4:6 SET. A był break point. Wywalczony po najpiękniejszej akcji meczu, w której Radwańska wytrzymała długą, ostrą wymianę i zakończyła ją świetnym forhendem po linii. Trzy serwisy Lisicki momentalnie sprowadziły nas na ziemię.

4:5 Zaczęło się od asa Radwańskiej. Potem Polka dostała piłkę w karo serwisowe i – jak Bóg przykazał w takich sytuacjach – zaatakowała. Zrobiła to jednak bardzo słabo i Lisicki nie miała żadnych kłopotów z huknięciem z forhendu. Radwańska zerwała bekhend i było już bardzo niebezpiecznie. Na szczęście Lisicki dołożyła dwa błędy, a Polka świetną akcję w postaci drop shota i kapitalnego minięcia z bekhendu.

3:5. Wygrywający serwis, prosty błąd Radwańskiej, wygrana wymiana Niemki… tak, po taśmie… as. Źle to wygląda.

3:4 Fatalna historia, przełamanie. Lisicki zbombardowała Radwańską w trzech pierwszych punktach, ale potem popełniła trzy błędy. Przy równowadze Polka chciała, aby po zagraniu Niemki piłka wyleciała poza kort, ale ta wpadła w linię, na co Radwańska była nieprzygotowana i pchnęła piłkę w siatkę. Wydawało się, że uda się uratować po raz czwarty, bo Polka przeszła do ataku i po dobrym forhendzie była przy siatce. Ale siatka – jak w spotkaniu z Li – nie była po jej stronie i zmyliła ją po minięciu Lisicki.

3:3 Trzy punkty Niemka wygrała w okamgnieniu. Potem wymyśliła sobie skrót, ale umieściła go w korytarzu. Na koniec posłała asa.

3:2 Lisicki zaczęła od prostego błędu, Radwańska dorzuciła świetny serwis do środka. Kolejna akcja spowodowała u widzów "ochy i achy", bo Niemka już była przy siatce, już miała kończyć wolejem, ale Polka odpowiedziała genialnym lobem, a w następnym uderzeniu skończyła wymianę. Gema za to skończyła wygrywającym podaniem. Raz jeszcze do środka.

2:2 Świetny lob i bardzo dobra akcja przy siatce dały Lisicki prowadzenie 30-0. Zmarnowała je dwoma błędami, ale w kolejnej akcji doskonale dobiegła do całkiem niezłego drop shota Polki i odegrała w linię. Radwańska wyrównała solidnym atakiem z forhendu po linii. Serwis i trochę szczęśliwe zagrania pozwoliły Niemce wygrać podanie.

15:50 Redakcyjny kolega przypomina, że w Dubaju Lisicki była tak roztrzęsiona, że w drugim secie wezwała trenera i łkała (po polsku), że nie chce tego meczu przegrać do zera. Nie życzymy Niemce takich sytuacji dzisiaj, ale życzymy Agnieszce przekonującego zwycięstwa.

2:1 Pierwszy return Lisicki na linii. Drugi return odbił się tuż za siatką i… siłą woli wrócił na stronę Niemki. Radwańska była czujna i trąciła piłkę rakietą, nie pozwalając sobie na dotknięcie siatki. Polka podarowała jeszcze jeden punkt rywalce, ale gema wygrała do 30.

1:1 Fundamentalne pytanie brzmi: czy Lisicki ma dobrze ustawiony celownik? Odpowiedź: ma. Przynajmniej na razie. Pierwszy gem był mylący.

1:0 Do 15. Na razie spokojnie, chociaż już w pierwszym punkcie Radwańska ładnie rozrzucała rywalkę. Punkt wygrała jednak po jej błędzie. Lisicki pomyliła się jeszcze trzy razy, Polka tylko raz.

0:0 Gramy, serwuje Radwańska.

15:40 Zostawiam już tę matematykę. Skupmy się na tym, co dzieje się na korcie centralnym. Padło sakramentalne "time", a zatem za chwilę zaczynamy. Radwańska – jak Wimbledon nakazuje – jest cała na biało. Nie tylko strój ma biały, ale i zabandażowane oba uda. Chociaż wygląda to niepokojąco, Krzysztof Wanio zapewnia, że ma sygnał z obozu Polki, że nie taki diabeł straszny, jak go malują.

15:38 Korekta: Flipkens ma szansę spaść na 16. miejsce, jeśli Lisicki wzniesie puchar.

15:37 O ewentualnych pozycjach Lisicki wspominać nie będę, bo kombinacji jest sporo. Może być w dwudziestce, do dziesiątki się nie dostanie, nawet gdyby wygrała. Sprawa Radwańskiej jest dużo prostsza – będzie czwarta bez względu na wszystko.

15:35 O ile dobrze liczę, Marion Bartoli w poniedziałek będzie co najmniej na 8. miejscu w rankingu. Jeśli wygra, to nawet na 7, czym wyrównałaby swoje najlepsze osiągnięcie w tej dziedzinie. Flipkens będzie 15 – rekordowo wysoko, bo dotychczas jej największym sukcesem była lokata 20.

15:27 Krótkie résumé starć Radwańskiej z Lisicki. Naprawdę krótkie, bo grały tylko dwa razy. Dwa lata temu w Stanford – trzysetowy bój dla Niemki – i rok temu w Dubaju – dwie szybkie partie dla Polki. Wolimy powtórkę z Emiratów niż Stanów.

15:20 Staram się nie wybiegać zbyt daleko w przyszłość (chociaż ta daleka przyszłość to raptem sobota), ale nie sposób odpędzić się od myśli z cyklu "Jeśli nie teraz, to kiedy?". W grze o pełną pulę pozostała już tylko trójka – Marion Bartoli, Sabine Lisicki i Agnieszka Radwańska. Nie wiadomo, czy kiedykolwiek jeszcze dojdzie do takich półfinałów, które Serena Williams, Wiktoria Azarenka czy Maria Szarapowa będą w komplecie oglądały z trybun lub sprzed telewizora. Zapraszam na popołudnie z Agnieszką Radwańską, walczącą o drugi z rzędu finał Wimbledonu.




Wyniki

Półfinał singla:
Sabine Lisicki (Niemcy) – Agnieszka Radwańska (Polska, 4) 6:4, 2:6, 9:7 

Denain: kolejna wygrana Zaniewskiej

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com/własne, foto: AFP

Sandra Zaniewska awansowała do ćwierćfinału turnieju ITF w Denain (pula nagród 25 tysięcy dolarów). 21-letnia katowiczanka odniosła kolejne pewne zwycięstwo – tym razem 6:4, 6:2 pokonała Doroteję Erić.

Dla Zaniewskiej było to kolejne spotkanie, do którego przystępowała w roli faworytki. Rozstawiona z „czwórką” Polka nie zawiodła i pewnie wygrała z notowaną na 377. miejscu w rankingu WTA Doroteją Erić. 20-letnia Serbka wprawdzie zdołała dwukrotnie odebrać podanie Zaniewskiej, ale Polka wykazała się świetną skutecznością przy break pointach – wykorzystała wszystkie pięć okazji na przełamanie i triumfowała 6:4, 6:2.

Ćwierćfinałową rywalką Sandry Zaniewskiej będzie Laura Thorpe. 26-letnia Francuzka zajmuje aktualnie 447. miejsce w rankingu WTA, ale jeszcze 2 lata plasowała się w drugiej setce.

Zaniewska zdobyła już w Denain 14 punktów do rankingu WTA. Jeszcze dziś czeka ją spotkanie półfinału debla. Jak jednak napisała na swoim facebookowym profilu – sercem jest na Wimbledonie i dzisiaj, tak jak my wszyscy, będzie trzymać kciuki za Agnieszkę Radwańską, która zagra o awans do finału londyńskiego turnieju wielkoszlemowego.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Sandra Zaniewska (Polska, 4) – Doroteja Erić (Serbia) 6:4, 6:2