Palermo: Jegiołka nie sprostała faworytce

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: sonyericssonwtatour.com

 Justyna Jegiołka niewiele miała do powiedzenia w meczu pierwszej rundy eliminacji do turnieju WTA w Palermo. Polka przegrała z najwyżej rozstawioną Marią Joao Koehler 2:6, 2:6.

Wyjątkowo pechowe losowanie miała Jegiołka i na swój debiut na szczeblu WTA Tour będzie musiała jeszcze poczekać. 21-letnia opolanka pięć raz straciła swoje podanie ze znaczniej wyżej notowaną Portugalką, zapisując na swoje konto tylko jednego breaka. Mecz trwał 74 minuty.

W eliminacjach do turnieju w Palermo miała grać jeszcze Katarzyna Piter, ale poznanianka musiała się wycofać, ze względu na znakomitą postawę w Bella Cup (jutro zagra w Toruniu w finale przeciwko Pauli Kani).


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Maria Joao Koehler (Portugalia, 1) – Justyna Jegiołka (Portugalia) 6:2, 6:2

Wimbledon: Hsieh i Peng mistrzyniami w deblu

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Tajwańsko-chiński duet Su-Wei Hsieh i Shuai Peng wygrał tegoroczny Wimbledon w grze podwójnej, pokonując w finale Ashleigh Barty i Casey Dellacqua 7:6(1), 6:1.

Pierwsza partia do samego końca była niezwykle wyrównana. Pewien przełom nastąpił dopiero w tie breaku wygranym do 1 przez Hsieh i Peng. W drugim secie o podobnej zaciętości nie mogło być już mowy. Azjatki od samego początku dominowały na korcie, oddając tylko jednego gema.

Wobec takiej postawy Hsieh i Peng tenisistki z Antypodów okazały się bezradne i nie znalazły żadnej recepty na przełamanie, które przywróciłoby nadzieję w pierwszy deblowy triumf Australijek od 1978 roku i sukcesu Wendy Turnbull z Kerry Melville Reid.
Dla tajwańsko-chińskiej pary to drugi triumf w tym sezonie, po wygranej na ziemnych kortach w Rzymie.


Wyniki

Finał debla:
S.W. Hsieh, S. Peng (Tajwan, Chiny, 8) – A. Barty, C. Dellacqua (Australia, 12) 7:6(1), 6:1

Wimbledon: Złoty Szlem Bryanów!

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/wimbledon.com, foto: AFP

Bob i Mike Bryanowie przechodzą do historii! 35-letni amerykańscy bliźniacy wygrali właśnie Wimbledon w grze podwójnej i skompletowali Złotego Szlema.

W finałowym meczu na trawiastych kortach Wimbledonu Amerykanie spotkali się z Ivanem Dodigiem i Marcelo Melo. Rozstawiony z „dziesiątką” duet chorwacko-brazylijski po raz pierwszy awansował do finału imprezy wielkoszlemowej. Presja nie była jednak przeszkodą dla Dodiga i Melo, gdyż pierwszą partię wygrali oni 6:3. Później do głosu doszli już jednak faworyci. Bob i Mike Bryanowie w każdym z kolejnych setów wykazywali się niebywałą wręcz skutecznością przy break pointach. Drugi, trzeci i czwarty set przyniosły Amerykanom po jednej szansie na przełamanie, które liderzy deblowego rankingu ATP wykorzystywali bez żadnych skrupułów. Sami nie popełniali już błędów przy własnym podaniu i triumfowali ostatecznie 3:6, 6:3, 6:4, 6:4.

Triumf Boba i Mike Bryanów jest o tyle znamienny, że oznacza, iż skompletowali oni Złotego Szlema. Są pierwszym deblem w historii, który w jednym czasie może szczycić się mistrzostwem z czterech imprezach wielkoszlemowych oraz Igrzyskach Olimpijskich. Na dodatek podczas US Open Amerykanie będą mieć okazję na zdobycie klasycznego Wielkiego Szlema, co byłoby pierwszym takim przypadkiem wśród deblistów w erze open.

Inne statystyki Bryanów również są imponujące. Turniej Wielkiego Szlema wygrali już po raz piętnasty w karierze. Na londyńskiej trawie triumfowali natomiast po raz trzeci, wcześniej zdobywając tytuły w latach 2006 i 2011. Łącznie mają już na koncie 91 wspólnie zdobytych tytułów w zawodowym cyklu.
 


Wyniki

Finał debla:
B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – I. Dodig, M. Melo (Chorwacja, Brazylia, 10) 3:6, 6:3, 6:4, 6:4

Toruń: Piter i Kania zagrają o tytuł!

/ Patryk Stec , źródło: Korespondencja z Torunia, foto: bellacup.pl

Kolejny dzień Bella Cup był bardzo udany dla naszych zawodniczek. Paula Kania i Katarzyna Piter w komplecie zameldowały się w finale toruńskiego turnieju.

W pierwszym spotkaniu Paula Kania podejmowała Denisę Allertovą. Początek spotkania z pewnością należał do Polki, która już wygrywała 2:0. Jednak od tego momentu zaczęło się robić nerwowo, Czeszka zdołała odrobić straty, wygrała pięć gemów pod rząd. Nasza tenisistka próbowała jeszcze gonić, ale było już za późno i musiała się pogodzić ze stratą seta. Początek drugiej partii był niemal identyczny, lecz wynik był już zgoła odmienny. Zeszłoroczna finalistka nie oddała już prowadzenia i zwyciężyła w tej partii. Trzeci decydujący set był bardzo wyrównany, ale od stanu 2:2 to turniejowa trójka panowała nad wydarzeniami na korcie i przechyliła szalę zwycięstwa na swoją korzyść.

– Wczoraj wygrany debel, dzisiaj półfinał. Zbieram siły na jutrzejszy finał. Nie spodziewałam się tak dobrej gry po mojej przeciwniczce. W sumie jej nie znałam, jej płaskie uderzenia mnie zaskoczyły, ciężko mi było sobie z tym poradzić, ponieważ nie są to łatwe uderzenia. Na początku się nie udało, nie była to moja dobra gra. Wiedziałam, że mimo słabszej gry byłam tak blisko, wiedziałam, że poprawię kilka rzeczy i rozstrzygnie się to na moją korzyść. Mam finał, jak w zeszłym roku. Postaram się zagrać jak najlepiej, na pewno nie będzie to łatwy mecz. Polski finał? Zobaczymy, okaże się – powiedziała po meczu sama zwyciężczyni.

W drugim półfinale Katarzyna Piter walczyła z rozstawioną z numerem jeden Schmieldovą. Polka wbrew pozorom miała łatwiej niż jej jutrzejsza rywalka. Na korcie centralnym nie brakowało walki o każdy punkt. Ostatecznie lepsza okazała się Piter, o której można śmiało powiedzieć, że jest niespodzianką toruńskiego turnieju. Sama zawodniczka również byłą zaskoczona obrotem spraw, z powodu nadspodziewanie dobrego występu musiała zrezygnować ze startu w Palermo.

– To był bardzo dobry mecz, nie zawsze oczywiście się tak zdarza, ale myślę, że szczególnie dla kibiców był dobry, bo były bardzo długie wymiany. Z przeciwniczką bardzo dobrze się znamy, bo w już w zeszłym roku z nią grałam, dlatego wiedziałyśmy taktycznie jak grać. Udało mi się spełnić moje założenia i zagrać lepiej od niej i bardzo się z tego cieszę, że jestem w finale – mówiła po meczu Katarzyna Piter.


Wyniki

Półfinały singla:
Paula Kania (Polska 3.) – Denisa Allertova (Czechy) 6:7, 6:1, 6:3
Katarzyna Piter (Polska) – Anna Karolina Schmieldova (Słowacja 1.) 6:4, 6:3

Dunblane wierzy w triumf Murray’a

/ Antoni Cichy , źródło: newsletter.co.uk, foto: AFP

Miasteczko rodzinne Andy’ego Murray’a mocno ściska kciuki za swojego mieszkańca, który w niedzielę może dać Wielkiej Brytanii pierwszy od 77 lat triumf w Wimbledonie.

W piątkowy wieczór w porze rozgrywania meczu Murray – Janowicz na ulicach 10-tysięcznego Dunblane nie sposób było kogoś spotkać. W pubach, hotelu czy domach – nie ważne gdzie, nie ważne z kim – ważne, by wspierać Murray’a. Tak wyglądał dzień 5 lipca 2013 roku w małej mieścince położonej na południowym wschodzie Szkocji.

– To fantastyczne, to świetne dla tego chłopaka, dla Dunblane i również dla całego kraju. W finale znowu znajdzie się pod zwyczajną dla niego presję, ale stać go na to – przekonuje Derek Aldridge, który wraz z tłumem innych mieszkańców w hotelu Dunblane oglądał i celebrował sukces Murray’a. – Jego mecze z Djokoviciem zawsze należą do zaciętych, ale pokonał go w pięciosetowym finale US Open, więc wie, jak tego dokonać. Mam przeczucie, że ten rok będzie wspaniały.

W piątek wszyscy kierowcy przemierzali ulice miasta w samochodach z wywieszonymi bannerami „c’mon Andy”, a puby poobklejane wizerunkiem 26-latka były wypełnione do ostatniego miejsca. O skali istnego szaleństwa w Dunblane i okolicznych obszarach świadczy fakt, iż nawet w pobliskim parku safari Blair Drummond surykatki, lwy i lemury bawią się piłkami tenisowymi z wypisanymi życzeniami dla Murray’a.

– Jest znakomitym ambasadorem, ma tak wiele energii i determinacji. Modlę się tylko, żeby wygrał ten finał. Jestem z niego dumny, podobnie jak całe miasto. Miał zwyczaj przychodzić razem z bratem do garażu, w którym pracowałem. Był taki uroczy – dodaje Lynn Aitken. – Parę tygodni temu oglądałem o nim film dokumentalny i jest naprawdę prostym chłopakiem. W programie dało się zauważyć, jak wiele wciąż znaczy dla niego Dunblane. Opowiadał o swoim powrocie do domu po zeszłorocznych Igrzyskach Olimpijskich i o tym, jak zszokowało go powitanie. Odwzajemniamy te uczucia i wierzymy, że już wkrótce wykona kolejną rundę honorową, tym razem z trofeum za zwycięstwo w Wimbledonie.

W niedzielę oczy, bez wyjątku, całej Szkocji wpatrzone będą w jednego człowieka. Podczas meczu z Djokoviciem na trybunach kortu centralnego swojego rodaka wspierać ma też Pierwszy minister Szkocji, Alex Salmond. – Andy Murray trzymał nas w napięciu przez cały tydzień i jego droga do finału jest doprawy wspaniała. Będę w ten weekend na SW19 dopingował go, żeby osiągnął to, o czym wszyscy marzymy, czyli triumf i podniesienie pucharu singlistów Wimbledonu przez Szkota – wyraża pragnienie narodu pierwszoplanowy polityk kraju.
Wypowiedzi mieszkańców Dunblane i głęboka wiara Szkotów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Andy może i został obarczony niewyobrażalnymi oczekiwaniami, presją, a wszyscy pokładają w nim nadzieje, lecz na pewno na drodze do ewentualnego spełnienia marzeń i swoich, i rodaków, nie będzie osamotniony.
 

Stuttgart: zwycięstwa Polaków w eliminacjach

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: Artur Rolak

Grzegorz Panfil i Andriej Kapaś zdecydowali się na start w eliminacjach turnieju ATP w Stuttgarcie. W pierwszej rundzie Polacy trafili na niżej notowanych reprezentantów gospodarzy i obaj wygrali swoje mecze w dwóch setach.

Rywalem Andrieja Kapasia był klasyfikowany na 1442. miejscu w rankingu ATP Elmar Ejupovic. 20-letni Niemiec nie zdołał jednak zagrozić naszemu tenisiście. Kapaś triumfował pewnie 6:4, 6:2, a w całym meczu nie musiał się nawet bronić przed stratą własnego podania.

Identycznym wynikiem zakończyło się spotkanie Grzegorza Panfila z Lukasem Winkelmannem. 25-letni zabrzanin dał się wprawdzie raz przełamać, ale sam odpowiedział aż czterema breakami i jego zwycięstwo również nie podlegało dyskusji.

Znacznie trudniejsze zadanie czekać będzie polskich tenisistów w drugiej rundzie eliminacji. Kapaś spotka się z najwyżej rozstawionym Danielem Munozem-De La Navą, czyli zajmującym 147. miejsce w rankingu ATP Hiszpanem. Z kolei Panfil zmierzy się z Pavolem Cervenakiem. Notowany na 246. pozycji Słowak w pierwszej rundzie eliminacji wygrał 6:0, 6:1 z Aleksandrem Mannapovem.

Polacy na razie zdobyli w Stuttgarcie po 325 euro, ale awans do drugiej rundy eliminacji nie daje żadnej zdobyczy punktowej do rankingu ATP. Dopiero miejsce w ich decydującej fazie gwarantuje 6 oczek.
 


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Andriej Kapaś (Polska) – Elmar Ejupovic (Niemcy) 6:4, 6:2
Grzegorz Panfil (Polska) – Lukas Winkelmann (Niemcy, WC) 6:4, 6:2

Brunszwik: Polacy najlepsi w deblu

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: Peter Figura

Tomasz Bednarek i Mateusz Kowalczyk obronili tytuł deblowy w challengerze ATP w niemieckim Brunszwiku. Polacy pokonali w finale Andreasa Siljestroma i Igora Zelenaya 6:2, 7:6(4).

Bednarek i Kowalczyk świetnie sobie radzili od początku turnieju. W drodze do finału nie stracili ani jednego seta, eliminując dwie rozstawione pary – w ćwierćfinale Andre Begemanna i Adila Shamasdina, a w półfinale Florina Mergeę i Andre Sa.

Mecz finałowy był kolejnym dobrym występem naszych deblistów. W pierwszym secie Polacy dwukrotnie przełamali Siljestroma i Zelenaya, dzięki czemu triumfowali pewnie 6:2. Drugi set był bardziej wyrównany, oba duety uzyskały w nim po jednym przełamaniu i konieczne stało się rozegranie tie breaka. W nim Bednarek i Kowalczyk zwyciężyli 7-4 i mogli cieszyć się ze zwycięstwa w całym turnieju.

Triumf w Brunszwiku wart jest 125 punktów do rankingu ATP oraz 6600 euro do podziału (pula nagród całego turnieju wynosi 106,5 tysiąca euro).
 


Wyniki

Finał debla:
T. Bednarek, M. Kowalczyk (Polska) – A. Siljestrom, I. Zelenay (Szwecja, Słowacja) 6:2, 7:6(4)

Denain: gładka porażka Zaniewskiej

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com/własne, foto: Archiwum Sandry Zaniewskiej

Sandra Zaniewska odpadła w półfinale turnieju ITF w Denain (pula nagród 25 tysięcy dolarów). 21-letnia katowiczanka urwała zaledwie dwa gemy rozstawionej z „jedynką” Telianie Pereirze.

Pereira to jednak tenisistka , która w tym sezonie odnotowała kilka wartościowych wyników. Przede wszystkim dotarła do półfinału rozgrywanego w Bogocie turnieju WTA, a do tego może się poszczycić ćwierćfinałem challengera WTA w Cali oraz finałem eliminacji Roland Garros. Dobre wyniki pozwoliły awansować 24-letniej Brazylijce na 124. miejsce w rankingu singlistek.

Zaniewska nie poradziła sobie w półfinale z wyżej notowaną rywalką. Przez całe spotkanie Polka nie radziła sobie z podaniem Brazylijki, która nie dała jej ani jednej szansy na przełamanie. Z kolei 21-letnia katowiczanka serwowała słabo – popełniła aż 5 podwójnych błędów i dała się przełamać pięciokrotnie. Pereira triumfowała szybko i pewnie, a wynik 6:1, 6:1 jest najlepszym potwierdzeniem jednostronnego przebiegu meczu.

Sandra Zaniewska zdobyła we Francji 24 punkty do rankingu WTA, dzięki którym powróci do trzeciej setki klasyfikacji. W przyszłym tygodniu Polka wystąpi w kolejnym dwudziestopięciotysięczniku, tym razem w niemieckim Aschaffenburgu.
 


Wyniki

Półfinał singla:
Teliana Pereira (Brazylia, 1) – Sandra Zaniewska (Polska, 4) 6:1, 6:1

Murray: Towarzyszą mi wysokie oczekiwania

/ Antoni Cichy , źródło: wimbledon.com/własne, foto: AFP

Andy Murray zdaje sobie sprawę z presji, która na nim ciąży. Szkot wyznał, że ledwie rozpoczął zmagania w turnieju, a już mówiono o finale. Przewidywania się sprawdziły, a w niedzielę faworytowi publiczności ma pomagać zeszłoroczne doświadczenie.

Murray dobrze wie, że piątkowa przeprawa nie należała do najłatwiejszych. Jerzy Janowicz, jak twierdzi 26-latek, częściowo zneutralizował jego atuty. – Jestem absolutnie zachwycony. To był trudny mecz, całkiem inny niż poprzednie, które rozgrywałem. Janowicz jest niezwykle utalentowany i nieprzewidywalny, dysponuje potężnym serwisem i nie pozwolił mi za bardzo wejść w mój rytm. Jednakże po tym, jak w trzecim secie odrobiłem straty z 1:4, poczułem, że to ja nabieram impetu.

Brytyjczyk nie omieszkał zdradzić, jak spędził „czas wolny” podczas przerwy na zasunięcie dachu. – Miałem 20 minut. Wziąłem prysznic i wróciłem do pracy. Janowicz do kogoś dzwonił, był zrelaksowany. Właśnie taki jest, na korcie też gra na luzie – określił charakter Polaka.

Szkot powtórzył już wynik z poprzedniego Wimbledonu. Ten fakt ma sprawić, że w niedzielę wyjdzie na kort lepiej przygotowany do decydującej batalii. – W zeszłym roku po półfinale odetchnąłem z ulgą, podczas gdy w tym roku… byłem nieco bardziej szczęśliwy. Prawdopodobnie teraz moje położenie jest lepsze pod względem mentalnym. Życzyłbym sobie tego, ponieważ przed rokiem grałem już w finale.

Druga rakieta świata ma pewien komfort psychiczny wynikający z doświadczenia zdobytego dwanaście miesięcy temu, aczkolwiek musi zmierzyć się z jeszcze jednym przeciwnikiem – i wcale nie chodzi tu Novaka Djokovicia, lecz o ogromną presję. – Teraz wszystko wygląda inaczej. Towarzyszą mi wysokie oczekiwania. Od pierwszych rund spodziewano się, że wystąpię w finale. Rok temu było to niezwykle emocjonalne przeżycie. Czuję się zachwycony z powodu awansu i możliwości rozegrania kolejnego finału – Murray wyraźnie czeka już na finałowy pojedynek, dzięki któremu może się na stałe wpisać do historii brytyjskiego sportu. – Wygrałem już turniej Wielkiego Szlema i mam nadzieję, że z tego powodu będę w niedzielę nieco spokojniejszy.
 

Janowicz: W głębi duszy jestem szczęśliwy

/ Antoni Cichy , źródło: wimbledon.com/własne, foto:

Jerzy Janowicz piątkową porażką obarczył w dużej mierze słabszą postawę w strategicznym dla siebie elemencie – serwisie. Polak z pewnej, wciąż nieodległej, perspektywy czasu czuje się usatysfakcjonowany tegorocznym Wimbledonem.

– Jestem lekko rozczarowany. Nie zagrałem mój najlepszego tenisa. Myślę, że to był mój drugi najgorszy mecz na tym turnieju. Miałem pewne problemy z serwisem – tłumaczy pierwszy polski półfinalista „The Championships”.

Spore kontrowersje po zakończeniu trzeciego seta wywołała kwestia dachu. Po burzliwych dyskusjach i sportach sędzia zarządził przerwę, podczas której organizatorzy zasunęli nowoczesne zadaszenie nad Kortem Centralnym. – Nie interesuje mnie to. Cóż mogę zrobić? Dbam o siebie, a nie o to, czy przeciwnik jest zadowolony czy nie – odpowiada Janowicz na zarzuty Brytyjskich mediów i samego Murraya, którzy podali w wątpliwość tą decyzję.

Niewątpliwie, pomimo piątkowej porażki z jednym z najlepszych tenisistów świata, łodzianin ma powody do zadowolenia. Dochodząc do tej fazy rozgrywek, odniósł z dużą dozą prawdopodobieństwa największy sukces w karierze, choć rok temu grał w finale turnieju w Paryżu.- W głębi duszy wciąż jestem szczęśliwy. To był mój pierwszy półfinał Wielkiego Szlema, więc jutro powinno być już dobrze – mówił Janowicz na pomeczowej konferencji prasowej.