Djoković w finale bez swoich specjalnych butów

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Novak Djoković dostał od oficjeli Wimbledonu zakaz gry w zmodyfikowanych butach, które dawały przewagę na śliskich trawiastych kortach.

Najwyżej notowany tenisista świata otrzymał od firmy Adidas obuwie, które dzięki specjalnym wypustkom w podeszwie miało zapobiec ślizganiu się na trawie. Zeszłej nocy All England Club potwierdził, że Serb, grając w zaprojektowanych w ten sposób butach, naruszył regulamin turnieju.
Najprawdopodobniej Dojokovicia nie spotka żadna kara, chociaż nie wykluczył tego rzecznik prasowy All England Club. – Jest za wcześnie, by mówić, czy zostaną podjęte jakieś kroki.

Turniejowa „jedynka” miała okazję do przetestowania „normalnego” obuwia w spotkaniu z del Potro. – Moje buty są w porządku, mimo że miałem kilka upadków, nieprzyjemnych upadków – odpowiedział Djoković zapytany o wzbudzającą zainteresowanie część garderoby. – To był jednak intensywny mecz z wieloma wymianami z linii końcowej. Kiedy przechodzisz do obrony, w szczególności z tyłu kortu, robi się nieco bardziej ślisko, ponieważ rośnie tam więcej trawy. Nie ma za dobrej przyczepności i można się pośliznąć.

Bartoli: marzyłam o tym odkąd skończyłam 6 lat

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Marion Bartoli przed Wimbledonem nie była wymieniana w gronie faworytek do triumfu w Wimbledonie. Sama Francuzka przyznała po zwycięskim finale, że nie może uwierzyć w to co się wydarzyło.

– Prawdę powiedziawszy nie mogę w to uwierzyć – mówiła w tradycyjnym wywiadzie na korcie po finale 28-letnia Francuzka. – Marzyłam o tym od bardzo dawna. Wygranie Wimbledonu to moje największe marzenie, jeszcze zakończenie go asem. Trenowałem serwis od dawna, najwyraźniej trzymałam go na najważniejszy moment. Jestem tak bardzo szczęśliwa trzymając to trofeum.

W boksie Bartoli zasiadły w sobotę m.in. Amelie Mauresmo, która triumfowała w Wimbledonie siedem lat temu, a także Kristina Mladenovic, uważana za jeden z największych talentów w francuskim tenisie.

– Było to moim marzeniem odkąd skończyłam sześć lat – przyznała Bartoli. – Czuję się jakbym miała się obudzić i nic z tego się nie wydarzyło. Koncentrowałam się na każdym pojedynczym punkcie. Zobaczyłam linię mety przy 5:1, ale ona wtedy zaczęła grać tak dobrze. Zakończenie asem jest po prostu czymś niesamowitym. Jestem teraz bardzo szczęśliwa.

Wimbledon: druga szansa Murraya

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wimbledon.org, foto: AFP

Drugi raz Andy Murray jest jeden mecz od uradowania całej Wielkiej Brytanii. Rok temu marzenia o tytule Szkota przerwał Roger Federer. Teraz łatwiej nie będzie, bo po drugiej stronie siatki pojawi się Novak Djoković.

Za nami szalony Wimbledon, w którym działy się przedziwne rzeczy. Summa summarum w finale zagra jednak dwóch najlepszych obecnie tenisistów świata – turniejowa „jedynka” z turniejową „dwójką” – tu sensacji nie ma. Nie wiem, czy ostatni mecz przebije półfinałową konfrontację Djokovicia z Del Potro. Pod względem emocji może i tak, ale poziom tenisa, jaki zaprezentowali Serb z Argentyńczykiem będzie ciężki do powtórzenia.

Pięknych i szalonych zagrań na pewno jednak nie zabraknie. Ścisła światowa czołówka przyzwyczaiła nas do tego, że gdy rywalizuje między sobą, stwarza zazwyczaj kapitalne widowiska. Faworytem pojedynku będzie Djoković. Nieznacznym, ale jednak. I nieważne, że dwa dni temu robił co i rusz duże oczy z trudem łapiąc oddech po morderczych wymianach z Del Potro. Fizjoterapeuci na pewno przygotują go do finału. Trudno jednak przypuszczać, aby spotkanie rozstrzygnęło się w trzech setach. Gemy mogą być długie, wymian sporo a i bliskich spotkań z londyńską trawą pewnie kilka zobaczymy. Cztery godziny należy rezerwować. Co najmniej.

Andy Murray ma trudniejsze zadanie. Musi nie tylko zmierzyć się z zawsze groźnym Novakiem Djokoviciem, ale i presją, jaka zawsze towarzyszy jego występom na Wimbledonie. Nie ma chyba kibica, który by nie pamiętał, w którym roku ostatni Brytyjczyk wygrał ten turniej. W końcu na przełomie czerwca i lipca przypomina się o tym na okrągło.

Panowie grali ze sobą 18 razy. Znają się doskonale. To już nie jest tak, jak kiedyś, że Murray nie umie wygrywać z najlepszymi w najważniejszych spotkaniach sezonu. Co więcej, Szkot rok temu już na londyńskiej trawie wygrał z Djokoviciem – w półfinale Igrzysk Olimpijskich. Potem pokonał go w finale US Open, zgarniając pierwszy tytuł wielkoszlemowy. W kończącym sezon turnieju w Londynie (znowu) i tegorocznym Australian Open lepszy był już jednak Serb.

Sprawa jest otwarta. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że w niedzielę będziemy świadkami kolejnego meczu, który zostanie zapamiętany na długo. W końcu nie zagrają w nim Marion Bartoli z Sabine Lisicki…