Kolejny dzień w Umagu to dawka porządnego i pożądanego tenisa. Jedni zawodnicy z uśmiechem na twarzy przechodzą do następnych rund, zaś drudzy czule żegnają się z publicznością i zapowiadają odwet już za rok.
W całym tenisowym ośrodku po wtorkowym deszczu ani śladu, więc ewentualne tłumaczenia przegranych tenisistów, że gra nie powiodła się ze względu na złe warunki atmosferyczne, już nie przejdą. W dniu poprzednim głównym tematem do rozmów był właśnie deszcz, lecz w środę nie mogło się przestać mówić o meczu chorwackiego lidera, Marina Cilicia. 25-latek, duma narodu, po drugiej stronie siatki ujrzał starszego od siebie rywala – Holendra Igora Sijslinga. Oczekiwania były jednoznaczne – Marin wygrać musi, bo kto, jak nie on ma podnieść najważniejsze trofeum Vegeta Croatia Open?
Jak Cilić gra, to zawsze jest pełny stadion – mówi Ivan, który śledził zarówno poczynania swojego idola, jak i reprezentacji narodowej w piłce wodnej, która rozgrywała ćwierćfinałowe spotkanie Mistrzostw Europy przeciwko Włochom. Chorwaci dziękowali opatrzności za dobre losowanie i grę Cilicia właśnie o godzinie 17.10, bo gdyby Marin musiał rozgrywać swoje spotkanie wieczorem, wtedy mogłoby to kolidować z ćwierćfinałem Mistrzostw Europy. Na szczęście udało się upiec dwie pieczenie na jednym ogniu, bowiem plasujący się na 22. miejscu w rankingu ATP tenisista wygrał spotkanie w dwóch setach. Jednak nie od razu udało się Ciliciowi zaprezentować swój styl gry. Holender zadziwiająco dobrze wszedł w mecz i postraszył nieco ulubieńca chorwackiej publiczności. Na centralnym korcie w 4. gemie partii otwarcia rozległy się wielkie brawa, a to za sprawą pierwszego przełamania wpadającego do kieszeni Chorwata. 5 gemów później również nastąpiło wielkie poruszenie publiczności, tym razem był to jeden wielki jęk zawodu – Sijsling zdobył przełamanie powrotne. Rozczarowanie publiczności było tak intensywne, ponieważ break nastąpił w gemie, w którym Cilić serwował po zwycięstwo w pierwszym secie. Urodzony w Medziugorie zawodnik zauważył, iż zawiódł swoich ulubieńców i starał się odpokutować swój „haniebny” wyczyn. Udało się w stu procentach. Cilić nie pozwolił na rozegranie tie-breaka i wynikiem 7:5 zapisał inauguracyjną partię na swoje konto.
Z jednej spokojni, z drugiej zaś strony lekko zaniepokojeni byli Chorwaci, którzy zauważyli zagrożenie ze strony Holendra. Bali się trzeciej partii i tego, że mogą nie zdążyć na ćwierćfinałowy mecz waterpolo! A zawodnik urodzony w Amsterdamie ani śnił o oddaniu meczu. Wręcz przeciwnie – skutecznie wykorzystywał swoje podania i za wszelką cenę starał się nie popełnić błędów z pierwszego seta. Niecierpliwych Chorwatów można by porównać do Tomasza Zimocha, który nie mógł doczekać się zakończenia meczu Widzewa Łódź w Lidze Mistrzów w roku 1996 – „Panie Turek! Niech Pan już kończy to spotkanie!”. Udało się! Modły zostały wysłuchane i Cilić wykorzystał break ponita. Swojej przewagi już z rąk nie wypuścił i ostatnim gemem „na sucho” przypieczętował triumf w swoim pierwszym pojedynku na tegorocznym Croatia Open.
Godzina 18.20, szybkie oklaski i do domu przed telewizory. W oklaskach również uczestniczył Goran Ivanisević – trener Marina, który czynnie uczestniczy w turniejowym życiu. Goran w Umagu przebywa od kilku tygodni, bowiem rozpoczął się jego Pro Camp, podczas którego szkoli młodych tenisistów. – Każdego dnia spędzam cztery godziny na korcie. W tym tygodniu mamy 24 uczestników. Tyle w tenisa to nie grałem od 1982 roku – opowiada uśmiechnięty Ivanisević. Na pytanie czy łatwo być trenerem, odpowiada: Nie jest łatwo, ale za to interesująco. Dużo przeżyłem podczas mojej tenisowej kariery, także mogę uświadomić młodym tenisistom, że nie zawsze świeci słońce i jest dobrze, ale czasami mamy złe dni. Trzeba przecież wiele przejść by móc zostać profesjonalnym tenisistą.
Triumfator Wimbledonu z roku 2001 jest zadowolony z funkcjonowania całej Akademii. – Cieszę się, że istnieje ta Akademia. Dzięki temu ludzie nie muszą wyjeżdżać za granicę by móc trenować i grać w tenisa. Umag Tennis Academy znajduje się na naprawdę światowym poziomie. – O szopach Ivanisević nie wspominał.
W Umagu emocji jak na biegu z bykami w Pampelunie dostarczyło dwóch Hiszpanów. Pierwszy – Tommy Robredo, ubiegłoroczny zwycięzca Croatia Open. Drugi – Albert Ramos-Vinolas, 26-latek z Barcelony, który aktualnie zajmuje 95. pozycję w zestawieniu panów. Tenisiści najprawdopodobniej na kort weszli po dobrej sjeście, bo energii mieli aż nadto. Hiszpanie kolorowali cały pojedynek długimi wymianami, wykorzystując wielki wachlarz uderzeń. Robredo niczym toreador rozkładający płachtę wychodził do uderzenia z forhendu, zaś jego rywal tzw. „hot-dogiem” zaimponował zgromadzonym na centralnym korcie w Umagu fanom białego sportu. Dzięki wczorajszemu hiszpańskiemu pojedynkowi widzowie mogli podziwiać piękno białego sportu na chorwackiej ziemi.
Komu kibicowano? Z trybun dało się usłyszeć hiszpańskie „Vamos Rrrrramos!”, które o dziwo dobrze przyjęło się na umażkim stadionie. W zasadzie postawa chorwackich widzów jest zrozumiała – lepiej niech wygra statystycznie słabszy tenisista, aby „nasz Marin” był w lepszej pozycji. Albo po prostu „Vamos Ramos” dobrze brzmi. Robredo jednak z dwoma zdobytymi przełamaniami zapewnił sobie występ w ćweirćfinale Vegeta Croatia Open.
P.S Chorwacja przegrała z Włochami w piłce wodnej.
Z Umagu, Patryk Osuch