Wimbledon: finał – stawka większa niż…

/ Krzysztof Sawala , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković i Roger Federer zagrają w niedzielę o triumf w wielkoszlemowym Wimbledonie. Serb po raz drugi czy Szwajcar po raz ósmy? W finałowym pojedynku na szali będzie jednak znacznie więcej niż tylko tytuł w Londynie.

Rozpoczynało ich 128, teraz zostało już zaledwie dwóch. Dwóch wielkich czempionów, dwie postaci z absolutnie najwyższego tenisowego piedestału. Jednak mimo że o zwycięstwo zmierzą się najwyżej rozstawiony zawodnik imprezy oraz turniejowa „czwórka” to będzie to starcie graczy, którzy w ostatnim czasie przeżywają swoje problemy. Bardzo wiele mówi się, odliczając kolejne miesiące, o wydłużającej się serii kolejnych Wielkich Szlemów bez triumfu Rogera Federera – Szwajcar po raz ostatni wygrywał przecież dokładnie dwa lata temu, właśnie w Wimbledonie. Trzeba jednak też zauważyć, że i Djoković na jeszcze jeden wielkoszlemowy tytuł czeka już od Australian Open 2013, choć od tego czasu trzykrotnie meldował się w finałach.

– To nie jest tak, że nie doceniam osiągnięcia finału w turnieju Wielkiego Szlema, to też jest wspaniały wynik, nikt przecież nie daje go za darmo. Ale wiem zarazem, że mogę wygrywać decydujące mecze, mogłem je wygrać w ciągu ostatnich dwóch lat. To daje mi ogromną motywację przed starciem z Federerem. Tytuł na Wimbledonie byłby dla mnie czymś niezwykłym – opisuje swoje nastawienie Serb. Dla Djokovicia niedzielny mecz będzie miał też dodatkową stawkę – jeżeli wygra Wimbledon po raz drugi, co byłoby jego siódmym tytułem w Wielkim Szlemie, po 40 tygodniach zmieni na pierwszym miejscu rankingu ATP Rafaela Nadala i powróci na pozycję lidera.

Niezależnie od wyniku finału, do pierwszej trójki światowej listy, po roku nieobecności, ponownie zawita Federer. Bez wątpienia jednak jakiekolwiek miejsce w rankingu, prócz pierwszego, dziś nie zajmuje głowy szwajcarskiego mistrza. W jego myślach jest natomiast jeden cel – kolejny, już 18. wielkoszlemowy skalp, który pozwoli mu umocnić się na liście rekordzistów w tym względzie i „uciec” Nadalowi, który po wygranej na Roland Garros zbliżył się do Szwajcara na odległość trzech zwycięstw. Tenisista z Bazylei, jeżeli pokona Djokovicia, zdobędzie też jako pierwszy zawodnik w historii, ósmy tytuł w Londynie, dzięki czemu stanie się samotnym liderem wśród wimbledońskich triumfatorów.- dziś dzieli to miejsce wraz z Petem Samprasem. Federer zostałby również najstarszym zwycięzcą Wimbledonu w historii ery open. W niedzielę będzie miał dokładnie 32 lata 10 miesięcy i 28 dni.

Biorąc pod uwagę drogę obu tenisistów, trzeba stwierdzić, że była ona w wykonaniu Szwajcara dużo pewniejsza, przebrnięta w znacznie lepszym stylu. Federer stracił bowiem jak dotąd w tegorocznej edycji tylko jednego seta – w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Stanowi Wawrince. Wspaniale funkcjonuje serwis siedmiokrotnego mistrza Wimbledonu – Federer dotychczas zaledwie raz, również w meczu z Wawrinką, został przełamany. Bez najmniejszych problemów pokonywał natomiast Paolo Lorenziego, Gillesa Mullera, Santiago Giraldo, Tommy’ego Robredo oraz w półfinale Milosa Raonica. Przez cały turniej bardzo dobrze prezentował się pod względem fizycznym, świetnie serwował i poruszał się po korcie. W porównaniu z formą z sezonu 2013 Szwajcar wygląda naprawdę znakomicie.

Dyspozycja Serba jest z kolei pewną niewiadomą. Fakt, że Djoković wywalczył sobie awans do trzeciego wimbledońskiego finału w ciągu ostatnich czterech lat. Nie sposób jednak nie zauważyć, że jego gra nie jest równie solidna i pewna, jak choćby na Foro Italico w Rzymie czy podczas turniejów w Indian Wells czy Miami. „Nole” rozpoczął spokojnie, od łatwej wygranej nad Andriejem Gołubiewem. Tuż za spotkaniem z Kazachem czaiła się pierwsza pułapka – Czech Radek Stepanek zmusił Serba do ogromnego wysiłku, urwał mu partię i kilka razy poważnie postraszył. Dwa kolejne mecze to dwóch Francuzów po drugiej stronie siatki i wygrane bez straty seta. Starcie z Gillesem Simonem jeszcze nie wzmiankowało o poprawiającej się dyspozycji, ale za to w pojedynku z Jo-Wilfriedem Tsongą w 1/8 finału tenis Serba zaimponował. Wrócił spokojny, bezwzględny Djoković, który zneutralizował naprawdę świetnie grającego Tsongę. Wreszcie dwa ostatnie spotkania – najbardziej kryzysowe starcie z Marinem Ciliciem, który zafundował Serbowi pięciosetowe spotkanie oraz piątkowy półfinał z Grigorem Dimitrowem, wygrany z jedną straconą partią. Którego Djokovicia zobaczymy w niedzielę?

– Przeszedłem przez bardzo trudne mecze w tym turnieju. Traktuję to jednak jako mój atut i wierzę, że z tych doświadczeń będę potrafił skorzystać w spotkaniu o tytuł. To niezwykle ważne, że mimo przegrania seta lub nawet dwóch z Ciliciem, umiałem wrócić do pojedynku. Dlatego jestem bardzo pozytywnie nastawiony – przyznał Serb.

– Mam świadomość swojego wieku, wiem, że nie wygram już dziesięciu Wielkich Szlemów. Chcę cieszyć się każdą chwilą tu na Wimbledonie, gdzie już dziewiąty raz zagram w finale. Dam z siebie wszystko w mecze z Novakiem i jestem pewiem, że stoczymy kolejny wspaniały mecz – zakończył Federer.

NOVAK DJOKOVIĆ (SERBIA, 1) – ROGER FEDERER (SZWAJCARIA, 4)

Kort centralny, godzina 15 czasu polskiego.

Bilans meczów: 16 – 18
Ostatnie spotkania:

Monte Carlo Masters – maj 2014 (korty ziemne) – 7:5, 6:2 dla Federera
Indian Wells Masters – marzec 2014 (korty twarde) – 3:6, 6:3, 7:6 (3) dla Djokovicia
Dubaj – luty 2014 (korty twarde) – 3:6, 6:3, 6:2 dla Federera

Wimbledon: wielki wyczyn Włoszek

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Roberta Vinci i Sara Errani nigdy nie uchodziły za specjalistki od gry na trawie. Nie przeszkodziło im to w zdobyciu tytułu na Wimbledonie w deblu. Dzięki zwycięstwu nad Babos i Mladenovic Włoszki skompletowały karierowego Wielkiego Szlema.

Dla tenisistek z Półwyspu Apenińskiego był to pierwszy finał na kortach The All England Lawn Tennis Club . W 2012 roku Errani i Vinci wygrały wspólnie Roland Garros i US Open. Mistrzyniami Australian Open Włoszki zostały w 2013 roku, a w 2014 obroniły tytuł w Melbourne.
Korty trawiaste nigdy nie były ulubioną nawierzchnią reprezentantek Włoch. Dotychczas ich najlepszym rezultatem w grze podwójnej był ćwierćfinał, który osiągnęły w 2012 roku. W singlu szło im jeszcze gorzej. W tym roku obie przegrały już w pierwszej rundzie.

W tegorocznej edycji turnieju deblowego The Championships również nie wszystko układało się od początku po myśli duetu Errani/Vinci. Już w drugiej rundzie mnóstwo problemów sprawiły im siostry Kiczenok. W finale jednak Włoszki nie miały problemów z pokonaniem Timei Babos i Kristiny Mladenovic. W pierwszym secie Węgierka i Francuzka zdołały wygrać tylko jednego gema. W drugiej partii gra zrobiła się bardziej wyrównana. Jedynego „breaka” Włoszki wywalczyły w szóstym gemie, kiedy to udało im się przełamać serwis Babos. Tenisistki rozstawione w turnieju z numerem drugim nie oddały już do końca i w dziewiątym gemie mecz zakończyła Roberta Vinci wygrywającym serwisem.

Dzięki temu zwycięstwu Włoszki skompletowały karierowego Wielkiego Szlema w grze podwójnej.
 


Wyniki

Finał debla
Sara Errani, Roberta Vinci (Włochy, 2) – Timea Babos, Kristina Mladenovic (Węgry, Francja, 14) 6:1 6:3
 

Toruń: grecko-czeski finał

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com/własne, foto: bellacup.pl

Barbora Krejcikova i Maria Sakkari zmierzą się w finale rozgrywanego w Toruniu turnieju ITF Bella Cup (pula nagród 25 tysięcy dolarów). Obie wygrały swoje mecze półfinałowe w dwóch setach.

Bardzo szybko swój mecz półfinałowy wygrała Barbora Krejcikova. Rozstawiona z "siódemką" Czeszka pokonała 6:1, 6:1 swoją rodaczkę Martinę Borecką. 18-letnia Krejcikova świetnie spisuje się w Toruniu od początku tygodnia – w drodze do finału nie straciła ani jednego seta.

Podobnym wyczynem może poszczycić się także Maria Sakkari. 18-letnia Greczynka przygodę z Bella Cup zaczynała od eliminacji, a zakończy ją dopiero po niedzielnym finale. W pojedynku półfinałowym Sakkari wygrała 6:4, 7:5 z pogromczynią Justyny Jegiołki, Petrą Uberalovą.

Bez względu na to, która z finalistek wygra niedzielną walkę o mistrzostwo, będzie mogła wpisać do tenisowego CV najbardziej wartościowy tytuł w karierze. Dotychczas zarówno Krejcikova, jak i Sakkari wygrywały tylko w dziesięciotysięcznikach. Toruń po raz kolejny może więc okazać się trampolinę do wielkiego tenisa. Warto pamiętać, że obie finalistki tegorocznej edycji mają tylko 18 lat.

W rozegranym w piątek finale gry podwójnej najlepsze okazały się Czeszki. Martina Borecka i Martina Kubicikova pokonały 7:6(4), 6:2 Szwedkę Hildę Melander i Słowaczkę Chantal Skamlovą.
 


Wyniki

Półfinały singla:
Barbora Krejcikova (Czechy, 7) – Martina Borecka (Czechy) 6:1, 6:1
Maria Sakkari (Grecja, Q) – Petra Uberalova (Słowacja) 6:4, 7:5

Bastad: Janowicz z wolnym losem

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz w pierwszym tygodniu po Wimbledonie wystąpi w turnieju ATP w Bastad. Polak został rozstawiony w Szwecji z "czwórką" i w pierwszej rundzie otrzymał wolny los.

Janowicz nie zdążył jeszcze odczuć skutków słabszego niż przed rokiem występu w Wimbledonie, który w najbliższy poniedziałek zepchnie go na 52. miejsce w rankingu ATP. Na razie 23-letni łodzianin czerpie jeszcze profity z wysokiej pozycji rankingowej, dzięki czemu w Bastad został rozstawiony z "czwórką" i w pierwszej rundzie otrzymał wolny los.

Pierwszego rywala dla Janowicza wyłoni spotkanie pomiędzy Albertem Montanesem i Dusanem Lajoviciem. Zarówno Hiszpan, jak i Serb, plasują się obecnie pod koniec pierwszej setki.

Janowicz w Bastad grał tylko raz – w 2010 roku przeszedł eliminacje, a następnie przegrał w pierwszej rundzie z Ervinem Eleskovicem.

Turniej w Bastad zaliczany jest do kategorii ATP World Tour 250, a w jego puli nagród znajduje się 426 605 euro. Największymi gwiazdami turnieju będą jego dwukrotni triumfatorzy, David Ferrer (2007 i 2012) oraz Tommy Robredo (2006 i 2008). Nie zabraknie również broniącego tytułu z poprzedniego sezonu, Carlosa Berclocqa.
 

Bukareszt: eliminacje już bez Polek

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Bez sukcesów zakończyły udział w eliminacjach turnieju WTA w Bukareszcie Paula Kania i Katarzyna Kawa. Obie Polki odpadły w pierwszej rundzie.

Po świetnym występie na kortach Wimbledonu, gdzie Paula Kania przeszła eliminacje, a następnie dzielnie walczyła z Na Li, z kolejnym startem 21-letniej sosnowiczanki wiązaliśmy spore nadzieje. Niestety w eliminacjach turnieju WTA w Bukareszcie Kania odpadłą już w pierwszej rundzie. Lepsza od rozstawionej z "szóstką" Polki okazała się Denisa Allertova. Notowana na 216. miejscu Czeszka wygrała 7:5, 6:3.

Zwycięstwa nie udało się odnieść także drugiej z Polek startującej w eliminacjach rumuńskiego turnieju. Katarzyna Kawa, bo o niej mowa, przegrała 2:6, 2:6 z Vandą Lukacs. Klasyfikowana na 569. miejscu Węgierka dostała się do eliminacji dzięki dzikiej karcie.

W turnieju głównym w Bukareszcie prawo startu zapewnione ma Katarzyna Piter. 23-letniej poznaniance tym razem dopisało szczęście w losowaniu. Polka trafiła w pierwszej rundzie na grającą z dziką kartą Andreę Mitu. Dobrze znaną polskim kibicom z Wimbledonu, gdzie przegrała z Agnieszką Radwańską.
 


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Denisa Allertova (Czechy) – Paula Kania (Polska, 6) 7:5, 6:3
Vanda Lukacs (Węgry, WC) – Katarzyna Kawa (Polska) 6:2, 6:2

Wimbledon: wspaniała Kvitova wygrywa po raz drugi!

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: AFP

Petra Kvitova po raz drugi w karierze została mistrzynią Wimbledonu! Czeszka w kapitalnym stylu pokonała Eugenie Bouchard, oddając debiutującej w wielkoszlemowym finale Kanadyjce tylko trzy gemy.

Finał kobiecego Wimbledonu był teatrem jednej aktorki – wspaniale grającej i znakomicie usposobionej Petry Kvitovej. 24-letnia Czeszka w ciągu zaledwie 54 minut pokonała Eugenie Bouchard i triumfowała 6:3, 6:0. Kvitova pokazała w finale tenis totalny i tenis kompletny, opierający się na świetnym serwisie, i świetnym returnie. Młodej Kanadyjce nie można niczego zarzucić. Po prostu w obliczu tak agresywnej i skutecznej gry Kvitovej sama nie mogła pokazać swoich możliwości. O wyczynie Czeszki najlepiej świadczą statystyki – 28 kończących piłek przy zaledwie 12 błędach.

Kvitova triumfowała na londyńskiej trawie po raz drugi w karierze. W 2011 roku podbiła świat, pokonując w finale Marię Szarapową i sięgając po pierwszy wielkoszlemowy tytuł. Wielu już wtedy widziało w niej liderkę kobiecych rozgrywek. Przez kolejne 3 lata Czeszka, z różnych przyczyn, nie była w stanie nawiązać do tamtego triumfu i swojego potencjału, choć cały czas była obecna w czołówce. Dziś wróciła na szczyt! Kvitova wygrała Wimbledon po raz drugi. Otrzyma za to 2000 rankingowych punktów, dzięki którym od poniedziałku awansuje na 4. miejsce w rankingu WTA.

Zapis relacji NA ŻYWO

16:06 Rozstawiona z "szóstką" Czeszka wygrała spotkanie finałowe w ciągu 54 minut. Gra Kvitovej naprawdę godna wielkoszlemowego tytułu.

0:6 Petra Kvitova po raz drugi w karierze zostaje mistrzynią Wimbledonu! Kończy pięknym bekhendem po krosie!

0:5 Gem "na sucho" dla Kvitovej.

0:4 Bouchard jest momentami bezradna. W tym gemie porwała się na jedną zaczepną akcję, ale została skarcona wspaniałym minięciem autorstwa Kvitovej. Czeszka dokłada drugie przełamanie i już tylko katastrofa mogłaby jej odebrać triumf w Wimbledonie!

0:3 Bouchard doprowadziła do równowagi przy podaniu Kvitovej, ale w końcówce leworęczna Czeszka znów nie pozostawiła młodszej rywalce złudzeń.

0:2 Break dla Kvitovej. Bouchard bezradna wobec zagrywanych w linię ataków Czeszki. Ponadto Petra naprawdę imponuje skutecznością returnów.

0:1 Kvitova zaczyna drugiego seta od wygrania własnego podania bez straty punktu.

15:43 Bouchard właśnie przegrała pierwszego seta w tegorocznej edycji Wimbledonuk. Gra Kvitovej wydaje się być bardzo ułożona. Pomimo że, jak zwykle, opiera się na ataku i mocnych strzałach, to Czeszka imponuje sporą regularnością i przede wszystkim bardzo dobrym serwisem i returnem.

3:6 Gem i pierwszy set – Kvitova! Poczynając od pierwszego returnu, Czeszka przeszła do ofensywy i wypracowała sobie trzy piłki setowe. Wykorzystała trzecią z nich i już tylko jedna partia dzieli ją od drugiego w karierze triumfu w Wimbledonie!

3:5 I ni stąd, ni zowąd Bouchard przełamuje Kvitovą! Niemająca nic do stracenia Kanadyjka zaryzykowała i przyniosło to oczekiwany efekt. Ale wciąż Bouchard ma stratę jednego breaka.

2:5 Kvitova bez większych problemów dokłada kolejne przełamanie. Pierwszy set jest już chyba roztrzygnięty, zwłaszcza, że Bouchard naprawdę nie jest na razie w stanie zagrozić Czeszce.

2:4 Przy swoim podaniu Kvitova jest jednak nie do zatrzymania. Szybkie 40-0, jeden podwójny błąd i zakończenie gema pewnym bekhendem po przekątnej.

2:3 Długi i zacięty gem. Niestety na nieco niższym poziomie. Ton wymianom wciąż nadaje Kvitova, ale teraz Czeszka zaczęła popełniać więcej błędów.

1:3 Najlepsza akcja meczu kończy czwartego gema! Kvitova przeszła w obronie samą siebie i minęła atakującą przy siatce Bouchard bekhendowym slajsem. Wcześniej była równowaga, ale przewagę dał Czeszce as serwisowy.

1:2 Świetna gra Petry Kvitovej! Kanadyjka zaczęła od dwóch dobrych serwisów, ale później akcje ustawiały już returny Czeszki. Pierwszego break pointa Bouchard zdołała obronić, ale przy kolejnej okazji szybki forhend Kvitovej załatwił sprawę.

1:1 Kvitova wyrównuje. Serwis Czeszki również stoi na wysokim poziomie – może się okazać, że ten element będzie kluczowy dla losów finału.

1:0 Już pierwszy gem pokazał jak będzie wyglądać ten pojedynek – bomby z obu stron. Bouchard nie wydaje się stremowana – popisała się dobrym przyspieszeniem z forhendu i naprawdę groźnymi serwisami.

15:10 Zaczęły! Jako pierwsza serwuje Eugenie Bouchard.

15:08 Za Kvitovą na pewno przemawia większe doświadczenie, zdobyty w 2011 roku tytuł oraz lewa ręką – bardzo niebezpieczna na korcie trawiastym. Bouchard z kolei może się z kolei poszczycić wspaniałą szarżą do finału (nie straciła seta) i świetnymi wynikami w tegorocznych imprezach wielkoszlemowych (półfinał Australian Open, półfinał Roland Garros).

15:07 Trwa rozgrzewga, realizator przypomina statystyki dotyczące obu tenisistek. O jednoznaczne wskazanie faworytki naprawdę trudno.

15:03 Bouchard i Kvitova zaczynają rozgrzewkę.

15:02 Tenisistki są juz na korcie. Trwa część oficjalna – wejście z efektownymi bukietami kwiatów oraz sesja fotograficzna finalistek.

Wimbledon: poczuć smak triumfu

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Petra Kvitova i Eugenie Bouchard staną dziś o 15 polskiego czasu do walki o jeden z najważniejszych, a może i najważniejszy tytuł. Czeszka zaznała już smaku zwycięstwa na kortach All-England Club. Dla „Genie” to byłaby nowość.

Nie Serena Williams, nie Na Li, nie Maria Szarapowa i nie Agnieszka Radwańska. Żadnej z nich nie będzie dane zawalczyć o triumf w Wimbledonie. Wszystkich pokonały Petra Kvitova z Eugenie Bouchard. Ta pierwsza na trawach w All-England Club czuje się znakomicie. Druga natomiast uwielbia turnieje wielkoszlemowe – szczególnie tegoroczne.

Już po pierwszych spotkaniach Wimbledonu wiadomo było, że „coś” ugrają Czeszki. Grały rewelacyjnie. I rzeczywiście. Najwięcej ugrała ta najbardziej doświadczona, najbardziej utytułowana – Petra Kvitova. Dla niej wrócił czar wspomnień, bo przed trzema laty zwyciężyła w Wimbledonie. Długo czekała na ponowną szansę, ale cierpliwość się opłaciła.

Bouchard to wschodząca gwiazda. Trzy lata temu mało kto o niej słyszał. Teraz zna ją każdy, kto choć trochę interesuje się tenisem. Finał, półfinał, finał – to jej dotychczasowe występy w tegorocznych turniejach Wielkiego Szlema. Ten drugi finał osiągnęła właśnie na Wimbledonie, jednak znając ją, nie czuje pełnej satysfakcji. Chce wygrać.

O sobotnim starciu pisać można wiele, ale wszelkie przewidywania to wróżenie z fusów. Statystyki wskazują niewątpliwie na Kvitovą – jest wyżej notowana, wygrała więcej turniejów, w tym ten jeden najważniejszy. Czeszka od 2010 roku nie opuszcza najlepszej „8” Wimbledonu. Jest regularna.

20-latka z Montrealu to zagadka. Ale coraz mniejsza, bo trudno spodziewać się, żeby Bouchard nie wytrzymała presji i nagle zaczęła grać fatalnie. Bądź co bądź to jej drugi finał turnieju wielkoszlemowego w tym roku. Od Australian Open miała wystarczająco dużo czasu, by wyciągnąć właściwe wnioski. Teraz efekty wnioskowania zaprezentuje na Korcie Centralnym.

Kvitova z Bouchard zmierzyły się tylko raz. Przed rokiem grały na twardej nawierzchni w Toronto. Gładko wygrała Czeszka, która nie pozwoliła wtedy rozpędzić się młodej rywalce. Od tamtego czasu ta rywalka rozpędza się jednak sama. To oznacza tylko jedno: Kvitova znów postara się zatrzymać „Genie”, a „Genie” zrobi wszystko, żeby wreszcie wkroczyć do panteonu tenisa.

Dwa czy trzy sety? Tak brzmi jedno z najważniejszych pytań przed sobotnim pytaniem. Bo „dwa” oznacza większą przewagę triumfatorki. „Trzy” życzą sobie kibice – życzymy sobie my wszyscy, żeby ten finał był niezapomniany, trzymający w napięciu do ostatniej piłki. O tym, żeby skończył się z wymarzonym rezultatem po dwóch partiach marzą tylko zawodniczki i ich ekipy.

Nie sposób jednak rozeznać, kto dziś będzie szczęśliwy. Na pewno ktoś. Wszak finał musi mieć zwyciężczynię, a ona po ostatnim (może jedynym) meczbolu znajdzie się w siódmym niebie. No to kto?