Stuttgart: starcie Argentyńczyków dla Delbonisa

/ Krzysztof Sawala , źródło: własne, foto: AFP

Rozstawiony z numerem osiem Federico Delbonis pokonał swojego rodaka Juana Monaco w najciekawszym meczu pierwszego dnia Mercedes Cup. Z turniejem pożegnało się z kolei dwóch reprezentantów Niemiec.

Tenisowy świat nie znosi próżni. Jeszcze wczoraj wszyscy emocjonowaliśmy się rozstrzygnięciami na wielkoszlemowym Wimbledonie, a już w poniedziałek karuzela przeniosła się na korty ziemne. Co prawda w Newport jeszcze rozgrywany jest epilog trawiastego sezonu, jednak w Europie przez najbliższe kilka tygodni będziemy świadkami głównie imprez na mączce.

Gospodarzem jednej z nich jest w tym tygodniu Stuttgart. W turnieju Mercedes Open jako najwyżej rozstawiony zawodnik wystąpi Fabio Fognini, który spróbuje wrócić do gry na takim poziomie, jaki prezentował kilka miesięcy temu oraz powalczy o obronę tytułu sprzed roku – finał przed 12 miesiącami tenisista z San Remo rozstrzygnął na swoją korzyść pokonując Niemca Philippa Kohlschreibera. W inauguracyjnym dniu Włoch jednak jeszcze odpoczywał, grali za to inni.

Interesującą parę w pierwszej rundzie stworzyli dwaj reprezentanci Argentyny Federico Delbonis i Juan Monaco. Ciekawe było, jak się później okazało… tylko samo zestawienie. Wyżej klasyfikowany Delbonis – 38. Gracz rankingu – bardzo łatwo ograł swojego rywala, oddając mu zaledwie pięć gemów. Dla młodszego z Argentyńczyków było to pierwsze zwycięstwo w od półfinału w Nicei, tuż przed rozpoczęciem Roland Garros. Wówczas w finale francuskiego turnieju 24-latek nie sprostał jednak Ernestsowi Gulbisowi. By pokonać w poniedziałek Monaco Delbonis potrzebował tylko godziny i 20 minut. Spotkanie zakończył wynikiem 6:4 6:1, a jego kolejnym rywalem będzie lepszy z pary Benjamin Becker – Benoit Paire.

Miejscowi kibice nie mieli w pierwszym dniu turnieju powodów do radości. Na korcie w Stuttgarcie pojawiło się bowiem dwóch Niemców i obaj potknęli się już na pierwszej przeszkodzie. W dokładnie takim samym stosunku i niemal idealnie w tym samym czasie co Delbonis, Philippa Petzschnera wyeliminował Andriej Gołubiew. 27-letni Kazach cztery razy przełamywał swojego przeciwnika, a sam nie stracił podania ani razu. Dzięki zwycięstwu nad Petzschnerem Gołubiew zapewnił sobie miejsce w najlepszej szestnastce turnieju, w której czeka go trudne zadanie – zmierzy się z wspomnianym Fogninim.

W Mercedes Cup nie gra już także Michael Berrer. Niemiec, który otrzymał od organizatorów dziką kartę nie dał rady Leonardo Mayerowi. Reprezentant gospodarzy i Argentyńczyk stoczyli w poniedziałek zacięte spotkanie, które swoje rozstrzygnięcie znalazło dopiero w tie breaku trzeciej partii. Decydującą rozgrywkę lepiej jednak wytrzymał wyżej notowany Mayer – 47. rakieta świata – który wygrał ją do pięciu czym wywalczył sobie awans do drugiej rundy. W walce o ćwierćfinał stanie naprzeciwko turniejowej „dwójki” Michaiła Jużnego.


Wyniki

Pierwsza runda singla:

Federico Delbonis (Argentyna, 8) – Juan Monaco (Argentyna) 6:4, 6:1
Andriej Gołubiew (Kazachstan) – Philipp Petzschner (Niemcy) 6:4, 6:1
Leonardo Mayer (Argentyna) – Michael Berrer (Niemcy, WC) 2:6, 6:3, 7:6(5)

Kvitova nie chce powtórzyć błędu

/ Krzysztof Sawala , źródło: timesofmalta.com/własne, foto: AFP

Petra Kvitova w znakomitym stylu pokonała w finale Wimbledonu utalentowaną Eugenie Bouchard. Dwukrotna już mistrzyni z Londynu chce teraz lepiej zareagować na trumf niż trzy lata temu.

– Po zwycięstwie w 2011 roku zdarzały się chwile, kiedy myślałam, że nigdy więcej nie uda mi się już zdobyć wielkoszlemowego tytułu. Miałam swoje wzloty i upadki przez te trzy lata, które minęły od tamtego sukcesu – przyznała podopieczna Davida Kotyzy. Przypomnijmy, że Kvitova w sobotnim finale wygrała z Kanadyjką bardzo łatwo 6:3 6:0 w zaledwie 55 minut.

Zwycięstwo na kortach All England Club, jak mówi Kvitova, to z jednej strony dla tenisisty ogromny zaszczyt, ale także zdecydowanie większe oczekiwania niż wcześniej. Nie każdy potrafi sobie z nimi poradzić, co dotknęło także Czeszkę po jej pierwszym wimbledońskim triumfie. – Najgorszą rzeczą dla mnie były wtedy wymagania, które stawiali mi inni, ale też te, które stawiałam sobie sama. Jako mistrzyni Wimbledonu miałam zawsze grać dobrze. Teraz wiem już, jak to jest musieć znosić tę presję w kolejnych turniejach. Wtedy nie udało mi się to za dobrze – tłumaczy 24-latka.

Kvitova sezon, w którym wygrała Wimbledon zakończyła na pozycji wiceliderki rankingu WTA, a w kolejnych latach nie potrafiła utrzymać tak wysokiego miejsca. Dość przeciętna dyspozycja sprawiła, że w zeszłym roku wypadła nawet poza pierwszą dziesiątkę listy światowej. Teraz jednak, po drugim w karierze zwycięstwie przy Church Road ponownie jest bardzo wysoko. W najnowszym rankingu jest klasyfikowana na czwartym miejscu, z którego strąciła Agnieszkę Radwańską.

– Sytuacja w porównaniu z tą sprzed trzech lat sporo się zmieniła. Chcę być bardziej przygotowana do wyzwań, które teraz przede mną stoją. Jestem bogatsza o doświadczenia i z pewnością będę potrafiła lepiej na nie zareagować – podsumowała Kvitova.
 

Wyniki biało-czerwonych

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto:

  

Przerwa wakacyjna. Wyniki polskich tenisistów dostępne będą ponownie od 4 sierpnia!

 

""

Finał Wimbledonu w liczbach

/ Krzysztof Sawala , źródło: skysports.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković po pasjonującym finałowym pojedynku pokonał w pięciu setach Rogera Federera i sięgnął po drugie mistrzostwo Wimbledonu i siódmy wielkoszlemowy tytuł w karierze. Spójrzmy na garść liczbowych ciekawostek z niedzielnego spotkania.

366 – tyle punktów musieli rozegrać obaj tenisiści, by rozstrzygnąć losy końcowego zwycięstwa. Djoković wygrał 186, Federer 180.

236 – tyle minut trwał tegoroczny finał. To najdłuższe finałowe spotkanie od pięciu lat, kiedy Federer wygrał z Andy’m Roddickiem w decydującym secie 16:14.

143 – tyle kończących piłek zanotowali w sumie bohaterowie finału. Szwajcar zaliczył 75 winnerów (w tym 29 asów serwisowych), a reprezentant Serbii 68 wygrywających uderzeń (w tym 13 asów).

24 – tyle lat minęło od spotkania w finale Wimbledonu Stefana Edberga i Borisa Beckera, którzy w niedzielę ponownie stanęli po przeciwnych stronach, tym razem w roli opiekunów Federera i Djokovicia. W 1990 roku Szwed pokonał Niemca, rok wcześniej lepszy był Becker.

9 – tyle razy Federer grał w finale w Londynie. Niedzielna porażka była zaledwie drugą w tych spotkaniach – jedynym przegranym dotychczas przez Szwajcara meczem o tytuł na Wimbledonie był finał z Rafaelem Nadalem w 2008 roku.

18 – w tylu kolejnych wielkoszlemowych finałach występował przynajmniej jeden tenisista z pary Rafael Nadal – Andy Murray. Ta seria zakończyła się na Wimbledonie, podczas którego Hiszpan przegrał w czwartej rundzie, a Szkot odpadł w ćwierćfinale.

14 – tyle skutecznych minięć zaliczył w niedzielę Djoković. Federer przechytrzył będącego przy siatce Serba tylko dwukrotnie.

7 – tyle nadal wynosi rekord zwycięstw w Wimbledonie, który należy do Federera i Pete’a Samprasa. Szwajcar miał szansę stać się samodzielnym liderem z ośmioma tytułami, gdyby ograł Djokovicia.

4 – tyle razy przełamany w finale został Roger Federer. W pierwszych sześciu meczach turnieju Szwajcar stracił swój serwis zaledwie raz – w starciu ze Stanem Wawrinką w spotkaniu ćwierćfinałowym.

36 – tyle turniejów wielkoszlemowych spośród ostatnich 38 padło łupem przedstawiciela tzw. „Wielkiej czwórki”, a więc Novaka Djokovicia, Rafaela Nadala, Rogera Federera lub Andy Murraya. Ostatnim zwycięzcą spoza tego grona był Stan Wawrinka w tegorocznym Australian Open, a przed nim Juan Martin del Potro w US Open 2009.
 

Ranking ATP: Djoković wraca na tron, Janowicz poza „50”

/ Antoni Cichy , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Po 40 tygodniach Novak Djoković odzyskał prowadzenie w rankingu ATP, wyprzedzając Rafaela Nadala. Bolesne spadki zaliczyli Polacy na czele z Jerzym Janowiczem, który wypadł z pierwszej „50”.

Novak Djoković powrócił na fotel lidera światowego rankingu po raz pierwszy od 30 września 2013 roku. Tamtego dnia Serba „przeskoczył” Rafael Nadal. Po prawie dziesięciu miesiącach to „Djoko” znów znalazł się na czele stawki z zawrotną liczbą 13 130 punktów. Hiszpan ma na swoim koncie 12 670 punktów.

Miejscami numer trzy i cztery zamienili się Szwajcarzy. Po długim wyczekiwaniu do czołowej „3” wrócił Roger Federer. Finalista Wimbledonu wyprzedził swojego rodaka Stana Wawrniknę.

Na sam koniec pierwszej „10” spadł ubiegłoroczny triumfator rozgrywek na kortach All-England Club – Andy Murray. W przeciwnym kierunku do Szkota w klasyfikacji poruszali się Milos Raonic i Grigor Dimitrow, którzy awansowali odpowiednio na 6. i 9. miejsce.

Co przykre, najwięcej z czołówki w najnowszym notowaniu stracił Jerzy Janowicz. „Jerzyk” nawet nie zbliżył się do zeszłorocznego wyniku w Wimbledonie i spadł aż o 26 pozycji. Łodzianin znajduje się na odległym 51. miejscu.

Jeszcze bardziej stratę rankingowych punktów odczuł Łukasz Kubot, który zaliczył lot w dół klasyfikacji o 65 lokat! 32-latek plasuje się teraz na 137. pozycji, trzy oczka za Michałem Przysiężnym.

Zobacz Ranking ATP Singiel

Djoković wyprzedził Nadala także w notowaniu Race. Serb, mimo że uczestniczył w 10 turniejach a Hiszpan w 13, zgromadził od „Rafy” o 605 punktów więcej. Podobnie jak w światowym rankingu singlistów, na trzecie miejsce kosztem Wawrinki awansował Federer.

Polacy, choć daleko im ostatnio do ubiegłorocznej formy, poprawili swoje lokaty w rankingu Race. Janowicz przesunął się z 66. pozycji na 57., natomiast Łukasz Kubot ze 146. na 116. Dopiero w czwartej „100” notowany jest trzeci z naszych tenisistów – Michał Przysiężny.

Zobacz Ranking ATP Singiel Race

Swoich lokat nie poprawili po Wimbledonie polscy debliści. Najwyżej klasyfikowany pozostaje Łukasz Kubot, który spadł jednak z 20. lokaty na 23. Marcin Matkowski i Mariusz Fyrstenberg zajmują odpowiednio 34. oraz 35. pozycję.

W obu zestawieniach deblistów trwa hegemonia braci Bryanów.

Zobacz Ranking ATP Debel
Zobacz Ranking ATP Debel Race

 

Ranking WTA: powimbledonowe spadki Radwańskiej

/ Antoni Cichy , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Tegoroczny Wimbledon nie okazał się szczęśliwy dla Agnieszki Radwańskiej. Polka nie powtórzyła wyników sprzed roku i dwóch lat, a na dodatek spadła na 5. miejsce w rankingu WTA. Najwięcej zyskały finalistki – Petra Kvitova i Eugenie Bouchard.

Ostatnie turnieje wielkoszlemowe oznaczają dla Radwańskiej gorszą pozycję w światowym rankingu. Tak było po Rolandzie Garrosie, tak stało się też po Wimbledonie. „Isia” straciła miano czwartej rakiety świata na rzecz Petry Kvitovej. Czeszka, triumfatorka rozgrywek na All-England Club, wyprzedziła też Marię Szarapową, która przed rozpoczęciem Wimbledonu była piąta.

Bez zmian na czele – prowadzi Serena Williams przed Na Li. Chinkę goni Simona Halep, która niedługo może znaleźć się tuż za plecami Amerykanki.

Największy awans zanotowała Eugenie Bouchard. Kanadyjka za sprawą występu w finale przesunęła się z 13. lokaty na 7. Tak wysoko klasyfikowana jeszcze nie była. Z czołowej „10” wypadła natomiast inna finalistka tegorocznego turnieju wielkoszlemowego – Dominika Cibulkova. Słowaczka zajmuje teraz 12. miejsce. Po świetnych występach na kortach All-England Club do pierwszej „20” awansowała Czeszka Lucie Safatova.

Niestety, w czołowej „100” rankingu WTA znów znalazło się tylko jedno polskie nazwisko. Katarzyna Piter straciła trzy lokaty i jest obecnie 104. Kolejny spory spadek zaliczyła natomiast Urszula Radwańska. Krakowianka, która systematycznie znajduje się coraz niżej na światowych listach, zajmuje 118. pozycję.

Zobacz Ranking WTA Singiel

Liczne zmiany zaszły w klasyfikacji rankingu Race. Z czołówki pozycję utrzymała tylko liderka – Maria Szarapowa. Na 2. miejsce awansowała Simona Halep, która zamieniła się lokatami z Na Li. Z lokaty numer 8 na 4. przesunęła się Eugenie Bouchard, a piąta jest teraz Petra Kvitova. Triumfatorka Wimbledonu w poprzednim notowaniu była dopiero 16.

Podobnie jak w światowym rankingu, tak też w rankingu Race, przed spadkiem nie uchroniła się Agnieszka Radwańska. „Isia” dała się wyprzedzić dwóm finalistkom Wimbledonu i znajduje się na 7. miejscu.

Zobacz Ranking WTA Singiel Race

Do zmiany na pozycjach numer jeden i trzy doszło w rankingu deblistek. Sara Errani i Roberta Vinci zdetronizowały dotychczasowe liderki Shaui Peng i Su-Wei Hsieh i objęły prowadzenie. Włoszki przewodzą także w zestawieniu Race.

Zobacz Ranking WTA Debel
Zobacz Ranking WTA Debel Race

 

Djoković: najbardziej niezwykły finał w życiu

/ Krzysztof Sawala , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković nie powstrzymał łez podczas dekoracji po zakończeniu finału Wimbledonu. Wspaniałe zwycięstwo nad Rogerem Federerem zadedykował swojej przyszłej żonie Jelenie Ristić i dziecku, które urodzi się w październiku.

– To był najbardziej niezwykły finał Wielkiego Szlema w mojej karierze. W chwili, w której teraz jestem, ta wygrana ma dla mnie fundamentalne znaczenie, szczególnie po kilku przegranych w ostatnich dwóch latach. Zaczynałem ten Wimbledon z pewnymi wątpliwościami, ale ogromnie potrzebowałem tego tytułu. Teraz chcę, by ono zaprocentowało w nadchodzących miesiącach i by moja pewność siebie była coraz większa – przyznał na konferencji prasowej dwukrotny już teraz mistrz z Londynu.

Djoković stwierdził jeszcze w pomeczowym wywiadzie, że pokonanie Federera na „jego” korcie centralnym, gdzie wygrywał siedem razy, ale także na korcie, który oglądał od dziecka, było dla niego szczególnym przeżyciem. Tym bardziej, że przyszło w tak spektakularnym stylu, w spotkaniu, które tenisowa publiczność zapamięta na lata. – Mówiąc najbardziej szczerze, jak potrafię, to był najlepszy pod względem jakości finał Wielkiego Szlema w jakim miałem okazję zagrać. Grałem maraton z Rafaelem Nadalem w Australian Open 2012, ale jeśli chodzi o poziom gry, walkę od pierwszej do ostatniej piłki, to mecz z Rogerem był zdecydowanie najlepszy – dodał Serb.

""
Foto: AFP

O swoim rywalu nowy lider rankungu ATP – dzięki triumfowi na Wimbledonie „Nole” ponownie prześcignął Nadala – wypowiadał się w samych superlatywach. Przede wszystkim zaimponowała mu nieustępliwość Federera, który od stanu 2:5 w czwartym secie potrafił odrobić straty, wygrać tę część gry i wysłać mecz do decydującej partii. – Roger rozegrał piękny mecz. Pokazał nam wszystkim dlaczego jest tak wielkim mistrzem. Pokazał, jak potrafi walczyć, jak potrafi zebrać się w najważniejszych momentach, także wtedy, gdy miał stratę przełamania. Jest dla mnie czymś wspaniałym, że w starciu z nim tutaj, w Londynie, gdzie przez tyle lat całkowicie dominował, byłem w stanie odnieść zwycięstwo. Miałem po ostatniej piłce łzy w oczach, łzy radości, emocje jednak musiały wziąć górę – opowiadał Djoković. Zapytany czy smak trawy na Wimbledonie zmienił się od jego ostatniego triumfu – Serb zarówno w 2011 roku, jak i w niedzielę ugryzł źdźbło trawy po wygranej – odpowiedział szczęśliwy: – Smakowała jak najbardziej wyborny posiłek, jaki jadłem kiedykolwiek w moim życiu.

Kibice Rogera Federera, choć zapewne nie jest to dla nich łatwe, też powinni wyciągnąć z tegorocznego Wimbledonu więcej pozytywów niż powodów do smutku. Zadowolony, choć rzecz jasna niespełniony do końca, jest bowiem sam Szwajcar. – Wierzyłem i próbowałem grać ofensywnie, wywierać presję. Cieszę się, że w wielu sytuacjach to zadziałało – stwierdził trzeci tenisista świata, który bardzo często przygotowywał sobie akcje przy siatce i choć wiele razy został minięty przez Serba, to jednak bilans gry wolejowej okazał się dla niego dodatni.

""
Foto: AFP

– Jestem bardzo szczęśliwy widząc, że jeśli jestem zdrowy, to mogę wciąż pokazywać taki tenis, jak w minionych dwóch tygodniach. To tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że niedzielny finał był zaledwie krokiem do wielu pięknych chwil, które mam jeszcze przed sobą – powiedział Federer. – Przegrałem chyba dlatego, że nie umiałem poradzić sobie z serwisem Novaka przy break pointach. Jednak bardziej dziś chcę się cieszyć z tego, co udało mi się osiągnąć. Oczywiście, on wygrał, a ja przegrałem, ale rozegraliśmy fantastyczne spotkanie, a ja miałem świetny turniej. Teraz chcę trochę odpocząć, a później jeszcze ciężej trenować, by być w jak najlepszej dyspozycji w turniejach Masters i przede wszystkim w US Open – zakończył

Wimbledon: pójść w ślady Bouchard

/ Anna Niemiec , źródło: wimbledon.com, foto: AFP

W niedzielę poznaliśmy również najlepszych juniorów w tegorocznej edycji Wimbledonu. Wśród chłopców wygrał Amerykanin Noah Rubin, a w turnieju dziewcząt równych sobie nie miała Jelena Ostapenko z Łotwy.

Finał imprezy chłopców był sprawą wewnątrzamerykańską. Naprzecwiwko Rubina, który do turnieju głównego musiał przebijać sie przez elimiancje, stanął jego rodak, 16-letni Stefan Kozlov.

W pierwszym secie kluczowe okazało się przełamanie, które Noah Rubin zdobył w piątym gemie. Kwalifikant nie oddał tej przewagi już do końca i wygrał pierwszą partię 6:4. Drugiego seta lepiej zaczął Kozlov, który objął prowadzenie 2:0. Jednak potem starszy z Amerykanów wygrał 12 z 13 kolejnych punktów i objął prowadzenie 3:2 z przełamaniem. Wydawało się, że Rubin jest już na ostatniej prostej w drodze po tytuł. Tym razem jednak tenisista rozstawiony z numerem 6 zdołał odrobić stratę i wyrównał na 3:3. W dziesiątym gemie ponownie przełamał, dzięki czemu zapisał tę odsłonę meczu na swoim koncie.

Decydująca partia zaczęła się od sześciu pewnie utrzymanych serwisów. W siódmym gemie dwa breakpointy wywalczył Rubin. Młodszy z reprezentantów Stanów Zjednoczonych zdołał doprowadzić do równowagi, ale potem popełnił kolejne dwa błędy. Starszy z Amerykanów zdobył przełamanie, które potem okazało się kluczowe dla losów tego pojedynku. Kozlov nie zdołał już odrobić straty. Rubin wykorzystał drugą piłkę meczowa i przy własnym podaniu zakończył spotkanie.

W finale turnieju dziewcząt wystąpiły Kristina Schmiedlova i Jelena Ostapenko. Obie zawodniczki spotkały się również tydzień wcześniej w finale Nike Junior International. Lepsza okazała się ta druga. Słowaczka w niedzielę wyszła na kort z mocnym postanowieniem rewanżu i to ona lepiej zaczęła finałowy pojedynek. Pierwszego seta wygrała 6:2.

Schmiedlova w półfinale stoczyła trudny trzysetowy pojedynek przeciwko Elenie Gabrieli Ruse. Łotyszka do finału doszła jak burza, co nie było bez znaczenia. W drugim secie po Słowaczce było już widać pierwsze oznaki zmęczenia. Tenisistka rozstawiona z numerem 8 walczyła, ale nie była w stanie przeciwstawić się coraz lepiej grającej Ostapenko i przegrała tę partię do trzech. W decydującej odsłonie meczu na korcie bezdyskusyjnie rządziła rodaczka Ernesta Gulbisa, która swojej rywalce nie oddała ani jednego gema.

Na pomeczowej konferencji Jelena Ostapenko przyznała, że jej wzorem do naśladowania jest Eugenie Bouchard, która dwa lata temu siedziała na jej miejscu, a teraz jest trzynastą tenisistką świata. Czy Łotyszce podąży śladami Kanadyjki? Przekonamy się już niebawem.
 


Wyniki

Finał singla dziewcząt
Jelena Ostapenko (Łotwa) – Kristina Schmiedlova (Słowacja, 8) 2:6 6:3 6:3

Finał singla chłopców
Noah Rubin (USA, Q) – Stefan Kozlov (USA, 6) 6:4 4:6 6:3
 

Wimbledon: gra mieszana dla Stosur i Zimonjicia

/ Krzysztof Sawala , źródło: własne, foto: AFP

Sam Stosur oraz Nenad Zimonjić, rozstawieni z numerem 15. zostali triumfatorami Wimbledonu w rywalizacji mikstów. W decydującym meczu pokonali w dwóch setach parę Hao-Ching Chan i Maks Mirny.

W spotkaniu, które rozpoczęło się na korcie centralnym kilkanaście minut po zakończeniu fenomenalnego pojedynku Novaka Djokovicia i Rogera Federera, podobnych emocji, które kibice przeżywali w finale singla panów niestety zabrakło. Para Stosur i Zimonjić bardzo szybko rozstrzygnęła losy pojedynku i w 56 minut zapewniła sobie końcowy sukces.

Do wygranej 6:4 6:2 Australijce i Serbowi wystarczyły trzy przełamania – jedno w pierwszym secie, w dziewiątym gemie, i dwa w drugiej partii, oba przy serwisie 21-latki. Zwycięstka para wykorzystała trzy z siedmiu break pointów, podczas gdy Chan i Mirny ani razu nie potrafili odebrać Stosur i Zimonjiciowi podania. Mecz był bardzo jednostronny, dość powiedzieć, że Białorusin i jego partnerka dorobili się w całym spotkaniu tylko jednej szansy na przełamanie i zaliczyli tylko jedną wygrywającą piłkę.

Trudno uwierzyć, że ponad 38-letni Zimonjić, który ma już na koncie dziewięć występów w wielkoszlemowych finałach w grze mieszanej, dopiero pierwszy raz w karierze dotarł do finału Wimbledonu. Tenisista z Serbii zdobywał dotąd po dwa tytuły na kortach w Melbourne oraz na Roland Garros, pięciokrotnie w rozstrzygających o końcowym zwycięstwie meczach z kolei przegrywał – raz na US Open, a także cztery razy w Paryżu, w tym w tegorocznej edycji turnieju. W jubileuszowym dziesiątym wielkoszlemowym finale w mikście zdobył jednak piąty tytuł, po raz pierwszy w parze ze Stosur. Dla Australijki to już drugi taki sukces w karierze na kortach w Londynie i trzeci w ogóle. Ma na koncie też triumf przed własną publicznością w 2005 roku.

Ich rywale to para dość dziwna, bowiem złożona z niezwykle utytułowanego i doświadczonego Białorusina i młodziutkiej tenisistki z Chińskiego Tajpej. Co ciekawe, Mirny wrócił do wimbledońskiego finału w grze mieszanej po… 16 latach, kiedy jego partnerka była niespełna pięcioletnią dziewczynką. W 1998 roku Mirny okazał się najlepszy w Wimbledonie w parze z będącą w początkach swojej kariery Sereną Williams. Od tamtej pory wygrywał jeszcze trzykrotnie Wielkie Szlemy w mikście, wszystkie jednak na Flushing Meadows w Nowym Jorku. Dla Hao-Ching Chan niedzielny finał był debiutem w starciu o taką stawkę.

Stosur i Zimonjić za zwycięstwo otrzymali do podziału czek na 96 tysięcy funtów. Przegrana para musi zadowolić się wypłatą o połowę mniejszą.


Wyniki

Finał gry mieszanej:

S. Stosur, N. Zimonjić (Australia, Serbia, 15) – H.Ch. Chan, M. Mirny (Tajpej, Białoruś) 6:4, 6:2

Tennis Europe: sukces polskich młodziczek!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: facebook.com/lech.sidor

Ania Hertel, Iga Świątek oraz Wiktoria Rutkowska zostały drużynowymi wicemistrzyniami Europy do lat czternastu! W meczu o tytuł podopieczne Lecha Sidora przegrały z Ukrainkami 1-2.

Polskie młodziczki mają za sobą intensywny okres startów. Od 29 czerwca do 1 lipca rywalizowały w turnieju eliminacyjnym we francuskim Saint Valery En Caux, gdzie wygrały wszystkie trzy mecze (w dwóch nich końcowy sukces zapewniły sobie po spotkaniu deblowym pary Hertel/Rutkowska).

Po zmaganiach we Francji nasza ekipa przeniosła się do włoskiego Loano. W piątek podopieczne Lecha Sidora wygrały ćwierćfinał ze Szwajcarią 3-0. Wszystkie mecze (dwa single i debel) rozstrzygały się jednak po trzysetowej walce.

Jeszcze większych nerwów dostarczył półfinałowy pojedynek z Rumunkami. W pojedynku drugich rakiet Wiktoria Rutkowska przegrała z Andreeą Prisacariu 4:6, 6:1, 3:6. W decydującym secie Polka od 1:4 wygrała dwa kolejne gemy i miała break point na po 4, ale niestety w końcówce skuteczniejsza była Rumunka.

Stan rywalizacji zdołała wyrównać Iga Świątek, która w imponującym stylu rozbiła Selmę Stefanię Cadar 6:1, 6:1. W deblu po raz kolejny niezawodne okazały się Hertel i Rutkowska, ogrywając Cadar oraz Maruculescu 6:1, 7:6(3).

Dobra passa polskich tenisistek skończyła się na finale. Już po dwóch meczach singlowych jasne było, że złote medale wylądują na szyjach tenisistek z Ukrainy. W deblu po raz kolejny skutecznością błysnęły Hertel i Rutkowska, zdobywając dla naszej ekipy honorowy punkt.

Do finałów Drużynowych Mistrzostw Europy zakwalifikowali się także polscy młodzicy (Daniel Michalski, Tomasz Dudek i Wojciech Marek), którzy w turnieju eliminacyjnym w Belgii zajęli drugie miejsce (po porażce w finałowym pojedynku z Czechami).

Turniej finałowy rozegrany został w Murcji. Polacy w pierwszym meczu mieli niewiele do powiedzenia z najwyżej rozstawionymi Rosjanami (ekipa Sbornej przegrała dzisiaj finał z Niemcami 1-2). Podopieczni Jarosława Krajowskiego Kukiela wygrali następnie ze Szwedami 3-0, zaś dzisiaj ulegli Czechom 1-2 i z zakończyli turniej na szóstej pozycji.


Wyniki

Summer Cups 2014 (U-14 dziewczęta), Loano we Włoszech

Ćwierćfinał
Polska – Szwajcaria 3-0

Wiktoria Rutkowska – Leonie Kung 3:6, 6:2, 6:3
Ania Hertel – Simona Waltert 6:2, 2:6, 6:3
A. Hertel, W. Rutkowska – L. Kung, S. Waltert 4:6, 6:3, 7:6(4)

Półfinał
Polska – Rumunia 2-1

Wiktoria Rutkowska – Andreea Prisacariu 4:6, 6:1, 3:6
Iga Świątek – Selma Stefania Cadar 6:1, 6:1
A. Hertel, W. Rutkowska – S. Cadar, M. Marculescu 6:1, 7:6(3)

Finał
Polska – Ukraina 1-2

Iga Świątek – Katarina Zawacka 3:6, 5:7
Ania Hertel – Dajana Jastremska 4:6, 0:6
A. Hertel, W. Rutkowska – D. Jastremska, J. Doumczowska 6:4, 7:6(4)

 

Summer Cups 2014 (U-14 chłopcy), Murcia w Hiszpanii

Ćwierćfinał
Polska – Rosja 0-3

Tomasz Dudek – Nikolaj Wyleżganin 3:6, 2:6
Daniel Michalski – Alen Awidzba 3:6, 1:6
D. Michalski, W. Marek – N. Wyleżganin, A. Żarczow 6:4, 6:7(6), 4-10

O miejsca 5-8
Polska – Szwecja 3-0

Tomasz Dudek – Anton Ornberg 6:1, 6:2
Daniel Michalski – Johan Garpered 6:1, 6:4
D. Michalski, T. Dudek – E. Grevelius, J. Garpered 7:5, 6:7(16), 10-8

O miejsce 5.
Polska – Czechy 1-2

Wojciech Marek – Ondrej Styler 6:4, 7:6(4)
Tomasz Dudek – Evezen Holis 4:6, 0:6
D. Michalski, T. Dudek – E. Holis, O. Styler 6:4, 3:6, 5:7