Stanford: Kania z Williams w sesji wieczornej

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Paula Kania po raz drugi w karierze przeszła eliminacje turnieju zaliczanego do cyklu WTA. I po raz drugi trafiła na gwiazdę światowego formatu. W pierwszej rundzie imprezy w Stanford Polka zagra z Venus Williams.

21-letnia sosnowiczanka zadebiutowała w głównym cyklu miesiąc temu, gdy przebiła się przez eliminacje Wimbledonu. W Londynie los sprawił, że już w pierwszej rundzie trafiła na Na Li, z którą stoczyła wyrównany bój na korcie centralnym. Teraz przed Paulą Kanią równie trudne i równie pouczające zadanie – mecz z Venus Williams. Także na korcie centralnym. W sesji wieczornej.

Paulę Kanię i Venus Williams różni praktycznie wszystko. Zestawianie ich osiągnięć (na razie) nie ma większego sensu, lecz gdy wyjdą na kort w nocy z wtorku na środę polskiego czasu (początek o godzinie 4) o dokonaniach z przeszłości trzeba będzie zapomnieć. Dobry przykład dały Polce inne kwalifikantki, z których dwie już awansowały do drugiej rundy, a największą niespodziankę sprawiła 16-letnia Naomi Osaka, eliminując Samanthę Stosur.

Kania już zdobyła w Stanford 25 punktów do rankingu WTA, a w eliminacjach pokonała Darię Gawriłową i Raquel Kops-Jones.
 

Stanford: Lepchenko rywalką Radwańskiej

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Varvara Lepchenko będzie pierwszą rywalką Agnieszki Radwańskiej w turnieju WTA w Stanford. Leworęczna Amerykanka pokonała 6:4, 6:3 Caroline Garcię, a niespodzianką dnia była porażka Samanthy Stosur z Naomi Osaką.

Radwańska ma ze Stanford raczej miłe wspomnienia. Przed rokiem dotarła w Kalifornii do finału, w którym musiała uznać wyższość Dominiki Cibulkovej. Teraz Polka została rozstawiona z Bank of the West Classic z "dwójką" i w pierwszej rundzie otrzymała wolny los. Jej rywalkę w walce o ćwierćfinał wyłonił pojedynek Varvary Lepchenko z Caroline Garcią. Lepsza w nim okazała się 28-letnia Amerykanka, która zwyciężyła 6:4, 6:3. Radwańska ma bardzo dobry bilans spotkań z Lepchenko – pokonała ją we wszystkich pięciu dotychczasowych meczach, w tym również w poprzednim sezonie w Stanford, choć wówczas był to trudny, trzysetowy pojedynek.

Pierwszą rywalkę poznała także najwyżej rozstawiona w Stanford Serena Williams. Amerykanka, na której występ w Kalifonii wszyscy czekają z wielką niepewnością, spotka się Karoliną Pliskovą, która gładko uporała się z Kimiko Date-Krumm.

Co nie udało się japońskiej weterance, udało się juniorce z tego kraju. Mowa o wyczynie Naomi Osaki, która w swoim debiucie w turnieju WTA sprawiła niemałą niespodziankę, eliminując Samanthę Stosur. Na dodatek 16-letnia Japonka, która w Stanford przebijała się przez eliminacje, obroniła w tym spotkaniu piłkę meczową i zwyciężyła 4:6, 7:6(7), 7:5. Stosur nie tylko miała meczbola w tie breaku drugiego seta, ale również prowadziła 5:3 w trzeciej partii. Dla 30-letniej Australijki to pierwsza porażka z tak nisko sklasyfikowaną rywalką od 2002 roku (Osaka jest obecnie 406.).

O ćwierćfinał rewelacyjna Japonka zagra z Andreą Petkovic. Niemka w swoim pierwszym występie po turniejowym zwycięstwie w Bad Gastein pewnie pokonała Ajlę Tomljanović, wygrywając 6:1, 6:4.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Andrea Petkovic (Niemcy, 8) – Ajla Tomljanović (Chorwacja) 6:1, 6:4
Karolina Pliskova (Czechy) – Kimiko Date-Krumm (Japonia) 6:1, 6:3
Naomi Osaka (Japonia, Q) – Samantha Stosur (Australia) 4:6, 7:6(7), 7:5
Coco Vandeweghe (USA) – Kristie Ahn (USA, WC) 6:2, 7:5
Sachia Vickery (USA, Q) – Shuai Zhang (Chiny) 6:1, 6:2
Varvara Lepchenko (USA) – Caroline Garcia (Francja) 6:4, 6:3

Pierwsza runda debla:
A. Kudriawcewa, An. Rodionova (Rosja, Australia, 2) – P. Ormaechea, A. Wozniak (Argentyna, Kanada) walkower
G. Muguruza, C. Suarez Navarro (Hiszpania, 3) – E. Hrdinova, A. Klepac (Czechy, Słowenia) 6:4, 6:2
M. Lucić-Baroni, Ka. Pliskova (Chorwacja, Czechy) – D. Jurak, M. Moulton-Levy (Chorwacja, USA) 4:6, 6:4, 10-7

Liberec: Przysiężny przegrywa w pierwszej rundzie

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Michałowi Przysiężnemu wciąż bardzo daleko do optymalnej dyspozycji. Tym razem Polak przegrał w pierwszej rundzie challengera w Libercu z Mohamedem Safwatem 6:7(6), 3:6.

Rozstawiony z numerem siedem Polak był faworytem tego spotkania i początkowo wszystko wskazywało na to, że odniesie zwycięstwo. To właśnie Przysiężny jako pierwszy wywalczył bowiem breaka i był bliski zapisania na swoje konto partii otwarcia. Wówczas sam stracił jednak serwis i o wszystkim zadecydował tie break. Ten był bardzo zacięty, ale w końcówce szalę zwycięstwa na swoją korzyść przechylił Egipcjanin, który wygrał 8-6.

O ile w pierwszym secie Przysiężny miał aż dziewięć okazji na przełamanie (wykorzystał tylko jedną), to w drugim nie był w stanie nawiązać z rywalem walki przy jego podaniu. Dodatkowo w czwartym gemie sam miał kryzys. Obronił co prawda dwa break pointy, lecz przy trzecim musiał skapitulować. Sawfat pewnie utrzymał przewagę do końca meczu i zwyciężył 7:6(6), 6:3.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Mohamed Safwat (Egipt) – Michał Przysiężny (Polska, 7) 7:6(6), 6:3

 

Korespondencja z Umagu: Ekspres z Urugwaju

/ Patryk Osuch , źródło: Korespondencja z Umagu, foto: Patryk Osuch

Tenis, tenis i po tenisie. Umażkie święto białego sportu, które przyciąga z roku na rok coraz więcej jego fanów, dobiegło końca. Jedną z najbardziej szczęśliwych osób z tegorocznego Vegeta Croatia Open Umag może być Urugwajczyk – „Cuevas Samozwaniec”, który pozwolił zapomnieć ubiegłorocznemu triumfatorowi o powtórce z historii.

Zanim jednak 29-letni latynos zwrócił na siebie po raz kolejny uwagę tenisowego świata, musiał w sobotę zrobić sobie przerwę od tenisa. Nad jednym z chorwackich miast znów pojawił się deszcz, który przyczynił się do „umażkiego potopu” uniemożliwiając rozegranie w tym dniu pojedynków. Nie był to deszczyk, ale ogromna ulewa, która przy akompaniamencie piorunów przyczyniła się do tego, że ośrodek tenisowy wglądał jak w dzień po apokalipisie zombie. Wychylając głowę z centrum prasowego, można było zobaczyć jedynie świecącą pustkę. W press center wszyscy dziennikarze, którzy codziennie zwiedzają wszystkie zakątki ośrodka tenisowego w Umagu, nie mogli wyjść na zewnątrz. W zasadzie to mogli, ale nie było po co – mogli jedynie doświadczyć na własnej skórze chorwackiego deszczu. Na wieść o tym, czy sobotnie półfinały zostaną rozegrane, dziennikarze czekali z niecierpliwością, jak na kebaba w zatłoczonym fast-foodzie. W końcu pojawiła się jedna wiadomość – mecze zostaną rozegrane nie przed 18.30. Potem, kiedy ta właśnie godzina wybiła na zegarku, przyszła nowa wieść, iż tenisiści na kort wyjdą nie przed 20. Jednak organizatorzy, którzy zapewne korespondencje z bazy meteorologicznej śledzili jak półfinałowy pojedynek Brazylia – Niemcy na tegorocznych mistrzostwach świata, wiedzieli (tak jak Brazylijczycy), że uratować spektaklu się nie da. Ostateczna wiadomość przyszła po godzinie 21, że pojedynki półfinałowe równolegle odbędą się następnego dnia rano, zaś finał tegorocznego Croatia Open rozpocznie się nie przed 20. Oficjalna decyzja poszła w świat.

W „busy Sunday” po kolejnym opóźnieniu tenisiści wyszli na kort. Na stadionie Stella Maris przygotowany do pojedynku z Hiszpanem Tommym Robredo pojawił się lider gospodarzy – Marin Cilić. Zarówno Chorwat, jak i jego rodacy nie spodziewali się szoku, z którym przyjdzie im stawić czoła najpierw w połowie partii otwarcia, a potem w tie-breaku. 25-letni Cilić najpierw nie wykorzystał dwóch piłek setowych, a w dogrywce przeszło mu koło nosa aż pięć okazji na wrzucenie seta do swojej kieszeni. Nikt nie wierzył w to, co widzi na centralnym korcie. Po wzajemnym obdarowywaniu się setbolami przez tenisistów, swoją szansę wykorzystał Hiszpan, który ostatecznie wygrał tie-breaka 12-10. Zdziwienie i niedowierzanie widzów było takie, jak reakcja wielbicieli „Klanu” na śmierć Ryśka. Siedem niewykorzystanych setboli! Po lekkiej konsternacji trzeba było jak najszybciej zapomnieć o tej katastrofie, która nawiedziła Cilicia w inauguracyjnej partii półfinału. Puścić w niepamięć to, co się stało, było jednak trudno, biorąc pod uwagę przełamanie w drugim gemie, którego autorem był Tommy Robredo. Ulubieniec Chorwatów, który na co dzień mieszka w Monte Carlo, nie mógł poradzić sobie ze świetnie dysponowanym starszym przeciwnikiem i uświadomił to publiczności, kiedy po kolejnej nieudanej akcji rozbił rakietę. – Marin! Co ty robisz? Ludzie się tu namęczyli, żeby korty zrównać po tej ulewie, a ty znowu je niszczysz? – można sobie wyobrazić, jak wielkie rozczarowanie przeżywał chorwacki naród. Ostatecznie, jak to mówi piłkarskie porzekadło – niewykorzystane okazje się mszczą, Tommy Robredo wygrywając „na sucho” dziewiątego gema, przypieczętował sobie awans do finału.

– Grałem u siebie i przede wszystkim z tego powodu chciałem wygrać. Próbowałem grać spokojnie w pierwszym secie, lecz za dużo miałem niewykorzystanych okazji – pierwsza, druga, trzecia, czwarta okazja… potem szósta i siódma. Naprawdę, psychicznie wykończył mnie ten pierwszy set, a w drugim jeszcze Robredo wyszedł na prowadzenie 3:0. Rozbiłem rakietę i wtedy się nieco uspokoiłem. Wziąłem się w garść, lecz to Tommy grał swobodniej ode mnie, co dało mu końcowe zwycięstwo – tłumaczył na pomeczowej konferencji Marin Cilić.

O tej samej porze co Chorwat i Hiszpan na drugi kort wyszli Fabio Fognini i Pablo Cuevas. Nie trzeba było oglądać tego spotkania, bowiem reakcja publiczności mówiła o wyniku. Licznie zgromadzeni włoscy fani Fabio doskonałym „dźwiękowym kodem” oddawali to, co dzieje się na korcie. Jeżeli słychać było wielki aplauz, wspierające włoskie okrzyki, tzn. że punkt powędrował na konto Fogniniego. Jeżeli zaś pojawiał się jęk zawodu – analogicznie, punkt zdobył Urugwajczyk. Więcej było jęków. Cuevas, który nie przegrał pojedynku od występu w Bastad, utarł nosa licznie zgromadzonym włoskim kibicom i zameldował się w finale.

Tenisowa niedziela zawierała w swoim repertuarze również finał deblistów, w którym o najważniejsze trofeum walczyła para Czechów – Frantisek Cermak/Lukas Rosol i serbsko-chorwacki duet – Dusan Lajović/Franko Skugor. Rosol, który został pożarty na obiad przez Cilicia w grze pojedynczej, w deblu był ciężkostrawny, i to on i jego partner mogli cieszyć się z wiktorii. Dzięki tej wygranej weteran czeskiego tenisa, 37-letni Cermak, dopisał do swojego konta 30. tytuł w swojej karierze. Skugor, jako jedyny Chorwat w tym turnieju, nie zdołał uratować honoru gospodarzy.

Danie główne podano do stołu! Decydujący pojedynek pomiędzy tenisistą, który trafił do turnieju głównego poprzez klasyfikacje, a zawodnikiem broniącym tytułu sprzed roku, przemawiał po stronie Hiszpana. Stadion Stella Maris, zapełniony w 95%, był świadkiem pojedynku zasługuącego na miano finałowego. Niektórzy widzowie mogli poprzestawiać sobie kręgi szyjne, oglądając tak długie wymiany, które w większości wpadały do kieszeni Urugwajczyka. 29-latek z Ameryki Południowej zaimponował publiczności niesamowitym skupieniem i koncetracją. Na korcie wyglądał jak seryjny morderca, który nie ma uczuć. Nie ważne czy wygrał, czy przegrał punkt – twarz Cuevasa i jego zachowanie nie zdradzało niczego. Gdyby organizowano konkurs na tegorocznym turnieju w Umagu na najlepszy „poker face”, Cuevas swoich rywali biłby na głowę. 32-letni Hiszpan po wczorajszym finale sam przyznał, iż sposobu na świetnie prezentującego się latynosa nie znalazł. Prowadząc 5:4 przy swoim podaniu wczorajszy triumfator zmienił koszulkę, która niczym koszulka lidera, miała kolor żółty. On już wtedy wiedział, że zwycięstwa w Umagu nikt mu nie odbierze. Po ostatnim decydującym punkcie Urugwajczyk wybuchł z radości. Padł na kolana i wtedy można było zauważyć bombę, który tykała przez cały turniej i wybuchła w najważniejszym momencie.

Robredo podczas dekoracji podziękował kurtuazyjnie wszystkim, jak to zawsze bywa. Pogratulował zwycięstwa swojemu przeciwnikowi i mógł tylko patrzeć z niedosytem na cieszącego się z drugiego tytułu z rzędu Cuevasa. Sam Urugwajczyk biorąc do ręki mikrofon, powiedział dwa zdania po angielsku, a potem sprytnie przeszedł na hiszpański, tak jak i na konferencji prasowej, gdzie w odgadnięciu co mówi triumfator 25. Vegeta Croatia Open Umag pomagała tłumaczka.

Urugwaj ma kolejnego wielkiego człowieka, o którym słyszy sportowy świat. Jednak nie jest to cieszący się złą sławą latynoski wampir – Luiz Suarez, lecz Pablo Cuevas, który wygrywając swój 13. pojedynek z rzędu, podniósł najważniejsze trofeum tegorocznego Croatia Open.

Po raz ostatni z Umagu, Patryk Osuch

Budynek imienia Li Na w Szanghaju

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Firma „Nike” zaprezentowała w piątek swoją nową siedzibę w Szanghaju. Oprócz boiska do piłki nożnej i hali do koszykówki znajduje się tam również dziewięciopiętrowy biurowiec noszący imię Li Na.

Nazywanie budynków imionami słynnych sportowców ma w firmie „Nike” długą tradycję. Przed chińską tenisistką podobnego zaszczytu dostąpili m.in. Michael Jordan, Pete Sampras i John McEnroe.

– Jestem niezwykle szczęśliwa widząc swoje imię na budynku w siedzibie „Nike” w Chinach – skomentowała decyzję sponsora wiceliderka rankingu. – „Nike” był ze mną przez cała moją sportową karierę i to jest jeden z największych zaszczytów, jaki spotkał mnie w życiu. „Nike’ zawsze szanował i potrafił uhonorować sportowców. To nie jest tylko moje imię, które tam widać. To nagroda dla wszystkich niesamowitych chińskich sportowców, których reprezentuje „Nike” – zakończył Li Na.
 

Waszyngton bez Dimitrowa i Monfilsa

/ Krzysztof Sawala , źródło: ESPN Tennis/własne, foto: AFP

Grigor Dimitrow i Gael Monfils wycofali się z turnieju Citi Open na kortach twardych w Waszyngtonie. Bułgara z gry wyeliminowała choroba, reprezentanta Francji z kolei problemy z kolanem.

Dimitrow, który w drabince widniał jako trzeci najwyżej rozstawiony tenisista, o swojej decyzji poinformował w niedzielę. Nowa gwiazda światowych kortów nie wystąpi w stolicy Stanów Zjednoczonych z powodu grypy i zapalenia zatok. Nie ma na razie jednak zagrożenia, że bułgarskiego zawodnika czeka dłuższa przerwa i że będzie zmuszony do opuszczenia turniejów z cyklu Masters w Toronto i Cinncinati.

Drugim tenisistą, którego również nie zobaczymy w Waszyngtonie jest Gael Monfils. O kłopotach zdrowotnych Francuza organizatorzy imprezy wiedzieli już wcześniej – Monfils w ubiegły poniedziałek wycofał się z turnieju w Atlancie, gdzie był rozstawiony z „trójką”. Okazuje się, że prawe kolano nadal dokucza graczowi z Paryża, który w związku z tym musi również zrezygnować z występu w Citi Open.

Turniej w Waszyngtonie stracił zatem dwie znane twarze, ale jako że jest to impreza z cyklu ATP 500 to na obsadę nie można narzekać. Z numerem jeden rozstawiony będzie Tomas Berdych, z „dwójką” zaprezentuje się Milos Raonic. Kibice na stołecznych kortach zobaczą również Richarda Gasqueta, Kei Nishikoriego oraz Johna Isnera, finalistę imprezy sprzed roku. Wówczas Amerykanin uległ w trzech setach Juanowi Martinowi Del Potro.

Umag: Cuevas królem!

/ Patryk Osuch , źródło: Korespondencja z Umagu, foto: AFP

Urugwajczyk Pablo Cuevas, który dwa tygodnie temu podniósł najważniejsze trofeum w Bastad, do swojego konta może dopisać drugi tytuł. Tenisista, który do turnieju głównego dostał się przez kwalifikacje, w niedzielnym finale był lepszy od ubiegłorocznego triumfatora, Tommiego Robredo.

28-letni tenisista z Ameryki Południowej, który w eliminacjach rozstawiony był z numerem jeden, wykazał się w niedzielnym finale Croatia Open niezwykłym spokojem i dokładnością. Z bardziej doświadczonym Hiszpanem, który bronił tytułu sprzed roku, spotkał się pierwszy raz.

Decydujące spotkanie 25. Vegeta Croatia Open Umag było w niedzielę drugim występem obu panów. Tenisiści jeszcze przed południem rozegrali bowiem półfinałowe spotkania, które z powodu sobotniej ulewy zostały przełożone. Nieco dłużej na korcie biegał 32-letni Hiszpan, który po męczącym tie-breaku w pierwszym secie przeciwko Marinowi Cilicowi stracił wiele sił. – Nie przegrałem z tego powodu, że musiałem wstać o 7 rano i przygotowywać się do meczu. Czasami tak się zdarza, że pogoda nie dopisuje, pada, są złe warunki, ale turniej trzeba w jakoś sposób rozegrać – powiedział po meczu Robredo.

Premierowa partia była zaprezentowaniem siły obu tenisistów, którzy bez końca przebijali piłkę ponad siatką. Okazję do przełamania w trzecim gemie miał Robredo, lecz skoncetrowany Urugwajczyk nie pozwolił na stratę swojego podania. W szóstym gemie scenariusz obrócił się o 180 stopni i to Cuevas miał break pointa, którego przy czwartej próbie skrzętnie wykorzystał. Pomimo waleczności zeszłoroczny triumfator turnieju rozgrywanego na umażkich kortach nie zdołał nawet uzyskać szansy na break pointa i ianuguracyjna odsłona finału powędrowała do młodszego z zawodników.

Drugi set to szansa dla Robredo na poprawę wyniku i wyjście z opresji. Plan nie wypalił jednak na starcie, bowiem już w pierwszym gemie Hiszpan został przełamany. Powtórkę z rozrywki dostarczył publiczności Cuevas w gemie piątym, który ponownie nie pozwolił Hiszpanowi na utrzymanie swojego serwisu. Na tablicy wyników pojawił się rezultat 4:1 dla tegorocznego zwycięzcy z Bastad. Co prawda w kolejnym gemie nastąpiło przełamanie powrotne, lecz to nadal Cuevas prowadził z przewagą jednego breaka. Robredo pomimo szczerych chęci nie potrafił znaleźć w niedzielny wieczór sposóbu na świetnie prezentującego się Urugwajczyka i po równo półtorej godziny musiał uznać wyższość swojego latynoskiego przeciwnika.

– Po pierwszym nieudanym secie w drugim decydowałem się na grę bliżej siatki. Jeżeli coś nie wychodzi, to trzeba szukać jakiegoś rozwiązania. Ja starałem się coś zmienić w swojej grze, ale nie mogłem znaleźć sposobu na Pablo. On rozegrał dobry mecz. Jak to zawsze bywa, musi być wygrany i przegrany. Ja dzisiaj byłem tym drugim – mówił Robredo.

Sam triumfator niewiele wypowiadał się o swoim sukcesie. – Nie spodziewałem się, że zagram tak dobrze i że ta wygrana będzie drugą niespodzianką w tym miesiącu. Co do samopoczucia, to czuję się świetnie, lecz jestem trochę zmęczony. Teraz planuję wrócić do domu, do rodziny i znajomych, i cieszyć się razem z nimi – powiedział triumfator 25. Vegeta Croatia Open Umag.


Wyniki

Finał singla:
Pablo Cuevas (Urugwaj, Q) – Tommy Robredo (Hiszpania, 2) 6:3, 6:4

Atlanta: dziewiąty skalp Isnera

/ Krzysztof Sawala , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

John Isner obronił wywalczony przed 12 miesiącami tytuł na kortach w Atlancie. Amerykanin w decydującym spotkaniu pokonał w dwóch setach Izraelczyka Dudiego Selę. To drugie turniejowe zwycięstwo Isnera w 2014 roku.

– To mój ulubiony okres w całym tenisowym sezonie – przyznał po meczu najwyżej rozstawiony zawodnik turnieju, dla którego był to dziewiąty tytuł w zawodowej karierze. Trudno mu się dziwić, bo w Atlancie, stolicy stanu Georgia, Isner wystąpił w finale już po raz czwarty w ciągu ostatnich pięciu lat. Drugi raz udało mu się odnieść końcowy sukces – przed rokiem triumfował, wygrywając w finale z Kevinem Andersonem. W 2010 i 2011 roku okazywał się słabszy od Mardy’ego Fisha. Warto dodać, że dla Isnera Atlanta to sentymentalne miejsce – wysoki Amerykanin to były student University of Georgia.

– Do dla mnie spory atut grać tutaj, gdzie mam tyle wsparcia od kibiców. Traktuję to jak wyróżnienie i jak rękę, którą los do mnie wyciąga. Cieszę się, że potrafiłem to wykorzystać – dodał Isner, któremu do zwycięstwa wystarczyło po jednym przełamaniu w pierwszym i drugim secie. Sela na breaka się nie doczekał, nie wykorzystując jednej jedynej okazji na odebranie rywalowi serwisu w drugiej partii.

Dla Izraelczyka było to drugie z rzędu ważne starcie przegrane z tenisowym dryblasem. Przed tygodniem w półfinale turnieju w Bogocie Sela uległ Ivo Karloviciovi, wyższemu o 40 centymetrów, teraz nie poradził sobie z bombardowaniem niemal 35 centymetrów wyższego Isnera, który zapisał na swoim koncie 15 asów serwisowych i wygrał 84% piłek po trafionym pierwszym podaniu. – Przełamanie już w pierwszym gemie drugiego seta zmieniło cały obraz pojedynku. Zmieniło mój sposób gry i zmieniło sposób gry Johna, który mógł spokojnie grać swoje – stwierdził Sela, dla którego niedzielny finał był pierwszym od sześciu lat w imprezie z cyklu ATP.

Isner po zwycięstwie 6:3 6:4 przenosi się teraz do Waszyngtonu, gdzie już od poniedziałku będzie rywalizować w wyżej notowanym turnieju Citi Open, zaliczanym do kategorii ATP 500. W stolicy Stanów Zjednoczonych będzie rozstawiony z numerem pięć. – Teraz koncentruję się już tylko na Waszyngtonie. Cieszę się, że jak przed rokiem, udało mi się dobrze rozpocząć sezon na kortach twardych. A w Citi Open zawsze grało mi się świetnie – powiedział Isner, który wygrywając w Atlancie objął prowadzenie w cyklu Emirates Airline US Open Series Bonus Challenge. Trzech najlepszych tenisistów w tej klasyfikacji po imprezach przygotowujących do nowojorskiego Wielkiego Szlema będzie miało okazję na Flushing Meadows wywalczyć dodatkowy milion dolarów nagrody.


Wyniki

Finał singla:

John Isner (USA, 1) – Dudi Sela (Izrael) 6:3, 6:4

Stanford: Kania dołączyła do Radwańskiej

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto:

Paula Kania pokonała w dwóch setach Raquel Kops-Jones i dzięki temu wystąpi w turnieju głównym Bank of the West Classic.

Już w pierwszym gemie meczu Polka zdołała przełamać rywalkę. Jak się później okazało ten „break” był decydujący dla losów pierwszego seta. Tenisistka z Sosnowca wygrała tę odsłonę meczu 6:4.

W drugim secie na korcie polska tenisistka rządziła już niepodzielnie. Amerykanka zdołał wygrać tylko jednego gema. Paula Kania wykorzystała drugą piłkę meczową i mogła cieszyć się z awansu do turnieju głównego.
 


Wyniki

Druga runda eliminacji
Paula Kania (Polska, 5) – Raquel Kops-Jonees (USA) 6:4 6:1
 

Oberstaufen: Kowalczyk bez tytułu

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/atpworldtour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Radu Albot i Mateusz Kowalczyk nie zdobyli deblowego tytułu w Oberstaufen. W finale challengera polsko-mołdawska para przegrała z Wesleyem Koolhofem i Alessandro Mottim 6:7(7), 3:6.

Niewiele zabrakło Mateuszowi Kowalczykowi do zdobycia tytułu w Oberstaufen. Finałowe spotkanie było zacięte i mogło rozstrzygnąć się w inny sposób. Szczególnie pierwsza partia, w której o sukcesie decydował tie break. Oba duety bardzo dobrze serwowały i nie pozwoliły sobie na stratę podania. W trzynastym gemie minimalnie lepsi okazali się Koolhof i Motti, którzy wygrali do siedmiu.

W drugim secie holendersko-włoska para serwowała jeszcze lepiej. Po pierwszym podaniu Koolhof i Motti wygrali 14 z 16 akcji i ani razu nie musieli bronić się przed przełamaniem. Albot i Kowalczyk radzili sobie nieco słabiej i kilkakrotnie znaleźli się w opałach. Niestety, jedną z trzech okazji rywale zamienili na breaka, dzięki czemu zwyciężyli 6:3.
 


Wyniki

Finał debla:
W. Koolhof, A. Motti (Holandia, Włochy, 3) – R. Albot, M. Kowalczyk (Mołdawia, Polska, 2) 7:6(7), 6:3