Tenis, tenis i po tenisie. Umażkie święto białego sportu, które przyciąga z roku na rok coraz więcej jego fanów, dobiegło końca. Jedną z najbardziej szczęśliwych osób z tegorocznego Vegeta Croatia Open Umag może być Urugwajczyk – „Cuevas Samozwaniec”, który pozwolił zapomnieć ubiegłorocznemu triumfatorowi o powtórce z historii.
Zanim jednak 29-letni latynos zwrócił na siebie po raz kolejny uwagę tenisowego świata, musiał w sobotę zrobić sobie przerwę od tenisa. Nad jednym z chorwackich miast znów pojawił się deszcz, który przyczynił się do „umażkiego potopu” uniemożliwiając rozegranie w tym dniu pojedynków. Nie był to deszczyk, ale ogromna ulewa, która przy akompaniamencie piorunów przyczyniła się do tego, że ośrodek tenisowy wglądał jak w dzień po apokalipisie zombie. Wychylając głowę z centrum prasowego, można było zobaczyć jedynie świecącą pustkę. W press center wszyscy dziennikarze, którzy codziennie zwiedzają wszystkie zakątki ośrodka tenisowego w Umagu, nie mogli wyjść na zewnątrz. W zasadzie to mogli, ale nie było po co – mogli jedynie doświadczyć na własnej skórze chorwackiego deszczu. Na wieść o tym, czy sobotnie półfinały zostaną rozegrane, dziennikarze czekali z niecierpliwością, jak na kebaba w zatłoczonym fast-foodzie. W końcu pojawiła się jedna wiadomość – mecze zostaną rozegrane nie przed 18.30. Potem, kiedy ta właśnie godzina wybiła na zegarku, przyszła nowa wieść, iż tenisiści na kort wyjdą nie przed 20. Jednak organizatorzy, którzy zapewne korespondencje z bazy meteorologicznej śledzili jak półfinałowy pojedynek Brazylia – Niemcy na tegorocznych mistrzostwach świata, wiedzieli (tak jak Brazylijczycy), że uratować spektaklu się nie da. Ostateczna wiadomość przyszła po godzinie 21, że pojedynki półfinałowe równolegle odbędą się następnego dnia rano, zaś finał tegorocznego Croatia Open rozpocznie się nie przed 20. Oficjalna decyzja poszła w świat.
W „busy Sunday” po kolejnym opóźnieniu tenisiści wyszli na kort. Na stadionie Stella Maris przygotowany do pojedynku z Hiszpanem Tommym Robredo pojawił się lider gospodarzy – Marin Cilić. Zarówno Chorwat, jak i jego rodacy nie spodziewali się szoku, z którym przyjdzie im stawić czoła najpierw w połowie partii otwarcia, a potem w tie-breaku. 25-letni Cilić najpierw nie wykorzystał dwóch piłek setowych, a w dogrywce przeszło mu koło nosa aż pięć okazji na wrzucenie seta do swojej kieszeni. Nikt nie wierzył w to, co widzi na centralnym korcie. Po wzajemnym obdarowywaniu się setbolami przez tenisistów, swoją szansę wykorzystał Hiszpan, który ostatecznie wygrał tie-breaka 12-10. Zdziwienie i niedowierzanie widzów było takie, jak reakcja wielbicieli „Klanu” na śmierć Ryśka. Siedem niewykorzystanych setboli! Po lekkiej konsternacji trzeba było jak najszybciej zapomnieć o tej katastrofie, która nawiedziła Cilicia w inauguracyjnej partii półfinału. Puścić w niepamięć to, co się stało, było jednak trudno, biorąc pod uwagę przełamanie w drugim gemie, którego autorem był Tommy Robredo. Ulubieniec Chorwatów, który na co dzień mieszka w Monte Carlo, nie mógł poradzić sobie ze świetnie dysponowanym starszym przeciwnikiem i uświadomił to publiczności, kiedy po kolejnej nieudanej akcji rozbił rakietę. – Marin! Co ty robisz? Ludzie się tu namęczyli, żeby korty zrównać po tej ulewie, a ty znowu je niszczysz? – można sobie wyobrazić, jak wielkie rozczarowanie przeżywał chorwacki naród. Ostatecznie, jak to mówi piłkarskie porzekadło – niewykorzystane okazje się mszczą, Tommy Robredo wygrywając „na sucho” dziewiątego gema, przypieczętował sobie awans do finału.
– Grałem u siebie i przede wszystkim z tego powodu chciałem wygrać. Próbowałem grać spokojnie w pierwszym secie, lecz za dużo miałem niewykorzystanych okazji – pierwsza, druga, trzecia, czwarta okazja… potem szósta i siódma. Naprawdę, psychicznie wykończył mnie ten pierwszy set, a w drugim jeszcze Robredo wyszedł na prowadzenie 3:0. Rozbiłem rakietę i wtedy się nieco uspokoiłem. Wziąłem się w garść, lecz to Tommy grał swobodniej ode mnie, co dało mu końcowe zwycięstwo – tłumaczył na pomeczowej konferencji Marin Cilić.
O tej samej porze co Chorwat i Hiszpan na drugi kort wyszli Fabio Fognini i Pablo Cuevas. Nie trzeba było oglądać tego spotkania, bowiem reakcja publiczności mówiła o wyniku. Licznie zgromadzeni włoscy fani Fabio doskonałym „dźwiękowym kodem” oddawali to, co dzieje się na korcie. Jeżeli słychać było wielki aplauz, wspierające włoskie okrzyki, tzn. że punkt powędrował na konto Fogniniego. Jeżeli zaś pojawiał się jęk zawodu – analogicznie, punkt zdobył Urugwajczyk. Więcej było jęków. Cuevas, który nie przegrał pojedynku od występu w Bastad, utarł nosa licznie zgromadzonym włoskim kibicom i zameldował się w finale.
Tenisowa niedziela zawierała w swoim repertuarze również finał deblistów, w którym o najważniejsze trofeum walczyła para Czechów – Frantisek Cermak/Lukas Rosol i serbsko-chorwacki duet – Dusan Lajović/Franko Skugor. Rosol, który został pożarty na obiad przez Cilicia w grze pojedynczej, w deblu był ciężkostrawny, i to on i jego partner mogli cieszyć się z wiktorii. Dzięki tej wygranej weteran czeskiego tenisa, 37-letni Cermak, dopisał do swojego konta 30. tytuł w swojej karierze. Skugor, jako jedyny Chorwat w tym turnieju, nie zdołał uratować honoru gospodarzy.
Danie główne podano do stołu! Decydujący pojedynek pomiędzy tenisistą, który trafił do turnieju głównego poprzez klasyfikacje, a zawodnikiem broniącym tytułu sprzed roku, przemawiał po stronie Hiszpana. Stadion Stella Maris, zapełniony w 95%, był świadkiem pojedynku zasługuącego na miano finałowego. Niektórzy widzowie mogli poprzestawiać sobie kręgi szyjne, oglądając tak długie wymiany, które w większości wpadały do kieszeni Urugwajczyka. 29-latek z Ameryki Południowej zaimponował publiczności niesamowitym skupieniem i koncetracją. Na korcie wyglądał jak seryjny morderca, który nie ma uczuć. Nie ważne czy wygrał, czy przegrał punkt – twarz Cuevasa i jego zachowanie nie zdradzało niczego. Gdyby organizowano konkurs na tegorocznym turnieju w Umagu na najlepszy „poker face”, Cuevas swoich rywali biłby na głowę. 32-letni Hiszpan po wczorajszym finale sam przyznał, iż sposobu na świetnie prezentującego się latynosa nie znalazł. Prowadząc 5:4 przy swoim podaniu wczorajszy triumfator zmienił koszulkę, która niczym koszulka lidera, miała kolor żółty. On już wtedy wiedział, że zwycięstwa w Umagu nikt mu nie odbierze. Po ostatnim decydującym punkcie Urugwajczyk wybuchł z radości. Padł na kolana i wtedy można było zauważyć bombę, który tykała przez cały turniej i wybuchła w najważniejszym momencie.
Robredo podczas dekoracji podziękował kurtuazyjnie wszystkim, jak to zawsze bywa. Pogratulował zwycięstwa swojemu przeciwnikowi i mógł tylko patrzeć z niedosytem na cieszącego się z drugiego tytułu z rzędu Cuevasa. Sam Urugwajczyk biorąc do ręki mikrofon, powiedział dwa zdania po angielsku, a potem sprytnie przeszedł na hiszpański, tak jak i na konferencji prasowej, gdzie w odgadnięciu co mówi triumfator 25. Vegeta Croatia Open Umag pomagała tłumaczka.
Urugwaj ma kolejnego wielkiego człowieka, o którym słyszy sportowy świat. Jednak nie jest to cieszący się złą sławą latynoski wampir – Luiz Suarez, lecz Pablo Cuevas, który wygrywając swój 13. pojedynek z rzędu, podniósł najważniejsze trofeum tegorocznego Croatia Open.
Po raz ostatni z Umagu, Patryk Osuch