Bouchard i Peng nie zagrają w Hongkongu

/ Anna Niemiec , źródło: skysports.com, foto: AFP

Eugenie Bouchard i Peng Shuai wycofały się z rozpoczynającego w poniedziałek turnieju Prudential Hong Kong Tennis Open. Obie odczuwają jeszcze skutki upałów w Nowym Jorku.

Kanadyjka jako powód rezygnacji ze startu podała poradę lekarzy, którzy zalecili jej dwa tygodnie przerwy, po tym jak w czasie meczu czwartej rundy US Open przeciwko Jekatarinie Makarowej, źle się poczuła z powodu gorąca.

Chinka z turnieju wycofała się z powodu udaru słonecznego, którego dostała podczas półfinałowego starcia z Caroline Wozniacki. Peng pojedzie jednak do Hongkongu, żeby wziąć udział w akcjach promocyjnych.

Strata tych dwóch tenisistek jest ciosem dla organizatorów, szczególnie pod względem marketingowym. Bouchard miała być twarzą tej imprezy.
Nieobecność chińskiej tenisistki jest całkowicie zrozumiała, ale Herbert Chow Siu-lung, prezydent hongkońskie związku tenisowego nie mógł ukryć rozczarowania z powodu nie obecności Kanadyjki. – Jesteśmy bardzo rozczarowani z powodu tego, że Bouchard nie wypełnia swoich zobowiązań. Przegrała w czwartej rundzie, a dopiero teraz oficjalnie poinformowała nas o tym, że nie przyjedzie. Jeśli Bouchard byłaby kontuzjowana, zrozumielibyśmy i życzylibyśmy je szybkie powrotu do zdrowia – kontynuował Siu-lung. – Ale ona jest po prostu zmęczona. Powiedzenie, że jest się zmęczonym i dlatego się nie pojawię, bo jestem zmęczonym, to słabe wytłumaczenie.

To będzie pierwszy turnieju WTA w Hongkongu od ponad dwóch lat. Rozstawiona z numerem pierwszym zostanie najprawdopodobniej sklasyfikowana na 34 miejscu w rankingu, Zhang Shaui.
 

Szczecin: ośmiu Polaków w deblu

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Peter Figura

Ośmiu naszych reprezentantów zobaczymy w turnieju deblowym Pekao Szczecin Open. Trzy polskie pary wystąpią dzięki "dzikim kartom", z zagranicznymi partnerami wystąpią Tomasz Bednarek i Mateusz Kowalczyk.

Dwie nasze pary swoje zmagania rozpoczną już w poniedziałek. Na korcie centralnym zaprezentują się Kamil Majchrzak i Jan Zieliński, którzy zagrają z Wesleyem Koolhofem i Alessandro Mottim. Tuż po niech mistrzów deblowego turnieju sprzed roku, braci Kena i Neala Skupskich postarają się pokonał Błażej Koniusz i Andriej Kapaś.

Ostatnią z polskich par z "dziką kartą" jest duet Maciej Smoła – Piotr Gadomski. W pierwszej rundzie Polacy trafili na Axela Michona i Martona Fucsovicsa. Grający w parze z Igorem Zelenayem Tomasz Bednarek zagra natomiast z dwoma dobrymi singlistami, którzy na czas szczecińskiego turnieju stworzyli debla – Andreasem Beckiem i Ołehsandrem Niedowiesowem.

Największe nadzieje na dobry wynik w turnieju deblowym pokładamy w Mateuszu Kowalczyku i Artemie Sitaku, którzy w tym roku triumfowali już w turnieju rangi ATP w Stuttgarcie. Na razie obaj świetnie radzą sobie w eliminacjach singla, w pierwszej rundzie debla zagrają z rozstawionymi z numerem trzy Michaelem Venusem i Rameezem Junaidem.

Najwyżej rozstawione pary w Szczecinie zagrają tylko w deblu. Z "jedynką" rozstawieni zostali Andre Begemann i dobrze znany polskim kibicom Oiver Marach. Z numerem dwa zagrają Czesi – Lukas Dlouhy i Frantisek Cermak. Nie zabraknie czołówki z turnieju singlowego – oprócz wspomnianych Becka i Niedowiesowa w deblu zobaczymy także Struffa, Browna, Ribę, Arguello czy Starace.

US Open: setny tytuł braci Bryanów

/ Krzysztof Sawala , źródło: własne, foto: AFP

Bob i Mike Bryan zostali triumfatorami US Open w grze deblowej. Genialna para amerykańskich bliźniaków w finałowym pojedynku pokonała bez straty seta Hiszpanów Marcela Granollersa i Marca Lopeza.

Chyba duet Bryanów nie mógł wyobrazić sobie piękniejszego miejsca na świętowanie jubileuszowego setnego zdobytego razem tytułu ATP. Miejscowi faworyci do swojego niezwykłego dorobku dołożyli w niedzielę 16. wielkoszlemowe zwycięstwo, w tym piąte na kortach nowojorskiego Flushing Meadows.

Bracia Bryanowie przystępowali do decydującego spotkania z ogromną przewagą doświadczenia w występach w tej fazie turniejów Wielkiego Szlema. Finał US Open był bowiem już 27. okazją do walki o końcowy triumf, podczas gdy ich rywale osiągnęli ten szczebel rywalizacji dopiero po raz drugi. Finałowy debiut hiszpańskiego duetu miał miejsce przed kilkoma miesiącami, kiedy Granollers i Lopez ulegli w meczu o tytuł Roland Garros parze Julien Benneteau i Edouard Roger-Vasselin. Spotkanie Hiszpanów z kalifornijskimi bliźniakami było więc starciem dwóch debli, które walczyły o pierwszą wielkoszlemową wygraną w 2014 roku. Amerykanie również mają na koncie w tym sezonie przegrany finał – w Wimbledonie ulegli Vaskowi Pospisilowi i Jackowi Sockowi.

Kibice zgromadzeni na korcie Arture’a Ashe’a w większości, by podziwiać turniejowe zwycięstwo numer 100 Boba i Mike’a Bryanów od początku pojedynku nie mogli narzekać. Ich reprezentanci bardzo szybko zdobyli przełamanie, wyszli na prowadzenie 3:1, a jedynym co udało się Granollersowi i Lopezowi w tej części gry osiągnąć, było zatrzymanie strat do braci tylko na jednym breaku. Ten jednak w zupełności wystarczył, by faworyci zapisali tę odsłonę na swoje konto wynikiem 6:3.

Druga partia rozpoczęła się nieco inaczej, bowiem Hiszpanie przez sześć gemów potrafili dość spokojnie utrzymywać swoje podania i utrzymywać na korcie sytuację remisową. Na szansę na przełamanie rywali liczyć jednak właściwie nie mogli, a szczególnie przy serwisie leworęcznego Boba Bryana walki nie było w zasadzie żadnej. W siódmym gemie „goście” wreszcie pękli. Przy podaniu Marca Lopeza dwa kapitalne woleje zaprezentował Mike Bryan i najbardziej utytułowani debliści w historii tenisa zdobyli kluczowe, jak się okazało, przełamanie, a kilka minut później mogli cieszyć się z setnego wspólnego turniejowego tytułu.


Wyniki

Finał debla:

B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania, 11) 6:3, 6:4

Korespondencja ze Szczecina: Bajlando!

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Piotr i Paweł Rychter

W sobotę w eliminacjach Pekao Szczecin Open nie brakowało emocji i niespodzianek. Aż czterech rozstawionych tenisistów pożegnało się z turniejem, w decydującej fazie jest też czterech reprezentantów Polski.

Już na sam początek dnia mieliśmy jego największą niespodziankę. Na korcie numer jeden grała eliminacyjna „jedynka”, Michael Venus z Nowej Zelandii. W pierwszej rundzie Venus miał wolny los, a zderzenie z Bastianem Wagnerem było dla niego nadzwyczaj bolesne. Niemiec w sobotę nie zachwycił, miał spore trudności z Dariuszem Lipką, którego pokonał po długiej trzysetowej walce, ale w sobotę spisał się już dużo lepiej. W pierwszym secie nie wykorzystał co prawda przewagi przełamania, ale w tie breaku wygrał dość pewnie, 7-3. W drugiej partii Wagner korzystał z błędów rywala, a sam był bardzo precyzyjny i po niespodziewanym zwycięstwie 7:6(3), 6:1 zameldował się w finale eliminacji.

O miejsce w turnieju głównym Niemiec zagra z Mateuszem Kowalczykiem, który również sprawił dziś sporą niespodziankę, eliminując Piotra Gadomskiego. Pierwszy set nie zapowiadał takiego obrotu wydarzeń – Gadomski wygrał dość łatwo, 6:2. W kolejnych partiach wyżej notowany z Polaków popełniał jednak sporo błędów, a Kowalczyk zdobywał sporo punktów dzięki dobremu serwisowi i częstym wypadom do sitki. Gadomski miał do siebie sporo pretensji, lecz nie zdołał wrócić do gry z pierwszej partii i to Kowalczyk wygrał 2:6, 6:3, 6:3.

Deblowy partner Kowalczyka, Artem Sitak, po sobotnim maratonie z Lazovem w niedzielę nie zmęczył się praktycznie wcale. 17-letni Eldin Balić w meczu z Nowozelandczykiem nie zdołał ugrać nawet gema. W kolejnym meczu Sitakowi nie powinno być już tak łatwo, o awans do turnieju głównego zagra on z Błażejem Koniuszem. Sam Koniusz w trzech setach pokonał w niedzielę Pawła Ciasia, odrabiając w pierwszej partii stratę podwójnego przełamania. Pretensje Ciasia do samego siebie słychać było kilkadziesiąt metrów od kortu i choć młody Polak wygrał w drugiej odsłonie, to trzecią przegrał już gładko.

Gdy Ciaś walczył z Koniuszem, na innym korcie świetny pojedynek stoczyli Andriej Kapaś i Marcin Gawron. Ten pierwszy zaczął mecz od przełamania i przewagę utrzymał już do końca partii otwarcia, którą wygrał 6:4. W drugim secie to Gawron szybko wywalczył breaka i choć stracił tę przewagę, to od stanu 3:3 wygrał trzy kolejne gemy. Prawdziwe emocje mieliśmy jednak dopiero w decydującej odsłonie. Najpierw przy stanie 2:1 Kapaś nie wykorzystał trzech break pointów, a kilkanaście minut później Gawron miał już przewagę dwóch przełamań i prowadził 5:2. Koniec emocji? Nic bardziej mylnego. Kapaś zaczął inaczej uderzać zza linii końcowej (głównie slajsami), wygrał dwa kolejne gemy, a przy stanie 5:4 miał 0-40. Gawron zdołał jednak doprowadzić do równowagi, ogółem obronił w tym gemie cztery break pointy i triumfował 4:6, 6:3, 6:4. W poniedziałek zmierzy się z Micke Kontinenem, który po trzech ciężkich setach pokonał Mikołaja Jędruszczaka.

– Mecz był bardzo ciężki. Z Andriejem bardzo dobrze się znamy, przyjaźnimy się. Gra;liśmy ze sobą mnóstwo razy, ostatnie dwa mecze były na jego korzyść. Wiedziałem, że nie będzie łatwo, on gra w tym sezonie naprawdę dobry tenis. Przez ostatni rok walczyłem z kontuzjami, dopiero od dwóch miesięcy jestem w stanie grać na sto procent. Muszę powiedzieć, że to był mój najlepszy mecz od ponad roku i myślę, że teraz będzie już coraz lepiej. Znam swojego jutrzejszego przeciwnika, bo grałem z nim ponad rok temu Udało mi się wtedy wygrać i mam nadzieję, że teraz też zwyciężę – powiedział Gawron po zakończeniu meczu.

Największą niespodziankę wśród naszych reprezentantów mieliśmy na korcie numer osiem, gdzie Maciej Smoła mierzył się z Henrikiem Sillanpaą. W pierwszej rundzie Fin odprawił swojego rywala „na rowerze”, teraz boleśnie zderzył się z rzeczywistością. Pierwszego seta Smoła wygrał 6:4, w drugim to Fin triumfował do jednego. W trzeciej partii od stanu 1:1 Polak wygrał w pięciu kolejnych gemach. Gdy wywalczył piłkę meczową, skwitował to głośnym okrzykiem – Bajlando! – Nie mamy nic przeciwko, aby podobnie krzyknął w poniedziałek, po meczu z Filipem Dawidienką, który rozprawił się dziś z Karolem Drzewieckim.

Ze Szczecina, Maciej Pietrasik


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Bastian Wagner (Niemcy) – Michael Venus (Nowa Zelandia, 1) 7:6(3), 6:1
Micke Kontinen (Finlandia, 2) – Mikołaj Jędruszczak (Polska) 6:3, 4:6, 6:4
Filip Dawidienko (Rosja, 4) – Karol Drzewiecki (Polska) 6:2, 6:3
Mateusz Kowalczyk (Polska) – Piotr Gadomski (Polska, 5) 2:6, 6:3, 6:3
Marcin Gawron (Polska) – Andriej Kapaś (Polska, 6) 4:6, 6:3, 6:4
Błażej Koniusz (Polska, 7) – Paweł Ciaś (Polska) 7:5, 3:6, 6:2
Maciej Smoła (Polska) – Henrik Sillanpaa (Finlandia, 8) 6:4, 1:6, 6:1
Artem Sitak (Nowa Zelandia) – Eldin Balic (Niemcy, WC) 6:0, 6:0

 

Tomaszewski Cup: Węgrzy triumfują

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/bohdantomaszewskicup.com, foto: tenniseurope.com

Mate Valkusz i Csenge Furak triumfowali w Bohdan Tomaszewski Cup. Najlepszymi z Polaków byli Wiktoria Rutkowska w singlu oraz Tomasz Dudek i Daniel Michalski w deblu, którzy zdobyli srebrne medale.

Już po raz 47. odbył się turniej pierwszej kategorii Tennis Europe, którego patronem jest Bohdan Tomaszewski. Na kortach Legii tym razem najlepsi okazali się Węgrzy, którzy zgarnęli dwa złota w singlu. Wśród kadetów bezkonkurencyjny był Mate Valkusz. Najwyżej rozstawiony zawodnik nie stracił w zawodach nawet seta. W półfinale pokonał 6:2, 6:4 najlepszego z naszych reprezentantów Marcina Skowrońskiego, który mimo że nie był rozstawiony dotarł tak daleko, pokonując po drodze kilku wyżej notowanych rywali. Na uwagę zasługują także Mikołaj Wrzoł oraz Karol Paluch. Ten pierwszy zawędrował do ćwierćfinału, wygrywając w drugiej rundzie z rozstawionym z siódemką Bogdanem Pavelem, a drugi – mimo że ma dopiero 14 lat – już na starcie wyrzucił z imprezy turniejową „czwórkę”, czyli dwa lata starszego i 30. w rankingu TE Tomasa Vaise. Pozostali nasi zawodnicy odpadli wcześniej, ale trzeba zaznaczyć, że obsada – jak zawsze – była silna. W finale Valkusz pokonał rozstawionego z dwójką Maxima Tybara.

Wśród dziewcząt o krok od sukcesu była Wiktoria Rutkowska. Poznanianka nie miała łatwej drogi, bo już w pierwszej rundzie męczyła się z Aleksandrą Tomczyk. Po przegranym do dwóch secie pozbierała się i wygrała spotkanie. W ćwierćfinale pokonała rozstawioną z trójką Sofyę Lansere. Pierwszą partię przegrała minimalnie w tie breaku, ale to zadziałało na nią pozytywnie i dwie następne padły już jej łupem. O wejście do finału zmierzyła się z Martiną Kudelovą i pokonała ją do czterech i trzech. Czeszka rundę wcześniej wyeliminowała najwyżej rozstawioną Annę Hertel. Nasza najwyżej notowana tenisistka już w pierwszej rundzie miała niezwykle trudną przeprawę, bo awans wywalczyła wygrywając tie breaki drugiego i trzeciego seta po przegranej pierwszej partii. Łatwiej poradziła sobie z Karoliną Bogus, ale Kudelova była zbyt silna. W dolnej połówce na największe brawa z Polek zasługuje Iga Świątek, która dobrnęła do półfinału. Po drodze wszystkie mecze wygrywała pewnie, ale starcie z rozstawioną z czwórką Csegne Furak było wyrównane tylko w pierwszej partii, którą Węgierka wygrała 7:5. W następnej oddała Polce już tylko gema. W finale Furak potwierdziła wysoką dyspozycję, pokonując Rutkowską 6:2, 6:4. W ćwierćfinale znalazła się jeszcze jedna z naszych reprezentantek i za ten wynik należą jej się duże brawa. Weronika Falkowska musiała bowiem przedzierać się przez eliminacje, a potem w drugiej rundzie głównego turnieju wyeliminowała rozstawioną z ósemką Marię Natalię Lyven.

W grze podwójnej drugie miejsce wywalczyli Tomasz Dudek i Daniel Michalski. Polacy nie dali rady w finale głównym faworytom Władysławowi Lobakowi z Ukrainy i Tomasowi Vaise z Litwy. Wśród dziewcząt triumfowały Sofya Lansere i Taisya Paczkalewa.  


Wyniki

Finał singla chłopców:
Mate Valkusz (Węgry, 1) – Maxim Tybar (Białoruś, 2) 7:5, 6:4

Finał singla dziewcząt:
Csenge Furak (Węgry, 4) – Wiktoria Rutkowska (Polska) 6:2, 6:4

Finał debla chłopców:
W. Lobak, T. Vaise (Ukraina, Litwa, 1) – T. Dudek, D. Michalski (Polska, 3) 6:0, 6:2

Finał debla dziewcząt:
S. Lansere, T. Paczkalewa (Rosja, 3) – C. Furak, A. Zaicenco (Węgry, Mołdawia, 1) 6:2, 6:7, 10-4

US Open: deblowy triumf Makarowej i Wiesniny

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Jekatarina Makarowa i Jelena Wiesnina wygrały US Open w grze podwójnej. W finale rosyjska para pokonała 2:6, 6:3, 6:2 Martinę Hingis i Flavię Pennettę.

Sama obecność w finale Martiny Hingis i Flavii Pennetty była sporym zaskoczeniem. Szwajcarka i Włoszka występują wspólnie dopiero od kilku tygodni, a mimo to pokonały w Nowym Jorku trzy rozstawione duety. W finale US Open, do którego Hingis awansowała po 16-letniej przerwie, dobrze spisywały się na początku spotkania. Szwajcarka i Włoszka pewnie wygrały bowiem pierwszą partię, zwyciężając w niej 6:2.

Później do głosu doszły rozstawione z "czwórką" Rosjanki. Makarowa i Wiesnina nie przestawały atakować i w końcu złamały opór Hingis i Pennetty. Rosjanki zwyciężyły w kolejnych setach do trzech i do dwóch, sięgając tym samym po wielkoszlemowe mistrzostwo.

– Zagrałyśmy dziś wieczorem naprawdę dobrze – przyznała Wiesnina. – Nie możemy uwierzyć, że zdobyłyśmy tytuł. Myślę, że to był świetny, pasjonujący finał. Chciałybyśmy podziękować wszystkim za wsparcie. Radości nie ukrywała również Jekatarina Makarowa: – Zdobycie tytułu to niesamowite uczucie. To były wspaniałe 2 tygodnie, a możliwość gry na tak wspaniałym stadionie przed taką publicznością jest wprost niewiarygodna – mówiła Makarowa.

Dla rosyjskiego duetu to drugi wspólny triumf w imprezie wielkoszlemowej. Po pierwsze mistrzostwo Makarowa i Wiesnina sięgnęły w poprzednim sezonie w Paryżu. Grały również w finale tegorocznego Australian Open.
 


Wyniki

Finał debla:
J. Makarowa, J. Wiesnina (Rosja, 4) – M. Hingis, F. Pennetta (Szwajcaria, Włochy) 2:6, 6:3, 6:2

US Open: sobota cudów! Cilić eliminuje Federera

/ Krzysztof Sawala , źródło: własne, foto: AFP

Po godzinie i 46 minutach Marin Cilić, rozstawiony z numerem „14”, pokonał turniejową „dwójkę” Rogera Federera 6:3 6:4 6:4 i awansował do pierwszego wielkoszlemowego finału w zawodowej karierze.

To było chyba najbardziej sensacyjne sześć godzin w ostatniej dekadzie turniejów wielkoszlemowych. O 18 czasu polskiego Novak Djoković, lider rankingu ATP, wyszedł na kort centralny Flushing Meadows i niespodziewanie uległ Kei Nishikoriemu, który stał się pierwszym azjatyckim uczestnikiem finału jednego z czterech największych tenisowych turniejów. Mało kto jednak spodziewał się, że wygrana Japończyka to nie ostatnia sensacja półfinałowej soboty na US Open.

Roger Federer od ponad dwóch lat szuka 18. tytułu w Wielkim Szlemie. W ubiegłym roku tego rodzaju osiągnięcia uniemożliwiły Szwajcarowi w dużej mierze problemy zdrowotne, ale w obecnym sezonie tenisista z Bazylei prezentuje się znacznie lepiej. W styczniu w Australii powstrzymał go w półfinale odwieczny rywal Rafael Nadal. W finale Wimbledonu minimalnie lepszy okazał się Djoković, który triumfował po kapitalnej pięciosetówce. Federer mówił wówczas, że jest szczęśliwy ze swojej bardzo dobrej gry i że przed nim wspaniałe chwile w przyszłości. Szansy, jaką dostał w Nowym Jorku może jednak już równie łatwo nie przełknąć.

Cilić nie miał być dla Szwajcara rywalem łatwym. Wystarczyło spojrzeć na to, jak wysoki Chorwat zaprezentował się w ćwierćfinałowym starciu z Tomasem Berdychem, by stwierdzić, że Cilić ma papiery, by Federera postraszyć, może nawet wywalczyć zwycięstwo, szczególnie po wyczerpującym meczu 33-latka przeciwko Gaelowi Monfilsowi. Mało kto jednak mógł przewidzieć, że podopieczny Gorana Ivanisevicia swojego wybitnego rywala wręcz zdeklasuje.

""
Foto: AFP

Chorwat był od Federera w sobotnie popołudnie w Nowym Jorku lepszy właściwie w każdym elemencie tenisowego rzemiosła. Rozpoczął spokojnie, widać było, że z przygotowanym planem. Przede wszystkim maksymalna koncentracja na swoim pierwszym podaniu, które okazało się kluczem do sukcesu. Po drugie, agresywne ostrzeliwanie bekhendu Szwajcara i uderzenia na forhend przeciwnika, gdy sytuacja była na tyle przygotowana, by był to strzał kończący. Czarny wieczór dla pięciokrotnego mistrza US Open zaczął się na dobre w czwartym gemie pierwszego seta. Federer prowadził w nim 40:0 przy swoim serwisie, ale stracił pięć kolejnych punktów i oddał Chorwatowi serwis w, wydawałoby się, komfortowej sytuacji. Do końca seta rewelacyjnie serwujący Cilić nie dał sobie wyrządzić krzywdy i wygrał 6:3.

Federer fatalnie otworzył też drugą odsłonę, bo od razu został w niej przełamany. Właściwie w tym punkcie relacja z tej partii mogłaby się skończyć – Cilić nie pozwolił rywalowi na zdobycie choćby jednej szansy na odrobienie strat, a sam zapisał na swoim koncie wszystkie 13 punktów po trafionym pierwszym podaniu. W całym meczu w tej statystyce był niewiele gorszy – wygrał 39 piłek na 45 takich sytuacji.

Nowojorska publiczność, która ani myślała kryć się ze swoimi sympatiami i oklaskiwała nawet proste błędy Chorwata, ożywiła się na początku trzeciej partii, kiedy ich faworyt wreszcie zaliczył pierwszego breaka i objął prowadzenie 2:0. Sytuacja na korcie się nieco zmieniła – więcej było dłuższych wymian, w których Federer zdawał się budzić z marazmu z pierwszych dwóch setów. Radość fanów Szwajcara nie trwała jednak długo – już w kolejnym gemie były lider rankingu sam oddał rywalowi serwis. Od tej pory każdy gem serwisowy niepewnego w swojej grze Federera był potencjalnie decydującym momentem meczu. Na 3:2 Szwajcar jeszcze wyszedł, ale przy stanie 3:3 jeszcze raz stracił swoje podanie, a Cilić zdobył, jak się okazało, kluczowe przełamanie. W dziesiątym gemie, przy stanie 5:4, nie dał 17-krotnemu zwycięzcy Wielkich Szlemów nawet krzty nadziei. Rozpoczął od trzech asów serwisowych i zakończył spotkanie, wykorzystując już pierwszą piłkę meczową.

W poniedziałek zatem tenisowych kibiców czeka absolutnie zaskakujące finałowe starcie Kei Nishikoriego i Marina Cilicia. Będzie to debiut dla obu graczy w tej fazie imprezy, a zarazem pierwszy wielkoszlemowy finał bez udziału tenisisty tzw. „wielkiej trójki” – Djoković, Federer, Nadal – po 38 kolejnych turniejach. Ostatnia taka sytuacja miała miejsce w styczniu 2005 roku, kiedy w Australian Open o tytuł zagrali Lleyton Hewitt i Marat Safin.


Wyniki

Półfinał singla:

Marin Cilić (Chorwacja, 14) – Roger Federer (Szwajcaria, 2) 6:3, 6:4, 6:4

„Przy mikrofonie”: nietrafiona wymiana, zgranie i „cień”

/ Antoni Cichy , źródło: usopen.org/własne, foto: AFP

Serena Williams na konferencji prasowej musiała w mgnieniu oka policzyć swoje tytuły, a Sania Mirza i Bruno Soares pokazali, dlaczego tak świetnie rozumieją się na korcie. W cieniu, mimo udanego US Open, ma pozostać Jekaterina Makarowa. Przynajmniej tak twierdzi sama zainteresowana.

US Open powoli dobiega końca, ale nie oznacza to, że tenisiści są już wypaleni i brakuje im wigoru na konferencjach prasowych. Wręcz przeciwnie. Część dopiero się rozkręca i aż strach pomyśleć, co by się działo, gdyby zmagania na Flushing Meadows potrwały jeszcze kilka dni.

Zdradliwe liczby
Jeden z dziennikarzy nie do końca zrozumiał się z Sereną Williams. Amerykanka tak się przestraszyła, że zaczęła szybko rachować w myślach swoje tytuły na US Open.

– Myślę, iż spokojnie można powiedzieć, że wymieniłabyś pięć tytułów na jeszcze jeden wywalczony tutaj – zadał pytanie dziennikarz.
– Wymieniła pięć na jeden?
– Pięć tegorocznych na kolejny wielkoszlemowy.
– Ah, okej. Pomyślałam sobie, niech no policzę to. Myślę, że raczej zostawiłabym pięć tytułów z US Open – roześmiała się Williams, zanim kontynuowała wypowiedź.

Jak z Venus, to z każdym
Serena została zapytana także o kulisy rywalizacji z bliskimi znajomymi. Amerykance takie potyczki nie są jednak obce. Daleko szukać nie trzeba – już nie raz mierzyła się z Venus, Williams Venus.

– Jak czułaś się, grając przeciwko przyjaciółce, bliskiej przyjaciółce, w porównaniu z grą przeciwko siostrze?
– Jeśli mogę grać przeciwko Venus, mogę grać przeciwko każdemu. Wychowywałam się z Venus. Właściwie to wciąż ze sobą mieszkamy w wieku 33 lat i to jest trochę smutne – znów śmiała się pierwsza rakieta globu.

Rzeczywiście, do takich sytuacji Williams jest przygotowana perfekcyjnie.

Zgrani
Team spirit – to klucz do sukcesu Sanii Mirzy i Bruno Soarez na kortach US Open. Hinduska i Brazylijczyk wzorowe zgranie prezentowali równie chętnie na korcie, co poza nim.

– Moglibyście powiedzieć, jak długo jesteście już drużyną i jak to się stało, że zaczęliście ze sobą grać? – padło pytanie na konferencji prasowej po finałowym meczu.
– Gramy od dwóch tygodnie – wybuchnął śmiechem Soares, dodając po chwili. – Nie, tak naprawdę próbowałem grać z Sanią od dłuższego czasu.
– Co za kłamstwo! – wtrąciła się Mirza.
– Wreszcie dała mi szansę. Mam na myśli, że moje wcześniejsze wyniki nie były wystarczająco dobre, więc po kilku tygodniach zaakceptowała moją ofertę. Oczywiście, żartuję. Miała innego partnera, a po Wimbledonie napisała do mnie i zaczęliśmy o tym rozmawiać – dodał Soares.

Nie ma to jak w cieniu
 W życiu i karierze Jekateriny Makarowa dobiegający końca US Open nic nie zmienił. Rosjanka uważa, że dalej pozostanie w cieniu innych tenisistek. Swoją drogą, nie trudno domyślić się, kogo miała na myśli.

– Większość nas, przedstawicieli mediów, uwielbia frazę, którą wypowiadasz o byciu w cieniu innych. Czy uważasz, że wciąż będziesz w cieniu czy może już nie?
– Myślę, że tak – z uśmiechem odparła Makarowa.
– Dobrze ci z tym?
– Tak, idealnie – roześmiała się Rosjanka.