Seul: Radwańska przed szansą na rewanż

/ Antoni Cichy , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska w ćwierćfinale turnieju w Seulu zmierzy się z Varvarą Lepchenko. Amerykanka kilka tygodni temu okazała się lepsza od Polki w Stanford, ale powtórzenie takiego rozstrzygnięcia byłoby sporą niespodzianką.

Środowy występ Radwańskiej był prawdziwym tenisowym show. „Isia” nie oddała Channele Scheepers nawet gema i bardzo pewnie przebrnęła przez drugą rundę. Znakomita postawa krakowianki dobrze rokuje przed ćwierćfinałową potyczką z Varvarą Lepchenko.

Amerykanka awans wywalczyła także w dwóch setach, pokonując kwalifikanktę Na-Lae Han 7:5, 6:1. Radwańskiej 28-latka zdążyła już zaleźć za skórę, kiedy wygrała z nią 6:3, 3:6 i 6:4 w Stanford. Było to jednak jej pierwsze i jak na razie jedyne zwycięstwo nad Polką.

Poprzednie pięć konfrontacji obu zawodniczek kończyło się triumfami nad naszą najlepszą tenisistką. Na twardej nawierzchni, na której rozgrywane są spotkania Kia Korea Open, tenisistki mierzyły się pięciokrotnie. Oczywiście, także to zestawienie przedstawia się korzystniej dla „Isi”, która szczyci się 80-procentową skutecznością.

Biorąc pod uwagę środowy pokaz sił Radwańskiej, z awansem do półfinału w Seulu nie powinno być kłopotów. A rewanż na Lepchenko oznaczałby kolejny krok w kierunku powtórzenia zeszłorocznego triumfu w Kia Korea Open.

***

Varvara Lepchenko

Ranking WTA: 43
Wzrost: 180 cm
Waga: 72 kg

Agnieszka Radwańska – Varvara Lepchenko
Bilans: 5-1
Ostatnie spotkanie: Stanford 2014, 6:3, 3:6 i 6:4 dla Lepchenko
 

Czego chcą kandydaci na prezesa PZT?

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: pzt.pl

W najbliższy poniedziałek, 22 września, okaże się, kto będzie zarządzał polskim tenisem przez nadchodzące trzy lata. Wybór podjęty przez 102 delegatów PZT wpłynie na kierunek rozwoju białego sportu nad Wisłą. Od słów do czynów zazwyczaj wiedzie trudna droga, dlatego chcieliśmy dowiedzieć się jak tenisem w Polsce planują pokierować kandydaci: Jacek Muzolf i Magdalena Rejniak-Romer.

Naszą redakcyjną analizę i opis koncepcji obojga kandydatów zamieściliśmy na łamach portalu kilka dni temu („Kto zostanie Prezesem Zarządu PZT?”).

Niestety mimo umówionego terminu rozmowy Jacek Muzolf nie znalazł czasu, aby przedstawić nam swoją wizję rozwoju tenisa w Polsce i opowiedzieć o swoich pomysłach zamieszczonych w programie wyborczym. W związku z tym możemy jedynie odesłać czytelników do samego programu na stronie PZT.

Magdalena Rejniak-Romer wyszczególniła w swoim programie pięć konkretnych sekcji: rozwój tenisa (upowszechnianie), sport wyczynowy, inwestycje, marketing i komunikacja oraz zarządzanie, finanse, zasoby ludzkie. Doba ma jednak tylko 24 godziny i jednoczesna realizacja wszystkich pomysłów nie jest możliwa. Jakie są więc priorytety Rejniak-Romer?

– Konieczne jest dokonanie bilansu otwarcia, a także oceny stopnia zaawansowania realizacji poszczególnych programów związkowych. W pierwszej kolejności na pewno chciałabym przywrócić programy, które z różnych przyczyn zostały w poprzednim roku zawieszone – powiedziała nam kandydatka na Prezesa Zarządu Polskiego Związku Tenisowego.

– Dobrze rozwijała się współpraca ze szkołami w ramach programu Tenis 10, dobrze byłoby do tego wrócić. Zwróciłabym także uwagę na realizację tego programu na orlikach. To sposób na aktywizację dzieci z klas I-III, a także nawiązanie konstruktywnej współpracy z samorządami. W przypadku rozpowszechniania tenisa wśród dorosłych moim priorytetem byłyby działania w ramach programu Tennis Xpress.

Magdalena Rejniak-Romer ma bardzo bogate doświadczenie związane z zarządzaniem projektami sportowymi. Jej pomysły spotykają się z aprobatą środowiska tenisowego. – Moje propozycje wspiera spora grupa osób mających doświadczenie w polskim sporcie, działających już w strukturach Polskiego Związku Tenisowego, na czele z profesorem Kleiberem. Sporo osób mogących wspomóc pracę związku otrzymało już ode mnie zaproszenie do współpracy i co ważne – to zaproszenie przyjęło. Rejniak-Romer podkreśla rolę pracy zespołowej: „Pierwszym etapem zarządzania powinno być określenie planu operacyjnego wraz z konkretnymi ramami czasowymi. Jego kształt zależy jednak od składu zarządu, od określenia zakresu kompetencji jego poszczególnych członków”.

Oboje kandydaci w swoich programach wyborczych sporo miejsca poświęcają na zagadnienia związane z podniesieniem znaczenia Wojewódzkich Związków Tenisowych. Rejniak-Romer od razu proponuje kilka praktycznych rozwiązań. – Chciałabym zorganizować kongresy tenisa w każdym województwie i zaprosić na nie wszystkie organizacje mające coś wspólnego z tenisem. Istnieje bowiem dużo instytucji związanych z naszym sportem, lecz dotychczas niewspółpracujących z PZT. Dla mnie WZT są podstawowymi jednostkami zarządzającymi w terenie. My może koordynować pewne działania na poziomie ogólnopolskim, ale to WZT znają regionalne problemy i realia. Dlatego chciałabym zacieśnić współpracę, włączyć WZT do bieżącej działalności i organizować regularne spotkanie – co najmniej raz na kwartał.

W kwestiach marketingowych i finansowych trudno o snucie rewolucyjnych wizji. Magdalena Rejniak-Romer zdaje sobie sprawę z ograniczonego wpływu PZT na najlepszych obecnie polskich tenisistów. – Wszystko jest kwestią indywidualnych rozmów. Współpraca z czołowymi postaciami seniorskiego tenisa w Polsce byłaby bardzo korzystna. Na pewno możemy ją realizować w kontekście naszych wiodących produktów, jakimi są mecze reprezentacji Polski w Pucharze Davisa i Pucharze Federacji.

Jedną z ciekawszych propozycji jest pozyskiwanie środków własnych z systemu członkostwa. – Wzorem dużych federacji moglibyśmy wprowadzić symboliczne opłaty dla grających rekreacyjnie amatorów, którzy mogliby stać się wówczas członkami klubów tenisowych. Z jednej strony zapewniłoby to zyski dla związkowego budżetu, z drugiej dałoby poczucie przynależności do dużej społeczności tenisowej, która zrzesza również najlepszych zawodowców – tłumaczyła nam Rejniak-Romer.

Metz: polski ćwierćfinał?

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: , foto: AFP

Jeśli Jerzy Janowicz i Michał Przysiężny wygrają mecze drugiej rundy w Metz, o półfinał zagrają ze sobą. Scenariusz realny?

Szanse na tak optymistyczny wariant są – nie oszukujmy się – niewielkie. O ile Jerzy Janowicz przy optymalnej dyspozycji jest w stanie pokonać Jarkko Nieminena, o tyle zwycięstwo Michała Przysiężnego nad Gaelem Monfilsem byłoby ogromną niespodzianką.

Jerzyk z Finem grał tylko raz i to w tym roku, czyli wtedy, kiedy do wysokiej formy sporo mu brakowało. A mimo tego wygrał. Polak pokonał go w trzech setach w drugiej rundzie Rolanda Garrosa. Teraz jednak panowie zagrają na nawierzchni twardej. Nieminen to niewygodny przeciwnik głównie dlatego, że jest leworęczny, co oczywiście utrudnia odbieranie wyrzucających do bekhendu serwisów, a także wymaga odwrócenia kierunków podczas akcji z głębi kortu. Znowu wiele zależy od samego Janowicza i tego jak będzie serwował i czy będzie trzymał piłkę podczas dłuższych wymian. W pierwszej rundzie Fin gładko uporał się z Serhijem Stachowskim, a Polak męczył się ponad dwie godziny z Adrianem Mannarino. Trudno wskazać faworyta.

Nie trudno z kolei wytypować go w pojedynku „Ołówka” z Gaelem Monfilsem. Francuz nie dość, że gra „u siebie”, to ma za sobą bardzo udany występ w US Open, gdzie dotarł do ćwierćfinału i był o krok od pokonania Rogera Federara. Potem po trudnym meczu uporał się z Lukasem Rosolem w Pucharze Davisa, a w Metz będzie to jego pierwszy mecz. Podobnie jak pierwszy mecz z Przysiężnym. Nasz reprezentant właśnie w turnieju we Francji przełamał passę porażek w zawodach ATP, przebrnął eliminacje i po zaciętym spotkaniu pokonał Pierre-Huguesa Herberta. W walce o ćwierćfinał wszystko przemawia za Monfilsem, ale może właśnie ten fakt pozwoli Polakowi się rozluźnić i zaprezentować to, co umie najlepiej. Przysiężny nie raz pokazywał, że potrafi bardzo dobrze serwować i jeśli tylko będzie w stanie zaskoczyć tym elementem rywala, może nawiązać z nim wyrównaną walkę. Jeśli jednak serwis nie będzie funkcjonował, a „Ołówkowi” będą przytrafiały się proste błędy z akcji z głębi kortu, Francuz na pewno to wykorzysta.
 

Nicole Vaidisova wraca na kort

/ Antoni Cichy , źródło: sports.yahoo.com/wtatennis.com/własne, foto: AFP

Po prawie pięciu latach rozbratu z tenisem na kort wróciła Nicole Vaidisova. Czeszka, niegdyś sklasyfikowana na siódmym miejscu w rankingu WTA, bierze udział w turnieju ITF w Albuquerque. Zaczęła od zwycięstwa.

Vaidisova zszokowała świat tenisa, kiedy w wieku 17-18 lat trzykrotnie pokonywała numer jeden na świecie Amelie Mauresmo. Wygrywała też w dwóch setach z przyszłą liderkę światowego rankingu Wiktorią Azarenką, dotarła do półfinału Roland Garros i Australian Open, a także wygrała sześć tytułów WTA.

Potem słuch o rewelacyjnej Czeszce zaginął. Borykała się z problemami zdrowotnymi i osobistymi. Tenis nie sprawiał jej przyjemności, kłóciła się z trenerem a jednocześnie ojczymem, przeżywała nieudany związek z Radkiem Stepankiem, w międzyczasie poddając się kilku operacjom ramienia. Po pięciu trudnych latach, które upłynęły pod znakiem raczej upadków, Vaidisova zdecydowała się na powrót do sportu.

Pierwsza pogłoski o ewentualnym wznowieniu kariery przez Czeszkę pojawiły się przed rokiem, kiedy została przyuważona na korcie wraz z Ivetą Benesovą. Wtedy w rozmowie z l’Équipe Vaidisova rozwiała wątpliwości i powiedziała, że po prostu chce utrzymać dobrą kondycję. Teraz już nie zaprzecza. Wciąż jest młoda, bo ma ledwie 25 lat, i wciąż może zdziałać wiele w kobiecym tenisie.

Vaidisova karierę wznowiła występem na turnieju ITF w Albuquerque o puli 75 tysięcy dolarów, gdzie dostała dziką kartę. Pierwsze spotkanie po niemal pięcioletniej przerwie wygrała nadspodziewanie gładko. Inną gwiazdę młodzieńczych lat, Sesil Karantaczewą, pokonała w dwóch setach i awansowała do drugiej rundy.
 

Metz: Bednarek w ćwierćfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: Peter Figura

Tomasz Bednarek i Andre Sa wystąpią w ćwierćfinale turnieju w Metz. Polsko-brazylijski duet w pierwszym meczu pokonał Johana Brunstroma oraz Philippa Oswalda 6:3, 6:4.

Bednarek i Sa przez cały mecz bardzo pewnie pilnowali własnego podania, wykorzystując zarazem dwie z siedmiu okazji na przełamanie.

Polska i Brazylijczyk grają ze sobą wspólnie po raz pierwszy. O miejsce w półfinale powalczą z rozstawionymi z numerem cztery Marinem Draganją oraz Henri Kontinentem.


Wyniki

Pierwsza runda debla:
T. Bednarek, A. Sa (Polska, Brazylia) – J. Brunstrom, P. Oswald (Szwecja, Austria) 6:3, 6:4

Halep z biletem do Singapuru

/ Antoni Cichy , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Simona Halep została trzecią zawodniczką, która zapewniła sobie już występ w kończących sezon Mistrzostwach WTA. Wcześniej prawo startu w Singapurze wywalczyły Serena Williams i Maria Szarapowa.

Niespełna 23-latka jako trzecia rumuńska tenisistka dostąpi zaszczytu udziału w Mistrzostwach WTA. Wcześniej ta sztuka udała się Irinie Spirlei oraz nomen omen obecnej menadżerce Halep, Virginii Ruzici.

Dla numeru dwa kobiecego tenisa miniony sezon był niezwykle udany. Doszła do finału Rolanda Garrosa i wywalczyła tytuły w Dosze oraz Bukareszcie. Tak udane występy i wysoka forma prezentowana przez kilka miesięcy pozwoliły 23-latce zakwalifikować się do elitarnego turnieju. – Zawsze marzyłam o występie w Mistrzostwach WTA. Odniosłam spore sukcesy w tym sezonie i nie mogę się już doczekać rywalizacji z najlepszymi zawodniczkami na świecie w Singapurze – powiedziała Halep.

Podziwu dla Rumunki nie ukrywa Prezes WTA Stacey Allaster. – Simona Halep na przestrzeni ostatnich lat wykonała wręcz niezwykły postęp i stała się jedną z czołowych tenisistek na świecie. Odliczanie czasu do Singapuru wciąż trwa i zaczyna się rysować klarowny obraz, kto zagra w Mistrzostwach WTA – mówi jedna z najważniejszych postaci w całym WTA.

Wcześniej prawo gry w Singapurze zagwarantowały sobie zwyciężczyni US Open Serena Williams oraz triumfatorka Roland Garros Maria Szarapowa.
 

Seul: „rowerek” Radwańskiej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska w imponującym stylu awansowała do ćwierćfinału turnieju WTA w Seulu. W meczu drugiej rundy krakowianka rozbiła Chanelle Scheepers 6:0, 6:0!

Mecz trwał zaledwie 49 minut. Polka wykorzystała sześć z dziewięciu okazji na przełamanie, broniąc przy własnym serwisie dwa break pointy.

Agnieszka Radwańska po raz drugi w bieżącym sezonie zafundowała rywalce „rowerek”. W trzeciej rundzie turnieju w Indian Wells krakowianka nie oddała ani jednego gema Anice Beck.

Broniąca tytuł Radwańska w ćwierćfinale turnieju w Seulu zmierzy się z Varvarą Lepchenko. Amerykanka wygrała dzisiaj z posiadaczką „dzikiej karty” Na-Lae Han 7:5, 6:1.

Polka zagra z Lepchenko po raz siódmy. Pięć pierwszych konfrontacji wygrała nasza tenisistka, ale w ich jedynym tegorocznym pojedynku niespodziewanie górą była leworęczna Amerykanka (w Stanford).


Wyniki

Druga runda singla:
Agnieszka Radwańska (Polska, 1) – Chanelle Scheepers (RPA) 6:0, 6:0