Stambuł: Buyukakcay łamie kolejną barierę

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

O tytuł w turnieju TEB BNP Paribas Istanbul Cup zagrają Cagla Buyukakcay i Danka Kovinić. Faworytka gospodarzy, dzięki półfinałowemu zwycięstwu, jako pierwsza Turczynka w historii awansuje do czołowej setki rankingu WTA.

Turecka tenisistka w dwóch setach pokonała Stefanie Voegele. Buyukakcay rozpoczęła spotkanie jak burza i wygrała pierwszego seta bez straty gema, a w drugim objęła prowadzenie 2:0. Szwajcarka nie zamierzała jednak tanio skóry sprzedać i w drugiej partii nie ustępowała już swojej rywalce nawet o krok. Rodaczka Rogera Federera w drugiej odsłonie spotkania objęła nawet prowadzenie 5:4, ale trzy następne gemy padły łupem tureckiej zawodniczki i to ona awansowała do finału.

– Na początku byłam trochę zdenerwowana – przyznała po meczu Buyukakcay. – Starałam się grać punkt po punkcie, ale nie jest łatwo nie myśleć o przyszłości gdy prowadzisz 6:0 i 2:0. Wiedziałam, że moja przeciwniczka może wrócić do gry w każdym momencie, ale to całkiem normalne, że straciłam na chwilę koncentrację. Trudno jest zakończyć mecz. Zrobiłam się bardzo spięta i zaczęłam popełniać niewymuszone błędy. Powiedziałam sobie jednak, że muszę być odważna. Jak nie wyjdzie to trudno, ale nie chciałam zadawać sobie po meczu pytania, czemu nie spróbowałam – podsumowała Turczynka.

Dzięki temu zwycięstwu Cagla Buyukakcay będzie pierwszą turecką tenisistką, która awansuje do czołowej setki rankingu WTA.

Finałową rywalką faworytki gospodarzy będzie Danka Kovinić, która w dwóch setach pokonała Katerynę Kozłową.

– Jestem bardzo szczęśliwa, że udało mi się wygrać w dwóch setach – powiedziała po meczu reprezentantka Czarnogóry. – Przyjechałam tutaj prosto z Pucharu Federacji, więc to nie jest dla mnie łatwy tydzień. Jestem jednak bardzo zadowolona ze swojego wyniku, bo dzięki temu jest o krok bliżej Igrzysk Olimpijskich w Rio, gdzie będę mogła reprezentować swój kraj.
 


Wyniki

Półfinał singla
Danka Kovinić (Czarnogóra, 5) – Kateryna Kozłowa (Ukraina) 7:5 6:4
Cagla Buyukakcay (Turcja) – Stefanie Voegele (Szwajcaria) 6:0 7:5

Półfinał debla
A. Mitu, I. Soylu (Rumunia, Turcja) – N. Hibino, K. Nara (Japonia) walkower
 

Laura Siegemund – łapać chwilę, żyć turniejem życia

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Laura Siegemund nad zakończeniem kariery zastanawiała się już kilka lat temu. Zaczęła studiować psychologię, pracę dyplomową napisała związaną z tenisem, a wiedzę stosuje na korcie. W niedzielę znów zagra, by dokonać niemożliwego.

Dla każdej tenisistki turniej, w którym z kwalifikacji przeszłaby drogę do samego finału, byłby niczym bajka. Słów zaczyna brakować w słowniku, kiedy zawodniczka nigdy wcześniej nie wygrała w tych rozgrywkach ani jednego meczu. Siegemund w Stuttgarcie ani nie otrzymywała dzikich kart jak jej młodsze koleżanki, a w eliminacjach była zbyt słaba, by pokonać choćby jedną rywalkę. Próbowała w 2006 roku, w 2007, potem w 2011 i ostatnio w 2014. Za każdym razem kończyło się tak samo, a porażki bywały bolesne. Dwa lata temu notowana w trzeciej setce Gioia Barbieri zgubiła w starciu z wówczas 26-letnią tenisistką tylko gema.

Z tegorocznym występem Siegemund w Porsche Tennis Grand Prix mało kto wiązał większe nadzieje. Ma 28 lat, w rankingu WTA zajmuje 71. miejsce. To najlepszy wynik w jej karierze. W samej drabince kwalifikacyjnej nie trudno było znaleźć inną Niemkę, która spełnia wszelkie kryteria obiecującej i lepiej rokującej tenisistki. Z racji na wiek czy pozycję w rankingu. Ale turniej się zaczął, a Siegemund – początkowo niezauważona – pięła się szczebel po szczeblu, aż do głównej imprezy.

W pierwszej rundzie zaskoczyła. Pokonała Anastazję Pawluczenkową – w dwóch setach, w drugim 6:0. W 1/8 finału zszokowała – Simonie Halep oddała jeszcze mniej gemów, wygrywając 6:1, 6:2. Nie zatrzymała jej też Roberta Vinci, a po ćwierćfinale 28-latka mówiła o największym zwycięstwie w karierze. W sobotni wieczór dane musiała skorygować. Druga rakieta globu, najwyżej rozstawiona w Porsche Tennis Grand Prix Agnieszka Radwańska – podobnie jak sześć innych tenisistek w Stuttgarcie – Siegemund też nie była w stanie zastopować. Może zrobi to broniąca tytułu Angelique Kerber, ale i przy tym należy postawić znak zapytania.

Pani psycholog
Siegemund w Porsche Arenie odgrywa przedstawienie, do którego sama napisała didaskalia. W jej przypadku „grać z głową” znaczy więcej niż prozaiczne myśleć na korcie. Kiedy w drugim secie Radwańska przełamała ją na 2:4 i serwowała na 3:4, nic sobie z tego nie robiła. Jak gdyby vis-à-vis wcale nie miała mistrzyni WTA Finals. Pomaga jej praca dyplomowa, której tematem było radzenie sobie pod presją w sporcie. Oczywiście, na przykładzie tenisa, choć nie ograniczała się do własnej działki. Zapytana o receptę na przełamanie tuż po stracie serwisu, odpowiedziała zaskakująco jak na osobę, którą mentalna strona tenisa obchodzi szczególnie. – Staram się nie myśleć. Właściwie to zależy. W tej sytuacji czułam, że jestem na fali i nie muszę o niczym myśleć, podejmę właściwe decyzje.

""

Już strona WTA podpowiada, że psychologia to konik Siegemund. Pisząc pracę, skoncentrowała się właśnie na sytuacjach, które często spotykają tenisistki na korcie. – Może ludzie powinni przeczytać moją pracę – roześmiała się na konferencji prasowej, kiedy padła sugestia, że pracę dyplomową testuje na sobie. – Żartuję. Ale radzenie sobie pod presją, to wcale nie prowadzenie… To prowadzenie tak wysokie, że właściwie nie sposób przegrać, a nagle przestaje się trafiać w kort – wyjaśniała. Jej w meczu z Radwańską to nie spotkało. Może właśnie dlatego, że nie myślała o tym, co może być za kilkanaście minut albo kilkanaście godzin, kiedy stanie oko w oko z triumfatorką Australian Open.

Kto zna tenis od podszewki, wie, że turniej życia może otworzyć wrota do wielkiej kariery i zapoczątkować marsz w górę rankingu. Ale może też być turniejem życia. Dlatego 28-latka nie wybiega w przyszłość. Cieszy się tym, co tu i teraz. – Jestem szczęśliwa z mojej podróży. Kto wie, czy to będzie punkt zwrotny w mojej karierze. Ja nie wiem i nie za bardzo się tym przejmuję. Staram się łapać chwilę. Kto wie, czy jeszcze kiedykolwiek dojdę do finału, co wydarzy się w przyszłości. Po prostu cieszę się chwilą.

Od talentu do mistrzyni daleko
Siegemund od mentalnej stronie tenisa mogłaby opowiadać godzinami. Dziennikarzom w to graj, bo na konferencjach prasowych nie opowiada utartych regułek. W Stuttgarcie rzuciła światło na pojęcie „mistrza” i różnicę pomiędzy mistrzem a talentem. Zresztą jest w tym obeznana. W 2000 roku w wieku 12 lat wygrała prestiżowy turniej Orange Bowl. Wcześniej jedyną Niemką, która zwyciężyła w kategorii do lat 12 była Steffi Graf. Legendarna tenisistka dopiero co zakończyła karierę, więc Siegemund nie uniknęła porównań z 22-krotną triumfatorką turniejów wielkoszlemowych.

Zaczęto ją nazywać „nową Steffi Graf”. Jej to nie pomogło. Presja – o której mówiła po przejściu kwalifikacji w Stuttgarcie – zaczęła ją paraliżować. Nie rozwijała się tak, jak życzyłaby sobie tego ona sama, ale i niemiecki tenis. Efekty były mizerne. W wieku 22 lat zadebiutowała w głównej drabince rozgrywek WTA w Bastad. Na pierwsze zwycięstwo czekała do 26. roku życia. Odniosła je w tym samym Bastad. Na pytanie jaka jest według ą różnica pomiędzy mistrzynią a utalentowaną tenisistką odpowiada długo i ciekawie.

– Musiałabym się nad tym zastanowić. W skrócie powiedziałabym, że wielu zawodników jest utalentowanych. Ja byłam bardzo utalentowana w młodzieńczych czasach. Nauczyłam się, że nie tylko ciężka praca zostanie wynagrodzona. Jest wiele czynników, które muszą się złożyć, żeby uczynić utalentowanego zawodnika mistrzem. Mistrz to ktoś, kto potrafi sobie poradzić z całą sytuacją, z byciem zawodowym sportowcem. To siedzenie i rozmawianie z mediami, to odżywianie, strona mentalna, wiele, wiele. Mistrz daje z siebie wszystko także złego dnia i stara się być niezwykle profesjonalny, nawet kiedy jest ciężko. To jest mistrz i to nie ma wiele wspólnego z talentem – mówi nieszablonowo.

""

Opłacić mandaty
W niedzielę Siegemund stanie przed życiową szansą, by po raz pierwszy zostać mistrzynią turnieju WTA. O tytuł zawalczą dwie reprezentantki gospodarzy, jedna to urzędująca triumfatorka Australian Open, ale to 28-latka będzie miała za sobą publiczność. Urodziła się niedaleko Stuttgartu – w liczącym około pięćdziesięciu tysięcy mieszkańców Filderstadt, a w samym Stuttgarcie mieszka. Jeśli zagra jak w sześciu poprzednich meczach, będzie w transie, wyjedzie z Porsche Arena luksusowym Porsche 718 Boxster S.

Otrzyma też czek opiewający na 104 477 dolarów. Na pewno wystarczy na opłacenie mandatów. A tych bohaterka turnieju trochę otrzymała, o czym nie omieszkała powiedzieć, zapytana o styl jazdy, który preferuje. – Trochę agresywnym – zaczęła ze śmiechem. – Ale mam jedną zasadę. Dostawałam sporo zdjęć, taka jazda robiła się już zbyt droga. A to było w czasach, kiedy nie dostawałam się do głównych drabinek, więc przestałam szarżować z prędkością, jadąc jako pierwsza. Ustawiam się za osobami, które jadą bardzo szybko i to je łapie radar. To taka strategia.

Przeciwko Kerber przyda się i zmysł taktyczny, i wiedza z pracy licencjackiej. Jeśli Siegemund opanuje strach, kiedy pojawi się szansa – w jej przypadku na pewno życiowa – znów może zaszokować. Tylko czy po takim tygodniu zwycięstwo nawet nad mistrzynią Australian Open będzie jeszcze zaskoczeniem?

Antoni Cichy

Bukareszt: pierwszy finał Pouille’a

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Lucas Pouille i Fernando Verdasco zmierzą się w finale turnieju ATP w Bukareszcie. Dla Francuza będzie to pierwszy finał w zawodowym cyklu, a dla Hiszpana już dwudziesty.

22-letni Pouille w ostatnich tygodniach bez wątpienia jest w życiowej formie. Dobrze prezentował się już w Miami i Monte Carlo, gdzie pokonał m.in. Davida Ferrera i Richarda Gasqueta. W Bukareszcie nie musiał się obawiać rywali z czołowej dwudziestki rankingu ATP i wspaniale wykorzystał swoją szansę.

W półfinale Francuz, który obecnie zajmuje 72. miejsce w rankingu ATP, wygrał 7:6(4), 6:3 z Federico Delbonisem. Największe problemy dopadły Pouille’a w szóstym gemie pierwszego seta. Musiał wówczas obronić trzy break pointy, ale jedyna tego typu misja zakończyła się sukcesem. W całym meczu Francuz nie stracił podania. Pierwszego seta wygrał po tiebreaku, ale już w drugim przełamał Delbonisa. – To dobry zawodnik, który dwa tygodnie temu wygrał w Marrakeszu – komplementował rywala Francuz. – Czułem się jednak pewnie. Pierwszy set był zacięty, podobnie jak końcówka meczu. W takich chwilach ma się wątpliwości i odczuwa dodatkową presję. Myślę, że dzisiaj byłem bardziej solidny w ważnych momentach. Nie popełniałem błędów i jestem szczęśliwy, że awansowałem do mojego pierwszego finału – przyznał Francuz.

W walce o tytuł Pouille będzie musiał się zmierzyć ze znacznie bardziej doświadczonym rywalem. Fernando Verdasco ma 32 lata i w singlowych finałach imprez ATP grał dotychczas 19 razy. W dwudziestym, jubileuszowym, stanie przed szansa wywalczenie siódmego tytułu. Ten przywilej wywalczył sobie po trzysetowym zwycięstwie nad broniącym tytułu Guillermo Garcią-Lopezem. Leworęczny Hiszpan pokonał swojego rodaka 6:3, 3:6, 6:2.

– Bardzo się cieszę, zawsze miło jest móc walczyć o kolejny tytuł – powiedział Verdasco. – Znamy się z Guilletmo od dziecka. Rozegraliśmy wiele zaciętych meczów i ten dzisiejszy również taki był. Starałem się grać swój tenis, serwować tak dobrze jak to tylko możliwe i być agresywnym, wtedy kiedy trzeba – dodał Hiszpan.
 


Wyniki

Półfinały singla:
Lucas Pouille (Francja) – Federico Delbonis (Argentyna, 3) 7:6(4), 6:3
Fernando Verdasco (Hiszpania) – Guillermo Garcia-Lopez (Hiszpania, 4) 6:3, 3:6, 6:2

Radwańska: oby tak dalej

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska nie rozwodziła się nad półfinałową porażką. Przyznała, że jej tenis nie był wystarczająco dobry. W kolejnych turniejach na mączce chętnie grałaby tak, jak w poprzednich meczach w Stuttgarcie.

Zapytana o półfinałowy pojedynek z Laurą Siegemund, krakowianka winowajczynię znalazła szybko. Nie spisywała się tak, jakby sobie tego życzyła, a i rywalka nie pomagała. Radwańska uległa przebojowej Niemcy 4:6, 2:6.

– Na pewno mój tenis nie był dziś wystarczająco dobry. Wydaje mi się, że przy jej stylu gry bardzo ważne jest pierwsze uderzenie. Większość jej piłek wchodziło w kort. Odniosłam wrażenie, że przy każdym punkcie nie miała nic do stracenia i podejmowała ryzyko – tłumaczyła najwyżej rozstawiona z uczestniczek Porsche Tennis Open.

W poprzednich meczach Polka, nawet jeśli traciła seta jak w meczu z Andreą Petkovic, w decydujących momentach wrzucała wyższy bieg i potrafiła odwrócić losy meczu. Ale w sobotę to nie był jej dzień. – Czasem tak się dzieje, zwłaszcza na mączce. Ale nic wielkiego się nie stało. Oczywiście, czuje się rozczarowani po takim meczu. Wierzę, że w przyszłym roku wrócę silniejsza i lepsza. Sezon na mączce dopiero się zaczął. Mam nadzieję grać ten sam tenis, który pokazywałam tutaj – oceniła pierwszy występ na ceglanej nawierzchni.

Radwańska w tym roku poniżej poziomu półfinału zeszła tylko raz – w Miami, kiedy w kość dało jej ramię. To samo, które kazało wycofać się z turnieju w Katowicach. Za wyjątkiem tego jednego turnieju, łącznie ze Stuttgartem, pięciokrotnie dochodziła do półfinałów. – Nie mogę narzekać. Bardzo dobrze rozpoczęłam sezon. Osiągnęłam kilka dobrych wyników, kilka półfinałów, jak na razie idzie mi dobrze. Oby tak dalej – powiedziała wiceliderka światowego rankingu.

Kibice krakowianki nie muszą się obawiać. Depresyjnych filmów nie ogląda, o co pytał ją jeden z dziennikarzy. – Chyba jestem za stara na takie filmy – roześmiała się „Isia”. – Każda porażka jest inna, czasami są bardziej bolesne, czasem mniej. Czasami po prostu dajesz z siebie wszystko i nie wychodzi, a czasami przegrywasz po kilku piłkach meczowych. Wtedy to już inna historia. Oczywiście, zniszczenie rakiety też jest jakąś opcją. Czasem się zdarza – odpowiadała Radwańska, zapytana o sposób na rozładowanie emocji.

Naszej najlepszej tenisistki z równowagi na pewno nie wyprowadzili kibice, którzy rzecz jasna wspierali Siegemund. – Mówiąc szczerze, nie przejmuję się tym. Mogliby być dwa razy głośniejsi i też bym się nie przejęła. Oczywiście, grałam przeciwko Niemce, więc wiedziałam, czego oczekiwać. Ale przez tyle lat występowałam w Pucharze Federacji, także w różnych dziwnych miejscach i wydarzyło się tak wiele, że przyzwyczaiłam się już do tego – wyjaśniła.
 

Barcelona: Nadal z Nishikorim w finale

/ Tomasz Górski , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Faworyci bardzo szybko zapewnili sobie awans do finałowego starcia w stolicy Kataloni. Rafael Nadal i Kei Nishikori wygrali po dwu setowych pojedynkach.

Rozstawiony w turnieju z numerem jeden Rafael Nadal pokonał Philippa Kohlschreibera 6:3, 6:3. Niemiec od początku odpierał ataki rywala i bronił się w trudnych chwilach bardzo skutecznie. Kluczowym momentem premierowego starcia był ósmy gem. Wówczas przy drugiej okazji Hiszpan przełamał rywala. I do końca już kontrolował seta. Analogicznie przebiegała druga odsłona. Do stanu 3:3 wszystko zmierzało w kierunku tie breaka. Jednak Nadal wziął sprawy w swoje ręce i do końca wygrał wszystkie trzy gemy. Dla Hiszpana będzie to szansa na ósmy triumf w Barcelonie, ostatni raz Nadal zdobył tytuł w 2013 roku pokonując Nicolasa Almagro.

Kei Nishikori nie miał żadnych problemów z awansem do trzeciego z rzędu finału w Barcelonie. Japończyk pokonał Benoita Paire 6:3, 6:2. W pierwszym secie już w piątym gemie Nishikori odebrał podanie Francuza. Do końca partii grał perfekcyjnie przy własnym podaniu a na dokładkę potwierdził jeszcze przewagę kolejnym breakiem. Początek drugiego seta był bardzo interesujący. Aż trzy razy gema wygrywali zawodnicy returnujący. W lepszej pozycji był Nishikori, który prowadził 3:1. Ósmy, jak się okazało ostatni gem meczu to kolejne przełamanie. Japończyk wykorzystując trzeciego meczbola dał sobie szansę na obronę tytułu. Przed rokiem w finale pokonał Pablo Andujara.
 


Wyniki

Półfinały singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Philipp Kohlschreiber (Niemcy, 10) 6:3, 6:3
Kei Nishikori (Japonia, 2) – Benoit Paire (Francja, 6) 6:3, 6:2
 

Korespondencja ze Stuttgartu: Półfinał na ręcznym

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja ze Stuttgartu, foto: AFP

Tak jak w 2011 i 2012 roku Agnieszka Radwańska zatrzymała się w półfinale Porsche Tennis Grand Prix w Stuttgarcie. Czerwone światło zapaliła przed nią Laura Siegemund. Niemka wygrała 6:4, 6:2.

Idealny plan dla stuttgarckiego kibica – czy to VfB, czy Borussii Dortmund, która cieszy się tu sporą sympatią – był na tę sobotę taki: najpierw do Porsche Areny na pierwszy półfinał singla Porsche Tennis Grand Prix, potem na Mercedes-Benz Arenę na mecz piłkarskiej Bundesligi, a na zakończenie dnia znów tenis. Angelique Kerber wprowadziła do tego planu delikatną poprawkę – gdy udzielała na korcie wywiadu po zwycięstwie nad Petrą Kvitovą, piłkarze VfB i Borussii grali już od 20 minut.

Piwo musi być
Niemiecki kibic lubi się napić. Najbardziej lubi piwo, które jednakowo dobrze smakuje mu przed, w trakcie i po meczu. Pomiędzy obydwiema arenami jak zwykle wystawiono wózki z supermarketów, do których niemiecki kibic lubiący również porządek odkłada opróżnione butelki (puszek nie lubi) i macha ręką na kilka czy kilkanaście eurocentów kaucji. Ktoś potem potem opróżnia te wózki i nie musi się martwić, w którym sklepie zwrócić butelki – we wszystkich stoją automaty, które nie pytają, gdzie piwo zostało kupione. Nawet wszystkich butelek z całej kolejki Bundesligi nikt nie wymieni na nowego mercedesa ani tym bardziej porsche’a, ale ten biznes najwyraźniej się opłaca.

Między halą a stadionem przez cały turniej stoją samochody sponsora tytularnego, a każdy jakby wołał do przechodzących tamtędy tenisistek (do dziennikarzy niestety nie) „Mnie wybierz! Mną pojedź na przejażdżkę!”, a one wybierają i jeżdżą (jeśli pogrzebiecie w archiwalnych egzemplarzach „Tenisklubu”, to znajdziecie dowody rzeczowe). Dzisiaj, w dniu meczu na stadionie Mercedesa, prawie wszystkie „porszaki” zostały na wszelki wypadek przeparkowane w miejsca niedostępne dla kibiców. Na swoim miejscu – w rogu hali – został tylko ten, o który od poniedziałku toczy się gra na korcie.

Potrzeba nie zaszła
Umówmy się, że 718 boxter S, czekający na jutrzejszą zwyciężczynię, jest pomarańczowy, choć kobiety – bardziej biegłe niż mężczyźni w sztuce nazywania barw – mogłyby się z tą opinią nie zgodzić. Na pewno doceniłyby organizatorów turnieju za dbałość o najdrobniejsze szczegóły. Na przykład tasiemki do identyfikatorów są w takim samym kolorze jak karoseria.

Angelique Kerber poszła nawet jeszcze dalej – na wszystkie konferencje prasowe przychodzi w pomarańczowych butach i żartuje, że to na dobrą wróżbę. Agnieszka Radwańska jest bardziej przezorna i postanowiła nie zapeszać. Zabrała z domu lakier do paznokci na każdą okazję, jednak takiego pomarańczowego – nie. Zapytana o to kilka dni temu, odparła, że jeśli zajdzie taka potrzeba, to na pewno zdąży gdzieś kupić. Potrzeba, niestety, nie zaszła.

Laura Siegemund urodziła się w Filderstadt, gdzie Porsche Tennis Grand Prix odbywało się do 2005 roku, ale nie zdążyła zagrać w rodzinnym miasteczku. W turnieju zadebiutowała w 2006 w Stuttgarcie, dokąd przeprowadziła się impreza i gdzie obecnie mieszka dzisiejsza rywalka Radwańskiej. Poznały się niedaleko stąd, w Biberach, dokąd pomarańczową nagrodą – ryzykując kilkaset euro i kilka punktów kary – można dojechać w niecałą godzinę. W turnieju ITF (pula nagród 25 tys. dolarów) Polka wygrała w trzech setach. Były to dla niej czasy jeszcze przedwielkoszlemowe, a pamiętne warszawskie zwycięstwo nad Anastazją Myskiną miało nadejść za dziesięć tygodni.

Psycholog na praktyce
Z Biberach do Stuttgartu dotarły różnymi drogami. Przez te 10 lat od poprzedniego spotkania Radwańska wyrosła na tenisistkę światowego formatu. Znów jest wiceliderką rankingu WTA, wygrała najwięcej turniejów spośród wszystkich uczestniczek tegorocznego PTGP i po raz pierwszy została w Stuttgarcie najwyżej rozstawiona. Polka od dawna pędzi autostradą, choć jeszcze nie z maksymalną prędkością, natomiast Niemka bardzo długo błądziła po drogach trzeciej kolejności odśnieżania. Przystąpując tu do eliminacji (w czterech wcześniejszych próbach nie zdobyła nawet seta), Siegemund była sklasyfikowana na 71. miejscu, najwyższym w karierze. I tak się w tym roku rozpędziła, że bez straty seta odprawiła już siedem rywalek – w turnieju głównym Anastazję Pawluczenkową, Simonę Halep, Robertę Vinci i właśnie Radwańską.

Kerber, zaraz po meczu z Kvitovą, zapytana o jakąś radę dla rodaczki w pojedynku z przyjaciółką, ograniczyła się do ogólnego stwierdzenia, że „Laura nie ma nic do stracenia”. Siegemund, studentce psychologii, nie musiała tego tłumaczyć. Co innego jednak położyć kogoś na kozetce, wysłuchać i poradzić, jak żyć, a co innego samej wyjść na kort i nie dać się Radwańskiej.

Początkowo nic nie wskazywało na to, że – pomijając oczekiwaną porażkę VfB z Borussią – dzień dla stuttgarckiego kibica będzie tak udany. Radwańska dość łatwo objęła prowadzenie 3:1, gdy Siegemund wmówiła jej, że na zaciągniętym hamulcu ręcznym też da się dojechać do finału. Dla patrzących z boku największe problemy Polka miała właśnie z poruszaniem się po korcie. Do wielu piłek nawet nie startowała. Niemka też to widziała i nękała ją skrótami.

Stuttgart: Kerber pierwszą finalistką

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Angelique Kerber została pierwszą finalistką Porsche Tennis Grand Prix. Niemka w widowiskowym półfinale pokonała po trzysetowej walce Petrę Kvitovą.

Od kwietnia ubiegłego roku kariera tenisistki z Puszczykowa zmieniła się bezpowrotnie. Dwanaście miesięcy temu zdobyła w Stuttgarcie tytuł, a od powtórzenia tego rezultatu dzieli ją już tylko jedno zwycięstwo. Ale tamtej Kerber z tą, która triumfowała w Melbourne i w niedzielę spróbuje obronić tytuł, nie da się porównać.

Ania, jak mówi o niej dziadek i cała rodzina, na każdym kroku udowadnia, jak ważną – wręcz kluczową – rolę w kobiecym tenisie odgrywa głowa. Jest pewna siebie, świadoma własnych możliwości. W sobotę dowiodła tego już po raz kolejny w tym sezonie.

Kerber mecz z Kvitovą zaczęła jak z nut. Wykorzystywała i broniła break pointy. Wykorzystywała, kiedy sama miała okazję przełamać. Broniła, kiedy Czeszka była bliska odrobienia strat. Wyszła na prowadzenie 4:1 i przed wygraniem pierwszej partii nie powstrzymał jej nawet przegrany szósty gem serwisowy.

W drugim secie faworytce gospodarzy znów przytrafiła się strata podania i to w najmniej odpowiednim momencie. Kvitova przełamała ją gładko, bo do 15, przy prowadzeniu 5:4. Finalistkę wyłoniła więc trzecia partia. Gra Czeszki szybko się zablokowała. Przestała trafiać, popełniała błędy, a od stanu 2:2 gemy taśmowo wpadały na konto Kerber.

W niedzielnym finale faworytka gospodarzy zmierzy się z Agnieszką Radwańską lub rodaczką Laurą Siegemund. Mecz Polki z Niemką rozpocznie się o 18.



 


Wyniki

Półfinał singla:
Angelique Kerber (Niemcy, 2) – Petra Kvitova (Czechy, 5) 6:4, 4:6, 6:2

Szeged: Panfil zagra o tytuł

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Choć Grzegorz Panfil musiał odrabiać w półfinale turnieju ITF w Szeged (pula nagród 10 tys. dol.) stratę seta, to w niedzielę zagra o tytuł. Jego rywalem będzie Gianluigi Quinzi, który ograł Kamila Majchrzaka.

Pojedynek Panfila z chorwackim kwalifikantem, Kristijanem Mesarosem, rozpoczął się w najgorszy możliwy sposób. Przez pierwsze kilkanaście minut rywal całkowicie zdominował Polaka – wygrał pierwszych siedem gemów, dzięki czemu prowadził 6:0, 1:0.

Na szczęście druga część spotkania miała zupełnie odmienny przebieg. Po fatalnym początku Panfil znakomicie odpowiedział rywalowi – tym razem to Polak wygrał dziewięć gemów z rzędu i na tablicy wyników zrobiło się 0:6, 6:1, 3:0.

Mesaros przerwał serię naszego tenisisty, ale losów meczu odwrócić już nie zdołał. Po godzinie i 35 minutach gry Panfil zwyciężył 0;6, 6:1, 6:1 i awansował do finału.

W nim zmierzy się z rozstawionym z numerem sześć Gianlugim Quinzim. Włoch mierzył się dzisiaj z innym Polakiem, Kamilem Majchrzakiem i długo niewiele wskazywało na to, że wyjdzie z tego pojedynku jako zwycięzca.

Mecz znakomicie rozpoczął bowiem nasz tenisista – prowadził już 4:0, gdy w jego grze coś się zacięło i przegrał sześć kolejnych gemów. Druga odsłona miała podobny przebieg do pierwszej. Majchrzak wyszedł na prowadzenie 3:1, aby do końca seta nie wygrać już ani jednego gema.


Wyniki

Półfinały singla:
Gianluigi Quinzi (Włochy, 6) – Kamil Majchrzak (2) 6:4, 6:3
Grzegorz Panfil (7) – Kristijan Mesaros (Chorwacja, Q) 0:6, 6:1, 6:1

Stambuł: Buyukakcay tworzy historię

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

W piątek wyłonione zostały półfinalistki turnieju TEB BNP Paribas Istanbul Cup. Wśród czterech najlepszych tenisistek imprezy jest Cagla Buyukakcay, która jako pierwsza Turczynka w historii zagra w tej fazie zawodów rangi WTA.

Reprezentantka gospodarzy awans do półfinału wywalczyła w imponującym stylu, oddając tylko trzy gemy rozstawionej z numerem 6, Nao Hibino.

– Jestem bardzo szczęśliwa, że udało mi się wystąpić tak dobrze przed własną publicznością – powiedziała po meczu Buyukakcay. – Wcześniej zdarzało mi się, że odczuwałam zbyt dużą presję, a teraz po prostu czerpię przyjemność z tego, że mogę grać u siebie. Dla mojej kariery bardzo istotne jest, żebym mogła rywalizować na tym szczeblu rozgrywek. To był świetny występ i bardzo się cieszę, że udało mi się tak zagrać w domu. Już nie mogę się doczekać następnego mecz.

Kolejną rywalką tureckiej tenisistki będzie Stefanie Voegele, która pokonała Kristinę Kucovą.

O finał TEB BNP Paribas Istanbul Cup powalczą również Danka Kovinić i Kateryna Kozłowa. Reprezentantka Czarnogóry wyeliminowała Marię Sakkari, a Ukrainka okazała się lepsza od Anastazji Sewastowej.
 


Wyniki

Ćwierćfinał singla
Danka Kovinić (Czarnogóra, 5) – Maria Sakkari (Grecja, Q) 1:6 6:1 6:2
Cagla Buyukakcay (Turcja) – Nao Hibino (Japonia, 6) 6:1 6:2
Stefanie Voegele (Szwajcaria) – Kristina Kucova (Słowacja, Q) 7:5 6:2
Kateryna Kozłowa (Ukraina) – Anastazja Sewastowa (Łotwa) 6:2 6:3

Półfinał debla
X. Knoll, D. Kovinić (Szwajcaria, Czarnogóra, 3) – L. Pous-Tio, R. Voracova (Hiszpania, Czechy) 6:4 6:2

Ćwierćfinał debla
A. Mitu, I. Soylu (Rumunia, Turcia) – N. Dzalamidze, W. Kudermetowa (Rosja) 6:2 6:2
 

Barcelona: Udany rewanż Nadala

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: Michał Filipiak

Ćwierćfinały turnieju w Barcelonie przebiegły pod znakiem zwycięstw faworytów. O finał Rafael Nadal powalczy z Phipippem Kohlschreiberem a Kei Nishikori z Benoit Pairem.

Rafael Nadal pewnie pokonał Fabio Foginiego 6:2 7:6(1). Dla Hiszpana był to udany rewanż za ubiegłoroczną porażkę w trzeciej rundzie katalońskiego turnieju. Wówczas w dwóch setach triumfował Fogini. Dziś od początku na korcie przeważał rozstawiony z „jedynką” Nadal. W pierwszym secie Włoch nie potrafił odpowiedzieć na dobrą grę rywala. Popisywał się od czasu do czasu pięknymi strzałami z backhandu, ale to zapewniło mu zaledwie dwa gemy. W drugiej partii sytuacja zmieniała się bardzo dynamicznie. Nadal wyszedł na prowadzenie 2:0, by po chwili przegrywać 2:4. W dziesiątym gemie, kiedy Włoch serwował na seta dał się przełamać. O losach partii zadecydował tie break. Tam znów miała miejsce dominacja Hiszpana, który stracił tylko punkt.

Kei Nishikori zapewnił sobie awans do półfinału wygrywając z Ołeksandrem Dołgopołowem. Pierwszy set to perfekcyjna dyspozycja serwisowa obu graczy do stanu 5:4 dla Ukraińca. W dziesiątym gemie Dołgopołow miał aż cztery piłki setowe, ale Japończyk przetrwał kryzys i wygrał własne podanie. Chwilę później nastąpiło przełamanie i Nishikori zapewnił sobie zwycięstwo w secie. Druga odsłona trwała niespełna 30 minut. Ukrainiec zagrał bardzo źle i nie zdołał ugrać nawet gema.

Benoit Paire pokazał sportowy charakter w walce o półfinał. Rozstawiony z numerem sześć Francuz mimo, iż przegrał pierwszego seta z dobrze grającym w Barcelonie Malekiem Jazirim 3:6 podczas dalszej części spisywał się znacznie lepiej. Choć drugi set rozpoczął od straty podania to udało mu się odwrócić losy partii i wygrać 7:5. Jak się okazało trzecia odsłona była formalnością. Paire oddał rywalowi tylko gema.

W ostatnim ćwierćfinale Phipipp Kohlschreiber pokonał Andreja Kuzniecowa 6:3 6:1. Wyrównany początek meczu zapowiadał emocjonujące spotkanie. Jednak od momentu pierwszego przełamania gra Rosjanina się zupełnie popsuła. Zaczął tracić podanie i przegrał dziewięć gemów z rzędu.


Wyniki

Ćwierćfinały singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Fabio Fogini (Włochy,12) 6:2, 7:6(1)
Kei Nishikori (Japonia, 2) – Ołeksandr Dołgopołow (Ukraina, 11) 7:5, 6:0
Benoit Paire (Francja, 6) – Malek Jaziri (Tunezja) 3:6, 7:5, 6:1
Philipp Kohlschreiber (Niemcy, 10) – Andrej Kuznetsow (Rosja, 16) 6:3, 6:1