Puchar Davisa: My tu jeszcze wrócimy

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Berlina, foto: AFP

Po heroicznej walce i zaskakującym niedzielnym zwycięstwie Kamila Majchrzaka w pierwszym meczu, wszystko zadecydowało się w meczu Huberta Hurkacza z Janem-Lennardem Struffem. W nim Niemiec okazał się lepszy i to gospodarze pozostaną w Grupie Światowej. Polska wraca po roku do I Grupy Euro-Afrykańskiej.

Adam Romer, korespondencja z Berlina

Po radości jaka wybuchła w polskim boksie po zwycięstwie Majchrzaka musiało przyjść wyciszenie przed decydującym meczem. W nim Hurkacz mierzyl się z siedem lat starszym Struffem i choć w piątek Polak pokazał się z dobrej strony, to na pewno nie był faworytem.

Hurkacz zagrał solidnie. Wykorzystując początkową nerwowość rywala nie pozwolił mu wygrać pierwszej partii przed tiebreakiem, choć Niemiec dwa razy serwował po zwycięstwo w secie.Struff wygrał dopiero wykorzystując dwa mini-breaki w dodatkowej rozgrywce.

– To pozwolił mi nabrać spokoju, a Polakowi odebrało chyba nadzieję na dobry wynik – mówił Struff na pomeczowej konferencji.

Rzeczywiście kolejne dwie partie tenisiści grali równo, ale najważniejsze punkty wygrywał Niemiec. I tak nawet mimo prowadzenia z przełamaniem Hurkacza, drugi set Struff wygrał do czterech, a trzeci już łatwo do jednego.

– Tak chciałem wygrać ten mecz, strasznie mi przykro. Dziękuję za wsparcie kibicom – mówił wyraźnie przybity Hurkacz na pomeczowej konferencji. Na szczęście miał u swojego boku kapitana reprezentacji Radosława Szymanika, który bronił go i komplementował całą drużynę za występ.

– Cała drużyna walczyła i zrobiła wszystko co się dało, ale najwyraźniej to było na Niemców za mało. Przegraliśmy, ale jestem dumny z tego występu i moich podopiecznych. Choć jak mnie pytacie, to oczywiście wolałbym wygrać 3:2 – rozwiewał wątpliwości dotyczące oceny występu drużyny Szymanik. Przywołał też przykład Borny Coricia, który przed dwoma laty na Torwarze jako 18-latek ograł Jerzego Janowicza, wtedy półfinalistę Wimbledonu, a w niedzielę awansował z drużyną Chorwacji do finału tegorocznych rozgrywek.

– W przyszłym roku chcemy wygrać trzy mecze w Grupie Euro-Afrykańskiej i wrócić do najlepszej „16” świata. Ten mecz pokazał, że mamy do tego zawodników, drużynę i możliwości – zapowiedział Szymanik.

W zupełnie innych nastrojach przebiegała ostatnia konferencja prasowa drużyny Niemiec. Wszyscy przyznawali zgodnie, że nie spodziewali się takiego oporu ze strony reprezentacji Polski, która w Berlinie zagrała w tak odmłodzonym składzie.

– Nie spodziewałem się, że zdecyduje ostatni singiel, ale byliśmy przygotowani na każdy wariant. Polakom należą się wielkie komplementy za walkę. Z dwoma takimi młokosami i takim deblem, który umiał odwrócić losy sobotniego meczu mogą jeszcze wiele osiągnąć – komplementował Polaków Michel Kohlmann, kapitan reprezentacji gospodarzy.

Komplementy trafiły do Polaków, awans do Niemców. A jeśli wierzyć wypowiedziom obu kapitanów, to już jesienią 2017 lub wiosną 2018 roku może dojść do rewanżu. Do tego Polska musi awansować, Niemcy utrzymać się w Grupie Światowej, a Międzynarodowa Federacja Tenisowa (ITF) nie zmienić formuły rozgrywania Pucharu Davisa. Ale to okaże się dopiero za kilka miesięcy…
 


Wyniki

Niemcy – Polska 3:2
Niedziela: Florian Mayer – Kamil Majchrzak 2:6. 6:4, 2:6, 3:6; Jan-Lennard Struff – Hubert Hurkacz 7:6(4), 6:4, 6:1.
Sobota: Daniel Brands/Daniel Masur – Marcin Matkowski/Łukasz Kubot 7:6(5), 6:4, 3:6, 4:6, 2:6.
Piątek: Struff – Majchrzak (8)6:7, 6:3, 5:7, 6:2, 6:1; Mayer – Hurkacz 1:6, 7:6(6), 6:4, 7:5.
 

Puchar Davisa: Niesamowity Kamil!

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Berlina, foto: AFP

Nic w tym meczu nie przebiegało tak, jak można było przypuszczać. W pojedynku o niebo bardziej doświadczonego Floriana Mayera, nie on dyrygował wydarzeniami na korcie, a młodszy o 13-lat Polak Kamil Majchrzak. O wyniku meczu zadecyduje ostatni mecz singlistów.

Adam Romer, korespondencja z Berlina

W niedzielne przedpołudnie na berlińskich kortach klubu Rot-Weiss Berlin miało się dopełnić to, co przepowiadano od chwili, gdy Niemcy wylosowały Polskę. Gospodarz miał pokonać ekipę gości i zameldować się w Grupie Światowej na rok 2017. Kropkę nad i miał postawić 33-letni Florian Mayer.

Nikt, łącznie ze mną, nie wierzył w ewentualny sukces Kamila Majchrzaka w starciu z plasującym się o 218 miejsc wyżej w rankingu ATP niemieckim tenisistą. Bo i nic właściwie nie wskazywało na to, że Mayer może mieć kłopoty z grającym wprawdzie poprawnie, ale dość defensywnie Polakiem.

Tymczasem… sprawdziło się, to co o piotrkowianinie mówił już w piątek Jan-Lennard Struff: „On gra tak, że nie pozwala ci dobrze wyglądać na korcie. Niszczy twoją grę”.

I tak dokładnie wyglądał pojedynek Polaka z Niemcem. Majchrzak grał poprawnie, nie robił błędów, od czasu do czasu dokładał łatwe punkty dzięki lepiej niż w piątek funkcjonującemu serwisowi, a Niemiec… mylił się na potęgę. W całym meczu popełnił 70 (sic!!!) niewymuszonych błędów.

Mayer grał katastrofalnie. Popełniał błędy w sytuacjach, w których wydawałoby się tak doświadczony zawodnik nie może się mylić. – To nie jest wytłumaczenie, ale na pewno nie czułem się dziś w pełni sił, a do tego rywalowi pasowała moja gra. Nie gram dużo topspinu, a raczej płasko i on to wykorzystywał – analizował Mayer po meczu.

– Brawo Kamil, brawo!!! – dopingował Polaka z trybun Wojciech Fibak, ostatni polski tenisista, który pokonał Niemca w singlu w Pucharze Davisa.

Majchrzaka nie zniechęcił nawet przegrany drugi set. Nie zwolnił tempa, dalej biegał i systematycznie „zamęczał” Niemca, który w partii trzeciej i czwartej oddał kluczowe przełamania, choć kilkukrotnie bronił seryjnych szans na przełamanie. Sam odebrał serwis Majchrzakowi tylko dwukrotnie, tylko w pierwszym secie. Potem serwis Polaka był nie do ruszenia.

– To był mój ostatni występ w karierze w Pucharze Davisa. Żałuję, że nie wygrałem, bo w barażach zawsze wygrywałem, ale bez względu na ten wynik dziś kończę karierę w reprezentacji – zapowiedział na pomeczowej konferencji Mayer.

Sam Majchrzak był niezwykle szczęśliwy, ale równocześnie wyjątkowo chłodno oceniał swój występ: – Ułożyliśmy plan i konsekwentnie go realizowałem. Dałem mu prowadzić grę, grałem jak najdłużej, zmuszałem go do ryzyka i sam kontrowałem.

Dzięki takiemu wynikowi o wszystkim zadecyduje ostatnie spotkanie, które rozgrywają właśnie Hubert Hurkacz i Jan-Lennard Struff.


Wyniki

Niemcy – Polska 2:2
Niedziela: Florian Mayer – Kamil Majchrzak 2:6. 6:4, 2:6, 3:6
Mecz Jan-Lennard Struff – Hubert Hurkacz trwa.

Sobota: Daniel Brands/Daniel Masur – Marcin Matkowski/Łukasz Kubot 7:6(5), 6:4, 3:6, 4:6, 2:6.
Piątek: Struff – Majchrzak (8)6:7, 6:3, 5:7, 6:2, 6:1; Mayer – Hurkacz 1:6, 7:6(6), 6:4, 7:5.

 

Szczecin: życiowy sukces Giannessiego

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

Dustin Brown mógł zostać pierwszym tenisistą, który dwukrotnie wygra w singlu Pekao Szczecin Open. W niedzielnym finale Alessandro Giannessi był jednak za mocny. Wygrał 6:2, 6:3. w całym turnieju nie stracił nawet seta i został pierwszym Włochem, który triumfował w Szczecinie.

Dustin Brown to postać, której w Szczecinie nikomu przestawiać nie trzeba. Nie tylko z powodu charakterystycznych dredów i ofensywnego stylu gry, lecz przede wszystkim dzięki podwójnemu triumfowi przed dwoma laty. Z powodu Pucharu Davisa Brown tytułu nie obronił, ale i tak mógł dziś zostać pierwszym tenisistą z dwoma singlowymi tytułami w Pekao Szczecin Open.

Naprzeciwko stanął Alessandro Giannessi, który też zna smak szczecińskim finałów – deblowe przegrywał tu dwukrotnie. Powiedzenie "do trzech razy sztuka" mogło się tu sprawdzić, bo Włoch przyjechał do Polski po znakomitym US Open, gdzie przeszedł eliminacje, a w drugiej rundzie turnieju głównego urwał seta Stanowi Wawrince.

Włoch i Niemiec grali ze sobą po raz czwarty. Wcześniej Brown wygrał dwa z trzech meczów. Co ciekawe, jedyne zwycięstwo Giannessiego miało miejsce w Szczecinie, w 2011 roku.

Przed spotkaniem finałowym obaj tenisiści wspólnie rozgrzewali się na bocznym korcie i wydawało się, że ten niecodzienny zabieg wyszedł na dobre Brownowi. Pierwszego gema Niemiec wygrał "na sucho", a w drugim, trwającym ponad dziesięć minut, miał dwa break pointy.

Giannessi serwis utrzymał, a później przełamał Browna do zera. A w zasadzie to Niemiec stracił serwis na własne życzenie, kończąc dwoma podwójnymi błędami. Włoch rozkręcał się natomiast z piłki na piłkę – niemal nie popełniał błędów, regularnie grał w końcowe centymetry kortu, dzięki czemu przełamał Browna raz jeszcze i wygrał seta otwarcia 6:2. Wynik może wskazywać na łatwe zwycięstwo, ale Włoch wygrywał po prostu kluczowe wymiany.

""

Drugą partię Brown również rozpoczął od utrzymania serwisu do zera. I znów w kolejnym gemie serwisowym stracił podanie, a strat odrobić już nie zdołał. Giannessiemu nadal wszystko wychodziło, na koniec przełamał Niemca raz jeszcze i ostatecznie triumfował w całym meczu 6:2, 6:3.

To pierwszy challengerowy tytuł Włocha w karierze – do tej pory przegrał trzy singlowe finały. – Dzisiaj był perfekcyjny dzień dla mnie. Zagrałem najlepszy mecz tutaj. Jestem bardzo szczęśliwy, bo to mój pierwszy tytuł, czego bardzo pragnąłem. Czuję się bardzo dobrze, bo tydzień temu nie spodziewałem się, że mogę wygrać taki turniej jak ten – powiedział po meczu Giannessi.

– Miałem kilka szans na początku, mecz był wówczas bardzo zacięty. Czasami rywal na korcie jest po prostu lepszy i asy, dropszoty, czy podwójne błędy nie mają aż takiego znaczenia, co trzeba zaakceptować – przyznał Brown.

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Finał singla:
Alessandro Giannessi (Włochy) – Dustin Brown (Niemcy, 3) 6:2, 6:3

Tokio: pierwszy tytuł McHale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Christina McHale sięgnęła po pierwszy w karierze tytuł WTA. W meczu finałowym Amerykanka pokonała Katerinę Siniakovą 3:6, 6:4, 6:4.

24-letnia McHale wszystkie pięć spotkań w Tokio rozstrzygała w trzech setach, a o dwóch z nich decydował tie break! Finał również miał wysoki poziom dramaturgii. Siniakova wygrała pierwszego seta, zaś w drugim prowadziła 4:2. Od tego momentu Amerykanka wygrała osiem kolejnych gemów.

Nie oznaczało to jednak końca emocji. W decydującej odsłonie 20-letnia Czeszka zdołał odrobić stratę podwójnego przełamania, ale przy stanie 4:5 przegrała gem serwisowy. Mecz trwał dwie godziny oraz 48 minut.

– Nie chcę w ogóle odkładać tego pucharu, pragnę go trzymać cały czas – mówiła Amerykanka podczas ceremonii wręczania nagród. – Od kilku lat przyjeżdżam na ten turniej i naprawdę go lubię.

Christina McHale po raz drugi w karierze wystąpiła w singlowym finale turnieju WTA, odnosząc w nim pierwsze zwycięstwo. Dwa lata temu Amerykanka przegrała spotkanie o tytuł w Acapulco. Za sukces w Tokio otrzyma 280 punktów rankingowych oraz 43 tysiące dolarów.


Wyniki

Finał singla:
Christina McHale (USA, 7) – Katerina Siniakova (Czechy) 3:6, 6:4, 6:4

Tokio: Linette blisko turnieju głównego

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette wygrała z Makoto Ninomiyą 6:4, 6:0 i zapewniła sobie miejsce w finale eliminacji turnieju WTA „Premier” w Tokio.

W dwóch pierwszych spotkaniach eliminacji Magda Linette ogrywała posiadaczki „dzikiej karty” – w sobotę Amerykankę Yuki Chiang (6:0, 7:5), a dzisiaj reprezentantkę gospodarzy.

W konfrontacji z Makoto Ninomiyą poznanianka wykorzystała pięć z piętnastu okazji na przełamanie, raz straciła swoje podanie, kończąc spotkanie w 73 minuty. O awans do turnieju głównego Magda Linette zagra z kolejną reprezentantką gospodarzy – Nao Hibino (76 WTA).

Mecz drugiej rundy eliminacji w Tokio przegrała natomiast Alicja Rosolska. 30-letnia warszawianka musiała uznać wyższość Shuko Aoyamy (1:6, 2:6).


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Magda Linette (Polska, 5) – Makoto Ninomiya (Japonia, WC) 6:4, 6:0
Shuko Aoyama (Japonia) – Alicja Rosolska (Polska)  6:1, 6:2

Tokio: czeskie losowanie Radwańskiej

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska stanie w przyszłym tygodniu do obrony tytułu w Tokio. Polka zacznie rywalizację spotkaniem z Barborą Strycovą lub kwalifikantką. Czyli może trafić na rodaczkę.

Azja zwykła być dla naszej najlepszej tenisistki szczęśliwa. W tym roku spróbuje po raz trzeci zostać mistrzynią rozgrywek w Tokio. Do pierwszego występu na japońskich kortach jeszcze trochę czasu zostało, ale możliwą drabinkę krakowianka już zna.

Radwańska została rozstawiona z numerem 2 i podobnie jak turniejowa "jedynka" Garbine Muguruza oraz grające odpowiednio z "3" i "4" Karolina Pliszkova i Carla Suarez Navarro w pierwszej rundzie otrzymała wolny los. W drugiej trafi na lepszą z pary Strycova i kwalifikantka. Może to być Magda Linette albo Alicja Rosolska, ale któraś z Polek, zanim może walczyć z Czeszką, musi przejść eliminacje.

W ćwiartce z obrończynią tytułu znalazła się kolejna czeska tenisistka – Petra Kvitova. Oprócz niej potencjalnymi przeciwniczkami Radwańskiej na tym etapie rozgrywek są mistrzyni olimpijska Monica Puig czy Amerykanki Madison Brengle albo Varvara Lepchenko.

Polka trafiła do tej samej połówki co Carla Suarez Navarro, Belinda Bencic czy Madison Keys. Z każdą z nich może zagrać nie wcześniej niż w półfinale. Z młodą Szwajcarką pojedynkowała się przed rokiem w finale. Zwyciężyła 6:2, 6:2,, a jej gra wywarła na Bencic ogromne wrażenie.

Los już w pierwszej rundzie nie pożałował kilku interesujących pijedynków. Caroline Wozniacki spotka się ze wspomnianą Bencic, Dominika Cibulkova z Lucie Szafarzovą, natomiast Andrea Petkovic z Anastazją Pawluczenkową.