Majchrzak: Chciałbym zakończyć sezon w pierwszej setce

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Kamil Majchrzak już w pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia wsiądzie do samolotu i ruszy do Australii. W pierwszych turniejach w nadchodzącym sezonie chce wypaść lepiej niż przed rokiem. Cel na cały sezon? Dołączenie do Huberta Hurkacza i miejsce w czołowej setce rankingu ATP. 

Z Kamilem Majchrzakiem spotkaliśmy się w Rehasport Clinic w Warszawie. Jak mówi sam zawodnik, ze zdrowiem wszystko w porządku. To o tyle istotne, że w ostatnim meczu minionego sezonu 22-latek z Piotrkowa Trybunalskiego skreczował. – W trakcie ostatniego turnieju w Stanach Zjednoczonych doskwierał mi uraz nogi. Kiedy już wróciłem do Polski, cały wolny czas poświęciłem na jego wyleczenie. Na szczęście nie ma już po nim śladu. Przygotowania do występów w Australii przebiegają zgodnie z planem – uspokaja nasz czołowy tenisista. 

Majchrzak zajmuje obecnie 183. miejsce na światowych listach. W 2018 roku czterokrotnie docierał co najmniej do fazy półfinałowej imprez z cyklu ATP Challenger Tour. Tak było też na koniec sezonu w Houston, gdzie w półfinale trafił na Roya Smitha ze Stanów Zjednoczonych. Rywal na pewno był w jego zasięgu, jednak Majchrzak skreczował w drugim secie. – Pomimo kreczu w półfinale, jestem zadowolony z ostatniego turnieju w sezonie. We wcześniejszych rundach wygrywałem z dobrymi zawodnikami. Jeśli pojawiała się złość, to z powodu całego sezonu. Pod tym względem nie jestem do końca zadowolony – ocenia zawodnik.

Majchrzak w 2019 roku chciałby grać tak dobrze, jak w spotkaniu z Mirzą Basiciem w Taszkiencie. Nasz reprezentant pokonał wówczas 75. rakietę świata 6:1, 6:4. To właśnie ten występ uważa za swój najlepszy w kończącym się roku. – Zawsze lubię grać w Pucharze Davisa przed własną publicznością, więc bardzo ważne było też dla mnie spotkanie z Zimbabwe. Tym bardziej, że przez ostatnie lata ciągle graliśmy na wyjeździe – dodaje Majchrzak.

– Chciałbym ciut bardziej niż przed rokiem zaakcentować swój udział w Australian Open i tym razem przejść przez eliminacje, następnie wygrać kilka meczów w turnieju głównym. Natomiast zanim dojdzie do rywalizacji w Melbourne, zagram jeszcze challengera w Playford – zdradza plany reprezentant Polski. Zeszłoroczny kalendarz startów Majchrzaka wyglądał identycznie. W Playford w 1/8 finału Polaka powstrzymał Reilly Opelka, natomiast w Australian Open w pierwszej rundzie eliminacji lepszy okazał się Ruben Bumelmans. 

Majchrzak ma też ambitne plany na resztę sezonu. – Chcialbym zagrać we wszystkich turniejach głównych Wielkich Szlemów i skończyć rok w pierwszej setce – mówi zawodnik.

To zadanie trudne, ale na pewno możliwe do wykonania. Polak może wykazać się zwłaszcza na początku sezonu, kiedy nie będzie bronił zbyt wielu punktów. Dobry wynik na Antypodach na pewno dodatkowo by go uskrzydlił. 

Becker: Zverev nie jest jeszcze usatysfakcjonowany

/ Dominika Opala , źródło: własne / atpworldtour.com, foto: AFP

Boris Becker, legenda niemieckiego i światowego tenisa, udzielił wywiadu portalowi atpworldtour.com. Niemiec podzielił się w nim spostrzeżeniami na temat Alexandra Zvereva i przyznał, że dotychczasowe osiągnięcia „Saszy” nie sprawiają mu satysfakcji i że chce on dotrzeć na szczyt rankingu.

W listopadzie Alexander Zverev zdobył najcenniejsze trofeum w karierze – wygrał Nitto ATP Finals w Londynie, pokonując po drodze m.in. Rogera Federera i Novaka Dżokovicia. – To był dla niego przełom. Oczywiście, ma on już na koncie tytuły Masters 1000, ale tym razem osiągnął coś jeszcze większego. Przez cały tydzień grał znakomicie z najlepszymi. To wszystko zaczyna się od ciebie, jeśli zyskasz pewność, dzień po dniu pokonujesz najlepszych tenisistów, zaczynasz wierzyć, że należysz do elity, dlatego uważam, że był to dla niego przełom – powiedział Becker, który był ostatnim Niemcem przed Zverevem, triumfującym w Turnieju Mistrzów (1995).

Tenisista z Hamburga ma dopiero 21 lat, a od dwóch sezonów jest już na stałe zadomowiony z czołówką, dlatego też wielu ekspertów twierdzi, że będzie on w przyszłości numerem jeden. – To nie jest takie łatwe do osiągnięcia. Miejsce lidera jest teraz zajęte przez Dżokovicia, przez większą część roku był na nim Nadal, Federer także przez kilka tygodni, więc mówimy o trzech najlepszych tenisistach w historii. Dlatego osiągnięcie szczytu rankingu jest bardzo trudne, tym bardziej, że „Saszy” starają się dorównać inni zawodnicy „nowej generacji”, jak Tsitsipas, Chaczanow, Shapovalov – stwierdził sześciokrotny zwycięzca Wielkiego Szlema.

Upatrywanie w młodszym z braci Zverevów następcy „Wielkiej Trójki” wiąże się z nakładaniem na niego dużej presji. – Jest ona czasami przereklamowana, a czasami niedoceniana. Myślę, że presja to najmniejszy problem Alexandra. Zdecydowanie większym jest jakość przeciwników. Jeśli nie umiesz radzić sobie z presją, to musisz znaleźć inną pracę. „Sasza” sobie z tym radzi, inaczej nie byłby w Top 5 od dwóch sezonów – skwitował były trener Dżokovicia.

Becker poznał hamburczyka, gdy ten miał 10 lat. Od tego czasu wiele się zmieniło, nie tylko jego wygląd fizyczny, ale też dyspozycja psychiczna. – Oczywiście, teraz jest on silniejszy psychicznie, a jego uderzenia są mocniejsze. Jednak największą zmianę zaobserwowałem w jego wierze we własne możliwości i jakości gry. Pokazuje on niezwykłą konsekwencję, jak na kogoś tak młodego. Jedną rzeczą jest zagrać dobry turniej, znaczniej trudniej jest wrócić i obronić tytuł – chwalił rodaka Becker.

A sztuki obrony trofeum Zverev dokonał dwa razy w tym sezonie – w Monachium i w Waszyngtonie. Ponadto wygrał Mutua Madrid Open i turniej kończący rozgrywki w 2018 roku. – „Sasza” nie jest jeszcze usatysfakcjonowany, on chce dotrzeć na szczyt, a z Ivanem Lendlem u boku może spełnić to marzenie – przyznał 51-latek z Leimen. – Często rozmawiam z „Saszą”, przekazuje mu moje myśli, a on chłonie wszystko, jak gąbka. Chce się poprawiać, chce słuchać, a co najważniejsze, rozumie, że jest jeszcze dużo rzeczy, które potrzeba zrobić.
Triumfator Nitto ATP Finals 2018 rozpoczął współpracę z Ivanem Lendlem w sierpniu tego roku. – Ivan to jeden z najlepszych trenerów obecnie i jego zatrudnienie mówi samo za siebie. Alexander mógł powiedzieć, że czuje się dobrze ze swoim tatą i sztabem, ale on zatrudnił Lendla, bo chce się poprawiać. Myślę, że Ivan pomoże mu zrozumieć, co kiedy robić i jak grać przeciwko komu – wymieniał Becker.

Legendę niemieckiego tenisa zapytano też o to, jak ważny Zverev może być dla tenisa w jego kraju. – On już jest supergwiazdą. Razem z Angie Kerber mogą przywrócić tenis niemiecki na światową mapę.

Halep z zagraniem roku. Tuż za nią Radwańska

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska zdobyła 31% głosów w głosowaniu na najlepsze zagranie sezonu 2018. To jednak nie wystarczyło do zajęcia pierwszego miejsca. Przed Polką znalazła się liderka rankingu WTA, Simona Halep, a czołową trójkę uzupełniła Su-Wei Hsieh z Tajwanu. 

Takie wyniki głosowania to zerwanie z piękną tradycją. W latach 2013-2017 równych sobie nie miała bowiem Agnieszka Radwańska. W minionym sezonie Polka rozegrała stosunkowo mało spotkań, więc siłą rzeczy mniej też było efektownych zagrań z jej strony. Jedno z nich zostało jednak uznane za najładniejsze zagranie stycznia, co pozwoliło po raz kolejny stanąć Radwańskiej do walki o zagranie roku.

Kibice zadecydowali jednak, że nagroda należy się Simonie Halep. Co ciekawe, jest to odpowiedź Rumunki na skrót posłany przez… Agnieszkę Radwańską. Mistrzyni tegorocznego Rolanda Garrosa w ostatniej chwili dopadła do piłki, podłożyła rakietę i odegrała tuż za siatkę. Nasza reprezentantka mogła tylko odprowadzić piłkę wzrokiem. Warto jednak przypomnieć, że to Radwańska wygrała tamto spotkanie 3:6, 6:2, 6:3.

Na trzecim i czwartym miejscu uplasowały się odpowiednio Su-Wei Hsieh i Ons Jabeur. Choć Tajwanka i Tunezyjka pod względem sukcesów sportowych nie mogą się równać z zawodniczkami z dwóch pierwszych miejsc, to znane są z niekonwencjonalnego, efektownego stylu gry. 

Wyniki:

1. miejsce: Simona Halep – 48%
2. miejsce: Agnieszka Radwańska – 31%
3. miejsce: Su-Wei Hsieh – 11%
4. miejsce: Ons Jabeur – 10%

 

Halep i Bouchard docenione w ojczyznach

/ Dominika Opala , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Simona Halep i Eugenie Bouchard zostały nagrodzone przez narodowe federacje. Zarówno Rumunka, jak i Kanadyjka otrzymały tytuł „Tenisistki Roku” w swoich krajach. Ponadto wyróżniono m.in. Mihaelę Buzarnescu i Gabrielę Dabrowski.

To żadne zaskoczenie, że Simona Halep została „Tenisistką Roku” w Rumunii. Ma ona za sobą najlepszy sezon w karierze. Zakończyła rok jako numer jeden, zdobyła pierwszy wielkoszlemowy tytuł (Roland Garros), triumfowała w Shenzhen i w Montrealu oraz dotarła do finału Australian Open. Łącznie zanotowała 48 zwycięskich pojedynków.

– Dla mnie każda nagroda jest ważna. To mi pokazuje, że dobrze wykonuję moją pracę i w jakimś celu – cieszyła się Halep. – Dziękuję wszystkim, którzy przyznali mi to wyróżnienie.

Mihaela Buzarnescu także została wyróżniona. Rumuńska federacja przyznała jej nagrodę dla zawodniczki, która wykonała największy postęp. Buzarnescu w ciągu sezonu awansowała z 72. na 20. miejsce w rankingu WTA.

Tennis Canada również nagrodził reprezentantki kraju. „Tenisistką Roku” została Eugenie Bouchard. „Genie” cały czas próbuje odbudować dawną dyspozycję. Rezultaty w końcówce sezonu pokazały, że jest na dobrej drodze, dotarła m.in. do półfinału turnieju rozgrywanego w Luxemburgu.

Kanadyjska Federacja wyróżniła dodatkowo Gabrielę Dabrowski („Deblistka Roku”), Rebeccę Marino (za największy postęp) oraz Leylah Annie Fernandez („Juniorka Roku”).