Kto zostanie trenerem roku?

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Sezon 2018 za nami, a więc przyszedł czas, by wybrać Trenera Roku w kobiecym tenisie. WTA ogłosiło we wtorek nazwiska pięciu nominowanych kandydatów. Zwycięzcę poznamy 4 grudnia.

Tytuł Trenera Roku to z pewnością wielkie wyróżnienie, na które pracuje się często wiele lat. O finalnym sukcesie zawodnika czy zawodniczki decyduje wiele czynników i osób, ale bez wątpienia trener ma w nim największy udział. Podsumowując miniony sezon, nie sposób nie docenić osiągnięć trenerskich w kobiecym tenisie. Dlatego też WTA ogłosiło kandydatów, którzy mają szansę zostać Trenerem Roku. Wśród nominowanych znaleźli się Darren Cahill, Wim Fissette, Kamau Murray, Thomas Drouet i Sascha Bajin.

Cahill współpracował z Simoną Halep w latach 2017 i 2018. Pod koniec tego roku zrezygnował z pełnienia funkcji trenera Rumunki z powodów rodzinnych. Pod skrzydłami Australijczyka Halep zdobyła pierwszy wielkoszlemowy tytuł – Roland Garros 2018, a także została numerem jeden. W tym sezonie wygrała też turnieje w Shenzhen i Montrealu. Dodatkowo była w finale Australian Open, w Rzymie i w Cincinnati.

Z kolei Fisette w 2018 trenował Angelique Kerber. Niemka zdecydowała się zatrudnić Holendra po rozczarowującym sezonie 2017, który kończyła poza Top 20. Dzięki współpracy z Fissettem wróciła do najlepszej „piątki” rankingu, a także wygrała turniej w Sydney i Wimbledon, co było spełnieniem jej marzeń.

Murray jest szkoleniowcem Sloane Stephens od trzech lat. W tym czasie Amerykanka wygrała US Open, a także awansowała do czołowej „20” z 987. miejsca w 2017 roku. W sezonie 2018 Stephens osiągnęła najwyższą pozycję w karierze (3), była również w finale w Singapurze.

Drouet współpracował z Timeą Babos przez ponad cztery lata. Węgierka poprawiła singlowy ranking, awansując z 125. na 25. miejsce. W 2018 roku coach z Monako przyczynił się do sukcesów deblowych swojej podopiecznej. Babos wraz z Kristiną Mladenovic wygrała Australian Open, imprezę w Eastbourne oraz turniej kończący sezon. 25-latka została też liderką rankingu deblistek.

Ostatnim z nominowanych jest Sascha Bajin, obecny trener Naomi Osaki. Japonka zrobiła niesamowity postęp w tym sezonie, co udowadnia triumf w US Open oraz awans w rankingu (z 68. na 4. lokatę). Ponadto Osaka pod skrzydłami byłego sparingpartnera Sereny Williams wygrała imprezę w Indian Wells, a także była w finale w Tokio.

O tym, kto zostanie Trenerem Roku WTA dowiemy się 4. grudnia. Selekcja i nominacje są ustalane wyłącznie przez trenerów, którzy są zarejestrowani jako głosujący.

Przedstawiamy wyniki konkursu Fantasy Tennis League!

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: Tenisklub

Sezon 2018 dobiegł końca, a wraz z nim nasza zabawa w Fantasy Tennis League. Na zawodników z miejsc 1-10 ligi Tenisklubu czekają wspaniałe nagrody. Gratulujemy wszystkim wyróżnionym! 

Poniżej przedstawiamy końcową klasyfikację naszej ligi.

1. SATSUMA OKRAJNIK – 13 521 punktów
2. Tenisowe smaczki – 13 048 pkt.
3. ramones76 – 13 047 pkt.
4. Tenis Champions – 12 309 pkt.
5. The Abaloos – 12 284 pkt.
6. Kameliova Team – 11 980 pkt
7. MFTEAM – 11 957 pkt.
8. Niewiem – 11 673 pkt.
9. DropShotMasters – 11 521 pkt.
10. TennisLovers – 11 394 pkt.

Czołową dziesiątkę postanowiliśmy nagrodzić książkami ,,Jestem Isia" autorstwa Agnieszki Radwańskiej i Artura Rolaka. 

Zawodnicy z miejsc 2-3 otrzymają od nas dodatkowo bluzę dresową reprezentacji Polski marki Hummel. 

Dla zwycięzcy przeznaczyliśmy aż trzy nagrody: książkę ,,Jestem Isia", dres reprezentacji Polski marki Hummel oraz t-shirt reprezentacji Polski tej samej firmy. 

Wszystkich wyróżnionych prosimy o kontakt w prywatnej wiadomości na Facebooku.

Darren Cahill doceniony

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

W Melbourne przyznano Australijskie Nagrody Tenisowe. Tenisiści i osoby związane z tym sportem zostały wyróżnione za wybitne osiągnięcia w sezonie 2018. Wśród zwycięzców znaleźli się m.in. Ashleigh Barty, Alex De Minaur czy Darren Cahill.

Ashleigh Barty nagrodzono medalem Newcomba drugi rok z rzędu. Dla Australijki był to najlepszy sezon w karierze – osiągnęła najwyższe pozycje w rankingu singlowym, jak i deblowym. 22-latka jest obecnie jedną z dwóch tenisistek, które są klasyfikowane w Top 20 w obu zestawieniach. Barty wygrała w tym roku pierwszy turniej wielkoszlemowy w deblu (US Open), a w singlu zakończyła sezon z przytupem, zdobywając tytuł w Zhuhai podczas WTA Elite Trophy.

– To niesamowite, że znowu tu stoję – powiedziała Barty na ceremonii wręczenia nagród. – Jestem wdzięczna, że mogę uprawiać sport, który kocham, że jest to moja praca i że mogę cieszyć się każdym momentem na korcie. To był wspaniały rok także dzięki mojemu trenerowi, który nie tylko poprawia moją grę, ale też sprawia, że jestem lepszą osobą – dodała tenisistka z Ipswich.

Medal Newcomba przyznano także Alexowi De Minaurowi, który ma za sobą fenomenalny rok. To kolejna nagroda dla młodego Australijczyka poza kortem. Wcześniej wyróżniło go ATP, przyznając mu tytuł „Odkrycia Roku”. Zawodnik z Sydney zaczynał sezon na 208. miejscu, a skończył na pozycji 31. Był też w finale w Sydney, w Waszyngtonie oraz w Mediolanie w Next Gen Finals.

Podczas gali rozdania nagród uhonorowano też Darrena Cahilla, wyróżniając go tytułem „Trenerskiej Doskonałości”. Dzięki Australijczykowi Simona Halep sięgnęła po pierwsze trofeum wielkoszlemowe, wygrywając tegoroczny Roland Garros.

Wśród nagrodzonych znalazła się też Casey Dellacqua, która ogłosiła zakończenie kariery w tym sezonie. Zawodniczka z Perth dostała „Spirit of Tennis Awards” za swoje osiągnięcia na i poza kortem.

– Miałam wspaniałą karierę, w której gra dla reprezentacji była zawsze priorytetem. Będę za tym tęsknić – przyznała wzruszona Dellacqua. – Dziękuję moim australijskim koleżankom za sprawienie, że życie w tourze było tak przyjemne i zabawne – zakończyła.

Navratilova: to była śmierć od 1000. cięć

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Martina Navratilova w swoim najnowszym felietonie na stronie WTA pożegnała się z Agnieszką Radwańską. Słynna tenisistka wspomina wspólne treningi z Polką, a także wyjaśnia dlaczego uwielbiali ją kibice na całym świecie.

– Agnieszka Radwańska była najbardziej kreatywną zawodniczką swojej generacji, ale paradoksalnie miała taką awersję do ryzyka, że trudno było wprowadzać nowe elementy na treningach – rozpoczęła swój wpis była liderka światowego rankingu. – Tenisowi kibice zapamiętają jej niesamowite zagrania, czasem celowe, a czasem intuicyjne w trudnych sytuacjach, o których inne zawodniczki nawet by nie pomyślały. W erze tenisa boom-boom, Radwańska potrafiła wykreować mnóstwo rzeczy swoją głową i rękami, grając spontanicznie i nieprzewidywalnie. Ludzie mogli jednak nie zdawać sobie sprawy, że nie była osobą chętną do wychodzenie ze strefy komfortu. Ona nie chciała psuć nawet na treningach. Dlatego nie lubiła uderzać piłki mocno, jeśli czuła, że nie ma nad nią kontroli. To zabawne, bo gdy trenowała była bardzo spokojna i nie robiła niczego szalonego. Pracowałam z nią kilka miesięcy i na korcie treningowym była zadowolona, gdy grała bezpiecznie, a większość zawodnik właśnie wtedy jest najbardziej pomysłowa i robi rzeczy, których nigdy nie spróbowaliby w trakcie meczu. Radwańska była całkowitym przeciwieństwem. Na meczach uderzała w sposób, w który nigdy nie odważyłaby się na treningu. W trakcie pojedynków posyła najlepsze zagranie dnia, miesiąca czy roku. W skrótach najciekawszych momentów na turnieju pojawiała się częściej niż ktokolwiek inny z WTA. Jej głowa i nogi była bardzo szybkie, dzięki czemu uderzała tak, że zaskakiwała nie tylko innych, ale również siebie. Czasami dokonywała złych decyzji na korcie, ale dzięki „magii” potrafiła się wybronić. To dosyć dziwne, gdy się pomyśli o tym, że nie tolerowała ryzyka.

W dalszej części felietonu Navaratilova wyjaśniła czemu według niej polska tenisistka była ulubienicą kibiców na całym świecie. – Myślę, że fani kochali Radwańską, bo mogli się z nią identyfikować. Ona nie miała żadnej broni, dzięki której mogłaby dominować nad rywalkami. Gra przeciwko niej przypominała śmierć od tysiąca małych cięć. Sprawiała, że rywalki się rozpadały na części. Można powiedzieć, że Radwańska grała klubowy tenis na bardzo wysokim profesjonalnym poziomie i nie jest to zarzut. Widzowie mogli wyobrazić sobie siebie grających w ten sposób i równocześnie podziwiać to.

– Tenis będzie tęsknił za Radwańską, która przez wiele lat była ulubienicą fanów. Na szczęście, gdy zrobi nam się smutno, możemy obejrzeć jej mecze na Youtubie i ponownie przyjrzeć się tej magii – napisała Navratilova, której ulubionym zagraniem krakowianki było to z meczu przeciwko Kirsten Flipkens w Miami. – Agnieszka Radwańska będzie zapamiętania jako jedyna w swoim rodzaju, a niewiele osób może tak o sobie powiedzieć. Wszyscy życzymy jej szczęścia w dalszej części życia.
 

Puchar Davisa. Wytrwałość popłaca

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

„To coś, na co pracowaliśmy przez wiele lat” – powiedział Marin Czilić po niedzielnym triumfie Chorwacji w Pucharze Davisa. To drugi tytuł dla tego kraju w historii. Wcześniej chorwacka drużyna wygrała te prestiżowe rozgrywki w 2005 roku.

Chorwaci pokonali Francuzów 3:1 w finale Pucharu Davisa. To wielkie wydarzenie dla tenisistów i kibiców z tego kraju, gdyż na to zwycięstwo czekali 13 lat. Było już blisko w 2016 roku, ale wtedy Chorwacja uległa w finale Argentynie 2:3. Sezon 2017 był trudny dla drużyny z Bałkanów – zakończyli rozgrywki już na pierwszej rundzie.

– Przegraliśmy finał w 2016 roku i następna edycja nie była dla nas łatwa – powiedział kapitan reprezentacji Chorwacji, Zeljko Krajan. – W 2017 roku drużyna nie była kompletna, ale potem stwierdziliśmy, że trzeba spróbować jeszcze raz, jeśli dostaniemy się do Grupy Światowej. To się udało. Wiedzieliśmy, że jeśli będziemy w tym razem, to mamy potrzebną jakość do osiągnięcia sukcesu – podsumował były zawodnik Top 100 rankingu, który prowadzi drużynę Chorwacji od 2012 roku.

Ta wizja stała się rzeczywistością. Chorwaci pokazali siłę i nikt nie był w stanie im zagrozić w walce o tytuł. Pokonali oni Kanadę, następnie Kazachstan, a w półfinale ze Stanami Zjednoczonymi Borna Czorić zdobył decydujący punkt dla swojego kraju w niezwykle zaciętym meczu z Francesem Tiafoe.

Występy Marina Czilicia i Borny Czoricia w jednej drużynie to zdecydowanie najmocniejszy atut reprezentacji Chorwacji w tym sezonie. Obaj mają za sobą rewelacyjny rok, jeśli chodzi o kariery singlowe. 30-latek wygrał w tegorocznej edycji Pucharu Davisa sześć z siedmiu spotkań, natomiast 22-latek pięć z sześciu.

Czilić zadebiutował w kadrze Chorwacji w 2006 roku, a Czorić w 2013 roku. – Marin musiał czekać na tę chwilę dużo dłużej niż ja – stwierdził tenisista z Zagrzebia. – To były trudne czasy, ale to, co się dzieje teraz, to wisienka na torcie – cieszył się 12. zawodnik świata.
Po tym sukcesie swojej radości nie krył też lider drużyny – To coś, na co pracowaliśmy przez wiele lat. Były wzloty i upadki, ale zawsze wierzyliśmy, że możemy wygrać Puchar Davisa – przyznał triumfator US Open 2014.

Jednak obecny chorwacki team nie mógłby istnieć bez deblistów. W starciu z Francuzami wystąpili Mate Pavić i Ivan Dodig. Wśród reprezentantów byli także Nikola Mektić, Franko Skugor oraz Viktor Galović. Każdy z nich dołożył swoją cegiełkę do końcowego sukcesu.
To była ostatnia edycja Davis Cup w starym formacie. Chorwaci będą bronić tytułu w przyszłym roku, ale już w imprezie rozgrywanej w nowym kształcie. Wygrana Pucharu Davisa w 2018 roku pozwoliła im na kwalifikację do finałów, które odbędą się w Madrycie.

Puchar Davisa. Chorwacja z mistrzowskim tytułem

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

W Lille Francuzi liczyli na 11. tytuł w Pucharze Davisa, ale ostatnimi mistrzami w dotychczasowej formule reprezentacyjnych zmagań zostali Chorwaci. Decydujący punkt zdobył Marin Czilić.

W piątkowych singlach reprezentanci Chorwacji nie dali Francuzom żadnych szans – zarówno Borna Czorić, jak i Marin Czilić nie przegrali nawet seta. Nadzieje na moment przywrócili gospodarzom Pierre-Hugues Herbert i Nicolas Mahut, zdobywając punkt w deblu, lecz Francuzów w niedzielę czekało niezwykle trudne zadanie.

Yannick Noah przed rozpoczęciem niedzielnych gier zdecydował się na zmianę w składzie. Na korcie nie pojawił się Jeremy Chardy, ale Lucas Pouille, którego brak w piątkowych meczach był sporą niespodzianką. W pierwszej partii Francuz zdołał nawiązać walkę z Cziliciem. Dwukrotnie oddalił widmo przełamania, lecz w tiebreaku przegrał 3-7.

Kolejne sety to coraz większa dominacja Chorwata. W drugiej odsłonie Czilić wywalczył breaka w szóstym gemie, później miał jeszcze cztery szanse na kolejnego (były to jednocześnie piłki setowe), ostatecznie kończąc wszystko przy własnym serwisie i stanie 6:3.

Trzecia partia to dwa przełamania na korzyść Czilicia. Drugie oznaczało jednocześnie wygraną Chorwata 7:6(3), 6:3, 6:3 i triumf jego reprezentacji w całych rozgrywkach Pucharu Davisa. Ostatnich w takiej formule – za rok w Madrycie odbędzie się trwający tydzień turniej z udziałem osiemnastu reprezentacji.


Wyniki

Francja – Chorwacja 1-3
Jeremy Chardy – Borna Czorić 2:6, 5:7, 4:6
Jo-Wilfried Tsonga – Marin Czilić 3:6, 5:7, 4:6
P.-H. Herbert, N. Mahut – I. Dodig, M. Pavić 6:4, 6:4, 3:6, 7:6(3)
Lucas Pouille – Marin Czilić 6:7(3), 3:6, 3:6

Andria. Drzewiecki i Walków z tytułem

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: facebook.com

Karol Drzewiecki i Szymon Walków zdobyli trofeum w grze podwójnej, wygrywając challengera w Andrii. W finale pokonali Marca-Andreę Hueslera i Davida Pela w trzech setach. To pierwszy wspólny tytuł Polaków w turnieju tej rangi.

Drzewiecki i Walków wystąpili razem piąty raz w tym sezonie. W poprzednim tygodniu okazali się najlepsi w imprezie rangi futures w Czechach. Jednak piątka okazała się jeszcze szczęśliwsza dla polskiej pary. Zdobyli oni tytuł w turnieju rangi challanger i jest to najcenniejsze trofeum dla tego duetu.

W sobotnim finale zmierzyły się dwie nierozstawione pary, jednak emocji i dramaturgii nie brakowało. Spotkanie lepiej rozpoczęli Drzewiecki i Walków, którzy przełamali i wyszli na prowadzenie 3:0. Gra układała się po myśli Polaków i to oni kontrolowali przebieg sytuacji na korcie. Chwila dekoncentracji przytrafiła się w siódmym gemie. Przeciwnicy odrobili straty przy drugiej szansie i gra stała się bardziej zacięta. W efekcie losy seta musiał rozstrzygnąć tie-break. W nim obie pary nie odpuszczały punktów przy swoim podaniu, wymieniły się tylko na początku rozgrywki serwisami, a następnie gra toczyła się na przewagi. W końcówce więcej zimnej krwi zachowali nasi reprezentanci i to oni po 22-punktowym tie-breaku zapisali partię otwarcia na swoim koncie.

Drugi set to zdecydowana dominacja Szwajcara i Holendra. Szybko wyszli oni na prowadzenie 4:1. Grali pewniej i popełniali mniej błędów niż w pierwszej odsłonie. Polacy próbowali nawiązać walkę, ale stracili rytm gry i skuteczność. Huesler i Pel przełamali rywali ponownie na koniec seta i doprowadzili do super tie-breaka.

Drzewiecki i Walków dobrze rozpoczęli decydującą rozgrywkę, ale szybko stracili przewagę i to przeciwnicy grali zdecydowanie solidniej. Szwajcarsko-holenderska para wyszła dwukrotnie na trzypunktowe prowadzenie – 6:3 i 7:4. Taka zaliczka jednak nie pozwoliła na spokojne zmierzanie po zwycięstwo. Do walki zerwali się Drzewiecki i Walków, zdobyli cztery punkty z rzędu i byli bliżej zdobycia tytułu. Huesler i Pel mieli piłkę meczową przy stanie 9:8, ale wtedy to polska para wykazała się opanowaniem, zdobywając trzy punkty z rzędu.

Dla obu naszych zawodników jest to pierwsze trofeum w turnieju tej rangi wywalczone poza granicami naszego kraju. Wcześniej tenisista mieszkający w Poznaniu wygrał challengera w Szczecinie w parze z Filipem Polaskiem, a wrocławianin sięgnął po dwa tytuły. Wraz z Mateuszem Kowalczykiem byli najlepsi w Poznan Open i Sopot Open.
 


Wyniki

Finał debla
Karol Drzewiecki, Szymon Walków (Polska) – Marc-Andrea Huesler, David Pel (Szwajcaria, Holandia) 7:6 (10), 2:6, 11:9
 

Puchar Davisa. Debel przedłuża nadzieje Francuzów

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Po dwóch singlowych porażkach sytuacja Francuzów w finale Pucharu Davisa była bardzo trudna. Wiarę w triumf gospodarzom przywrócili Pierre-Hugues Herbert i Nicolas Mahut, zdobywając punkt w deblu.

Francuzi mają z pewnością nadzieję, że w Lille sięgną po jedenaste w historii zwycięstwo w Pucharze Davisa. Gospodarze są jednak mocno osłabieni, a w dwóch piątkowych singlach nie ugrali nawet seta i w meczu z Chorwacją znaleźli się przez to pod ścianą.

Przed deblem mimo wszystko mogli być jednak optymistami, bo Pierre-Hugues Herbert i Nicolas Mahut udowodnili ostatnio, że są w znakomitej formie – zajęli przecież drugie miejsce w londyńskich ATP Finals. Mecz z Ivanem Dodigiem oraz Mate Paviciem zaczęli nie najgorzej. Co prawda w czwartym gemie Chorwaci mieli break pointa, ale nie wykorzystali tej okazji. Przy stanie 3:3 to gospodarze wywalczyli natomiast przełamanie, które dało im wygraną 6:4 w pierwszej partii.

Takim samym rezultatem zakończyła się także druga odsłona. Jej przebieg był zresztą bardzo podobny. Herbert i Mahut najpierw sami obronili się przed przełamaniem, później zdobyli breaka i to wystarczyło do zapisania na konto całego seta.

Gdy trzecia partia zaczęła się od prowadzenia Francuzów 2:0, a na dodatek mieli oni aż cztery okazje na kolejnego breaka, wydawało się, że zaraz będzie po meczu. Dodig i Pavić wyszli jednak z opresji, a potem sami przystąpili do ataku. Zatrzymali się dopiero po pięciu wygranych gemach z rzędu i zwycięstwie w całym secie.

Czwarta odsłona była bardzo zacięta. Przy stanie 5:4 Herbert i Mahut mieli 0-40, co było równoznaczne z trzema piłkami meczowymi. W Lille zawrzało, lecz po chwili kibice mogli wydać z siebie tylko jęk zawodu, bo Chorwaci wyszli z opresji po mistrzowsku, zdobywając pięć kolejnych punktów. Doszło do tiebreaka, w którym Francuzi byli już nie do zatrzymania. Wygrali do trzech, zwyciężając w całym meczu 6:4, 6:4, 3:6, 7:6(3) i przedłużając nadzieje gospodarzy na triumf w całym spotkaniu.

Nadal to Chorwacji są jednak w zdecydowanie lepszej sytuacji. W niedzielę wystarczy im wygrać jednego z dwóch singli – o 13:00 Jeremy Chardy zagra z Marinem Cziliciem, a jeśli Francuz okaże się lepszy, to o zwycięstwie w finale zadecyduje starcie Jo-Wilfrieda Tsongi z Borną Czoriciem. Kapitanowie do jutra mogą jeszcze dokonać zmian w składach.


Wyniki

Francja – Chorwacja 1-2
Jeremy Chardy – Borna Czorić 2:6, 5:7, 4:6
Jo-Wilfried Tsonga – Marin Czilić 3:6, 5:7, 4:6
P.-H. Herbert, N. Mahut – I. Dodig, M. Pavić 6:4, 6:4, 3:6, 7:6(3)

Szarm el-Szejk. Pech Kuczer. Polka skreczowała po 30 minutach gry

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: Tenisklub

Daria Kuczer na pewno inaczej wyobrażała sobie swój pierwszy występ w półfinale zawodowego turnieju. Polka przy stanie 2:3 w pierwszym secie poprosiła o przerwę medycznę, a kilka minut później zrezygnowała z dalszej rywalizacji. Tym samym przepadła szansa nie tylko na finał w singlu, ale też na triumf w turnieju gry podwójnej. 

19-letnia Polka po raz pierwszy w karierze awansowała do półfinału Futuresa. W drodze do niego pokonała dwie znacznie wyżej notowane tenisistki, więc przed decydującą fazą rywalizacji można było być dobrej myśli. Niestety Kuczer przegrała z problemami zdrowotnymi. Po stanie 2:3 w pierwszym secie skorzystała z przerwy medycznej, a niedługo później podjęła decyzję o przedwczesnym zakończeniu pojedynku.

Co ciekawe, jeszcze krócej trwał drugi półfinał. W nim jedna z zawodniczek skreczowała już po dziesięciu minutach. Z kolei finał debla w ogóle się nie odbył. Daria Kuczer i Weronika Falkowska oddały mecz walkowerem, co na pewno wiąże się z problemami zdrowotnymi zawodniczki ze Szczecina. 

 


Wyniki

Półfinał singla:
Arina Gabriela Vasilescu (Rumunia) – Daria Kuczer (Polska) 3:2 i krecz Polki

Finał debla:
J. Duerst, F. Ganz (Szwajcaria) – W. Falkowska, D. Kuczer (Polska) walkower

Szarm el-Szejk. Kuczer po raz pierwszy zagra w półfinale

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: Tenisklub

Daria Kuczer bardzo dobrze spisuje się w Szarm el-Szejk. Nasza 19-letnia reprezentantka awansowała do półfinału gry pojedynczej, a na dodatek zagra w finale debla w parze z Weroniką Falkowską 

Kuczer i Falkowska dotatrły do egipskiego kurortu kilkanaście dni temu. W pierwszym tygodniu rywalizacji wygrały turniej gry podwójnej, ale w singlu spisały się przeciętnie – Falkowska odpadła w pierwszej rundzie, Kuczer w drugiej. Obecny tydzień jest dla nich o wiele bardziej udany. Falkowska przebrnęła przez eliminacje i została zatrzymana dopiero w ćwierćfinale. O krok dalej poszła Kuczer, która po raz pierwszy w karierze zagra w półfinale Futuresa. Jej rywalką będzie Rumunka Gabriela Arina Vasilescu.

Co więcej, ,,Biało-czerwone" wciąż są niepokonane w deblu. Wygrywają mecz za meczem i po raz drugi z rzędu awansowały do finału. O tytuł powalczą ze szwajcarską parą Jenny Duerst – Fiona Ganz. Przed tygodniem pokonały je 7:6(5), 6:4.

 

 


Wyniki

Ćwierćfinały gry pojedynczej:
Daria Kuczer (Polska) – Susan Bandecchi (Szwajcaria, 2) 7:6(5), 6:4
Anna Przybyłowa (Rosja) – Weronika Falkowska (Polska) 6:3, 6:7(5), 6:3

Półfinał gry podwójnej:
W. Falkowska, D. Kuczer (Polska, 4) – N. Siedliska, J. Simić (Niemcy, Bośnia) 6:4, 6:3