Korespondencja z Paryża, Adam Romer
Dzień jak co dzień czyli to się zdarza się raz na 14 lat – mógłby powiedzieć francuski kibic patrząc na to, co w środę wyprawiała Lois Boisson na korcie centralnym Rolanda Garrosa. Wygrała, a z nią 15 tysięcy widzów.
Pierwszy środowy ćwierćfinał nie wzbudził zbyt wielkich emocji u paryskiej publiczności. Złośliwi powiedzieliby, że nic dziwnego, bo to przecież tenis kobiecy, a do tego w wydaniu amerykańskim. A jak wiadomo Amerykanie na mączce grać nie umieją. Nic bardziej niemądrego trudno byłoby w tym momencie wymyśleć.
Po pierwsze mimo wyraźnych oporów ze strony kierownictwa turnieju, na którego czele stoi przecież od kilku lat kobieta – Amelie Mauresmo, ustawiania meczów turnieju pań w sesji wieczornej, to właśnie rozgrywki tenisistek przynoszą zdecydowanie więcej emocji w tym roku niż pojedynki panów. Zmierzający w tempie ekspresowym do finału Carlos Alcaraz i Jannik Sinner demolują kolejnych rywali i zajmuje im to średnio mniej niż dwie godziny.
Tymczasem tenisistki dbają o emocje i zwroty akcji na kortach od pierwszego dnia. W środę zadbały o to również Amerykanki Coco Gauff i Madison Keys. Były trzy sety, była walka, ale Francuzi niezbyt łaskawy okiem potraktowali dziewczyny zza wielkiej wody. Trybuny wypełniły się ledwie w połowie. Dopiero pod koniec zaczęło się robić tłoczniej, bo szykowano się już do, z ich punktu widzenia historycznego wydarzenia. W końcu nie codziennie zdarza się Francuzka w ćwierćfinale paryskiego turnieju.
Lois Boisson, której historię opowiadają na wyścigi wszystkie francuskie gazety (L’Equipe zrobił nawet okładkę z jej zdjęcia), wyszła na pojedynek z Mirrą Andriejewą zupełnie bez żadnego stresu. Osiągnęła i tak znacznie więcej niż ktokolwiek mógł przypuszczać.
Za to młoda Rosjanka, nieoczekiwanie znalazła się w położeniu, w jakim były jej rywalki przed rokiem czy dwoma. Teraz to Mirra byłą faworytką i w niej upatrywano pewną kandydatkę do awansu. Od lat mieszka i trenuje na Lazurowym Wybrzeżu i mierząc się z każdą inną rywalką, mogłaby liczyć na przychylność francuskiej publiczności. Ale nie w meczu z rodowitą Francuzką.
To właśnie mogło się okazać decydujące. Andriejewa najpierw przegrała w dramatycznych okolicznościach pierwszy set. W tiebreaku lepsza o dwie piłki okazała się Boisson, gdzie niesiona dopingiem najpierw obroniła setbola, a potem swoją piłkę setową wykorzystała.
Francuska publiczność oszalała. W żywiołowym dopingu nie przeszkodziło im nawet chwilowe prowadzenie Mirry 3:0 w drugiej partii. Doping z trybun, kolejne nerwowe reakcje Rosjanki, wreszcie dyskusje z sędzią „nagrodzone” z trybun solidną dawką buczenia i gwizdów, zupełnie wybiły Andriejewą z rytmu. W efekcie przegrała sześć gemów z rzędu i cały mecz.
– Ciężko jest taki mecz przeanalizować na gorąco. Przed rokiem to ja byłam w takim pojedynku w takiej pozycji jak dziś moja rywalka – mówiła zaledwie 18-letnia Andriejewa. I trudno się było z nią nie zgodzić.
A co miała powiedzieć przeszczęśliwa Boisson? Zaskakująco chłodno podeszła do swojego sukcesu, który jest największym osiągnieciem Francuzek w Paryżu od 14 lat i startu Marion Bartoli.
Czy sen tej nieoczywistej bohaterki, prawie jak z „Kopciuszka”, może trwać dalej? To pytanie padało w biurze prasowym w środowy wieczór dość często.
– Dobrze, że gra już następnego dnia. Nie będzie miała za dużo czasu na analizowanie tego co się wokół niej dzieje – żartował Christopher Clarey, który od trzech dekad obserwuje światowy tenis i od razu dodawał o szansach jutrzejszego półfinału z Coco Gauff: „Kto wie? Jeśli Coco zadrży ręka i zacznie się denerwować, to kto wie?”.
Choć wydaje się to nieprawdopodobne, by nieznana szerzej Francuzka, zrobiła to, co nie udało się w ostatnim ćwierćwieczu Amelie Mauresmo, Marion Bartoli, Caroline Garcii czy Alize Cornet, to przecież to tylko sport. I nie da się nieczego przewidzieć z góry.
Podobnie jak nie da się przewidzieć wyniku drugiego, a właściwie pierwszego w kolejności (ruszy o 15.00) półfinału pomiędzy Aryną Sabalenką i Igą Świątek. Tam dla odmiany szanse układają się niemal idealnie po 50%.
Szykuje się więc kolejny szalony dzień kobiet na kortach Rolanda Garrosa.
