Toronto. Shelton górą w amerykańskim starciu, turniejowa „jedynka” nie zagra w finale

/ Peter Figura , źródło: własne, foto: East News

Podobnie jak i w Montrealu, tak i w Toronto, takiego finalowego pojedynku raczej niewielu się spodziewało. Ben Shelton i Karen Chaczanow zmierzą się w finale singla 2025 National Bank Open presented by Rogers (NBO).

W pierwszym półfinale Chaczanow pokonał najwyżej rozstawionego Alexandra Zvereva 6-3, 4-6, 7-6(4). Zwycięstwo to było dla Chaczanowa pierwszym w tym sezonie przeciwko graczowi z czołowej dziesiątki rankingu ATP. Rozstawiony w turnieju z numerem „11” tenisista będzie starał się o drugi tytuł Masters 1000, po zwycięstwie w Rolex Paris Masters w 2018 roku.

Jego przeciwnikiem będzie Ben Shelton po tym, jak Amerykanin pokonał swojego rodaka, Taylora Fritza 6-4, 6-3 w drugim półfinale. Zwycięstwo to zapewnia Sheltonowi pierwszy finał Masters 1000.

Natomiast w deblowym półfinale rozstawieni z numerem „6” Neal Skupski i Joe Salisbury pokonali Andresa Molteniego i Maximo Gonzaleza, awansując do finału.


Wyniki

Półfinały gry pojedynczej:

Karen Chaczanow (11) – Alexander Zverev (Niemcy, 1) 6:3, 4:6, 7:6(4)

Ben Shelton (USA, 4) – Taylor Fritz (USA, 2) 6:4, 6:3

Montreal. Osaka – Mboko w finale

/ Peter Figura , źródło: własne, foto: Peter Figura

Dzisiejszy finałowy pojedynek w National Bank Open w Montrealu będzie podsumowaniem turnieju, który niemal od samego początku miał niespodziewany przebieg, jednak takiego finałowego pojedynku na IGA Stadium z całą pewnością nikt nie oczekiwał.

Będzie to bowiem mecz pomiędzy startującą w turnieju jedynie dzięki otrzymaniu od organizatorów turnieju dzikiej karty, 18-letnia Victoria Mboko z Kanady oraz sklasyfikowanej w rankingu WTA na 49. miejscu i co prawda od czasu do czasu mającej przebłyski dawnej formy, jednak w dalszym ciągu będącej dalekiej od szczytu formy, Naomi Osaki. Japonka dodatkowo tuż przed turniejem w Montrealu zmieniła trenera.

Mboko po raz pierwszy występuje w turnieju głównym NBO Open, zaś Osaka po raz pierwszy dotarła dalej niż do ćwierćfinału tej imprezy. Dla Mboko Montreal i pokonanie turniejowej „jedynki” Coco Gauff (w czwartej rundzie) to pierwsze w karierze zwycięstwo nad zawodniczką z pierwszej dziesiątki rankingu, zaś Osaka po raz pierwszy od 2022 roku i turnieju w Miami (gdzie wystąpiła w finale) wygrała pięć meczów z rządu.

Mboko to czwarta Kanadyjka, która dotarła do finału Canadian Open po Faye Urban w 1968 i 1969, Vicky Berner w 1969 i Biance Andreescu w 2019 roku.

Dla Osaki NBO Open to również pierwszy turniej, w którym pokonała trzy zawodniczki z pierwszej dwudziestki rankingu (Samsonową, Switolinę i Tauson), zaś Mboko to 8. zawodniczka WTA, która osiągnęła finał turnieju rangi 1000, mając poniżej 18 lat.

Jednocześnie obie nierozstawione zawodniczki w finale turnieju WTA 1000 zdarzą się w tym sezonie po raz drugi. Wcześniej w finale w Dosze zagrały Anisimova i Ostapenko. Oprócz tych dwóch zawodniczek trzecią nierozstawioną finalistką była Clara Tauson (Dubaj).

Oprócz tych wspólnych elementów, w drodze do finału, tak Osaka, jak i Mboko, pokazały wiele podobieństw w ich półfinałowych meczach. Przede wszystkim wysoką odporność psychiczną oraz pokonanie znacznie wyżej sklasyfikowanych rywalek, jak również fakt, że obie odniosły zwycięstwa nie tylko w zaciętej walce, ale co więcej, pokonały swoje przeciwniczki także w tie-breakach.

Dzisiejszy finał zapowiada się więc niezwykle interesująco.


Wyniki

Półfinały gry pojedynczej:

Victoria Mboko (Kanada) – Jelena Rybakina (Kazachstan, 9) 1:6, 7:5, 7:6(4)

Naomi Osaka (Japonia) – Clara Tauson (Dania, 16) 6:2, 7:6(7)

Rekordowa pula nagród na US Open, gigantyczne wypłaty dla zwycięzców singli

/ Łukasz Duraj , źródło: www.usopen.org, foto: East News

urnieje wielkoszlemowe pozostają najważniejszymi imprezami w tenisowym kalendarzu, ale ich organizatorzy nie spoczywają na laurach i niezmiennie starają się o podniesienie splendoru turniejów i przychylność graczy. Nie inaczej jest w przypadku tegorocznego US Open.

Turniej w Nowym Jorku będzie ostatnią w tym sezonie imprezą wielkoszlemową. Na kortach kompleksu Flushing Meadows tenisiści i tenisistki będą walczyć o sportową chwałę, trofea, punkty rankingowe oraz nagrody pieniężne. Te ostatnie będą w nadchodzącej edycji rekordowe.

W najnowszym obwieszczeniu USTA z dumą podkreśla pula, przeznaczona na gratyfikację dla uczestników US Open stanie się najwyższa w historii tenisa i mocno przewyższy to, co włodarze turnieju zaproponowali w zeszłym roku. Łączna suma nagród i pomocy finansowej ma wynieść aż 90 milionów dolarów i wzrośnie o 20%. Sowite wypłaty otrzymają zarówno mistrzowie rozgrywek singlowych (5 milionów dolarów, czyli o 39% więcej niż poprzednio), jak i deblowych (milion do podziału na parę).

Ponadto amerykańska federacja podkreśla, że nagrody w każdej rundzie zostaną zwiększone o ponad dziesięć procent w porównaniu z poprzednią edycją. Wzrost ten różni się w zależności od osiągniętej przez zawodnika fazy turnieju. Finaliści singli otrzymają czek większy o 39% (2,5 miliona dolarów) zaś uczestnicy 1/8 finału wypłatę większą o 23% (400 tysięcy dolarów).

W dokumencie pisze się również o dużym znaczeniu gier podwójnych (bez miksta), których uczestnicy mogą liczyć na łączną pulę nagród w wysokości 4,78 miliona dolarów. Bogatsi z Nowego Jorku wyjadą też uczestnicy kwalifikacji, którzy mogą liczyć na nagrody w wysokości 27, 41 lub 57 tysięcy dolarów za każdą rundę tego wstępnego turnieju.

Osobne fundusze zostaną przeznaczone na zakwaterowanie i dodatkowe potrzeby graczy. Każdy uczestnik kwalifikacji i turnieju głównego otrzyma 1000 dolarów na podróż i dwa pokoje hotelowe (lub ekwiwalent 600 dolarów za dzień pobytu, jeśli zdecyduje się mieszkać poza hotelem dla zawodników). Łączna pula na te wydatki wynosi w tym roku aż pięć milionów dolarów. Ponadto gracze otrzymają możliwość darmowego naciągnięcia pięciu rakiet w każdej rundzie turnieju.

Turniej US Open rozpocznie się 18. sierpnia i potrwa do 7. września.

Cincinnati. Górna połówka turniejowej drabinki w czwartkowym planie gier

/ Jakub Karbownik , źródło: własne/www.wtatour.com, foto: Eastnews

Poznaliśmy czwartkowy plan gier podczas turnieju WTA 1000 w Cincinnati. Polskie tenisistki rozpoczną rywalizację od drugiej rundy, ale już pierwszego dnia są mecze, które mogą zainteresować kibiców Igi Świątek i Magdaleny Fręch.

Już tylko jeden mecz pozostał do rozegrania podczas turnieju WTA 1000 w Montrealu, który wyłoni nową mistrzynię w rywalizacji singlowej. O tytuł powalczą Naomi Osaka i Victoria Mboko. Tego samego dnia w Cincinnati zostaną rozegrane mecze pierwszej rundy imprezy tej samej rangi.

W turniejowej drabince mamy trzy polskie tenisistki. Iga Świątek, Magdalena Fręch oraz Magda Linette jako zawodniczki rozstawione zmagania rozpoczną od drugiej rundy. Była liderka rankingu WTA oraz łodzianka znalazły się w drabince bliżej Aryny Sabalenki niż tenisistka z Wielkopolski.

I to właśnie mecze górnej połówki turniejowej drabinki znalazły się w czwartkowym planie gier. O 17:00 polskiego czasu na Grand Stand wyjdą Donna Vekić oraz Sorana Cirstea. Mecz Chorwatki i Rumunki wyłoni rywalkę Magdaleny Fręch w drugiej rundzie. Z kolei na korcie numer dziesięć w drugim spotkaniu dnia pojawią się Anastazja Potapowa oraz Laura Siegemund. I ten mecz wyłoni pierwszą przeciwniczkę w Cincinnati dla Igi Świątek.

Taki rozkład gier sprawia, że jako pierwsze z polskich zawodniczek na kortach Lindner Family Tennis Center w sobotę zaprezentują się sześciokrotna mistrzyni wielkoszlemowa oraz druga rakieta naszego kraju w rankingu WTA. Z kolei w niedzielę pierwsze spotkanie w tegorocznym Cincinnati Open rozegra Magda Linette.

Cincinnati Open po metamorfozie – wielki tenis w jeszcze lepszym wydaniu

/ Hanna Pałuska , źródło: https://www.tennis.com/, foto: East News

Kwalifikacje do turnieju Cincinnati Open rozpoczęły się 5 sierpnia. Pierwsi zawodnicy już mieli okazję zagrać na odnowionym obiekcie Lindner Family Tennis Center. 

Całkowite ukończenie renowacji zostało zakończone na kilka dni przed startem turnieju. Zarówno tenisiści, jak i kibice mogą korzystać z największych ulepszeń w historii tego obiektu. Wszystkie zmiany wyniosły łącznie 260 milionów dolarów.

Największą modyfikacją jest nowy, dwupiętrowy Clubhouse, który jest połączony z głównym stadionem przez mostek spacerowy. Można tam znaleźć nowoczesne sale do ćwiczeń, szatnie oraz jadalnię. Postanowiono także na renowację kortów oraz rozbudowę trybuny. Od teraz króluje ciemniejsza granatowa powierzchnia na jasnym tle. Cały obiekt oferuje obecnie 31 kortów na zewnątrz, 6 kortów wewnątrz budynku oraz przestrzenie do gry w padla oraz pickleball. Kibice natomiast mogą cieszyć się z pawilonu, zacienionych obszarów do odpoczynku i odnowionych betonowych chodników.

Przyszłość turnieju była niepewna, gdyż planowano przenieść jego lokalizację do Charlotte. Jednak nowe zmiany i podpisane umowy oddaliły tę perspektywę.

Turniej główny Cincinnati Open potrwa od 7 do 18 sierpnia. W drabince głównej kobiet zobaczymy Igę Świątek, Magdę Linettę oraz Magdalenę Fręch. W deblu mężczyzn o jak najlepszy wynik powalczy Jan Zieliński.

Rozmowa z przedstawicielem właściciela kompleksu kortów trawiastych

/ Tekst redakcyjny , źródło: Tekst redakcyjny , foto:

Oglądając Wimbledon, czy inne turnieje na trawie, trudno nie nabrać ochoty na to, by samemu spróbować swoich sił na takiej nawierzchni. Nie jest jednak o to łatwo. Utrzymanie kortów trawiastych to ciężka sprawa. Jest jednak w Polsce miejsce, gdzie kilka takich się znajduje.

 

O kompleksie w miejscowości Wieniec-Zalesie koło Włocławka z Pawłem Dzięgielewskim rozmawiał Szymon Frąckiewicz.

 

Co pan może opowiedzieć o waszym kompleksie kortów trawiastych?

– Są to perfekcyjne korty na podłożu piaskowym. Nawierzchnia utrzymana w jakości „greenowej” tak, jak na polu golfowym, ponieważ te korty mieszczą się obok naszego pola golfowego. Mamy tutaj pięć kortów. Na miejscu są też apartamenty. Kompleks jest prywatny, w zasadzie niedostępny komercyjnie, głównie dla przyjaciół, ale jesteśmy otwarci na nowe kontakty.

 

I to jest jedyny taki kompleks w Polsce, prawda?

– Są również korty pod Łowiczem, ale na innym podłożu. Powstał ostatnio też ponoć kort w Rzeszowie. My mamy cztery korty na „piachu”. Takiej twardszej nawierzchni, zbliżonej do Wimbledonu i jeden na podsypce torfowej. Jest bardziej miękki, dla bardziej wymagających graczy. Takich, którzy potrafią sobie poradzić z taką nawierzchnią. A jaka może być różnica widzieliśmy tę sytuację teraz na Wimbledonie: kort centralny jest zupełnie inny od pozostałych. Trudniejszy. To akurat związane z gatunkiem trawy,cale to dłuższy temat.

 

Czym się różni gra na nawierzchni z podsypką piaszczystą od tej z podsypką torfową?

– Większość ludzi w Polsce gra na mączce. Czasem może na sztucznej trawie. Na „trawie” zbudowanej na „piachu”, gra jest nieco zbliżona do tego co znają. Występuje poślizg piłki, wynikający z samej specyfiki gry na kortach trawiastych, natomiast odbicie jest twardsze. Na bardziej miękkich kortach torfowych ślizg piłki jest o wiele większy, a odbicie piłki dużo słabsze i ” kapryśne” więc potrzeba do gry na takim korcie dużo więcej siły. Trzeba być sprawniejszym. Twardy jest niemalże taki jak mączka.

 

Korty trawiaste w Polsce praktycznie nie występują, ponieważ są trudne w utrzymaniu. Co pan może powiedzieć na temat tego, jak takie korty w ogóle utrzymywać?

– To jest bardzo ciężka i trudna zabawa. Dlatego oszczędzamy nawierzchnię dopuszczając grę na korcie nie więcej, niż 10 godzin tygodniowo. Nie przekraczamy tego. Staramy się nawet, jeżeli ktoś ma ochotę pograć trzy godziny, żeby grał godzinę-półtorej na jednym, po czym przeszedł na drugi. Po to, aby je oszczędzać. Jak obserwujemy Wimbledon, to po zakończeniu turnieju nawierzchnie są zdewastowane i kompleks jest po prostu zamykany do przyszłego roku. Czeka je rok odbudowy. My na to sobie pozwolić nie możemy, w związku z tym ograniczamy ich zużycie.

– Koszt ewentualnej gry jednogodzinnej to 250 zł za godzinę i jest to raczej podziękowanie za naszą „zabawę z kortami trawiastymi” niż komercja . To rodzaj dobrowolnej darowizny na rzecz stowarzyszenia, które się opiekuje całym tym kompleksem golfowo-tenisowym. Łatwiej nam jest tylko o tyle, że utrzymujemy pole golfowe, więc cały sprzęt, którego używamy do utrzymania pola, wykorzystujemy do utrzymania kortów. Dlatego w ogóle je utrzymujemy.

 

Czyli generalnie jest to trochę podobne do tego, jak się utrzymuje pola golfowe?

– Tak, ale oczywiście na polu golfowym tak intensywnie trawy się nie niszczy jak na korcie. To tak, jakby sobie wyobrazić, że ktoś wchodzi na green na polu golfowym, zaczyna biegać, ślizgi robić…, nie do pomyślenia. Chyba nie widział pan nigdy, żeby ktoś ślizg jakikolwiek robił na greenie? To jest dopuszczalne na korcie, który niestety musi potem odpoczywać.

 

Gdyby ktoś z naszych czytelników chciał spróbować swoich sił na trawiastym korcie, to jak się można do państwa zgłosić, umówić na wynajem?

– Ponieważ obiekt ma charakter prywatny i niekomercyjny, bardziej mówmy o zaproszeniu niż wynajmie. Więc trzeba najpierw zadzwonić po to, żeby umówić jakiś termin. Potem, dwa-trzy dni przed tym terminem, trzeba się upewnić, czy pogoda jest dobra, czy zdołamy przygotować kort. Jak jest mokra trawa, to nie zdołamy jej niestety przyciąć. Wszystko zależy od pogody. Uzależnione są możliwości przygotowania kortu. Zresztą, żadną przyjemnością nie jest grać na mokrym korcie. To można praktykować na turnieju, który musi się odbyć, bo są sponsorzy zamówieni, transmisje telewizyjne itd. W naszym wypadku, żadnej przyjemności to nie będzie sprawiało, jeśli człowiek wyjdzie na mokrą trawę, zacznie się na niej ślizgać, potknie się, nogę złamie i tak dalej… Podsumowując, dwa dni przed umówionym terminem trzeba zadzwonić, żeby potwierdzić, czy, biorą pod uwagę prognozę pogody, jesteśmy w stanie przygotować kort.

 

Na jakiej wysokości jest utrzymywana długość trawy?

– Od 0,8 do 2 milimetrów. Zależy jakie są warunki, szczególnie nasłonecznienie. Jeżeli jest bardzo ciepło, tniemy trawę trochę wyżej, żeby jej nie wysuszyć. Natomiast przy sporej wilgotności tniemy niżej, żeby kort był perfekcyjny niemalże jak golfowy green.

Korespondencja z Kozerek. Maks Kaśnikowski nie wykorzystał szansy. Polak odpada z rywalizacji

/ Marek Golba , źródło: własne, foto: Paweł Rychter/Kozerki Open

Maks Kaśnikowski przegrał 6:7(7), 4:6 z Daniiłem Glinką w drugiej rundzie Kozerki Open. Polak może pluć sobie w brodę, ponieważ nie wykorzystał piłki setowej w tie-breaku. Z rywalizacji w singlu pożegnał się również Olaf Pieczkowski.

Po wygranej nad dużo wyżej notowanym Hugo Grenierem, można było być optymistą w następnym spotkaniu z Daniiłem Glinką. Już po kilku gemach było pewne, że wygra dzisiaj zawodnik, który będzie grał równiej. Obaj zawodnicy mieli lepsze i gorsze okresy gry. Po stronie Maksa była taśma, która kilkukrotnie pomagała mu wygrać wymianę. Tymczasem Estończyk grał regularnie, czasem w ostatnie centymetry kortu, co nie spotykało się z aprobatą Polaka.

Pierwszego seta rozstrzygnął tie-break, w którym panowała huśtawka nastrojów. Najpierw dzięki taśmie Glinką zdobył setbola, by wyserwować podwójny błąd serwisowy. Później szansę miał Kaśnikowski, który po wyczerpującej wymianie zepsuł zagranie przy siatce. To był błąd, który zaważył o losach tego seta, a Glinka objął prowadzenie w meczu.

W drugiej partii kwalifikant był bliżej zwycięstwa. Kaśnikowski dopingowany przez publiczność zdobył przełamanie powrotne, lecz po kryzysie dał się przełamać w dziewiątym gemie. Estończyk bez problemu zamknął mecz i zapewnił sobie awans do pierwszego ćwierćfinału Challengera w karierze. To oznacza, że nie będzie polskiego meczu od półfinału, a rywalem Glinką będzie Kamil Majchrzak.

Prizmic poza zasięgiem Pieczkowskiego

Przed meczem Kaśnikowskiego, na korcie centralnym wystąpił Olaf Pieczkowski, który zagrał z Dino Prizmiciem. Chorwat przeżywa najlepszy okres w karierze i porażka z Polakiem byłaby uznawana za sensację. Nie zanosiło się na nią od pierwszej piłki, choć Pieczkowski pokazał się z dobrej strony. Raz przełamał Prizmicia i utrzymywał się w długich wymianach. Jednak nie było to wystarczające na regularnie grającego tenisistę z Bałkanów. Prizmic pokonał polskiego tenisisty 6:4, 6:2 i zagra z Francesco Maestrellim o półfinał.

Rozegrano także ostatnie mecze deblowe. Po porażkach Piotra Matuszewskiego i Szymona Walkowa, nastroje kibicom mogli poprawić Tomasz Berkieta i Mateusz Lange. Do niespodzianki zabrakło jednej piłki. W super tie-breaku Polacy wrócili ze stanu 3-7 do piłki meczowej na 10-9. Jednak Hindusi przebili mocne uderzenie Berkiety na drugą stronę, po czym zakończyli spotkanie 2:6, 7:6(3), 12-10.


Wyniki

Druga runda singla:

Dino Prizmic (Chorwacja, 2) – Olaf Pieczkowski (Polska, WC) – 6:4, 6:2

Maks Kaśnikowski (Polska, WC) – Daniił Glinka (Estonia, Q) – 7:6(7), 6:4

Pierwsza runda debla:

S. Dev, J. Sinha (Indie, Indie) – T. Berkieta, M. Lange (Polska, Polska, WC) – 2:6, 7:6(3), 12-10

D. Poljak, A. Wang (Czechy, Chiny) – J. Jerman, P. Somani (Czechy, Indie) – 6:3, 7:6(2)

Korespondencja z Kozerek. Kamil Majchrzak pewnie pokonuje Tomasza Berkietę

/ Marek Golba , źródło: własne, foto: Paweł Rychter/Kozerki Open

Kamil Majchrzak awansował do ćwierćfinału Kozerki Open po pokonaniu Tomasza Berkiety 6:3, 6:2. Z rywalizacją w deblu pożegnali się natomiast najwyżej rozstawieni Piotr Matuszewski i Matias Soto.

Kibice przecierali ręce na mecz turniejowej „jedynki” z gwiazdą młodego pokolenia. Majchrzak pokonał Ilję Iwaszkę po trudnym, trzysetowym pojedynku, a Berkieta wygrał po dwóch tie-breakach z Matiasem Soto.

Mecz zapowiadał się na wyrównany, ale tylko przez kilka minut. Berkieta prowadził 40:0 w drugim gemie przy własnym podaniu, ale mimo to stracił serwis. Analogiczna sytuacja miała miejsce przy podaniu Majchrzaka, lecz tym razem błędy 19-latka pokrzyżowały plany o zdobyciu pierwszego gema. Berkiecie brakowało pierwszego podania. W poprzednim meczu zaliczył 19 asów, tymczasem dzisiaj trudno mu w tym elemencie zdobywać punkty. Majchrzak grał regularnie, ale nie na wyżyny swoich możliwości. Solidna postawa wystarczyła do wygranej w secie 6:3.

Większa przewaga była widoczna w drugiej partii. Berkieta popełniał więcej błędów z forhendu, a Majchrzak cierpliwie wyczekiwał na błędy młodego zawodnika. Wprawdzie serwis zapewniał mu punkty, ale to nie wystarczyło, by dłużej powalczyć z turniejową „jedynką”. Dwa przełamania i po godzinie Majchrzak został drugim ćwierćfinalistą Kozerki Open.

W deblu pożegnali się Piotr Matuszewski i Szymon Walków. Ten pierwszy, rozstawiony z „jedynką” wspólnie z Matiasem Soto, przegrał z Erikiem Greveliusem oraz Stefanem Latinoviciem 3:6, 6:7(3). To piąta porażka z rzędu 27-latka, który od momentu zakończenia współpracy z Karolem Drzewieckim ma problem z wygrywaniem meczów. Tymczasem Walków wyraźnie przegrał 3:6, 1:6 z Ji-Sung Namem oraz Takeru Yuzukim.

 


Wyniki

Pierwsza runda singla:

Jie Cui (Chiny, Alt) – Francesco Binda (Włochy, Q) – 7:6(6), 6:3

Druga runda singla:

Kamil Majchrzak (Polska, 1) – Tomasz Berkieta (Polska, WC) – 6:3, 6:2

Francesco Maestrelli (Włochy) – Justin Engel (Niemcy) – 6:4, 7:6(2)

Pierwsza runda debla:

E. Grevelius, S. Latinovic (Szwecja, Serbia) – P. Matuszewski, M. Soto (Polska, Chile, 1) – 6:3, 7:6(3)

T. Loof, M. Reymond (Holandia, Francja) – D. Stevenson, M. Vocel (Wielka Brytania, Czechy) – 6:4, 7:5

S-J. Nam, T. Yuzuki (Korea Południowa, Japonia) – A. Shelbayh, S. Walków (Jordania, Polska) – 6:3, 6:1

Toronto. Amerykanie uzupełnili grono półfinalistów

/ Łukasz Duraj , źródło: https://www.atptour.com/, własne, foto: East News

W Toronto odbyły się ostanie dwa ćwierćfinały turnieju panów. Reprezentanci Stanów Zjednoczonych nie zawiedli i zmierzą się ze sobą w półfinale.

Grono zawodników, którzy wciąż mogą sięgnąć po tytuł w Kanadzie, mocno się zawęziło. W środową noc do Alexandra Zvereva i Karena Chaczanowa dołączyło kolejnych dwóch graczy, którzy wyszli zwycięsko z meczów 1/4 finału.

Jako pierwsi na korcie centralnym pojawili się Taylor Fritz i Andriej Rublow. Pojedynek dwóch rozstawionych tenisistów był dość wyrównany, ale jednocześnie nie pozostawił wątpliwości, kto był lepszy. Amerykanin triumfował bez straty seta, choć w drugiej partii musiał rozegrać tie-breaka.

Rywalem turniejowej „dwójki” będzie jego rodak – Ben Shelton. 22-latek nie miał łatwego zadania, ale poradził sobie ze świetnie biegającym i broniącym Alexem de Minaurem. Po zwycięstwie 6:3 6:4 gracz z USA powiedział:

– Cieszę się z tej wygranej. Pokazałem, że jestem twardy pod względem mentalnym. Na treningach on przełamywał mnie bez wysiłku i zawsze jest trudnym przeciwnikiem, ale dziś spokojnie „wyserwowałem” sobie oba sety. Jestem podekscytowany półfinałem.

– Wielu rywali uważa, że najmocniejszym elementem mojej gry jest podanie, ale sądzę, że całkiem dobrze przebijam zza linii końcowej. Moi przeciwnicy bywają tym zaskoczeni. Czuję, że mogę wygrywać długie wymiany i chcę prowadzić grę bez zbędnego pośpiechu. Daje mi to poczucie komfortu, to ważny element mojej tenisowej ewolucji.

Taylor Fritz i Ben Shelton grali ze sobą tylko raz. W 2023 roku, w Indian Wells, w trzech setach, zwyciężył ten pierwszy.


Wyniki

 

 Toronto (ćwierćfinały):

T. Fritz (USA, 2) – A. Rublow (6) 6:3 7:6(4)

B. Shelton (USA,  4) – A. de Minaur (Australia, 9) 6:3 6:4

 

Cincinnati. Polskie tenisistki poznały rywalki

/ Jakub Karbownik , źródło: własne/www.wtatour.com, foto: Eastnews

Iga Świątek, Magdalena Fręch oraz Magda Linette znalazły się w drabince turnieju WTA 1000, który siódmego sierpnia rusza w Cincinnati. Wszystkie trzy polskie tenisistki są rozstawione w imprezie, więc swój występ rozpoczną od drugiej rundy.

Nim poznamy nową mistrzynię turnieju WTA 1000 w Montrealu, już wiemy z jakimi tenisistkami przyjdzie się mierzyć najlepszym polskim singlistkom w imprezie, która ruszy w dniu finału kanadyjskiej rywalizacji. Tak jak w Kanadzie i tym razem polskie trio zostało rozstawione, więc występ rozpocznie od drugiej rundy.

Rozstawiona z numerem trzecim Iga Świątek czeka na rywalkę, którą wyłoni mecz między Anastazją Potapową i tenisistką, która przebrnie dwustopniowe kwalifikacje. W trzeciej rundzie na najlepszą polską zawodniczkę może czekać Marta Kostyuk. Dwa zwycięstwa dadzą byłej liderce rankingu miejsce w czwartej rundzie i szansę skrzyżowania rakiety z Dianą Shnaider. Z kolei ćwierćfinał to okazja na mecz Amandą Anisimovą. Ponieważ Iga Świątek znalazła się w górnej połówce turniejowej drabinki, więc w 1/2 finału może na nią czekać powracająca do rywalizacji liderka rankingu – Aryna Sabalenka.

Również od drugiej rundy zmagania w Cincinnati rozpoczną Magdalena Frech oraz Magda Linette. Pierwszą rywalką rozstawionej z numerem „22” łodzianki będzie zwyciężczyni meczu między Donną Vekić oraz Soraną Cirsteą. Jeżeli druga rakieta naszego kraju wygrałaby dwa mecze wówczas byłaby szansa na jej mecz z Igą Świątek.

Magda Linette, która występ w Montrealu zakończyła już po pierwszym pojedynku, o awans do trzeciej rundy powalczy ze zwyciężczynią meczu między Rebecą Szramkową i Caroline Dolehide.