Korespondencja z Nowego Jorku, Adam Romer
Czwartek na Flushing Meadows zaczynał się z lekkimi problemami przy wejściu na obiekt, ale kończył z przytupem szalonym występem Kamila Majchrzaka na korcie nr 11
Jak na razie wygląda, jakby kort nr 11 był najbardziej emocjonującym miejscem w tegorocznym US Open. W środę doszło tam do pomeczowej kłótni Taylor Towsend z Jeleną Ostapenko, która miała swoje reperkusje nawet podczas kolejnego dnia, choćby w czasie konferencji Igi Świątek (ale o tym później), a popołudniu trwający z okładem cztery godziny mecz Karena Chaczanowa z Kamilem Majchrzakiem tak zelektryzował publiczność, że iskry sypały się nie tylko z kortu, ale i z trybun.
Polak faworytem nie był, ale planował zrewanżować się za porażkę z Wimbledonu. Początek raczej na to nie wskazywał, bo dwa pierwsze sety wygrał rywal. Publiczność powoli rezygnowała, mało kto wierzył, że tu jeszcze coś się zadzieje.
Tymczasem Majchrzak wygrał seta trzeciego i… ku zaskoczeniu wielu czwartego. Trybuny na powrót zaczęły się wypełniać, tak, że piątą partię oglądał już komplet widzów.
– Sorry, tu niema miejsc prasowych. Tu już nie ma żadnych wolnych miejsc – odprawił mnie z kwitkiem porządkowy pilnujący wejścia na stromą trybunę z przynajmniej 20 rzędami siedzeń. Pozostało mi przepychać się od drugiej strony, gdzie umieszczono trzyrzędowe ławki, głównie dla ekip poszczególnych zawodników. Udało mi się ulokować w pobliżu trenera Majchrzaka – Christophera Kasa, obok którego siedział też młodszy brat Kamila – Adam i spora grupa Polaków.
Doping dla Kamila niósł się nad kortem, ale to rywal prowadził. Gdy było 5:2 dla Chaczanowa mało było takich, którzy wierzyli, ale polska część trybun nie rezygnowała z dopingu.
– Bardzo dziękuję za doping. To jest niesamowite, że ludzie przychodzą, by mnie oglądać i dopingować. Oczywiście, że mi to pomagało – mówił na pomeczowym spotkaniu z polskimi dziennikarzami.
Czy to była zasługa ego wsparcia, czy może stalowych nerwów Kamila trudno stwierdzić. W każdym razie Polak wyszedł ze stanu 2:5, broniąc po drodze aż pięciu piłek meczowych.
I powiedzmy sobie szczerze, że Chaczanow grał dobrze, ale Majchrzak był po prostu w tym momencie lepszy.
Decydujący super tiebreak do 10 punktów był już w porównaniu do poprzednich momentów meczu spokojny. Szybkie prowadzenie Polaka, które Kamil „dowiózł” do końca, by odnieść największe zwycięstwo swojej już niemal 12-letniej kariery.
Co ciekawe to nie musi być ostatnie słowo Polaka, bo w kolejnej rundzie zagra z kwalifikantem ze Szwajcarii Leandro Riedim, który tak samo jak on wyprowadził ze stanu 0-2 w setach z Argentyńczykiem Cerundolo. Za Majchrzakiem przemawia jednak większe doświadczenie i mniej rozegranych meczów, bo Szwajcar zaczynał w Nowym Jorku od kwalifikacji.
Chronologicznie czwartek zaczynał się jednak od korka do bramy głównej od strony metra i kolejki. Wyraźnie tego dnia wszyscy postanowili nie spóźniać się i zdążyć na otwierający dzień na Arthur Ashe Stadium mecz Igi Światek.
Wiedzieli co robią, bo pierwszy set „uciekł” błyskawicznie. Szczególnie Holenderce Suzan Lamers. Okazało się jednak, że to była przygrywka i w drugim, to właśnie rywalka Polki niespodziewanie zdobywała decydujące punkty. A publiczności, która jak już zauważyłem, tym razem dopisała, tylko było w to graj. Na szczęście, z polskiego punktu widzenia, Iga znów wzięła się „do roboty” od początku decydującej partii i emocji starczyło zaledwie na dwa pierwsze gemy.
Emocji nie zabrakło znów na konferencji Igi. Tym razem jednak to nie Taylor Swift była tematem wiodącym. Zaczęło się wszystko normalnie, od pytań tenisowych i wszystko byłoby pewnie „normalnie”, gdyby nie jeden z Amerykanów, który postanowił zapytać, a właściwie wygłosić monolog, na temat równości szans i traktowania poszczególnych sportowców. Jego tyrada była odniesieniem do środowych wydarzeń z meczu Ostapenko – Townsend, ale bezradna Iga nie za bardzo wiedziała o co chodzi i co ma odpowiedzieć.
A potem przyszło jeszcze pytanie o ewentualne wplatanie koralików we włosy i z powagi konferencji nie zostało właściwie nic.
Na szczęście Iga ofuknęła tylko autora zaskakującego pytania, odpowiedziała na kolejne (już tenisowe) i spokojnie się pożegnała.
W tym samym czasie swój mecz wygrała też Magdalena Fręch, choć wcale nie miała łatwo przegrywając pierwszą partię w tiebreaku, mając po drodze jedną piłkę setową.
Polski dzień dopełnili także polscy trenerzy. W czwartek wygrywała Marta Kostjuk, podopieczna Sandry Zaniewskiej oraz Naomi Osaka, którą od niedawna trenuje Tomasz Wiktorowski.
Swój mecz w eliminacjach turnieju juniorskiego wygrał także Jan Chłodnicki. By dostać się do turnieju głównego musi wygrać jeszcze jedno spotkanie.
W piątek, z polskiego punktu widzenia, będzie znacznie spokojniej. Singliści będą odpoczywać, a w akcji zobaczymy tylko pary deblowe z udziałem Magdy Linette i Kamila Majchrzaka.
