Wimbledon oczkiem Rolaka: od…cie się od Radwańskiej!
Pamiętacie, jak dwa, trzy lata temu na różnych forach internetowych – nie tylko tych najwredniej plotkarskich – różni gamonie, frustraci i nieudacznicy kazali Agnieszce Radwańskiej kończyć karierę po każdym przegranym meczu? Co tam trzy lata temu – jeszcze trzy dni temu można było przeczytać narzekania, że wygrywa tylko ze słabymi i też do niczego się nie nadaje.
A z kim, będąc trzecią tenisistką świata, ma wygrywać w pierwszej, drugiej czy trzeciej rundzie Wielkiego Szlema? Nawet gdyby chciała zagrać z pierwszą albo drugą, choćby w finale, to nie ma jak. Po Marii Szarapowej zostały tylko reklamy wody mineralnej na przystankach autobusowych, a po Wiktorii Azarence (po Szarapowej zresztą też) echo pod dachem kortu centralnego.
Sukces Radwańskiej jest wielki. Największy w historii polskiego tenisa. Doceńmy to. Do nas, czyli polskich dziennikarzy, ciągnęły dziś pielgrzymki z brytyjskich i amerykańskich stacji radiowych i telewizyjnych, abyśmy coś poopowiadali o Agnieszce i ocenili jej szanse w finale. Koledzy z wielu krajów – łącznie z Rosjanami i Niemcami, choć Radwańska wyrzuciła z Wimbledonu ich Wiesninę, Kirilenko i Kerber – przychodzili z gratulacjami.
Agnieszka – niezależnie od tego, jakie bzdury plotą na ten temat różne polskie stacje telewizyjne – jest chora. Podczas pomeczowej konferencji prasowej zdołała odpowiedzieć na kilka pytań, a potem zaczęła kasłać. Nie pomagała ani woda, ani krótka przerwa. Wreszcie poprosiła prowadzącego o zakończenie spotkania. Odwołane zostały także wszystkie umówione na dzis wywiady. To cena, jaką Radwańska zapłaciła za naniesienie korekty w historii polskiego tenisa.
Z Sereną Williams jeszcze nigdy nie wygrała. Być może nie pokona jej także w sobotę. Trudno – wygra, przegra, odczepcie się od Radwańskiej!