Polski tenis 2012: kolejny najlepszy rok w historii

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Informacja prasowa PZT, foto: pzt.pl

Drugi rok z rzędu nasi tenisiści wyrównywali lub poprawiali najlepsze wyniki w historii tej dyscypliny sportu w Polsce. Agnieszka Radwańska, podobnie jak Jadwiga Jędrzejowska w 1937 r., wystąpiła w finale Wimbledonu, i osiągnęła pozycję wiceliderki światowego rankingu. Krakowianka czwarty z pięciu ostatnich sezonów kończy w pierwszej dziesiątce świata, a w pierwszych setkach singla i debla mamy aż ośmioro biało-czerwonych.

Wśród mężczyzn, po niemal dekadzie „panowania” Łukasza Kubota, numerem 1 w Polsce (26. w świecie) został 22-letni Jerzy Janowicz, którego talent eksplodował podczas prestiżowego turnieju w paryskiej hali Bercy.

23-letnia Agnieszka Radwańska dojrzała zarówno jako sportowiec, jak i człowiek, i ustabilizowała formę na poziomie pierwszej czwórki świata. Po udanej końcówce sezonu 2011 (tydzień po tygodniu wygrała wtedy dwa duże turnieje – w Tokio i Pekinie, skończyła rok jako nr 8), rzadko przegrywała wiosną 2012. Aż do majowego turnieju w Rzymie jedyną pogromczynią Polki (a raczej nawet zmorą…) była liderka rankingu WTA, Wiktoria Azarenka – Białorusinka pokonała ją w tym okresie aż 6 razy! Jednak tytuły zdobywane w Dubaju, Miami i Brukseli dawały naszej najlepszej tenisistce awanse na najwyższe w karierze miejsca w świecie – szóste, piąte, czwarte, trzecie… A pierwszy wielkoszlemowy finał, przegrany na Wimbledonie po zaciętej walce z Sereną Williams, uczynił z niej nawet (na 3 tygodnie) wicekrólową kobiecego tenisa.

Druga połowa sezonu Radwańskiej była ciut słabsza (bez tytułu – 1 finał, 1 półfinał, 3 ćwierćfinały). Największy zawód kibice przeżyli przez nią podczas igrzysk olimpijskich. Niespełna miesiąc po historycznym wyniku na londyńskiej trawie Agnieszka odpadła na tych samych kortach już w I rundzie… Zaskakującej porażki singlowej nie powetowała sobie w deblu ani w mikście, a cała nasza aż 7-osobowa tenisowa reprezentacja olimpijska wygrała zaledwie 2 mecze (Urszula Radwańska w singlu i debel sióstr).

Agnieszka zakończyła jednak rok mocnym akcentem, awansując po raz pierwszy w karierze do półfinału Mistrzostw WTA. Polka pewnie usadowiła się na czwartym miejscu w światowej hierarchii – za Wiktorią i Sereną, z którymi nie była w stanie wygrać, oraz Marią Szarapową, a przed Anqelique Kerber, Sarą Errani czy Petrą Kvitovą, z którymi bilans ma dodatni. W ciągu roku zarobiła swoje rekordowe ponad 4 mln dol., w trwającej od 2006 zawodowej karierze przekroczyła 11 mln.

Za plecami naszej rakiety nr 1 też kilka ciekawych awansów. Po kilku latach borykania się z kontuzjami najlepszy sezon w karierze miała Urszula Radwańska. 22-letnia młodsza siostra Agnieszki wskoczyła z drugiej setki do trzeciej dziesiątki świata, głównie dzięki znakomitym występom latem na trawie (dwa pierwsze w życiu finały turniejów WTA Tour, w Nottingham i s’Hertogenbosch) oraz jesienią na kortach twardych w Azji (półfinały w Taszkiencie i Guangzhou). Mamy też nowe nr 3 i 4 – Sandrę Zaniewską (20 lat, WTA 160, zadebiutowała w Wielkim Szlemie po zwycięskim przejściu eliminacji na Wimbledonie) i Paulę Kanię (20 lat, nr 219, wygrała deblowy turniej WTA w Taszkiencie). Poprzednia polska liderka (kto jeszcze pamięta, że w 2006 roku była na 37. miejscu w świecie…), Marta Domachowska, w wieku 26 lat ustabilizowała się niestety na poziomie challengerowo-ITF-owskim, czyli w trzeciej setce (koniec 2011: 158 – koniec 2012: 229). Zatrzymały się, a nawet cofnęły kariery Magdy Linette (końce trzech ostatnich lat: 194 – 259 – 296) i Katarzyny Piter (242 – 324 – 358), z którymi wiązano duże nadzieje gdy kończyły starty w gronie juniorek.

Inna sprawa, że młodym polskim tenisistkom (i tenisistom) znacznie trudniej zdobywać punkty do światowego rankingu obecnie, niż w poprzedniej dekadzie. Po naszych turniejach WTA Tour w Warszawie i ATP/WTA w Sopocie pozostało tylko wspomnienie…, a międzynarodowych imprez najniższej rangi (ITF Circuit) zorganizowano w Polsce w 2012 roku zaledwie 3 dla pań (o bardzo skromnej łącznej puli nagród – 60 tys. dol.) i 6 dla panów (80 tys.). Organizacyjnie, honoru polskiego tenisa bronią 2 męskie challengery ATP – poznański (35 tys. dol.), a zwłaszcza szczeciński (125 tys.), który obchodził w tym roku 20-lecie.

Kończąc wątek naszych zawodowych tenisistek wypada wspomnieć o deblistkach. Klaudia Jans-Ignacik i Alicja Rosolska praktycznie już razem nie grają, przygotowały się tylko do wspólnego (pechowo nieudanego) startu w igrzyskach. Sportowo zwłaszcza pierwszej z nich „rozstanie” wyszło na dobre – skończyła sezon na najwyższym miejscu w karierze. 28-letnia Klaudia jest 29. w świecie, dzięki zdobyciu (z różnymi partnerkami) 2 tytułów w WTA Tour (Strasburg i Montreal). Rok młodsza Alicja zajmuje 44. pozycję, wystąpiła w 2012 r. w 2 finałach (Bruksela i Quebec City).

W Pucharze Federacji nasza reprezentacja, choć z A. Radwańską w składzie, ani nie awansowała, ani nie spadła. W rozegranym już tradycyjnie w izraelskim Eljacie multi-turnieju Grupy I w Strefie Euro-Afrykańskiej wygraliśmy z Rumunią, Chorwacją i Luksemburgiem, przegraliśmy ze Szwecją (w decydującym o promocji do Grupy Światowej deblu siostry Radwańskie uległy Sofii Arvidsson i Johannie Larsson).

Wśród panów pozycję numer jeden po ośmiu latach panowania stracił Łukasz Kubot. 30-letni tenisista wprawdzie trzeci rok z rzędu utrzymał miejsce w pierwszej setce (w kwietniu 2010 był nawet nr 41 ATP, rok 2011 skończył na miejscu 57., a 2012 na 74.), ale wyprzedził go, i to znacznie, osiem lat młodszy Jerzy Janowicz. Eksplozja talentu dysponującego wspaniałymi warunkami fizycznymi (204 cm!) łodzianina była tylko kwestią czasu, bo to przecież dwukrotny wicemistrz Wielkiego Szlema (US Open i Roland Garros) w kategorii do lat 18. W połowie sezonu 2012 wygrał 3 challengery ATP (Rzym, Scheveningen i Poznań), ale przede wszystkim przeszedł zwycięsko eliminacje Wimbledonu i w wielkoszlemowym seniorskim debiucie miał meczbole na 1/8 finału! Dało mu to pierwszy w karierze awans do czołowej setki światowego rankingu, a w ostatnich tygodniach sezonu przekroczył kolejne bariery. Ćwierćfinał w Moskwie był przedsmakiem tego, co za sprawą trzeciego pod względem wzrostu tenisisty ATP Tour (wyżsi są tylko Ivo Karlović – 208 i John Isner – 206) przeżyli polscy kibice podczas turnieju z cyklu Masters 1000 w Paryżu. Fachowcy przecierali oczy, że regularnie serwujący z prędkością ponad 230 km/h polski drągal jest tak sprawny, sprytny i wszechstronny, światowe media pytały skąd się w ogóle wziął, a nasz „Jerzyk” rozegrał 8 meczów w ciągu 9 dni, pokonał 5 rywali z Top 20, w tym mistrza olimpijskiego i US Open, Andy’ego Murraya (nr 3 ATP), i uległ dopiero w finale Davidowi Ferrerowi (nr 5).

Niesamowity tydzień w hali Bercy dał Janowiczowi awans do pierwszej „30” światowego rankingu, co oznacza, że w sezonie 2013 zagra bez eliminacji w dowolnym turnieju, a w Wielkich Szlemach będzie rozstawiany! Takiego tenisisty nie mieliśmy od czasów Wojciecha Fibaka w latach 70. XX wieku. Od lutego 2012 Jerzy poprawił się o ponad 200 miejsc (243 – 26), a nagrody dla Odkrycia Roku ATP Tour nie dostał chyba tylko dlatego, że głosowanie odbywało się przed turniejem w Bercy… Za ten jeden start Polak zarobił blisko milion złotych – ponad połowę tego, co w całej zawodowej karierze. Oznacza to wreszcie koniec kłopotów finansowych zawodnika, który jeszcze na początku sezonu musiał zrezygnować ze startów na Antypodach i Bliskim Wschodzie, bo nie było go stać na dalekie podróże. A „Jerzykomania”, jaka wybuchła nad Wisłą w listopadzie, z pewnością zaowocuje też intratnymi kontraktami sponsorskimi dla chłopaka, który ma wszelkie dane – także jako osobowość – by stać się idolem na miarę Adama Małysza.

Pozostali najwyżej klasyfikowani nasi singliści nie mogą zaliczyć sezonu do udanych. 28-letni Michał Przysiężny (268 ATP na koniec roku) wciąż ma problemy zdrowotne, powodujące przerwy w występach, i nie może wrócić do dyspozycji z 2010 roku, kiedy był nawet w Top 100, tuż za Kubotem. Pozostali Polacy klasyfikowani w pierwszej „500” świata, zaledwie dwaj – Marcin Gawron (316) i Grzegorz Panfil (477) – wciąż nie mogą się wydobyć z zaklętego kręgu futuresów ITF, choć obaj ci 24-letni dziś gracze to podobnie jak Janowicz juniorscy finaliści Wielkich Szlemów.

Solidną „firmą” w polskim tenisie męskim pozostaje debel Mariusz Fyrstenberg, Marcin Matkowski. Od dziesięciu lat wygrywają przynajmniej jeden turniej w roku. O ile jednak poprzednio najlepiej grali w końcówkach sezonów, tym razem szczyt formy mieli niespodziewanie wiosną, kiedy zdobyli 2 tytuły tydzień po tygodniu. W Barcelonie triumfowali bardzo szczęśliwie, wygrywając wszystkie 4 mecze dzięki super tie breakom, a w Madrycie odnieśli największy sukces we wspólnej karierze, bo w wielkim turnieju z cyklu Masters 1000. Po raz pierwszy od czterech lat zabrakło ich jednak w elitarnych ATP World Tour Finals dla 8 najlepszych par sezonu – z ostatniego premiowanego awansem miejsca dali się zepchnąć Maheshowi Bhupatiemu i Rohanowi Bopannie dosłownie w ostatniej chwili, przegrywając z nimi w ćwierćfinale w Bercy, oczywiście po… super tie breaku.

Popularni „Frytka” i „Matka” nie zawiedli za to w daviscupowej reprezentacji. Nasza drużyna, w najsilniejszym składzie – z Kubotem i Janowiczem w singlach, wszystkie 3 mecze (kolejno z Madagaskarem w Warszawie, Estonią w Inowrocławiu i Białorusią w Łodzi) rozstrzygała już w soboty (prowadząc 3-0 po deblu). W efekcie, po najkrótszej z możliwych, rocznej „banicji” wróciliśmy do Grupy I Pucharu Davisa (światowa druga liga), i mamy realną szansę na kolejny historyczny awans – do Grupy Światowej, w której nigdy jeszcze nie graliśmy.

A skoro o historycznych osiągnięciach mowa, to warto dodać, że w 2012 roku polski tenis zanotował bezprecedensowe aż 3 wielkoszlemowe finały w jednym sezonie. Oprócz Agnieszki Radwańskiej w singlowym Wimbledonie nasi reprezentanci grali też w meczach decydujących o tytułach w mikście na Roland Garros (Klaudia Jans-Ignacik w parze z Meksykaninem Santiago Gonzalezem) i w US Open (Marcin Matkowski z Czeszką Kvetą Peschke). Nikt z Polaków nie wygrał, i jedynym wielkoszlemowym zwycięzcą pozostaje Wojciech Fibak, który triumfował w deblu w Australian Open 1978 (w parze z Kimem Warwickiem). Wiele wskazuje, że w sezonie 2013 ktoś z naszej elitarnej ósemki wreszcie powtórzy to osiągnięcie…


LICZBY
POLSKIEGO TENISA

2 miejsce Agnieszki Radwańskiej w światowym rankingu (najwyższe w historii polskiego tenisa), zajmowane przez 3 tygodnie 2012 roku (na przełomie sierpnia i września).

3 wielkoszlemowe finały z udziałem Polaków (rekord) w sezonie 2012: singiel – A. Radwańska (Wimbledon) oraz mikst – K. Jans-Ignacik (Paryż) i M. Matkowski (Nowy Jork).

5 milionów złotych wyniósł budżet PZT w kończącym się roku. 45% wydano na sport wyczynowy, 12% na sport młodzieżowy, 6% na sport powszechny, 17% na realizację imprez (Davis Cup, Fed Cup, Mistrzostwa Polski) i programów (m.in. Tenis 10, Talentiada) oraz utrzymanie ośrodków szkolenia, 20 % na administrację.

7 wielkoszlemowych tytułów zdobyli polscy juniorzy w ciągu ostatnich 10 lat.

8 osób (najwięcej w historii polskiego tenisa) klasyfikowanych w pierwszych setkach rankingów WTA i ATP na koniec sezonu 2012: Agnieszka Radwańska (4 S), Urszula Radwańska (31 S), Klaudia Jans-Ignacik (29 D), Alicja Rosolska (44 D); Jerzy Janowicz (26 S), Łukasz Kubot (74 S i 39 D), Mariusz Fyrstenberg (15 D), Marcin Matkowski (16 D).

10 rocznych grantów indywidualnych w wysokości po 18 tys. zł przyznaje PZT wybranym tenisistkom i tenisistom w wieku 15-19 lat.

12 tysięcy zł rocznie kosztuje (szacunkowo) szkolenie 8–10-letniego przyszłego zawodnika.

14 indywidualnych turniejów o mistrzostwo Polski odbywa się rokrocznie pod auspicjami PZT (do lat 12, 14, 16, 18, 21, seniorów, amatorów – każdy w sezonie letnim i w halowym).

18 miejsce zajmuje PZT wśród 71 polskich związków sportowych pod względem wysokości dotacji (2,5 mln) Ministerstwa Sportu i Turystyki na sport wyczynowy. Przed tenisem są m.in.: hokej na trawie, łyżwiarstwo szybkie, podnoszenie ciężarów, strzelectwo, zapasy…

35 tysięcy złotych rocznie (0,7% budżetu) wydaje PZT na utrzymanie Zarządu. W praktyce jest to tylko zwrot kosztów za dojazdy na posiedzenia (8–10 w roku). Wszyscy członkowie Zarządu (9 osób) pełnią w nim funkcje społecznie.

250 tysięcy osób gra w tenisa (szacunkowo). Licencje PZT wykupiło w 2012 r. ok. 5,2 tys.: ponad 2 tys. zawodniczych (od 10 lat), 2,2 tys. w programie Tenis 10, 1 tys. amatorskich (atp).

272 licencjonowanych sędziów tenisowych w 2012 roku

436 kortów (w tym 209 krytych) jest w Warszawie, w 128 klubach-ośrodkach. „Spis powszechny” w całym kraju trwa (zakończenie planowane jest na marzec 2013), szacunkowo mamy co najmniej 3000 kortów w ponad 700 miejscach.

528 tysięcy złotych dostał Jerzy Janowicz od PZT w latach 2007–12 (jako członek PZT-Prokom Teamu oraz tytułem zwrotu kosztów za przygotowanie się do reprezentowania kraju w Pucharze Davisa).

535 turniejów WTK i OTK odbyło się w 2012 roku. Zorganizowano także ponad 500 imprez w rozgrywkach atp (licencjonowany ruch amatorski) i ok. 300 w programie Tenis 10.

2762 osób ma uprawnienia instruktorskie i trenerskie, w tym: 9 trenerów klasy mistrzowskiej, 78 trenerów I klasy, 452 trenerów II klasy, 2223 instruktorów.

Doha: świetny start Kubota

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: , foto: AFP

Znakomicie rozpoczął się ten sezon dla Łukasza Kubota. Po bardzo dobrym spotkaniu Polak pokonał faworyzowanego Feliciano Lopeza 6:4, 6:2 i awansował do drugiej rundy turnieju ATP w Doha.

– Szczęśliwego nowego roku wszystkim – powiedział Kubot, podpisując się na kamerze po wygranym pojedynku pierwszej rundy turnieju ATP w Doha z Feliciano Lopezem. Dla niego ten rok lepiej zacząć się nie mógł. Faworytem spotkania z doświadczonym Hiszpanem, z którym w Wimbledonie 2011 przegrał mecz o ćwierćfinał, nie był, ale tym razem był wyraźnie lepszy i po raz pierwszy pokonał tego tenisistę.

Początek nie zapowiadał tak dobrego wyniku. Lopez szybko odskoczył na 3:0 z dwoma przełamaniami, ale wtedy do głosu doszedł Polak. Z każdą chwilą grał coraz pewniej, co zaowocowało odrobieniem strat i wygraniem czterech gemów po kolei. W samej końcówce jeszcze raz przełamał podrażnionego Hiszpana, któremu arbiter dwukrotnie dawał ostrzeżenie za przedłużanie gry (raz zabierając tenisiście pierwsze podanie). W drugim secie Polak kontynuował znakomitą grę. Świetnie serwował, agresywnie returnował i ambitnie biegał do trudnych piłek rywala. Wszystko to dało efekt w postaci kolejnych dwóch przełamań i zwycięstwa 6:2.

Kolejnym rywalem naszego tenisisty będzie Simone Bolelli.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Łukasz Kubot (Polska) – Feliciano Lopez (Hiszpania, 7) 6:4, 6:2 

Doha: ciężki mecz Ferrera

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

David Ferrer przegrał pierwszego seta pojedynku z Dustinem Brownem, ale na koniec to on cieszył się z awansu do drugiej rundy turnieju ATP w Doha. Zwycięstwa odnieśli także Richard Gasquet i Michaił Jużnyj.

Dwóch rozstawionych tenisistów pożegnało się dzisiaj z turniejem ATP w Doha. Na pierwszej rundzie występ zakończyli Jeremy Chardy i Pablo Andujar. Francuz przegrał 4:6, 4:6 z Danielem Brandsem, a Hiszpan nie poradził sobie z Lukasem Rosolem, ulegając mu 2:6, 6:7(2).

Nie zawiedli dwaj najwyżej rozstawieni tenisiści, chociaż główny faworyt David Ferrer znalazł się w nie lada tarapatach. Hiszpan przegrał pierwszego seta pojedynku z Dustinem Brownem 5:7. Potem jednak przejął inicjatywę na korcie i w dwóch następnych partiach przechylił szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Najpierw wygrał do trzech, potem do dwóch i po 2 godzinach i 33 minutach awansował do drugiej rundy.

Trzech setów potrzebował także Michaił Jużnyj. Rosjanin przegrał pierwszą partię z Benjaminem Beckerem 4:6, a w drugiej o wszystkim decydował tie break. W dodatkowej rozgrywce Jużnyj spisał się lepiej i wygrał do trzech. To wyraźnie podłamało Niemca, który w trzecim secie nie podjął już walki i przegrał do jednego.

Łatwiejszą przeprawę miał Richard Gasquet. Francuz w godzinę i kwadrans uporał się z kwalifikantem Janem Hernychem. Rozstawiony z dwójką reprezentant Trójkolorowych miał taką samą skuteczność pierwszego podania, ale dużo lepszą drugiego, co pozwoliło mu zdobyć o dwa przełamania w meczu więcej. Zwyciężył 6:3, 6:4.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
David Ferrer (Hiszpania, 1) – Dustin Brown (Niemcy) 5:7, 6:3, 6:2
Richard Gasquet (Francja, 2) – Jan Hernych (Czechy, Q) 6:3, 6:4
Michaił Jużnyj (Rosja, 4) – Benjamin Becker (Niemcy) 4:6, 7:6(3), 6:1
Daniel Brands (Niemcy) – Jeremy Chardy (Francja, 5) 6:4, 6:4
Lukas Rosol (Czechy) – Pablo Andujar (Hiszpania, 8) 6:2, 7:6(2)
Tobias Kamke (Niemcy) – Ruben Ramirez Hidalgo (Hiszpania) 6:1, 6:2
Lukas Lacko (Słowacja) – Guillermo Garcia-Lopez (Hiszpania) 6:1, 2:6, 6:4
Gael Monfils (Francja) – Mousa Shanan Zayed (Egipt, WC) 6:0, 6:3
Mohamed Safwat (Egipt, WC) – Jabor Mohammed Ali Mutawa (Katar, WC) 6:0, 6:0

Pierwsza runda debla:
J. Knowle, F. Polasek (Austria, Słowacja, 2) – B. Becker, I. Dodig (Niemcy, Chorwacja) 6:7(1), 6:3, 10-8
C. Kas, P. Kohlschreiber (Niemcy) – V. Troicki, G. Zemlja (Słowenia) 6:3, 6:3
F. Fognini, D. Marrer (Włochy, Hiszpania) – A. Harib, M. Zayed (Katar, WC) 6:1, 6:1 

Auckland: Radwańska kontra mistrzyni Roland Garros

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

W środę, o godzinie 7 rano (czasu w Polsce), Agnieszka Radwańska rozegra swój drugi mecz w sezonie. 23-letnia krakowianka powalczy o ćwierćfinał turnieju w Auckland z o dwa lata młodszą Simoną Halep.

Porównywanie osiągnięć obu tenisistek nie ma większego sensu. Radwańska ma na koncie 10 wygranych turniejów WTA, finał wielkoszlemowy i ponad 11 milionów dolarów zarobionych na korcie. Halep ani nie sięgnęła jeszcze po turniejowy „skalp”, ani nie przekroczyła magicznej granicy miliona dolarów.

W żadnym razie nie można jednak rumuńskiej tenisistki lekceważyć. Halep potwierdziła dobre przygotowanie do sezonu w pierwszym meczu w Auckland, wygrywając z nieobliczalną Arantxą Rus 4:6, 6:3, 6:1.

Mierząca 168 cm Rumunka najlepsze wynik notowała jak dotąd na kortach ziemnych. W 2008 roku sięgnęła po tytuł w juniorskim Roland Garros, osiągnęła również trzy finał zawodów WTA na tej nawierzchni (w 2010 i 2011 roku w Fez oraz w ubiegłym sezonie w Brukseli).

Oczywiście na kortach twardych Halep również potrafi sobie radzić. W zeszłym roku wygrała m.in. z Danielą Hantuchovą, Anastazją Pawliuczenkową, czy Nadią Pietrową (dwukrotnie). Warto też odnotować, iż w 2011 roku wyeliminowała w pierwszej rundzie US Open Na Li.

Agnieszka Radwańska grała dotąd dwukrotnie z Simoną Halep i oba te mecze wygrała w dwóch setach. Dwa lata temu pokonała Rumunkę w trzeciej rundzie Australian Open 6:1, 6:2, a w ubiegłym roku wygrała we wspomnianym finale zawodów w Brukseli 7:5, 6:0.

Zwyciężczyni tego pojedynku zagra w ćwierćfinale turnieju ASB Classic z Jarosławą Szwedową lub Jeleną Wiesniną.

Puchar Hopmana: tenisowy klasyk dla USA

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Amerykanie, po emocjonującym pojedynku, pokonali Francuzów 2-1, odnosząc drugie zwycięstwo w rozgrywkach Pucharu Hopmana. W rozstrzygającym spotkaniu Venus Williams i John Isner pokonali Mathilde Johansson 6:7(5), 6:2, 10-8.

Drużynowe pojedynki Francuzów z Amerykanami mają niezwykle bogatą historię. Oczywiście głównie za sprawą Pucharu Davisa, ale także rywalizacja mikstowa ma swoje podteksty. Noworoczną konfrontacje lepiej rozpoczęli „Trójkolorowi”. Stało się tak za sprawą Jo-Wilfrieda Tsongi, który pewnie pokonał Johna Isnera 6:3, 6:2.

Francuzi byli krok od zapewnia sobie zwycięstwa po meczu singlowym pań. Mathilde Johansson wygrała bowiem pierwszego seta z Venus Williams 6:3, a w drugim prowadziła 4:1. Była liderka rankingu wykorzystała jednak swoje bogate doświadczenie, odrobiła straty i wygrała cały mecz 3:6, 7:5, 6:4.

– Mathilde jest trudną rywalką. Uderza ona piłki mocno i krótko, a ja jestem wysoką zawodniczką, więc ciężko mi odbierać te krótkie zagrania – skomentowała swoje spotkanie Amerykanka.

Pełnym zwrotów pojedynkiem okazał się decydujący o końcowym rozstrzygnięciu mikst. W tie breaku pierwszego seta Amerykanie prowadzili 5-2, by przegrać pięć kolejnych punktów. Drugiego seta Williams oraz Isner pewnie wygrali 6:2 i o wszystkim zadecydować musiał super tie break. Żadna z par nie prowadziła w nim więcej niż dwoma punktami. Amerykanie wykorzystali drugiego meczbola, wygrywając 10-8.

Stany Zjednoczone mają w tym momencie dwa zwycięstwa w grupie „B”, podobnie jak reprezentacja Hiszpanii i o miejscu w finale Pucharu Hopmana zadecyduje bezpośrednia konfrontacja tych ekip.


Wyniki

Francja – USA 1-2
Jo-Wilfried Tsonga – John Isner 6:3, 6:2
Mathilde Johansson – Venus Williams 5:7, 4:6
M. Johansson, J. Tsonga – V. Williams, J. Isner 7:6(5), 2:6, 8-10

Brisbane: porażki Errani i Kvitovej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Turniej pań w Brisbane dostarczył dziś kolejnych niespodzianek. Na drugiej rundzie zmagania w imprezie zakończyły Sara Errani i Petra Kvitova. Pewne zwycięstwo odnotowała zaś Serena Williams.

Rozstawiona z numerem pięć Errani ulegał Danieli Hantuchovej 6:4, 1:6, 5:7, po dwóch godzinach oraz dwudziestu pięciu minutach rywalizacji. W decydującym secie aż dziewięć gemów kończyło się breakami.

– Uwielbiam grać w Brisbane – przyznała Hantuchova, która rok temu przegrała tu w finale z Kaią Kanepi. – Rok temu osiągnęłam tu finał, więc znów chcę odnotować dobry wynik. Koncentruje się na każdym kolejnym meczu. Dzisiaj był długi, trudny mecz przeciwko Sarze. Mieliśmy wiele długich wymian, a ja starałam się grać swoje. Na szczęście powiodło się.

Miejsca w ćwierćfinale nie zdołała wywalczyć rozstawiona z „szóstką” Petra Kvitova. Leworęczna Czeszka uległa Anastazji Pawliuczenkowej 4:6, 5:7. Był to siódmy mecz pomiędzy tymi tenisistkami i trzecie zwycięstwo Rosjanki.

– To fantastyczny początek roku dla mnie – przyznała po meczu szczęśliwa Pawliuczenkowa. – Grałyśmy ze sobą sześć czy siedem razy i zawsze były to ciężkie mecze. Dzisiaj byłam więc gotowa. Jestem naprawdę zadowolona, że tak przez to przeszłam. To nowy rok i nowa ja.

Równo godzinę trwał pierwszy w sezonie mecz Sereny Williams. Rozstawiona z numerem trzy Amerykanka pewnie wygrała z Alize Cornet 6:2, 6:2.


Wyniki

Druga runda singla:
Ksenia Pierwiak (Kazachstan, Q) – Urszula Radwańska (Polska) 3:6, 6:2, 7:6(6)
Serena Williams (USA, 3) – Alize Cornet (Francja) 6:2, 6:2
Daniela Hantuchova (Słowacja) – Sara Errani (Włochy, 5) 4:6, 6:1, 7:5
Petra Kvitova (Czechy, 6) – Anastazja Pawliuczenkowa (Rosja) 6:4, 7:5

Pierwsza runda debla:
S. Errani, R. Vinci (Włochy, 1) – D. Jurak, K. Marosi (Chorwacja) 6:2, 6:4
L. Huber, M. Martinez Sanchez (USA, Hiszpania, 2) – E. Birnerova, L. Hradecka (Czechy) 6:3, 6:3
A. Groenefeld, K. Peschke (Niemcy, Czechy, 4) – D. Cibulkova, N. Llagostera Vives (Słowacja, Hiszpania) 1:6, 6:4, 10-8
J. Gajdosova, O. Rogowska (Australia, WC) – N. Grandin, V. Uhlirova (RAP, Czechy) 6:4, 6:2

Radwańska: dlaczego nie sięgnąć po trofeum?

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska miała prawo do satysfakcji po swoim pierwszym meczu w Auckland. Polska tenisistka przyznała jednak, iż jej pojedynek z Gretą Arn nie był tak łatwy jak o tym świadczy wynik.

Radwańska wygrała dziś z doświadczoną Węgierką 6:2, 6:2, zapewniając sobie miejsce w drugiej rundzie turnieju w Auckland. Jej kolejną rywalką będzie utalentowana Rumunka – Simona Halep.

– Pierwszy mecz w nowym roku zawsze jest trudny. Szczególnie trudno było się przyzwyczaić do warunków tutaj panujących, gdyż w okresie przedsezonowym trenowałam na hali – stwierdziła po meczu Agnieszka Radwańska. – Moja przeciwniczka była też bardzo wymagająca. Wynik być może wskazuje na to, że było łatwo, ale mecze taki nie był. Było wiele zaciętej walki, długich gemów. Naprawdę musiałam walczyć o każdą piłkę.

– Naprawdę podoba mi się tutaj – dodała Polka. – To wspaniałe, że od pierwszej rundy są pełne trybuny.

Agnieszka Radwańska została też zapytana o swoje cele na ten tydzień. – Jestem tutaj po raz pierwszy, ale zawsze wychodząc na kort celuję w zwycięstwo. Na razie wszystko tutaj jest dobrze, dlaczego więc nie sięgnąć po trofeum? – zapytała retorycznie 23-letnia krakowianka.

Klaudia Jans-Ignacik zostanie mamą!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: Adam Nurkiewicz / Mediasport

Klaudia Jans-Ignacik nie będzie w tym roku uczestniczyć w rozgrywkach WTA. Znakomita polska deblistka, a zarazem korespondentka magazynu Tenisklub, jest bowiem w ciąży!

Na początku lipca 2011 roku Klaudia Jans-Ignacik poślubiła dziennikarza stacji Canal+ Bartosza Ignacika. Wczoraj, przy okazji noworocznych życzeń, tenisistka podała do publicznej wiadomości szczęśliwą nowinę.

– Kochani…życzę Wam wszystkiego czego tylko zapragniecie w nadchodzącym roku. Aby rok 2013 był jeszcze lepszy niż poprzedni. A mnie na korcie oczekujcie w roku…2014 ponieważ spodziewam się dziecka! Szczęśliwego!!! – napisała na swoim profilu facebookowym tenisistka.

W imieniu całej redakcji Tenisklub serdecznie gratulujemy i życzymy udanego powrotu na korty w 2014 roku!

Szarapowa rezygnuje z występu w Brisbane

/ Michał Jaśniewicz , źródło: eurosport.yahoo.com/własne, foto: AFP

Maria Szarapowa w ostatniej chwili wycofała się z turnieju Brisbane International. Rosjanka nie zaleczyła do końca kontuzji obojczyka.

Pod koniec grudnia Szarapowa zrezygnowała z występu w pokazowym spotkaniu z Caroline Wozniacki właśnie ze względu na uraz obojczyka. Do Brisbane wiceliderka rankingu jednak przybyła i jeszcze w poniedziałek wydawało się, iż zagra w meczu drugiej rundy (w pierwszej miała „wolny los”) przeciwko Jarmile Gajdosovej. Sytuacja uległa zmianie dziś.

– Mam zapalenie obojczyka. Mój doktor w Nowym Jorku powiedział mi, że przez tydzień nie mogę zbyt intensywnie trenować – stwierdziła Szarapowa podczas konferencji prasowej. – Szczerze mówić nie byłam w stanie trenować serwisu, mając świadomość, że coś mi dolega. Trenowałam tylko uderzenia z głębi kortu.

Pod znakiem zapytania stanął również występ Rosjanki w Australian Open, który rozpoczyna się już 14 stycznia. Ubiegłoroczna mistrzyni Roland Garros wierzy jednak, iż uda jej się wystąpić w Melbourne.

– Wciąż mam trochę czas na przygotowania do Australian Open – przyznała Szarapowa. – Jestem na właściwym torze, bardzo dobrze trenowałam, więc nie chcę narazić tego co wypracowałam w okresie przedsezonowym.

– Muszę mądrze postępować – dodała rosyjska tenisistka.

Maria Szarapowa zostanie zastąpiona w turniejowej drabince przez „szczęśliwą przegraną” Lesię Curenko.

Brisbane: dramatyczna porażka Urszuli Radwańskiej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Urszula Radwańska nie wykorzystała czterech meczboli i po epickiej batalii przegrała z Ksenią Pierwiak 6:3, 2:6, 6:7(6), w drugiej rundzie turnieju w Brisbane.

Reprezentantka Kazachstanu do turnieju głównego przedzierała się przez eliminacje, a w pierwszej rundzie niespodziewanie wyeliminowała Caroline Wozniacki (także po tie breaku trzeciego seta!).

Dzisiejszy mecz okazał się jeszcze bardziej dramatyczny. Obie tenisistki grały bardzo nierówno, często wchodziły w długie wymiany czekając na błąd rywalki, momentami popisywały się jednak również efektownymi „winnerami”.

W pierwszym secie sześć z dziewięciu gemów kończyło się breakami, a Pierwiak zakończyła partię podwójnym błędem. W drugim secie leworęczna tenisistka z Kazachstanu zdołała jednak ograniczyć ilość błędów, czego niestety nie można było powiedzieć o naszej tenisistce. W efekcie tego Radwańska przegrała 2:6.

Decydująca partia to już prawdziwy tenisowy horror. W piątym gemie Pierwiak jako pierwsza zdobyła przełamanie, ale Polka natychmiast straty odrobiła. Przy stanie 4:5 reprezentantka Kazachstanu obroniła trzy meczbole przy własnym podaniu (od 0-40). W jedenastym gemie to krakowianka zdołała zaś wyciągnąć z 15-40 i ostatecznie doszło do tie break.

Ten stał na naprawdę wysokim poziomie, chociaż nerwy i zmęczenie u obu zawodniczek były oczywiste. Pierwiak prowadziła w nim 3-1, Radwańska zdołała wygrać trzy kolejne piłki, ale na tym jej seria się skończyła i dalej szło „punkt za punkt”. Radwańska doprowadziła do czwartego meczbola przy wyniku 6-5 i własnym podaniu, jednak niestety popełniła stosunkowo prosty niewymuszony błąd. Następnie to Pierwiak doszła do pierwszego swojego meczbola i ona szanse wykorzystała. Ostatnia piłka w meczu to bardzo długa, niesamowita wymiana. Wydawało się, iż krakowianka ma już punkt wygrany, ale niezbyt precyzyjnie zagrała przy siatce i boleśnie się to na niej zemściło. Mecz trwał równo dwie i pół godziny.

W przyszły tygodniu Urszula Radwańska wystąpi w bardzo silnie obsadzonym turnieju w Sydney. Polka jako ostatnia zakwalifikowała się do turnieju głównego na podstawie rankingu.


Wyniki

Druga runda singla:
Ksenia Pierwiak (Kazachstan, Q) – Urszula Radwańska (Polska) 3:6, 6:2, 7:6(6)