Wyniki biało-czerwonych: 28 stycznia – 03 lutego

/ Tenisklub.pl , źródło: własne, foto:

Śledź na bieżąco wyniki polskich tenisistów występujących w rozgrywkach ATP, WTA, ITF oraz naszej utalentowanej młodzieży próbującej sił w turniejach z cyklu Tennis Europe!

Ostatnia aktualizacja: 03 lutego, godz. 00:05

NA GORĄCO:

Jan Zieliński wraz ze Szwajcarem Bodmerem przegrali finał debla w turnieju juniorskim w Sfax (grade 2).

 

 

 

 

 

 

 
 

 

 

 

 

""
WTA TOUR: The Open GDF SUEZ w Paryżu, Francja (Premier, 660 tys. dolarów)

Pierwsza runda singla:
Mona Barthel (Niemcy) – Urszula Radwańska 7:6(1), 6:0 (czytaj)

Pierwsza runda debla:
Kveta Peschke, Alicja Rosolska (Czechy, Polska, 4) – Tamira Paszek, Klara Zakopalova (Austria, Czechy) 3:6, 6:0, 10-8 (czytaj)

Ćwierćfinał debla: 
A. Pawliuczenkowa, L. Safarova – Kveta Peschke, Alicja Rosolska (Czechy, Polska, 4) 6:2, 6:3 (czytaj)

 

 

""
ITF Women’s Circuit: Vanessa Phillips Women’s tournament w Eilat, Izrael (75 tys. dolarów)

Pierwsza runa singla:
Julia Putincewa (Kazachstan, 1) – Paula Kania 6:2, 6:1 (czytaj)

Pierwsza runda debla:
P.Kania, R.Voracova (Polska, Czechy, 1) – P.Ozgen, C.Buyukakcay (Turcja) 6:1, 6:4
E.Switolina, A.Kudriawcewa (Ukraina, Rosja) – J.Jegiołka, W.Kapszaj (Polska, Ukraina) 6:3, 7:5

Ćwierćfinały debla:
E.Switolina, A.Kudriawcewa (Ukraina, Rosja) – P.Kania, R.Voracova (Polska, Czechy, 1) 7:6(7), 6:2

Pierwsza runda eliminacji:
Marta Domachowska (2) – bye
Justyna Jegiołka – Julia Kalabina (Rosja) 0:6, 7:6(5), 7:5

Druga runda eliminacji :
Aleksandra Artamanowa (Rosja) – Marta Domachowska (2) 7:5, 6:2 (czytaj)
Polina Lejkina (Rosja) – Justyna Jegiołka 7:5, 6:3 (czytaj)

 

""
ITF Women’s Circuit: McDonald’s Burnie International w Burnie, Australia (25 tys. dolarów)

Pierwsza runda eliminacji:
Zuzanna Maciejewska – bye

Druga runda eliminacji:
Jessica Moore (Australia, 4) – Zuzanna Maciejewska 7:5, 5:7, 6:3

 


""
ITF Men’s Circuit: MLP Cup 2013 w Nussloch, Niemcy (15 tys. dolarów)

Pierwsza runda eliminacji:
Mateusz Szmigiel – Adriano Quinti (Niemcy) 6:4, 6:3
Adam Majchrowicz – Maxim Renke (Niemcy) 7:5, 6:3

Druga runda eliminacji:
Andreas Vinciguerra (Szwecja, 5) – Mateusz Szmigiel 6:1, 6:3
Yann Marti (Szwajcaria, 8) – Adam Majchrowicz 7:6(4), 6:3

 

""
ITF Men’s Circuit: Isrotel Israel Futures 3 w Eilat, Izrael (10 tys. dolarów)

Pierwsza runda singla:
Norbert Gombos (Słowacja, 3) – Arkadiusz Kocyła 6:1, 4:6, 6:1

Pierwsza runda debla:
A.Kocyła, O.Lucak (Polska, Czechy, 4) – P.Fabian, N.Gombos (Słowacja) 3:6, 6:4, 10-6 

Ćwierćfinał debla:
A.Kocyła, O.Lucak (Polska, Czechy, 4) – L. Majsajdr, O. Vaculik (Czechy)  4:6, 6:3, 10-3

Półfinał debla:
O. Giacalone, C. Grassi (Włochy, 1) – A.Kocyła, O.Lucak (Polska, Czechy, 4) 6:1, 6:1

 

Pierwsza runda eliminacji:
Shonigmatjon Shofayziyyv (Uzbekistan) – Bogdan Dudzewicz 6:4, 6:2

 

""
ITF Women’s Circuit: Jolie Ville Golf F3 Women’s w Sharm El Sheikh, Egipt (10 tys. dolarów)

Pierwsza runda singla:
Marina Kachar (Serbia) – Katarzyna Kawa (4) 7:6(5), 7:6(9)

Pierwsza runda debla:
K.Kawa, N.Kołat – A.Rossetti, G.Talaba (Szwajcaria, Rumunia) 6:4, 6:0

Ćwierćfinał debla:
K.Kawa, N.Kołat – C. Jaeger, I. Kocher (Szwajcaria)

Pierwsza runda eliminacji:
Natalia Kołat (7) – bye
Agata Barańska (10) – bye

Druga runda eliminacji:
Valeria Bhunu (Zimbabwe) – Natalia Kołat (7) 6:0, 6:1
Agata Barańska (10) – Beatriz Morales Hernandez (Hiszpania) 6:2, 6:2

Trzecia runda eliminacji:
Valeria Bhunu (Zimbabwe) – Agata Barańska (10) 7:6(1), 6:1

 

""
ITF Men’s Circuit: Aegon GB Pro-Series Sheffield, Wielka Brytania (10 tys. dolarów)

Pierwsza runda eliminacji:
Joshua Page (W.Brytania) – Paweł Safuryn 6:3, 6:4
David Porter (W.Brytania) – Filip Plewiński 6:3, 6:2
Matteo Rigamonti (Włochy) – Sebastian Dąbrowski 6:0, 6:0

 

""
ITF Men’s Circuit: USTA Pro Circuit Men’s Futures Tournament at Palm Coast, Stany Zjednoczone (10 tys. dolarów)

Pierwsza runda eliminacji:
Mikołaj Borkowski – Rafael Gentil (Brazylia) 7:5, 6:1

Druga runda eliminacji:
Mikołaj Borkowski – Philippe Courteau (Kanada) 2:6, 6:2, 6:2

Trzecia runda eliminacji:
Spencer Papa (USA) – Mikołaj Borkowski 6:3, 6:4

""

ITF East African 18 & Under Junior Circuit 2013, Kenia (turniej juniorski, kategoria G4)

Pierwsza runda singla:
Mateusz Terczyński (8) – bye

Druga runda singla:
Mateusz Terczyński (8) – Joel Jones (Wielka Brytania, Q) 6:3, 6:7(6), 6:3

Trzecia runda singla:
Mateusz Terczyński (8) – Gian Marco Saccone (Włochy, Q) 6:2, 6:3

Ćwierćfinał singla:
Mateusz Terczyński (8) – Chen Hou-En (Tajwan) 6:4, 6:4

Półfinał singla:
Mateusz Tereczyński (8) – Alex Dominguez Soto (Hiszpania) 7:6(7), 6:4

Finał singla:
Alberto Romero De Avila Senise (Hiszpania) – Mateusz Terczyński (8) 7:5, 6:4

Pierwsza runda debla:
M.Terczyński, O.Janglin (Polska, Szwecja, 2) – bye

Druga runda debla:
M.Terczyński, O.Janglin (Polska, Szwecja, 2) – N. Adam, T. Meshuko (Sudan, Tanzania) 6:4, 6:1

Ćwierćfinał debla:
M.Terczyński, O.Janglin (Polska, Szwecja, 2) – F. Cuomo, G. Saccone (Włochy) 7:6(5), 7:5

Półfinał debla:
M.Terczyński, O.Janglin (Polska, Szwecja, 2) – J. Clarke, M. Mbithi (Wielka Brytania, USA, 4) 6:3, 7:6(4)

Finał debla:
M.Terczyński, O.Janglin (Polska, Szwecja, 2) – A.Dominguez Soto, A.Romero De Avila Senise (Hiszpania) 7:6(5), 6:3

 

""

KRKA Cup 2013, Słowenia (turniej juniorski, kategoria G4)

Pierwsza runda singla:
Peter Vajda (Słowacja, Q) – Michał Rolski 7:6(1), 6:1

Pierwsza runda debla:
M.Rolski, K.Kralj (Polska, Niemcy) – A.Germin, M.Spec (Słowenia) 3:6, 7:6(4), 10-6

Ćwierćfinał debla:
M.Rolski, K.Kralj (Polska, Niemcy) – P.Conkić, J.Zlobinsky (Serbia, USA, 1) 7:6(5), 7:6(1)

Półfinał debla:
A.Radinski, R.Sitar (Słowenia) – M.Rolski, K.Kralj (Polska, Niemcy) 4:6, 7:6(4), 10-6

 

""

""

11th SFAX ITF Junior Tournament, Tunezja (turniej juniorski, kategoria G2)

Pierwsza runda singla:
Jan Zieliński (8) – Edoardo Lamberti (Włochy) 6:4, 6:4

Druga runda singla:
Benjaming Bonzi (Francja) – Jan Zieliński (8) 4:6, 7:5, 6:3

Pierwsza runda debla:
J.Zieliński, A.Bodmer (Polska, Szwajcaria, 4) – M.Bugailiskis, G.Schoefberger (Litwa, Austria)  6:3, 6:1

Ćwierćfinał debla:
J.Zieliński, A.Bodmer (Polska, Szwajcaria, 4) – J.O’Mara, L.Roskilly (Wielka Brytania) 6:4, 6:1

Półfinał debla:
J.Zieliński, A.Bodmer (Polska, Szwajcaria, 4) – B. Bonzi, M. Janvier (Francja, 2) 6:4, 7:6(9)

Finał debla:
A.Cash, A.Sendegeya (Wielka Brytania, 3) – J.Zieliński, A.Bodmer (Polska, Szwajcaria, 4) 3:6, 6:1, 10-4

 

Plany startowe biało-czerwonych: luty.

O piórku, czekoladkach i Azarence, czyli podsumowanie męskiego finału Australian Open

/ Michał Jaśniewicz , źródło: marekfurjan.blox.pl, foto: marekfurjan.blox.pl

Turniej tenisowy Australian Open 2013 można uznać za zakończony. Ostatni mecz turnieju miał przyjemność śledzić z trybun wysłannik portalu Sport.pl – Marek Furjan. O czym pisze w swojej ostatniej korespondencji z Melbourne? O piórku, czekoladkach oraz o tym jak w zwycięstwie Serbowi pomogła Wiktoria Azarenka.

– Paradoksalnie, początek końca zaczął się dla Murraya w tie-breaku drugiego seta, kiedy po zepsutym pierwszym podaniu z nieba spadło ptasie piórko. Szkot zajął się usuwaniem go z kortu, a chwilę później w aut posłał także drugi serwis. Podwójny błąd wyprowadził Djokovicia na prowadzenie, którego czterokrotny już triumfator Australian Open nie oddał do samego końca. Jeżeli Djoković jest przesądny, może podziękować także Wiktorii Azarence. Białorusinka obserwowała u boku chłopaka pierwszy set dzisiejszego finału, a gdy opuściła trybuny (siedziała w 10-11 rzędzie, w tłumie), wynik stawał się dla Serba coraz lepszy – pisze na swoim blogu Marek Furjan.

Dziennikarz portalu Sport.pl opisuje również wydarzenia z konferencji prasowej tenisisty, którą mistrz Australian Open zakończył wręczeniem dziennikarzom czekoladek (to samo zrobił na zakończenie sezonu, po triumfie w ATP World Tour Finals).

Marek Furjan: Smak czekoladek od Djokovicia.

Djoković: pokazałem swój najlepszy tenis

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: australianopen.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković pokonał Andy’ego Murraya w finale Australian Open i trzeci raz z rzędu triumfował w turnieju. Serb przyznał po meczu, że wygrana przyszła mu trudniej, niż mogło to wyglądać.

Djoković pokonał Murraya 6:7(2), 7:6(3), 6:3, 6:2 i po raz czwarty zwyciężył w Australian Open (wyrównał tym samym rekord Andre Agassiego i Rogera Federera). Został przy okazji pierwszym tenisistą w erze open, któremu udało się zwyciężyć w Melbourne trzy razy z rzędu.

– Każdy turniej, zwłaszcza jeśli chodzi o turnieje Wielkiego Szlema, jest wyjątkowy. Każde zwycięstwo jest niesamowite. Bardzo ekscytujące. Czerpię z tego ogromną radość. Da mi to bardzo dużo pewności siebie na resztę sezonu, to na pewno – przyznał na pomeczowej konferencji prasowej Serb, odnosząc się do tego, co czuje po sięgnięciu po historyczny triumf.

Pojedynek Djokovicia z Murrayem wyrównany był tylko w dwóch pierwszych partiach. Potem inicjatywa zdecydowanie przeszła na stronę lidera światowego rankingu, który wyraźnie lepiej radził sobie z trudami finałowego starcia.

– Pierwsze dwa sety trwały dwie godziny i 20 minut. Myślę, że to wystarczająco świadczy o intensywności dzisiejszego meczu. Ale spodziewałem się tego. Wiedziałem, że będzie to fizycznie bardzo wymagające spotkanie, że będzie sporo długich wymian. Wiedziałem, że muszę się trzymać. Udało się. Było kilka momentów zwrotnych w meczu. Jeden z nich był w drugim gemie drugiego seta, kiedy przegrywałem 0:40. Spudłował kilka uderzeń, a mnie udało się utrzymać podanie. To mógł być kluczowy moment. Po tym czułem się znacznie lżej psychicznie i byłem bardziej pewny na korcie niż na w pierwszym secie – oznajmił Serb.

Zapytany o klucz do wygranej, Djoković powiedział: – Próbowałem być bardziej agresywny. Szukałem wygrywających uderzeń, szczególnie w trzecim i czwartym secie. Starałem się często ruszać do siatki. Wychodziło to całkiem nieźle. Musiałem być tym, który będzie dyktował warunki gry. Jestem bardzo zadowolony, że pokazałem swój najlepszy tenis.

Sześciokrotny triumfator turniejów wielkoszlemowych został po spotkaniu porównany do Agassiego, który także największe sukcesy w karierze święcił, grając w Melbourne. Serb wykazał się jednak sporą ostrożnością przy porównywaniu się do legendy tenisa.

– Podobieństwo widzę w sposobie ubierania się. On lubił kolorowe ubrania, ja także uwielbiam kolory. To jest z pewnością jakieś podobieństwo. On jest zawodnikiem, który nie tylko zmieniłem samą grę, ale i sposób postrzegania tenisa. Jest legendą sportu. Odniósł mnóstwo sukcesów. Wygrał wszystko. Był, moim zdaniem, jednym z pierwszych graczy operujących z końcowej linii. Większość zawodników przed nim grała serve and volley. Od niego zaczęli pojawiać się zawodnicy, którzy wygrywali turnieje, grając z końcowej linii. Było więc dla mnie ogromnym wyróżnieniem otrzymanie nagrody z jego rąk – powiedział Djoković.

Wiele pytań dotyczyło celów Serba na resztę sezonu. Zwycięzca Australian Open chętniej jednak opowiadał o planach na najbliższe dni.

– Priorytetem dla mnie jest nacieszenie się z tej wygranej. Nie ma się zbyt wielu okazji w życiu, żeby wygrywać w Wielkim Szlemie. W tenisie jest to szczyt ambicji i sukcesu. Będę więc cieszył się tym przez kilka najbliższych dni, razem z ludźmi, których kocham najbardziej: rodziną, przyjaciółmi, moją ekipą. Potem pomyślę o reszcie sezonu. Zbliża się Puchar Davisa, gdzie przyjdzie mi grać na kortach ziemnych w hali. Zapowiada się sporo zabawy – wyznał.

– Bycie profesjonalnym tenisistą jest niezwykłą przygodą, jestem tego świadomy. Dlatego staram się być radosnym, uśmiechniętym i czerpać jak największą radość z tego, co robię – powiedział Djoković na koniec konferencji, a niedługo później, zgodnie z tradycją zapoczątkowaną podczas turnieju Masters w Londynie, poczęstował wszystkich uczestników konferencji czekoladkami.

Eilat: szybka porażka Domachowskiej

/ Jarosław Skoczylas , źródło: własne, foto: AFP

Marta Domachowska i Justyna Jegiołka odpadły w drugiej rundzie eliminacji do turnieju głównego Vanessa Phillips Women’s Tournament (pula nagród 75 tysięcy dolarów), który rozgrywany jest w malowniczym izraelskim mieście Eilat.

Domachowska, która była rozstawiona w eliminacjach z numerem 2., zmierzyła się z 20-letnią Rosjanką, Aleksandrą Artamonową (334 WTA). Niespodziewanie w dwusetowym pojedynku wyraźnie lepsza okazała się rywalka naszej zawodniczki, wygrywając ostatecznie 7:5, 6:2. Warszawianka, która 16 stycznia skończyła 27 lat, przed tygodniem doszła do drugiej rundy turnieju we Francji o puli nagród 25 tysięcy dolarów.

Do decydującej rundy kwalifikacji nie udało się również awansować drugiej z Polek, Justynie Jegiołce (388 WTA). Po wczorajszym zwycięstwie z Julią Kałabiną, kolejną rywalką naszej tenisistki była również Rosjanka, Polina Leikina (594 WTA). 18-latka z Moskwy, która trzy lata temu zajmowała 25. miejsce w rankingu ITF, oddała Polce osiem gemów, wygrywając spotkanie w dwóch setach.

Jedyną nasza reprezentantką w turnieju głównym będzie zatem Paula Kania, która zajmuje obecnie 218. pozycję w rankingu WTA. 20-letnia tenisistka z Sosnowca nie miała jednak szczęścia w losowaniu i w pierwszym swoim pojedynku w tym roku zmierzy się z najwyżej rozstawioną Julią Putincewą (122 WTA). Reprezentująca barwy Kazachstanu zawodniczka, dotarła niedawno do drugiej rundy Australian Open.

W turnieju deblowym zobaczymy dwie nasze zawodniczki. Paula Kania wraz z Czeszką Renatą Voracovą będą najwyżej rozstawionym duetem i w pierwszej rundzie zmierzą się z Turczynkami, Pemrą Ozgen i Caglą Buyukakcay. Z kolei Justyna Jegiołka w parze z Ukrainką Weroniką Kapszaj zmierzą się z Ałłą Kudriawcewą i Eliną Switoliną.

 


Wyniki

Druga runda eliminacji singla:
Aleksandra Artamonowa (Rosja) – Marta Domachowska (Polska, 2) 7:5, 6:2
Polina Leikina (Rosja) – Justyna Jegiołka (Polska) 7:5, 6:3

 

Szczygielska i Dembek najlepsi wśród kadetów

/ Jarosław Skoczylas , źródło: własne, foto: pzt.pl

Dorota Szczygielska reprezentująca barwy SKT Sopot i Michał Dembek występujący w barwach KS Warszawianki Warszawa, zdobyli złote medale w Halowych Mistrzostwach Polski kadetów, które rozgrywane były w hali MOSIR-u w Pabianicach.

Zwycięstwo Szczygielskiej w turnieju dziewcząt jest sporą niespodzianką, bowiem zaledwie 14-letnia tenisistka nie była wymieniana w gronie faworytek. Dodać należy, że w turnieju dziewcząt startowały starsze i bardziej doświadczone zawodniczki, m.in. Magdalena Fręch (ŁKT Łódź), Aleksandra Buchla (KS Warszawianka Warszawa) czy Elżbieta Iwaniuk (AZS Poznań).

Nie przeszkodziło to jednak tenisistce z Sopotu w odniesieniu końcowego zwycięstwa. W meczu finałowym Szczygielska w dwusetowym i wyrównanym pojedynku pokonała rewelację niedawnego Magnolia Cup, 14-letnią Oliwię Szymczuch (KS Grzegórzecki Kraków). Tenisistka z Krakowa mogła się jedynie zadowolić złotym medalem w turnieju deblowym.

W turnieju chłopców obyło się bez niespodzianek. Zgodnie z oczekiwaniami – w półfinałach turnieju singlowego zameldowali się czterej najwyżej rozstawieni zawodnicy, a w finale zagrali Hubert Hurkacz (turniejowa „jedynka”, KKT Wrocław) i Michał Dembek (turniejowa „dwójka”, WKT Mera Warszawa). Spotkanie finałowe przyniosło kibicom wiele emocji.

Pierwszy set pojedynku w stosunku 6-3 wygrał wyżej notowany Hurkacz. Dwa kolejne sety były już znacznie bardziej wyrównane i lepszy w nich okazał się 15-letni Dembek. Tenisista WKT Mery Warszawa w dwóch pierwszych startach tego sezonu bardzo dobrze zaprezentował się w juniorskim Belgrade Open (półfinał) i Magnolia Cup (ćwierćfinał).

W turnieju deblowym chłopców wynik był odwrotny do turnieju singlowego – złoto zdobyli Hubert Hurkacz i Mateusz Lipiński, a srebro Michał Dembek i Patryk Królik.

 


Wyniki

Finał singla dziewcząt:
Dorota Szczygielska – Oliwia Szymczuch 6:4, 7:6(4)

Finał singla chłopców:
Michał Dembek – Hubert Hurkacz 3:6, 6:4, 7:5

Finał debla dziewcząt:
P.Polańska, O.Szymczuch – W.Nosek, A.Sierzputowska 6:2, 6:1

Finał debla chłopców:
H.Hurkacz, M.Lipiński – M.Dembek, P.Królik 6:2, 6:1

 

Murray: niewiele mi zabrakło

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: australianopen.com/własne, foto: AFP

Andy Murray trzeci raz w karierze poległ w finale Australian Open, przegrywając z Novakiem Djokoviciem 7:6(2), 6:7(3), 3:6, 2:6. Na pomeczowej konferencji prasowej Szkot nie wydawał się jednak rozczarowany porażką.

Dziennikarze najczęściej pytali Murraya o to, jaki wpływ na jego postawę na korcie miały pęcherze na stopach, które dokuczały mu w trakcie finału, a także ciężki półfinałowy pojedynek z Rogerem Federerem.

– Pęcherze mi nie przeszkadzały. Po prostu nieco bolało, kiedy biegałem. Ale nie jest to coś, przez co można zrezygnować. Po prostu boli, kiedy biegasz – wyjaśnił lapidarnie, po czym odniósł się do zmęczenia po starciu ze Szwajcarem. – Czułem się nieco sztywny. To był czterogodzinny mecz. Po takim nie budzisz się następnego dnia i czujesz idealnie. To był pewnie najdłuższy mecz, jaki rozegrałem od sześciu miesięcy. Dzisiaj czułem się jednak lepiej. Dobrze się zregenerowałem. Nie było to problemem. Rozpocząłem mecz dobrze i przez cały czas nieźle się poruszałem.

Murray, dla którego była to już trzecia porażka w finale Australian Open (wcześniej przegrywał decydujące o tytule mecze w latach 2010-2011), nie wydawał się szczególnie smutny z powodu przegranej. Zaznaczył natomiast, że ostatnie miesiące są najlepszymi w jego karierze.

– Jest kilka powodów, dla których w ostatnim czasie czuję się dobrze. W ciągu ostatnich miesięcy grałem najlepszy tenis w swoim życiu. Osiągnąłem finał Wimbledonu, wygrałem igrzyska, wygrałem US Open. Tutaj też byłem blisko wygranej. Niewiele mi zabrakło – powiedział, po czym dodał: – Czuję się bardziej komfortowo. Kiedy wychodziłem na finał US Open, byłem bardzo zdenerwowany. Miałem mnóstwo wątpliwości. Dzisiaj wyszedłem na kort i czułem się spokojny od samego początku. Na tym poziomie o zwycięstwie może zadecydować kilka punktów. Miałem okazję na początku drugiego seta. Zmarnowałem ją. Kiedy Novak miał swoją szansę pod koniec trzeciego, wykorzystał ją.

Dziennikarze ciekawili byli także tego, jak na porażkę Murraya zareagował Ivan Lendl, szkoleniowiec Szkota. Ośmiokrotny triumfator turniejów wielkoszlemowych wykazał się charakterystyczną dla siebie powściągliwością.

– Powiedział: „Pech”. Tylko tyle. Nie ma co wdawać się w detale dwie minuty po zakończeniu meczu. Spędzimy na analizie trochę czasu później. Kiedy rozpocznę treningi w Stanach Zjednoczonych, porozmawiamy nie tylko o tym meczu, ale o całym początku roku i rzeczach, nad którymi muszę popracować – wyjaśnił finalista Australian Open.

Na konferencji pojawił się także polski akcent. Brytyjczyk wspomniał bowiem o Jerzym Janowiczu, z którym przed paroma miesiącami przegrał w turnieju w Paryżu. Szkot zwrócił uwagę na to, że do tenisowej czołówki dobijają coraz wyżsi gracze.

– Zawodnicy są coraz wyżsi, z roku na rok. Są Isner, Raonic, Janowicz – on jest wielkim facetem. Wygląda na to, że to jest kierunek, w jakim zmierza tenis. Ja oczywiście już nie urosnę, więc mam nadzieję, że w ciągu najbliższych kilku lat nie zmieni się to za bardzo – powiedział Murray.

Australian Open: gospodarze mają swój tytuł

/ Jarosław Skoczylas , źródło: własne, foto: AFP

Jarmila Gajdosova i Matthew Ebden obronili honor Australii i zdobyli tytuł w turnieju miksta tegorocznego Australian Open. W rozegranym dzisiaj spotkaniu finałowym pokonali reprezentantów Czech, Lucie Hradecką i Frantiska Cermaka.

Tegoroczny turniej mikstowy w Melbourne Park przyniósł sporo niespodzianek – w finale bowiem zagrały dwie nierozstawione pary. Nieco lepsze wrażenie w poprzednich spotkaniach pozostawili po sobie reprezentanci gospodarzy, którzy wyeliminowali m.in. Jelenę Wiesninę i Leandera Paesa oraz Nadię Pietrową i Mahesha Bhupathiego. Czeska para za to okazała się lepsza w półfinale od Marcina Matkowskiego i Kvety Peschke.

W dzisiejszym finale wyraźnie lepsi okazali się Gajdosova i Ebden, którzy popełniali zdecydowanie mniej błędów od swoich rywali. Hradecka i Cermak w dwusetowym pojedynku popełnili siedem podwójnych błędów serwisowych i cztery razy stracili swoje podanie. Australijczycy grali za to bardzo skutecznie, notując na swoim koncie aż 30 wygrywających uderzeń, przy jedynie dwunastu niewymuszonych błędach.

Zwycięstwo w turnieju miksta Australian Open, jest dla Jarmily Gajdosovej i Matthew Ebdena jednym z największych sukcesów w dotychczasowej karierze. Za zwycięstwo w całych zawodach zainkasują premię finansową po blisko 68 tysięcy dolarów.

 


Wyniki

Finał miksta:
J.Gajosova, M.Ebden (Australia) – L.Hradecka, F.Cermak (Czechy) 6:3, 7:5

 

Australian Open: Djoković mistrzem po raz czwarty!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne, foto: AFP

Novak Djoković zdobył szósty wielkoszlemowy tytuł. W Melbourne wygrał po raz trzeci z rzędu, co nigdy nikomu dotąd się nie udało. W finale pokonał Andy’ego Murraya 6:7(2), 7:6(3), 6:3, 6:2.

KONIEC I to już koniec. Nie tylko tego meczu, ale i całego turnieju. Dziękujemy za wspólnie spędzone dwa tygodnie i wspólnie nieprzespane noce. Do Melbourne wrócimy za rok, a teraz ruszamy dalej. Zostańcie z Tenisklub.pl!

PODSUMOWANIE Djoković dołożył szósty wielkoszlemowy tytuł do swojej kolekcji i potwierdził swoją dominację w męskich rozgrywkach. Nie zrobił tego dziś w najlepszym stylu, ale zwycięzców się nie sądzi. Trzeba jednak być sprawiedliwym i przyznać, że tegoroczny finał nie zachwycił. Obfitował w błędy, których łącznie było aż 107, a efektownych akcji i tenisowych perełek było jak na lekarstwo. Ale może po prostu za bardzo przyzwyczailiśmy się do kosmicznych pojedynków między wielką czwórką i zaczynamy wybrzydzać, gdy raz na jakiś czas zagrają nieco mniej widowiskowo.

DEKORACJA Djoković też nie silił się na złote myśli. Dorzucił tylko radość ze zwycięstwa. No tak, Murray tego akurat powiedzieć nie mógł.

DEKORACJA Murray idealnie wpisał się w schemat. Gorące podziękowania dla Djokovicia i jego teamu, dla własnego teamu, kibiców i sponsorów. "Do zobaczenia za rok".

A oto potwierdzenie moich wcześniejszych słów o Djokoviciu
""
(źródło: AFP)

DEKORACJA Pan z KIA żałuje, że turniej mógł wygrać tylko jeden tenisista. Do dziś nie widzę sensu tego stwierdzenia.

DEKORACJA Na ceremonii dekoracji pojawił się Andre Agassi. To właśnie w Melbourne Amerykanin wygrał swój ostatni wielkoszlemowy turniej. Dokładnie 10 lat temu. Z Rainerem Schuettlerem.

DEKORACJA Zaczynamy dekorację. Zostaniemy na nią, może zawodnicy powiedzą coś więcej poza podziękowaniami dla siebie, sponsorów i kibiców. Chociaż, nie oszukujmy się, nadzieja jest nikła.

KONIEC Za chwilę dekoracja. Djoković dał upust swojej radości tańcem i rykiem lwa z niezwykle szeroko otwartymi ustami. Murray siedzi i myśli.

Z galerii min Murraya:
""
(źródło: AFP)

6:3 Djoković miał sporo szczęścia w ostatnim gemie. Zaczął cudować – zabawa pod siatką w efektownego stop woleja i strzał w ciemno z drajw woleja dokładnie tam, gdzie stał rywal – kosztowały go dwa punkty. Potem trafił smeczem po taśmie, aż wreszcie przeprowadził dwie porządne akcje, które wygrał zasłużenie. Murray biegał tak, jakby dostał nowe nogi, ale nie mógł nic zrobić.

DJOKOVIĆ MISTRZEM AUSTRALIAN OPEN! Pierwszym w historii, który wygrywa w Melbourne trzy razy z rzędu.

5:2 Djoković tylko trochę się starał w tym gemie. Będzie zatem kończył swoim podaniem.

5:1 Na dzień dobry Djoković tak się odchylił przy forhendzie, że dołożył kolejny niewymuszony błąd. Kolejny punkt też powędrował na konto Murraya i można było nieśmiało mieć nadzieję na jakiś zwrot. Djoković chce już spać i na żadne zwroty nie ma ochoty.

4:1 Przełamanie! Zmierza to w jedną stronę. Djoković jest rozluźniony, Murray walczy, ale ewidentnie kończy mu się paliwo. Wygląda na to, że przeszkadza mu też stopa, bo najwięcej błędów Szkot popełnia z powodu złego ustawienia bądź kiepskiego poruszania się po korcie. Mimo tego, to chyba najlepszy fragment meczu. Serb szaleje w ofensywie i defensywie, a Murray daje z siebie, ile może.

3:1 Kolejnymi błędami Djoković zachęcił nieco Murraya do walki w tym gemie. W najważniejszym momencie dwa razy z rzędu pomylił się jednak Szkot.

2:1 Przełamanie! Murray wygląda coraz słabiej fizycznie. Może i ciągle boli go stopa. Przy 15-30 Szkot został ukłuty świetnym forhendem po linii, po którym o mały włos nie zjadł ze złości swojej pięści. Pierwszego break pointa obronił serwisem, drugiego przegrał po dłuższej wymianie.

1:1 Teraz nieoczekiwanie szanse miał Murray. Też prowadził 30-0 przy podaniu rywala. Break pointa doczekał się jednak dopiero pod koniec i tylko jednego. Od tego momentu Djoković trzykrotnie świetnie zaserwował i Murray o wszystkim musiał błyskawicznie zapomnieć.

0:1 Było już 0-30, Djoković już witał się z gąską, a Murray już chciał mówić: mam dość. Ale to była tylko zmyłka. Pomógł serwis, trochę szczęścia i rywal. Przy równowadze Szkot świetnie zaserwował, zaatakował bekhendem i popędził do siatki. Djoković z pozycji a’la Clijsters zagrał kapitalne minięcie pod nogi. Murray jednak zza siebie odpowiedział tak idealnym półwolejem za siatkę, że ręce same składały się do oklasków.

Nie wiem, czy ta pani będzie miała jeszcze okazję do takiego uśmiechu. Murray został przełamany w najgorszym możliwym momencie i może go to trochę załamać. Może, ale nie musi. Pierwsze minuty czwartego seta rozwieją tę wątpliwość.
""
(źródło:
 AFP)

6:3 2-1 dla Djokovicia. Bardzo dobry serwis, skutecznie zakończona następna ostrożna wymiana, jeszcze jedno udanie podanie i… jeszcze jedno załatwiły sprawę.

5:3 Z powodzeniem mógłbym zastąpić wróżbitę Macieja. Przełamanie! Obaj tenisiści się trochę ze sobą pieszczą. Żaden nie chce zaryzykować. Pierwszą, długą wymianę Djoković skończył precyzyjnym forhendem. Potem Murray wpadł na pomysł drop shota. Pomysł średni. Wykonanie jeszcze gorsze. Serb dobiegł, odegrał, i poprawił wolejem. Co prawda na rakietę Szkota, ale ten i tak nie skontrolował piłki. Chwilę potem kończący forhend Djokovicia dał mu trzy break pointy. Dwa zmarnował, ale przy ostatnim Murrayowi nie pomogła siatka.

4:3 Do przełamań w tym meczu jest tak daleko jak z Warszawy do Krakowa. Z doświadczenia wiem, że po takim stwierdzeniu jak na złość jest inaczej, także spodziewam się breaka w następnym gemie.

3:3 Gdy już Djoković przegrał trzy pierwsze piłki, wziął się do roboty. Świetnym półwolejem z końcowej linii zaskoczył Murraya, a potem Murray po dość rozpaczliwym (ale całkiem niezłym) returnie Djokovicia uznał, że nie trzeba się wycofać, aby zagrać precyzyjny forhend. Szybko się przekonał, w jakim dużym jest błędzie. Przy trzeciej piłce na skończenie gema zaserwował już na tyle dobrze, że nic więcej robić nie musiał.

3:2 Kolejny szybki gem. Murraya boli. A oto dowód, że boleć ma prawo.
""
(źródło:
 AFP)

2:2 Wiem, że się powtarzam, ale powtarza się też Djoković. Najpierw z całkowicie niezrozumiałych przyczyn władował bekhend w siatkę. Tłumaczył sam sobie dobitnie, co zrobił źle, ale nie wiem, czy zrozumiał. Dołożył slice’a w aut, a gema podsumował tak nieudanym skrótem, że aż smutno było patrzeć.

2:1 Status quo zachowany. Djoković utrzymuje serwis, choć nie byłby sobą (dzisiaj), gdyby po drodze nie zrobił błędu.

1:1 Patrząc na Djokovicia w defensywie, przypomniała mi się Kim Clijsters. Serb niebywale ślizga się po korcie i jest bliski zrobienia takiego szpagatu, jakie niegdyś prezentowała nam Belgijka. Dwojenie się i trojenie w defensywie nie doprowadziło go jednak do wygrania gema.

1:0 Djoković utrzymuje dobrą dyspozycję z końcówki seta. Posłał dwa asy, zauważył, że Murray narzeka na stopę i od razu to wykorzystał.

0:0 Murray skorzystał z krótkiej przerwy medycznej, aby poprawić stan swojej stopy, na której ma okropne odciski. Trzeci set już się rozpoczął. Szkot ma minę, jakby… no, nieprzyjemną minę ma. Chyba go trochę boli.

12:00
Statystyki są bezlitosne i pokazują, że widywaliśmy już ładniejsze mecze. Ci, co nie wierzą liczbom, wystarczy, że zerkną w telewizor. 40 niewymuszonych błędów ma na koncie Serb, 23 Szkot. Po pierwszym podaniu zdecydowanie więcej punktów wygrywa Murray (88% – 74%), a obaj trafiają niemal równo. Świetny wynik w akcjach przy siatce notuje Djoković (85%), ale nie do końca wierzę temu, kto twierdzi, że był w tych okolicach kortu już aż 27 razy.

Tiebreak
7-3 I już. Niechlujny slice Murraya. 1-1.
6-3 Djoković dominował w wymianie, ale ryzykować nie chciał. Raz jednak forhendem trochę przyspieszył. Wystarczyło. Piłki setowe dla Serba.
5-3
Standardowy dziś błąd Djokovicia. Forhend za linią końcową.
5-2
Dobry serwis Djokovicia. Coraz bliżej wyrównania w setach, ale to ciągle tylko jeden minibreak.
4-2
Długa wymiana. Nikt nie chciał się pomylić. Pomylił się Murray. Chyba on sam nie wie, jak to możliwe, co udowodnił krótkim słowem na "f", które zacytować będziemy mogli dopiero po 23.
3-2
Minibreak. Podwójny błąd serwisowy Murraya.
2-2
Kolejny aut. Tym razem Djokovicia.
2-1
Forhend Murraya ląduje w siatce.
1-1
Murray zakwestionował serwis Djokovicia. Nie miał racji.
0-1
Punkt otwarcia dla Murraya.

6:6 
Murray zaczął od świetnego, niskiego ataku slicem. Djoković nie mógł zrobić nic tylko podnieść piłkę wprost na rakietę nadlatującego do siatki Szkota. Zdając sobie sprawę, jak ważny to moment partii i meczu, Serb się skoncentrował, przyspieszył i wyrównał, chociaż popełnił po drodze podwójny błąd.

5:6 Djoković próbuje wszystkiego. W tym gemie grał odważnie. Przyniosło mu to dwa punkty, jeden wygrany po naprawdę ładnej akcji. Co z tego, skoro finał był taki, że nogi zostawił na trybunach i będąc źle ustawionym wpakował bekhend w siatkę.

5:5 Murray chyba naoglądał się meczów Agnieszki Radwańskiej, bo kierunek zagrań rywala przewiduje dziś prawie tak dobrze, jak Polka. Raz zaowocowało to efektownym minięciem, chociaż nie można nie zaznaczyć, że Djoković wykazał się zdecydowanie za dużym optymizmem, wędrując do siatki po takim a nie innym forhendzie. Potem Szkot był bliski znalezienie celnej odpowiedzi na smecz Serba. W końcówce Djoković przycisnął i wybił Murrayowi jakiekolwiek punkty z głowy.

4:5 Za szybko grają. Nie nadążam. Na sucho. Szkot tak mocno się w tym gemie mobilizował i tak często zaciskał pięść, krzycząc przy okazji "come on", że śmiem przypuszczać, iż planuje za chwile dokonać przewrotu w meczu.

4:4 Djoković zaczął od wolnej wymiany, w której w końcu wyłożył piłkę rywalowi. No to Murray skorzystał i zaatakował forhendem po linii. Potem powinno być 0-30, ale Szkot władował piłkę w siatkę i wydał z siebie okrzyk rozpaczy, po czym jeszcze zdążył mieć o coś do kogoś pretensje. Potem rządził już Djoković. Najpierw wykazał się świetnym refleksem przy siatce, a potem dopomógł Murray.

Z teki rzetelnego statystyka Djoković ma na koncie już 36 niewymuszonych błędów. Nie wiem, czy sam Serb pamięta, kiedy miał tyle w całym meczu. Uderzeń kończących zanotował 21. Murray na remis. Po 17.

3:4 Ale przy swoim podaniu Murray nadal robi swoje. Djoković nie ma wesołej miny. My też, bo mecz jest wyjątkowo słaby.

3:3 Djoković ciągle bardziej walczy sam ze sobą niż z rywalem. Ma fragmenty lepsze, ma gorsze, ale nadal nie traci dystansu. Murray sprawia wrażenie, jakby mu to pasowało i miast przycisnąć Serba i go przełamać, podejmuje czasami bardzo dziwne decyzje taktyczne.

"Kolejny aut? No nie gadaj!"
""
(źródło: AFP)

2:3 Djoković nie umie na razie zachwycić publiczności umiejętnościami tenisowymi, próbuje więc piłkarskimi. Idzie mu znacznie lepiej, co udowodnił pięknym wolejem z lewej nogi prosto w trybuny. Nie pomogło mu to jednak w zdobyciu gema.

2:2 Nie do końca Djoković sobie poradził ze słabościami. Słabości, na jego szczęście, ma też Murray i trochę mu pomógł wyrównać na po dwa. Akcji kończonych błędami jest jednak ciągle dużo i ciągle więcej niż tego, na co wszyscy czekamy.

2:1 Murray zauważył, że nie ma żartów i że kryzys Djokovicia minął. Serb wrócił do normalnej gry, chociaż to ciągle nie jest gra wybitna. Szkot prowadził 30-0, stracił przewagę szybko, ale końcówka była jego.

1:1 Wiadomo było, że w końcu kryzys Serba minie. Po trzech pierwszych punktach nikt chyba nie pomyślał, że to będzie teraz. Djoković jak w transie wyrzucał kolejne piłki, dając w prezencie rywalowi trzy break pointy. I potem wszystko się zmieniło. Najpierw udany drajw wolej, potem pomoc ze strony Murraya, aż wreszcie udana akcja forhendowa dały mu równowagę. Przewagę wypracował sobie po wygrywającym forhendzie! Pierwszej szansy na skończenie gema jeszcze nie wykorzystał, ale drugą już tak. Strzelił forhendem (i znów trafił!), a skończył akcję efektownym drop shotem.

Cały komentarz do niemocy Djokovicia.

""
(źródło: AFP)

0:1 Istnieje niebezpieczeństwo, że sędziowie zedrą sobie gardło. Częstotliwość okrzyków "aut!" po zagraniach Djokovicia jest zatrważająca. Serb kontynuuje serię błędów i jedyne, co jest w stanie na razie zrobić, to rozłożyć bezradnie ręce. As Murraya kończy gema na sucho.

0:0 Drugi set – start.

10:56 Nie odważyłbym się napisać, że oglądamy piękny mecz. 37 niewymuszonych błędów w jednej partii to dość sporo, jak na dwóch czołowych tenisistów świata. Szczególnie często myli się Djoković, który pod koniec całkowicie się już rozregulował. Murray miał problemy z serwisem, ale z każdą chwilą trafiał częściej i robił z tego większy użytek.

Tiebreak
2-7 Strzał na całego Djokovicia. W aut. Pierwszy set, Murray!
2-6 Strzał na całego Djokovicia. Na linii.
1-6 
Wyrzucający serwis. Powtórka z forhendu w to samo miejsce. Pięć piłek setowych.
1-5 
Djoković chyba zapomniał, jak należy grać forhend. Znowu aut.
1-4 
Długa wymiana zakończona smeczem Djokovicia na słowo honoru. W linię.
0-4 
Najlepsza forma Murraya przyszła w najważniejszym momencie. Djoković w głębokiej defensywie.
0-3 
Kolejny strzał w aut Djokovicia.
0-2 
Świetna akcja Murraya. Precyzyjnymi zagraniami rozgonił Djokovicia po korcie i skończył akcję forhendem po linii.
0-1
Podwójny błąd Djokovicia. Podwójne jęknięcie ze złości.

6:6 Djoković przez połowę gema sprawiał wrażenie, jakby nie chciał tie breaka. Potem popełnił jednak dwa niewytłumaczalne błędy, a as Murraya zakończył sprawę.

6:5
Realizator skupił się na wyszukiwaniu skutków bliskiego spotkania Djokovicia z kortem. I znalazł. Serb ma starty naskórek na kolanie i łokciu, ale nie przeszkadza mu to ani trochę w niczym, co udowodnił wygrywając kolejnego gema do 15, popełniając po drodze pierwszy podwójny błąd serwisowy.

5:5 
Murray wreszcie nie musiał bronić się przed przełamaniem. Pomógł mu w tym Djoković.

A tak Djoković walczył o piłkę na kolanach i łokciach
""
(źródło: AFP)

5:4 Djoković znów dość pewnie wygrywa swojego gema przy niemałej pomocy rywala. Murray najpierw dostał prezent od Djokovicia, bo piłka odbiła się wysoko na taśmie, ale zmarnował go, wymyślając drop shota. Potem bekhendem o mały włos nie ustrzelił kogoś na trybunach. Djoković też się dwa razy pomylił, ale jak trzeba było już kończyć, to posłał asa.

4:4 Murray dołożył piątego break pointa do tych obronionych. Szkot znów się męczył przy swoim podaniu. Serwis pomagał mu niespecjalnie, chociaż w kluczowych momentach akurat dał o sobie znać.

4:3 Murray mógł, i co tu dużo mówić, powinien prowadzić 30-15 przy podaniu rywala. Djoković znów jeździ po korcie jak po lodowisku, co w końcu kosztowało go przywitanie się z podłożem. Jego waleczność została doceniona chyba i przez Murraya, który miast skończyć akcję, wyłożył piłkę Serbowi, który błyskawicznie powstał. Dwie następne akcje także padły łupem Djokovicia i Serb znowu o gema z przodu.

3:3 Jest pierwsza perełka! Djoković, leżąc na korcie, wygrał punkt!

3:3 Poprzednie swoje gemy Murray wygrywał w czterech akcjach, teraz potrzebował dwunastu. Szkot obronił po drodze cztery break pointy, chociaż prawdę mówiąc, powinien podziękować rywalowi, że ten nie chciał ich wykorzystać. Murray zaprasza Djokovicia do długich wymian, co w wielu sytuacjach kończyło się dla niego niespecjalnie radośnie. Radośni za to jesteśmy my, bo oglądamy coraz ciekawszy mecz.

3:2 Chyba się zaczyna. Po dwóch pierwszych piłkach można było przypuszczać, że będzie jak w poprzednich gemach, ale po chwili zrobiło się po 30. Zaniepokojony Djoković podkręcił tempo i zdobył przewagę, którą roztrwonił strzelając forhendowym drajw wolejem w korytarz deblowy, co było jego ósmym niewymuszonym błędem. Murray ma 2. Ostatnia akcja była pierwszą, po której widownia wstała z miejsc. Cierpliwy Szkot długo spokojnie przebijał, aż w końcu przyspieszył forhendem po krosie i popędził do siatki. Zagrał niezłego stop woleja do bekhendu, ale Djoković dobiegł i fenomenalnie minął Szkota.

2:2 Murray ciągle nie traci punktu przy swoim podaniu. Poprawił serwis. Trzy akcje wygrał dzięki niemu – w tym raz był to as. Czwarty punkt podarował Djoković. Chciał zagrać bardzo nieprzyjemnego slice’a, ale piłka zatrzymała się na taśmie.

2:1 Djokoviciowi za to serwis od początku pomaga i w wielu akcjach otwiera mu drogę do zdobycia punktu. Tak było i tym razem. Murrayowi udało się, co prawda, odgryźć, ale nie na tyle, aby choćby pomyśleć o break poincie.

1:1 
Murray ani razu nie trafił pierwszym podaniem, ale wygrał gema bez straty punktu. Na razie szaleństw nie ma, obaj zawodnicy sprawiają wrażenie, jakby jednak chcieli kilku spokojnych minut zanim przejdą do zachwycania publiczności.

1:0 Już w pierwszej akcji Murray pokazał, że nie ma zamiaru bawić się w jakieś spokojne początki. Odważną akcję zakończył kończącym forhendem po linii. Djoković ostudził jego zapędy dwoma dobrymi serwisami. Pierwszy (i jedyny na razie) niewymuszony błąd Szkota i jeszcze jedno wygrywające podanie Serba dały liderowi rankingu pierwszego gema. 

9:40 Gospodarze też mają swojego reprezentanta w męskim finale. Spotkanie poprowadzi Australijczyk John Blom.

Gotowi? 🙂

 

9:37 Andy Murray wygrał losowanie i wybrał odbiór podania. Mecz serwisem rozpocznie więc obrońca tytułu.

9:36 Bohaterowie wieczoru w Melbourne są już na korcie, zaraz zaczniemy rozgrzewkę.

  

 

 

Filmowa zapowiedź finału:
 

 

09:25 To już ostatni mecz Australian Open. Szkoda, bo, jak zwykle, przez te dwa tygodnie działo się wiele i naprawdę było na co popatrzeć. Zwieńczeniem tego znakomitego turnieju będzie pojedynek Novaka Djokovicia i Andy’ego Murraya. Życzę sobie i Wam, aby był on tak rewelacyjny jak starcie Serba ze Stanislasem Wawrinką w 1/8 finału. I obyśmy posiedzieli tu do obiadu. Zapraszam na ostatnią relację z Australian Open. 

Australian Open: Kunieda z kolejnym tytułem

/ Jarosław Skoczylas , źródło: własne, foto: AFP

Japończyk Shingo Kunieda zwyciężył w tegorocznym Australian Open na wózkach i tym samym wygrał swój czternasty wielkoszlemowy turniej w karierze. Najlepsza wśród kobiet okazała się Holenderka, Aniek Van Koot.

Niespełna 29-letni tenisista z Azji jest aktualnie najwybitniejszym tenisistą w rozgrywkach tenisowych na wózkach. Wygrywając finał Australian Open z Francuzem Stephanem Houdet, zdobył swój już czternasty wielkoszlemowy tytuł singlowy – sześć razy triumfował w Australii, cztery razy w Paryżu i cztery razy w Nowym Jorku. Podczas Wimbledonu nie są rozgrywane turnieje na wózkach.

Shingo Kunieda został sparaliżowany od pasa w dół w wyniku choroby nowotworowej w wieku dziewięciu lat. Grę w tenisa rozpoczął w wieku jedenastu lat, a sześć lat później występował już w rozgrywkach na całym świecie. Japończyk jest również trzykrotnym złotym medalistą w Paraolimpiadzie (w Pekinie i Londynie w singlu oraz w Atenach w deblu).

Zgodnie z oczekiwaniami zakończył się również wielkoszlemowy Australian Open na wózkach w rywalizacji kobiet. W emocjonującym trzysetowym finale lepsza okazała się faworytka i aktualna wiceliderka rankingu światowego Aniek Van Koot, która pokonała Niemkę Sabine Ellerbrock.

W tegorocznej edycji Australian Open nie zobaczyliśmy w rywalizacji na wózkach żadnego z Polaków. Najlepsi tenisiści z naszego kraju – Tadeusz Kruszelnicki (22 pozycja w rankingu światowym) i Judyta Olszewska (54 pozycja w rankingu światowym), są zbyt nisko sklasyfikowani na świecie. W turniejach singlowych w Melbourne, brało udział ośmiu zawodników i zawodniczek.

 


Wyniki

Finał singla kobiet na wózkach:
Aniek Van Koot (Holandia, 1) – Sabine Ellerbrock (Niemcy, 2) 6:1, 1:6, 7:5

Finał singla mężczyzn na wózkach:
Shingo Kunieda (Japonia, 2) – Stephane Houdet (Francja, 1) 6:2, 6:0