Doha: Dawydienko rozbił Ferrera!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

W imponującym stylu rozpoczyna nowy sezon Nikołaj Dawydienko. 31-letni Rosjanin wygrał z Davidem Ferrerem 6:2, 6:3 i bez straty seta awansował do finału turnieju ATP w Doha! O swój dwudziesty drugi tytuł w karierze Rosjanin zagra z Richardem Gasquetem.

W ubiegłym roku Dawydienko odnotował tylko dwa półfinały słabiej obsadzonych zawodów ATP Tour. Ani razu nie zdołał też wygrać z zawodnikiem z czołowej dziesiątki rankingu i wiele wskazywało, iż nadchodzi schyłek kariery tego znakomitego zawodnika.

W Katarze Dawydienko pozbawia jednak złudzeń kolejnych rywali. W pierwszej rundzie pewnie wygrał z Victorem Hanescu (6:2, 6:3), w drugiej ze swoim wyżej notowanym rodakiem Michaiłem Jużnym (7:5, 6:3), w ćwierćfinale rozbił Simone Bolelliego (6:1, 6:1), a dziś w znakomitym stylu uporał się z piątym tenisistą rankingu.

Dawydienko wygrał z Ferrerem w zaledwie 64 minuty. Rosjanin po profesorsku rozgrywał gemy serwisowe, oddając w nich znakomitemu rywalowi zaledwie sześć punktów! Dużo więcej walki toczyło się przy podaniu Hiszpana, który po dwa razy w każdym z setów został przełamany.

– Fizycznie byłem mocny – ocenił swój półfinałowy pojedynek Dawydienko. – Moja koncentracja była właściwa. W pierwszym secie ciężko walczyłem o każdy punkt. W drugim secie było nieco łatwiej. Chcę wygrywać z każdym zawodnikiem z czołowej dziesiątki rankingu. Nieważne, że mnie w niej nie ma.

W pierwszym z półfinałów rozstawiony z numerem dwa Richard Gasquet pokonał kwalifikanta Daniela Brandsa 7:5, 7:5. O losach obu setów decydowało tylko jedno przełamanie.


Wyniki

Półfinały singla:
Nikołaj Dawydienko (Rosja) – David Ferrer (Hiszpania, 1) 6:2, 6:3
Richard Gasquet (Francja, 2) – Daniel Brands (Niemcy, Q) 7:5, 7:5

Finał debla:
C. Kas, P. Kohlschreiber (Niemcy) – J. Knowle, F. Polasek (Austria, Słowacja, 2) 7:5, 6:4

Auckland: ostatnia przeszkoda Radwańskiej

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: , foto: AFP

Za kilka godzin Agnieszka Radwańska stanie do walki o jedenasty tytuł w karierze w pierwszym tegorocznym turnieju. Polka spisuje się w Auckland znakomicie i jest zdecydowaną faworytką pojedynku.

Yanina Wickmayer to rywalka bardziej wymagająca od poprzednich, które w Nowej Zelandii stanęły na drodze naszej tenisistki. Ale na pewno nie na tyle wymagająca, żeby śmiało i głośno nie twierdzić, że zdecydowaną faworytką do zwycięstwa jest Polka. Za Radwańską pierwszy trudny sprawdzian, jakim był bój z Jamie Hampton. O ile poprzednie spotkania w Auckland, Isia wygrywała gładko, o tyle mecz z Amerykanką był solidną walką, w której nasza tenisistka musiała sięgnąć po swoje największe atuty. Znów wykazała się odpornością psychiczną i znów w kluczowych momentach była górą. Sprawdzian zdany.

Wickmayer jest pół roku młodsza od Radwańskiej. Znają się, grały ze sobą dwukrotnie i na razie jest remis. Belgijka wygrała bardzo zacięty mecz w Pucharze Federacji dwa lata temu, ale w starciu podczas Rolanda Garrosa 2011 górą była Polka. Od ich ostatniego pojedynku wiele się jednak zmieniło. Radwańska wystrzeliła z formą i tę formę utrzymuje. Zgarnęła sporo tytułów, atakowała pozycję liderki rankingu, była w finale Wimbledonu. To już nie ta sama Radwańska, z którą Wickmayer grała w Paryżu.

Belgijka jednak w Auckland czuje się znakomicie. Wygrała ten turniej dwa lata temu, a rok temu była w finale. Teraz znów jest… Do zwycięstwa w Nowej Zelandii dołożyła w 2009 roku tytuły w Estoril i Linzu. W przeciwieństwie do Radwańskiej w finałach częściej jednak przegrywa. Na osiem występów zdarzyło jej się to pięciokrotnie. W zeszłym sezonie była w finale w Hobart i Bad Gastein, ale tytułu nie zdobyła. W rankingu najwyżej plasowała się dwa lata temu, kiedy była 12. tenisistką świata. Dziś jest 23.

Można się spodziewać trudnego spotkania dla Polki, ale patrząc na formę Radwańskiej z pewnością należy być dobrej myśli. Wickmayer uderza mocno, gra agresywnie i jeśli trafia, naprawdę jest bardzo groźna. No właśnie, jeśli trafia… Po stronie naszej tenisistki jest jednak znakomita antycypacja, fantastyczne poruszanie się po korcie, kapitalna gra taktyczna, aż wreszcie rewelacyjna odporność psychiczna. A i siłę poprawiła ostatnio mocno.

Wszystkie finały Radwańskiej

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: , foto: AFP

Jutrzejszy finał w Auckland będzie piętnastym dla Agnieszki Radwańskiej. Dotychczasowy bilans tych najważniejszych pojedynków Polka ma znakomity. 10 razy wygrała i tylko czterokrotnie musiała zadowolić się drugim miejscem.

Agnieszka Radwańska od zawsze znana była ze znakomitej odporności psychicznej. Nie dziwi zatem fakt, że gdy docierała do finału, nie traciła głowy i nie paraliżował ją strach, co z reguły kończyło się zwycięstwem.

Polka w czternastu rozegranych dotąd finałach aż dziewięć razy mierzyła się z Rosjankami! Wierę Zwonariową pokonała dwukrotnie w 2011 roku, z Nadią Pietrową wygrała przed prawie pięcioma laty niesamowity bój w Eastbourne, a przegrała zeszłoroczny pojedynek w Tokio, gdzie broniła tytułu, zaś ze Swietłaną Kuzniecową nie poradziła sobie ani trzy lata temu w Pekinie, ani dwa i pół roku temu w San Diego. Raz grała także z Wierą Duszewiną, Jeleną Diemientiewą i słynną Marią Szarapową – za każdym razem schodziła z kortu jako mistrzyni.

Debiutancki tytuł nasza tenisistka zdobyła w lipcu 2007 roku. 5 i pół roku temu! W swoim pierwszym finale w Sztokholmie rozbiła wspomnianą Wierę Duszewiną, oddając jej raptem dwa gemy. Rok później dołożyła tytuły w Pattaya City, Stambule i Eastbourne i… się zacięła. Na kolejny triumf Polki musieliśmy czekać ponad trzy lata. Wielu kibiców się irytowało, skreślało naszą tenisistkę i nie wierzyło w słowa Roberta Radwańskiego, że w końcu przyjdzie ten moment, kiedy forma najlepszej polskiej zawodniczki eksploduje całkowicie. I gdy w sierpniu 2011 roku wreszcie zła passa została przerwana, od razu rozsypał się worek ze zwycięstwami. Do tego wywalczonego w Carslbadzie Polka dorzuciła tytuły w Tokio i Pekinie wywalczone tydzień po tygodniu, w zeszłym roku wygrała w Dubaju, Miami i Brukseli, a po drodze była jeszcze w dwóch finałach – Wimbledonu i Tokio.

Niewątpliwie drugie miejsce w wielkoszlemowym turnieju w Londynie jest największym sukcesem Radwańskiej (choć tytułu nie wywalczyła). Z 10 wywalczonych do tej pory najcenniejszy to ten z Miami, zwany „piątą lewą” Wielkiego Szlema, czyli najważniejszy po czterech głównych zawodach, turniej w sezonie.

Aż siedem z dziesięciu zwycięskich finałów Polka rozstrzygała w dwóch setach, mimo że jej rywalkami były takie gwiazdy jak Szarapowa, Pietrowa, Goerges czy Diemientiewa. W tych pojedynkach, kiedy musiała zadowolić się drugim miejscem, tylko raz na cztery takie przypadki przegrała nie zdobywając seta. Nawet wielką Serenę Williams doprowadziła do ogromnych nerwów w pamiętnym starciu w Wimbledonie.

Radwańska umie grać finały. Ten jutrzejszy powinien dać jej jedenasty tytuł w karierze.

Dotyczczasowe finały Radwańskiej:

1. Lipiec 2007           Wygrana        Sztokholm             W. Duszewina                6:1, 6:1
2. Luty 2008             Wygrana        Pattaya City           J. Craybas                     6:1, 1:6, 7:6(4)
3. Maj 2008              Wygrana        Stambuł                J. Diemientiewa              6:3, 6:2
4. Czerwiec 2008       Wygrana        Eastbourne            N. Pietrowa                   6:4, 6:7(11), 6:4
5. Październik 2009    Przegrana     Pekin                    S. Kuzniecowa               2:6, 4:6
6. Sierpień 2010         Przegrana     San Diego              S. Kuzniecowa               4:6, 7:6(7), 3:6
7. Sierpień 2011         Wygrana       Carlsbad                W. Zwonariowa              6:3, 6:4
8. Październik 2011    Wygrana        Tokio                    W. Zwonariowa              6:3, 6:2
9. Październik 2011    Wygrana        Pekin                    A. Petkovic                   7:5, 0:6, 6:4
10. Luty 2012            Wygrana        Dubaj                    J. Goerges                    7:5, 6:4
11. Marzec 2012         Wygrana        Miami                   M. Szarapowa                7:5, 6:4
12. Maj 2012             Wygrana        Bruksela                S. Halep                        7:5, 6:0
13. Lipiec 2012          Przegrana      Londyn                 S. Williams                     1:6, 7:5, 2:6
14. Wrzesień 2012      Przegrana      Tokio                   N. Pietrowa                     0:6, 6:1, 3:6

Radwańska: uwielbiam przyjeżdżać do Australii

/ Tomasz Krasoń , źródło: thetennisspace.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska już w pierwszym tygodniu nowego sezonu awansowała do finału turnieju WTA. Wywiad z celującą w zdobycie tytułu w Auckland Polką zamieścił portal Thetennisspace.com.

Gdzie byłaś na wakacjach w przerwie między sezonami?
W Stambule rozegrałam kilka bardzo długich spotkań, dlatego wspaniale było mieć kilka tygodni wolnego. Pojechałam na Kubę z moją siostrą Urszulą i grupą przyjaciół. Było niesamowicie, na Facebooku zamieściłam trochę zdjęć z wakacji. Później udałam się do Toronto na turniej pokazowy z udziałem Sereny Williams, Andy’ego Roddicka i Milosa Raonica.

Dlaczego przygotowania przed sezonem są tak ważne dla tenisistów?
Myślę, że to zależy od zawodnika. Dla mnie to na pewno świetna okazja, żeby spędzić trochę czasu w rodzinnym Krakowie i popracować zarówno nad przygotowaniem fizycznym, jak i samą grą w tenisa. Mam nadzieję, że w 2013 roku będę w lepszej formie niż kiedykolwiek!

Jaki rodzaj treningu preferujesz poza kortem? Czy coś się zmieniło w porównaniu z poprzednimi latami?
Trening z siostrą i tatą oraz wiele pracy nad stroną fizyczną z moim trenerem. Wszystko wyglądało tak jak zazwyczaj, ale pracowałam naprawdę ciężko.

Trenujesz z tym samym zespołem?
Tak, nic się nie zmieniło. Tomasz Wiktorowski jeździ ze mną na turnieje, a w domu trenuję z moim tatą. Wokół mnie pojawia się również Maciej Synówka, który od niedawna jest trenerem Uli.

Pierwszy turniej wielkoszlemowy już niedługo – masz jakieś specjalne wspomnienia z Melbourne? Czy jest coś czego szczególnie nie możesz się doczekać w związku z tym turniejem?
Zawsze uwielbiam przyjeżdżać do Australii. Zarówno Sydney, jak i Melbourne to świetne miasta. W tym roku po raz pierwszy gram w Auckland i poznanie Nowej Zelandii to również wspaniałe doświadczenie.
 

Shenzhen: Li lepsza w chińskim półfinale

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Na Li i Klara Zakopalova spotkają się w finale pierwszej edycji turnieju WTA rozgrywanego w chińskim Shenzhen (pula nagród 500 tysięcy dolarów).

Shenzhen Longgang Gemdale Open to trzecia chińska impreza, która znalazła się w kalendarzu WTA. Turniej otrzymał rangę International, ale jego pula nagród została podwyższona do 500 tysięcy dolarów (standardowa to 235 tysięcy dolarów). Rola największej gwiazdy imprezy przypadła pierwszej rakiecie Chin i siódmej zawodniczce rankingu WTA, Na Li. 30-letnia zawodniczka z Wuhan wywiązuje się z niej znakomicie – awansowała już do finału, nie tracąc po drodze ani jednego seta.

W półfinale Na Li trafiła na swoją rodaczkę Shuai Peng. Pokonała ją dość pewnie, a wyrównana walka toczyła się jedynie w pierwszym secie. Faworyzowana Li była w nim lepsza o jednego breaka i zwyciężyła 6:4. W drugim nie oddała już młodszej rodaczce ani jednego gema i po 73 minutach gry awansowała do finału.

O tytuł Na Li zagra z Klarą Zakopalovą. Doświadczona Czeszka, podobnie jak Li, reprezentuje rocznik 1982. W drodze do finału również nie napotkała większych przeszkód. Eliminowała kolejno Andreę Hlavackovą, Elinę Switolinę oraz rozstawioną z „dwójką” Marion Bartoli. W półfinale spotkała się z Monicą Niculescu i pokonała Rumunkę 6:1, 6:3. Zakopalova aż sześciokrotnie zdobyła przełamanie i triumfowała po 66 minutach gry.

Zakopalova w finale turnieju WTA zagra po raz dwunasty, ale jak dotąd ma na koncie tylko dwa tytułu (oba wywalczone w 2005 roku – w ‘s-Hertogenbosch i Portorożu). Po raz ostatni 30-letnia Czeszka grała w finałowym pojedynku w sezonie 2010 w Seulu. Bardziej utytułowana jest oczywiści Na Li. Ma na koncie 6 zwycięstw w zawodowym cyklu, w tym triumf w Roland Garros 2011 oraz zeszłoroczną wygraną w Cincinnati. Ponadto ośmiokrotnie przegrywała finałowe pojedynki. Bilans bezpośrednich spotkań o dziwo jest korzystny dla Zakopalovej. Czeszka wprawdzie przegrała przed rokiem w Indian Wells, ale wygrała oba wcześniejsze mecze – w 2010 roku w Kopenhadze i w 2011 w Doha.
 


Wyniki

Półfinały singla:
Na Li (Chiny, 1) – Shuai Peng (Chiny, 6) 6:4, 6:0
Klara Zakopalova (Czechy, 5) – Monica Niculescu (Rumunia) 6:1, 6:3

Puchar Hopmana: Serbowie gromią i wchodzą do finału

/ Tomasz Krasoń , źródło: hopmancup.com/własne, foto: AFP

Serbowie w niezwykle przekonującym stylu zapewnili sobie awans do finału Pucharu Hopmana. W ostatnim meczy fazy grupowej pokonali gładko Niemców, oddając im w dwóch grach singlowych zaledwie trzy gemy.

Najpierw na korcie pojawili się panowie. I choć spotkanie Novaka Djokovicia z Tommy Haasem było ciekawym widowiskiem, to miało niezwykle jednostronny przebieg. Serbski lider rankingu ATP praktycznie od początku dyktował warunki gry i szybko objął prowadzenie 4:0. Wówczas doświadczony, 34-letni Niemiec, na chwilę zdołał zaistnieć na korcie w Perth, ale Djoković odzyskał kontrolę i pewnie wygrał 6:2. Drugi set był jeszcze bardziej jednostronny. Na nic zdały się okrzyki australijskiej publiczności gorącą dopingującej Haasa. Serb nie oddał Niemcowi ani jednego gema, triumfował 6:0. W związku z tym przybliżył swoją ekipę do awansu do finału, oddalając od niego Australijczyków.

Singiel pań był jeszcze bardziej jednostronny. Ana Ivanović w ciągu zaledwie 37 minut zdmuchnęła z kortu Tatjanę Malek. Występująca w zastępstwie kontuzjowanej Andrei Petkovic Niemka pierwszego, i jak się później okazało ostatniego gema w meczu, zdobyła na początku drugiej odsłony. Rozpędzona Ivanović nie dała jej żadnych szans i wygrała 6:0, 6:1.

Spotkanie mikstowe nie miało więc żadnego znaczenia dla ostatecznych rozstrzygnięć z grupie A. Do meczu gry mieszanej nie przystąpił w ogóle uskarżający się na ból palca u nogi Tommy Haas. W związku z tym Serbowie walkowerem zdobyli trzeci punkt, a rozgrywany mecz miał charakter wyłącznie pokazowy. Zamiast Haasa wystąpił australijski junior, Thanasi Kokkinakis, który już wcześniej zastępował kontuzjowanego Johna Isnera. Djoković i Ivanović wygrali 6:2, 7:5.

W sobotnim finale spotkają się ekipy Serbii i Hiszpanii. Najpierw na korcie pojawią się Novak Djojković i Fernando Verdasco. Po nich zagrają panie – Ana Ivanović oraz Anabel Medina Garrigues, a na deser zaplanowano spotkanie gry mieszanej. Serbia jeszcze nigdy nie wygrała Pucharu Hopmana – ich najlepszym wynikiem jest finał z 2008 roku, który Djoković osiągnął parze z Jeleną Janković. Hiszpanie natomiast mają na koncie trzy tytuły. Ostatni w 2010 roku zdobyli Maria Jose Martinez Sanchez i Tommy Robredo.
 


Wyniki

Serbia – Niemcy 3:0
Novak Djoković – Tommy Haas 6:2, 6:0
Ana Ivanović – Tatjana Malek 6:0, 6:1
A. Ivanović, N. Djoković – T. Malek, T. Haas walkower

Brisbane: Pawliuczenkowa w finale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Anastazja Pawliuczenkowa będzie rywalką Sereny Williams w finale turnieju Brisbane International. Rosjanka pokonał Łesię Curenko 4:6, 6:1, 6:2.

Curenko znalazła się w turniejowej drabince jako „szczęśliwa przegrana”, zastępując w drabince Marię Szarapową. Tym samym Ukrainka zaczęła zmagania dopiero od drugiej rundy i szansę od losu wykorzystała.

23-letnia Curenko wygrała w turnieju z Gajdosovą oraz Hantuchovą, obiecująco rozpoczęła również mecz z Pawliuczenkową, wygrywając pierwszego seta 6:4. W dwóch kolejnych partiach wyraźnie była jednak górą Rosjanka. Mecz trwał godzinę i 58 minut.

Łesia Curenko za półfinał turnieju rangi „Premier” w Brisbane otrzyma 200 punktów rankingowych, co pozwoli jej się przesunąć ze 116. pozycji w okolice osiemdziesiątego miejsca.

Anastazja Pawliuczenkowa po niezbyt udanym zeszłorocznym sezonie, ten zaczyna w wielkim stylu. Była liderka rankingu juniorskiego ITF wygrała w Brisbane m.in. z Petrą Kvitovą oraz Angelique’ą Kerber.

W sobotę Rosjanka zmierzy się w finale z Sereną Williams. Amerykanka nie musiała dziś wychodzić na kort, gdyż mecz walkowerem oddała Wiktoria Azarenka (więcej o tym piszemy tutaj).


Wyniki

Półfinały singla:
Serena Williams (USA, 3) – Wiktoria Azarenka (Białoruś, 1) walkower
Anastazja Pawliuczenkowa (Rosja) – Łesia Curenko (Ukraina, LL) 4:6, 6:1, 6:2

Półfinał debla:
A. Groenefeld, K. Peschke (Niemcy, Czechy, 4) – S. Errani, R. Vinci (Włochy, 1) 6:4, 6:1

Puchar Hopmana: honorowa wygrana RPA

/ Tomasz Krasoń , źródło: hopmancup.com/własne, foto: AFP

Tenisiści RPA pokonali 2:1 Francję w ostatnim meczu grupy B Pucharu Hopmana. Południowoafrykańska ekipa odniosła tym samym pierwsze zwycięstwo w tegorocznej edycji turnieju.

Konfrontacja RPA z Francją miała znaczenie jedynie honorowe. Obie ekipy nie wygrały wcześniej żadnego spotkania w turnieju, więc stawką było jedynie trzecie miejsce w tabeli grupy B. W pierwszym meczu dnia Chanelle Scheepers pokonała 4:6, 6:4, 6:4 Mathilde Johansson. Tenisistka z RPA odniosła pierwszą wygraną w turnieju. Wcześniej udało jej się zdobyć tylko jednego seta. Za to nie z byle kim, bo z Venus Williams.

W kolejnym meczu spotkali się dwaj niepokonani w grach singlowych. Mowa o Jo-Wilfriedzie Tsondze i Kevinie Andersonem. Tym, który zachował status, był wyżej notowany Francuz. Oba sety kończyły się tie breakami,w których to jednak przewaga notowanego w dziesiątce Tsongi nie podlegała dyskusji. Triumfował pewnie 7:6(4), 7:6(3).

Niestety decydujący o losach spotkania pojedynek mikstowy nie mógł zostać rozegrany w całości. Wszystko za sprawą problemów zdrowotnych Tsongi, którego uraz nogi zmusił Francuzów do poddania meczu. Pierwszą partię Anderson i Scheepers wygrali 6:3, a w drugiej Tsonga i Johansson prowadzili 2:1.

– Nie wiem dokładnie co mi jest, po prostu coś poczułem w trakcie meczu singlowego, a w trakcie miksta było to nieco mocniejsze – mówił Tsonga, który doznał urazu mięśnia lewej nogi.

Ekipa RPA odniosła więc pierwsze zwycięstwo w tegorocznej edycji Pucharu Hopmana i zajęła trzecie miejsce w grupie B. Jej zwycięzcami zostali Hiszpanie, Anabel Medina Garrigues i Fernando Verdasco, i to właśnie oni zagrają w sobotnim finale. Ich rywalami będą najprawdopodobniej Serbowie, którym wygrana nad Niemcami, da pierwsze miejsce w grupie A.
 


Wyniki

RPA – Francja 2:1
Chanelle Scheepers – Mathilde Johansson 4:6, 6:4, 6:4
Kevin Anderson – Jo-Wilfried Tsonga 6:7(4), 6:7(3)
C. Scheepers, K. Anderson – M. Johansson, J. Tsonga 6:3, 1:2 i krecz – C. Scheepers, K. Anderson 3:6, 2:1 i krecz Francuzów

Brisbane: Murray z Nishikorim w półfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Andy Murray zagra z Kei Nishikorim, a Marcos Baghdatis z Grigorem Dimitrovem, w półfinałach turnieju Brisbane Internationa. Wszystkie spotkania ćwierćfinałowe rozstrzygały się dziś w dwóch setach.

Murray po niespodziewanych problemach w drugiej rundzie turnieju (zwycięstwo z Johen Milmanem 6:1, 5:7, 6:3) dziś również nie miał łatwej przeprawy z Denisem Istominem. Brytyjczyk tylko raz w meczu zdołał znaleźć receptę na serwis znacznie niżej notowanego rywala, ale wystarczyło to do zwycięstwa 6:4, 7:6(3). Reprezentant Uzbekistanu mógł pokusić się o sensację, ale nie zdołał wykorzystać dwóch okazji na przełamanie.

– Przez większość czasu mecz stał na dobrym poziomie – ocenił ćwierćfinałową konfrontację Szkot. – On świetnie serwował w ważnych momentach pierwszego seta i szczególnie na początku drugiej partii. Nie miałem więc zbyt wielu okazji przy returnie, więc sam też musiałem dobrze serwować. To mi wiele pomogło.

Broniący tytułu Andy Murray o awans do finału zagra z Kei Nishikorim. 23-letni Japończyk nie stracił jeszcze w Brisbane seta, a dziś pokonał Ołeksandra Dołgopołowa 6:4, 7:6(3).

– To będzie dla mnie przełomowy rok – stwierdził odważnie Japończyk. – Postaram się wejść do czołowej dziesiątki rankingu i pozostać zdrowym oraz mocnym. To jest mój cel na ten rok.

Zobacz skrót spotkania Kei Nishikoriego z Ołeksandrem Dołgopołowem!

Po raz kolejny potwierdza się, że australijski klimat bardzo pasuje Marcosowi Baghdatisowi. Cypryjczyk w żadnym ze swoich dotychczas rozegranych setów w Brisbane nie stracił więcej niż cztery gemy, w drugiej rundzie wyeliminował turniejową „szóstkę” Floriana Mayera, a dziś „trójkę” Gilles Simona. Baghdatis wygrał z Francuzem 6:3, 6:4.

Zobacz skrót spotkania Marcosa Baghdatisa z Gilles Simonem!

Najszybsze zwycięstwo w ćwierćfinale odniósł Grigor Dimitrov, pokonując Jurgena Melzera 6:3, 6:2, w zaledwie pięćdziesiąt dziewięć minut. Utalentowany Bułgar zanotował w meczu 18 asów, wykorzystał wszystkie trzy okazje na przełamanie, a także obronił 4 na 4 break pointy.


Wyniki

Ćwierćfinały singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 1) – Denis Istomin (Uzbekistan) 6:4, 7:6(3)
Marcos Baghdatis (Cypr) – Gilles Simon (Francja, 3) 6:3, 6:4
Kei Nishikori (Japonia, 5) – Ołeksandr Dołgopołow (Ukraina) 6:4, 7:6(3)
Grigor Dimitro (Bułgaria) – Jurgen Melzer (Austria, 7) 6:3, 6:2

Półfinał debla:
E. Butorac, P. Hanley (USA, Australia, 1) – M. Baghdatis, J. Nieminen (Cypr, Finlandia) 6:2, 6:3

Radwańska: było bardzo ciężko

/ Michał Jaśniewicz , źródło: sonyericssonwtatour.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska ma za sobą wymagający mecz półfinałowy w Auckland, a przed sobą pierwszy finał w nowym sezonie. Jak Polka odniosła się do tych obu wydarzeń?

Trzy pierwsze mecze w Nowej Zelandii Radwańska wygrała bardzo pewnie. Dziś musiała przejść pierwsze trudniejsze zadanie. Krakowianka test zdała, wygrywając z Jamie Hampton 7:6(4), 7:6(3).

– W tej chwili mogę tylko powiedzieć, że było bardzo ciężko i jestem zadowolona, że w każdym z setów byłam o te dwa punkty lepsza – stwierdziła zaraz po spotkaniu Radwańska, która po raz pierwszy występuje w Nowej Zelandii.

W finale nasza tenisistka zmierzy się z Yaniną Wickmayer, z którą ma znakomity bilans spotkań (6-0). Mecz ten odbędzie się o godzinie 2 w nocy (czasu w Polsce).

– Yanina jest mocną zawodniczką, która bardzo dobrze serwuje – oceniła swoją finałową rywalkę Radwańska. – Nigdy nie byłam w finale w moim pierwszym turnieju w nowym roku, więc to dla mnie dobry początek i zrobię wszystko co w mojej mocy, by jutro wygrać. Zdobycie tytułu to wspaniała sprawa, szczególnie w turnieju, w którym się wcześniej nie grało.

Rozstawiona z „trójką” Yanina Wickmayer rozegrała dziś dramatyczną batalię z Moną Barthel, wygraną 6:4, 1:6, 7:6(3). Co ciekawe spotkanie to trwało tylko o cztery minuty dużej niż mecz Radwańskiej z Hampton (godzinę i 48 minut).

– Ona nie oddaje żadnych darmowych punktów. Zmusza cię do pracy przy każdej piłce – odniosła się do finałowej potyczki Wickmayer. – Ciężko będzie znaleźć balans pomiędzy byciem agresywną, a nie popełnianiem zbyt dużej ilości błędów. Jeżeli zdołam znaleźć rytm to myślę, że rozegramy dobre spotkanie. Zobaczymy jak będzie, nie mam nic do stracenia.

Awans Agnieszki Radwańskiej do finału w Auckland komentuje dla Sport.pl trener Paweł Ostrowski (wideo).