Wimbledon: poczuć smak triumfu

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Petra Kvitova i Eugenie Bouchard staną dziś o 15 polskiego czasu do walki o jeden z najważniejszych, a może i najważniejszy tytuł. Czeszka zaznała już smaku zwycięstwa na kortach All-England Club. Dla „Genie” to byłaby nowość.

Nie Serena Williams, nie Na Li, nie Maria Szarapowa i nie Agnieszka Radwańska. Żadnej z nich nie będzie dane zawalczyć o triumf w Wimbledonie. Wszystkich pokonały Petra Kvitova z Eugenie Bouchard. Ta pierwsza na trawach w All-England Club czuje się znakomicie. Druga natomiast uwielbia turnieje wielkoszlemowe – szczególnie tegoroczne.

Już po pierwszych spotkaniach Wimbledonu wiadomo było, że „coś” ugrają Czeszki. Grały rewelacyjnie. I rzeczywiście. Najwięcej ugrała ta najbardziej doświadczona, najbardziej utytułowana – Petra Kvitova. Dla niej wrócił czar wspomnień, bo przed trzema laty zwyciężyła w Wimbledonie. Długo czekała na ponowną szansę, ale cierpliwość się opłaciła.

Bouchard to wschodząca gwiazda. Trzy lata temu mało kto o niej słyszał. Teraz zna ją każdy, kto choć trochę interesuje się tenisem. Finał, półfinał, finał – to jej dotychczasowe występy w tegorocznych turniejach Wielkiego Szlema. Ten drugi finał osiągnęła właśnie na Wimbledonie, jednak znając ją, nie czuje pełnej satysfakcji. Chce wygrać.

O sobotnim starciu pisać można wiele, ale wszelkie przewidywania to wróżenie z fusów. Statystyki wskazują niewątpliwie na Kvitovą – jest wyżej notowana, wygrała więcej turniejów, w tym ten jeden najważniejszy. Czeszka od 2010 roku nie opuszcza najlepszej „8” Wimbledonu. Jest regularna.

20-latka z Montrealu to zagadka. Ale coraz mniejsza, bo trudno spodziewać się, żeby Bouchard nie wytrzymała presji i nagle zaczęła grać fatalnie. Bądź co bądź to jej drugi finał turnieju wielkoszlemowego w tym roku. Od Australian Open miała wystarczająco dużo czasu, by wyciągnąć właściwe wnioski. Teraz efekty wnioskowania zaprezentuje na Korcie Centralnym.

Kvitova z Bouchard zmierzyły się tylko raz. Przed rokiem grały na twardej nawierzchni w Toronto. Gładko wygrała Czeszka, która nie pozwoliła wtedy rozpędzić się młodej rywalce. Od tamtego czasu ta rywalka rozpędza się jednak sama. To oznacza tylko jedno: Kvitova znów postara się zatrzymać „Genie”, a „Genie” zrobi wszystko, żeby wreszcie wkroczyć do panteonu tenisa.

Dwa czy trzy sety? Tak brzmi jedno z najważniejszych pytań przed sobotnim pytaniem. Bo „dwa” oznacza większą przewagę triumfatorki. „Trzy” życzą sobie kibice – życzymy sobie my wszyscy, żeby ten finał był niezapomniany, trzymający w napięciu do ostatniej piłki. O tym, żeby skończył się z wymarzonym rezultatem po dwóch partiach marzą tylko zawodniczki i ich ekipy.

Nie sposób jednak rozeznać, kto dziś będzie szczęśliwy. Na pewno ktoś. Wszak finał musi mieć zwyciężczynię, a ona po ostatnim (może jedynym) meczbolu znajdzie się w siódmym niebie. No to kto?
 

Victoria Duval zmaga się z chorobą nowotworową

/ Anna Niemiec , źródło: tennis.com/własne, foto: AFP

U 18-letniej amerykańskiej tenisistki zdiagnozowano chorobę nowotworową, chłoniaka Hodgkina. Na szczęście lekarze są dobrej myśli i przewidują, że Duval niedługo wróci do zdrowia.

Chorobę wykryto na podstawie biopsji, która wykonano w Londynie przed Wimbledonem. Ponowne testy w Stanach Zjednoczonych niestety potwierdziły tę informację.

– Z ciężkim sercem będę musiała przerwać grę w tenisa z powodu chłoniaka Hodgkina, którego u mnie zdiagnozowano – poinformowała w specjalnym oświadczeniu Duval. Rzecznik tenisistki zdradził, że choroba została wykryta w bardzo wczesnym stadium. Zawodniczka zostanie od razu poddana leczeniu. Ze względu na jej ogólny stan zdrowia i izolacje raka, lekarze prognozują powrót do pełni zdrowia w ciągu kilku miesięcy.

Victoria Duval o chorobie dowiedziała się po wygranym meczu w pierwszej rundzie kwalifikacji do Wimbledonu. Młoda tenisistka nie zrezygnowała z dalszej gry. Przeszła eliminacje i w pierwszej rundzie turnieju głównego pokonała Soranę Cirsteę. Potem musiała uznać wyższość Belindy Bencić.

Tenisistka wierzy, że wszystko skończy się dobrze. – Przebywanie na korcie daje mi poczucie komfortu. Ufam, że Bóg będzie towarzyszył mi i mojej rodzinie, pomoże nam osiągnąć zwycięstwo. Wyobrażam sobie siebie zdrową, silniejszą i znowu rywalizującą z jeszcze większą wdzięcznością dla gry, którą tak kocham. Chciałabym z góry podziękować moim fanom i przyjaciołom za wsparcie i pozytywne myśli w czasie gdy bedę przechodzić leczenie i walczyć w tej bitwie – zakończyła swoje oświadczenie Duval.

Na Twitterze od razu pojawiły się życzenia szybkiego powrotu do zdrowia dla młodej tenisistki od kolegów i koleżanek z kortu. Billie Jean King napisała, że Victoria Duval jest wojownikiem i do tego nowego wyzwania podejdzie z planem oraz przekonaniem, aby wygrać.

W ostatnim czasie dwójka innych tenisistów również musiała zmierzyć się z tą chorobą i na szczęście wyszli z tej walki zwycięsko. Alisa Klejbanowa w zeszłym roku podczas US Open wróciła na zawodowe korty po ponad dwuletniej przerwie. Ross Hutchins przez kilka miesięcy musiał poddwać się chemioterapii i nie grał w tenisa przez prawie rok. Brytyjski zawodnik powrócił do gry w czasie tegorocznego Australian Open.

Miejmy nadzieję, że 18-letnią Amerykankę również niedługo ponownie zobaczymy na kortach.
 

Wimbledon: finał wielkich mistrzów

/ Krzysztof Sawala , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Przed półfinałami Wimbledonu 2014 pojawiały się głosy, że być może tenisowy świat czeka swoista zmiana warty. Jeszcze raz jednak starzy mistrzowie pokazali wielką klasę, dzięki czemu w niedzielę o tytuł zmierzą się Novak Djoković i Roger Federer.

Jeszcze nie teraz

W środę Grigor Dimitrow dosłownie zdmuchnął z kortu Andy’ego Murraya, a więc obrońcę tytułu z Londynu sprzed 12 miesięcy. To w połączeniu z dość niestabilną dyspozycją Novaka Djokovicia, który niemiłosiernie męczył się w ćwierćfinale z Marinem Ciliciem pozwalało myśleć, że Bułgar może pokusić się o niespodziankę i awans do pierwszego w karierze wielkoszlemowego finału. Przypomnijmy, że Serb w meczu z wysokim Chorwatem przegrywał już 1:2 w setach i by znaleźć się w najlepszej czwórce musiał stoczyć bój na pełnym dystansie.

Od początku turnieju słyszy i mówi się o tym, że Djoković, rozstawiony z numerem jeden, nie jest w najwyższej formie. Ba, niektórzy – np. były zawodnik i wybitny trener, a dziś ceniony ekspert Brad Gilbert – stwierdzają, że „Nole” ledwie przypomina gracza, który szturmem wygrywał w Indian Wells, Miami czy w Rzymie. Nie mniej, wydaje się, że tym bardziej trzeba doceniać osiągnięcie Djokovicia, który mimo trudnych momentów na przestrzeni minionych dwóch tygodni, pojutrze zagra w trzecim wimbledońskim finale w ciągu ostatnich czterech lat.

Djoković od startu narzucił swoje tempo gry i zdawał się znajdować sposób na ambitnego Bułgara, o którym przed spotkaniem mówił jego trener Roger Rasheed, przyznając, że „nigdy nie widział kogoś, kto tak bardzo chce zwyciężyć w każdym meczu”. Na lepszą grę Dimitrowa trzeba było jednak czekać półtora seta, kiedy dwukrotnie przełamał rywala i wygrał drugą partię 6:3. Od tej chwili na korcie centralnym mecz zaczął przypominać wymianę ciosów. W ten sposób trzeci set dobrnął do tie breaka, którego pewnie rozstrzygnął na swoją korzyść Djoković.

""
Foto: AFP

W czwartym i jak się okazało decydującym secie, Serb zdobył breaka i wydawało się, że spokojnie zamknie pojedynek. Nic bardziej mylnego. Bułgar odrobił straty w szóstym gemie i od tej pory niezwykle pewnie wygrywał swoje gemy serwisowe. Nie inaczej było zresztą w przypadku Djokovicia, zatem ponownie zwycięzcy trzeba było szukać w 13. gemie. I to tej chwili młody Bułgar będzie zapewne najbardziej żałował. Dimitrow zmarnował w nim trzy piłki setowe, a od prowadzenia 6-3 przegrał cztery kolejne punkty. Pierwszego meczbola jeszcze zdołał obronić, ale przy drugiej okazji Serb zapewnił sobie awans.

– W półfinale zagrałem przeciwko przyszłej wielkiej gwieździe światowego tenisa. Grigor zasługuje na ogromny szacunek, rozegrał świetny mecz. Czwarty set mógł potoczyć się w obie strony, ale na szczęście to mnie się udało wygrać. Nie mogę się doczekać kolejnego finału w Londynie – przyznał Djoković, który wygrał już Wimbledon przed trzema laty. W tym roku na szali będzie miał nie tylko drugi triumf, ale też powrót na pozycję lidera rankingu. Dimitrow też musi być z występu przy Church Road zadowolony. Po raz pierwszy zameldował się w wielkoszlemowym finale, a w poniedziałek zadebiutuje w czołowej dziesiątce klasyfikacji ATP.

O krok od legendy

Miliony wiernych fanów Rogera Federera szaleją dziś ze szczęścia. Ich faworyt, tyle razy wysyłany na sportową emeryturę, po dramatycznym sezonie 2013 – szczególnie bolesnym właśnie na londyńskiej trawie, gdzie przegrał już w drugiej rundzie – stanie w niedzielę przed jeszcze jedną szansą na tytuł w turnieju Wielkiego Szlema. Jeśli wygra powiększy swoją imponującą kolekcję do 18 triumfów w największych imprezach globu, a także odniesie rekordowe ósme zwycięstwo na Wimbledonie i zostanie samodzielnym rekordzistą w tym względzie. Siedem wygranych ma obok niego bowiem też Pete Sampras.

Trzeba uczciwie przyznać, że miejsce w finale Szwajcar wywalczył po dość ubogim w emocje starciu z Milosem Raoniciem. Trudno powiedzieć, czy to Federer rozegrał tak znakomite spotkanie, czy Kanadyjczyk nie wspiął się na swoje wyżyny, czy może po prostu tenis zawodnika urodzonego w Podgoricy jest wygodny dla mistrza z Bazylei, który odniósł piąte zwycięstwo w ich piątym bezpośrednim starciu. Tak czy inaczej wynik 6:4 6:4 6:4 dla Federera nie pozostawiło jednak najmniejszych złudzeń, kto w piątkowe popołudnie był na korcie zdecydowanie lepszy. Kanadyjczyk miał w całym meczu tylko jedną szansę na przełamanie Szwajcara i nie prezentował się najlepiej przy swoim podaniu. Zaserwował „tylko” 17 asów, ale przede wszystkim skuteczność jego pierwszego serwisu była co najwyżej średnia, bo 55 procentowa.

""
Foto: AFP

– Musiałem być bardzo skoncentrowany. Skupiałem się na każdym punkcie i musiałem niezwykle uważać przy własnych gemach serwisowych. Wiedziałem, że zbyt wiele szans przy podaniu rywala nie zyskam, ale muszę przyznać, że byłem dziś naprawdę bardzo skuteczny – powiedział usatysfakcjonowany Federer, który zagra w 25. wielkoszlemowym finale, jako najstarszy tenisista od czasów Kena Rosewalla, który w 1974 roku grał o tytuł w wieku 39 lat.

Przed Szwajcarem być może niepowtarzalna szansa na kolejny skalp w turnieju Wielkiego Szlema. By tego dokonać, będzie musiał ograć Djokovicia po raz 19. w swojej karierze. Dotąd obaj tenisiści zmierzyli się ze sobą 34 razy i minimalnie lepszy bilans meczów ma właśnie Federer. Tylko raz grali jednak przeciwko sobie na trawie – dwa lata temu w półfinale Wimbledonu dość pewnie triumfował również Szwajcar. – Zawsze gramy przeciwko sobie znakomite spotkania. Novak to wielki mistrz, wie jak wygrywać największe imprezy, jest przyzwyczajony do walki o najcenniejsze trofea. Ja jednak w ciągu tego turnieju świetnie prezentuję się pod ogromną presją i mam nadzieję, że w niedzielę rozegram swój najlepszy mecz – zakończył Federer.


Wyniki

Półfinały singla:

Novak Djoković (Serbia, 1) – Grigor Dimitrow (Bułgaria, 11) 6:4, 3:6, 7:6(2), 7:6(7)

Roger Federer (Szwajcaria, 4) – Milos Raonic (Kanada, 8) 6:4, 6:4, 6:4

 

Maria Szarapowa wywołała burzę w Indiach

/ Anna Niemiec , źródło: thenews.com.pk/własne, foto: AFP

Rosyjska tenisistka naraziła się kibicom krykieta z Indii, którzy zasypali ją negatywnymi komentarzami na portalach społecznościowych. Powodem ataków było przyznanie się Szarapowej do tego, że nie ma pojęcia kim jest Sachin Tendulkar.

Tendulkar w ojczyźnie ma status półboga i przez wielu kibiców uważany jest za najlepszego zawodnika w historii krykieta. W sobotę zasiadł na trybunach razem z Andrew Straussem, byłym angielskim krykiecistą i Davidem Beckhamem, żeby obejrzeć pojedynek Szarapowej z Alison Riske. Po meczu dziennikarze zapytali tenisistkę czy zdawała sobie sprawę, że ogląda ją ikona krykieta. Pięciokrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych odpowiedziała, że nie, ale widziała Beckhama. Dzienikarze kontynuowali wątek. Wyjaśnili, że Tendulkar to mężczyzna, który siedział obok słynnego piłkarza i zapytali czy była liderka światowego rankingu wie, kto to jest? Szarapowa przyznała, że nie ma pojęcia.

Ta odpowiedź wywołała falę oburzenia. Rosyjska gwiazda została zasypana negatywnymi komentarzami. – Zawsze byłem jednym z Twoich największych fanów, ale teraz już nigdy nie obejrzę Twojego meczu – napisał jeden z kibiców na Facebooku. Inni wypowiadali się w podobnym lub nawet ostrzejszym tonie. Na Twitterze powstał hashtag #WhoIsMariaSharapova , który szybko się zdobył sporą popularność wśród użytkowników z Indii.

W obronę rosyjską tenisistkę wzięła Barka Dutt, znana hinduska prezenterka telewizyjna. – Dlaczego atakujemy Szarapową za to, że nie wie kim jest Tendulkar. Czy to ważne? – zapytała na Twitterze Dutt. – To go nie umniejsza, a my brzmi przez to bardzo niepewnie.
 

Wimbledon: porażka Hurkacza w deblu

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wimbledon.org, foto: wimbledon.com

Z deblowym juniorskim turniejem Wimbledonu pożegnał się Hubert Hurkacz. Polak i jego partner Jan Choinski przegrali w drugiej rundzie z faworytami całej imprezy 6:7(4), 2:6.

Niełatwe zadanie stało przed Hurkaczem i Choinskim. Polsko-niemiecka para trafiła dziś na najwyżej rozstawionych zawodników Stefana Kozłowa i Andrieja Rublewa. Mecz był jednak dość wyrównany. Szczególnie w pierwszym secie niewiele do szczęścia zabrakło naszemu tenisiście i jego niemieckiemu koledze. Faworyzowani rywale wygrali dopiero w tie breaku. Druga partia przebiegała już pod wyraźniejsze dyktando Kozłowa i Rublewa, którzy zwyciężyli do dwóch.

Hubert Hurkacz był ostatnim polskim juniorem w turnieju. Wcześniej zarówno w singlu jak i deblu odpadli już Kamil Majchrzak i Jan Zieliński.
 


Wyniki

Druga runda debla:
S. Kozłow, A. Rublew (USA, Rosja, 1) – H. Hurkacz, J. Choinski (Polska, Niemcy) 7:6(4), 6:2 

Toruń: ćwierćfinały bez Polek

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: bellacup.pl

Żadna polska tenisista nie wystąpi w ćwierćfinałach turnieju ITF w Toruniu. Na drugiej rundzie rywalizację zakończyła Justyna Jegiołka, które uległa Petrze Uberlovej 6:3, 0:6, 3:6. W najlepszej ósemce Bella Cup znalazły się dwa najwyżej rozstawione tenisistki.

Jegiołka jako jedyna z piątki polskich tenisistek zdołała przejść pierwszą rundę turnieju na kortach ziemnych w Toruniu. Opolanka pokonała wczoraj rozstawioną z „szóstką” Masę Zeć-Peskirić.

Dzisiaj faworytka gospodarzy rywalizowała z niżej notowaną rywalką i pojedynek ten zaczęła obiecująco. Niestety, drugi i trzeci set padł łupem 19-latki z Bratysławy.

Z dobrej strony kibicom zaprezentowały się w czwartek dwie najwyżej notowane tenisistki w Bella Cup. Jovana Jaksić wygrała z Australijką, o polskich korzeniach, Monique Adamczak 6:3, 6:3. Aliaksandra Sasnowicz nie dała z kolei większych szans pogromczyni Agaty Borgman z pierwszej rundy – Weronice Kapszaj. 137. w rankingu Białorusinka wygrała 6:1, 6:3.

Piątkowe półfinały na kortach KS Start-Wisła Toruń zaplanowano od godziny 12 (po dwa na korcie centralnym i numer 1), a rywalizację zakończy finał debla (bez polskich akcentów były już dzisiejsze półfinały).


Wyniki

Druga runda singla:
Petra Uberalova (Słowacja) – Justyna Jegiołka (Polska) 3:6, 6:0, 6:3
Jovana Jaksić (Serbia, 1) – Monique Adamczak (Australia) 6:3, 6:3
Aliaksandra Sasnowicz (Białoruś, 2) – Weronika Kapszaj (Ukraina) 6:1, 6:3
Silvia Nijrić (Chorwacja) – Sofija Kowalec (Ukraina, 5) 7:6(1), 4:1 i krecz
Barbora Krejcikova (Czechy, 7) – Ana Savić (Chorwacja) 6:1, 6:4
Maria Sakkari (Grecja) – Waleria Sołowiejewa (Rosja) 6:4, 6:3
Pernilla Mendesova (Czechy) – Hilda Melander (Szwecja) 4:6, 7:5, 6:2

Wimbledon: półfinały – pojedynek pokoleń

/ Krzysztof Sawala , źródło: wlasne, foto: AFP

W piątek poznamy dwójkę zawodników, którzy zagrają o najcenniejsze trofeum w światowym tenisie. Półfinały Wimbledonu rodzą tyle samo przewidywań, co pytań, tajemnic i niepewności końcowego wyniku.

Zbliżamy się do najważniejszych rozstrzygnięć podczas tegorocznej edycji turnieju. W grze o końcowe zwycięstwo pozostało czterech tenisistów – przedstawicieli dwóch (a może trzech?) tenisowych pokoleń. Roger Federer ma prawie 33 lata i ma prawie dwa razy więcej triumfów przy Church Road niż Milos Raonic, jego półfinałowy rywal, w ogóle występów w Londynie. Jeszcze rok młodszy od 24-letniego Kanadyjczyka jest Grigor Dimitrow. Gdzieś pomiędzy Szwajcarem a wspomnianą dwójką jest zawieszony Novak Djoković, którego kariera trwa już na tyle długo, że uprawnione jest nazywanie Serba tenisistą doświadczonym.

W przededniu wimbledońskich półfinałów wyników nie sposób przewidzieć, ale jedno można stwierdzić z całą pewnością – w Londynie w tym roku koronowany zostanie nowy mistrz. Andy Murray, obrońca tytułu sprzed roku pożegnał się z turniejem już w ćwierćfinale, a padł od ciosów Dimitrowa, który w starciu ze Szkotem pokazał, że jest gotowy do ataku na najwyższe tenisowe szczyty. Czy w niedzielę zobaczymy jednak mistrza „nowego-starego” (Federer, Djoković) czy absolutnego debiutanta w tej roli, przekonamy się w piątkowy wieczór lub dopiero w niedzielne popołudnie.

NOVAK DJOKOVIĆ (SERBIA, 1) – GRIGOR DIMITROW (BUŁGARIA, 11)

Bilans meczów: 3 – 1
Ostatnie spotkanie: Roland Garros 2013 (korty ziemne) – 6:2, 6:2, 6:3 dla Djokovicia

Biorąc pod uwagę rewelacyjny występ Bułgara w ćwierćfinale przeciwko Andy’emu Murray’owi wydaje się, że tylko kibice Szkota mogą żałować, że to właśnie Dimitrow stanie w szranki z Djokoviciem w pojedynku o finał Wimbledonu. Takie zestawienie, mając w pamięci to co Dimitrow zaprezentował w środę, gwarantuje wspaniałe emocje, a co najistotniejsze, otwiera drogę do potencjalnej niespodzianki. Szczególnie, jeśli spojrzymy na męki Serba w starciu z Chorwatem Marinem Ciliciem.

Po stronie Djokovicia bezsprzecznie stanie doświadczenie. Chodzi tu zarówno o doświadczenie w sensie ogólnym, a więc ogrania, czytania sytuacji na korcie, ale także o doświadczenie spotkań na tym etapie wielkoszlemowych imprez. Rzućmy okiem na statystyki, bo w tej kwestii są one u Serba niezwykłe – piątkowy mecz będzie piątym z rzędu półfinałem Wimbledonu, 15. z 17. ostatnich Wielkich Szlemów, a także dokładnie 100. półfinałem turnieju ATP w karierze. U Bułgara te liczby, także rzecz jasna ze względu na wiek, są znacznie mniej okazałe. Jedna z nich wydaje się być najważniejsza – Dimitrow po raz pierwszy w życiu zagra o wielkoszlemowy finał.

Wielu obserwatorów mówi jednak wyraźnie – szanse to 50/50, jeżeli nie nawet minimalnie wyższe po stronie Bułgara. Wskazuje się, że tegoroczny Wimbledon może być, tak jak w szerszej perspektywie cały sezon 2014, momentem zwrotnym w karierze Dimitrowa, podczas którego przechodzi on swoiste „przyspieszone dojrzewanie”, z którego może wyjść już nie tylko jako talent, jako mistrz przyszłości, ale jako jedna z czołowych rakiet świata, przygotowana do długich lat sukcesów na zawodowych kortach. Dość powiedzieć, że w poniedziałek, niezależnie od tego co się jeszcze wydarzy w Londynie, Dimitrow będzie po raz pierwszy w czołowej dziesiątce rankingu.

""
Foto: AFP

Lekceważenie Djokovicia byłoby jednak ogromną pomyłką i z pewnością Bułgar tego nie zrobi. Serb już niejednokrotnie okazywał słabości, tak jak w środę z Ciliciem, by chwilę później ponownie stać się tenisistą nie do zatrzymania. Turniej w wykonaniu „Nole” to pewnego rodzaju sinusoida. Łatwe zwycięstwa przeplatał występami średnimi, jak choćby z Simonem czy Stepankiem. Fantastyczną dyspozycję w 1/8 finału z Tsongą trochę przygasił z kolei niewyraźnym spotkaniem z Ciliciem i wygraną dopiero w piątym secie. Djoković ma jednak w sobie gen zwycięzcy i można być pewnym, że z walki o drugi tytuł na kortach Wimbledonu łatwo nie zrezygnuje.

ROGER FEDERER (SZWAJCARIA, 4) – MILOS RAONIC (KANADA, 8)

Bilans meczów: 4 – 0
Ostatnie spotkanie: Australian Open 2013 (korty twarde) 6:4, 7:6, 6:2 dla Federera

Powiedzieć, że to spotkanie wimbledońskiego Dawida z Goliatem to jak nie powiedzieć nic. W piątek na korcie staną przeciwko sobie bowiem siedmiokrotny mistrz z Londynu i żywa legenda zielonego dywanu przy Church Road Roger Federer, oraz zawodnik, który po raz pierwszy w życiu wychylił głowę na Wimbledonie poza drugą rundę, a więc Milos Raonic. Taki sąd opiera się tylko na liczbach, które w tym przypadku mogą być nieco mylące. Czy ktoś dałby sobie odciąć rękę, że to Szwajcara ujrzymy ponownie w decydującym spotkaniu? Pewnie kilka lat temu – tak. Dziś jednak Federer to już nie tytan, a młody Kanadyjczyk to dużo bardziej poukładany gracz niż jeszcze jakiś czas temu. Szczególnie groźny właśnie na trawie.

Wypisując sobie w notesie listę przewag, które powinien, na papierze, mieć w starciu z Federerem Raonic pewnie większość z nas zatrzyma się góra na dwóch. Po pierwsze – na monstrualnym serwisie, który na nawierzchni trawiastej potrafi wygrywać nie tylko gemy i sety, ale wręcz całe spotkania. Po drugie z kolei, że reprezentant Kanady zrobił już bardzo wiele i w półfinale tak naprawdę nic nie musi. Cała presja spocznie w piątek na barkach tenisisty z Bazylei.

W starciu o finał Wimbledonu 2014 dojdzie do spotkania siły i precyzji, wszechstronności Federera z konsekwentnym wykorzystywaniem swoich atutów przez Raonicia. Kanadyjczyk notuje życiowe osiągnięcie w Londynie i trzeba powiedzieć, że robi to bardzo dobrym stylu. Przede wszystkim świetnie funkcjonuje wspomniany serwis – zawodnik urodzony w Podgoricy wygrywa aż 87% punktów po trafionym pierwszym podaniu, którym operuje ze skutecznością prawie 70%. W dotychczasowych meczach posłał już 147 asów serwisowych (najlepszy wynik w turnieju), w tym 30 w wygranej nad Łukaszem Kubotem w trzeciej rundzie.

""
Foto: AFP

Być może jednak najważniejszy pojedynek będzie toczył się nie po dwóch stronach siatki, ale w głowie szwajcarskiego mistrza. Federer musi mieć świadomość „zamykających się drzwi” do przynajmniej jeszcze jednego wielkoszlemowego tytułu, już 18. w jego niebywałej karierze. Opinia tenisowych znawców jest w zasadzie zgodna – jeśli nie w Londynie, to już nigdzie. Niektórzy dodają jednak wręcz – jeżeli nie teraz, w Wimbledonie 2014, to już nigdy. Szwajcar prezentuje się w tym roku znakomicie, ale podobnie przecież było choćby przed kilkoma miesiącami w Australii. Wtedy jego marsz zakończył się na półfinale i „przeklętym” dla Federera Rafaelu Nadalu. Teraz Hiszpana już w turnieju nie ma, podobnie jak Murraya. Z „wielkiej czwórki” został tylko Djoković, który jednak nie jest w absolutnie najwyższej formie i którego Szwajcar pokonywał już w Londynie dwa lata temu w półfinale, w ich jedynym starciu na trawie.

Federer będzie miał, obok całej listy atutów, po swojej stronie jeszcze jeden – doping publiczności zgromadzonej na korcie centralnym. To on, po odpadnięciu Andy’ego Murraya, jest teraz faworytem Brytyjczyków do końcowego zwycięstwa. To uczyniłoby go najwybitniejszym zawodnikiem w historii Wimbledonu – z ośmioma tytułami Federer stałby się samodzielnym rekordzistą.

PROGNOZA POGODY

Prognozy na piątek są bardzo optymistyczne. Podczas półfinałów powinno świecić słońce, a ewentualne opady są zapowiadane dopiero na bardzo późny wieczór.

PLAN GIER

Kort centralny: (od godziny 14 czasu polskiego)
Novak Djoković (Serbia, 1) – Grigor Dimitrow (Bułgaria, 11)
Roger Federer (Szwajcaria, 4) – Milos Raonic (Kanada, 8)
 

Wimbledon: pierwszy finał dla Kanady

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Eugenie Bouchard w półfinale Wimbledonu wygrała z Simoną Halep 7:6(5), 6:2 i została pierwszą wielkoszlemową finalistką w historii Kanady. O tytuł 20-latka z Montrealu zagra z Petrą Kvitovą.

Drugi półfinał kobiet w dużym stopniu przypominał pierwszy. Tenisistki cały czas szły gem za gem (w początkowej fazie po razie się przełamały). Poziom był nierówny, na co wyraźny wpływ miało spore zdenerwowanie u obu. Niemniej nie brakowało efektownych zagrań i pasjonującej „wymiany ciosów”.

Kluczowy dla losów meczu (także jak w pierwszym półfinale) okazał się tie break. Przy prowadzeniu 3-2 Rumunki został on na chwile przerwany, gdyż na trybunach zasłabła starsza osoba (w Londynie było ciepło, słonecznie i praktycznie bezwietrznie). Po wznowieniu rywalizacji Halep wyszła na 4-2, ale po zmianie stron cztery kolejne punkty wygrała Bouchard. Rumunka efektownym winnerem wybroniła pierwszego setbola, ale Kanadyjka przy swoim podaniu szansy nie wypuściła z rąk.

""

Dugą partię wyraźnie zdominowała Kanadyjka, która wysforowała się na prowadzenie 5:1. W siódmym gemie Hale zdołała wybronić trzy meczbole, a w kolejnym gemie jeszcze dwa, ale w końcu za szóstą okazją Bouchard triumfowała.

– To było nieco szalone, Tak naprawdę nigdy nie skończyłam meczu w tym stylu – odniosła się do nerwowej końcówki Kanadyjka. – Jestem szczęśliwa, że zdołałam utrzymać koncentrację i zagrałam dobrze w kolejnym gemie.

Eugenie Bouchard to jedyna tenisistka, która odnotowała półfinały wszystkich tegorocznych półfinałów wielkoszlemowych, ale w ostatnim meczu turnieju wystąpi po raz pierwszy (w Melbourne musiała uznać wyższość Na Li, a w Paryżu Marii Szarapowej).

– Nie jestem zaskoczona, że znalazłam się w finale, ponieważ przez lata wykonałam wiele ciężkiej pracy, żeby to osiągnąć. Wierzę w siebie, oczekuję dobrych wyników i zawsze chcę więcej. Miałam dobry początek sezonu, ale wymagałam od siebie jeszcze więcej – przyznała odważnie Kanadyjka.

""

W finale Eugenie Bouchard zagra z mistrzynią Wimbledonu sprzed trzech lat – Petrą Kvitovą, która wcześniej pokonała Lucie Safarovą (czytaj więcej). Będzie to druga konfrontacja pomiędzy tymi tenisistkami. W ubiegłym roku Kvitova wygrała z Bouhard na twardym korcie w Toronto 6:3, 6:2.

– Jestem naprawdę podekscytowana. Mam teraz dzień wolny i nie mogę się doczekać, żeby zagrać – stwierdziła reprezentantka „Klonowego Liścia”. – To będzie mój pierwszy wielkoszlemowy finał, więc po prostu na niego wyjdę. To najprawdopodobniej będzie dla mnie najcięższy mecz i oczekuję tego wyzwania.


Wyniki

Półfinał singla:
Eugenie Bouchard (Kanada) – Simona Halep (Rumunia, 3) 7:6(5), 6:2

Versmold: dotkliwa porażka Urszuli Radwańskiej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Urszula Radwańska na drugiej rundzie zakończyła turniej ITF w niemiecki Versmold (pula nagród 50 tys. dolarów). Krakowianka przegrała ze 160. w rankingu Kateriną Kozłową 5:7, 2:6.

Występ na ziemnych kortach w Verdmold miał być dla polskiej tenisistki okazją do przełamania i nabrania rytmu meczowego. Wczoraj młodsza z sióstr Radwański zdołała ograć w trzech setach doświadczoną Jekatarinę Byczkową.

Niestety dobra passa szybko się skończyła . Krakowianka nie sprostała 20-letniej Ukraince, która jak dotąd ma na koncie tylko jeden wygrany mecz na szczeblu WTA. Urszula Radwańska wygrała w meczu zaledwie dwa z dziesięciu gemów serwisowych!


Wyniki

Druga runda singla:
Urszula Radwańska (Polska) – Katerina Kozłowa (Ukraina) 7:5, 6:2

 

Wimbledon: Kvitova pierwszą finalistką!

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.org/własne, foto: AFP

Petra Kvitova została pierwszą finalistką Wimbledonu. W bratobójczym pojedynku półfinałowym leworęczna Czeszka pokonała 7:6(6), 6:1 Lucie Safarovą, dzięki czemu zagra o drugi tytuł w Londynie.

W 2011 roku Kvitova była wielką rewelacją Wimbledonu, kiedy wygrała cały turniej, pokonując w finale Marię Szarapową. Dwa ostatnie sezony nie były dla niej tak udane, ale w tym tenisistka pochodząca z Fulnka ponownie włączyła się do walki o końcowy triumf.

W drodze do półfinału Kvitova straciła tylko jednego seta, wygrywając bardzo zacięty mecz trzeciej rundy przeciwko Venus Williams. W walce o finał rywalką Czeszki była jej rodaczka, także grającą lewą ręką, Lucie Safarova, debiutantka w tak zaawansowanej fazie imprezy wielkoszlemowej. Na korcie większe doświadczenie Kvitovej w meczach na tym poziomie procentowało. W pierwszej partii Safarova grała bardzo dobrze, popełniła tylko 4 niewymuszone błędy, ale i tak górą była jej młodsza, lecz bardziej utytułowana rodaczka. W całym secie obie panie uzyskały po jednym przełamaniu i jego losy musiały zostać rozstrzygnięte w tie breaku. Decydująca rozgrywka należała do Kvitovej, która zwyciężyła 8-6.

Druga partia była już popisem jednej aktorki. Kvitova poczynała sobie coraz śmielej, dominując nad swoją rodaczką piekielnie szybkimi i dokładnymi zagraniami z głębi kortu. W połączeniu z pewnym serwisem gra Kvitova składała się w nienaruszalny monolit, a po zdobyciu pierwszego przełamania mistrzyni sprzed 3 lat zaczęła ekspresowo zmierzać do kolejnego finału. Safarova miała jeszcze szansę na odrobienie straty, ale w chwili zagrożenie Kvitovej nie zadrżała ręka. Po chwili sama dołożyła jeszcze jednego breaka i wygrała pewnie 6:1.

Cały mecz trwał 1 godzinę i 20 minut, a Kvitova odnotowała w nim 8 asów, a także 18 piłek kończących przy zaledwie 13 niewymuszonych błędach. 24-letnia Czeszka awansowała tym samym do drugiego w karierze wielkoszlemowego finału. Po raz drugi zagra o tytuł w Londynie i w decydującym spotkaniu, tak jak przed 3 laty, powalczy o końcowy triumf. Nie jest jeszcze znana finałowa rywalka Kvitovej. W drugim półfinale zmierzą się Simona Halep i Eugenie Bouchard.
 


Wyniki

Półfinał singla:
Petra Kvitova (Czechy, 6) – Lucie Safarova (Czechy, 23) 7:6(6), 6:1