Londyn: zwycięskie otwarcie Federera

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Roger Federer w bardzo dobrym stylu rozpoczął rywalizację w ATP World Tour Finals. Walczący o pozycję lidera rankingu na koniec sezonu Szwajcar wygrał z Milosem Raoniciem 6:1, 7:6(0).

Dla Federera to już dwunasty występ w wieńczącej sezon ATP imprezie i szansa na szósty tytuł, z kolei Raonic debiutuje w gronie ośmiu najlepszy tenisistów globu.

Ogromną różnice doświadczenia widać był wyraźnie w pierwszym secie, w którym Szwajcar imponował swobodą i skutecznością, z kolei Raonic kompletnie nie potrafił znaleźć sposobu na wygrywanie punktów (w całej partii zapisał na swoje konto tylko piętnaście wygranych akcji, w tym pięć asami).

""

W drugim secie wyglądało to już zupełnie inaczej. Obaj tenisiści skutecznie pilnowali serwisu, a bliżej przełamania był Kanadyjczyk (nie wykorzystał czterech break pointów). Tie break ponownie był jednak spektaklem jednego aktora. Raonic miał duże problemy z serwisem i przegrał tą rozgrywkę „na sucho”! Mecz trwał godzinę i 28 minut.

""

W pierwszym meczu grupy „B” Kei Nishikori wygrał z Andy Murrayem 6:4, 6:4 (czytaj więcej).

Z kolei w drugim pojedynku deblowy Ivan Dodig i Marcelo Melo wygrali z wyżej notowanymi Danielem Nestorem i Nenadem Zimonjiciem 6:3, 7:5.


Wyniki

GRUPA B

Singiel:
Roger Federer (Szwajcaria) – Milos Raonic (Kanda) 6:1, 7:6(0)

Debel:
I. Dodig, M. Melo (Chorwacja, Brazylia) – D. Nestor, N. Zimonjić (Kanada, Serbia) 6:3, 7:5

Londyn: wymarzony debiut Nishikoriego

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Kei Nishikori zaliczyły imponujący debiut w ATP World Tour Finals. W pierwszym meczu singlowym tegorocznej edycji turnieju Japończyk pokonał Andy Murraya 6:4, 6:4.

Murray do końca z determinacją walczył o awans do „turnieju mistrzów”, notując szereg świetnych rezultatów, ale jednocześnie przypłacając to sporym wysiłkiem.

Trudno powiedzieć czy „świeżość” Japończyka miała tu kluczowe znaczenia, ale z pewnością to Nishikori przez cały mecz prezentował bardziej równą dyspozycję, imponując ogromnym dynamizmem na korcie.

Początek był co prawda obiecujący dla faworyta gospodarzy, gdyż w piątym gemie Murray jako pierwszy wywalczył przełamanie. Japończyk „pomógł” Szkotowi podwójnym błędem, jednak ten się natychmiast odwdzięczył i to z nawiązką. W szóstym gemie Murray odnotował bowiem dwa podwójne błędy i przegrał podanie „na sucho”. Przy stanie 4:5 Brytyjczyk po raz drugi stracił serwis i po 47 minutach set był rozstrzygnięty.

""

Druga partia rozpocząła się w sposób wymarzony dla Nishikoriego, który wygrał trzy pierwsze gemy. Murray zdołał stratę odrobić w siódmym gemie (tym razem pomocne okazały się dwie pomyłki Japończyka przy siatce), jednak przy stanie 4:5 znów okazał słabość. Mecz trwał godzinę i 36 minut.

""

W drugim singlowym meczu grupy „B” dojdzie do konfrontacji Rogera Federera i Milosa Raonicia.

Całą tegoroczną rywalizację w londyńskiej „O2” rozpoczął z kolei mecz deblowy. Mistrzowie ATP World Tour Finals sprzed dwóch lat Marcel Granollers i Marc Lopez pokonali Juliena Benneteau oraz Edouarda Rogera-Vasselin 6:4, 6:4.


Wyniki

GRUPA B

Singiel:
Kei Nishikori (Japonia) – Andy Murray (Wielka Brytania) 6:4, 6:4

Debel:
M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania) – J. Benneteau, E. Roger-Vasselin (Francja) 6:4, 6:4

Korespondencja z Pragi: Czeszki z pucharem

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Pragi, foto: AFP

W meczu, który dawką emocji i dobrych zagrań przebił wszystkie tegoroczne finały wielkoszlemowe, Petra Kvitova pokonała Angelique Kerber i dała Czeszkom decydujący trzeci punkt. Puchar zostaje więc w Pradze, a Czesi mogą świętować „złoty wiek” swojego tenisa kobiecego.

Adam Romer, korespondencja z Pragi

W niedzielnym pojedynku długo wyglądało na to, że wszystkie spekulacje i przewidywania z miejsca powinno się wyrzucić do kosza. Kvitova, która wchodziła na kort jako bita faworytka, musiała nieustannie gonić wynik. Tak było w pierwszym i trzecim secie. Dla odmiany Kerber sprawiała wrażenie dziewczyny, która gdy prowadziła, to gubiła koncentrację, a gdy znajdowała się w niemal beznadziejnej sytuacji, „stawała na głowie” i dokonywała niemożliwych rzeczy na korcie. – Zagrałam chyba jeden z najlepszych meczów w tym roku, szkoda, że przegrany – Kerber była po meczu niepocieszona.

""

Już sam przebieg pierwszej partii mógł sfrustrować niemieckich kibiców i utwierdzić Czechów, że co by się nie stało, Petra ten mecz wygra.

Kerber prowadziła 5:2 (z dwoma przełamaniami), a potem 6:5. Miała sześć (sic!!!) setboli, z których żadnego nie umiała wykorzystać. Wreszcie w tie breaku do głosu doszedł silniejszy serwis Kvitovej i niespodziewana (i zupełnie niepotrzebna) pomoc czeskich sędziów liniowych. Po ich decyzji zamiast 5-5 zrobiło się 6-4 dla Petry i Czeszka swoją szansę wykorzystała.

Gdy 10 minut później Kvitova dwa razy przełamała serwis Niemki i prowadziła 3:0 kibice zaczęli szykować się do świętowania. Za wcześnie – pomyślała chyba Kerber i to ona wygrała kolejne cztery gemy serwując widzom fantastyczną dawkę defensywnego tenisa. Broniła wszystko, odbijała niemal każdą piłkę, a Kvitova dokładała niewymuszone błędy.

Po 44 minutach, ku zaskoczeniu czeskich kibiców set nr 2 zakończyła Niemka znów przełamując rywalkę.

Trzecia partia to kolejna wycieczka kolejką górską w wykonaniu obu tenisistek. Najpierw niesamowicie grała Niemka doprowadzając do stanu 4:1, by od tego momentu przegrać kolejne cztery gemy. Kerber grała dobrze, ale Kvitova niesamowicie… Nawet ostatni gem pojedynku nie odstawał od całego widowiska i przyniósł niespodziewane emocje. Kvitova wyśmienitym serwisem doprowadziła do stanu 40-15 i dwóch piłek meczowych, by natychmiast je lekkomyślnie roztrwonić (podwójny błąd serwisowy i prosty błąd z forhendu). Potem jeszcze jeden obroniony meczbol i wreszcie, gdy zdawało się, że Kerber niczym baron Muenchhausen, sama wyciągnie się z beznadziejnej sytuacji, w prostych sytuacjach zepsuła dwie piłki.

""

A potem był już tylko wielki wybuch radości publiczności, ukłony głównych bohaterek, gratulacje i pokazowy debel, który nie miał wpływu na końcowy wynik.

Po ostatniej piłce niemiecka drużyna mogła zobaczyć jak niewiele (lub jak wiele właśnie) zabrakło do pokonania gospodarzy, a Czesi mogą długo świętować trzeci sukces w Pucharze Federacji na przestrzeni ostatnich czterech lat. To najlepszy okres w historii czeskiego tenisa kobiecego. Takich wyników nie notowała nawet, wydawało by się, legendarna drużyna Czechosłowacji sprzed ponad 30 lat.

Obie bohaterki niedzielnego meczu były zaskakująco zgodne w ocenie swojego występu.

– Obie mogłyśmy i zasłużyłyśmy, by te mecz wygrać, ale w tenisie jest tak, że tylko jedna może wygrać – powiedziała na pomeczowej konferencji Kerber, a kilka minut później niemal identyczne zdanie powtórzyła Kvitova.

Obie zgodziły się także, że decydujące znaczenie miało większe doświadczenie czeskiej drużyny.

– Finały w 2011 i 2012 roku dały nam wiele pewności. Wiedziałyśmy co nas czeka, czego się spodziewać po hali i publiczności. Ten finał był dla nas na pewno łatwiejszy niż dla Niemek – mówiła na konferencji Kvitova.

– Nie wiedziałyśmy co nas czeka. Nigdy nie grałyśmy na takim poziomie, a tu atmosfera jest zupełnie inna niż na wszystkich innych turniejach, które grasz w ciągu roku – wtórowała jej Kerber.

Czeszki i Niemki planują wieczorem świętować tegoroczne sukcesy w gronie drużyny, ale także szykują się już do kolejnego roku. W 2015 roku Czeszki rozpoczną obronę tytułu od wyjazdu do Kanady, Niemki od meczu u siebie z Australią. Z polskiego punktu widzenia badziej uważnie będziemy oglądać Niemki, z którymi Agnieszka&Co może się zmierzyć w półfinale, ale wcześniej trzeba uporać się z Rosją podczas krakowskiego meczu na początku lutego 2015 roku.


Wyniki

Finał Fed Cup
Czechy – Niemcy 3:1

Petra Kvitova – Andrea Petković 6:2, 6:4
Lucie Szafarzova – Angelique Kerber 6:4, 6:4
Petra Kvitova – Angelique Kerber 7:6(5), 4:6, 6:4
A. Hlavackova, L. Hradecka – J. Goerges, S. Lisicki 4:6, 3:6

Szarapowa przed Nadalem i Federerem

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: AFP

W przenośni kamieniem milowym określa się wydarzenia szczególnie ważne, wręcz przełomowe. Według światowych mediów i organizacji WTA na takie miano zasłużył ostatni wyczyn Marii Szarapowej. A raczej wyczyn jej fanów, którzy przy profilu Rosjanki na portalu społecznościowym Facebook kliknęli „Lubię to!" 15 milionów razy.

Wielki tenis lubi jeszcze większe liczby. Za niepozornym 6:4, 4:6, 6:4 często stoją milionowe nagrody i rekordowe kontrakty reklamowe. Ten sam rząd wielkości obowiązuje w świecie wirtualnym, a WTA właśnie pęka z dumy, że to Maria Szarapowa (a raczej jej oficjalny profil na Facebooku), a nie Roger Federer czy Rafael Nadal, jako pierwsza spośród gwiazd tenisowego przekroczyła granicę 15 milionów „lajków”.

""

A walka była zacięta. Zachowując tenisową terminologię, można się pokusić o stwierdzenie, że otarliśmy się o tie-break trzeciego seta. Marii Szarapowej do ostatniej chwili po piętach deptali dwaj panowie – symbole współczesnego tenisa – Rafael Nadal ma 14,8 miliona, a Roger Federer 14,7 miliona zadeklarowanych wirtualnych fanów.

Szarapowa nie jest jedyną tenisistką, której popularność na Facebooku w ostatnim czasie szybko rośnie. Kilka dni temu głośno było o Simonie Halep. Rumunka jako ósma w historii przedstawicielka kobiecego tenisa przekroczyła granicę miliona fanów (po siostrach Williams, Anie Ivanović, Sanii Mirzie, Caroline Wozniacki, Wiktorii Azarence i oczywiście Marii Szarapowej). Bliżej niż dalej do pierwszego miliona ma już także Agnieszka Radwańska, choć na tle zagranicznych rywalek jej 713 tysięcy lubiących wypada dość blado. „Isia” nie ma jednak sobie równych na krajowym podwórku – Jerzy Janowicz dobija dopiero do 250 tysięcy, Łukasz Kubot do 40 tysięcy, a znajdująca się na czwartej pozycji Paula Kania ma 4600 fanów.

""

Oczywiście w tej cyberrywalizacji nie ma niczego złego. W świecie, w którym nawet politycy traktują liczbę polubień jako odzwierciedlenie społecznego poparcia poszczególnych projektów, tworzenie rankingów internetowej popularności gwiazd sportu jest czymś absolutnie normalnym. Martwić może tylko fakt, że oficjalna strona WTA traktuje osiągnięcie Szarapowej za wydarzenie dnia, podczas gdy w praskiej O2 Arenie trwa właśnie finał Pucharu Federacji – rozgrywek, licząc na okrągło, pięć razy starszych od Facebooka, w których Martina Navratilova, Chris Evert, Justine Henin czy Stefanie Graf unosiły ręce w geście triumfu na długo przed tym, gdy świat opanowała mania symbolu uniesionego kciuka.

Brescia: został tylko Gawron

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: pekaoszczecinopen.pl

Tylko Marcin Gawron zdołał awansować do finału eliminacji challengera w Brescii. W drugiej ich rundzie z turniejem pożegnali się Andriej Kapaś i Mateusz Kowalczyk.

Mecz Gawrona z rozstawionym z numerem siedem Austriakiem Bastianem Trinkerem od samego początku był bardzo zacięty. W pierwszym secie nie było żadnego przełamania, a w tie breaku to Trinker zwyciężył 7-3. Później serwis Austriaka nie funkcjonował już jednak tak dobrze. W drugiej partii Trinker bronił aż 13 break pointów i Gawron okazał się lepszy o dwa przełamania.

Podobnie było również w trzeciej odsłonie, w której również Polak okazał się lepszy o dwa breaki i triumfował w całym meczu 6:7(3), 6:2, 6:3. W całym meczu Gawron ani razu nie stracił podania, a na stronę rywala posłał 14 asów. O miejsce w turnieju głównym nasz reprezentant zagra w poniedziałek z Kostantinem Krawczukiem.

W ślady Gawrona nie poszedł niestety Andriej Kapaś, który przegrał trzysetowy bój z Mirzą Basiciem. Bośniak znakomicie serwował – w całym meczu zanotował 25 asów i nie musiał bronić ani jednego break pointa. Głównie dzięki temu wygrał 6:4, 6:7(2), 6:3.

Zdecydowanie najkrótszy był mecz Mateusza Kowalczyka z Dennisem Novakiem. Polak przegrał dwa pierwsze gemy, a w trzecim poddał pojedynek z powodu kontuzji.


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Dennis Novak (Austria, 4) – Mateusz Kowalczyk (Polska) 2:0 i krecz
Mirza Basić (Bośnia i Hercegowina) – Andriej Kapaś (Polska) 6:4, 6:7(2), 6:3
Marcin Gawron (Polska) – Bastian Trinker (Austria, 7) 6:7(3), 6:2, 6:3