Andria: Niewykorzystana szansa Kapasia

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: Paweł i Piotr Rychter

Andriej Kapaś był bardzo blisko awansu do półfinału challengera we włoskiej Andrii. Polak w meczu z Michaelem Berrerem ani razu nie stracił serwisu, miał piłkę meczową, ale przegrał 7:5, 6:7(5), 6:7(7).

To Niemiec był wyraźnym faworytem tego starcia, ale mecz od samego początku był bardzo wyrównany. W pierwszym secie to Kapaś pewniej wygrywał swoje gemy serwisowe, nie musiał ani razu bronić się przed przełamaniem, a w końcówce wykorzystał moment słabości rywala i zwyciężył 7:5.

W drugiej odsłonie przełamań już nie było, a tie breaka lepiej rozpoczął Berrer. Nasz reprezentant zdołał co prawda odrobić stratę mini breaka, ale przy stanie 5-5 i własnym serwisie popełnił niewymuszony błąd, a po chwili Niemiec wykorzystał piłkę setową przy własnym serwisie.

W trzeciej partii obaj tenisiści mieli swoje szanse na przełamanie, ale wszystko i tak zakończyło się w kolejnym tie breaku. Znów lepiej zaczął Berrer, który wygrał trzy pierwsze akcje, a po podwójnym błędzie Kapasia uzyskał trzy piłki meczowe (dwie pierwsze przy własnym serwisie). Przyparty do muru Polak bł jednak bezbłędny – wygrał cztery kolejne akcje i sam wywalczył meczbola. Niemiec odpowiedział jednak trzema kolejnymi wygranymi punktami i to on triumfował w całym meczu 5:7, 7:6(5), 7:6(7).


Wyniki

Ćwierćfinał singla:
Michael Berrer (Niemcy) – Andriej Kapaś (Polska, LL) 5:7, 7:6(5), 7:6(7)

Korespondencja z Lille: To nie był ten Federer

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Lille, foto: AFP

Miało być 1:1 po pierwszym dniu i było, ale ku zaskoczeniu wszystkich punkt dla Francji zdobył Gael Monfils, pokonując wyraźnie niedysponowanego w piątek po południu Rogera Federera. Szwajcar miał kłopot z plecami.

Adam Romer, korespondencja z Lille

– Kto pamięta kiedy ostatni raz Roger Federer przegrał seta w Pucharze Davisa 1:6? – padło pytanie na trybunie prasowej po pół godziny gry gry. Tyle bowiem potrzebował niesiony dopingiem fanów Monfils, by wygrać pierwszego seta ze szwajcarskim mistrzem. Szybką odpowiedź dał twitter, – „W 2003 roku piąty set pojedynku z Lleeytonem Hewittem” – ale odpowiedzi na pytanie, co się stało w Lille z Federerem, już tak prosto znaleźć się nie dało.

Szwajcar był wyraźnie wolniejszy, poruszał się gorzej, zwalniał niekiedy uderzenia i wreszcie mylił się w sytuacjach, w których nie zwykł tracić punktów. Co gorsza dla niego, Francuz ani przez moment całego piątkowego spotkania nie miał słabszej chwili i nie chciał „wyciągnąć pomocnej dłoni” do będącego w kłopotach rywala.

""

Choć zdarzyło się już Francuzowi w karierze dwa razy pokonać Federera, jest to dla Monfilsa największe i najbardziej spektakularne zwycięstwo. Dominował, dyktował warunki, to on atakował, a Szwajcar tylko chwilami próbował przejąć inicjatywę, co w większości sytuacji mu się nie udawało. Dziwnie było oglądać Monfilsa stojącego korcie i rozdzielającego piłki i Federera, który biegał po końcowej linii i próbował przejąć inicjatywę.

Federer stracił swoje podanie łącznie pięć razy: po dwa w secie pierwszym i trzecim i raz w drugiej partii, ale breakpointów musiał bronić niemal w każdym swoim gemie serwisowym. Sam zaś nie był wstanie uzbierać zbyt wielu szans na przełamanie serwisu Monfilsa. Przez trzy sety dorobił się zaledwie dwóch szans na przełamanie i żadnej nie wykorzystał. Podczas gdy Francuz miał ich aż dziewięć.

""

– Musisz zaakceptować fakt, że grasz tak jak się czujesz. Z takim „duchem” na plecach czujesz się niekomfortowo. A Gael grał od pierwszej piłki bardzo dobrze – wyjaśniał sam Federer na pomeczowej konferencji prasowej.

Czy zagra w debla? Czy jest w stanie zagrać w niedzielę? – padały pytania na konferencji.

– Widać było, że z kolejnymi setami grało mi się lepiej. Dobrze, że dziś grałem tylko trzy sety, nie czuję się jakoś specjalnie zmęczony. Nie wykluczam wcale, że zagram w sobotę i w niedzielę, ale o tym zdecydujemy wspólnie w gronie drużyny z Severinem, Stanem i resztą – tłumaczył cierpliwie Szwajcar.

""

Wyglądał na człowieka zmartwionego swoim dzisiejszym występem, ale nie pozbawionego nadziei na końcowy sukces szwajcarskiej drużyny.Gdy opowiadał o wsparciu kibiców: „It was great to feel Swiss fans in my back” (To fajne czuć wsparcie szwajcarskich kibiców w plecach – tłum. red.), zaczął się śmiać, bo większość poprzednich pytań dotyczyła jego kłopotów z plecami…

Szwajcarzy nie tracą nadziei i wiele zależy od sobotniego debla. – Zobaczymy kto zagra, będziemy decydować wspólnie – mówił oględnie Severin Luthi, kapitan reprezentacji Szwajcarii.

""

Niemal w 100% pewny gry w sobotę może być Stan Wawrinka, który na swojej konferencji potwierdził taką gotowość. Kto zagra z nim? Luthi nie wykluczył żadnego z zawodników, którymi dysponuje. Może więc zagrać zarówno Federer, jak i Michael Lammer czy Marco Chiudinelli. Mecz deblowy jutro o godz. 15.30


Wyniki

Francja – Szwajcaria 1:1
Jo-Wilfried Tsonga – Stan Wawrinka 1:6, 6:3, 3:6, 2:6
Gael Monfils – Roger Federer 6:1. 6:4, 6:3

Genewa wraca do kalendarza ATP

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/atpworldtour.com, foto:

Genewa znów trafiła do kalendarza ATP. Od najbliższego sezonu odbywać się tam będzie turniej rangi 250, zastępując imprezę rozgrywaną dotychczas w Dusseldorfie.

Rozgrywki ATP wracają do Genewy po 24 latach przerwy. Turniej odbędzie się między 16 a 23 maja w Tennis Club de Geneve, który jest najstarszym tenisowym klubem w Szwajcarii. – Jesteśmy szczęśliwy, że tak znane miasto jak Genewa wróci do rozgrywek ATP w 2015 roku. Tennis Club de Geneve jest pięknym miejscem, które ma wspaniałą historię. Ten nowy turniej będzie stanowił fantastyczną wartość dodaną do części sezonu, odbywającej się na kortach ziemnych – powiedział Chris Kermode, szef ATP.

Właścicielami turnieju są Ion Tiriac i Rainer Schuettler. Oni także nie kryli radości z przeniesienia zawodów z Niemiec do Szwajcarii, wspominając nie tylko o wielkiej tradycji klubu. – Szwajcarski tenis mógł się pochwalić wieloma znakomitymi zawodnikami w ostatnich latach. Są to zwycięzcy turniejów wielkoszlemowych, medaliści olimpijscy, a teraz także finaliści rozgrywek o Puchar Davisa – oświadczyli Tiriac i Schuettler. – Jesteśmy szczęśliwi, mając możliwość organizowania tego wydarzenia przy bliskiej współpracy z miastem, kantonem i klubem. Nasze ostatnie rozmowy przekonały nas, że mamy wszystko, czego potrzeba, aby zorganizować turniej na najwyższym poziomie, który sprawi radość fanom, zawodnikom i sponsorom – dodali.
 

Korespondencja z Lille: STAN The MAN

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Lille, foto: AFP

Fantastyczny tenis pokazali Jo-Wilfied Tsonga i Stan Wawrinka w pierwszym meczu tegorocznego finału Pucharu Davisa. Wygrał ten drugi, bo był stabilniejszy, mniej rozchwiany i lepiej poruszał się po korcie ziemnym w Lille.

Adam Romer, korespondencja z Lille

Dla Francji Puchar Davisa znaczy coś specjalnego, wyjątkowego. Dlatego na stadionie piłkarskim stawiło się 27432 widzów, by dopingować swoich tenisistów i po raz 10 zobaczyć jak wznoszą srebrny puchar. Ostatni raz Francuzi zwyciężali 13 lat temu i Lille ma być tym miejscem, gdzie przełamią swoją niemoc. Podobne marzenia ma jednak jeszcze ktoś – Roger Federer i Stan Wawrinka. I to zdaniem licznie przybyłych, ubranych w czerwono-białe barwy kibiców Helwetów, dla nich piłkarski stadion Pierre Mauroy’a ma być szczęśliwy.

""

Pierwszy krok miał dla Francji zrobić Tsonga, ale okazało się, że to Wawrinka lepiej czuł się na specjalnie przeciw Szwajcarom usypanej mączce kortu ziemnego. Tsonga, szczególnie w pierwszym secie, sprawiał wrażenie nieco ociężałego. Szwajcar cierpliwie rozprowadzał go po korcie, by za kolejnym, niekiedy szóstym, siódmym uderzeniem dopiero kończyć rywala.

Pierwszy set poszedł błyskawicznie na konto Wawrinki. Jednak po niespełna godzinie obudził się Tsonga i ku zaskoczeniu szwajcarskich fanów (jest ich w Lille znacznie więcej niż zapowiadane dwa tysiące!) on przełamał serwis Stana w czwartym gemie i spokojnie „dowiózł” swoim serwisem seta nr 2 do końca.

""

Gdy rozgrzana takim obrotem sprawy francuska publiczność śpiewała „Allez le Blues!!!” Szwajcarzy ripostowali „Hoop Schwiz!!!”, a na korcie znów inicjatywę przejął Stan Wawrinka.

Jego niesamowity, jednoręczny bekhend ustawiał grę. Szczególnie grany po linii siał spustoszenie po stronie Tsongi. Równie często Szwajcar zdobywał bezpośrednie punkty odwrotnym forhendem, który tego dnia trafiał z regularnością szwajcarskiego (nomen omen!) zegarka w sam róg kortu. Nie byłoby jednak aż tylu „Winnerów” ze strony Szwajcara, gdyby nie jego niesamowita cierpliwość w rozgrywaniu poszczególnych wymian. Umiał poczekać, ustawić rywala, zmusić go do gry w niedoczasie, w nieprzygotowanej pozycji, by dopiero potem kończyć. Stanowi zdarzyły się nawet wyprawy do siatki w stylu „serve-and-volley”, których raczej spodziewać się można było po dysponującym świetnym wolejem Francuzie.

""

W samej końcówce meczu emocje nieco opadły, głównie z powodu wyraźnej dominacji Wawrinki. W trzecim secie Szwajcar przełamał serwis Francuza w szóstym gemie grając od pierwszej piłki niezwykle agresywnie. Szukał swoich szans przy każdym returnie i ta taktyka okazała się słuszna. Tsonga nie miał nic, czym mógłby zaszachować rywala. Co gorsza od razu na samym początku czwartego seta znów oddał swój serwis i właściwie wspólnie z ponad 20 tys. kibiców czekał już tylko na wyrok. Ten nadszedł szybko…

""

Szwajcarzy zrobili pierwszy, ale jak zapewnia kapitan Severin Luethi „na razie malutki”, kroczek w stronę pucharu.

Drugi może postawić Roger Federer w konfrontacji z Gaelem Monfilsem.


Wyniki

Francja – Szwajcaria 0:1
Jo-Wilfried Tsonga – Stan Wawrinka 1:6, 6:3, 3:6, 2:6.

Williams goni Navratilovą i Graf

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Serena Williams po raz szósty w karierze została wybrana najlepszą zawodniczką roku. W tym sezonie Amerykanka zdobyła 18 tytuł wielkoszlemowy, wygrała sześć innych turniejów i zakończyła rok jako numer jeden w światowym rankingu.

Po pierwszych kilku miesiącach można było się spodziewać, że młodsza z sióstr Williams może mieć problemy z obroną pozycji liderki rankingu na koniec roku. W trzech pierwszych turniejach Wielkiego Szlema tylko raz dotarła do czwartej rundy.

Przełamanie nastąpiła podczas amerykańskiego lata na kortach twardych. Amerykańska tenisistka zwyciężyła w Stanford, Cincinnati i potem w US Open. Serena Williams przed ostatnią lewą Wielkiego Szlema okazała się najlepsza również w Emirates Airline US Open Series, dzięki czemu za zwycięstwo na kortach Flushing Meadows odebrała rekordową jednorazową nagrodę pieniężną wysokości 4 mln. dolarów.

Tylko Stefanie Graf i Martina Navratilova zdobywały tytuł „Najlepszej zawodniczki roku” więcej razy niż młodsza z sióstr Williams. Pierwsza wygrywała 8 razy, a druga jeden raz mniej. Wyżej wymienione tenisistki, to jedyne zawodniczki w historii, którym ta sztuka udałą się więcej niż dwa razy.
 

Bohaterowie finału gotowi do walki

/ Antoni Cichy , źródło: daviscup.com/własne, foto: AFP

Nastroje w obu ekipach są bojowe. Szwajcarów zmotywował powrót Rogera Federera, a Francuzi liczą na wsparcie publiczności i kapitana. Monfils, który drugiej rakiecie świata uległ ośmiokrotnie, wierzy, że piątkowy mecz będzie całkiem inne niż poprzednie pomiędzy nimi.

Szwajcarskich fanów uszczęśliwiła wieść o powrocie Rogera Federera. Pojedynek drugiej rakiety świata z Gaelem Monfilsem otworzy cały finał Pucharu Davisa. – Jestem niezwykle szczęśliwy, że jestem w stanie grać. Niewątpliwie czekam już na spotkanie z Gaelem. Myślę, że to świetny zawodnik, ogląda się go z ekscytacją. Lubię też grać przeciwko niemu – powiedział Federer.

Monfils bilans pojedynków ze Szwajcarem ma niezbyt korzystny, ale napsuł mu już sporo krwi. Na US Open Federer musiał bronić dwóch piłek meczowych, zanim pokonał Francuza w pięciu setach. – Na pewno pomoże mi to, że mam w pamięci nasze ostatnie spotkanie. To będzie jednak całkiem inna konfrontacja. Będzie z kim się dzielić emocjami podczas meczu, będzie kapitan, który może mi pomóc, oczywiście, jeśli spotkanie jest zacięte – wypowiedział się na temat potyczki z Federerem „La Monf”.

Drugi z Francuzów, Jo-Wilfried Tsonga, w kolejnym piątkowym spotkaniu zmierzy się ze Stanem Wawrinką. Dwunasta rakieta świata od września przystąpił ledwie do sześciu spotkań. – Jeśli nie grałem w ostatnich tygodniach to nie dlatego, że tak zdecydowałem. Po drugie, w przeszłości nie potrzebowałem wielu występów, żeby grać na dobrym poziomie – odpowiedział Tsonga.

Francuz dodał, że częste występy nie zawsze mu służą. – Jeśli gram zbyt wiele meczów, często czuję się zmęczony. Szczerze mówiąc, nie uważam, żeby to miało jakiś wpływ w ten weekend – przyznał Tsonga.

Jego rywal, Wawrinka, otrząsnął się już po porażce w półfinale ATP World Tour Finals. Teraz koncentruje się tylko na pozytywnych aspektach finału Pucharu Davisa. – Oczywiście, trudno było się pogodzić z tą porażką, mając wcześniej cztery piłki meczowe. Ten tydzień dał mi jednak wiele. Czuję się świetnie po występie w Londynie, dodało mi to sporo pewności siebie – powiedział Wawrinka.

Kapitana reprezentacji Arnauda Clementa najbardziej cieszy fakt, iż każdego dnia spodziewanych jest 27 tysięcy widzów. – Tak, to nasza przewaga. Stworzymy drużynę i mnóstwo pozytywnej energii. Potrzebujemy tego. Atmosfera przy okazji Pucharu Davisa zawsze jest we Francji zawsze.