Londyn: wymarzony debiut Nishikoriego

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Kei Nishikori zaliczyły imponujący debiut w ATP World Tour Finals. W pierwszym meczu singlowym tegorocznej edycji turnieju Japończyk pokonał Andy Murraya 6:4, 6:4.

Murray do końca z determinacją walczył o awans do „turnieju mistrzów”, notując szereg świetnych rezultatów, ale jednocześnie przypłacając to sporym wysiłkiem.

Trudno powiedzieć czy „świeżość” Japończyka miała tu kluczowe znaczenia, ale z pewnością to Nishikori przez cały mecz prezentował bardziej równą dyspozycję, imponując ogromnym dynamizmem na korcie.

Początek był co prawda obiecujący dla faworyta gospodarzy, gdyż w piątym gemie Murray jako pierwszy wywalczył przełamanie. Japończyk „pomógł” Szkotowi podwójnym błędem, jednak ten się natychmiast odwdzięczył i to z nawiązką. W szóstym gemie Murray odnotował bowiem dwa podwójne błędy i przegrał podanie „na sucho”. Przy stanie 4:5 Brytyjczyk po raz drugi stracił serwis i po 47 minutach set był rozstrzygnięty.

""

Druga partia rozpocząła się w sposób wymarzony dla Nishikoriego, który wygrał trzy pierwsze gemy. Murray zdołał stratę odrobić w siódmym gemie (tym razem pomocne okazały się dwie pomyłki Japończyka przy siatce), jednak przy stanie 4:5 znów okazał słabość. Mecz trwał godzinę i 36 minut.

""

W drugim singlowym meczu grupy „B” dojdzie do konfrontacji Rogera Federera i Milosa Raonicia.

Całą tegoroczną rywalizację w londyńskiej „O2” rozpoczął z kolei mecz deblowy. Mistrzowie ATP World Tour Finals sprzed dwóch lat Marcel Granollers i Marc Lopez pokonali Juliena Benneteau oraz Edouarda Rogera-Vasselin 6:4, 6:4.


Wyniki

GRUPA B

Singiel:
Kei Nishikori (Japonia) – Andy Murray (Wielka Brytania) 6:4, 6:4

Debel:
M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania) – J. Benneteau, E. Roger-Vasselin (Francja) 6:4, 6:4

Korespondencja z Pragi: Czeszki z pucharem

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Pragi, foto: AFP

W meczu, który dawką emocji i dobrych zagrań przebił wszystkie tegoroczne finały wielkoszlemowe, Petra Kvitova pokonała Angelique Kerber i dała Czeszkom decydujący trzeci punkt. Puchar zostaje więc w Pradze, a Czesi mogą świętować „złoty wiek” swojego tenisa kobiecego.

Adam Romer, korespondencja z Pragi

W niedzielnym pojedynku długo wyglądało na to, że wszystkie spekulacje i przewidywania z miejsca powinno się wyrzucić do kosza. Kvitova, która wchodziła na kort jako bita faworytka, musiała nieustannie gonić wynik. Tak było w pierwszym i trzecim secie. Dla odmiany Kerber sprawiała wrażenie dziewczyny, która gdy prowadziła, to gubiła koncentrację, a gdy znajdowała się w niemal beznadziejnej sytuacji, „stawała na głowie” i dokonywała niemożliwych rzeczy na korcie. – Zagrałam chyba jeden z najlepszych meczów w tym roku, szkoda, że przegrany – Kerber była po meczu niepocieszona.

""

Już sam przebieg pierwszej partii mógł sfrustrować niemieckich kibiców i utwierdzić Czechów, że co by się nie stało, Petra ten mecz wygra.

Kerber prowadziła 5:2 (z dwoma przełamaniami), a potem 6:5. Miała sześć (sic!!!) setboli, z których żadnego nie umiała wykorzystać. Wreszcie w tie breaku do głosu doszedł silniejszy serwis Kvitovej i niespodziewana (i zupełnie niepotrzebna) pomoc czeskich sędziów liniowych. Po ich decyzji zamiast 5-5 zrobiło się 6-4 dla Petry i Czeszka swoją szansę wykorzystała.

Gdy 10 minut później Kvitova dwa razy przełamała serwis Niemki i prowadziła 3:0 kibice zaczęli szykować się do świętowania. Za wcześnie – pomyślała chyba Kerber i to ona wygrała kolejne cztery gemy serwując widzom fantastyczną dawkę defensywnego tenisa. Broniła wszystko, odbijała niemal każdą piłkę, a Kvitova dokładała niewymuszone błędy.

Po 44 minutach, ku zaskoczeniu czeskich kibiców set nr 2 zakończyła Niemka znów przełamując rywalkę.

Trzecia partia to kolejna wycieczka kolejką górską w wykonaniu obu tenisistek. Najpierw niesamowicie grała Niemka doprowadzając do stanu 4:1, by od tego momentu przegrać kolejne cztery gemy. Kerber grała dobrze, ale Kvitova niesamowicie… Nawet ostatni gem pojedynku nie odstawał od całego widowiska i przyniósł niespodziewane emocje. Kvitova wyśmienitym serwisem doprowadziła do stanu 40-15 i dwóch piłek meczowych, by natychmiast je lekkomyślnie roztrwonić (podwójny błąd serwisowy i prosty błąd z forhendu). Potem jeszcze jeden obroniony meczbol i wreszcie, gdy zdawało się, że Kerber niczym baron Muenchhausen, sama wyciągnie się z beznadziejnej sytuacji, w prostych sytuacjach zepsuła dwie piłki.

""

A potem był już tylko wielki wybuch radości publiczności, ukłony głównych bohaterek, gratulacje i pokazowy debel, który nie miał wpływu na końcowy wynik.

Po ostatniej piłce niemiecka drużyna mogła zobaczyć jak niewiele (lub jak wiele właśnie) zabrakło do pokonania gospodarzy, a Czesi mogą długo świętować trzeci sukces w Pucharze Federacji na przestrzeni ostatnich czterech lat. To najlepszy okres w historii czeskiego tenisa kobiecego. Takich wyników nie notowała nawet, wydawało by się, legendarna drużyna Czechosłowacji sprzed ponad 30 lat.

Obie bohaterki niedzielnego meczu były zaskakująco zgodne w ocenie swojego występu.

– Obie mogłyśmy i zasłużyłyśmy, by te mecz wygrać, ale w tenisie jest tak, że tylko jedna może wygrać – powiedziała na pomeczowej konferencji Kerber, a kilka minut później niemal identyczne zdanie powtórzyła Kvitova.

Obie zgodziły się także, że decydujące znaczenie miało większe doświadczenie czeskiej drużyny.

– Finały w 2011 i 2012 roku dały nam wiele pewności. Wiedziałyśmy co nas czeka, czego się spodziewać po hali i publiczności. Ten finał był dla nas na pewno łatwiejszy niż dla Niemek – mówiła na konferencji Kvitova.

– Nie wiedziałyśmy co nas czeka. Nigdy nie grałyśmy na takim poziomie, a tu atmosfera jest zupełnie inna niż na wszystkich innych turniejach, które grasz w ciągu roku – wtórowała jej Kerber.

Czeszki i Niemki planują wieczorem świętować tegoroczne sukcesy w gronie drużyny, ale także szykują się już do kolejnego roku. W 2015 roku Czeszki rozpoczną obronę tytułu od wyjazdu do Kanady, Niemki od meczu u siebie z Australią. Z polskiego punktu widzenia badziej uważnie będziemy oglądać Niemki, z którymi Agnieszka&Co może się zmierzyć w półfinale, ale wcześniej trzeba uporać się z Rosją podczas krakowskiego meczu na początku lutego 2015 roku.


Wyniki

Finał Fed Cup
Czechy – Niemcy 3:1

Petra Kvitova – Andrea Petković 6:2, 6:4
Lucie Szafarzova – Angelique Kerber 6:4, 6:4
Petra Kvitova – Angelique Kerber 7:6(5), 4:6, 6:4
A. Hlavackova, L. Hradecka – J. Goerges, S. Lisicki 4:6, 3:6

Szarapowa przed Nadalem i Federerem

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: AFP

W przenośni kamieniem milowym określa się wydarzenia szczególnie ważne, wręcz przełomowe. Według światowych mediów i organizacji WTA na takie miano zasłużył ostatni wyczyn Marii Szarapowej. A raczej wyczyn jej fanów, którzy przy profilu Rosjanki na portalu społecznościowym Facebook kliknęli „Lubię to!" 15 milionów razy.

Wielki tenis lubi jeszcze większe liczby. Za niepozornym 6:4, 4:6, 6:4 często stoją milionowe nagrody i rekordowe kontrakty reklamowe. Ten sam rząd wielkości obowiązuje w świecie wirtualnym, a WTA właśnie pęka z dumy, że to Maria Szarapowa (a raczej jej oficjalny profil na Facebooku), a nie Roger Federer czy Rafael Nadal, jako pierwsza spośród gwiazd tenisowego przekroczyła granicę 15 milionów „lajków”.

""

A walka była zacięta. Zachowując tenisową terminologię, można się pokusić o stwierdzenie, że otarliśmy się o tie-break trzeciego seta. Marii Szarapowej do ostatniej chwili po piętach deptali dwaj panowie – symbole współczesnego tenisa – Rafael Nadal ma 14,8 miliona, a Roger Federer 14,7 miliona zadeklarowanych wirtualnych fanów.

Szarapowa nie jest jedyną tenisistką, której popularność na Facebooku w ostatnim czasie szybko rośnie. Kilka dni temu głośno było o Simonie Halep. Rumunka jako ósma w historii przedstawicielka kobiecego tenisa przekroczyła granicę miliona fanów (po siostrach Williams, Anie Ivanović, Sanii Mirzie, Caroline Wozniacki, Wiktorii Azarence i oczywiście Marii Szarapowej). Bliżej niż dalej do pierwszego miliona ma już także Agnieszka Radwańska, choć na tle zagranicznych rywalek jej 713 tysięcy lubiących wypada dość blado. „Isia” nie ma jednak sobie równych na krajowym podwórku – Jerzy Janowicz dobija dopiero do 250 tysięcy, Łukasz Kubot do 40 tysięcy, a znajdująca się na czwartej pozycji Paula Kania ma 4600 fanów.

""

Oczywiście w tej cyberrywalizacji nie ma niczego złego. W świecie, w którym nawet politycy traktują liczbę polubień jako odzwierciedlenie społecznego poparcia poszczególnych projektów, tworzenie rankingów internetowej popularności gwiazd sportu jest czymś absolutnie normalnym. Martwić może tylko fakt, że oficjalna strona WTA traktuje osiągnięcie Szarapowej za wydarzenie dnia, podczas gdy w praskiej O2 Arenie trwa właśnie finał Pucharu Federacji – rozgrywek, licząc na okrągło, pięć razy starszych od Facebooka, w których Martina Navratilova, Chris Evert, Justine Henin czy Stefanie Graf unosiły ręce w geście triumfu na długo przed tym, gdy świat opanowała mania symbolu uniesionego kciuka.

Brescia: został tylko Gawron

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: pekaoszczecinopen.pl

Tylko Marcin Gawron zdołał awansować do finału eliminacji challengera w Brescii. W drugiej ich rundzie z turniejem pożegnali się Andriej Kapaś i Mateusz Kowalczyk.

Mecz Gawrona z rozstawionym z numerem siedem Austriakiem Bastianem Trinkerem od samego początku był bardzo zacięty. W pierwszym secie nie było żadnego przełamania, a w tie breaku to Trinker zwyciężył 7-3. Później serwis Austriaka nie funkcjonował już jednak tak dobrze. W drugiej partii Trinker bronił aż 13 break pointów i Gawron okazał się lepszy o dwa przełamania.

Podobnie było również w trzeciej odsłonie, w której również Polak okazał się lepszy o dwa breaki i triumfował w całym meczu 6:7(3), 6:2, 6:3. W całym meczu Gawron ani razu nie stracił podania, a na stronę rywala posłał 14 asów. O miejsce w turnieju głównym nasz reprezentant zagra w poniedziałek z Kostantinem Krawczukiem.

W ślady Gawrona nie poszedł niestety Andriej Kapaś, który przegrał trzysetowy bój z Mirzą Basiciem. Bośniak znakomicie serwował – w całym meczu zanotował 25 asów i nie musiał bronić ani jednego break pointa. Głównie dzięki temu wygrał 6:4, 6:7(2), 6:3.

Zdecydowanie najkrótszy był mecz Mateusza Kowalczyka z Dennisem Novakiem. Polak przegrał dwa pierwsze gemy, a w trzecim poddał pojedynek z powodu kontuzji.


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Dennis Novak (Austria, 4) – Mateusz Kowalczyk (Polska) 2:0 i krecz
Mirza Basić (Bośnia i Hercegowina) – Andriej Kapaś (Polska) 6:4, 6:7(2), 6:3
Marcin Gawron (Polska) – Bastian Trinker (Austria, 7) 6:7(3), 6:2, 6:3 

Guayaquil: Majchrzak i Panfil w finale eliminacji

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: pekaoszczecinopen.pl

Kamil Majchrzak i Grzegorz Panfil z dobrej strony pokazali się w eliminacjach do challengera w ekwadorskim Guayaquil. Obaj są już w ich finale, a w niedzielę powalczą o turniej główny.

Obaj nasi reprezentanci w eliminacjach zostali rozstawieni. Majchrzak z numerem pięć, Panfil z numerem sześć, dzięki czemu w pierwszej rundzie eliminacji (także rozegranej w sobotę) mieli wolny los. Majchrzak trafił Eduardo Agustina Torre, który w pierwszej rundzie wygrał 6:0, 6:0 z Leonardo Verą.

W meczu z Polakiem Argentyńczyk był jednak bezradny. Po równo godzinie gry Majchrzak triumfował 6:2, 6:1. Polak przełamał rywala aż sześć razy, dwukrotnie tracąc własne podanie. Nasz reprezetant wygrał aż 77% piłek po pierwszym serwisie rywala.

W finale eliminacji Majchrzak nie będzie miał jednak łatwego zadania. Jego rywalem będzie eliminacyjna "jedynka", Pedro Cachin z Argentyny, który jest notowany na 266 miejscu w rankingu ATP.

Cięższą przeprawę miał w sobotę Grzegorz Panfil, który trafił na innego Argentyńczyka, Franco Agamenone. Rywal Polaka w pierwszej rundzie pokonał Victora Nuneza 6:2, 6:1 i równie dobrze zaczął mecz z Panfilem. W pierwszym secie okazał się lepszy o dwa przełamania i zwyciężył 6:2.

Polak na szczęście szybko otrząsnął się po przegraniu tej partii i w kolejnych odsłonach triumfował już bardzo pewnie. Cały mecz zakończył się wygraną Panfila 2:6, 6:1, 6:1. W meczu o turniej główny nasz reprezentant zagra z rozstawionym z numerem cztery Duilio Berettą z Peru.


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Kamil Majchrzak (Polska, 5) – Eduardo Agustin Torre (Argentyna) 6:2, 6:1
Grzegorz Panfil (Polska, 6) – Franco Agamenone (Argentyna) 2:6, 6:1, 6:1

Becker na dłużej trenerem Djokovicia

/ Antoni Cichy , źródło: dnaindia.com/własne, foto: AFP

Boris Becker przedłużył umowę z Novakiem Djokoviciem. Niemiecka legenda tenisa ma pełnić rolę trenera Serba tak długo, jak tylko jego podopieczny będzie odnosił sukcesy.

46-letni Niemiec ogłosił niedawno, że podpisał nowy kontrakt z „Djoko”. Panowie złożyli już podpisy pod umową, jednak jak przyznał sam Becker, zawodnikom tej klasy wystarczy uścisk ręki.

Sześciokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych trenuje Djokovicia od grudnia zeszłego roku. Becker ujawnił, że kontrakt ma obowiązywać tak długo, jak długo „Djoko” będzie osiągał dobre wyniki.

Dotychczasowa współpraca na linii serbsko-niemieckiej układała się korzystnie dla zawodnika. Djoković wygrał w 2014 roku sześć turniejów, w tym Wimbledon, i wrócił na szczyt rankingu ATP. Sezon 2014 zakończy na pierwszym miejscu.
 

Brescia: trzech Polaków gra dalej

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: pekaoszczecinopen.pl

Na starcie eliminacji do challengera w Brescii stanęło czterech naszych reprezentantów. Trzech z nich – Andriej Kapaś, Marcin Gawron i Mateusz Kowalczyk – awansowało do drugiej rundy. Odpadł Błażej Koniusz.

Faworytem swojego meczu z Włochem Riccardo Ghedinem nie był Mateusz Kowalczyk. Polak, dla którego singiel jest dodatkiem do zmagań deblowych, sprawił jednak miłą niespodziankę. O losach każdego z trzech setów decydowało jedno przełamanie i Kowalczyk zwyciężył 3:6, 6:4, 6:3. W niedzielę nasz reprezentant zmierzy się z rozstawionym z numerem cztery Dennisem Novakiem.

Inny z Polaków, Marcin Gawron, w pierwszej rundzie trafił na Włocha Riccardo Bonadio. W całym meczu mieliśmy tylko jedno przełamanie i Polak zwyciężył w dwóch setach – 7:6(4), 6:4. Jego kolejnym rywalem będzie eliminacyjna "siódemka", Bastian Trinker.

W bardzo podobnych okolicznościach ze swoim rywalem uporał się Andriej Kapaś. W pierwszym secie z Włochem Andreą Agazzim Polak wygrał po tie breaku, a w drugiej partii dwukrotnie przełamał rywala, triumfując 7:6(5), 6:2. Teraz Kapaś zagra z rozstawionym z numerem sześć Mirzą Basiciem.

Najtrudniejsze zadanie miał w sobotę Błażej Koniusz, który mierzył się z rozstawionym z "piątką" Antonem Zajcewem. Polakowi nie udało się niestety sprawić niespodzianki i po zaciętych końcówkach przegrał z Rosjaninem 5:7, 6:7(5).


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Anton Zajcew (Rosja, 5) – Błażej Koniusz (Polska) 7:5, 7:6(5)
Andriej Kapaś (Polska) – Andrea Agazzi (Włochy, WC) 7:6(5), 6:2
Marcin Gawron (Polska) – Riccardo Bonadio (Włochy) 7:6(2), 6:4
Mateusz Kowalczyk (Polska) – Riccardo Ghedin (Włochy) 3:6, 6:4, 6:3

Powtórzyć Melbourne

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne, foto: AFP

Mariuszowi Fyrstenbergowi i Marcinowi Matkowskiemu tym razem nie udało się zakwalifikować do Barclays ATP World Tour Finals. Polskiego akcentu w Londynie jednak nie zabraknie, bo w turnieju mistrzów zameldował się Łukasz Kubot.

W niedzielę rozpoczyna się ostatni akt sezonu ATP. Tradycyjnie w londyńskiej O2 Arenie do boju stanie ośmiu najlepszych singlistów i osiem najlepszych par deblowych tego roku. Nas, Polaków, najbardziej interesuje ta druga rywalizacja, w której podobnie jak w poprzednim sezonie zobaczymy naszego reprezentanta. Tym razem jednego, a nie jak zdążyliśmy się przyzwyczaić dwóch – Mariusza Fyrstenberga i Marcina Matkowskiego. Dla naszego najlepszego duetu ten rok był słabszy. W wyścigu do Londynu zajęli 18. miejsce. Prawo startu w turnieju mistrzów zapewnił sobie jednak Łukasz Kubot, który wystartuje w parze z Robertem Lindstedtem.

O tym, że polsko-szwedzki duet stać na wiele, przekonaliśmy się w styczniu w Melbourne, kiedy niespodziewane wygrał on Australian Open. To był ich turniej i chociaż szczęśliwie Kubot i Lindstedt tylko raz trafili na rywali z czołowej dziesiątki, pokonali kilka naprawdę zgranych zespołów. W dalszej części sezonu tak dobrze już jednak nie było. W kolejnych szesnastu turniejach polsko-szwedzka para tylko pięć razy dotarła do ćwierćfinału, ani razu nie przedzierając się dalej. Po Wimbledonie panowie mieli przerwę z powodu kontuzji stopy Polaka. Na korty wrócili pod koniec września.

Zarówno dla Kubota, jak Lindstedta będzie to trzeci występ w Finałach ATP. Polak grał w Londynie w 2009 i 2010 roku w parze z Olverem Marachem, zaś Szwed 2011 i 2012 roku w duecie z Horią Tecau. Ani Kubotowi ani Lindstedtowi nie udało się jednak ani razu awansować do fazy półfinałowej.

""
[W 2009 roku Kubot i Marach wygrali w Londynie dwa mecze grupowe, ale na półfinał i tak nie wystarczyło]

Teraz Szwedowi przyjdzie zagrać przeciwko swojemu byłemu partnerowi, bowiem będzie jednym z jego grupowych rywali. Rumun tym razem występuje z Jeanem-Julienem Rojerem. Obie pary spotkały się w tym roku i to niedawno, bo w ostatnim przed imprezą w Londynie turniejem w paryskiej hali Bercy. W trzech setach wygrali przeciwnicy. Pierwszy mecz Kubotowi i Lindstedtowi przyjdzie rozegrać z najlepszymi deblistami świata. Starcie z braćmi Bryanami wyznaczono na godzinę 19:00 czasu polskiego w poniedziałek. Polak i Szwed mierzyli się w tym sezonie z Amerykanami dwukrotnie i dwukrotnie przegrali w identycznym stosunku 3:6, 6:7. Wynik pokazuje, że oba spotkania były wyrównane, a niżej notowanym tenisistom szczególnie w drugich partiach niewiele brakowało do szczęścia i wyrównania stanu meczu.

""
[Lindstedt jednego z rywali w fazie grupowej zna wyjątkowo dobrze]

Grupowymi rywalami Polaków oprócz braci Bryanów oraz duetu Rojer-Tecau będą jeszcze Alexander Peya i Bruno Soares – solidna austriacko-brazylijska para. Polak i Szwed nie są faworytami do awansu, przeciwników mają bardzo wymagających, ale gra podwójna ma to do siebie, że często o zwycięstwie decydują detale, a wyniki są bardzo wyrównane. Pokonanie braci Bryanów niezwykle szeroko otworzyłoby Kubotowi i Lindstedtowi furtkę do półfinału, ale ewentualna przegrana też niczego by jeszcze nie przekreślała. Amerykanie mają w tym sezonie dziewięć tytułów na koncie, w tym za dwa ostatnie turnieje w Paryżu i Szanghaju a także US Open. Wydawać by się mogło, że kluczowymi meczami dla polsko-szwedzkiego duetu będą starcia z dwoma pozostałymi zespołami. Jednak o zwycięstwo z Tecau i Rojerem też będzie bardzo ciężko, bo to zawodnicy, którzy w tym roku spisują się znakomicie, gromadząc dotychczas aż osiem tytułów – ledwie jeden mniej od braci Bryanów. Warto jednak zaznaczyć, że triumfowali oni głównie w mniejszych turniejach. W zawodach rangi Masters i imprezach wielkoszlemowych nie byli już tak mocni. Peya i Soares wygrali w tym sezonie dwukrotnie – na prestiżowych krotach Queen’s Clubu i w turnieju Masters 1000 w Kanadzie. To bardzo zgrany duet, już od kilkunastu miesięcy występujący wspólnie.

""
[Kubot i Lindstedt rywalizację w Londynie rozpozną w poniedziałek, od konfrontacji z latającymi Amerykanami]

Dla debiutujących (jako duet) w Londynie Kubota i Lindstedta ewentualny awans z grupy byłby ogromnym sukcesem. Trzeba otwarcie przyznać, że faworytami do gry w półfinale nie są. Z drugiej strony triumfowali w Australian Open. Takiego turnieju nie wygrywa się przypadkiem. Pokazali, że stać ich na wiele i mogą rywalizować z najlepszymi. Czy są w stanie znowu wszystkich zaskoczyć?

 

Korespondencja z Pragi: Ekspres imieniem Lucie

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Pragi, foto: AFP

Petr Pala wiedział co robił nominując doświadczoną Lucie Safarovą jako drugą singlistę a nie wschodzącą gwiazdę czeskiego tenisa Karolinę Pliskovą. Lucie zagrała jak na półfinalistkę Wimbledonu i zdecydowanie pokonała Angelique Kerber. Po pierwszym dniu finału Czeszki prowadzą 2:0 z Niemkami.

Adam Romer, korespondencja z Pragi

Safarova dopingowana przez 13 tysięcy kibiców udowodniła co znaczy odporność psychiczna. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim secie przegrywała, była o jedno przełamanie słabsza, a mimo to za każdym razie odrabiała stratę i w decydujących momentach pokazywała solidny tenis. Na tyle solidny, że wystarczał do pokonania rozchwianej emocjonalnie Kerber.

Niemka z polskimi korzeniami prowadząc w pierwszej partii 4:2 poczuła się chyba zbyt pewnie. W efekcie nim się obejrzała przegrała trzy gemy z rzędu i musiała bronić piłki setowej.

""

Przy drugim setbolu doszło do najbardziej kontrowersyjnej sytuacji całego dnia. Niemka zagrała forhend po linii i przekonana, że zdobyła punkt krzyknęła „C’mon”. Tymczasem Safarova do piłki dobiegła i odebrała ją na drugą stronę siatki. W tym momencie sędzia Mariana Alves przerwała wymianę, przyznając punkt Czeszce za „przeszkadzanie”. Wściekła Kerber niemal zbiegła z kortu do szatni na krótką przerwę, wiedząc że popełniła błąd. Mimo to decyzja sędzi Alves wywołała spore kontrowersje w loży prasowej.

Rozchwianie Kerber przybrało w drugim secie jeszcze większe rozmiary. Niemka miotała się „od ściany do ściany”. Prowadziła po szybkim przełamaniu serwisu rywalki 2:0, by równie szybko przewagę stracić (2:2) i znów ją wywalczyć breakiem na 3:2. Chwilę później nie wytrzymała ciśnienia, oddała swój serwis na 4:4 i przegrała zaciętego gema serwisowego Czeszki. Na zakończenie błyskawicznie oddała trzy punkty rywalce i mimo szaleńczej obrony przegrała mecz za trzecią piłką meczową.

""

Niemki będą musiały liczyć w niedzielę na prawdziwy cud w O2 Arenie, by zachować jakiekolwiek szanse na puchar. W dzisiejszej dyspozycji nic nie wskazuje na to, by Kerber byłą w stanie pokonać Kvitovą, a Sabine Lisicki, która najprawdopodobniej zastąpi na drugiej rakiecie Andreę Petković wygrała z Safarovą.

Czeszki zaś trzeci puchar w ostatnich czterech latach mają już nawet nie na wyciągnięcie ręki, on jest już właściwie „na kiwnięcie palcem”. To kiwnięcie ma jutro o 13.00 wykonać Kvitova…

 

Korespondencja z Pragi: Kort w roli głównej


Wyniki

Finał Fed Cup
Czechy – Niemcy 2:0

Petra Kvitova – Andrea Petković 6:2, 6:4
Lucie Szafarzova – Angelique Kerber 6:4, 6:4
 

Korespondencja z Pragi: Kort w roli głównej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Pragi, foto: AFP

Petra Kvitova dała Czechom pierwszy punkt w finale Fed Cup. A właściwie nie dała, a wzięła jak coś co jej się w sposób oczywisty należało. Pomógł ultraszybki kort położony przez gospodarzy w praskiej O2 Arenie.

Adam Romer, korespondencja z Pragi

Przez cały piątek i sobotę przedpołudniem nie milkły kontrowersje związane z nawierzchnią kortu, którą Czesi przygotowali na mecz finałowy. Jest szybka, a jak się okazało po wtorkowych i środowych pomiarach przeprowadzonych przez przedstawicieli ITF, nawet za szybka jak na standardy obowiązujące w tych rozgrywkach.

Ale nikogo to w Pradze nie obchodziło, bo kort został przygotowany pod dwie leworęczne specjalistki od szybkiej gry, a szczególnie pod jedną: miejscową gwiazdę Petrę Kvitovą.

""

Czeszka, jak na liderkę swojej drużyny, nie zawiodła i ani na chwilę nie wypuściła z ręki pałeczki dyrygenta w otwierającym spotkanie meczu z Andreą Petkovic. Była agresywna, dobrze serwowała (tylko dwa stracone gemy serwisowe, przy aż pięciu Niemki), zdarzały jej się wyjścia do siatki i w ważnych momentach grane dropszoty.

Petkovic była zbyt ospała, a może po prostu zbyt wolna dla Czeszki. Udało jej się przełamać serwis Kvitovej tylko, gdy ta lekko się zdekoncentrowała prowadząc w pierwszym secie 5:1 i na początku drugiej partii. Ale sama nie była w stanie utrzymać podania w decydujących momentach obu partii, przegrywając gemy serwisowe kończące sety. Jednym słowem to nie był dzień Petkovic.

""

Czesi prawdopodobnie będą musieli zapłacić karę za nieregulaminowy kort, ale jak pokazał przebieg pierwszego meczu, było warto. W drugim mecz dojdzie do rywalizacji Lucie Safarovej i Angelique Kerber.


Wyniki

Finał Fed Cup.
Czechy – Niemcy 1:0

Petra Kvitova – Andrea Petkovic 6:2, 6:4.