Brno: pewne otwarcie Majchrzaka

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

Kamil Majchrzak od pewnego zwycięstwa rozpoczął swój udział w turnieju ITF w Brnie (pula nagród 15 tysięcy dolarów). W pierwszej rundzie Polak pokonał 6:3, 6:0 Vaclava Safranka.

W Czechach Majchrzak został rozstawiony z numerem pięć i w pierwszym meczu nie miał żadnych problemów w starciu z niżej notowanym rywalem. Pierwszy set pojedynku z Safrankiem był jeszcze dość zacięty – Polak stracił nawet raz serwis, ale sam przełamał rywala dwukrotnie i wygrał 6:3.

Druga odsłona to już kompletna dominacja Majchrzaka. Nasz reprezentant nie oddał rywalowi ani jednego gema i triumfował w całym spotkaniu 6:3, 6:0.

W drugiej rundzie piotrkowianin zmierzy się ze Słowakiem Jurajem Masarem, który w pierwszym meczu pokonał 6:4, 6:4 innego reprezentanta Polski, Adama Chadaja.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Kamil Majchrzak (Polska, 5) – Vaclav Safranek (Czechy) 6:3, 6:0
Juraj Masar (Słowacja) – Adam Chadaj (Polska, Q) 6:4, 6:4

Wimbledon: Aga, trzymaj!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Na drodze Agnieszki Radwańskiej do trzeciego półfinału na Wimbledonie stoi Madison Keys. Amerykanka może ustępować w kraju tylko siostrom Williams, może być przyszłą gwiazdą kobiecego tenisa, ale we wtorek po południu to krakowianka będzie faworytką.

Grono potencjalnych triumfatorek Wimbledonu się zawęża. Na polu bitwy zostało ich już tylko osiem – po cztery na jedno miejsce w finale. Wśród nich trzy amerykańskie tenisistki, które teoretycznie mogą między sobą rozstrzygnąć losy tytułu. Ale jedna z nich najpierw musiałaby pokonać Agnieszkę Radwańską. Dotychczas Madison Keys nie udało się to ani razu.

20-latka od dwóch lat jest w orbicie tenisistek, z którymi trzeba się liczyć. Poprzednie dwa turnieje The Championships kończyła na trzeciej rundzie. Rok temu była to spora niespodzianka, bo dała się ograć Jarosławie Szwedowej. Dwa lata temu taki obrót spraw nikogo nie zdziwił, bo młoda tenisistka przegrała wtedy z kroczącą do półfinału Radwańską. Już wtedy zaimponowała, bo krakowianka musiała się nieźle napracować, żeby nie przegrać.

To było drugie z trzech spotkań obu zawodniczek. Najbardziej wyrównane. Rok wcześniej w Miami i kilka miesięcy później w Pekinie Polka wygrywała wyraźnie, w dwóch setach. Ale to dowodzi, że Keys, podobnie zresztą jak Radwańska, dobrze czuje się na trawie. To trzeci sezon, w którym ma dodatni bilans meczów na tej nawierzchni. W tym roku przegrała na razie jeden pojedynek – w Eastbourne z Belindą Bencic.

Ogromny potencjał 20-letniej Amerykanki, jej usposobienie do gry na trawie i dobra forma nie ulegają wątpliwości. Ale najwięcej będzie zależało od postawy finalistki Wimbledonu z 2012 roku. Na razie to ona rozdaje karty w każdym pojedynku. Jeleny Janković co prawda nie zdominowała, bo to nie takie proste, ale zagrała – jak sama przyznała – swój najlepszy tenis. A jeśli tak się dzieje, rywalki muszą błagać niebiosa, żeby też wzniosły się na wyżyny swoich możliwości. Co i tak sukcesu nie gwarantuje.

Recepta na sukces? To już leży w gestii samej „Isi” i Tomasza Wiktorowskiego. Pokazali, że warto im zaufać. Kiedy krakowianka odpadała w Madrycie, ostatnim turnieju przed nieudanym Rolandem Garrosem, powiedziała, że „trzeba robić swoje”. W meczach z Lucie Hradecką, Alją Tomljanović, Casey Dellacquą i Jeleną Janković zrobiła. Niech i zrobi dziś z Madison Keys.

Wielkie ćwierćfinałowe emocje około godziny 17 czasu polskiego. Polka i Amerykanka jako trzecie wyjdą na kort 1. Przed nimi zagrają Timea Bacsinszky i Garbine Muguruza, a jeszcze wcześniej, bo o 14 zostanie rozegrany piąty set meczu Novaka Dżokovicia z Kevinem Andersonem.

Analizujemy: na skróty do ćwierćfinału

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska i ćwierćfinał odmieniono już przez wszystkie przypadki. Mimo że na horyzoncie widnieje już Madison Keys, zwycięski pojedynek z Jeleną Janković warto jeszcze rozłożyć na czynniki pierwsze.

Statystyki i liczby wyjątkowo adekwatnie oddają to, co działo się na korcie. Różnice w poszczególnych rubrykach są naprawdę niewielkie – na korzyść jednej bądź drugiej tenisistki. Tak generalnie wyglądał cały mecz, jeśli przyjrzeć się wydarzeniom na korcie nieco ogólniej. Zdarzały się fragmenty, w których Radwańska lub Janković nie tyle co dominowały, bo to za dużo powiedziane, ale przeważały.

Obie zawodniczki uraczyły nas spektaklem godnym większej stawki niż awans do ćwierćfinału. Decydowały się na rozwiązania nieszablonowe, grały kombinacyjnie i przyjemnie dla oka. Szybko kończone wymiany można było policzyć na palcach jednej ręki. I były to w dużej mierze przestrzelone returny. W tej statystyce Polka i Serbka wykazały się niezwykłą zgodnością. Obie 88% returnów posłały w kort, a co za tym idzie – przy średnio co dziewiątym podejściu chybiły.

""

To, co mogło się podobać, to spora liczba małych gier przy siatce rodem z meczów debla. Janković częściej podchodziła do siatki, bo 35-krotnie. Robiła to też z większym powodzeniem od „Isi”, bowiem 24 z tych prób kończyły się zdobyczą punktową. Ale to różnica naprawdę marginalna, skoro krakowianka przy siatce zdobyła 21 punktów na 32 możliwe.

Radwańska lepiej wychodziła natomiast z dłuższych wymian. Kilkukrotnie popisała się niezwykłymi bekhendami po crossie. Udanych forhendów autorstwa „Isi” też nie zabrakło. Generalnie, posłała aż 32 winnery, o 2 więcej od rywalki, z czego 3 to drop shoty, 2 passing shoty i 6 wolejów. Serbka częściej przy liczących kilka uderzeń wymianach uderzała w aut lub w siatkę – głównie z forhendu. W sumie popełnia 21 niewymuszonych błędów, natomiast Polka 17 (jedyny wolej to ten nieudany forhendowyj, który dał Janković break pointa).

Jednym z częściej wybieranych przez obie tenisistki rozwiązań z ich szerokiej gamy zagrań były skróty. Nie wszystkie przynosiły od razu efekt w postaci wygranych punktów, bo i Serbka, i krakowianka, imponowały znakomitym przygotowaniem fizycznym i do wielu drop shotów dobiegały. Kończyło się to albo małą gierką, albo kontrującym skrótem, a w niektórych przypadkach – kiedy próba była najwyżej klasy – tylko odbiciem piłki, która następnie leciała w siatkę lub na aut.

""

To także pokłosie innego niezwykle wyśrubowanego wyniku przez obie tenisistki. Agnieszka przebiegła wczoraj 2055,9 metra, natomiast Jelena 1939,4 m. Dość powiedzieć, że Lucie Safarova i Coco Vandeweghe w meczu trwającym kilka minut dłużej przebiegły odpowiednio 1140,7 i 1226,2 m. Nawet w wielu trzysetowych meczach tenisistki lub tenisiści przemierzali krótszy dystans od Polki i Serbki.

„Isia” ponownie potwierdziła, że kiedy dobrze funkcjonuje jej pierwszy serwis, potrafi nim wyrządzić krzywdę rywalce. Najbardziej wyrównane były te gemy serwisowe, w których nie mogła się wstrzelić. Janković returnem potrafiła od razu przejąć inicjatywę, a Radwańska przy drugim podaniu wygrywała 38% piłek. .

Serbka nie stwarzała sobie natomiast przewagi własnym serwisem. Wprawdzie wykazała się wyższą skutecznością pierwszego podania (68% przy 64% Radwańskiej), ale nie przełożyło się to na zdobycz punktową. Polka rozstrzygała na swoją korzyść 74% akcji przy pierwszym serwisie, a rywalka tylko 58%. To z kolei pokazuje, jak wielka jest dysproporcja pomiędzy pierwszym a drugim podaniem Radwańskiej.