US Open: Nowy Jork pamięta

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

Nowy Jork oddaje cześć ofiarom zamachów z 11 września 2001 roku. US Open też pamięta o tamtych tragicznych wydarzeniach. Przed sobotnimi i niedzielnymi finałami Arthur Ashe Stadium zamienia się z tętniącej życiem areny w świątynię zadumy.

11 września 2001 roku cały świat patrzył, jak waliły się słynne dwie wieże World Trade Center. Dokładnie piętnaście lat później stolica świata choć na chwilę się zatrzymuje. Nie pędzi tak do przodu, nie biegnie wraz z pasażerami metra, ale przystaje, daje czas na zadumę i pamięć o tych, którzy 11 września i w kolejnych dniach stracili życie – w różny sposób, podczas pracy w WTC, próbując ratować życie innych, szukając w gruzach bijących serc tych, którzy ocaleli.

Nieopodal Ground Zero, czyli wymownego pomnika, a właściwie dwóch pomników, od rana trwają uroczystości. Przez rodziny ofiar wyczytywane są nazwiska tych, którzy zginęli. Przy strażach pożarnych gromadzą się bliscy strażaków, którzy przy próbie ocalenia żyć innych, sami stracili swoje. Wieczorem nad nowjorską panoramą górować będą dwie świetlne wieże.

11 września to data szczególna, ale przecież nie ma nakazu, by uczić pamięć ofiar 11 września i tylko 11 września, żadnego innego dnia. Dlatego świadkiem wzruszających chwil Arthur Ashe Stadium był już w sobotę, przed finałem turnieju kobiet. Jest coś niezwykłego w tym gigancie, kiedy jak za pstryknięciem palców albo dotknięciem czarodziejskiej różdżki z szalejącej areny staje się miejscem zadumy.

10 września 2016

Cisza jak makiem zasiał, a na korcie z wymalowanym 9/11/01 Renée Elise Goldsberry śpiewająca America the Beautiful. Wreszcie kilkudziesięciu wojskowych rozpościerających nad kortem amerykańską flagę. I cztery samoloty F16 przeszywające niebo nad otwartym dachem Arthur Ashe Stadium. W gardle ścisk, a w sercu i głowie podziw i smutek mieszające się z wzruszeniem. Tak US Open wspominał tragiczne wydarzenia z 11 września w sobotę. W niedzielę tym bardziej największy tenisowy stadion zamieni się w miejsce wspomnień i uroczystośc upamiętniających. Wszak to stało się dokładnie piętnaście lat temu…

Antoni Cichy, Nowy Jork

Kerber: zawsze w siebie wierzyłam

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

Angelique Kerber nie ukrywała, że do wygranej z Karoliną Pliskovą przyczynilo się właściwe nastawienie. – W trzecim secie po prostu w siebie wierzyłam i zmierzałam po zwycięstwo – mówiła po zwycięskim finale.

Niemka w cągu roku przeszła metamorfozę. Z solidnej tenisistki stała się numerem jeden na świecie. – Myślę, że wiele się zmieniło. To niesamowite, czego dokonałam w tym roku. Strasznie się cieszę i jestem dumna z tego, co wydarzyło się w moim zespole, z moją grą, także z postępu, który wykonałam. Wiele zmieniłam, w różny sposób. Trzymać to trofeum, to najlepsze uczucie, jakiego kiedykolwiek doświadczyłam – mówiła szczęśliwa na konferencji prasowej, podczas której towarzyszyło jej dopiero co zdobyte trofeum.

W drugim secie, tym przegranym, na chwilę wróciła stara Kerber. 28-latka nie dopuściła jednak do syttuacji, w której nerwy wzięłyby górę. – To prawda. W drugim secie mój język chciała nie był najlepszy. Starałam się to zmienić, ale to nie takie proste, Karolina to trudna rywalka. Szybko prowadziła z przewagą przełamania. Po prostu sobie powiedziałam „musisz zostać pozytywnie nastawiona”. Byłam myślami trochę przy finale w Australii, tam też doszło do trzeciego seta. Wierzyłam w swoją grę znów to zrobiłem – tłumaczyła, co działo się w jej głowie podczas sobotniego finału.

Kiedy doszło do decydującej odsłony, wiara we własne możliwości i opaowanie były na wagę złota. – Zaczęłam bardzo dobrze pierwszego seta. Starałam się zmusić ją do ruszania. W drugiej partii decydowało tylko jedno przełamanie. W trzecim secie po prostu w siebie wierzyłam i zmierzałam po zwycięstwo. To nie była nadzieja. Wydaje mi się, że klucz to to, że starałam się wykorzystać szansę, kiedy czułam, że takowa się pojawi – mówiła świezo upieczona triumfatorka US Open.

W ciągu trzech dni Kerber czeka podwójna koronacja. W sobotę odebrała puchar za triumf na Flushing Meadows, w poniedziałek zmieni na prowadzniu Serenę Williams. – To jeszcze lepsze uczucie, kiedy wygrywam dzisiaj turniej, a w poniedziałek zostanę liderką światowego rankingu. Wydarzenia z ostatnich dwóch tygodni są niebywałe. Tak samo jak to, jak poradziłam sobie tutaj z presją, kiedy przyjechałam i każdy pytał mnie o numer jeden – przyznała 28-latka.

Niemka polskiego pochodzenia udowadnia w tym sezonie, że ciężka praca jest drogowskazem na sam szczyt, że ciężką pracą i ambicją można przenosić góry. – Zawsze marzyłam, żeby zostać pewnego dnia numerem jeden i wygrywać turnieje wielkoszlemowe. Nie mam 18 lat, więc ciągle starałam się poprawić mogją grę. Wiedziałam, że pozwala mi ona na pokonywanie najlepszych zawodniczek. Chodzi o pozostawianie cierpiwym i ciężką pracę. To jest najwspanialsze uczucie, kiedy widzi się, że ta praca teraz procentuje – powiedziała Kerber. I nikt nie ma wątpliwości, że harowała jak wół w ostatnich miesiącach, latach, by znaleźć się w tym miejscu, gdzie jest. Czyli na szczycie.

28-latka, tylko w tym sezonie dwukrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych, nie zwątpiła, że przed nią wielkie czasy, nawet jak na korcie nie szło. Nie zwątpiła, że kiedys może zostać numerem jeden na świecie. – Nie, ja zawsze w siebie wierzyłam. Mój zespół we mnie także. Oni zawsze we mnie wierzą. Nawet kiedy znajdę się w dołku, powtarzają, że jestem bardzo dobrą zawodniczką, że grałam kilka lat temu z najlpeszymi zawodniczkami. Pokonanie tych najlepszych tenisistek było tylko kolejnym krokiem. Myślę, że po ubiegłym roku kolejny krok wykonałam, osiągając taką stabilność jak teraz – wyjaśniła nowa liderka rankingu WTA.

Receptka na sukces? – Trzeba wierzyć w swoje marzenia. Trzeba podchodzić do tego z wielką cieprliwością. Pracować ciężko, otaczać się dobrym zespołem i naprawdę kochać to, co się robi. Jeśli to wszystko się wykonuje, to któregoś dnia to zadziała – mówi Kerber. W jej przypadku zadziałało.

Notował Antoni Cichy, Nowy Jork

Pliskova: wzięłabym to w ciemno

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

O przegranym finale Karolina Pliszkova mówiła spokojnie, rozsądnie, na pewno bez przygnębienia. – Gdyby ktoś powiedział mi dwa tygodnie temu, że zagram w finale, wzięłabym to w ciemno – przyznała.

24-letnia Czeszka do tegorocznego US Open nie przeszła nigdy wcześniej nawet trzeciej rundy turnieju wielkoszlemowego. W Nowym Jorku osiągnęła finał i omal nie została zwyciężczynią. W trzecim secie prowadziła z przewagą przełamania, ostatecznie uległa Angelique Kerber 3:6, 6:4, 4:6. Po dwóch tygodniach rozprawiania się z przeszłością, pokonywania kolejnych barier, Pliszkova miała prawo być z siebie zadowolona mimo finałowej porażki.

– Myślę, że wykonałam świetną robotę. To był mój pierwszy finał, a mimo tego niewiele zabrakło do zwycięstwa. Ona ma większe doświadczenie w takich spotkaniach i prawdopodobnie to zadecydowała. Jestem z siebie dumna. Gdyby ktoś powiedział mi dwa tygodnie temu, że zagram w finale, wzięłabym to w ciemno. Nie, to nie jest smutek – powiedziała pierwsza czeska finalistka US Open od 1993 roku.

Pliszkova źle weszła w mecz, ledwie zaczęło się spotkanie, a już grała z deficytem. Trema? Nie wydaje się, przynajmniej takiego zdania jest sama tenisistka. – W ogóle nie czułam się zdenerwowana, nawet podczas meczu, nawet na samym początku. Już kiedyś powiedziałam, że jak wyjdę na kort, to wtedy czuję się dobrze. Przed meczem trochę byłam podenerwowana, ale wydaje mi się, że to normalne – opisywała swoje uczucia wicemistrzyni US Open.

Kerber w sezonie 2016 nie osiągnęła tylko jednego z czterech wielkoszlemowych finałów. Doświadczenie zdobyła spore, na pewno dużo większe niż debiutująca na tym etapie rozgfrywek Czeszka. Wyżej notowana z bliźniaczek podkreśla jednocześnie, że doświadczenie niekoniecznie odegrało tak ważną rolę. – Nie wiem, czy to miało wpływ na to, że wygrała, ale niewątpliwie ma za sobą kilka wielkoszlemowych finałów. Powiedziałabym, że może na samym początku czuła się nieco lepiej. Ja popełniłam kilka błędów. Później to był już bardzo wyrównany mecz. Wciąż starałam się grać agresywnie. Wiadomo, nigdy nie jest łatwo zawodniczce, która atakuje i popełnia do tego więcej błędów – mówiła 24-latka.

Obecnie najwyżej notowana z czeskich tenisistek zaprzeczyła, jakoby w finale zawiódł serwis. – Nie uważam, żeby mój serw był problemem. Trudno grać przeciwko komuś, kto przebija na drugą stronę każdą piłkę. Nie zdobywałam łatwych punktów serwisem, poieważ grała bardzo dobrze, sięgała wszystkie piłki, nawet jeśli to nie było agresywne zagranie z jej strony, to i tak przebijała – odnosiła się do niesamowitych wyczynów Kerber w defensywie.

Na pewno zadania 24-latce nie ułatwiła ręka, którą uderza dwukrotna mistrzyni wielkoszlemowa. – Nie grałam w tym turnieju z żadną leworęczną zawodniczką. Zawsze inaczej się z nimi gra, zawsze serwują do bekhendu. Trudno coś z tego zrobić, a rywalka ma później otwarty kort. Mam siostrę bliźniaczkę, leworęczną. Niewiele jest ich w czołowej „100”. Ciągle gra się z praworęcznymi, więc nawet nie ma okazji, żeby poćwićzyć przeciwko leworęcznej – przyznała obecnie najlepsza tenisistka zza naszej południowej granicy.

Czeszka w Cincinnati zniweczyła wysiłki Kerber i pozbawiła jej tytułu, który oznaczałby objęci prowadzenia w światowym rankingu. Niemka polskiego pochodzenia dopięła swego w Nowym Jorku, a Pliszkova nie mogła jej przeszkodzić. – Zasługuje, żeby być numerem jeden. Dwa zwycięstwa wielkoszlemowe, jeden finał, kilka tytułów w innych turniejach. Gra w tym roku świetnie, równo. Myślę, że po latach dominacji Sereny to niezła zmiana – przyznała od poniedziałku szósta tenisistka świata.

24-latka potrafi być w wypowiedziach szczera do bólu, a przy tym dowcipna. Na pytanie o uczucia, jakie jej towarzyszyły, kiedy Kerber wznosiła trofeum, odpowiedziała dobitnie. Czyli w swoim stylu. – Nothing (przyp. nic) – przyznała i roześmiała się. Nie była załamana, emocje zastąpiło racjonalne podejście. Za Pliszkovą najlepszy w karierze wielkoszlemowy turniej.

Notował Antoni Cichy, Nowy Jork

US Open: królowa US Open, królowa tenisa!

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

Angelique Kerber potwierdziła prymat w kobiecym tenisie, sięgając po drugi wielkoszlemowy tytuł w tym roku. Niemka w ponad dwugodzinnym finale pokonała 6:3, 4:6, 6:4 Karolinę Pliszkovą.

Pięć lat temu półfinał osiągnięty na Flushing Meadows dał Kerber nadzieję, że jeszcze może wejść na szczyt. Po pięciu latach w Nowym Jorku ten szczyt osiągnęła. Zdetronizowała Serenę Williams, a w sobotę przypieczętowała najwspanialszy rok w karierze wielkoszlemowym triumfem. Zrewanżowała się też w najbardziej okrutny sposób Czeszce za powstrzymanie jej przed objęciem prowadzenia w rankingu WTA już w Cincinnati. Po prostu zwieńczyła dzieło, nad którym pracowała nie od stycznia, ale od lat. Nie przeszkodziło jej, że grała z niedawną pogromczynią, że Pliszkova jako czwarta w historii w jednym turnieju Wielkiego Szlema pokonała obie siostry Williams.

Dla jeszcze drugiej rakiety świata spotkanie nie mogło rozpocząć się lepiej. Już pierwszy gem ustawił całą otwierającą partię. Kerber od razu mogła grać z luźniejszą ręką, z przewagą przełamania. Pliszkova, która na kort wyszła nieco stremowana debiutanckim finałem, na starcie wzięła sobie na barki dodatkowe obciążenie w postaci straconego podania. Potrafia mądrze budować punkty, zmusić już nową pierwszą rakietę świata do biegania od linii do linii, ale co z tego, kiedy na dwoje babka wróżyła, czy trafi, a Niemka tylko wyciągnie się, próbując odbić piłkę, czy może przestrzeli i to zdrowo.

Mistrzyni Australian Open wygrywała powtarzalnością, skutecznością, bezbłędnością. W całym pierwszym secie popełniła tylko 3 niewymuszone błędy. Swoich gemów serwisowych Kerber nie chciała przegrywać, a nawet jeśli Pliszkovej nadarzyła się okazja, by odrobić stratę, nie była w stanie rozegrać dwóch przykładnych akcji. Do przełamania powrotnego nie tylko nie doprowadziła, ale jeszcze w gemie dla niej ostatniej szansy, kiedy serwowała przy 3:5, po raz drugi straciła serwis.

Po pierwszej o przerwę na toaletę poprosiła Niemka. Kilka minut przerwy, dodatkowy czas na ochłonięcie odmienił Pliszkovą. W trzecim gemie przycisnęła przeciwniczkę. Ale kiedy nadarzyła się okazja na pierwsze w meczu przełamanie, kiedy tego breaka życzyła jej publiczność, zepsuła trzy piłki. To jednak zasygnalizowało, że coś w tym finale zaczyna się zmieniać. Czeszka konsekwentnie z głębi kortu rozrzucała Kerber, a co zepsuła w trzecim gemie, naprawiła w siódmym, zyskując przewagę przełamania. Przełamać wysoką bliźniaczkę nie jest łatwo i przekonała się o tym nowa liderka rankingu WTA. Już nie tak skuteczna, nie tak dokładna z trudem wygrała swój serwis. Pliszkova natomiast po prostu skorzystała z tego, co świetnie potrafi, i serwując na seta, wykonywała to tak, by nie pozwolić rywalce wrócić do gry. Zadziałało. Wygrała gema, seta i znów otworzyła zamykające się powoli drzwi do tytułu.

Zwycięstwo w drugiej odsłonie dodało 24-latce skrzydeł. Mocnym, nieprzyjemnym bekhendem odbierała chęć do gry Kerber. Dokładnie tak jak kilka tygodni temu w Cincinnati, kiedy zatrzymała jej marsz po pierwsze miejsce w rankingu (chwilowo). Każda kolejna piłka ją napędzała. Grała pewnie, mocno, skuteczniej, a Niemce zaczynały puszczać nerwy. Straciła podanie w trzecim gemie, Pliszkova pewnie wygrała gema na 3:1. Popularna „Ania”, jak mówią na nią w Puszczykowie, wiedziała jednak, że nie ma nic do stracenia. I znów zaczęła przypominać maszynę, jak maszyna biegała, uderzała, do zera utrzymała podanie na 2:3. Wszystko się odwróciło. Odłamała, wydarła się z radości, wróciła do gry. Ba, znów przeważała, a po drugiej stronie siatki ponownie stała rywalka z pierwszego gema. Niecelna, marnująca szanse, pudłująca nawet w, wydawałoby się, najdogodniejszych pozycjach.

Kiedy dotychczas wiceliderka światowych list utrzymała podanie, znalazła się w komfrortowym połóżeniu. To był też test dla psychiki Czeszki. Oblała go. Pierwsza piłka, druga, trzecia dla Kerber. Trzy piłki mistrzostwie. Trzech nie było potrzeba, już przy pierwszej 24-latka debiutująca w finale uderzyła w aut. 28-latka przytłuczona kolejnym wielkim sukcesem padła szczęsliwa na kort. Podniosła się, podbiegała podziękować Pliszkovej i ruszyła w kierunku swojego boksu. Wspięła się po krzesle, po kwietniku, by paść w objęcia zespołu. W objęcia ludzi, którzy pomogli jej wejść na szczyt. W sobotę wdrapała się na szczyt Nowego Jorku, w poniedziałek oficjalnie obejmie panowanie na tronie królewskim WTA.

Antoni Cichy, Nowy Jork


Wyniki

Finał singla:
Angelique Kerber (Niemcy, 2) – Karolina Pliszkova (Czechy, 10) 6:3, 4;6, 6:4

Genua: Janowicz zagra o tytuł

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz zagra w finale challengera ATP w Genui. Polak pokonał 3:6, 7:5, 7:6(4) Carlosa Berlocqa i w poniedziałek wróci do drugiej setki klasyfikacji singlistów.

Janowicz podczas challengera we włoskiej Genui (pula nagród 106,5 tys. euro) udowadnia, że powoli wraca do odpowiedniej dyspozycji. Właśnie awansował do finałowej rozgrywki, wygrał czwarte spotkanie z rzędu, a co najistotniejsze wyeliminował kolejnego rywala z pierwszej setki rankingu ATP.

Carlos Berlocq w klasyfikacji ATP zajmuje aktualnie 76. miejsce, a w Genui był rozstawiony z "trójką". W dwóch dotychczasowych bezpośrednich pojedynkach pewnie wygrywał jednak Janowicz. Polak i tym razem pokazał, że ma sposób na doświadczonego Argentyńczyka, choć o zwycięstwo wcale nie było łatwo.

W pierwszej partii Berlocq zwyciężył 6:3. Dopiero od drugiego seta szala zwycięstwa zaczęła przechylać się na stronę Polaka. W drugim secie Janowicz zdobył decydujące przełamanie w końcówce i zwyciężył 7:5. Z kolei o losach trzeciej odsłony zadecydować musiał tiebreak. W nim łodzianin był bardzo skuteczny, zaczął od prowadzenia 6-2 i zamknął rozgrywkę, wygrywając 7-4. Mecz trwał 2 godziny i 47 minut.

Za awans do finału challengera ATP w Genui Janowicz otrzyma 9000 euro i 75 punktów do rankingu ATP. Dzięki nim powróci w poniedziałek do drugiej setki klasyfikacji. Aktualnie nasz najlepszy singlista plasuje się na 247. miejscu.

Finałowym rywalem Janowicza będzie Nicolas Almagro. 31-letni Hiszpan jest w Genui rozstawiony z "jedynką", ale historia ich wcześniejszych pojedynków pokazuje, że sprawa tytułu jest otwarta. Janowicz spotkał się z Almagro dwukrotnie w 2013 roku – podczas Australian Open lepszy był Hiszpan, a podczas Wimbledonu Polak.
 


Wyniki

Półfinał singla:
Jerzy Janowicz (Polska) – Carlos Berlocq (Argentyna, 3) 3:6, 7:5, 7:6(4)

Szczecin: falstart Polaków

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

Z jedenastu Polaków, którzy wzięli udział w pierwszej rundzie eliminacji Pekao Szczecin Open, dalej awansowało tylko trzech. I to tych trzech, którzy wygrali w bratobójczych pojedynkach…

W eliminacjach singla Pekao Szczecin Open 2016 wystartowało 27 tenisistów. Wśród nich blisko połowę stanowili Polacy – w drabince znalazło się ich trzynastu. Adam Majchrowicz i rozstawiony z numerem cztery Andriej Kapaś otrzymali "wolne losy" i zmagania rozpoczną od drugiej rundy, w niedzielę. Podobnie było w wypadku Petera Torebko, George’a von Massova i Petra Michneva.

Dzień w Szczecinie rozpoczął się od dwóch błyskawicznych meczów. Marcin Gawron ograł Mateusza Smolickiego 6:2. 6:0 w zaledwie 45 minut. Jeszcze krócej trwał mecz Fredrika Aska z młodym Piotrem Galusem – Polak ugrał w tym meczu jedynie jednego gema.

Na korcie centralnym pierwszy mecz rozpoczął się w południe, a rozstawiony z numerem osiem Jonas Luetjen pokonał Dawida Drzewieckiego 6:3, 6:2. Na głównej arenie zmagań okazję do zaprezentowania się przed miejscową publicznością po raz kolejny miał szczecinianin, Rafał Teurer. Mecz z Adrianem Andrzejczukiem rozpoczął bardzo dobrze, od wygranego 6:2 seta, lecz kolejne przegrał do jednego i do trzech.

""

 

Największym zawodem był ostatni mecz dnia na korcie centralnym, w którym Grzegorz Panfil grał z Wesleyem Koolhofem. Zabrzanin spadł w rankingu ATP, lecz w Szczecinie zawsze prezentował się bardzo dobrze. Tym razem rozpoczął od seta wygranego 6:3, ale w drugiej partii to Holender zyskał podwójne przełamanie. Część strat udało się odrobić, lecz Koolhof i tak wygrał 6:4. Gdy w decydującej, trzeciej odsłonie Panfil wyszedł na prowadzenie 3:0, wydawało się, że pewnie awansuje do drugiej rundy. Od tego momentu jego gra kompletnie się jednak posypała, psuł kolejne akcje i był coraz bardziej sfrustrowany. Efekt to sześć kolejnych przegranych gemów, porażka 6:3, 4:6, 3:6 w całym pojedynku i strata sporej liczby punktów, bo przed rokiem był tu w drugiej rundzie turnieju głównego.

Niewyorzytsnaje szansy może też żałować Tomasz Bednarek, który z Szymonem Walkowem prowadził już 6:3, 4:3, mając na dodatek przewagę przełamania. Do drugiej rundy nie awansował, bo Walków odrobił starty, później przełamał naszego specjalistę od debla jeszcze raz, a po ponad dwóch godzinach walki zwyciężył 3:6, 7:5, 6:3.

Większych szans nie mieli Filip Ambroży i Maciej Smoła. Ten pierwszy ugrał trzy gemy z Vadimirem Ivanovem, drugi cztery z Maximem Trabatruongiem. Dalej awansowali za to Niemcy – Julian Reister i Tim Puetz.

Właśnie z Reisterem w najciekawiej zapowiadającym się meczu drugiej rundy zagra Andriej Kapaś. W finale eliminacji na lepszego z tej pary może trafić Marcin Gawron, o ile jutro ogra Fredrika Aska. Adrian Andrzejczuk zagra z Alexandarem Lazowem, Adam Majchrowicz z Jonasem Luetjenem, a Szymon Walków z Petrem Michnevem.

W niedzielę kibice będą mogli oglądać nie tylko eliminacje singla, ale także… debla. Zainteresowanie grą podwójną jest w tym roku w Szczecinie tak duże, że trzeba będzie rozegrać mecz eliminacyjny. Miejsce w turnieju głównym ma za to Mariusz Fyrstenberg, który zapowiedział udział w challengerze. Losowanie głównej drabinki debla również w niedzielę.

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Alexandar Lazow (Bułgaria, 5) – Matwe Middelkoop 6:1, 3:0 i krecz
Marcin Gawron (Polska, 6) – Mateusz Smolicki (Polska) 6:2, 6:0
Maxime Tabatruong (Francja, 7) – Maciej Smoła (Polska) 6:4, 6:0
Jonas Luetjen (Niemcy, 8) – Karol Drzewiecki (Polska) 6:2, 6:3
Wesley Koolhof (Holandia) – Grzegorz Panfil (Polska) 3:6, 6:4, 6:3
Vladimir Ivanov (Estonia) – Filip Ambroży (Polska, WC) 6:1, 6:2
Adrian Andrzejczuk (Polska, WC) – Rafał Teurer (Polska, WC) 2:6, 6:1, 6:3
Szymon Walków (Polska, WC) – Tomasz Bednarek (Polska, WC) 3:6, 7:5, 6:3
Fredrik Ask (Norwegia, WC) – Piotr Galus (Polska, WC) 6:0, 6:1
Tim Puetz (Niemcy) – Andreas Molteni (Argentyna) 4:6, 6:3, 6:2
Julian Reister (Niemcy) – Guillermo Duran (Argentyna) 6:3, 6:2

 

Szczecin: trudne losowanie Janowicza

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz w pierwszej rundzie Pekao Szczecin Open zmierzy się z rozstawionym z numerem pięć Nikołozem Basilaszwilim. Paweł Ciaś trafił na Alberta Montanesa, a Michał Przysiężny na Aleksieja Watutina.

W ostatnich dniach przed startem Pekao Szczecin Open z udziału w imprezie zrezygnowało kilku tenisistów. Z powodów rodzinnych na polskiego challengera nie powróci Nicolas Almagro, kibice w Szczecinie nie zobaczą też między innymi Karena Kaczanowa i Filippo Volandriego. Wcześniej udział w Pucharze Davisa wybrał Jan-Lennard Struff, przez co w w turnieju zobaczymy nie siedmiu, lecz czterech tenisistów z pierwszej setki rankingu ATP.

Z "jedynką" rozstawiony został Marcel Granollers, który w pierwszej rundzie trafił na Jonathana Eysserica. W tej samej połówce drabinki znalazł się też zdobywca tytułu z 2014 roku, Dustin Brown, który zagra z kwalifikantem.

Wszyscy trzej Polacy znaleźli się w dolnej połówce drabinki. Łatwego losowania nie miał Jerzy Janowicz, który w pierwszym meczu zmierzy się z Nikołozem Basilaszwilim, rozstawionym z numerem pięć. Jeśli wygra, później czeka go pojedynek ze Stefano Napolitano lub Janem Mertlem. W ćwierćfinale na kursie kolizyjnym czeka triumfator z Poznania, Radu Albot.

Paweł Ciaś w pierwszej rundzie zagra z Albertem Montanesem – Hiszpanem, który do Szczecina przyjechał już po raz 13, a w tym roku został rozstawiony z numerem siedem. Michał Przysiężny trafił natomiast na Aleksieja Watutina z Rosji, a w drugiej rundzie lepszy z tej pary zmierzy się z Montanesem lub Ciasiem.

Pełną drabinkę singla Pekao Szczecin Open znajdziecie pod TYM LINKIEM. Turniej główny startuje już w poniedziałek, a obszerne relacje znajdziecie oczywiście na łamach Tenisklubu.

US Open: Dżoković wygrywa przedziwny półfinał i o tytuł zagra z Wawrinką

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Dżoković i Stan Wawrinka zmierzą się w finale tegorocznego US Open. Lider rankingu, po kuriozalnym spotkaniu, ograł Gaela Monfilsa. Szwajcar okazał się zaś lepszy od Keia Nishikoriego.

John McEnroe określił konfrontację Dżokovicia z Monfilsem jako „jedno z najdziwniejszych spotkań w historii tenisa” i trudno z ekstrawaganckim Amerykaninem się nie zgodzić. Na takie miano pracował głównie Francuz. Monfils znany jest oczywiście z nietypowych zachowań na korcie, ale w piątkowe popołudnie w Nowym Jorku przeszedł samego siebie.

W dwóch pierwszych setach Francu grał praktycznie na stojąc, nonszalancko podchodził do returnu, a w wymianach z głębi kortu grał głównej slajsem (zarówno z forhendu, jak i bekhendu). Po niespełna dwudziestu minutach zrobiło się 5:0 dla Serba, który jednak również nie zachwycał. W tym momencie doszło do zaskakującego zwrotu. Co prawda Monfils stylu nie zmienił, ale coraz bardziej sfrustrowany był Dżoković, co odbiło się na jego postawie na korcie. Lider rankingu przegrał trzy kolejne gemy, a przy stanie 5:3 i podaniu Serba zrobiło się 15-40. W tym momencie obrońca tytułu poprawił jednak serwis, wygrał cztery kolejne punkty i tym samym całego seta. Poziom tej partii dobrze obrazuje także fakt, że obaj tenisiści odnotowali łącznie dziewięć podwójnych błędów (pięć Francuz, a cztery Serb).

W drugim secie obraz specjalnie się nie zmienił, jedynie Dżoković nieco się uspokoił i ustabilizował poziom gry. Lider rankingu dwukrotnie przełamał podanie rywala i wygrał 6:2. W trzeciej partii doszło do kolejnego zaskakującego zwrotu. Francuz jakby nagle się obudził, zaczął grać bardziej agresywnie, żywiej reagował na wydarzenia na korcie. Co prawda dwa pierwsze gemy wygrał Serb, ale sześć z siedmiu kolejnych zapisał na konto Monfils.

W czwartym secie Dżoković ponownie przejął jednak kontrolę nad wydarzeniami na korcie. Cztery z ośmiu gemów w tej partii kończyła się przełamaniami. Trzy z nich wywalczył obrońca tytułu, kończąc ten przedziwny spektakl w dwie godziny oraz 32 minuty.

– To był dziwny mecz, zresztą jak zwykle gdy gram z Gaelem, który jest bardzo nieprzewidywalnym tenisistą – przyznał po spotkaniu Novak Dżoković, który po raz siódmy wystąpi w finale US Open. – Tak więc to zwycięstwo mnie cieszy.

O trzeci tytuł w Nowym Jorku Serb zmierzy się ze Stanem Wawrinką. Szwajcar w drugim półfinale pokonał Keia Nishikoriego 4:6, 7:5, 6:4, 6:2. Japończyk po wygraniu pierwszego seta, w drugim prowadził 2:0, ale od tego momentu systematycznie zaczął obniżać poziom gry. U tenisisty azjatyckiego wyraźnie było widać problemy kondycyjne, które były efektem pięciosetowej potyczki w ćwierćfinale z Andy Murrayem. Nishikori w całym spotkaniu odnotował 27 „winnerów”, przy 47 niewymuszonych błędach. U Szwajcara bilans ten wyniósł 38-37.

– Wiedziałem, że stać mnie na odrobienie strat – odniósł się do przebiegu rywalizacji Wawrinka. – Mój plan zakładał bycie agresywnym. Wiedziałem, że możemy grać przez trzy, cztery, czy pięć godzin. Chciałem doprowadzić go do zmęczenia, tak samo jak Del Potro.

Stan Wawrinka po raz pierwszy wystąpi w finale US Open i stanie przed szansą zdobycia trzeciego w karierze tytułu wielkoszlemowego. Rok temu w Paryżu Serb pokonał w finale Novaka Dżokovicia, po jednym z najlepszych spotkań w historii tenisa. Ogólny bilans konfrontacji tych tenisistów jest jednak zdecydowanie bardziej korzystny dla lidera rankingu, gdyż wynosi 19-4.


Wyniki

Półfinały singla:
Novak Dżoković (Serbia, 1) – Gael Monfils (Francja, 10) 6:3, 6:2, 3:6, 6:2
Stan Wawrinka (Szwajcaria, 3) – Kei Nishikori (Japonia, 6) 4:6, 7:5, 6:4, 6:2

US Open: Świątek musi poczekać na finał

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

Iga Świątek i Kaja Juvan zostały zatrzymane w półfinale juniorskiego US Open. Polsko-słoweńska para przegrała 3:6, 6:4, 4-10 z Amerykankami Jadą Myii Hart i Eną Shibaharą.

Na upragniony finał nasza zdolna 15-latka musi poczekać przynajmniej do stycznia i rozgrywanego w Melbourne Australian Open. W Nowym Jorku tak jak w Londynie barierą zaporową okazał się półfinał. Polka i Słowenka były bliżej zwycięstwa niż dwa miesiące temu, kiedy ugrały tylko cztery gemy, ale efekt końcowy pozostał niezmienny.

Świątek z Juvan mają czego żałować. W pierwszym secie jako pierwsze przełamały, w siódmym gemie miały cztery break pointy (w szóstym same obroniły dwa). Niewykorzystane szanse podziałały negatywnie i przełożyły się na stratę podania przy 3:4, skończyło się 3:6.

Porażka w pierwszym secie powodem do ogromnego niepokoju jeszcze nie była. Już raz w tym turnieju polsko-słoweński duet przegrał otwierającą partię, by wygrać drugą i super tie breaka. Częściowo scenariusz się powtórzył, ale niestety dla reprezentantki stołecznej Legii i jej partnerki tylko częściowo.

Drugiego seta wygrały po przełamaniu w samej końcówce, kiedy prowadziły 5:4. Super tie break potoczył się natomiast zgoła inaczej niż ten sprzed dwóch dni. Polka ze Słowenką zamiast wypracować sobie wysoką przewagę, od razu straciły dystans do Amerykanek. Hart i Shibahara od stanu 2-2 wygrały sześć kolejnych piłek. Po takim ciosie Świątek i Juvan już się nie podniosły.

Nasza zdolna tenisistka nie ukrywała, że liczy na finał, a nawet tytuł. Znów zabrakło jednego zwycięstwa, by grać w najważniejszym meczu turnieju. Do trzech razy sztuka.

Antoni Cichy, Nowy Jork


Wyniki

Półfinał debla:
J. M. Hart – E. Shibahara (USA) – I. Świątek, K. Juvan (Polska, Słowenia, 5) 6:3, 4:6, 10-4

US Open: wymarzony pierwszy raz

/ Anna Niemiec , źródło: usopen.org, foto: AFP

Pierwszymi zwycięzcami tegorocznej edycji nowojorskiej imprezy zostali Laura Siegemund i Mate Pavcic. Duet chorwacko-niemiecki w finale gry mieszanej pokonała Coco Vandeweghe i Rajeeva Rama.

Stawka piątkowego finału była niezwykle wysoka, ponieważ wszyscy jego uczestnicy walczyli o pierwszy wielkoszlemowy triumf w karierze. Co więcej, przed rozpoczęciem US Open tylko Vandeweghe miała na koncie występ w wielkoszlemowym finale.

Faworytami pojedynku decydującego o tytule byli rozstawieni z numerem 7 Amerykanie. Tym bardziej, że Laura Siegemund i Mate Pavić w Nowym Jorku zdecydowali się na pierwszy wspólny wstęp.

W pierwszym secie obie pary wygrywały własne serwisy, aż do wyniku 4:4. W dziesiątym gemie Niemka i Chorwat jako pierwsi przełamali rywali, a chwilę później zakończyli seta przy własnym podaniu.

W drugiej odsłonie spotkania Siegemund i Pavić przełamali serwis Amerykanki w siódmym gemie. Reprezentanci gospodarzy nie zdołali już do końca meczu odrobić tej straty i po raz pierwszy w karierze mistrzami wielkoszlemowymi zostali niemiecka tenisistka i jej partner.

– W tym momencie nie mogę w to uwierzyć – zdradziła po meczu szczęśliwa Niemka. – Byłam tak skupiona na zadaniu, że w ogóle nie myślałam o wyniku i sytuacji w jakiej znajdujemy się na korcie. Dlatego wyglądałam na taką zaskoczoną po ostatniej piłce, nie mogłam uwierzyć, że to już koniec. Teraz jestem po prostu bardzo szczęśliwa.
 


Wyniki

Finał miksta
L. Siegemund, M. Pavcić (Niemcy, Chorwacja) – C. Vandeweghe, R. Ram (USA, 7) 6:4 6:4