Puchar Davisa: Niemcy bez Kohlschreibera

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Philipp Kohlschreiber nie wystąpi w meczu Pucharu Davisa przeciwko Polsce. Miejsce lidera reprezentacji Niemiec zajmie 265. w rankingu Daniel Masur.

Pierwotnie w składzie ekipy niemieckiej znajdowali się Philipp Kohlschreiber, Florian Mayer, Jan-Lennard Struff oraz Daniel Brands. Występ lidera naszych rywali od początku stał jednak pod znakiem zapytania. 32-latek z Augsburga od dłuższego czasu zmaga się z kontuzją prawej stopy i właśnie z tego powodu nie wystąpił w Toronto i Cincinnati, oddał walkowerem mecz drugiej rundy Igrzysk Olimpijskich w Rio, a także skreczował w pierwszej rundzie US Open.

Pod nieobecność Philippa Kohlschreibera, a także Alexandra Zvereva, który już wcześniej zrezygnował z występu w meczu z Polską, liderami reprezentacji Niemiec będą Florian Mayer (59 ATP) oraz Jan-Lennard Struf (67 ATP). Skład uzupełniają Daniel Brands oraz Daniel Masur, który zastąpił w drużynie Kohlschreibera i być może będzie miał okazję zadebiutować w rozgrywkach Pucharu Davisa.

W składzie reprezentacji Polski na mecz w Berlinie znaleźli się natomiast Kamil Majchrzak, Hubert Hurkacz, Łukasz Kubot oraz Marcin Matkowski.

Spotkanie w stolicy Niemiec rozegranie zostanie na korcie ziemnym już w najbliższy weekend (16-18 września). Jego stawką będzie miejsce w przyszłorocznej Grupie Światowej Pucharu Davisa.

Philipp Kohlschreiber muss für die @DavisCup Partie #GERPOL absagen: https://t.co/ArFsJjXTqw

— DeutscherTennisBund (@DTB_Tennis) 12 września 2016

Szczecin: Przysiężny bez szans

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

Michał Przysiężny nie potrafił nawiązać walki z Aleksiejem Watutinem w pierwszej rundzie Pekao Szczecin Open. Głogowianin przegrał z Rosjaninem 4:6, 1:6 i jedyną polską nadzieją pozostaje Jerzy Janowicz.

Po porażce Pawła Ciasia kibice w Szczecinie mieli nadzieję na poprawę humorów dzięki Michałowi Przysiężnemu. Niestety, Polak w meczu z Aleksiejem Watutinem nie miał większych szans. W trzecim gemie obronił się jeszcze przed przełamaniem, ale w piątym nie ugrał przy własnym serwisie nawet punktu.

Okazji na odrobienie strat nie było, bo Rosjanin dobrze serwował, a sam Przysiężny popełniał kolejne błędy. Ostatecznie Watutinowi wystarczyło utrzymanie wypracowanej wcześniej przewagi, dzięki czemu wygrał partię otwarcia 6:4.

W drugiej odsłonie było jeszcze gorzej. Polak wygrał pierwszego gema, ale potem przegrał kolejne sześć, trzykrotnie tracąc serwis. Mecz zakończył w najgorszym stylu – podwójnym błędem serwisowym. Przegrał 4:6, 1:6 i pożegnał się ze szczecińskim turniejem.

– Ostatnio gram bardzo źle, więc nie ma znaczenia, czy będę grał z młodszymi, czy ze starszymi przeciwnikami. Z taką grą nie za bardzo mogę rywalizować na tym poziomie. Muszę zmienić parę rzeczy i myślę, że będzie lepiej – powiedział po porażce Przysiężny,

W singlu możemy więc już liczyć tylko na Jerzego Janowicza, który we wtorkowym "meczu dnia" zmierzy się z Nikołozem Basilaszwilim. Poza tym na kortach zobaczymy między innymi Dustina Browna, Marcela Granollersa i Mariusza Fyrstenberga. We wtorek na kortach w Szczecinie odbędzie się aż 15 spotkań.

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Aleksiej Watutin (Rosja) – Michał Przysiężny (Polska, WC) 6:4, 6:1

Szczecin: pechowa trzynastka Ciasia

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

Albert Montanes przyjechał do Szczecina już po raz trzynasty. Ciężko porównywać to do trzeciego występu Pawła Ciasia, ale Polak długo był dla Hiszpana równorzędnym rywalem. Niestety, przegrał 6:3, 6:7(3), 2:6.

W zeszłym roku właśnie podczas Pekao Szczecin Open Paweł Ciaś odniósł największy sukces w karierze po ograniu Andrei Arnaboldiego. Tym razem trafił na prawdziwego weterana, rozstawionego z numerem siedem Alberta Montanesa. I zaczął mecz bardzo dobrze. W czwartym gemie co prawda nie wykorzystał jeszcze break pointa, lecz przy stanie 3:2 był już skuteczniejszy.

Ciaś nie tylko wywalczył przełamanie, ale przede wszystkim potwierdził je znakomitym serwisem. Dzięki temu mieliśmy sporą niespodziankę – pierwszego seta Polak wygrał 6:3. Drugą partię też rozpoczął znakomicie. Od razu wywalczył breaka i sensacja była naprawdę blisko.

Niestety, od stanu 3:1 Ciaś przegrał trzy kolejne gemy. Ostatecznie wszystko rozstrzygnęło się w tiebreaku, w którym przede wszystkim zawiódł serwis tenisisty z Trójmiasta. Montanes wygrał do trzech i mecz niejako rozpoczął się od nowa.

Wygrana w drugim secie znacznie napędziła jednak Hiszpana. Trzecią odsłonę rozpoczął od czterech wygranych gemów z rzędu i przewagi z rąk już nie wypuścił. Ciasia stać było jeszcze na dwukrotne utrzymanie serwisu, lecz w całym meczu przegrał 6:3, 6:7(3), 2:6. Być może pomści go Michał Przysiężny, który może zagrać z Montanesem w drugiej rundzie. Najpierw, w poniedziałkowym "meczu dnia", musi wygrać z Aleksiejem Watutiunem.

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Albert Montanes (Hiszpania, 7) – Paweł Ciaś (Polska, WC) 3:6, 7;6(3), 6:2

Szczecin: turniej główny nie dla Gawrona

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Michał Pochopień

Marcin Gawron nie zdołał awansować do turnieju głównego Pekao Szczecin Open. Jedyny Polak w finale eliminacji przegrał z Julianem Reisterem 7:6(4), 3:6, 2:6.

Podczas pięciu poprzednich edycji Pekao Szczecin Open zawsze eliminacje przechodził co najmniej jeden Polak. W tym roku mogliśmy liczyć jedynie na Marcina Gawrona, który w walce o turniej główny mierzył się z Julianem Reisterem. Niemiec ograł w niedzielę innego z naszych tenisistów, Andrieja Kapasia.

I to Reister lepiej rozpoczął również mecz z Gawronem. Niemiec w piątym gemie wywalczył przełamanie i wyszedł na prowadzenie, ale Polak wyrównał na 4:4. Gdy tenisista z Nowego Sącza znów stracił serwis, tym razem przy stanie 5:5, wydawało się, że przegra tę partię. Końcówkę seta otwarcia Gawron miał jednak znakomitą. Najpierw znów odrobił breaka, a potem wygrał w tiebreaku 7-4.

Dobrą grę Polak kontynuował także na samym początku drugiej odsłony, gdzie od razu wywalczył przełamanie. Niestety, nie tylko go nie utrzymał, ale przegrał cztery gemy z rzędu i całego seta – 3:6.

O wszystkim zdecydowała więc trzecia partia, którą Gawron przegrał nie tylko z rywalem, ale również ze zdrowiem. W trzecim gemie Polak stracił serwis, a po chwili poprosił o przerwę medyczną z powodu problemów z prawym udem lub pachwiną. Tuż po niej doprowadził do remisu, lecz potem przegrał cztery kolejne gemy i cały mecz – 7:6(4), 3:6, 2:6.

Tym samym w turnieju głównym singla na Pekao Szczecin Open zobaczymy tylko trzech Polaków: Pawła Ciasia, Michała Przysiężnego i Jerzego Janowicza. Dwaj pierwsi pojawią się na korcie jeszcze dziś.


Wyniki

Finał eliminacji:
Julian Reister (Niemcy) – Marcin Gawron (Polska, 6) 6:7(4), 6:3, 6:2

US Open: Stanimal znów to zrobił!

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

Stan Wawrinka mistrzem US Open. Szwajcar zwyciężył 6:7(1), 6:4, 7:5, 6:3 lidera rankingu ATP Novaka Dżokovicia i sięgnął po trzeci wielkoszlemowy tytuł. To był blisko czterogodzinny spektakl na Arthur Ashe Stadium.

Jedenasty z rzędu zwycięski finał Wawrinki. Dziesięć licznik wskazywał do rozpoczęcia finału, jedenaście po jego ostatniej piłce. Stan the Man ponownie wzniósł się na wyżyny swoich możliwości, zrobił to, co rok temu w Paryżu, kiedy zaprzepaścił marzenia Dżokovicia o kalendarzowym Wielkim Szlemie. Teraz „Nole” walczył bagatela o obronę wielkoszlemowego tytułu. Na jego drodze stanął jednak człowiek świadomy tego, co chce zrobić pod otwartym dachem Arthur Ashe Stadium. I lider światowych list zdawał sobie z tego sprawę. Po zakończeniu spotkania przyznał, że w tych decydujących chwilach rywal był odważniejszy, silniejszy psychicznie. Zbyt wielkim mistrzem jest Serb, by nie dostrzec klasy przeciwnika. Tak, ten wieczór należał do zawodnika, który nie zalicza się do wielkiej czwórki, ale po raz kolejny starał się dowieść, że wielka czwórka obecnie została tylko na papierze. On niepostrzeżenie dołożył kolejną cegiełkę i zbliżył się do realizacji wielkiego projektu: karierowego Wielkiego Szlema. Australian Open – jest. Roland Garros – jest. US Open – już tak.

W tym meczu było coś z paryskiego finału sprzed dwunastu miesięcy, owszem. Niedzielny pojedynek Dżoković zaczął, jakby chciał po dwóch godzinach wznosić trofeum. Raz, dwa, trzy i prowadził 3:0. Biegał niczym atleta z jednej strony na druga, mocno uderzał, a zabójczym bekhendem Wawrinka jeszcze nie krzywdził. Zegar ustawiony za plecami Serba dopiero co wskazywał 30 minut gry, a obrońca tytułu przymierzał się już do kończenia seta przy prowadzeniu 5:2. Szwajcar obronił jedną piłkę setową, drugą i odzyskał wigor. Zaczął punktować, wygrał 12 piłek, a numer jeden na świecie tylko trzy. I skończyło się na tie breaku. Kto kocha pięknego tenisa musi z ręką na sercu przyznać, że tych dodatkowych minut nie żałuje. Nawet jeśli i tak skończyło się zwycięstwem Dżokovicia, nawet jeśli „Stanimal” ugrał tylko punkt. Na początku stworzyli widowisko najznakomitsze, rozegrali wymianę nie z tej planety. Dyskutować można tylko, czy to była akcja turnieju czy może sezonu.

Niemal zapełniony Arthur Ashe Stadium tego wieczoru obaj podrywali jeszcze wielokrotnie. W drugiej partii częściej oklaski wieńczyły punkty zdobywane przez Szwajcara. Nie sposób było uciec od analogii do ubiegłorocznego finału Roland Garros. Lider rankingu ATP się zablokował, grał momentami niemrawo, rozkładał ręce, jakby szukając między otwartym dachem a nowojorskim niebem odpowiedzi na pytanie „co ja mam zrobić?”. A Wawrinka kąsał bekhendem, monumentalnie uderzał z głębi kortu. Przełamał na 3:1, obronił trzy break pointy, by uciec na 4:1. Przewagę roztrwonił, Dżoković wrócił do gry, seryjnie punktował w trzech kolejnych gemach, ale poprzestał na stanie 4:4. Znów przebudził się mistrz ubiegłorocznego Roland Garros, utrzymał podanie bez straty punktu, a przełamaniem zaklepał zwycięstwo w drugiej partii.

Szwajcar jakby nie zauważył, że jeden set się skończył i zaczął kolejny. Pędził niepowstrzymany, wciąż grał jak w transie. Wygrał przy własnym podaniu kolejnego tasiemcowego gema, wciąż uciekał, ale zatrzymał się przy prowadzeniu 3:0. Serb odżył, jechał napędzany coraz częstszymi pomyłkami rywala. To był jednak tylko chwilowy przestój „Stanimala”. Zagrał według sprawdzonego scenariusza z poprzedniego seta. Prowadzenie, roztrwonienie przewagi, prowadzenie, które stawia pod presją rywala. Do tie breaka nie doszło, po 76 minutach gry Wawrinka zakończył seta, znów przełamując serwującego o pozostanie Dżokovicia.

Koncert Szwajcara się przedłużał. Czwartą partię zainaugurował śpiewająco. Utrzymane podanie, przełamanie i wybitny gem serwisowy. A Serb nie był sobą, to nie był ten tenisista, który sięgał po tytuł choćby w Paryżu. Nie potrafił znaleźć sposobu na rywala, nie mógł się odnaleźć. Dwa podwójne błędy serwisowe to potwierdzały, ale i zaprzeczały, bo tego gema „Nole” akurat wygrał. To był dopiero wstęp do ostatniego aktu niemal czterogodzinnego spektaklu. Jedna przerwa medyczna dla Dżokovicia, coś z palcem u stopy. Powrót na kort, Wawrinka zbliżył się do tytułu, obrońca tytułu nie odrobił straty. Druga przerwa medyczna, już wiadomo, krwawi palec, paznokieć w strzępach. Utykający Serb utrzymał podanie. Dla niego jeszcze tliła się nadzieja. I wreszcie serwis Szwajcara. Pierwszy punkt mistrzowski mistrz Australian Open i Roland Garros obronił. To przystanek „Stanimala” na drodze do tytułu czy moment zwrotny? Przystanek. Wawrinka znów wypracował sobie piłkę mistrzowską i po tej mógł już unieść ręce w geście triumfu. Spokojnie podszedł do siatki, objęli się z Dżokoviciem. On wiedział, że tego wieczoru rywal był po prostu za mocny.

Antoni Cichy, Nowy Jork


Wyniki

Finał singla:
Stan Wawrinka (Szwajcaria, 3) – Novak Dżoković (Serbia, 1) 6:7(1), 6:4, 7:5, 6:3

 

US Open: trzecia korona „Bucie”

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Triumfatorkami turnieju gry podwójnej pań na kortach Flushing Meadows zostały Lucie Szafarzova i Bethanie Mattek-Sands. W niedzielnym finale para amerykańsko-czeska pokonała Caroline Garcię i Kristinę Mladenovic.

Spotkanie lepiej rozpoczęły Francuzki, które wygrały pierwszego seta, a w drugim objęły prowadzenie 5:4 z przełamaniem. W dziesiątym gemie tenisistki rozstawione z numerem 1 po raz pierwszy w meczu straciły serwis i o losach drugiej partii musiał zadecydować tie-break, w którym 7:5 zwyciężyły Czeszka i Amerykanka.

W decydującej odsłonie spotkania Mattek-Sands i Szafarzova przełamały serwis rywalek już w pierwszym gemie. Turniejowe „jedynki” nie były w stanie odrobić tej straty już do końca meczu i po ponad dwóch godzinach walki reprezentantka naszych południowych sąsiadów i jej partnerka mogły z radości paść sobie w ramiona.

Szafarzova i Mattek-Sands, znane wśród kibiców jako „Bucie”, w Nowym Jorku zdobyły wspólnie trzeci wielkoszlemowy tytuł. W zeszłym roku para czesko-amerykańska triumfowała również w Australian Open i Roland Garros.
 


Wyniki

Finał debla
B. Mattek-Sands, L. Szafarzova (USA, Czechy, 12) – C. Garcia, K. Mladenovic (Francja, 1) 2:6 7:6(5) 6:4
 

US Open: z czym to się je?

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Nowego Jorku, foto: AFP

US Open dobiega końca. Korty przestają tętnić życiem poza jednym, ale turniejowe miasteczko do ostatniego dnia przypomina serce Manhattanu. Zgiełk, gwar, ruch – to jest właśnie ostatni w kalendarzu turniej wielkoszlemowy.

Dziś podobnie jak przez poprzednie dwa tygodnie, im dłużej ktoś nie wysiadał z linii metra numer 7, tym bardziej prawdopodobne stawało się, że spieszy w kierunku stacji Mets Willets, z której najbliżej na Flushing Meadows. To linia, która przecina się z innymi choćby na Times Square czy Grand Central, czyli miejscach w Nowym Jorku niemal świętych. Kiedy już się wsiądzie i znajdzie miejsce siedzące, z czym zazwyczaj w numerze 7 problemu nie ma, czas na długą jazdę. Kilkanaście przystanków i prawie godzina jazdy wystarczy, żeby przeczytać gazetę, posłuchać muzyki czy nawet obejrzeć odcinek ulubionego serialu! Albo wpatrywać się w Manhattan z górującym Empire State Building, bo pociąg po kilku stacjach wyjeżdża na światło dzienne z ciemnych korytarzy, a oczom wyłania się widok niczym z pocztówek.

Kierowcę metra prześciga obraz. Jeszcze przed przystankiem wyłania się monumentalny Arthur Ashe Stadium. Czas, żeby zrobić pierwsze zdjęcie przy akompaniamencie pierwszych ciarek. Kto kocha tenisa, nie przepuści takiego ujęcia bez udzielającego się uczucia podziwu, radości, ekscytacji. W głośnikach słychać w wolnym tłumaczeniu „US Open to tutaj”. Wystarczyłoby samo US Open, by wiedzieć, po co się tu przyjechało. Do promenady ciągnącej się niemal aż do samych bramek wejściowych prowadzi kilka wyjść. Jeśli obsługa otworzy specjalne bramy przeznaczone raczej do ewakuacji, tłum wysypuje się szybko na drewnianą kładkę. Jeszcze jest wybór, kiedy spojrzeć na drogowskazy. Kto na tenisa, ten w lewo, kto na baseball, w prawo. Patrząc w kierunku Arthur Ashe Stadium – kto się nie zatrzymuje, zmierza w kierunku kortów, żeby obejrzeć mecz New York Mets, a inaczej „Metsów”, należy zawrócić.

""
Kibice tenisa nie mają wątpliwości, co wybrać. (fot. Antoni Cichy)

Długa promenada to miejsce na pierwsze zdjęcia, za kilka dolarów można kupić przygotowywany na każdy dzień z osobna program meczowy z plakatami. Dokładnie dwoma, z jednej strony najczęściej zawodniczka, z drugiej zawodnik. Agnieszka Radwańska też trafiła na plakat jednego z pierwszych dni turnieju. Razem z Juanem Martinem del Potro. Miłośnicy talentu Polki i fani wojowniczego powrotu Argentyńczyka mieliby więc dylemat, kogo przytwierdzić twarzą do ściany, a na kogo się wpatrywać. Na końcu wielki baner z napisem „Witamy na US Open” oczywiście po angielsku. Z drugiej strony „Dziękujemy za przybycie na US Open”. A jakże, idealne miejsce, by na kartę pamięci zapisać wspominkowe zdjęcie bądź popularne także tu selfie.

""
Selfie przy tym bannerze to obowiązek. (fot. Antoni Cichy)

Po zejściu z promenady kółku wokół małego placu i pierwsze kontrole. „Otwarte plecaki, proszę” – słychać wszędzie. Każda oszczędność czasu pomaga przyspieszyć kolejkę, a sprawdzanie trochę trwa. Kiedy wszystko się powiodło albo zostawiło się już zabronione przedmioty (np. termos czy metalowy kubek), otwiera się tenisowy świat. Niczym wielki targ, kramy, kramiki. Tu można kupić domową lemoniadę, tam wodę (wydatek rzędu co najmniej 15 złotych), zaraz sklepy z oficjalną kolekcją, punkt Nike, punkty producentów rakiet. Jednym słowem, oczopląsu nie dostać to w tym zgiełku też sztuka.

Nieopodal, już po przejściu drogi obok staruszka Armstronga, naprzeciw Arthur Ashe Stadium tak zwane Food Village, czyli raj dla smakoszy. Jedzenie można kupić niemal obok każdego kortu, ale tu jest największe zagęszczenie barów. Kurczaki, frytki, pizze, nachos, kanapki, sałatki, napoje łącznie z piwem – to i tak tylko część tego, co przedstawia oferta gastronomiczna. Cały ten kulinarny bulwar okala plac z dziesiątkami, jeśli nie setkami stolików i krzeseł. Nad nimi parasole, więc można się pożywić, napoić i jeszcze odpocząć od słońca, co czasem jest zbawienne. Samo przejście potrafi zmęczyć. Nie z powodu braku kondycji, a upału, wilgotności i braku cienia. Z człowieka się leje, a i wizyta na korcie nie pozwala uciec od skwaru, chyba że pójdzie się na Grandstand, albo zdecydowało się na droższą wejściówkę na Arthur Ashe Stadium. Jeśli mowa o finałach, to trzeba było sobie pozwolić już na bardzo drogą wejściówkę.

""
Dla głodnego to oaza. (Fot. Antoni Cichy)

""
Korty, obok fontanna – tenisowy skwer pełną parą. (Fot. Antoni Cichy)

Tak wygląda turniejowe miasteczko. To doprawdy miasteczko. Pod Arthur Ashe, na ukos od części kulinarnej fontanna, przy której można przysiąść i po prostu odpoczywać albo z utęsknieniem wpatrywać się w koronę zadaszonego kolosa, nowoczesną konstrukcję dachu Grandstandu czy kulę ziemską znajdującą się już poza obszarem centrum tenisowego Bille Jean King, a tuż obok bramek wejściowych i Queens Museum. Bardziej zaznajomieni z sylwetkami tenisistów przez kilkanaście dni nowojorskich zmagań na pewno dostrzegli przynajmniej kilku uczestników US Open i to nie wtedy, kiedy ochroniarz prowadził ich na kort, na którym zagrają. Przechadzał się tu choćby Jerzy Janowicz. Kto kojarzy mistrzynię turnieju z Gstaad Viktoriję Golubic, mógł zobaczyć, jak próbuje się przedrzeć przez tłum. Nikomu nie przyszło do głowy, że to reprezentantka Szwajcarii, która pokonała w Fed Cup w Lucernie choćby finalistkę US Open Karolinę Pliszkovą.

Zawodnicy po prostu chodzą i nikt tak naprawdę nie zwraca na nich uwagi, giną w gąszczu czasem 45 tysięcy osób przemierzających to miasteczko. No chyba że wyszedłby Novak Dżoković, ale raczej nie wychodzi. Najłatwiej upolować idoli było przy wejściu do tunelu, który prowadzi do biura prasowego, sal konferencyjnych i szatni. Dziennikarze z gwiazdami tenisa mijają się dziennie kilkanaście razy. I nie ma zmiłujj się, tenisiści – nie licząc sytuacji, kiedy wychodzą na mecz – też muszą okazać akredytację, która zostanie zeskanowana w celu potwierdzenia, że dana osoba rzeczywiście jest tą z identyfikatora.

Mecz Dżokovicia z Wawrinką będzie ostatnim akordem tegorocznego US Open. Ale przez rok poza infrastrukturą nie zmieni się nic. Może przybyć imponujących kortów, trybun, budynków ze sklepami czy restauracjami, mogą powstać kolejne dachy, jeszcze nowsze i obszerniejsze punkty gastronomiczne. Zostanie jednak to, co najważniejsze: wyjątkowość ostatniego w kalendarzu turnieju wielkoszlemowego.

Antoni Cichy, Nowy Jork

Szczecin: został tylko Gawron

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

Z pięciu Polaków w drugiej rundzie eliminacji Pekao Szczecin Open do finału awansował tylko jeden. To Marcin Gawron, który o miejsce w turnieju głównym zagra z Julianem Reisterem. Niemiec ograł w niedzielę Andrieja Kapasia. Czy Gawron zdoła pomścić dobrego kolegę?

Na początku dnia polskie akcenty mieliśmy głównie na korcie numer dwa. Nie były to mecze zbyt zacięte. Adrian Andrzejczuk zdołał ograć Rafała Teurera, ale z Alexandarem Lazowem nie miał już większych szans i przegrał 3:6, 3:6. Niespodzianki nie było też w spotkaniu Marcina Gawrona z Fredrikiem Askiem. Tylko w tym wypadku to nasz tenisista był faworytem i w niecałą godzinę zwyciężył 6:3, 6:2.

Gawron z pewnością miał nadzieję, że w meczu o turniej główny zmierzy się z innym Polakiem, Andriejem Kapasiem. Ten grał na korcie centralnym z Julianem Reisterem. Meczu nie zaczął dobrze, bo w pierwszym secie przegrywał 1:5. Później odrobił część strat, lecz dogonić Niemca już nie zdołał.

2:4 przegrywał też w drugiej odsłonie, lecz tym razem pogoń była już udana. Cztery wygrane gemy z rzędu dały mu seta i nadzieje na zwycięstwo. Te szybko rozwiały się jednak na początku trzeciej partii, kiedy Reister szybko zyskał przewagę podwójnego przełamania. Zawdzięczał to zresztą głównie Kapasiowi, który psuł kolejne piłki przy własnym podaniu i ostatecznie przegrał 4:6, 6:4, 2:6.

""

Dość długo wyrównaną walkę z Jonasem Luetjenem toczył Adam Majchrowicz. W pierwszym secie miał nawet piłkę na 5:5, lecz w decydującym momencie stracił podanie. Drugą partię Polak rozpoczął nawet od przełamania, ale nie tylko go nie utrzymał, lecz po chwili przegrywał już 1:4. Ostatecznie w całym meczu to Niemiec wygrał 6:4, 6:3. W finale eliminacji zagra z Petrem Michnevem, który ograł ostatniego z Polaków, Szymona Walkowa – 6:1, 6:2.

Po zaciętym meczach w walce o turniej główny pozostali też George von Massow i Vladimir Ivanov. Dużo łatwiej poszło Peterowi Torebko, który oddał Timowi Puetzowi trzy gemy.

Turniej główny Pekao Szczecin Open rozpocznie się już jutro i polskich kibiców od razu czekają spore emocje na korcie centralnym. Wszystko rozpocznie się w południe, kiedy Reister z Gawronem zagrają w finale eliminacji. Później przejdziemy do głównej drabinki – nie przed 15:00 mecz Federico Gaio i turniejowej "dwójki", Inigo Cervantesa. A potem już emocje z udziałem naszych tenisistów – Paweł Ciaś zmierzy się z Albertem Montanesem, a w "meczu dnia", nie przed 19:00, Michał Przysiężny zagra z Aleksiejem Watutinem. Relacje z wszystkich tych meczów znajdziecie oczywiście już jutro na łamach Tenisklubu!

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Peter Torebko (Niemcy, 2) – Tim Puetz (Niemcy) 6:3, 6:0
Petr Michnev (Czechy, 3) – Szymon Walków (Polska, WC) 6:1, 6:2
Julian Reister (Niemcy) – Andriej Kapaś (Polska, 4) 6:4, 4:6, 6:2
Alexandar Lazow (Bułgaria, 5) – Adrian Andrzejczuk (Polska, WC) 6:3, 6:3
Marcin Gawron (Polska, 6) – Fredrik Ask (Norwegia, WC) 6:3, 6:2
Vladimir Ivanov (Estonia) – Maxime Tabatruong (Francja, 7) 4:6, 6:2, 6:4
Jonas Luetjen (Niemcy, 8) – Adam Majchrowicz (Polska) 6:4, 6:3
George von Massow (Niemcy, 9) – Wesley Koolhof (Holandia) 7:6(6), 3:6, 6:4

 

Szczecin: siedmiu Polaków w deblu

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Olimpia Dudek/Tenisklub

W Pekao Szczecin Open rozlosowano dziś drabinkę debla, w której znalazło się miejsce dla siedmiu polskich tenisistów. Ósmy, Adam Majchrowicz, zagra w finale eliminacji, do których przystąpiły cztery pary.

Rzadko się zdarza, aby w turnieju rangi ATP Challenger Tour na starcie stanęło tylu świetnych deblistów. Niewątpliwie ma na to wpływ tydzień z Pucharem Davisa i brakiem turniejów głównego cyklu. Najwyżej rozstawieni zostali Holendrzy – Wesley Koolhof i Matwe Middelkoop. I właśnie z nimi zagra pierwszy z naszych reprezentantów, Tomasz Bednarek, którego partnerem jest Australijczyk Rameez Junaid.

Pierwsza ćwiartka drabinki jest zresztą niezwykle mocna, bo oprócz wspomnianych dwóch par znaleźli się tam Hiszpanie – Inigo Cervantes i Albert Montanes, a także zdobywcy tytułu sprzed trzech lat, bracia Ken i Neal Skupscy.

Pozostali Polacy znaleźli się w dolnej części drabinki. Aż trzech, wszystkich z "dzikimi kartami", zobaczymy na korcie już w poniedziałek. Grający wspólnie z Marcelem Granollersem Filip Ambroży, a także Adrian Andrzejczuk i Mateusz Smolicki zagrają przeciwko sobie.

To nie będzie jedyne polskie spotkanie, bo Paweł Ciaś i Piotr Matuszewski zmierzą się z rozstawionymi z numerem trzy Colinem Flemingiem i Mariuszem Fyrstenbergiem. Tym samym możemy być pewni, że w Szczecinie będziemy mieli półfinał z udziałem Polaka, bo szóstka naszych graczy znalazła się w jednej ćwiartce. Pełną drabinkę znajdziecie TUTAJ.

Chętnych na grę w deblu było tak wielu, że organizatorzy zdecydowali się na przeprowadzenie aż dwóch rund eliminacji. W walce o jedno miejsce w głównej drabince były cztery pary. W pierwszym niedzielnym meczu eliminacji debla Federico Gaio i Stefano Napolitano pokonali Jana Mertla i Axela Michona 6:2, 7:6(8).

Nas najbardziej interesował mecz Sandera Arendsa i Adama Majchrowicza z Karolem Drzewieckim i Maciejem Smołą. Niespodziewanie to ten drugi duet wygrał pierwszego seta, a w drugim dwukrotnie miał przewagę przełamania. Trzykrotnie serwis stracił Arends, lecz w drugiej odsłonie holendersko-polski duet od razu odrabiał straty przy podaniu Drzewieckiego. Ostatecznie niespodzianki nie było – Arends i Majchrowicz wygrali 3:6, 7:5, 10-7. O miejsce w turnieju głównym zagrają z Gaio i Napolitano, także w poniedziałek.

Maciej Pietrasik, Szczecin


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
S. Arends, A. Majchrowicz (Holandia, Polska, 1) – K. Drzewiecki, M. Smoła (Polska) 3:6, 7:5, 10-7
F. Gaio, S. Napolitano (Włochy, 2) – J. Mertl, A. Michon (Czechy, Francja) 6:2, 7:6(8)

Genua: pierwszy tytuł Janowicza od 4 lat!

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz zwyciężył w challengerze ATP w Genui! W finale 25-letni łodzianin pokonał 7:6(5), 6:4 Nicolasa Almagro. Dla Polaka to pierwszy tytuł w zawodowych rozgrywkach od 2012 roku.

Janowicz dawno nie zanotował tak udanego występu. 25-letni łodzianin długo zmagał się z problemami zdrowotnymi, przez które był daleki od optymalnej formy. Połowę obecnego sezonu Polak przeznaczył na leczenie i na kort wrócił latem. I jak się okazuje, wrócił silniejszy. W Genui zdobył pierwszy tytuł od 4 lat, a w finale pokonał rozstawionego z "jedynką" Nicolasa Almagro, aktualnie 48. tenisistę rankingu ATP.

Finał był w wykonaniu Janowicza bardzo dobrym meczem. Polak wprawdzie dwukrotnie dał się przełamać (po razie w każdym z setów), ale sam radził sobie z podaniem Hiszpana. Janowicz trzykrotnie przełamał Almagro, choć ten w całym spotkaniu odnotował więcej asów od Polaka (9 wobec 6 Janowicza).

Pierwsza odsłona zakończyła się tiebreakiem, którego nasz tenisista wygrał 7-5. W drugiej o wynik nie musieliśmy drżeć do samego końca. Janowicz uzyskał przewagę przełamania i w końcówce pilnował własnych gemów serwisowych. Na tyle skutecznie, że po 1 godzinie i 47 minutach gry zwyciężył 6:4.

Janowicz był zdecydowanie najlepszym tenisistą challengera ATP w Genui (pula nagród 106,5 tys. euro). Notowany aktualnie na 247. miejscu Polak pokonał trzech rywali z pierwszej setki rankingu. W drugiej rundzie wyeliminował Horacio Zeballosa, a w półfinale Carlosa Berlocqa, a w finale pokonała Almagro.

W Genui Janowicz zdobył 125 punktów do rankingu ATP. Dzięki nim Polak zaliczy spory awans. Od poniedziałku powróci do drugiej setki klasyfikacji i to od razu w okolice 170. pozycji. 25-letni łodzianin wywalczył pierwszy tytuł od 2012 roku. Wówczas również triumfował w challengerach – w Rzymie, Scheveningen i Poznaniu.

W nadchodzącym tygodniu Janowicz rywalizować będzie w challengerze ATP w Szczecinie. W pierwszej rundzie nasz najlepszy singlista zmierzy się z Gruzinem Nikolozem Basilaszwili.
 


Wyniki

Finał singla:
Jerzy Janowicz (Polska) – Nicolas Almagro (Hiszpania, 1) 7:6(5), 6:4