Startuje pokazówka w Toronto. Radwańska zagra z Williams

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska zmierzy się dzisiaj w nocy z Sereną Williams w turnieju pokazowym Sport Chek Face-Off w Toronto. Na korcie zameldują się także m.in. Andy Roddick i Milos Raonic.

Największą ozdobą „pokazówki” w Toronto będzie pojedynek Agnieszki Radwańskiej z Sereną Williams, który przez organizatorów zawodów anonsowany jest jako powtórka z tegorocznego finału Wimbledonu. Dla Polki będzie to pierwszy pojedynek po wakacjach, jakie wraz z siostrą zafundowały sobie po zakończonym przed kilkoma tygodniami turnieju Masters w Stambule. W tym roku Radwańska i Williams mierzyły się dwukrotnie – oprócz wspomnianego starcia w Londynie, spotkały się w półfinale rywalizacji w stolicy Turcji (w obu pojedynkach górą była Amerykanka).

Dla miejscowych kibiców równie atrakcyjnie, a może nawet atrakcyjniej, zapowiada się jednak pojedynek z udziałem mężczyzn, w którym zmierzą się Milos Raonic i Andy Roddick. Kanadyjczyk jest najwyżej notowanym zawodnikiem gospodarzy i uznaje się go za jednego z najbardziej utalentowanych tenisistów w cyklu ATP. Roddick zaś przez lat był czołowym zawodnikiem w Ameryce Północnej (w 2003 r. wygrał US Open i zakończył sezon na pierwszym miejscu w rankingu), ale po tegorocznym turnieju w Nowym Jorku zakończył karierę.

W ramach turnieju Sport Chek Face-Off na korcie pojawi się również wiele osobistości znanych z kanadyjskich mediów. Warto odnotować, że w kabinie komentatorskiej stacji TSN zasiądzie Daniel Nestor, czołowy deblista świata.

Rafael Nadal wznawia treningi

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: digibet.info, foto: AFP

Jest już niemal przesądzone, że Rafael Nadal na początku przyszłego tygodnia nareszcie wróci do treningów. Taką nowiną z mediami podzielił się Toni Nadal, wujek i trener tenisisty.

26-letni zawodnik nie pojawił się na korcie od 28 czerwca, kiedy to sensacyjnie przegrał z Lukasem Rosolem w 2. rundzie Wimbledonu. Jak się potem okazało, Hiszpan jeszcze przed rozpoczęciem pojedynku z Czechem uskarżał się na problemy z lewym kolanem. Wskutek urazu Nadal stracił drugą połowę sezonu, opuszczając m.in. Igrzyska Olimpijskie w Londynie czy US Open.

Hiszpan zapowiedział parę tygodni temu, że nie wróci na kort, dopóki nie będzie przekonany, że z jego zdrowiem jest wszystko w porządku. Wiele wskazuje na to, że ten moment w końcu nastał.

– W następnym tygodniu wracamy na kort, taki jest plan – oznajmił w czwartek Toni Nadal. – Wszystko układa się dobrze, ale lekarz powiedział, że musimy wzmocnić ścięgna, i na tym właśnie pracujemy – dodał opiekun tenisisty.

Powrót do treningów oznacza, iż Hiszpan najprawdopodobniej wystartuje w turnieju pokazowym w Abu Zabi, który rozegrany zostanie pod koniec roku, a następnie weźmie udział w zmaganiach w Dausze, którymi rozpocznie 2013 r. Potem wystartuje w Australian Open, gdzie przed rokiem dotarł do finału.

Dzisiaj rozpoczyna się finał Pucharu Davisa, w którym Hiszpanie, obrońcy tytuł, zmierzą się z Czechami w praskiej O2 Arenie. Gdyby Nadal był w pełni sił, najpewniej pełniłby rolę lidera ekipy z Półwyspu Iberyjskiego – jak to zwykł czynić w poprzednich latach.

– On układa sobie kalendarz fizycznych treningów tak, by być w domu podczas meczów – powiedział trener tenisisty.

Puchar Davisa: historia historycznych rozgrywek

/ Tomasz Krasoń , źródło: daviscup.com/własne, foto: AFP

Od piątku w Pradze odbywać się będzie finał 100. edycji Pucharu Davisa, największej corocznej rywalizacji drużynowej we współczesnym sporcie. To dobry moment, aby pokrótce przedstawić historię tych niezwykle prestiżowych rozgrywek.

Pierwsza edycja Pucharu Davisa odbyła się w 1900 roku, kiedy to Stany Zjednoczone pokonały Wielką Brytanię. Spotkanie rozegrane w bostońskim Longwood Cricket Club i gospodarze zwyciężyli 3:0. Idea drużynowej rywalizacji narodziła się rok wcześniej pośród członków tenisowego klubu uniwersytetu Harvarda. Głównym pomysłodawcą rozgrywek był Dwight Davis, który zaproponował format gry i za własne pieniądze zakupił pierwsze trofeum.

Początkowo w Pucharze Davisa brały udział jedynie ekipy USA i Wielkiej Brytanii. Kolejne reprezentacje zostały dołączone do rozgrywek w 1905 roku. Były to Francja, Austria, Belgia oraz wspólna ekipa Australii i Nowej Zelandii. W latach 20. w zmaganiach brało już udział ponad 20 nacji.

Okres początkowej dominacji USA, Wielkiej Brytanii i Australii-Nowej Zelandii przerwali Francuzi. Drużyna znana jako Czterej Muszkieterowie, w składzie: Jean Borotra, Jacques Brugnon, Henri Cochet i Rene Lacoste, wygrała sześć kolejnych edycji Pucharu Davisa. Później palmę pierwszeństwa przejęła jednak wielka trójka. W latach 1933-1972 zwycięstwa nie udało się odnieść żadnej ekipie spoza układu: USA, Wielka Brytania, Australia. Świetnie radzili sobie zwłaszcza ci ostatni, wśród których Harry Hopman zdobył 16 trofeów jako kapitan, a Roy Emerson 8 jako zawodnik.

Przełomowy był rok 1969. Zaraz po rozpoczęciu ery open w Pucharze Davisa zadebiutowało 50 krajów. W 1972 roku zmieniono format rozgrywek. Zrezygnowano Challenge Round, czyli zasadę dającą obrońcom tytułu wolny los aż do samego finału. W tym samym roku ostatni występ w Davis Cupie zaliczył Nicolo Pietrangeli. Do dziś Włoch jest posiadaczem wielu rekordów. Między innymi ma na koncie najwięcej meczów (164) i najwięcej wygranych (120).

Do hermetycznego grona triumfatorów nowe nacje zaczęły się wdzierać w 1974 roku. Przykład dali tenisiści z RPA, w których ślad szybko poszli Szwedzi, Włosi i Czechosłowacy. Format rozgrywek podobny do współczesnego powstał w 1981 roku. Wówczas podzielono drużyny na Grupę Światową (16 zespołów) i Grupy Strefowe. Dobrze radzili w nim sobie Amerykanie, Szwedzi, Niemcy i Australijczycy – to właśnie te drużyny wygrywały w latach 80.

W 1993 roku liczba drużyn biorących udział w Pucharze Davisa po raz pierwszy przekroczyła 100. Na kolejne okrągłe rekordy nie trzeba było długo czekać. Rok 2000 to setne urodziny rozgrywek, a obecnie świętujemy setną edycję. W XXI wieku na listę zwycięzców wpisały się kolejne kraje – Rosja, Chorwacja, Serbia. Najlepsi są jednak Hiszpanie, którzy po pierwszym triumfie w 2000 roku zdołali zdobyć jeszcze 4 trofea.
 

Zawada: Kania i Piter w ćwierćfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: hartopen.pl

W pojedynku dwóch poznanianek Katarzyna Piter wygrała z Magdą Linette 5:7, 7:6(5), 7:6(3) i awansowała do ćwierćfinału Hart Open w Zawadzie. Pewne zwycięstwo odniosła dziś również faworytka gospodarzy – Paula Kania.

Piter oraz Linette to dobre koleżanki, wspólnie grają w deblu (dziś awansowały do półfinału), ale na korcie nie oszczędzały się wzajemnie. Po trzech niezwykle wyrównanych setach górą okazała się ta niżej notowana.

W ćwierćfinale Katarzynę Piter, która w Zawadzie musiała grać eliminacje, czeka konfrontacja z turniejową „dwójką” Karoliną Pliskovą (122 WTA). Będzie to pierwszy mecz pomiędzy tymi tenisistkami.

Drugie pewne zwycięstwo w Hart Open odnotowała Paula Kania. Rozstawiona z numerem trzy sosnowiczanka wygrała z Naomi Broady 6:0, 6:4. W ćwierćfinale ubiegłoroczna finalistka turnieju zmierzy się z Sandrą Zahlavovą. Czeszka wygrała dziś z Justyną Jegiołką 6:2, 6:3.


Wyniki

Druga runda singla:
Paula Kania (3) – Naomi Broady (Wielka Brytania) 6:0, 6:4
Sandra Zahlavova (Czechy, 8) – Justyna Jegiołka (Q) 6:2, 6:3
Katarzyna Piter (Q) – Magda Linette 5:7, 7:6(5), 7:6(3)

Ćwierćfinały debla:
O. Brózda, N. Kołat – B. Marcinkevica, P. Pechowa (Łotwa, Białoruś, 3) 1:6, 6:4, 10-8
M. Lintette, K. Piter (4) – E. Boeykens, L. Kerkhove (Belgia, Holandia) 6:3, 6:7(6), 10-4

Puchar Davisa: ostatnia niewiadoma

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: daviscup.com, foto:

Już jutro rozpoczyna się finałowy weekend Pucharu Davisa. Tak jak trzy lata temu, o tytuł zagrają Hiszpanie z Czechami. Ci pierwsi powalczą o szósty w historii triumf, nasi południowi sąsiedzi dopiero o drugi.

Hiszpania zdominowała rozgrywki o Puchar Davisa w ostatnich latach. Od 2008 roku tenisiści z Półwyspu Iberyjskiego sięgnęli po tytuł trzykrotnie, przegrywając tylko raz – dwa lata temu – kiedy to w decydującym starciu Serbowie pokonali Francuzów.

Rozpoczynający się jutro finał będzie powtórką z 2009 roku. Wówczas Hiszpanie nie dali żadnych szans reprezentantom Czech. Wówczas jednak był Rafael Nadal. Były lider rankingu to filar hiszpańskiej drużyny. Kiedy go brakuje, szczególnie w decydujących fazach, ekipie wiedzie się różnie. Cztery lata temu w finale z Argentyną „Rafa” również nie zagrał, ale wtedy Hiszpanie sobie poradzili bez niego, wygrywając 3:1. Jednak już w 2010 roku przegrali z kretesem z reprezentacją Francji i to na etapie ćwierćfinału, nie wygrywając ani jednego z pięciu spotkań! Jak będzie teraz?

Nieobecność Nadala to dla zawodników z Półwyspu Iberyjskiego bardzo duża strata, jednak w tym roku mogą być dobrej myśli, bowiem ich najlepszego zawodnika godnie mogą zastąpić inni. Przede wszystkim, fantastyczny sezon zanotował David Ferrer. To od lat tenisista solidny, wytrzymały, waleczny i regularny. W tym roku wreszcie wygrał turniej z cyklu Masters 1000, po raz kolejny dostał się do kończącej sezon imprezy mistrzów i chociaż tam świata nie zawojował, wydaje się, że na reprezentantów Czech – z Tomasem Berdychem włącznie – powinno to wystarczyć. Hiszpanie mają jeszcze jeden powód do zadowolenia – w grze podwójnej zagrają Marcel Granollers i Marc Lopez, którzy są świeżo upieczonymi mistrzami ATP World Tour Finals z Londynu. Najpierw wyszli z grupy kosztem między innymi braci Bryanów, a potem rozprawili się z pozostałymi rywalami i sięgnęli po tytuł.

Nawet przy nieobecności Rafaela Nadala Hiszpanie są faworytami finału. Czesi w składzie dysponują bardzo silnym Tomasem Berdychem, który powinien poradzić sobie z Nicolasem Almagro i może także powalczyć z Davidem Ferrerem, chociaż formuła Pucharu Davisa (gra do trzech wygranych setów) przemawia chyba za bardziej wytrzymałym i szybszym Hiszpanem. Drugim z singlistów jest Radek Stepanek. Stać go na wiele, co już wielokrotnie udowadniał, fundując kibicom niezapomniane, długie i pełne efektownych wymian spotkania. Czy jednak stać go będzie na dwa tak znakomite spotkania przeciwko Ferrerowi i Almagro? Do gry podwójnej wyznaczeni zostali Ivo Minar i Lukas Rosol, którzy na co dzień nie grają ze sobą. W trzech wcześniejszych rundach w deblu występowali Berdych ze Stepankiem, wygrywając wszystkie spotkania. Ale czy którykolwiek duet będzie w stanie zatrzymać będących w znakomitej formie Hiszpanów?

Pierwsze niewiadome rozwiązane zostaną już jutro. Zagrają: Radek Stepanek z Davidem Ferrerem oraz Tomas Berdych z Nicolasem Almagro.
 

Rekordowe mistrzostwa

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Za nami kończące sezon ATP World Tour Finals, które po raz czwarty gościły w londyńskiej O2 Arenie. Na korcie największy sukces odniósł Novak Djoković, który wygrał turniej z kompletem zwycięstw, ale świętować mogą również organizatorzy imprezy.

Turniej cieszył się bowiem rekordową oglądalnością. Dopisali kibice zarówno w londyńskiej hali, jak i przed telewizorami i w sieci. Przez 8 dni zmagań w O2 Arenie najlepszych tenisistów świata oklaskiwało łącznie 263 229 osób. To rekord mistrzostw ATP. Poprzedni, również należący do Londynu, wynosił 256 830. Trudno się więc dziwić, że ciesząca się tak ogromnym zainteresowaniem impreza będzie rozgrywana w angielskiej stolicy do 2015 roku. Przez pierwsze 4 laty w O2 Arenie pojawiło się bowiem ponad milion kibiców.

Ogromna ilość kibiców śledziła zmagania tenisistów przed telewizorami na całym świecie. Szacuje się, że łącznie zmagania w Londynie śledziło 100,7 miliona widzów. Frekwencja dopisała również na stronie TennisTV.com, która jest oficjalnym partnerem ATP, jeśli chodzi o transmisje w sieci. Przez cały turniej przekaz z Londynu włączano prawie 4 miliony razy, co w stosunku do poprzedniego roku jest wynikiem lepszym o 25 procent. Świetnie przedstawiają się również statystyki strony głównej ATP, którą w minionym tygodniu odwiedziło blisko 3 i pół miliony użytkowników.

Brad Drewett, szef ATP, powiedział: – The Barclyas ATP World Tour Finals po raz kolejny zapewniły spektakularne zwieńczenie niesamowitego sezonu rozgrywek ATP. O2 Arena jest świetnym miejscem dla naszych mistrzów. Turniej kontynuuje imponujący rozwój. W imieniu ATP jestem niesamowicie wdzięczny za wsparcie, jakie impreza otrzymuje od fanów na całym świecie.

Rekordowe mistrzostwa
W telewizji:

– 100,7 miliona widzów na całym świecie przez 8 dni trwania turnieju
– przekaz przez 56 stacji do 193 krajów (łącznie 5580 godzin transmisji)
– w Wielkiej Brytanii ponad 60 godzin relacji w Sky Sports i 20 godzin w BBC

W sieci:
– stronę główną ATP odwiedziło 3,4 miliona użytkowników
– transmisje dostarczane przez TennisTV.com obejrzało 3,75 miliona widzów, o 25 procent więcej niż rok wcześniej
– ponad 40 milionów kliknięć „Lubię to!” na Facebooku (poprawa o 222 procent), wzrost aktywności na Twitterze o 93 procent
– oficjalny kanał na YoutTube – 727 800 wyświetleń i ponad milion minut obejrzanych materiałów

Mistrzostwa ATP w liczbach:
1 760 000 – nagroda (w dolarach) niepokonanego w turnieju Novaka Djokovicia
1 023 438 – liczba widzów w O2 Arenie w ciągu 4 lat rozgrywania turnieju
440 005 – liczba gości w O2 Arenie podczas tegorocznego turnieju (łącznie ze strefą kibica)
407 000 – kwota zebrana podczas uroczystej gali na rzecz szpitala dziecięcego
263 229 – liczba widzów w O2 Arenie podczas całego turnieju
288 – liczba asów zaserwowana podczas całego turnieju (każdy as do wsparcie w wysokości 200 funtów na rzecz fundacji kupującej sprzęt tenisowy do londyńskich szkół)
242 – liczba rakiet naciągniętych w trakcie turnieju
200 – ilość litrów farby zużytej do pomalowania kortu centralnego w O2 Arenie
28 – ilość godzin potrzebna na rozłożenie kortu wewnątrz O2 Areny.
 

XVI Ogólnopolska Konferencja Trenerów Tenisa

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Informacja prasowa/własne, foto: pzt.pl

W dniach 7-9 grudnia odbędzie się na warszawskim Torwarze XVI Ogólnopolska Konferencja Trenerów Tenisa. Gościem specjalnym imprezy będzie Holender Ronald Pothuizen.

W swoich prezentacja Pothuizen wiele miejsca poświęci programowi Tenis10, jak również innych ciekawych tematów z zakresu metodyki, fizjologii, fizjoterapii oraz psychologii sportu. Pełen program Konferencji można sciągnąć (w formacie .doc) stąd.

Formularz zgłoszeniowy, który należy przesłać do dnia 30 listopada (go godz. 14) można pobrać stąd. Ilość uczestników Konferencji jest ograniczona!

Ronald Pothuizen (Holandia)
Przed objęciem funkcji menedżera ds. promocji i rozwoju tenisa w KNLTB (Holenderskim Związku Tenisowym), Ronald pracował na pełnym etacie jako trener przez 11 lat. Wcześniej ukończył Holenderską Akademię Sportu, w której studiował dwa kierunki: Zarządzanie sportem oraz Organizacja imprez sportowych.

W swojej pracy dla KNLTB jest odpowiedzialny za rozwój Tenisa Dziecięcego, oficjalny program Tenis U10 w Holandii oraz Ogólnokrajową strukturę rozgrywek U10.

Ronald jest od 2002 roku członkiem grupy ekspertów ITF ds. programu Play & Stay oraz przewodniczącym podkomisji ds. tenisa osób dorosłych.

Z ramienia ITF oraz evolve9 prowadził różnorakie szkolenia oraz pełnił rolę konsultanta w Chinach, Republice Dominikany, na Litwie, Cyprze, w Kenii, Grecji, na Wyspach Karaibskich, w Niemczech, Mołdawii i Macedonii. Od kwietnia 2010 jest Dyrektorem evolve9 (firma specjalizująca się zagadnieniach szkolenia dzieci do lat 10, wspomagająca trenerów materiałami szkoleniowymi, współpracująca z wieloma renomowanymi federacjami oraz klubami tenisowymi) oraz Przewodniczącym Serious Kids Stuff, fundacji charytatywnej powołanej przez evolve9, finansującej rozwój tenisa w krajach III Świata.

Puchar Davisa: zaczną Ferrer i Stepanek

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Setny finał Puchar Davisa zainaugurują David Ferrer i Radek Stepanek. Po nich na kort w O2 Arena wyjdą Tomas Berdych oraz Nicolas Almagro.

Losowanie terminarza spotkań finałowej konfrontacji Pucharu Davisa odbyło się w jednej z najsłynniejszych praskich budowli – Municipal House.

Po prezentacji obu ekip okazało się, iż w pierwszym spotkaniu zmierzą się lider obrońców tytułu David Ferrer kontra druga rakieta Czech Radek Stepanek. Będzie to dziesiąty pojedynek pomiędzy tymi tenisistami. Sześć z tych konfrontacji, w tym jedyną tegoroczną (na korcie ziemnym w Madrycie), wygrał Ferrer.

W drugim piątkowym spotkaniu zagrają gwiazda ekipa gospodarzy Tomas Berdych oraz Nicolas Almagro. Ci tenisiści grali ze sobą jedenastokrotnie i aż pięć razy w tym roku. Czech ma lepszy łączyny bilans ich meczów (8-3), jak i tegoroczny (4-1).

Na sobotę tradycyjnie zaplanowano spotkanie deblowe. Mecz rozpocznie się o godzinie 14. Na chwilę obecną awizowani są ze strony Czech Lukas Rosol i Ivo Minar, zaś ekipę Hiszpanii mają reprezentować Marcel Granollers oraz Marc Lopez. Kapitanowie obu reprezentacji mogą dokonać jednak jeszcze zmian w składzie.

Niedzielne spotkania singlowe rozpoczną się o godzinie 13. Spotkania w praskiej O2 Arena odbywać się będą na korcie twardym – Novacrylic Ultracushion®.

Janowicz ukończył ATP University

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz znalazł się w gronie dwunastu tenisistów, którzy ukończyli tegoroczną edycję ATP Univeristy. Wśród „absolwentów” tej inicjatywy znalazł się też m.in. deblowy mistrz Wimbledonu Frederik Nielsen.

Program Uniwersytetu ATP jest kontynuowany od 1990 roku. W tym czasie ukończyło go ponad osiemset osób. Podczas kilkudniowych zajęć poznają oni historię organizacji, zasady jej działania, uczą się jak właściwie kooperować z mediami, maja zajęcia z marketingu, czy kwestii natury finansowej.

– Nigdy wcześniej nie słyszałem o historii ATP, więc ten temat był dla mniej najbardziej interesujący, podobnie jak działania ATP – ocenił jeden z tegorocznych „absolwentów” Jurgen Zopp.

Wtórował mu Serb Dusan Lajović: – Z przyjemnością nauczyłem się więcej o zasadach relacji pomiędzy zawodnikami a ATP, o tym, że ATP korzysta z naszych opinii i wciela je w życie. Jest to wartościowy program. Od tak dawna uczestniczę w rozgrywkach, a do tej pory nie zdawałem sobie sprawy co mi może zaoferować organizacja, a co ja mogę zaoferować jej.

ATP Univeristy odbył się w tym roku w Londynie, a jego uczestnicy mieli między innymi możliwość śledzenia finału World Tour Finals pomiędzy Novakiem Djokoviciem i Rogerem Federerem.

Jerzy Janowicz wrócił już do polski. W najbliższy weekend będzie gościem honorowym turnieju dla najmłodszych Jerzyk Cup, rozgrywanego w Miejskim Klubie Tenisowym w Łodzi.


Wyniki

Absolwenci tegorocznego ATP University:
Jerzy Janowicz (Polska)
Roman Borwanow (Mołdawia)
Pablo Carreno-Busta (Hiszpania)
Alessandro Giannessi (Włochy)
Peter Gojowczyk (Niemcy)
Dominic Inglot (Wielka Brytania)
Raven Klaasen (RPA)
Dusan Lajović (Serbia)
Denis Mołczanow (Ukraina)
Frederik Nielsen (Dania)
Tsung-Hua Yang (Tajwan)
Jurgen Zopp (Estonia)

 

Puchar Davisa: złota era Nadala

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: własne, foto: AFP

Hiszpanie od kilku lat nie mają sobie równych w daviscupowej rywalizacji. Swoją hegemonię zawdzięczają zwłaszcza Rafaelowi Nadalowi, który walnie przyczynił się do czterech z pięciu zwycięstw drużyny.

Zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego od zawsze specjalizowali się w grze na kortach ceglanych. Dzięki temu byli jedną z pierwszych nacji, która przeciwstawiła się dominacji krajów anglosaskich (USA, Australii i Wielkiej Brytanii) oraz Francuzów – państw, które łącznie wygrały 78 edycji Pucharu Davisa. Hiszpanie już w latach 60. byli bliscy zostania najlepszą drużyną tenisową świata., ale na ich drodze dwukrotnie stanęli Australijczycy.

W 1965 r. wyzwanie tenisistom z Oceanii miał rzucić znajdujący się u szczytu formy Manolo Santana, który jako jedyny z Hiszpanów doskonale radził sobie nie tylko na kortach ziemnych. Lidera latynoskiej ekipy stać było jednak tylko na uszczknięcie jednej wygranej, a to było zdecydowanie za mało. Identyczny scenariusz powtórzył się dwa lata później, kiedy to Santana ponownie zdobył honorowy punkt w finale Pucharu Davisa. Należy jednak odnotować, że oba decydujące o tytle mecze rozegrane zostały na australijskiej ziemi (w Sydney oraz Brisbane). Gospodarze, jak nie trudno się domyślić, woleli z Latynosami rywalizować na trawie.

Hiszpanie na blisko 30 lat osunęli się w cień w daviscupowych zmaganiach. Dopiero pod koniec wieku, w 2000 r., ponownie stanęli przed szansą sięgnięcia po tytuł. Brawurowo przebrnęli przez turniej, gromiąc w półfinale USA 5:0, i po raz trzeci znaleźli się o krok od wygrania Pucharu Davisa. Ich rywalami ponownie byli Australijczycy. Przybysze z Oceanii nie byli jednak faworytami, mimo że przemawiały za nimi pozycje rankingowe ich czołowych tenisistów (Lleytona Hewitta i Patricka Raftera), a także historia daviscupowych występów. Mecz odbywał się bowiem hali Palau Sant Jordi w Barcelonie – na korcie ziemnym. Juan Carlos Ferrero i spółka zwyciężyli 3:1 i sięgnęli po pierwszy triumf w Pucharze Davisa.

Trzy lata później Australijczycy zrewanżowali się, zwyciężając w Melbourne 3:1 i sięgając po tytuł, ale nikt wówczas nie przypuszczał, że w kolejnych latach układ sił całkowicie się odwróci. Gracze z Oceanii po kolejny triumf już nie sięgnęli – ich licznik stanął na 28 zwycięstwach – a ich rywale zdominowali rywalizację.

Trwająca do dziś hegemona Hiszpanów jest ściśle związana z Rafaelem Nadalem, który w 2004 r. na dobre wkroczył w świat dorosłych tenisistów, mimo że był dopiero nastolatkiem. W swoim inauguracyjnym występie w Pucharze Davisa hiszpański młodzian przegrał z Jirim Novakiem, lecz, jak się potem okazało, była to jedyna singlowa porażka Nadala w historii jego występu w imprezie. W 2004 r. młodziutki Hiszpan pomógł ostatecznie wyeliminować Czechów i Francuzów, a następnie pokonał w finale Andy’ego Roddicka, dzięki czemu stał się najmłodszym zdobywcą Pucharu Davisa w historii.

Kolejny sukces Hiszpanie osiągnęli 4 lata później. Tym razem Nadal w finale nie zagrał z powodu kontuzji (wcześniej pomógł uporać z Niemcami i Amerykanami), ale umiejętnie zastąpili go koledzy. W decydującym o tytule meczu z doskonałej strony pokazali się Feliciano Lopez i Fernando Verdasco, którzy zdobyli zwycięskie punkty w pojedynku z Argentyńczykami. Ale już rok później Nadal okazał się ojcem sukcesu – zanim zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego zaczęli świętować pokonanie Czechów 5:0 w finale zawodów, ich lider rozprawił się m.in. z Janko Tipsareviciem, Novakiem Djokoviciem czy Tomasem Berdychem.

Ubiegłoroczny triumf Hiszpanów również był w głównej mierze dziełem Nadala. W 2011 r. siedmiokrotny triumfator Rolanda Garrosa wygrał 6 singlowych pojedynków i ze świetnej strony pokazał się w finale z Argentyną, gdzie najpierw gładko rozprawił się z Juanem Monaco, a następnie, przy akompaniamencie niezwykle żywiołowo reagujących fanów na stadionie w Sewilli, zdobył decydujący punkt w pojedynku z Juanem Martinem del Potro.

W tegorocznym finale Hiszpanie nie mogą liczyć na wsparcie Nadala, ale nie musi to oznaczać kłopotów. As atutowy obrońców tytułu nie zagrał bowiem w żadnym z tegorocznych meczów, a drużyna i tak dotarła do finału, w którym to zmierzy się z reprezentacją Czech w praskiej O2 Arenie. Liderem kadry hiszpańskiej ma być David Ferrer, który legitymuje się niewiele gorszym bilansem od Nadala (wygrał 21 z 25 pojedynków w Pucharze Davisa). Tak naprawdę zawiódł tylko raz – w 2008 r., kiedy to w finale gładko przegrał z Davidem Nalbandianem. Wtedy również w składzie brakowało Nadala.