Doha: stracona szansa Kubota

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Łukasz Kubot nie zdołał wykorzystać wielkiej szansy na awans do ćwierćfinału turnieju w Doha. W drugiej rundzie Polak przegrał z Simone Bolellim 6:2, 4:6, 4:6.

Wczoraj Kubot w bardzo efektownym stylu pokonał rozstawionego z numerem siedem Feliciano Lopeza. Dzisiejszy mecz nasz tenisista również rozpoczął obiecująco.

W pierwszym secie Polak wykorzystał obie okazje na przełamanie i pewnie pilnując własnego podania, wygrał 6:2. W drugiej partii Kubot jako pierwszy zdołał wywalczyć breaka i prowadził już 3:1. Od tego momentu 27-letni Włoch wygrał pięć z sześciu kolejnych gemów, wyrównując tym samym stan rywalizacji.

W pierwszej części decydującego seta obaj tenisiści zdobyli po jednym przełamanie. W dziewiątym gemie Kubot po raz kolejny przegrał swoje podanie, co okazało się rozstrzygające. Po zmianie stron Bolelli pewnie utrzymał swój serwis, wykorzystując drugą piłkę meczową. Spotkanie trwało godzinę i pięćdziesiąt minut.

Jeszcze dziś Łukasz Kubot zagra w ćwierćfinale debla, w którym występuje w duecie z Jeremy Chardym. Francusko-polska para zmierzy się z Daniele Braccialim oraz Oliverem Marachem.


Wyniki

Druga runda singla:
Simone Bolelli (Włochy) – Łukasz Kubot (Polska) 2:6, 6:4, 6:4

Radwańska: jestem bardzo zadowolona ze sposobu w jaki zagrałam

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Pierwsze występy Agnieszki Radwańskiej w nowym sezonie pozwalają z optymizmem patrzeć w najbliższą przyszłość, a szczególnie zbliżający się wielkimi krokami Australian Open. Ze swojej dyspozycji zadowolona jest również sama tenisistka.

Radwańska w dobrym stylu pokonała dziś Simonę Halep 6:3, 6:1. Szczególnie w drugiej partii krakowianka zaprezentowała sporo dobrego tenisa, często chodząc do siatki i strasząc rywalkę groźnym returnem.

– Musiałam się wiele nabiegać w pierwszym secie – mówił po rywalizacji z 21-letnią Rumunką czwarta tenisistka świata. – Wiedziałam, że Halep jest bardzo regularnie grającą zawodniczką i miałam świadomość, że muszę wykonać ciężką pracę w tym meczu.

Agnieszka Radwańska ze sporą łatwością poruszała się po korcie, a dłuższe wymiany nie robiły na niej wielkiego wrażenia. Polce brakowało momentami może jeszcze trochę optymalnego timingu (np. przy zagrywanych skrótach), ale przecież na Antypody przybył dopiero po Świętach, a zmiana strefy czasowej oraz przejście z hali na otwarte korty wymaga czasu, by przyzwyczaić organizm.

– Jestem bardzo zadowolona ze sposobu w jaki zagrałam w dwóch pierwszych rundach – dodała Agnieszka Radwańska, która w czwartek zmierzy się w ćwierćfinale z Jeleną Wiesniną.

Zobacz fragmenty spotkania Agnieszki Radwańskiej z Simoną Halep!

Brisbane: pewna wygrana Azarenki

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Wiktoria Azarenka pokonała w Brisbane Sabine Lisicki 6:3, 6:3, wygrywając pierwszy pojedynek w sezonie 2013. Wiele problemów miała za to Angelique Kerber, która dopiero po trzysetowej batalii wywalczyła awans do ćwierćfinału.

Azarenka, która 2012 rok zakończyła jako liderka światowego rankingu, miała wolny los w 1. rundzie turnieju w Brisbane, ale już w następnej fazie zmagań trafiła jej się bardzo wymagająca rywalka. Dysponująca potężną siłą ognia Lisicki już nie raz nastręczała wielu problemów faworytkom (z zeszłorocznego Wimbledonu wyeliminowała Marię Szarapową), ale tym razem była bezsilna w starciu z Białorusinką.

Mimo że Lisicki próbowała stawić opór najwyżej rozstawionej tenisistce w imprezie, jedynie w drugim secie potrafiła nawiązać z nią wyrównaną walkę. Ostatecznie jednak po niespełna półtorej godzinie gry Azarenka zwyciężyła 6:3, 6:3.

Wiele kłopotów miała za to rozstawiona z „czwórką” Angelique Kerber. Niemka w drugim kolejnym meczu musiała stoczyć trzysetowy bój, żeby wywalczyć przepustkę do kolejnej rundy. Tym razem zacięty opór Kerber postawiła Monica Puig – 19-letnia Portorykanka, która w turnieju głównym w Brisbane wystąpiła dopiero po przebrnięciu kwalifikacji. Niemka przegrywała już 0:3 w trzeciej partii pojedynku, ale zdołała odrobić straty, a następnie zwyciężyła po zaciętym tiebreaku.

W środę kolejną niespodziankę sprawiła Lesia Curenko. Zajmująca 116. miejsce w rankingu WTA Tour Ukrainka występuje w Brisbane jako lucky loser, ale nie przeszkadza jej to, by wygrywać kolejne pojedynki. W środę rozprawiła się z Jarmilą Gajdosovą, zwyciężając 1:6, 6:1, 6:4, dzięki czemu awansowała do ćwierćfinału, w którym zmierzy się z Danielą Hantuchovą.

Przepustkę do najlepszej ósemki turnieju wywalczyła również Sloane Stephens. Amerykanka w dwóch setach rozprawiła się z Sofią Arvidsson. O awans do półfinału zagra z Sereną Williams.


Wyniki

Druga runda singla:
Wiktoria Azarenka (Białoruś, 1) – Sabine Lisicki (Niemcy) 6:3, 6:3
Angelique Kerber (Niemcy, 4) – Monica Puig (Puerto Rico, Q) 3:6, 6:4, 7:6(7)
Sloane Stephens (USA) – Sofia Arvidsson (Szwecja) 6:3, 6:4
Lesia Curenko (Ukraina, LL) – Jarmila Gajdosova (Australia, WC) 1:6, 6:1, 6:4

Auckland: Monfils zagra z dziką kartą

/ Tomasz Krasoń , źródło: heinekenopen.co.nz/własne, foto: AFP

Gael Monfils otrzymał dziką kartę do turnieju w Auckland. 26-letni Francuz, który przez większość poprzedniego sezonu zmagał się z kontuzjami, dołączył tym samym do Davida Ferrera, Tommy Haasa, Jurgena Melzera i Jerzego Janowicza.

W 2012 roku Monfils przez blisko 4 miesiące zmagał się z kontuzją prawego kolana, która wykluczyła go ze startu w Roland Garros, Wimbledonie, Igrzyskach Olimpijskich i US Open. 26-letni Francuz sukcesy odnosił jedynie w mniejszych turniejach cyklu ATP i w konsekwencji zakończył sezon na 76. miejscu w rankingu.

Dyrektor turnieju w Auckland, Karl Budge, stwierdził, że obecność Monfilsa w Auckland będzie wspaniałym bonusem dla nowozelandzkich fanów tenisa.

– Gdy kilka tygodni ogłosiliśmy listę zgłoszeń, byłem zachwycony, że cut off znajduje się na poziomie 61. miejsca. Obecność Monfilsa w naszym turnieju jest wisienką na torcie – mówił Budge. – Monfils często jest opisywany jako tenisista spoza wielkiej czwórki, który może wygrać turniej Wielkiego Szlema. I wszyscy wiemy, ile on dostarcza wrażeń. Uwielbia grać dla publiczności.

Z naszego punktu widzenia turniej w Auckland będzie niezwykle ciekawy ze względu na występ Jerzego Janowicza. Dla 22-letniego Polaka będzie to pierwszy oficjalny występ od czasu wielkiego sukcesu odniesionego w Paryżu. Nasz tenisista powinien być rozstawiony w Auckland z numerem pięć.
 

Puchar Hopmana: minimalne zwycięstwo Włochów nad Niemcami

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Włosi pokonali Niemców 2-1, w spotkaniu drugiej kolejki rozgrywek o Puchar Hopmana. Decydujący punkt Francesca Schiavone i Andreas Seppi zdobyli w mikście, wygrywając z Tatjaną Malek oraz Tommy Haasem 6:4, 7:5.

Zarówno Włosi, jak i Niemcy przegrali swoje pierwsze spotkania w Perth, tak więc dla obu ekipa konfrontacja ta była meczem ostatniej szansy. Wszystkie trzy jej pojedynki miały zacięty przebieg.

Najpierw Tommy Haas wygrał po dwóch tie breakach (7-3 i 11-9) z Andreasem Seppim. Stan rywalizacji wyrównała Francesca Schiavone. Włoszce zacięty opór stawiała Tatjana Malek, która w ekipie Niemiec zastąpiła kontuzjowaną Andreę Petkovic. Schiavone wygrała to spotkanie 3:6, 6:3, 6:3.

– Ona zagrała wspaniale – komplementowała swoją rywalkę Włoszka. – Od stanu 3:0 w pierwszym secie zaczęła grać znacznie lepiej.

W rozstrzygającym spotkaniu mikstowy Schiavone i Seppi wygrali 6:4, 7:5. W pierwszym secie doszło tylko do jednego przełamania, za to w drugim aż siedem gemów kończyło się breakami. Przy stanie 5:6 swojego podania nie zdołała utrzymać Malek i było po zawodach.

W sesji wieczornej Serbowie Ana Ivanović i Novak Djoković mierzyć się będą z reprezentantami gospodarzy Ashleigh Barty oraz Bernardem Tomiciem. Obie ekipy swoje pierwsze mecze wygrały.


Wyniki

Grupa A:
Włochy – Niemcy 2-1
Andreas Seppi – Tommy Haas 6:7(3), 6:7(7)
Francesca Schiavone – Tatjana Malek 3:6, 6:3, 6:3
F. Schiavone, T. Haas – T. Malek, T. Haas 6:4, 7:5

Puchar Davisa: wiemy o której grać będą Polacy

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Sezon na światowych kortach rozkręcił się na dobre. Przed nami cztery tygodnie rywalizacji (głównie na Antypodach). Zaraz po Australian Open zainaugurowane zostaną rozgrywki o Puchar Davisa. Polacy we Wrocławiu podejmą Słowenię.

Biało-czerwoni w dniach 1-3 lutego rozpoczną batalię o wymarzoną Grupę Światową. Mecz z wymagającą ekipą Słowenii rozegrany zostanie w Hali Stulecia. Organizatorzy podali godziny rozpoczęcia spotkań w poszczególnych dniach:

– piątek (dwa meczu singlowe) – od godziny 16,
– sobota (pojedynek deblowy) – o godzinie 14,
– niedziela (dwa mecze singlowe) – od godziny 12.

W najbliższym czasie podane zostaną szczegóły na temat cen i dystrybucji biletów na to tak interesująco zapowiadające się wydarzenie. Wiadomo również, iż relację zawodów pokaże na swoich kanałach stacja Canal+. Nie zabraknie oczywiście też obszernych korespondencji na Tenisklub.pl.

Auckland: pewny awans Radwańskiej do ćwierćfinału

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

61 minut trwał drugi mecz Agnieszki Radwańskiej w Auckland. Polka wygrała z Simoną Halep 6:4, 6:1 i w ćwierćfinale zmierzy się z Jeleną Wiesniną.

Rumunka to zawodniczka, która nie uderza piłek ze zbyt dużą mocą, ale potrafi grać bardzo regularnie. Początek spotkania rzeczywiście zapowiadał, że może ono trochę potrwać. Od stanu 3:3 Radwańska zapisała jednak na swoje konto trzy kolejne gemy, w końcówce szybko już wygrywając następujące po sobie piłki. Halep po zakończonym secie rzuciła z irytacją rakietę.

Nie podziałało to na Rumunkę mobilizująco, a wręcz przeciwnie. Drugiego seta rozpoczęła od przegrania swojego podania „na czysto”, a jej gra posypała się kompletnie. Tymczasem Radwańska coraz pewniej czuła się na korcie, stosowała swoje triki i szukała możliwości ataków do siatki. Halep zdołała zapisać na swoje konto tylko jednego gema przy swoim podaniu. Krakowianka, która w pierwszym secie raz została przełamana, w drugiej partii przy własnym serwisie przegrała tylko trzy punkty.

W jutrzejszym ćwierćfinale ASB Classic Agnieszka Radwańska zmierzy się z Jeleną Wiesniną. Rosjanka pokonała dziś rozstawioną z numerem sześć Jarosławę Szwedową 6:2, 6:3. Z turniejem niespodziewanie pożegnała się również turniejowa „dwójka” Julia Goerges, ulegając Johannie Larsson 5:7, 7:6(1), 3:6.

Jutrzejszy mecz Radwańskiej z Wiesniną będzie trzecim pojedynkiem dnia od północy (oczywiście czasu w Polsce).


Wyniki

Druga runda singla:
Agnieszka Radwańska (Polska, 1) – Simona Halep (Rumunia) 6:3, 6:1
Johanna Larsson (Szwecja) – Julia Goerges (Niemcy, 2) 7:5, 6:7(1), 6:3
Yanina Wickmayer (Beglgia, 3) – Romina Oprandi (Szwajcaria) 6:3, 6:0
Jelena Wiesnina (Rosja) – Jarosława Szwedowa (Kazachstan, 6) 6:2, 6:3
Mona Barthel (Niemcy, 8) – Eleni Daniilidou (Grecja) 7:6(6), 6:2
Jamie Hampton (USA) – Marina Erakovic (Nowa Zelandia) 6:1, 7:6(5)
Kristen Flipkens (Belgia) – Pauline Parmentier (Francja) 6:2, 6:2
Kiki Bertens (Holandia) – Heather Watson (Wielka Brytania) 6:4, 3:6, 6:3

Ćwierćfinały debla:
J. Goerges, J. Szwedowa (Niemcy, Kazachstan, 1) – J. Bejgelzimer, J. Glushko (Ukraina, Izrael) 6:4, 3:6, 10-6
L. Dekmeijere, M. Moulton-Levy (Łotwa, USA, 3) – I. Falconi, M. Sanchez (USA)) 7:6(6), 6:3

Pierwsza runda debla:
J. Craybas, E. Daniilidou (USA, Grecja, 4) – L. Davis, S. Dubois (USA, Kanada) 6:2, 6:4

Polski tenis 2012: kolejny najlepszy rok w historii

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Informacja prasowa PZT, foto: pzt.pl

Drugi rok z rzędu nasi tenisiści wyrównywali lub poprawiali najlepsze wyniki w historii tej dyscypliny sportu w Polsce. Agnieszka Radwańska, podobnie jak Jadwiga Jędrzejowska w 1937 r., wystąpiła w finale Wimbledonu, i osiągnęła pozycję wiceliderki światowego rankingu. Krakowianka czwarty z pięciu ostatnich sezonów kończy w pierwszej dziesiątce świata, a w pierwszych setkach singla i debla mamy aż ośmioro biało-czerwonych.

Wśród mężczyzn, po niemal dekadzie „panowania” Łukasza Kubota, numerem 1 w Polsce (26. w świecie) został 22-letni Jerzy Janowicz, którego talent eksplodował podczas prestiżowego turnieju w paryskiej hali Bercy.

23-letnia Agnieszka Radwańska dojrzała zarówno jako sportowiec, jak i człowiek, i ustabilizowała formę na poziomie pierwszej czwórki świata. Po udanej końcówce sezonu 2011 (tydzień po tygodniu wygrała wtedy dwa duże turnieje – w Tokio i Pekinie, skończyła rok jako nr 8), rzadko przegrywała wiosną 2012. Aż do majowego turnieju w Rzymie jedyną pogromczynią Polki (a raczej nawet zmorą…) była liderka rankingu WTA, Wiktoria Azarenka – Białorusinka pokonała ją w tym okresie aż 6 razy! Jednak tytuły zdobywane w Dubaju, Miami i Brukseli dawały naszej najlepszej tenisistce awanse na najwyższe w karierze miejsca w świecie – szóste, piąte, czwarte, trzecie… A pierwszy wielkoszlemowy finał, przegrany na Wimbledonie po zaciętej walce z Sereną Williams, uczynił z niej nawet (na 3 tygodnie) wicekrólową kobiecego tenisa.

Druga połowa sezonu Radwańskiej była ciut słabsza (bez tytułu – 1 finał, 1 półfinał, 3 ćwierćfinały). Największy zawód kibice przeżyli przez nią podczas igrzysk olimpijskich. Niespełna miesiąc po historycznym wyniku na londyńskiej trawie Agnieszka odpadła na tych samych kortach już w I rundzie… Zaskakującej porażki singlowej nie powetowała sobie w deblu ani w mikście, a cała nasza aż 7-osobowa tenisowa reprezentacja olimpijska wygrała zaledwie 2 mecze (Urszula Radwańska w singlu i debel sióstr).

Agnieszka zakończyła jednak rok mocnym akcentem, awansując po raz pierwszy w karierze do półfinału Mistrzostw WTA. Polka pewnie usadowiła się na czwartym miejscu w światowej hierarchii – za Wiktorią i Sereną, z którymi nie była w stanie wygrać, oraz Marią Szarapową, a przed Anqelique Kerber, Sarą Errani czy Petrą Kvitovą, z którymi bilans ma dodatni. W ciągu roku zarobiła swoje rekordowe ponad 4 mln dol., w trwającej od 2006 zawodowej karierze przekroczyła 11 mln.

Za plecami naszej rakiety nr 1 też kilka ciekawych awansów. Po kilku latach borykania się z kontuzjami najlepszy sezon w karierze miała Urszula Radwańska. 22-letnia młodsza siostra Agnieszki wskoczyła z drugiej setki do trzeciej dziesiątki świata, głównie dzięki znakomitym występom latem na trawie (dwa pierwsze w życiu finały turniejów WTA Tour, w Nottingham i s’Hertogenbosch) oraz jesienią na kortach twardych w Azji (półfinały w Taszkiencie i Guangzhou). Mamy też nowe nr 3 i 4 – Sandrę Zaniewską (20 lat, WTA 160, zadebiutowała w Wielkim Szlemie po zwycięskim przejściu eliminacji na Wimbledonie) i Paulę Kanię (20 lat, nr 219, wygrała deblowy turniej WTA w Taszkiencie). Poprzednia polska liderka (kto jeszcze pamięta, że w 2006 roku była na 37. miejscu w świecie…), Marta Domachowska, w wieku 26 lat ustabilizowała się niestety na poziomie challengerowo-ITF-owskim, czyli w trzeciej setce (koniec 2011: 158 – koniec 2012: 229). Zatrzymały się, a nawet cofnęły kariery Magdy Linette (końce trzech ostatnich lat: 194 – 259 – 296) i Katarzyny Piter (242 – 324 – 358), z którymi wiązano duże nadzieje gdy kończyły starty w gronie juniorek.

Inna sprawa, że młodym polskim tenisistkom (i tenisistom) znacznie trudniej zdobywać punkty do światowego rankingu obecnie, niż w poprzedniej dekadzie. Po naszych turniejach WTA Tour w Warszawie i ATP/WTA w Sopocie pozostało tylko wspomnienie…, a międzynarodowych imprez najniższej rangi (ITF Circuit) zorganizowano w Polsce w 2012 roku zaledwie 3 dla pań (o bardzo skromnej łącznej puli nagród – 60 tys. dol.) i 6 dla panów (80 tys.). Organizacyjnie, honoru polskiego tenisa bronią 2 męskie challengery ATP – poznański (35 tys. dol.), a zwłaszcza szczeciński (125 tys.), który obchodził w tym roku 20-lecie.

Kończąc wątek naszych zawodowych tenisistek wypada wspomnieć o deblistkach. Klaudia Jans-Ignacik i Alicja Rosolska praktycznie już razem nie grają, przygotowały się tylko do wspólnego (pechowo nieudanego) startu w igrzyskach. Sportowo zwłaszcza pierwszej z nich „rozstanie” wyszło na dobre – skończyła sezon na najwyższym miejscu w karierze. 28-letnia Klaudia jest 29. w świecie, dzięki zdobyciu (z różnymi partnerkami) 2 tytułów w WTA Tour (Strasburg i Montreal). Rok młodsza Alicja zajmuje 44. pozycję, wystąpiła w 2012 r. w 2 finałach (Bruksela i Quebec City).

W Pucharze Federacji nasza reprezentacja, choć z A. Radwańską w składzie, ani nie awansowała, ani nie spadła. W rozegranym już tradycyjnie w izraelskim Eljacie multi-turnieju Grupy I w Strefie Euro-Afrykańskiej wygraliśmy z Rumunią, Chorwacją i Luksemburgiem, przegraliśmy ze Szwecją (w decydującym o promocji do Grupy Światowej deblu siostry Radwańskie uległy Sofii Arvidsson i Johannie Larsson).

Wśród panów pozycję numer jeden po ośmiu latach panowania stracił Łukasz Kubot. 30-letni tenisista wprawdzie trzeci rok z rzędu utrzymał miejsce w pierwszej setce (w kwietniu 2010 był nawet nr 41 ATP, rok 2011 skończył na miejscu 57., a 2012 na 74.), ale wyprzedził go, i to znacznie, osiem lat młodszy Jerzy Janowicz. Eksplozja talentu dysponującego wspaniałymi warunkami fizycznymi (204 cm!) łodzianina była tylko kwestią czasu, bo to przecież dwukrotny wicemistrz Wielkiego Szlema (US Open i Roland Garros) w kategorii do lat 18. W połowie sezonu 2012 wygrał 3 challengery ATP (Rzym, Scheveningen i Poznań), ale przede wszystkim przeszedł zwycięsko eliminacje Wimbledonu i w wielkoszlemowym seniorskim debiucie miał meczbole na 1/8 finału! Dało mu to pierwszy w karierze awans do czołowej setki światowego rankingu, a w ostatnich tygodniach sezonu przekroczył kolejne bariery. Ćwierćfinał w Moskwie był przedsmakiem tego, co za sprawą trzeciego pod względem wzrostu tenisisty ATP Tour (wyżsi są tylko Ivo Karlović – 208 i John Isner – 206) przeżyli polscy kibice podczas turnieju z cyklu Masters 1000 w Paryżu. Fachowcy przecierali oczy, że regularnie serwujący z prędkością ponad 230 km/h polski drągal jest tak sprawny, sprytny i wszechstronny, światowe media pytały skąd się w ogóle wziął, a nasz „Jerzyk” rozegrał 8 meczów w ciągu 9 dni, pokonał 5 rywali z Top 20, w tym mistrza olimpijskiego i US Open, Andy’ego Murraya (nr 3 ATP), i uległ dopiero w finale Davidowi Ferrerowi (nr 5).

Niesamowity tydzień w hali Bercy dał Janowiczowi awans do pierwszej „30” światowego rankingu, co oznacza, że w sezonie 2013 zagra bez eliminacji w dowolnym turnieju, a w Wielkich Szlemach będzie rozstawiany! Takiego tenisisty nie mieliśmy od czasów Wojciecha Fibaka w latach 70. XX wieku. Od lutego 2012 Jerzy poprawił się o ponad 200 miejsc (243 – 26), a nagrody dla Odkrycia Roku ATP Tour nie dostał chyba tylko dlatego, że głosowanie odbywało się przed turniejem w Bercy… Za ten jeden start Polak zarobił blisko milion złotych – ponad połowę tego, co w całej zawodowej karierze. Oznacza to wreszcie koniec kłopotów finansowych zawodnika, który jeszcze na początku sezonu musiał zrezygnować ze startów na Antypodach i Bliskim Wschodzie, bo nie było go stać na dalekie podróże. A „Jerzykomania”, jaka wybuchła nad Wisłą w listopadzie, z pewnością zaowocuje też intratnymi kontraktami sponsorskimi dla chłopaka, który ma wszelkie dane – także jako osobowość – by stać się idolem na miarę Adama Małysza.

Pozostali najwyżej klasyfikowani nasi singliści nie mogą zaliczyć sezonu do udanych. 28-letni Michał Przysiężny (268 ATP na koniec roku) wciąż ma problemy zdrowotne, powodujące przerwy w występach, i nie może wrócić do dyspozycji z 2010 roku, kiedy był nawet w Top 100, tuż za Kubotem. Pozostali Polacy klasyfikowani w pierwszej „500” świata, zaledwie dwaj – Marcin Gawron (316) i Grzegorz Panfil (477) – wciąż nie mogą się wydobyć z zaklętego kręgu futuresów ITF, choć obaj ci 24-letni dziś gracze to podobnie jak Janowicz juniorscy finaliści Wielkich Szlemów.

Solidną „firmą” w polskim tenisie męskim pozostaje debel Mariusz Fyrstenberg, Marcin Matkowski. Od dziesięciu lat wygrywają przynajmniej jeden turniej w roku. O ile jednak poprzednio najlepiej grali w końcówkach sezonów, tym razem szczyt formy mieli niespodziewanie wiosną, kiedy zdobyli 2 tytuły tydzień po tygodniu. W Barcelonie triumfowali bardzo szczęśliwie, wygrywając wszystkie 4 mecze dzięki super tie breakom, a w Madrycie odnieśli największy sukces we wspólnej karierze, bo w wielkim turnieju z cyklu Masters 1000. Po raz pierwszy od czterech lat zabrakło ich jednak w elitarnych ATP World Tour Finals dla 8 najlepszych par sezonu – z ostatniego premiowanego awansem miejsca dali się zepchnąć Maheshowi Bhupatiemu i Rohanowi Bopannie dosłownie w ostatniej chwili, przegrywając z nimi w ćwierćfinale w Bercy, oczywiście po… super tie breaku.

Popularni „Frytka” i „Matka” nie zawiedli za to w daviscupowej reprezentacji. Nasza drużyna, w najsilniejszym składzie – z Kubotem i Janowiczem w singlach, wszystkie 3 mecze (kolejno z Madagaskarem w Warszawie, Estonią w Inowrocławiu i Białorusią w Łodzi) rozstrzygała już w soboty (prowadząc 3-0 po deblu). W efekcie, po najkrótszej z możliwych, rocznej „banicji” wróciliśmy do Grupy I Pucharu Davisa (światowa druga liga), i mamy realną szansę na kolejny historyczny awans – do Grupy Światowej, w której nigdy jeszcze nie graliśmy.

A skoro o historycznych osiągnięciach mowa, to warto dodać, że w 2012 roku polski tenis zanotował bezprecedensowe aż 3 wielkoszlemowe finały w jednym sezonie. Oprócz Agnieszki Radwańskiej w singlowym Wimbledonie nasi reprezentanci grali też w meczach decydujących o tytułach w mikście na Roland Garros (Klaudia Jans-Ignacik w parze z Meksykaninem Santiago Gonzalezem) i w US Open (Marcin Matkowski z Czeszką Kvetą Peschke). Nikt z Polaków nie wygrał, i jedynym wielkoszlemowym zwycięzcą pozostaje Wojciech Fibak, który triumfował w deblu w Australian Open 1978 (w parze z Kimem Warwickiem). Wiele wskazuje, że w sezonie 2013 ktoś z naszej elitarnej ósemki wreszcie powtórzy to osiągnięcie…


LICZBY
POLSKIEGO TENISA

2 miejsce Agnieszki Radwańskiej w światowym rankingu (najwyższe w historii polskiego tenisa), zajmowane przez 3 tygodnie 2012 roku (na przełomie sierpnia i września).

3 wielkoszlemowe finały z udziałem Polaków (rekord) w sezonie 2012: singiel – A. Radwańska (Wimbledon) oraz mikst – K. Jans-Ignacik (Paryż) i M. Matkowski (Nowy Jork).

5 milionów złotych wyniósł budżet PZT w kończącym się roku. 45% wydano na sport wyczynowy, 12% na sport młodzieżowy, 6% na sport powszechny, 17% na realizację imprez (Davis Cup, Fed Cup, Mistrzostwa Polski) i programów (m.in. Tenis 10, Talentiada) oraz utrzymanie ośrodków szkolenia, 20 % na administrację.

7 wielkoszlemowych tytułów zdobyli polscy juniorzy w ciągu ostatnich 10 lat.

8 osób (najwięcej w historii polskiego tenisa) klasyfikowanych w pierwszych setkach rankingów WTA i ATP na koniec sezonu 2012: Agnieszka Radwańska (4 S), Urszula Radwańska (31 S), Klaudia Jans-Ignacik (29 D), Alicja Rosolska (44 D); Jerzy Janowicz (26 S), Łukasz Kubot (74 S i 39 D), Mariusz Fyrstenberg (15 D), Marcin Matkowski (16 D).

10 rocznych grantów indywidualnych w wysokości po 18 tys. zł przyznaje PZT wybranym tenisistkom i tenisistom w wieku 15-19 lat.

12 tysięcy zł rocznie kosztuje (szacunkowo) szkolenie 8–10-letniego przyszłego zawodnika.

14 indywidualnych turniejów o mistrzostwo Polski odbywa się rokrocznie pod auspicjami PZT (do lat 12, 14, 16, 18, 21, seniorów, amatorów – każdy w sezonie letnim i w halowym).

18 miejsce zajmuje PZT wśród 71 polskich związków sportowych pod względem wysokości dotacji (2,5 mln) Ministerstwa Sportu i Turystyki na sport wyczynowy. Przed tenisem są m.in.: hokej na trawie, łyżwiarstwo szybkie, podnoszenie ciężarów, strzelectwo, zapasy…

35 tysięcy złotych rocznie (0,7% budżetu) wydaje PZT na utrzymanie Zarządu. W praktyce jest to tylko zwrot kosztów za dojazdy na posiedzenia (8–10 w roku). Wszyscy członkowie Zarządu (9 osób) pełnią w nim funkcje społecznie.

250 tysięcy osób gra w tenisa (szacunkowo). Licencje PZT wykupiło w 2012 r. ok. 5,2 tys.: ponad 2 tys. zawodniczych (od 10 lat), 2,2 tys. w programie Tenis 10, 1 tys. amatorskich (atp).

272 licencjonowanych sędziów tenisowych w 2012 roku

436 kortów (w tym 209 krytych) jest w Warszawie, w 128 klubach-ośrodkach. „Spis powszechny” w całym kraju trwa (zakończenie planowane jest na marzec 2013), szacunkowo mamy co najmniej 3000 kortów w ponad 700 miejscach.

528 tysięcy złotych dostał Jerzy Janowicz od PZT w latach 2007–12 (jako członek PZT-Prokom Teamu oraz tytułem zwrotu kosztów za przygotowanie się do reprezentowania kraju w Pucharze Davisa).

535 turniejów WTK i OTK odbyło się w 2012 roku. Zorganizowano także ponad 500 imprez w rozgrywkach atp (licencjonowany ruch amatorski) i ok. 300 w programie Tenis 10.

2762 osób ma uprawnienia instruktorskie i trenerskie, w tym: 9 trenerów klasy mistrzowskiej, 78 trenerów I klasy, 452 trenerów II klasy, 2223 instruktorów.

Doha: świetny start Kubota

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: , foto: AFP

Znakomicie rozpoczął się ten sezon dla Łukasza Kubota. Po bardzo dobrym spotkaniu Polak pokonał faworyzowanego Feliciano Lopeza 6:4, 6:2 i awansował do drugiej rundy turnieju ATP w Doha.

– Szczęśliwego nowego roku wszystkim – powiedział Kubot, podpisując się na kamerze po wygranym pojedynku pierwszej rundy turnieju ATP w Doha z Feliciano Lopezem. Dla niego ten rok lepiej zacząć się nie mógł. Faworytem spotkania z doświadczonym Hiszpanem, z którym w Wimbledonie 2011 przegrał mecz o ćwierćfinał, nie był, ale tym razem był wyraźnie lepszy i po raz pierwszy pokonał tego tenisistę.

Początek nie zapowiadał tak dobrego wyniku. Lopez szybko odskoczył na 3:0 z dwoma przełamaniami, ale wtedy do głosu doszedł Polak. Z każdą chwilą grał coraz pewniej, co zaowocowało odrobieniem strat i wygraniem czterech gemów po kolei. W samej końcówce jeszcze raz przełamał podrażnionego Hiszpana, któremu arbiter dwukrotnie dawał ostrzeżenie za przedłużanie gry (raz zabierając tenisiście pierwsze podanie). W drugim secie Polak kontynuował znakomitą grę. Świetnie serwował, agresywnie returnował i ambitnie biegał do trudnych piłek rywala. Wszystko to dało efekt w postaci kolejnych dwóch przełamań i zwycięstwa 6:2.

Kolejnym rywalem naszego tenisisty będzie Simone Bolelli.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Łukasz Kubot (Polska) – Feliciano Lopez (Hiszpania, 7) 6:4, 6:2 

Doha: ciężki mecz Ferrera

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

David Ferrer przegrał pierwszego seta pojedynku z Dustinem Brownem, ale na koniec to on cieszył się z awansu do drugiej rundy turnieju ATP w Doha. Zwycięstwa odnieśli także Richard Gasquet i Michaił Jużnyj.

Dwóch rozstawionych tenisistów pożegnało się dzisiaj z turniejem ATP w Doha. Na pierwszej rundzie występ zakończyli Jeremy Chardy i Pablo Andujar. Francuz przegrał 4:6, 4:6 z Danielem Brandsem, a Hiszpan nie poradził sobie z Lukasem Rosolem, ulegając mu 2:6, 6:7(2).

Nie zawiedli dwaj najwyżej rozstawieni tenisiści, chociaż główny faworyt David Ferrer znalazł się w nie lada tarapatach. Hiszpan przegrał pierwszego seta pojedynku z Dustinem Brownem 5:7. Potem jednak przejął inicjatywę na korcie i w dwóch następnych partiach przechylił szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Najpierw wygrał do trzech, potem do dwóch i po 2 godzinach i 33 minutach awansował do drugiej rundy.

Trzech setów potrzebował także Michaił Jużnyj. Rosjanin przegrał pierwszą partię z Benjaminem Beckerem 4:6, a w drugiej o wszystkim decydował tie break. W dodatkowej rozgrywce Jużnyj spisał się lepiej i wygrał do trzech. To wyraźnie podłamało Niemca, który w trzecim secie nie podjął już walki i przegrał do jednego.

Łatwiejszą przeprawę miał Richard Gasquet. Francuz w godzinę i kwadrans uporał się z kwalifikantem Janem Hernychem. Rozstawiony z dwójką reprezentant Trójkolorowych miał taką samą skuteczność pierwszego podania, ale dużo lepszą drugiego, co pozwoliło mu zdobyć o dwa przełamania w meczu więcej. Zwyciężył 6:3, 6:4.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
David Ferrer (Hiszpania, 1) – Dustin Brown (Niemcy) 5:7, 6:3, 6:2
Richard Gasquet (Francja, 2) – Jan Hernych (Czechy, Q) 6:3, 6:4
Michaił Jużnyj (Rosja, 4) – Benjamin Becker (Niemcy) 4:6, 7:6(3), 6:1
Daniel Brands (Niemcy) – Jeremy Chardy (Francja, 5) 6:4, 6:4
Lukas Rosol (Czechy) – Pablo Andujar (Hiszpania, 8) 6:2, 7:6(2)
Tobias Kamke (Niemcy) – Ruben Ramirez Hidalgo (Hiszpania) 6:1, 6:2
Lukas Lacko (Słowacja) – Guillermo Garcia-Lopez (Hiszpania) 6:1, 2:6, 6:4
Gael Monfils (Francja) – Mousa Shanan Zayed (Egipt, WC) 6:0, 6:3
Mohamed Safwat (Egipt, WC) – Jabor Mohammed Ali Mutawa (Katar, WC) 6:0, 6:0

Pierwsza runda debla:
J. Knowle, F. Polasek (Austria, Słowacja, 2) – B. Becker, I. Dodig (Niemcy, Chorwacja) 6:7(1), 6:3, 10-8
C. Kas, P. Kohlschreiber (Niemcy) – V. Troicki, G. Zemlja (Słowenia) 6:3, 6:3
F. Fognini, D. Marrer (Włochy, Hiszpania) – A. Harib, M. Zayed (Katar, WC) 6:1, 6:1