Federer: Kibice, to bardzo ważna część gry

/ Agnieszka Śrutwa , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Pomimo porażki z Novakiem Dżokoviciem, Roger Federer był wdzięczny, że miał szansę rywalizować o 18-ty wielkoszlemowy tytuł w finale Wimbledonu. Po meczu podkreślił, jak wielkie znaczenie miał dla niego doping kibiców.

– To jest wspaniałe. Kibice, to bardzo ważna część gry. Mieć tak duże wsparcie publiczności na całym świecie, ale szczególnie tutaj na Wimbledonie, to naprawdę piękne. Muszę wam powiedzieć, że to znaczy dla mnie prawie tyle, co wygrana, ponieważ przez dłuższy czas byłem poza głównymi meczami. To bardzo ważne dla mnie, że mogłem znów zagrać na głównym korcie, o mistrzowski tytuł. Doceniam też, że ludzie podróżują specjalnie po to, żeby nas zobaczyć. Podczas finału, była wspaniała atmosfera – stwierdził tenisista.

Według Federera, bez względu na wynik, najważniejsze jest rozegranie dobrego meczu. Dla Szwajcara celem była agresywna gra i dostarczenie publiczności świetnego widowiska. – Nigdy nie jest wesoło przegrywać, chyba, że wiesz, iż mimo wszystko dostarczyłeś rozrywki kibicom. Gdy możesz być zadowolony ze swojego występu, szybciej przebolejesz porażkę. Ale to nie znaczy, że nie jesteś rozczarowany, czy że łatwo się z tym pogodzisz – dodał „maestro” z Bazylei.

W przegranym meczu, Federer podniósł swoje turniejowe statystyki. Odnotował 67 procent trafionego pierwszego serwisu i zagrał 58 kończących piłek. – Czuję, że jestem w odpowiednim miejscu. Moja gra jest dobra. Miałem bardzo mało załamań podczas tego turnieju. Gram na swoich warunkach – skomentował Szwajcar. Ponadto zaznaczył: – W dalszym ciągu myślę, że rozegrałem wielki turniej. Możesz mieć tak samo udany turniej, nie wygrywając finału. Wciąż wygrałem sześć meczy, a przegrałem jeden – bilans dalej jest dodatni. Ale oczywiście pozostaje niedosyt – jakbyś miał odejść z pustymi rękami. Dla mnie trofeum finalisty, to nie to samo co zwycięzcy i wszyscy o tym wiedzą. Na szczęście, wygrywałem tutaj w przeszłości, więc nie mam poczucia, jakbym stracił jakąś wyjątkową szansę. Niemniej jednak, byłoby cudownie dzisiaj wygrać, nie mam co do tego wątpliwości.

Ostatnią wielkoszlemową wygraną Federera był Wimbledon w 2012 roku, gdy pokonał w finale Andy Murraya. Mimo 34-ech lat, Roger wciąż ma ambicje przeciwstawiać się najlepszym graczom i nie zamierza poprzestać na byciu numerem dwa.

– Byłoby lepiej wygrać niż przegrać. Jednocześnie przegrałem przecież z aktualnym numerem jeden. Novak, to prawdopodobnie jest właśnie ten gość, z którym można przegrać. Ale ja nie zamierzam tego zaakceptować i uznać, że to jest normalne. Dla mnie nie jest – w przeszłości wygrywałem z nim kilka razy. Jestem jednym z tych nielicznych, którzy mają szansę go pokonać, tak samo jak Stan Wawrinka i jeszcze kilku liczących się w tym wyścigu – podsumował Szwajcar.

Dżoković: Zostałem zapewniony, że trawa jest wolna od glutenu

/ Agnieszka Śrutwa , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Dżoković radzi swoim kolegom, by wzięli ślub i mieli dzieci, jeśli chcą być w życiowej formie. Serb zażartował, że odkąd się ożenił i został ojcem, przegrał zaledwie kilka meczy i wygrał wiele turniejów.

Odkąd na świat przyszedł jego syn Stefan (21 października 2014 roku), bilans wygranych i przegranych Dżokovicia wynosi 58 do 3. Serb zdobył od tego czasu aż 8 tytułów. – Sugeruję, by każdy tenisista wziął ślub i miał dzieci – śmiał się tenisista. Po wygranej w niedzielnym finale Wimbledonu, wraz z żoną Jeleną, świętował też pierwszą rocznicę ślubu.

Czterosetowe zwycięstwo nad Rogerem Federerem było dla Dżokovicia, wspaniałym wynagrodzeniem po niedawnej porażce ze Stanem Wawrinką. Przegrana w finale Roland Gaross, przekreśliła jego marzenia o zdobyciu – w jednym roku – wszystkich czterech tytułów Wielkiego Szlema.
– Ten sport pozwala Ci się odbudować bardzo szybko – przyznał Dżoković, który aktualnie ma na koncie 9 wielkoszlemowych tytułów. – W ciągu kilku tygodni musisz bardzo szybko wziąć się w garść i zmotywować na tyle, by być w stanie grać na najwyższym poziomie w kolejnych wielkoszlemowych turniejach. Właśnie udowodniłem sobie, że mogę tego dokonać. W końcówce, gdy wygrywałem ostatni punkt, pozbyłem się tego wszystkiego, co we mnie siedziało. I wciąż nie potrafię sobie uświadomić, jak wielkim to było osiągnięciem. A to jest coś wyjątkowego. Nawet teraz, zdobywając trzeci tytuł tutaj, czuję, jakby to był pierwszy – stwierdził po wygranej Serb.

– Jestem wzruszony i bardzo dumny ze wszystkich sukcesów, które udało mi się odnieść do tej pory, podczas mojej kariery. Gdybyście spotkali mnie jako 14-latka mieszkającego w Serbii, próbującego odnaleźć własną drogę i powiedzieli co osiągnę w wieku 28 lat – mógłbym podpisać umowę i wziąć te wszystkie wygrane w ciemno – kontynuował aktualny zwycięzca Wimbledonu.

Dżoković w klasyfikacji najbardziej utytułowanych zwycięzców wielkoszlemowych wszech czasów, jest obecnie na ósmym miejscu. Serb ma nadzieję, że w ciągu najbliższych kilku lat, uda mu się zbliżyć do największych rywali – Rogera Federera (17 tytułów) i Rafaela Nadala (14 tytułów).

– Czuję się wspaniale. Nie czuję się staro. Mam nadzieję, że jeszcze wiele, wiele lat przede mną. Mam zamiar wciąż pokonywać własne ograniczenia i patrzeć jak daleko mogę zajść zdobywając tytuły i grając na swoim najwyższym poziomie – powiedział Dżoković, który aktualnie –155 tydzień – jest liderem rankingu ATP.

Dobrą wróżbą, następnych tytułów Serba na Wimbledonie, jest jego własny zwyczaj zjadania po zwycięstwie odrobiny trawy. – Kiedy byłem dzieckiem, zawsze marzyłem o wygranej Wimbledonu i to było coś, co koniecznie chciałem zrobić świętując tę chwilę – skomentował tenisista, który na co dzień stosuje dietę bezglutenową. – Zostałem zapewniony, że trawa jest wolna od glutenu, nieprzetworzona, zupełnie organiczna, naturalna i mogę spokojnie ją zjeść – zażartował Dżoković.

Szymanik: Skład mogę zmienić do czwartku

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Adam Nurkiewicz/PZT

Wciąż nie wiadomo, kto wystąpi w weekendowym spotkaniu Pucharu Davisa jako drugi singlista reprezentacji Polski. W Szczecinie z drużyną trenuje bowiem Michał Przysiężny. Kapitan naszej kadry, Radosław Szymanik, ostateczną decyzję podejmie w czwartek.

Nawierzchnia na korcie w Szczecinie jest identyczna jak ta, na której odbyło się spotkanie z Litwą w Płocku. Nasi reprezentanci dobrze ją znają – bardzo odpowiada ona Matkowskiemu, Janowiczowi i Kubotowi. – Najważniejsze, żebyśmy my dobrze czuli się na tej nawierzchni. Ja lubię na niej grać, szczególnie w hali. Może trochę mniej odpowiada ona Kamilowi, ale przez cztery dni treningów powinien się do niej przyzwyczaić – powiedział Jerzy Janowicz.

Właśnie gra Kamila Majchrzaka pozostaje największą niewiadomą w naszej reprezentacji. O ile w przypadku Janowicza, a także dwójki deblistów wszystko jest jasne, to nie wiadomo, kto będzie drugim singlistą. Razem z kadrą w Szczecinie trenuje Michał Przysiężny. – Do czwartku mogę zmienić dwie osoby z tej czwórki. Na miejscu są Kamil i Michał Przysiężny, na kort wyjdzie ten, który będzie w lepszej dyspozycji – przyznał Radosław Szymanik.

Po raz pierwszy od kilku lat, a po raz drugi w Pucharze Davisa, w Szczecinie zagra Marcin Matkowski. Pochodzący z Barlinka tenisista mieszkał tu przez wiele lat i bardzo cieszy się na powrót do swojego miasta. – Po 15 latach mam drugi raz okazję gry tutaj w Pucharze Davisa. Jestem szczecinianinem, tu się wychowałem i bardzo się cieszę, że będę mógł tu zagrać. Mam nadzieję, że moja rodzina i przyjaciele przyjdą na mecz, ale najważniejsze jest dla mnie zwycięstwo. W Szczecinie są świetni kibice, znają się na tenisie i liczymy na ich wsparcie.

Jerzy Janowicz nie ma dobrych wspomnień ze spotkań z Ołeksandrem Dołgopołowem i Serhijem Stachowskim. Ma jednak nadzieję, że tym razem zdoła pokonać obu Ukraińców. – Ze Stachowskim grałem raz, siedem lat temu na challengerze we Wrocławiu. Wtedy przegrałem. To zawodnik, z którym gra się niewygodnie, bo chodzi cały czas do siatki i gra slajsem. Podczas tego meczu raczej nie będzie rytmu.

– Jeśli chodzi o Ołeksandra, to grałem z nim raz, także przegrałem. Graliśmy na ziemi, więc były to zupełnie inne warunki. Obaj są bardzo dobrymi zawodnikami, wygrywali z tenisistami z pierwszej dziesiątki. Ukraina będzie jednym z najcięższych przeciwników, z jakimi do tej pory graliśmy.

Łukasz Kubot narzekał ostatnio na urazy, ale na sobotę powinien być już w pełni zdrowy. – Ostatnio mam coraz więcej urazów, ale po paru dniach przerwy jest dużo lepiej. Z dnia na dzień czuję się lepiej i wierzę, że w sobotę będę gotowy do gry na 100 procent.

Podczas dzisiejszego treningu Kubot przyjął mocny cios od Matkowskiego – trafiła w niego piłka po serwisie kolegi. – Wierzę, że serwis Marcina będzie naszym atutem – skwitował z uśmiechem.

Dołgopołow: Mamy najsilniejszą drużynę od lat

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Piotr Hawalej/PZT

Drużyna Ukrainy przed weekendowym starciem z Polską jest w dobrych nastrojach. Kapitan naszych rywali, Michaił Filima, podkreśla, że odpowiada im nawierzchnia w szczecińskiej hali. Swojej szansy Ukraińcy nie upatrują jednak w słabszej postawie Jerzego Janowicza.

Na konferencji prasowej oprócz kapitana Michaiła Filimy pojawiły się dwie pierwsze rakiety Ukrainy – Serhij Stachowski i Ołeksandr Dołgopołow. Ten ostatni podkreśla, że Ukraina ma obecnie najsilniejszą drużynę w ciągu ostatnich lat. – Mamy prawdopodobnie najsilniejszą drużynę w ciągu ostatnich kilku lat. Wszyscy gramy dobrze i myślę, że dobrze się tu zaprezentujemy. Kluczem do meczu z Janowiczem będzie return, bo serwis jest jego najsilniejszą bronią.

Łodzianin odpadł ostatnio w pierwszej rundzie Wimbledonu, ale rywale nie upatrują szansy na zwycięstwo w jego słabszej dyspozycji. – Jeden słaby wynik turniejach ATP i Wielkim Szlemie nie musi przełożyć się na Puchar Davisa. To zupełnie inna bajka, nie upatrujemy swojej szansy tutaj w słabej grze Janowicza. Miał dosyć czasu na dojście do formy – powiedział Dołgopołow.

– Motywacja tutaj, przy grze w drużynie, w domu, jest dużo większa. Każdy zawodnik kiedyś przegrał w pierwszej rundzie Wielkiego Szlema, nie spodziewamy się słabej gry Janowicza – wtóruje mu Stachowski.

Kapitan reprezentacji Ukrainy, Michaił Filima, wierzy w zwycięstwo swoich zawodników. Podkreśla też, że Ukraińcom pasuje kort, jaki położony został w Azoty Arenie. – Podoba nam się atmosfera tutaj, szybki kort na pewno nam odpowiada. W grach u siebie także wybieramy kort twardy. Ten tutaj jest nieco szybszy od wybieranego przez nas, ale kilka dni treningów powinno wystarczyć, aby się do niego przystosować.

O ile w singlu wszystko jest po stronie ukraińskiej jasne, to wciąż zagadką pozostaje skład debla u naszych rywali. – Jeśli chodzi o debla, to decyzja będzie uzależniona od treningów zawodników i wyników piątkowych spotkań – powiedział Filima.

Newport: Tomic zatrzymany przed rodaka

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

W Newport rozpoczął się ostatni w sezonie turniej ATP na kortach trawiastych. Trudną przeprawę w pierwszej rundzie miał rozstawiony z „dwójką” Ivo Karlović, a niespodziewaną porażkę odnotował Bernard Tomic.

Karlović to ubiegłoroczny finalista turnieju Hall of Fame Teniis Championships (mecz o tytuł przegrał w tie breaku trzeciego seta z Lleytonem Hewittem). W tym roku ciężki egzamin przeszedł już w pierwszym meczu, w konfrontacji z Ilją Marczenko. W dwóch pierwszych setach obaj tenisiści skutecznie pilnowali podania. W pierwszym tie breaku górą był doświadczony Chorwat (7-4). Drugi tie break miał bardziej zacięty przebieg. Ukrainiec wybronił w niej meczbola (przy podaniu Karlovicia!), zwyciężając 8-6.

W siódmym gemie trzeciego seta Karlović doprowadził do jedynego w meczu breaka, do końca pewnie pilnując serwisu. Obaj tenisiści odnotowali w tym spotkaniu po 11 asów.

Największą niespodzianką pierwszego dnia turnieju była porażka rozstawionego z numerem trzy Bernarda Tomica. Niepokorny Australijczyk uległ niżej notowanemu rodakowi, John-Patrickowi Smithowi 3:6, 5:7. Spotkanie trwało 70 minut.

– To był bardzo ciężki mecz – ocenił 156. w rankingu Australijczyk. – To wspaniałe zwycięstwo. Znamy się odkąd byliśmy dziećmi, świetnie się dogadujemy. Zawsze ciężko jest grać przeciwko przyjacielowi.

Miejsce w najlepszej szesnastce turnieju zapewnił sobie w poniedziałek rozstawiony z numerem siedem Steve Johnson. 25-letni reprezentant gospodarzy wygrał z Michaelem Berrerem 6:7(6), 6:1, 6:2.

– Zawsze wspaniale jest odnotować zwycięstwo – ocenił Johnson, którego czeka teraz konfrontacja z Tatusuma Ito. – Będę pracował nad swoją grą, by jeszcze lepiej zaprezentować się w środę.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Ivo Karlović (Chorwacja, 2) – Ilja Marczenko (Ukraina) 7:6(4), 6:7(6), 6:4
John-Patrick Smith (USA) – Bernard Tomic (Australia, 3, WC) 6:3, 7:5
Steve Johnson (USA, 7) – Michael Berrer (Niemcy) 6:7(6), 6:1, 6:2
Jarre Donaldson (USA) – Austin Krajicek (USA) 6:7(5), 6:3, 6:2
Alejandro Falla (Kolumbia) – Adrian Menedez-MacEiras (Hiszpania) 6:1, 7:5
Tatsuma Ito (Japonia) – Noah Rubin (USA, WC) 6:3, 6:7(7), 6:4

Poznań: deszcz pokrzyżował plany, polska niespodzianka

/ Antoni Cichy , źródło: własne/poznanopen.pl, foto: P. Rychter / Poznań Open

Pierwszy dzień challengera w Poznaniu upłynął pod znakiem walki z pogodą. Udało się dokończyć eliminacje i rozegrać jedno spotkanie debla. Na więcej nie pozwolił deszcz, ale gospodarze i tak mieli powody do radości.

Pogoda była nieubłagana. Z zaplanowanych na poniedziałek meczów pierwszej rundy nie przeprowadzono ani jednego. Wydawało się, że dokończony zostanie pojedynek Tristana Lamasine’a i Adama Pavlaska, ale najpierw go przerwano, a następnie (po dwóch piłkach) przerwano przy stanie 7:6 (7-4), 5:3.

Poza czterema spotkaniami finałowej rundy eliminacji rozegrano jeszcze jedno pierwszej rundy debla. Sporą niespodziankę sprawili w nim grający z dziką kartą Karol Drzewiecki i Vlad Victor Cornea, którzy wyeliminowali Francuzów Lucasa Pouille i Mathiasa Bourgue. Polak nie zna Rumuna zbyt długo, ale wcale nie przeszkadza im to na korcie. – Wczoraj poznałem swojego partnera. Dużo żartujemy, to fajny kolega. Nie byliśmy faworytami, ale zagraliśmy agresywnie i się udało. Jestem dobrej myśli. To jest tenis. Może uda się coś wywalczyć – powiedział Drzewiecki w rozmowie z oficjalną stroną turnieju.

Do turnieju głównego singla awansowali w poniedziałek wszyscy faworyci spotkań – Maxim Dubarenco, Rogerio Dutra Silva, Axel Michon i Artem Smirnow. Jedyny z Polaków, który walczył o awans do pierwszej rundy – Adrian Andrzejczuk, musiał uznać wyższość Dubarenco. – Dlaczego przegrałem? Trochę zawiódł mnie dzisiaj serwis. Może to zmęczenie? Gram już ósmy dzień z rzędu. Szkoda… – komentował najlepszy z polskich zawodników w eliminacjach na łamach poznanopen.pl.

We wtorek na kort wyjdzie czterech Polaków. Bardzo trudne pojedynki czekają Andrieja Kapasia, który zmierzy się z rozstawionym z „siódemką” Japończykiem Danielem Taro, oraz Grzegorza Panfila. Jego rywalem będzie turniejowa „jedynka” – Hiszpan Pablo Carreno Busta (67. tenisista świata). Więcej szczęścia w losowaniu dopisało naszym młodym tenisistom. Hubert Hurkacz zagra z Brazylijczykiem Andre Ghemem, a Michał Dembek z Austriakiem Jasonem Kublerem.

 

Bastad: obrończyni tytułu w drugiej rundzie

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Mona Barthel zrobiła pierwszy krok w kierunku obrony tytułu mistrzyni Collector Swedish Open. Niemka w pierwszej rundzie pokonała Kiki Bertens. W poniedziałek awans wywalczyła również Samantha Stosur.

Reprezentantka naszych zachodnich sąsiadów przegrała w tie-breaku pierwszego seta z Holenderką, ale w dwóch kolejnych zwyciężyła już dosyć pewnie. Barthel zwycięstwem nad Bertnes przerwała serię dziewięciu porażek z rzędu.

– Nie miałam do tej pory szczęścia w tym roku – powiedziała po meczu niemiecka tenisistka – Walczyłam z wieloma kontuzjami i chorobami. Mam wrażenie, że ostatnio grałam całkiem nieźle, ale miałam pecha. Przegrałam kilka spotkań pomimo tego, że miałam w nich piłki setowe, a czasem nawet meczowe. Cały czas czegoś brakowało. Czasami pomaga to, że wracasz do miejsca, w którym w przeszłości dobrze zagrałeś. Dobre wspomnienia wracają i brakujący element wskakuje na swoje miejsce. Dlatego bardzo się cieszę, że udało mi się dzisiaj wygrać, bo to był naprawdę trudny mecz – zakończyła Barthel.

W poniedziałek do drugiej rundy awansowała również Katerina Siniakova i Samantha Stosur. Turniejowa „dwójka” oddała tylko dwa gemy Julii Glushko.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla
Samantha Stosur (Australia, 2) – Julia Glushko (Izrael) 6:1 6:1
Mona Barthel (Niemcy, 4) – Kiki Bertnes (Holandia) 6:7(4) 6:3 6:2
Katerina Siniakova (Czechy, 6) – Julia Bejgelzimer (Ukraina) 6:2 6:4

Pierwsza runda debla
H. Chan, Y. Chan (Tajwan, 1) – J. Rodina, S. Vogt (Rosja, Lichtenstein) 6:3 7:5
L. Arruabarrena, B. Garcia Vidagany (Hiszpania) – S. Arvidsson, S. Celik (Szwecja, WC) 3:6 6:3 10:1
 

Ranking ATP: Janowicz poza czołową „50”

/ Antoni Cichy , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz spadł po Wimbledonie na 51. miejsce w rankingu ATP. Pozycje zajmowane przed turniejem stracili też Ukraińcy, z którymi Polacy zagrają w weekend w Szczecinie. Najwięcej w Londynie zyskali Richard Gasquet i Wiktor Troicki.

Najlepszy polski tenisista już w pierwszej rundzie The Championships nie sprostał Marselowi Ilhanowi. Stracił zatem sporo punktów, które w ubiegłym roku zdobył za trzecią rundę. Poskutkowało to rzecz jasna spadkiem z 47. lokaty zajmowanej przed Wimbledonem. Porażka z Turkiem nie okazała się jednak aż tak kosztowna, bowiem w najnowszym zestawieniu Janowicz jest 51.

Poza „Jerzykiem” poprawiła się cała czołówka polskich tenisistów. Michał Przysiężny awansował ze 141. miejsca na 140. Grzegorz Panfil i Kamil Majchrzak zyskali odpowiednio 6 i 7 oczek, co daje im 258. oraz 290. pozycję. Andrej Kapaś jest klasyfikowany na 383. lokacie – o 12 oczek wyższej niż przed dwoma tygodniami. Bolesny spadek zanotował natomiast Łukasz Kubot, który znalazł się dopiero w siódmej „100”.

Pozycji nie poprawiły dwa najmocniejsze ogniwa reprezentacji Ukrainy – rywala reprezentacji Polski w Pucharze Davisa. Serhij Stachowski podobnie jak Janowicz wypadł z pierwszej „50” – na 55. pozycję, natomiast Ołeksandr Dołgopolow z 70. miejsca spadł na 73.

Czołówka światowego rankingu po Wimbledonie zmieniła się jedynie nieznacznie. Zachowała się najlepsza „10”. Wyraźnie prowadzi triumfator londyńskich zmagań Novak Dżoković przed finalistą Rogerem Federerem oraz Andy’m Murray’em. Większy ścisk panuje na lokatach 4-6. Stana Wawrinkę, Keia Nishikoriego i Tomasa Berdycha dzieli łącznie 650 punktów.

Punkty zdobyte na Wimbledonie najwięcej dały Francuzom. Gilles Simon przesunął się o dwa oczka i puka do czołowej „10” – obecnie jest 11. Tuż zanim plasuje się Jo-Wilfried Tsonga, a na 13. lokacie znajduje się półfinalista The Championships Ricard Gasquet. Awansował także Gael Monfils. Popularny „La Monf” jest sklasyfikowany na 17. pozycji (był 18.).

Do pierwszej „20” wrócił Wiktor Troicki. Serb dopiero w czwartej rundzie Wimbledonu uległ Vaskowi Pospisilowi. Kanadyjczyk zaliczył największy rankingowy skok – z 56. pozycji awansował na 29. Więcej, bo 35 lokat, zyskał tylko Filip Krajinović z Serbii (obecnie 87.). Pogromca Rafaela Nadala Dustin Brown awansował o 22 oczka.

W rankingu Race na prowadzeniu umocnił się Novak Dżoković, który ma blisko 4000 punktów więcej od drugiego Andy’ego Murray’a. Na trzecim miejscu znajduje się Stan Wawrinka. Triumfator Rolanda Garrosa zebrał ledwie 65 punktów więcej od klasyfikowanego na czwartej pozycji rodaka – Rogera Federera. Najlepszy z Polaków Janowicz jest 63.

Po Wimbledonie pozycję w rankingu deblistów poprawił Marcin Matkowski. Popularny „Matka” przesunął się o jedno oczko – na 16. miejsce. Wraz z Nenadem Zimonjiciem nasz specjalista od gry podwójnej zachował 7. pozycję w rankingu Race. Polsko-serbska para jest tym samym coraz bliższa występu na kończących sezon Mistrzostwach ATP.

Bastad: Kania nie przeszła eliminacji

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: Peter Figura

Paula Kania nie wystąpi w turnieju głównym w Bastad. W decydującej rundzie eliminacji sosnowiczanka przegrała z Mandy Minellą 1:6, 3:6.

Kania w eliminacjach została rozstawiona z numerem dwa i do awansu potrzebowała dwóch zwycięstw. W niedzielę Polka uporała się z reprezentantką gospodarzy Ellen Allgurin (6:3, 6:4), ale dzisiaj nie dała rady doświadczonej tenisistce z Luksemburga.

Paula Kania zdołała wygrać tylko dwa z ośmiu gemów serwisowych i przegrała cały mecz w godzinę oraz trzy minuty.

Polka w Bastad wystąpi jeszcze w turnieju deblowym, gdzie jej partnerką będzie Janette Husarova. Słowacko-polski duet zmierzy się w pierwszej rundzie z Janą Cepelovą oraz Alize Lim.


Wyniki

Finałowa runda eliminacji:
Mandy Minella (Luksemburg) – Paula Kania (Polska, 2) 6:1, 6:3

Ranking WTA: trzy Polki w czołowej „100”

/ Antoni Cichy , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska awansowała na 7. miejsce w rankingu WTA i znów jest jedną z dziesięciu czołowych tenisistek świata. Na najwyższej w karierze 92. pozycji znalazła się Magda Linette, a do pierwszej „100” wróciła Urszula Radwańska.

Awans „Isi” do najlepszej „10” tenisistek na świecie był przesądzony już kilka dni temu. W sobotę ważyły się jeszcze losy lokaty, która przypadnie krakowiance. Miała zagwarantowaną przynajmniej 8. pozycję, ale zagrażała jej jeszcze Garbine Muguruza. Hiszpanka przegrała w finale i nie zdołała tym samym wyprzedzić Radwańskiej. Nasza najlepsza tenisistka z 3560 punktami na koncie ma tylko 275 punktów straty do szóstej Any Ivanović.

Półfinalistka Wimbledonu nie jest jedyną Polką, która zaliczyła rankingowy skok. Mimo porażki w pierwszej rundzie na 92. pozycję przesunęła się Magda Linette. Tak wysoko 23-latka notowana jeszcze nie była. Do siostry i poznanianki dołączyła Urszula Radwańska. Młodsza z sióstr na Wimbledonie doszła do drugiej rundy, a punkty zdobyte w ten sposób pozwoliły jej wrócić do najlepszej „100”. Krakowianka zajmuje właśnie 100. miejsce.

Czwarta najwyżej notowana z naszych tenisistek to Katarzyna Piter, która spadła na 205. pozycję. Nowym numerem pięć kraju została natomiast Magdalena Fręch. Mistrzyni Polski po turnieju ITF w Toruniu awansowała na 380. miejsce w rankingu WTA. To jej najlepszy rezultat w karierze.

Do sporych przetasowań doszło w czołówce – oczywiście poza pozycją liderki, którą zajmuje triumfatorka Wimbledonu Serena Williams. Na drugie miejsce po The Championships awansowała Maria Szarapowa. Trzecią lokatę zachowała Simona Halep, natomiast nową czwartą rakietą świata jest Caroline Wozniacki. Dunka ma tyle samo punktów (5000) co piąta Petra Kvitova. Czeszka to największa przegrana nowego zestawienia, bowiem nie obroniła wywalczonego przed rokiem tytułu , co kosztowało ją sporo punktów, ale przede wszystkim trzy lokaty.

Zobacz Ranking WTA Singiel

Williams rzecz jasna przewodzi stawce również w rankingu Race. W tym sezonie zdobyła już 7885 punktów. Drugim i trzecim miejscem zamieniły się Halep i Szarapowa – korzystniej wyszła na tym Rosjanka. Aż połowę składu pierwszej „10” stanowią Hiszpanki i Czeszki. Od 4. do 8. pozycji klasyfikowane są kolejno Carla Suarez Navarro, Garbine Muguruza, Lucie Safarova, Karolina Pliskova i Petra Kvitova.

Agnieszka Radwańska jest coraz bliżej lokaty premiowanej występ w Mistrzostwach WTA. Po Wimbledonie „Isia” znalazła się na 12. pozycji. Przed turniejem w Londynie była 18. W czołowej „100” mamy jeszcze dwie przedstawicielki. Magda Linette zajmuje 93. miejsce, a Urszula Radwańska 96.

Zobacz Ranking WTA Singiel Race