Stachowski w ogniu krytyki

/ Anna Niemiec , źródło: www.skysports.com/własne, foto: AFP

Serhij Stachowski udzielił niedawno wywiadu portalowi xsport.ua, w którym zapowiedział, że jego córka nigdy nie będzie grać w tenisa, bo połowa zawodniczek to lesbijki. Ukraińca ostro skrytykowały władze WTA i ATP.

Tenisista z Kijowa znany jest z odważnego wypowiadania kontrowersyjnych opinii. Stachowski jest m.in. jednym z najzagorzalszych przeciwników równego wynagrodzenia dla kobiet i mężczyzn w turniejach wielkoszlemowych, czym nie zdobył sobie sympatii wśród koleżanek z kortu.

Tym razem 49 zawodnik świata postanowił wyrazić swoje zdanie na temat homoseksualistów w tenisowym tourze. – Jakiś czas temu pojawiły się plotki, że Nadal i Gasquet są homoseksualistami – zaczął Ukrainiec. – Niektórzy podejrzewali nawet o Federera. My w ATP mamy jednak normalną atmosferę. To zamknięte środowisko i gdyby coś było na rzeczy, wiedzielibyśmy o tym. Nie dam sobie ręki uciąć, bo nie znam wszystkich młodych chłopaków z dalszych miejsc, ale jestem pewien, że w Top 100 rankingu ATP nie ma ani jednego geja.

Martina Navratilova powiedziała kiedyś, że jeśli wśród tenisistek są lesbijki, to możliwe, że wśród tenisistów również są osoby homoseksualne. Stachowski skrytykował tę wypowiedź. – Martina nie była w naszej szatni i nie ma pojęcia o męskim tenisie, więc nie powinna się o nim wypowiadać

Na koniec zawodnik wyjaśnił również dlaczego nigdy nie pozwoli, żeby jego córka została profesjonalną tenisistką. – W rozgrywkach WTA co druga tenisistka jest lesbijką. To połowa zawodniczek. Dlatego nigdy nie dopuszczę do tego, by moja córka została tenisistką – zakończył Stachowski.

Wypowiedzi Ukraińca przez większość tenisowego środowiska zostały uznane za homofobiczne. Jako jedna z pierwszych do słów 29-latka z Kijowa odniosła się szefowa WTA, Stacey Allaster. – To smutne, że w obecnych czasach są jeszcze ludzie o tak ograniczonych poglądach, z pogardą wypowiadający się o kobietach o innej orientacji seksualnej – napisała w oficjalnym oświadczeniu Kanadyjka. – To bardzo staroświeckie myślenie. Jestem dumna z tenisistek, że idą do przodu i traktują wszystkich równo, co jest odzwierciedleniem tego, że żyjemy w XXI wieku.

Szybko zareagował także szef ATP, Chris Kermode, który w swoim oświadczeniu napisał, że słowa Stachowskiego były obraźliwe, niemożliwe do zaakceptowania i nie ma na nie miejsca w tenisie. Kermode nie wykluczył również wyciągnięcia konsekwencji wobec zawodnika.

Ukrainiec nie znalazł również poparcia wśród kolegów z touru. – Jako były tenisista i ojciec dwóch córek, byłbym dumny, gdyby poszły one w ślady tak wielkich i inspirujących postaci jak Martina Navratilova czy Billie Jean King – powiedział były numer 4 na świecie, James Blake. – Komentarze Stachowskiego są oderwane od rzeczywistości i są przeciwieństwem wartości, których nauczył mnie tenis. Stachowski chyba żartuje, sądząc, że w Top 100 rankingu ATP nie ma żadnego homoseksualisty. Mam nadzieję, że jeśli pewnego dnia jakaś osoba ujawni się z tym, otrzyma odpowiednie wsparcie – zakończył Amerykanin.
 

Za nami mistrzostwa Polski juniorów i OOM

/ Antoni Cichy , źródło: własne/pzt.pl, foto: pzt.pl

Miniony tydzień na krajowym podwórku upłynął pod znakiem mistrzostw Polski juniorów w Sopocie oraz Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w Bytomiu. Zwycięzcami tej pierwszej imprezy zostali Daria Kuczer i Kacper Żuk, natomiast w kategorii do lat 16 Marcelina Podlińska i Tomasz Dudek.

W Sopocie do rywalizacji nie przystąpiła halowa mistrzyni Polski juniorek z Bydgoszczy Anastazja Soszyna. Pod nieobecność Ukrainki trenującej w Puszczykowie po złoto sięgnęła Daria Kuczer. W finale zmierzyły się dwie najwyżej rozstawione zawodniczki, bowiem rywalką reprezentantki AT Promasters Szczecin była turniejowa „jedynka” Wiktoria Kulik. Pierwszy set był bardzo wyrównany, a późniejsza triumfatorka wygrała go po tie breaku. W drugim rywalce oddała już tylko dwa gemy.

Do podobnej sytuacji doszło w turnieju chłopców, w którym o złoto także walczyli zawodnicy rozstawieni z „jedynką” oraz „dwójką”. Bezkonkurencyjny okazał się grający z numerem jeden Kacper Żuk. Reprezentant KT Legia Warszawa w finale pokonał 6:1, 6:1 Piotra Matuszewskiego. Przez cały turniej Legionista przeszedł jak burza – we wszystkich pięciu meczach stracił w sumie dziewięć gemów (w półfinale i finale zaledwie trzy!).

W tym samym czasie w Bytomiu o medale walczyli młodsi tenisiści i tenisistki na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży. Triumfatorem rozgrywek chłopców do lat 16 został Tomasz Dudek, który w finale wygrał 6:1, 6:2 z Jakubem Grzegorczykiem. Obaj, zanim zagrali o złoto, wyeliminowali rozstawionych z „jedynką” i „dwójką” Konrada Fryze oraz Daniela Michalskiego.

Wśród dziewcząt zdecydowanie najlepsza była Marcelina Podlińska. Zawodniczka Tennis Club Piekary Śląskie Sp. z o.o. nie straciła w całym turnieju ani jednego seta, a w ćwierćfinale pewnie pokonała grającą z „jedynką” Karolinę Jaśkiewicz. Finałową rywalką Podlińskiej była Julia Oczachowska, ale zdołał urwać jej tylko trzy gemy w pierwszej partii.

Wimbledon: podwójna korona Hingis

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Martina Hingis, dzień po triumfie w deblu na kortach All England Club, zwyciężyła również w grze mieszanej. Szwajcarka i Leander Paes w finale okazali się zdecydowanie lepsi od pary Timea Babos i Alexander Peya.

Była liderka światowego rankingu i hinduski tenisista potrzebowali zaledwie 40 minut, że pokonać Węgierkę i Austriaka 6:1 6:1. 

– Myślę, że to był nasz najlepszy mecz od Australii – przyznała rodaczka Rogera Federera. – To niesamowite, wyjść i zaprezentować taką formę w finale Wielkiego Szlema. Leander jest wspaniałą osobą. Można na niego liczyć zarówno na korcie treningowym jak i poza nim. Myślę, że razem staajemy się coraz lepszymi tenisistami. Czasem ważniejsze jest to, jak dogadujecie się poza kortem niż na nim.

Dziennikarze wypytywali Martinę Hingis, co sprawia, że jej współpraca z reprezentantami Indii tak dobrze się układa. – Czuję się już co najmniej w jednej czwartej Hinduską – zażartowała Szwajcarka. – Byłam w Indiach trzy, a nawet cztery razy. Poznałam również premiera, więc to co się dzieje to czyste szaleństwo – zakończyła 34-latka urodzona w Koszycach.

Hingis w niedzielę zdobyła osiemnasty tytuł wielkoszlemowy w karierze, trzeci w mikście i drugi z Paesem. Hindus ma na swoim koncie siedemnaście takich zwycięstw, osiem w deblu i dziewięć w mikście.
 


Wyniki

Finał miksta
M. Hingis, L. Paes (Szwajcaria, Indie, 7) – T. Babos, A. Peya (Węgry, Austria, 5) 6:1 6:1
 

Jak jeden dzień – piłka meczowa

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

Jaka jest piłka, każdy widzi. Młodzież nie musi wiedzieć, że dokładnie 30 lat temu Martina Navratilova i Boris Becker zostali ostatnimi zwycięzcami Wimbledonu, którzy grali białymi piłkami. Zmianę na żółte wymusiła telewizja. I tak późno, ponieważ pierwszą transmisję z Wimbledonu w kolorze BBC przeprowadziła już w 1967 roku.

To była druga i do tej pory ostatnia w dziejach Wimbledonu tak radykalna zmiana. Pierwsza odbyła się w 1902 roku, kiedy dostawcą piłek dla All England Lawn Tennis and Croquet Clubu została firma Slazenger. W ten sposób Charlotte Reinagle Cooper i Arthur William zapisali się w kronikach The Championships jako ostatni mistrzowie grający piłkami marki Ayres.

Skąd się wzięła piłka, którą Novak Dżoković wygrał Wimbledon 2015? Można powiedzieć, że z Shirebrook w hrabstwie Derbyshire. Droga piłki na kort centralny była jednak znacznie dłuższa niż ok. 130 mil dzielących siedzibę Sports Direct International, właściciela marki Slazenger, od Wimbledonu.

Surowce i półfabrykaty użyte do produkcji piłki meczowej pochodzą z 11 krajów na siedmiu kontynentach. Odrobinę kaolinu wzięto ze Stanów Zjednoczonych, krzemionkę z Grecji, szczyptę węglanu wapnia z Japonii, nieco magnezytu z Japonii, tlenek cynku z Tajlandii, garść siarki z Korei Południowej, porcję kauczuku z Malezji, naftalen z Chin, klej z Filipin, kłębek wełny z Nowej Zelandii przerobiono w Anglii na filc i odesłano na Filipiny. Właśnie tam wyprodukowano naszą piłkę i zapakowano – wraz z dwiema innymi – do puszki, która przyjechała z Indonezji.

Zanim jednak została „zapuszkowana”, zapakowana w karton i kontener, a potem wysłana do Londynu, przeszła przez sito kontroli jakości. Została zważona (dwie uncje, niecałe 56,7 g) i zmierzona (dwa i pół cala średnicy, ok. 63,5 mm), a na koniec opuszczono z wysokości 100 cali (ok. 2,54 m). Jeśli się odbiła od betonu na wysokość od 53 do 58 cali (1,35 – 1,47 m), to znaczy, że się nadaje. Na finał Wimbledonu czekała w temperaturze 68 stopni Farenheita (ok. 20 stopni Celsjusza).

Jak co roku All England Tennis Club zamawia 52 200 piłek, czyli 17 400 puszek. Około 20 000 piłek trafia do Roehampton (eliminacje) i na korty treningowe. Te, które odbyły siedmio- lub dziewięciogemową służbę meczową, oczywiście nie wszystkie, może kupić każdy kibic – jedną puszkę za trzy funty albo dwie za pięć. Jakieś dwadzieścia lat temu byłem świadkiem uroczej scenki. Kupujący, kładąc pieniądze na ladzie, zapytał, czy tymi piłkami na pewno grał Pete Sampras. Sprzedający, pan w wieku raczej starszym niż średnim, na chwilę odebrał puszkę klientowi, na denku złożył autograf w imieniu mistrza, i oddał z uśmiechem mówiąc: – Oczywiście.

Piłkę meczową Novak Dżoković rozegrał śpiewająco. Serwował Roger Federer, na tablicy wyników (15-40) napis Championship Point aż kłuł w oczy. Podanie było mocne, ale Serb odbił i zaczęła się krótka, lecz intensywna wymiana. W końcu Szwajcar utknął w prawym rogu kortu, a rywal skierował piłkę w lewy. Mistrz wygrał po mistrzowsku.

Dalsze losy tej piłki pozostają nieznane.

Wimbledon: Dżoković obronił tytuł

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wimbledon.org, foto: AFP

Novak Dżoković po raz trzeci wygrał Wimbledon, broniąc jednocześnie tytułu wywalczonego przed rokiem. Serb pokonał w finale Rogera Federera 7:6(1), 6:7(10), 6:4, 6:3.

Trzeci na Wimbledonie, dziewiąty wielkoszlemowy i pięćdziesiąty czwarty w karierze tytuł zdobył w niedzielne popołudnie Novak Dżoković. Mecz lepiej rozpoczął się dla Federera, który jako pierwszy zdobył przełamanie i prowadził 4:2. Przewaga Szwajcara była chwilowa, bo lider rankingu od razu odrobił stratę, po czym wyrównał stan rywalizacji. Federer był blisko wygrania partii, mając dwie piłki setowe przy tanie 6:5. Serb się wybronił, a potem wyraźnie pokonał rywala w tie breaku.

W drugim secie przełamań nie było, chociaż obaj zawodnicy mieli szanse. Dżoković nawet setową, prowadząc 5:4. Znowu jednak o wszystkim zadecydował tie break – tym razem dużo ciekawszy i dużo bardziej emocjonujący. Serb prowadził już 6-3, ale Federer się uratował. W sumie obronił siedem setboli, a sam zakończył partię przy drugiej okazji i wyrównał stan meczu.

Trzecia i czwarta odsłona przebiegała już pod dyktando lidera rankingu. Dżoković szybko zdobył przełamanie i kontrolował wydarzenia na korcie, wygrywając 6:4. Podobnie było w ostatniej partii. Break w piątym gemie uspokoił Serba. Federer walczył, ale nadziei w tej walce było już niewiele. Na sam koniec Szwajcar raz jeszcze został przełamany, dzięki czemu Dżoković mógł się cieszyć z tytułu.
 


Wyniki

Finał singla:
Novak Dżoković (Serbia, 1) – Roger Federer (Szwajcaria, 2) 7:6(1), 6:7(10), 6:4, 6:3 

Wimbledon: Hingis i Mirza najlepsze

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

W sobotę na kortach All England Club rozegrany został finał gry podwójnej kobiet. Martina Hingis i Sania Mirza pokonały w nim Jekaterinę Makarową oraz Jelenę Wiesninę i zdobyły wspólnie pierwszy tytuł wielkoszlemowy.

Finałowe spotkanie było niezwykle wyrównane i emocjonujące, a obie pary od początku grały na bardzo wysokim poziomie. Pierwszego seta 7:5 wygrały Rosjanki, ale w drugim w tie-breaku lepsza była para hindusko-szwajcarska. Decydującą odsłonę pojedynku lepiej rozpoczęły Makarowa i Wiesnina, które wyszły na prowadzenie 5:2. Para rozstawiona z numerem 1 zdołała jednak wyrównać. Przy wyniku 5:5 nastąpiła przymusowa przerwa. Z powodu zapadających ciemności organizatorzy zmuszeni byli do zasunięcia dachu i zapalenia świateł. Po powrocie na kort dwa kolejne gemy zdobyły Hingis i Mirza i to one mogły wznieść ręce w geście triumfu.

– Miałam wspaniałą partnerkę, która pomogła mi przetrwać trudne chwile na korcie – powiedziała po meczu Szwajcarka. – Potrzeba twardego charakteru i odwagi, żeby powrócić do meczu z wyniku 2:5 w trzecim secie. Trudno było o większą dramaturgię w finale Wimbledonu. Myślę, że to publiczność pomogła nam dzisiaj powrócić i zwyciężyć w trzecim secie – przyznała rodaczka Rogera Federera.

Sanie Mirza została pierwszą tenisistką z Indii, która zdobyła tytuł wielkoszlemowy w deblu. – Zwycięstwo na Wimbledonie to jest coś, o czym marzy się jako dziecko – wyjaśniła Mirza. – Każde dziecko, które bierze rakietę do ręki, myśli o zdobyciu tytułu na tych kortach albo o tym, żeby chociaż raz tu wystąpić. Gdy wyrównałyśmy na 5:5 obie miałyśmy gęsią skórkę. Co chwila dostawałyśmy owację na stojącą. Energia, którą dostawałyśmy od publiczności była niesamowita. Obie zdawałyśmy sobie sprawę, że to jest właśnie powodów, dla którego tak ciężko trenujemy. Myślę, że mówię w imieniu nas obu, ale to wielki przywilej móc być w tym miejscu – zakończyła tenisistka z Indii.

Martina Hingis w sobotę zdobyłą dziesiąty tytuł wielkoszlemowy w deblu. Szwajcarka po raz ostatni triumfowała w Australian Open z Anną Kurnikową w 2002 roku.
 

Epic ladies’ doubles final! So thrilled for @MirzaSania and @mhingis https://t.co/Cise6EPHyy

— Roger Federer (@rogerfederer) lipiec 11, 2015


Wyniki

Finał debla
M. Hingis, S. Mirza (Szwajcaria, Indie, 1) – J. Makarowa, J. Wiesnina (Rosja, 2) 7:5 7:6(4) 7:5
 

Bastad: Kania w finale eliminacji

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Tylko jeden mecz dzieli Paulę Kanię od udziału w turnieju głównym WTA w Bastad. W pierwszej rundzie eliminacji Polka pokonała reprezentantkę gospodarzy, Ellen Allgurin, 6:3, 6:4.

Kania w eliminacjach została rozstawiona z numerem dwa, dzięki czemu na jej drodze do turnieju głównego staną jedynie niżej notowane rywalki. Pierwszą była Szwedka Ellen Allgurin, plasująca się obecnie w czwartej setce rankingu WTA.

W partii otwarcia mieliśmy tylko jedno przełamanie. W szóstym gemie wywalczyła je Kania, dzięki czemu wygrała 6:3. Polka bardzo dobrze serwowała – ani razu nie musiała bronić break pointa.

Drugi set miał już zupełnie inny przebieg. Początkowo wszystko wskazywało na to, że Kania wygra dość szybko – prowadziła już 4:1 z przewagą podwójnego przełamania. Allgurin niespodziewanie odrobiła straty, lecz później kolejne dwa gemy padły łupem naszej reprezentantki, która wygrała 6:3, 6:4.

W finale eliminacji rywalką Kani będzie Renata Voracova lub Mandy Minella.


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Paula Kania (Polska, 2) – Ellen Allgurin (Szwecja) 6:3, 6:4

Wimbledon: pogromcy Matkowskiego z tytułem

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Jean-Julien Rojer i Horia Tecau zostali triumfatorami deblowego Wimbledonu. W finale Holender i Rumun pokonali Jamiego Murraya i Johna Peersa 7:6(5), 6:4, 6:4.

Rozstawieni z numerem cztery Rojer i Tecau byli zdecydowanymi faworytami finału. Sympatia brytyjskiej publiczności była jednak zdecydowanie za Jamie Murrayem i Johnem Peersem – finał debla był dla gospodarzy jedyną szansą na mistrzowski tytuł ich reprezentanta.

W pierwszym secie przełamań nie było. Murray i Peers mieli ku temu trzy szanse (w trzecim i piątym gemie), Rojer i Tecau jedną, która była jednocześnie piłką setową. Ostatecznie wszystko rozstrzygnęło się w tiebreaku, gdzie Holender i Rumun wygrali 7-5.

Druga i trzecia partia przebiegały niemal identycznie. Rojer i Tecau ani razu nie musieli nawet bronić się przed przełamaniem, a jeden break point w każdym secie wystarczył, aby wywalczyć decydujące przełamanie i zwyciężyć w całym meczu 7:6(5), 6:4, 6:4 po blisko dwóch godzinach walki.

Dla Rojera i Tecau jest to pierwszy deblowy tytuł na Wimbledonie. Rumun dokonał tego dopiero przy czwartej próbie – wcześniej w latach 2010-2012 przegrywał w finałach wspólnie z Robertem Lindstedtem.


Wyniki

Finał debla:
J-J. Rojer, H. Tecau (Holandia, Rumunia, 4) – J. Murray, J. Peers (Wielka Brytania, Australia, 13) 7:6(5), 6:4, 6:4

Wimbledon: królowa wraca na tron

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Serena Williams po raz szósty w karierze wygrała singlowy Wimbledon i obecnie posiada wszystkie cztery tytuły wielkoszlemowe. W tegorocznym finale Amerykanka pokonała 6:4, 6:4 Garbine Muguruzę.

33-letnia Amerykanka była oczywiście zdecydowaną faworytką tego finału, lecz zaczęła go bardzo nerwowo. W gemie otwarcia popełniła aż trzy podwójne błędy, co zaowocowało stratą podania. Po kolejnych pomyłkach Williams Muguruza utrzymała także własny serwis i wyszła na prowadzenie 2:0.

Po niemrawym początku Williams szybko się jednak rozkręciła. Już w szóstym gemie miała dwie szanse na przełamanie powrotne, lecz wówczas Muguruzie pomógł serwis. Od stanu 4:2 dla Hiszpanki na korcie rządziła już jednak liderka światowego rankingu.

Muguruza w decydujących momentach grała nerwowo, popełniała coraz więcej błędów, a Williams wykorzystywała każdą nadarzającą się okazję, aby przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Udało jej się to – wygrała cztery gemy z rzędu i triumfowała w partii otwarcia 6:4.

Na początku drugiej odsłony Muguruza zdołała przełamać niekorzystną serię i utrzymać podanie "na sucho", ale była to tylko krótka chwila, w której Hiszpanka mogła odetchnąć. Niedługo później Williams wygrała bowiem 12 piłek z rzędu, wychodząc na prowadzenie 5:1 i serwując po szóste singlowe mistrzostwo na Wimbledonie.

Wówczas Hiszpanka przystąpiła do odrabiania strat. Przełamała Williams "na sucho", utrzymała serwis i zrobiło się 5:3. Kolejny gem był chyba najbardziej emocjonującym w całym spotkaniu. Szybko zrobiło się 0-40, gdy Williams posłała trzy asy i jeden wygrywający serwis i miała piłkę na wygraną w całym turnieju. Muguruza ją obroniła i wywalczyła ostatecznie przełamanie przy piątej okazji.

Do wyrównania całego seta turniejowa "dwudziestka" doprowadzić już jednak nie zdołała. Gdy wynik znów zbliżył się do remisu, Hiszpance zabrakło zimnej krwi. Popełniała błędy i przegrała serwis do zera, dzięki czemu Serena Williams mogła cieszyć się z szóstego singlowego triumfu na Wimbledonie.

33-letnia Amerykanka została tym samym najstarszą zwyciężczyźnią wielkoszlemowego turnieju singlowego w historii, wyprzedzając Martinę Navratilovą. Po raz drugi skompletowała też "Szlem Sereny" – obecnie jest mistrzynią wszystkich czterech wielkoszlemowych turniejów. Jeszcze w tym roku może dokonać kolejnej historycznej rzeczy – wygrać klasycznego Wielkiego Szlema. Do tego brakuje jej już "tylko" zwycięstwa we wrześniowym US Open. Jeśli tego dokona, wygra swój 22. wielkoszlemowy tytuł w singlu i zrówna się pod tym względem ze Steffi Graf. Na razie świętuje 21. tytuł. Całkowicie zasłużenie.


Wyniki

Finał singla:
Serena Williams (USA, 1) – Garbine Muguruza (Hiszpania, 20) 6:4, 6:4

Bukareszt: Piter odpada w eliminacjach

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Katarzyna Piter nie znajdzie się w głównej drabince turnieju WTA w Bukareszcie. Polka już w pierwszej rundzie eliminacji przegrała z Terezą Martincovą 3:6, 3:6.

Piter w eliminacjach do turnieju w Bukareszcie rozstawiona została z numerem pięć, ale z zawodami na kortach ziemnych pożegnała się już po pierwszym meczu.

W pierwszym secie gra była bardzo wyrównana tylko przez pierwsze pięć gemów. Polka prowadziła wówczas 3:2, lecz od tego momentu Martincova przejęła pełną kontrolę nad pojedynkiem. Czeszka wygrała siedem gemów z rzędu, wychodząc na bezpieczne prowadzenie – 6:3, 3:0.

Piter zdołała jeszcze odrobić straty w drugiej partii, doprowadzając do remisu 3:3. Później znów przegrała jednak trzy kolejne gemy i to Martincova triumfowała w całym meczu 6:3, 6:3.


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Tereza Martincova (Czechy) – Katarzyna Piter (Polska, 5) 6:3, 6:3