Sant Cugat: Hiszpanki bez sposobu na Leśniak

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: własne

Marta Leśniak awansowała do ćwierćfinału turnieju ITF z pulą nagród 25 tysięcy dolarów. Polka po zwycięstwie nad Silvią Soler-Espinosą poszła za ciosem i wyeliminowała kolejną reprezentantkę gospodarzy, Paulę Arias Manjon.

Wrocławianka bardzo dobrze rozpoczęła środowe spotkanie i od razu dwukrotnie odebrała podanie rywalce, dzięki czemu wyszła na prowadzenie 3:0. Tenisistka z Półwyspu Iberyjskiego zdołała odrobić stratę jednego „breaka”, ale chwilę później ponownie straciła podanie i 29-latka z Dolnego Śląska zwyciężyła 6:2.

Reprezentantka Polski dobrze rozpoczęła również drugą odsłonę pojedynku i już w pierwszym gemie przełamała 17-latkę z Hiszpanii. Później gra długo toczyła się z regułą własnego serwisu. Przy wyniku 5:3 Leśniak miała dwie piłki meczowe przy podaniu rywalki, ale Arias Manjon wybroniła się. Chwilę później polska zawodniczka miała okazję, żeby zakończyć spotkanie przy pomocy własnego serwisu, ale jej nie wykorzystała i Hiszpanka wyrównała na 5:5. Dwa ostatnie gemy padły jednak łupem wrocławianki, która po godzinie i 32 minutach walki awansowała do ćwierćfinału.

– Moja dzisiejsza rywalka było dużo mniej doświadczona niż Soler-Espinosa i można było to zauważyć na korcie, bo w ważnych momentach zdarzało jej się popełniać proste błędy – wyjaśniła Marta Leśniak. – Ja z kolei serwowałam dzisiaj dużo lepiej niż wczoraj i to bardzo mi pomogło. Jednak wszystkie Hiszpanki potrafią być groźne, szczególnie na mączce, bez względu na wiek czy miejsce w rankingu, więc bardzo cieszę się ze zwycięstwa.

Polka o półfinał powalczy z Anastasią Zarycką. 19-letnia Czeszka sklasyfikowana obecnie na 308 miejsce w światowym rankingu w dwóch setach pokonała Misę Eguchi.

– Jutro czeka mnie kolejny bardzo trudny mecz, bo moja przeciwniczka wygrywała już z takimi zawodniczkami jak Lucie Hradecka – zapowiedziała 29-latka z Wrocławia. – Jeszcze nigdy nie udało mi się awansować do półfinału turnieju tej rangi, więc na pewno będę musiała zagrać najlepiej jak potrafię.
 


Wyniki

Druga runda singla
Marta Leśniak (Polska, Q) – Paula Arias Manjon (Hiszpania, WC) 6:2 7:5
 

WTA Elite Trophy: Zhuhai nadal niegościnne dla Rosolskiej

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Zhuhai, foto: AFP

Alicja Rosolska po raz drugi bierze udział w WTA Elite Trophy, ale na pierwsze zwycięstwo wciąż czeka. W środę razem z Anną Smith przegrały 3:6, 1:6 z Jing-Jing Lu i Shuai Zhang.

Debel wśród chińskich kibiców cieszy się popularnością. Aż cztery z sześciu par turnieju gry podwójnej to Chinki. Mimo późnej pory, bo spotkanie kończyło się dawno po 22 czasu lokalnego, z trybun oglądało je więcej kibiców niż niejedno spotkanie singla. Publiczność na wydarzenia na korcie reagowała bardzo żywiołowo, machała plakatami z wizerunkami lokalnych zawodniczek i cieszyła się z każdej wygranej przez nie wymiany. Powodów do okazywania radości miała więc sporo, bo Chinki zwyciężyły 6:3, 6:1.

Trzecia potyczka w dolinie Rzeki Perłowej nie przyniosła Rosolskiej pierwszego zwycięstwa. – Faktycznie, nie mogę się tutaj przełamać. Jestem po raz drugi i jeszcze meczu nie wygrałam. Może w ostatnim się przełamię – przyznała warszawianka. – Przeciwko Chinkom gra się trudno, bo tak naprawdę ich nie znamy. Jednej przeciwniczki wcześniej w ogóle nie widziałyśmy, więc nie miałyśmy pojęcia, czego się po niej spodziewać. Taktykę musiałyśmy dostosować na korcie, a nie grało nam się najlepiej i ciężko było ją egzekwować – relacjonowała nasza najlepsza deblistka.

Rosolska zna już klimat chińskich turniejów. Tego w Zhuhai także, bo przed dwoma laty występowała tu w parze z Gabriele Dabrowski. Wielka motywacja chińskich zawodniczek w ogóle jej nie dziwi, bo też nie może. – Wiadomo, że dla nich to wielkie wydarzenie. Są u siebie w kraju, chcą zagrać jak najlepiej i zagrały bardzo dobrze. Tłum na pewno im trochę pomógł – opowiadała o publiczności. Chinkom może pomaga, ale jej nie przeszkadza. – Nie, nawet przyjemnie jest, tak żywiołowo. Wieczorny mecz, ostatni, dużo osób pewnie chciałoby już pójść do domu, więc miło, że ktoś został na naszym spotkaniu, na kortach, pojawiła się jeszcze publiczność – powiedziała.

Deblistki zamykają dzień, ale późne godziny Rosolskiej nie szkodzą. – Tak naprawdę nie ma to większego znaczenia. Jeżeli wiemy, o której zagramy, dostosowujemy do tego cały plan dnia. Jeśli gramy późno, to dzień wcześniej kładziemy się późno spać, żeby o tej porze wciąż być pobudzonym. Później też jemy obiady – zdradza kulisy.

Cztery wygrane gemy w środowym meczu niemal skreślają Rosolską i Smith. Muszą wygrać wysoko drugi mecz, a na dodatek liczyć, że ich pogromczynie przegrają 0-2 w setach. Kolejna potyczka w piątek lub sobotę, a wraz z nim kolejna niewiadoma. Rywalkami polsko-brytyjskiego duetu będą Xinyu Jiang i Qianhui Tang. – Szczerze mówiąc, nie znam żadnej z nich, nie wiem, czego się spodziewać – nie ukrywa Rosolska.

Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy
 


Wyniki

Grupa "orchidowa":
J. Lu, S. Zhang (Chiny, 4) – A. Rosolska, A. Smith (Polska, Wielka Brytania, 2) 6:3, 6:1

Paryż: Nadal numerem jeden na koniec sezonu

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

To już pewne – Rafael Nadal zakończy sezon na fotelu lidera rankingu ATP! Hiszpan zrobił swoje, pokonując w drugiej rundzie turnieju ATP World Tour 1000 w Paryżu Hyeona Chunga.

Po tym jak Roger Federer wycofał się z turnieju w paryskiej hali Bercy, Nadal potrzebował tylko jednego zwycięstwa, by przypieczętować pozycję lidera na koniec sezonu. 31-letni Hiszpan nie miał z tym większych problemów – wygrał z Hyeonem Chungiem 7:5, 6:3.

Notowany na 55. miejscu w rankingu ATP Koreańczyk starał się stawiać opór hiszpańskiej gwieździe. Pierwszego seta Nadal mógł zakończyć, serwując przy stanie 5:3, ale został wówczas przełamany przez Chunga. Hiszpan swą wyższość udowodnił dopiero w dwunastym gemie, przełamując "na sucho" Koreańczyka i zwyciężając 7:5. W drugiej odsłonie walka długo trwała gem za gem, ale w końcówce Nadal zrobił swoje i zamknął spotkanie.

– Jestem bardzo, bardzo szczęśliwy – mówił Nadal w pomeczowym wywiadzie. – To był niesamowity sezon. Jeszcze rok temu nawet nie marzyłem o tym, że znów zakończę rok jako numer jeden. To wiele dla mnie znaczy. A sezon przecież się jeszcze nie skończył – opowiadał Hiszpan.

Nadal będzie najstarszym tenisistą w historii kończącym sezon na pozycji lidera rankingu ATP. Po raz pierwszy w erze open (od 1973 roku) sztuki tej dokona zawodnik po trzydziestce.

31-latek z Manacor oczywiście nie zamierza spocząć na laurach. W paryskiej hali Bercy z pewnością powalczy o trzeci w tym sezonie triumf w turnieju ATP World Tour1000. Kolejnym rywalem Nadala będzie Pablo Cuevas.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1)- Hyeon Chung (Korea Południowa) 7:5, 6:3

Eckental: zwycięski początek Janowicza

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz awansował do drugiej rundy challengera ATP w Eckental (pula nagród 43 tys. euro). Rozstawiony z "siódemką" Polak pokonał 7:6(3), 6:1 Kanadyjczyka Felixa Auger-Alliassime.

Jesień w europejskich halach na razie nie jest zbyt udana dla Jerzego Janowicza. 26-letni łodzianin plan zrealizował w zasadzie tylko w Sztokholmie, gdzie przeszedł eliminacje turnieju ATP, a następnie awansował do drugiej rundy. W pozostałych imprezach kończył zmagania po pierwszych meczach.

W Eckental Janowicz zwycięsko rozpoczął rywalizację. Pierwszego rywala, Felixa Auger-Alliassime, pokonał 7:6(3), 6:1. Niewiele zabrakło, a mecz ten przebiegałby według innego scenariusza. W pierwszej partii to 17-letni Kanadyjczyk jako pierwszy uzyskał breaka i nawet serwował po zwycięstwo w secie. Janowicz wykorzystał jednak przewagę doświadczenia, w ostatniej chwili odrobił stratę przełamania, a potem okazał się lepszy w tiebreaku. W drugiej odsłonie wątpliwości już nie było – Polak pewnie serwował, dwukrotnie przełamał Auger-Alliassime i wygrał 6:1.

Kolejnym rywalem Janowicza będzie Igor Sijsling. Korzystający z zamrożonego rankingu Holender w pierwszej rundzie pokonał Evana Furnessa. Polakowi bardzo przydałyby się kolejne zwycięskie mecze w niemieckim challengerze. Za drugą rundę może liczyć na zaledwie 6 punktów rankingowych.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Jerzy Janowicz (Polska, 7) – Felix Auger-Alliassime (Kanada) 7:6(3), 6:1

WTA Elite Trophy: gwiazda nie zaświeciła

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Zhuhai, foto: AFP

Wokół osoby Sloane Stephens przed rozpoczęciem WTA Elite Trophy było najwięcej szumu. Przyjechała w glorii zwyciężczyni US Open, ale pierwszy mecz do tytułu w Zhuhai jej nie przybliżył. Przegrała z Anastazją Sewastową i choć jutro nie gra, może odpaść.

Bannery reklamujące turniej rozsiane po całym mieście, ceremonia losowania, konferencja prasowa dzień przed startem imprezy. Stephens była wszędzie. Dla organizatorów taka uczestniczka to skarb. Mistrzyni ostatniego, tego najświeższego turnieju wielkoszlemowego. Ale od nowojorskiego finału Amerykanka nie może się odnaleźć. Jak wcześniej mogła się pochwalić serią półfinał, półfinał, finał, tak po US Open gra w takt: pierwsza runda, pierwsza runda, porażka, bo w Zhuhai szans na awans jeszcze nie straciła.

Na „dzień dobry” w WTA Elite Trophy Stephens zmierzyła się z Anastazją Sewastową. Poprzedni pojedynek z Łotyszką miała prawo wspominać wyjątkowo miło, bo zwycięstwo w tie breaku trzeciego seta otworzyło jej dwa miesiące temu drogę do półfinału US Open. Tym razem nie było nawet trzech setów. Sewastowa wygrała 7:5, 6:3. Amerykanka próbowała. Trafiała pierwszym serwisem z przeszło 66-procentową skutecznością, lepiej pod tym względem w Zhuhai wypadają tylko Angelique Kerber i Ashleigh Barty. Tyle że na liście punktujących po pierwszym podaniu Stephens jest już ostatnia. Ponad połowę piłek przegrała.

Na tej konferencji 24-latce nie było już do śmiechu. – To jak pierwsza runda zwykłego turnieju, zawsze jest bardzo trudno. A do tego to wyjątkowo niewygodna przeciwniczka. Mam na myśli, że trzeba być przygotowanym na wszystko. Nie sądzę, bym grała bardzo źle. Po prostu trafiła mi się zawodniczka, z którą lepiej nie grać pierwszego spotkania – mówiła o pojedynku z Sewastową.

Kilka pozytywów się znalazło. Po dwóch przegranych w Wuhan i Pekinie kilka lepszych gemów to światełko w tunelu. – Cieszę się, że grałam lepiej niż w poprzednich meczach. Nigdy nie brałam udziału w tego typu rozgrywkach, jest mi trochę ciężko. Robię, co w mojej mocy i mam nadzieję, że w następnym meczu znów zagram dobrze, no, trochę lepiej, równiej, mniej niewymuszonych błędów. Po prostu doszlifuję pewne rzeczy – powiedziała Stephens.

W piątek zagra z Barborą Strycovą, ale w jutro musi za Czeszkę trzymać kciuki. Jeśli ta nie pokona w dwóch setach Sewastowej, Amerykance nie pomoże nawet najbardziej skomplikowana matematyka. Jedna wygrana partia przez Łotyszkę eliminuje ją z dalszej rywalizacji, niezależnie od tego, co wydarzy się w piątek.

Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy
 


Wyniki

Grupa "kamelia":
Anastazja Sewastowa (Łotwa, 5) – Sloane Stephens (USA, 3) 7:5, 6:3

WTA Elite Trophy: grupa paradoksów, w której wygrana odpada

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Zhuhai, foto: AFP

Magdalena Rybarikova i Kristina Mladenovic uraczyły kibiców w Zhuhai trzygodzinnym pojedynkiem i ekscytującym widowiskiem w końcówce. Paradoks taki, że to Słowaczka wygrała i odpadła z turnieju, a Francuzka przegrała i wciąż może awansować do półfinału.

– To był świetny mecz, fantastyczna wojna – powiedziała po meczu Mladenovic, najwyżej notowana z uczestniczek WTA Elite Trophy. Doznała 11 porażki z rzędu, w pierwszej chwili była zdruzgotana, ale momenty, w których uciekała spod noża, osłodziły przegraną. I to one nadały spotkaniu takiej dramaturgii. Rybarikova przegrała we wtorek w dwóch setach z Julią Goerges. Walczyła, żeby dać szansę matematyce, żeby w rachubę wchodził jeszcze scenariusz z nią w półfinale. Francuzka grała o zwycięstwo i o każdego seta, który zbliży ją do półfinału.

Dwie partie nie przyniosły rozstrzygnięcia. Trzecia długo nie przynosiła, bo kiedy Słowaczka miała zwycięstwo na wyciągnięcie ręki, Mladenovic swej ręki nie zwalniała. Podejmowała ryzyko. Przegrywała 3:5, a rywalka w dwóch kolejnych gemach miała trzy piłki meczowe. Francuzka uderzała mocno, agresywnie, brała challenge, robiła wszystko, żeby mecz trwał. I trwał, bo wyrównała na 5:5. Przy stanie 5:6 jeszcze jednego meczbola miała przeciwniczka – z nim też sobie poradziła. W tie breaku Słowaczka osiągnęła pokaźną przewagę, bo 6-3, ale dziesiąta rakieta świata po raz piąty i szósty oddaliła widmo porażki. Przy siódmej piłce meczowej dla Rybarikovej sięgnęła po potężne uderzenie „inside out”. To był zły wybór.

Ale kto myślał, że półfinalistka Wimbledonu ocaliła swe szanse na półfinał, mylił się. To największy paradoks. Walczyła, żeby ładnie pożegnać się z turniejem. No, i trochę wzbogacić, bo każde zwycięstwo gwarantuje trochę punktów rankingowych i trochę więcej gotówki. Rybarikova pokonała Mladenović, Rybarikova ma jedno zwycięstwo, Mladenović żadnego, ale to Mladenović może zagrać w półfinale.

Nadzieja, że mimo porażki, już jedenastej kolejnej, sezon zakończy się pozytywnym akcentem, być może pomogła Francuzce szybciej się otrząsnąć. Na konferencji nawet się śmiała, kiedy słynny już tłumacz przekładał jej długie wypowiedzi na chiński. – To mój najlepszy mecz od dłuższego czasu. Był bardzo długi, przeżywałam wzloty i upadki. Ale czułam, że to ja dyktuję warunki, to ja zdobywam punkty. Tylko że to także ja popełniam błędy. Trochę mi dziś zabrakło. Mogę wiele wynieść z tego meczu, wiele pozytywów. Wiedząc, że Magdalena to bardzo dobra tenisistka i grała swój tenis, czuję się nieco lepiej – przyznała.

Druga część sezonu dla Mladenovic to pasmo udręk. W dziesięciu turniejach nie przeszła rudny. Jedenasty zaczęła od porażki, uratował ja system z fazą grupową. – To dość wyjątkowy sezon. Jego druga część jest dramatyczna, okropna. Pierwsza także dramatyczna, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu – mówiąc to, roześmiała się. – Bez względu na to, jak się kończy, wiele w tym sezonie udowodniłam. Można grać równo, powiedzmy solidnie przez cały rok. Prawdopodobnie mogłabym w ten sposób zakończyć na podobnym miejscu, ale mam za sobą sześć znakomitych miesięcy i sześć bardzo złych. To prawdopodobnie pod każdym względem najlepszy sezon w mojej karierze. Pod względem nauki, doświadczeń, przeżyć. Wyjdę z niego dużo mocniejsza – opowiadała o swoich tegorocznych wrażeniach.

Drugi mecz trwał znacznie krócej. Na tyle, że Kristina Mladenovic jeszcze nie wyszła z biura prasowego, a Ashleigh Barty już cieszyła się ze zwycięstwa nad Anastazją Pawluczenkową. Pokonała ją 6:4, 6:1 i w grupie „róża” to jej teraz najbliżej do półfinału. Rosjanka zakończyła już rywalizację. Jeśli Australijka w czwartek urwie choćby jednego seta Kerber, zagra w Zhuhai o finał, bo w takiej konfiguracji będzie miała najlepszy stosunek setów.

Tajemnica tak udanego otwarcia Barty? – Ten kort jest dość podobny do tego w Brisbane, na którym trenuję. Komfortowo się tutaj czuję, a poza tym w roku w Azji radzę sobie – powiedziała. W Zhuhai młodszej tenisistki nie ma. A jeszcze kilka miesięcy temu na wieść o obecności młodej Australijki nawet w małym mastersie należałoby się uszczypnąć w rękę i sprawdzić, czy nie wkradł się drukarski chochlik. – Znalazłam się w całkiem innym położeniu niż w styczniu. Czuję się zaszczycona, w ogóle tu grając, a do tego jeszcze zwycięstwo. Czekam już na jutrzejsze spotkanie, wyjdę na kort, zagram, ciesząc się wolnością, i zobaczymy, co wyjdzie – opowiadała najlepsza australijska tenisistka.

21-latka debiutuje w turnieju kończącym sezon. Takim, w którym singlistki rywalizują w grupie. – To całkiem inne, przez cały rok nie gramy turniejów w takim formacie. Ale dla mnie to kolejny mecz. Wychodzą i staram się wygrać. Gdybym miała porównać, najbliżej temu do Pucharu Federacji, gdzie porażka nie przekreśla. Uwielbiam taki format rozgrywek. Często miałam z nim do czynienia w juniorskich czasach. Ale generalnie nie zastanawiam się nad tym, kiedy wychodzę na kort – przyznała Barty. Trudno, żeby się zastanawiała, skoro w tej grupie na razie to jej matematyka jest najmniej potrzebna.

Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy


Wyniki

Grupa "azalia":
Magdalena Rybarikova (Słowacja, 10) – Kristina Mladenovic (Francja, 1) 7:5, 1:6, 7:6(5)

Grupa "róża":
Ashleigh Barty (Australia, 10) – Anastazja Pawluczenkowa (Rosja, 4) 6:4, 6:1

Szef WTA: to przykre, że już nie ma turnieju w Katowicach

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Zhuhai, foto: AFP

– To nie WTA zdecydowało o przeniesieniu turnieju z Katowic – powiedział w Zhuhai Steve Simon, dyrektor wykonawczy WTA. Agnieszkę Radwańską określił mianem „wybitnej”.

Ostatnie rozgrywki w kalendarzu WTA to dogodna okazja do rozmowy nie tylko z tenisistkami, ale też samym szefem WTA. Steve Simon, tłumaczył, dlaczego z kalendarza zniknął jedyny polski turniej. Po raz ostatnie Katowice Open doszedł do skutku w 2016 roku. Niestety, wtedy bez udziału Agnieszki Radwańskiej.

Simon pozytywnie wypowiedział się na temat imprezy. – Byliśmy zadowoleni z turnieju w Katowicach. To sam turniej zdecydował o zmianie miejsca, nie WTA. To właściciele praw podjęli decyzję o przeniesieniu imprezy z Katowic – tłumaczył. Należy mu przytaknąć, bo to Octagon, właściciel praw do rozgrywek, zrezygnował z Katowic na rzecz Biel/Bienne w Szwajcarii.

Szef WTA chwalił polskich kibiców. A słowami o Radwańskiej zaskarbi sobie sympatię wielu z nich. – Myślę, że mówimy o wspaniałej historii i znakomitej tenisowej publiczności. Oczywiście, Agnieszka Radwańska niewątpliwie ma przed sobą wiele lat na korcie. To z całą pewnością wybitna zawodniczka. Jak mówiłem, przykro, że już nie ma tego turnieju – przyznał.

Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy