Miesiąc: styczeń 2025

Katerina Siniakowa i Taylor Townsend sięgnęły po tytuł mistrzowski w rywalizacji par deblowych kobiet podczas Australian Open 2025. Dla Czeszki i Amerykanki to drugi wspólny tytuł mistrzowski.

Podczas zeszłorocznego Wimbledonu w rywalizacji panów najlepsi okazali się Henry Patten oraz Harri Helioovara. Z kolei u kobiet równych sobie nie miały Katerina Siniakowa oraz Taylor Townsend. Tych samych triumfatorów mamy podczas pierwszej w tym sezonie lewy Wielkiego Szlema. Po tym jak po zwycięstwo sięgnęli Brytyjczyk i Fin, dzień później w ich ślady poszła nasza południowa sąsiadka i zawodniczka zza Oceanu.

Pierwsza odsłona meczu przebiegała pod dyktando turniejowych „jedynek” Dwukrotnie przełamując podanie Tajwanki i Łotyszki, wygrały seta 6:2. W drugiej partii Siniakowa i Townsend prowadziły już 5:3, aby pozwolić na odrobienie strat i doprowadzenie do tie-breaka. Tego na swe konto zapisywały zawodniczki przy ktorych nazwisku w turniejowej drabince widnieje cyferka trzy. Tym samym o tytule decydowała trzecia partia.

Tą od przełamania rozpoczęły Hsieh oraz Ostapenko. Jednak rywalki natychmiast odrobiły stratę, aby w ósmym gemie po raz kolejny okazać się lepszymi na returnie. Następnie przy serwisie Kateriny Siniakowej za drugą piłką meczową Czeszka i Amerykanka zakończyły spotkanie i mogły świętować drugi wspólny tytuł wielkoszlemowy.

Dla Kateriny Siniakowej triumf w Australian Open jest dziesiątym wielkoszlemowym tytułem w imprezie Wielkiego Szlema. Tym samym Czeszka powtórzyła wynik Martiny Hingis, która wygrywając w 2015 Wimbledon osiągnęła jubileuszowy triumf.

Wyniki

Finał:

K. Siniakowa, T. Townsend (Czechy, USA, 1) – S.Wei-Hsieh, J. Ostapenko (Tajwan, Łotwa, 3) 6:2, 6:7(4), 6:3

Jannik Sinner i Alexander Zverev rozstrzygną między sobą kwestię triumfu w tegorocznej edycji turnieju Australian Open. Wygrana Włocha oznaczać będzie utrzymanie przez niego statusu dominatora kortów twardych. Triumf Niemca zakończy zaś rozważania o jego niespełnieniu w Wielkim Szlemie. Co jeszcze warto wiedzieć przed niedzielnym finałem? O tym w naszej zapowiedzi tego spotkania.

Choć mecz finałowy z udziałem turniejowej „jedynki” i „dwójki”, to w teorii najprostsze do wytypowania rozwiązanie, tak w tym przypadku niekoniecznie było to najbardziej oczywiste rozstrzygnięcie. Żadnym zaskoczeniem nie jest na pewno obecność w nim Jannika Sinnera. Włoch przed przylotem do Melbourne był niepokonany od 14 pojedynków, a ponadto trafił na bardziej łaskawą połówkę drabinki. Także już po rozpoczęciu zmagań radził sobie dobrze, a set przegrany w drugiej rundzie z Tristanem Schoolkatem należy rozpatrywać w kategorii wypadku przy pracy.

Jedyne poważniejsze problemy miał w rundzie czwartej z Holgerem Rune, gdzie musiał walczyć nie tylko z rywalem, ale także z dolegliwościami zdrowotnymi. Potrafił je jednak przezwyciężyć, a później zaliczyć tradycyjne już zdemolowanie Alexa de Minaura i pewną wygraną nad Benem Sheltonem. Mimo to obrońca tytułu przyznał, że pewne kłopoty fizyczne ciągle nieco mu doskwierały i kto wie, czy nie wpłyną one na przebieg finału.

Zverev z kolei po raz pierwszy dotarł w tych zawodach tak daleko. Na znaczące trudności napotkał w zasadzie tylko w ćwierćfinale. Rywalizujący z nim Tommy Paul w dwóch pierwszych partiach miał piłki setowe, lecz ostatecznie przegrywał je w tie-breakach, a cały mecz po czterech odsłonach. W kolejnej rundzie spotkał go za to uśmiech losu. Kontuzjowany po ciężkim boju z Carlosem Alcarazem Novak Dźoković zrezygnował z dalszej gry po porażce w pierwszym secie. Z uwagi na to 27-latek z Hamburga spędził jak dotąd na korcie o godzinę i 42 minuty mniej od swojego przeciwnika.

Awansując do finału Sinner może pochwalić się już serią 20. wygranych z rzędu, która jest szóstą najdłuższą w tym stuleciu. To także jego drugi kolejny występ w decydującym meczu turnieju wielkoszlemowego, a trzeci biorąc pod uwagę korty twarde. Włoch zapisał się też w historii imprezy w Melbourne tym, że został najmłodszym graczem, który zanotował w niej dwa finału po sobie od czasu Jima Couriera w latach 1992-93. Zverev aż tak efektownymi osiągnięciami nie może się poszczycić, lecz jego bilans 16 wygranych w 17 ostatnich rozegranych pojedynkach także prezentuje się bardzo okazale.

Za faworyta finału w opinii bukmacherów oraz ekspertów uchodzi Sinner, choć historia włosko-niemieckiej rywalizacji za tym nie przemawia. Panowie spotykali się bowiem dotychczas sześć razy i czterokrotnie kort jako zwycięzca opuszczał Zverev. Dwukrotnie robił to ponadto na nowojorskim betonie, więc zna już smak triumfu nad Włochem w Wielkim Szlemie. Ostatnią z potyczek, w ubiegłym roku w Cincinnati, po długiej i zaciętej walce wygrał jednak Tyrolczyk. I to właśnie on w ostatnich kilkunastu miesiącach wzniósł się na nieosiągalny jak dotąd dla hamburczyka poziom. 23-latek z San Candido święcił triumfy w swoich dwóch pierwszych występach w wielkoszlemowych finałach, z kolei Zverev ma na koncie dwie takie porażki.

Właśnie skuteczność w najważniejszych momentach w Wielkich Szlemach była główną bolączką Niemca. Tenisista, który poza nimi zasmakował już triumfu na każdym poziomie, nie potrafił w nich stawiać kropki nad „i”. Bywało, że stały za tym braki w kondycji fizycznej, lecz częściej było to związane z jego pasywnością i przegrywaniem piłek pod największą presją. Grę Sinnera charakteryzuje zaś przede wszystkim wielka efektywność i bezwzględna skuteczność. I choć może nie mieć on w sobie błysku Carlosa Alcaraza, to obecnie jak nikt inny potrafi rozrzucać swoich rywali po korcie mocnymi i precyzyjnymi zagraniami z obu stron. Pod skrzydłami Darrena Cahilla znacząco poprawił też podanie i przez ostatni rok, to on święcił największe zwycięstwa na kortach twardych.

Włoch, by obronić tytuł, musi być wierny swojemu stylowi gry i znaleźć sposób na poradzenie sobie z potężnymi podaniami Zvereva. Dla Niemca z kolei kluczowe wydaje się być możliwie jak najskuteczniejsze powstrzymanie rywala przed prowadzeniem wymian na jego warunkach i przejmowanie inicjatywy w istotnych momentach. Nieodzowna będzie jednak też jego umiejętność gry z kontry, którą będzie musiał odpierać ataki lidera rankingu.

Co przeważy i kto ostatecznie będzie cieszył się ze zwycięstwa, dowiemy się już około niedzielnego południa. Finał tradycyjnie rozpocznie się na Rod Laver Arenie o godzinie 9:30 czasu polskiego.

Ben Shelton nie sprostał oczekiwaniom w drugim półfinale tegorocznego Australian Open, w którym przegrał w trzech setach z Jannikiem Sinnerem. Amerykanin na konferencji prasowej opowiedział o przyczynach słabej gry. 22-latek przyznał, że jest mu żal niewykorzystanych szans. 

– Do tej pory zarabiałem na tenisowe życie dobrym serwowaniem i byłem to w stanie robić – to pierwsze słowa Sheltona na pomeczowej konferencji. Piątkowy mecz był z pewnością dla niego bolesny. Tenisista ze Stanów Zjednoczonych oddał prowadzenie w meczu, niewykorzystując dwóch setboli przy 6:5 w pierwszej partii. – Czuję, że to nietypowe dla mnie, aby nie udało mi się go wygrać mając dwie piłki setowe przy własnym podaniu – podsumował.

Zawodnik urodzony w Atlancie wypowiedział się również na temat specyfiki gry przeciwko tenisiście klasy Sinnera. – Gdy grasz z liderem rankingu, szanse są zawsze małe. Czasami przegapisz swoją szansę, a przeciwnik podnosi swój poziom i zaczyna trafiać pierwszym serwisem, gra lepiej. Okazje do przełamania nie pojawiają się tak często. – mówił.

Shelton dokładnie podsumował przebieg przegranego meczu. Amerykanin wskazał swoje słabe strony – Moje gemy serwisowe były dzisiaj słabe. Szczerze mówiąc, wydaje mi się, że przez cały turniej nie serwowałem zbyt dobrze. Nadrabiałem akcjami „serwis plus jeden” z forhendu. (…) Myślę, że grałem dobrze z ziemi i nieźle wychodziły mi woleje. Wydaje mi się, że dobrze returnowałem –  powiedział 22-latek.

Tak dojrzałe wypowiedzi Sheltona, mimo porażki, każą sądzić, że odrobi lekcje przed kolejnymi ważnymi meczami. Potencjał młodego tenisisty zza Oceanu Atlantyckiego jest na tyle wielki, że już wkrótce powinniśmy go ponownie zobaczyć w wielkoszlemowym półfinale.

Harri Heliovaara i Henry Patten zdobyli swój drugi po ubiegłorocznym Wimbledonie tytuł wielkoszlemowy w grze podwójnej. W finale Fin i Brytyjczyk po bardzo emocjonującym meczu wygrali z Simone Bolellim i Andreą Vavassorim. Dla włoskiego duetu był to drugi z rzędu przegrany finał w tej imprezie.

Pierwszy set zakończył się po godzinie i 29 minutach i wiele się w nim działo. Już na początku Simone i Andrea wywalczyli przełamanie, które dało im niewielką przewagę. Brytyjczyk i Fin mieli szanse w kolejnych gemach serwisowych Włochów, ale żadnego z czterech break pointów nie wykorzystali. Uczciwie trzeba powiedzieć, że swoich szans nie wykorzystali również Bolelli i Vavassori. W dziesiątym gemie Heliovaara i Patten w końcu przełamali rywali i wyrównali na 5:5. W końcówce mieli nawet trzy setbole przy serwisie Włochów, ale ich również nie wykorzystali.

Tie-break był bardzo emocjonujący i skończył się ostatecznie po rozegraniu 34 punktów. W dodatkowej rozgrywce sytuacja zmieniała się wielokrotnie. Oba duety miały setbole, całą masę setboli, których nie były w stanie wykorzystać. Para fińsko-brytyjska nie wykorzystała dziesięciu takich okazji. Ostatecznie Włosi wykazali się odrobinę większą odpornością psychiczną i wykorzystując szóstą piłkę setową, zamknęli tę partię.

Drugi set już nie był taki emocjonujący. Panowie świetnie serwowali. Jedynego break pointa mieli w nim na samym początku Bolelli i Vavassori. Nie wykorzystali go i o losie tego seta zdecydował tie-break. W nim minimalnie lepsi byli Fin i Brytyjczyk, którzy w końcówce wywalczyli jedynego w tej części spotkania mini breaka. Decydujący set rozstrzygnął się już na początku. Helliovaara i Patten już w drugim gemie przełamali Włochów i tę przewagę utrzymali już do końca.

Jedyną szansą dla Simone i Andrei było zdobycie przełamania powrotnego, ale rywale za dobrze serwowali. Włosi mieli dwa break pointy w dziewiątym gemie. Gdyby je wykorzystali, wróciliby do meczu. Niestety dla nich Fin i Brytyjczyk wytrzymali tę wojnę nerwów i po trzech godzinach i siedmiu minutach gry zamknęli to spotkanie przy pomocy pierwszego meczbola. Mecz stał na bardzo wysokim poziomie. Oba duety wygrały sporo piłek kończących (54 Włosi, 62 Fin i Brytyjczyk) oraz nie popełniły zbyt wielu błędów (23 Włosi, 14 Fin i Brytyjczyk).

Wyniki

Finał gry podwójnej

H. Patten/H. Heliovaara ( Wielka Brytania/Finlandia, 6) – S. Bolelli/A. Vavassori (Włochy/Włochy, 3) 6:7(16), 7:6(5), 6:3

Szymon Kielan niestety nie wyjedzie z Nussloch z deblowym tytułem. Polak i jego partner przegrali mecz finałowy w dwóch setach. Dużo lepiej poszło Lindzie Klimowicowej. Polka po stosunkowo łatwym meczu półfinałowym awansowała do finału turnieju w La Marsie.

20-letnia polska tenisistka po raz drugi w przeciągu ostatnich tygodni grała z osiem lat starszą Justiną Mikulskyte. Tydzień temu również w La Marsie Linda pokonała litewską tenisistkę 6:1, 6:2. Dzisiejszy mecz był dla Klimowicowej jeszcze łatwiejszy i w zasadzie można o nim napisać tylko tyle, że się odbył.

W pierwszym secie Linda świetnie serwowała i do tego doskonale returnowała, co przełożyło się na trzy przełamania dla Polki. Mikulskyte w tej partii ani razu nie zagroziła naszej tenisistce. W drugiej partii sytuacja się nie zmieniła. Klimowicowa pewnie wygrywała swoje gemy serwisowe. Do tego dołożyła trzy kolejne przełamania i po zaledwie 58 minutach gry zakończyła ten mecz przy pomocy pierwszej piłki meczowej.

Kielan i Anthony Genow byli rozstawieni w imprezie z numerem „1″. Ich finałowymi rywalami byli Erik Grevelius i Adam Heinonen. Pierwszą partię dużo lepiej rozpoczęli Polak i Bułgar, którzy dobrze serwowali i dodatkowo wywalczyli przełamanie. To dało im prowadzenie 4:2. Niestety Szwedzi szybko odrobili stratę i doprowadzili do tie-breaka. Kielan i Genow mieli jeszcze breaka, który mógł im dać przewagę, ale go nie wykorzystali. W tie-breaku niestety górą byli już rywale.

O losie drugiego seta zdecydowało zaledwie jedno przełamanie wywalczone przez Greveliusa i Heinonena. Szwedzi przełamali Kielana i jego partnera w drugim gemie i już do końca seta tę minimalną przewagę utrzymali. Oba duety świetnie serwowały, więc poza breakami z drugiego gema żadnego już więcej nie zobaczyliśmy. Ostatecznie po godzinie i 15 minutach gry tytuł powędrował do duetu ze Skandynawii. Dla polsko-bułgarskiej pary był to z kolei drugi z rzędu przegrany finał imprezy tej rangi w tym roku.

Wyniki

Półfinał La Marsa W50

Linda Klimowicowa (Polska) – Justina Mikulskyte (Litwa, 8) 6:0, 6:0

Finał Nussloch M25

E.Grevelius/A.Heinonen (Szwecja/Szwecja, 4) – S.Kielan/A.Genow (Polska/Bułgaria, 1) 7:6(3), 6:3

Madison Keys niespodziewanie pokonała Arynę Sabalenkę 6:3, 2:6, 7:5 i została mistrzynią Australian Open!

Jako faworytkę finału Australian Open 2025 zgodnie wskazywano Arynę Sabalenkę, która miała szansę po raz trzeci z rzędu zdobyć tytuł w Melbourne. Madison Keys nie można jednak było skreślać, tym bardziej po znakomitym półfinale z Igą Świątek.

Sobotni finał składał się z trzech setów, a każdy z nich był zupełnie inny. W pierwszym fantastycznie grała Amerykanka, która bardzo mocno uderzała piłki, przejmowała inicjatywę, odważnie atakowała i zdominowała liderkę światowego rankingu. Pierwszą piłkę setową, w ósmym gemie, obroniła Sabalenka, ale dwa gemy później była już bezradna, gdy Keys zagrała kończący bekhend po linii.

W drugim secie role się odwróciły. Sabalenka weszła na wyższy poziom, a Keys nie była w stanie grać tak skutecznie i intensywnie jak w pierwszej partii. Efekt? 6:2 dla Sabalenki i wyrównanie stanu rywalizacji.

Trzeci set był natomiast zdecydowanie najbardziej wyrównany ze wszystkich – bez żadnych przełamań, nawet bez żadnych break pointów… ale tylko do dwunastego gema. Właśnie wtedy świetnie returnująca Keys, zdobyła dwa break pointy. Pierwszego Sabalenka obroniła, ale drugiego nie była już w stanie i to Madison Keys niespodziewanie została mistrzynią Australian Open!

Dla amerykańskiej tenisistki to pierwszy wielkoszlemowy tytuł w karierze w drugim finale. Pierwszą taką okazję Keys miała w 2017 roku podczas US Open. Reprezentantka Stanów Zjednoczonych za kilka dni będzie obchodzić trzydzieste urodziny.

Wyniki

Finał gry pojedynczej kobiet:

Madison Keys (USA, 19) – Aryna Sabalenka (1) 6:3, 2:6, 7:5

W sobotnią noc odbyły się finały turniejów juniorskich Australian Open. Znamy zwycięzców zarówno w kategorii chłopców, jak i dziewcząt.

Jako pierwsi na kort imienia Roda Lavera wyszli chłopcy. W spotkaniu o tytuł zmierzyli się 18-letni Szwajcar Henry Bernet i kilka miesięcy młodszy Amerykanin Benjamin Willwerth. Gracz z Europy został rozstawiony z numerem szóstym, a w drodze do finału pokonał między innymi turniejową „jedynkę”, czyli Czecha Jana Kumstata. Jego rywal rozprawił się zaś na przykład z numerem pięć – swoim rodakiem Jaggerem Leachem.

W pierwszym secie wyżej notowany Bernet przełamał rywala w piątym gemie, a ta przewaga wystarczyła mu do wygrania tej partii. Szwajcar ostatecznie triumfował z wynikiem 6:3, a drugi „brejk” pozwolił mu zacząć kolejnego seta własnym serwisem.

W partii drugiej wyrównana walka trwała do stanu po 4. Ostatnie dwa gemy trafiły jednak na konto Berneta i to on mógł celebrować zdobycie mistrzostwa w Melbourne.

How many 18-year-olds can say they took home an #AusOpen junior boys' singles 🏆 for a birthday present? 😋😍#AO2025 pic.twitter.com/21WWGRywa7

— #AusOpen (@AustralianOpen) January 25, 2025

W finale dziewcząt po dwóch stronach siatki stanęły Kristina Penickova i Wakana Sonobe. 15-letnia Amerykanka czeskiego pochodzenia może się pochwalić tytułem juniorskiej mistrzyni Australian Open w deblu, wywalczonym w tym roku z siostrą bliźniaczką, zaś Japonka wyeliminowała w półfinale – najwyżej rozstawioną – nadzieję gospodarzy Emerson Jones. Leworęczna Azjatka miała też więcej doświadczenia od finałowej rywalki, ponieważ jest od niej dwa lata starsza.

Na korcie było widać nie tylko różnicę wieku, ale też poziomu sportowego. Sonobe nie dała rywalce szans, tracąc zaledwie jednego gema. Japonka została zatem zwyciężczynią i pierwszą Azjatką od czasów Tajwanki Liang En-shuo, która wygrała juniorski szlem Azji i Pacyfiku. Miało to miejsce w roku 2018.

A new teen sensation rises today – our #AO2025 junior girls' singles champion, Wakana Sonobe 🫶#AusOpen pic.twitter.com/v71sMxygmz

— #AusOpen (@AustralianOpen) January 25, 2025

Wyniki

Australian Open (finał dziewcząt):

W. Sonobe (Japonia, 4) – K. Penickova (USA, 6) 6:0 6:1

Australian Open (finał chłopców):

H. Bernet (Szwajcaria, 6) – B.Willwerth (USA) 6:3 6:4

Australijska publiczność uchodzi za jedną z najbardziej energetycznych na świecie. Na ogół w bardzo pozytywny sposób wspiera wszystkich tenisistów, ale jak zawsze w trakcie turniejów, zdarzają się także wyjątkowe sytuacje.

W tym roku gorąco zrobiło się m.in. w trakcie meczów Danielle Collins i Novaka Dżokovicia. Amerykanka i Serb narzekali później na konferencjach prasowych na zbyt głośną publiczność. Sugerowali także, że niektórzy kibice z pewnością wypili zbyt dużo alkoholu i przekraczali granicę dobrego zachowania. Craig Tiley zaprzeczył jednak, żeby podczas tegorocznej edycji imprezy liczba kibiców, których trzeba było wyprosić z trybun, była większa niż rok temu – Zawsze znajdzie się taka jedna lub dwie osoby – wyjaśnił dyrektor turnieju. – Każdemu, kto pojawia się u nas na obiekcie, jasno dajemy to zrozumienia, że jeśli będzie zakłócał dobrą atmosferę, to nie będzie mile widziany.

W trakcie zeszłorocznego Australin Open padł rekord, jeśli chodzi o frekwencję. Dwanaście miesięcy temu obiekt w Melbourne odwiedziło 1 020 763 widzów. W tym roku organizatorzy są na dobrej drodze, żeby ponownie pobić ten rekord. – Wierzę, że australijska publiczność jest jedną z najlepiej wyedukowanych na świecie i w trakcie meczów naprawdę dobrze się bawi. Zawsze będą momenty, gdy na trybunach zrobi się naprawdę głośno, ale energia sprawia, że ten turniej dostarcza niezapomnianych wrażeń zawodnikom. Rozumiem, że w trakcie meczu Danielle Collins uczucia niektórych mogły zostać urażone, ale póki nikomu nie stała się fizyczna krzywda, to wszystko chyba jest w porządku – zakończył Tiley.

Iga Świątek w półfinale tegorocznego Australian Open po bardzo zaciętym meczu przegrała z Madison Keys. Na pomeczowej konferencji prasowej Polka zdradziła, czego według niej zabrakło, żeby pokonać Amerykankę.

Już na samym początku prowadzący spotkanie z dziennikarzami zapytał o przyczynę przegranej z reprezentantką Stanów Zjednoczonych. – Trudno wskazać powód, bo to był długi mecz, który miał sporo zwrotów akcji. Na pewno na końcu Madison podjęła kilka odważniejszych decyzji ode mnie i nacisnęła na mnie w odpowiednich momentach – wyjaśniła pięciokrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych. – Muszę przyznać, że nie czułam się tak swobodnie jak w poprzednich meczach, żeby móc zagrać równie odważnie w ważnych momentach. Jakąś różnicę na pewno zrobiło również to, że grałyśmy wieczorem i piłki nie odbijały się tak wysoko jak w dzień. Żadna z moich poprzednich rywalek na pewno nie grała też tak mocno jak Madison. Na pewno pomogłoby mi, gdybym zdobyła kilka łatwych punktów serwisem, tak jak ona. Mój serwis nie funkcjonował jednak najlepiej.

Raszynianka została również zapytana o różnicę pomiędzy półfinałowym pojedynkiem, a jej poprzednimi występami w Melbourne. – Dzisiaj popełniłam dużo więcej błędów w porównaniu z wcześniejszymi rundami. Na pewno miałam mniej czasu na podejmowanie decyzji na korcie. Ja swoją grę muszę opierać na solidności i intensywności, ale jednak też na kontroli, a dziś czasami ciężko mi było kontrolować przebieg akcji. Z kolei ona jak zawsze podejmowała bardzo duże ryzyko, ale popełniła zdecydowanie mniej błędów niż w innych naszych meczach. Równie dobrze zagrała tylko w Cincinatti, gdzie też z nią przegrałam. 

Pomimo rozczarowania przegraną Świątek była zadowolona ze swojej gry i nastawienia mentalnego w meczu przeciwko Keys. – To była kwestia jednej czy dwóch piłek. Jakbym je wygrała, to byśmy o tym teraz nie rozmawiali. Na pewno tenisowo, taktycznie zrobiłam kilka błędów i obejrzymy ten mecz z trenerem. Jeśli chodzi o podejście mentalne, to zrobiłam wszystko, co mogłam. Nie mam tutaj do siebie żadnych pretensji. Wiem, że walczyłam do końca i nastawienie miałam dobre jak zazwyczaj. Tenisowo jest kilka wniosków do wyciągnięcia. Ciągle jestem młoda, więc mam czas się tego uczyć. Mam różne pola, w których mogę się rozwinąć i spróbuję w przyszłym roku.

Na koniec polska tenisistka podsumowała również pierwsze tygodnie sezonu, które spędziła w Australii. – Teraz trudno mi o tym mówić, ale ogólnie mój pobyt tutaj był pozytywny. Osobiście czułam się na pewno lepiej niż w poprzednich latach. United Cup zawsze dostarczał mi pozytywnych emocji, ale tutaj zawsze czułam się trochę spięta. W tym roku czułam się zdecydowanie lepiej i mam nadzieję, że to będzie zastrzyk pozytywnej energii na resztę sezonu. Oczywiście chciałam wygrać ten turniej, ale wiem, że jeśli będę ciężko pracować, to będę mieć więcej szans w przyszłości – zakończyła Iga Świątek.

Dziś na kortach w Tunezji i Wielkiej Brytanii prezentowały się wyłącznie nasze panie. Jak im poszło? O tym informujemy w poniższym tekście.

La Marsa

O półfinał turnieju walczyła Linda Klimowicowa. Rywalką Polki była utalentowana Laura Samson, finalistka juniorskiego French Open 2024 w singlu oraz mistrzyni juniorskiego Wimbledonu 2023 w deblu.

Początek seta przebiegł całkiem spokojnie. Obie tenisistki pewnie wygrywały swoje gemy serwisowe. W piątym gemie 16-letnia Czeszka nieoczekiwanie przełamała naszą tenisistkę i wyszła na prowadzenie 3:2. Długo się tą przewagą jednak nie nacieszyła. Klimowicowa dwukrotnie przełamała rywalkę i wyszła na prowadzenie 5:3. W kolejnym gemie Linda serwowała na seta, ale niestety została przez rywalkę po raz drugi przełamana. W końcówce seta Samson obroniła trzy setbole przy własnym podaniu i doprowadziła do tie-breaka.

Tie-breaka lepiej rozpoczęła Samson, która szybko wyszła na prowadzenie 3:0. Na szczęście nasza tenisistka bardzo szybko odrobiła straty i wygrała pięć kolejnych punktów. Czeszka odpowiedziała wygranym jeszcze jednym punktem, ale końcówka należała do Klimowicowej. Polka szybko wykorzystała czwartego w secie, a pierwszego w tie-breaku setbola i zakończyła tę partię.

W drugiej partii obie tenisistki miały spore kłopoty z utrzymaniem własnego podania. Polka raz przełamała rywalkę, ale sama straciła serwis dwa razy, a to dało prowadzenie 4:2 Laurze Samson. Po chwili Linda odrobiła straty i wyszła na prowadzenie 5:4. W kolejnym gemie nasza tenisistka nie wykorzystała dwóch piłek meczowych przy własnym podaniu. Ten gem podobnie jak dwa kolejne skończył się przełamaniami.

O wyniku tego seta musiał zdecydować więc kolejny tie-break. Niestety w dodatkowej rozgrywce górą była Samson. Nasza tenisistka obroniła co prawda pierwszego setbola, ale przy drugim nie mogła już wiele zrobić. O losie meczu musiał zdecydować więc trzeci set. Decydująca partia miała podobny przebieg jak dwie poprzednie. Obie tenisistki miały spore problemy serwisowe, co zaowocowało wieloma przełamaniami.

Panie przełamały się po trzy razy i wydawało się, że wszystko zmierza w stronę trzeciego tie-breaka. Tak się jednak nie stało, ponieważ w ostatnim gemie decydujące przełamanie wywalczyła Linda Klimowicowa i to ona po 3 godzinach i 23 minutach awansowała do półfinału. Rywalką naszej tenisistki w meczu o finał będzie Litwinka Justina Mikulskyte.

Sunderland

We wczorajszym późno zakończonym meczu Daria Kuczer i Paris Corley pokonały 6:2, 6:2 Yarę Bartashevich i Stefanię Bojicę. To zwycięstwo dało polsko-amerykańskiej parze szansę na walkę o finał tej imprezy. Dziś Polka i jej partnerka walczyły o finał z Sohyun Park i Hong Yi Cody Wong.

Już od początku seta otwarcia zanosiło się na przełamanie. Oba duety miały swoje szanse w pierwszych gemach, ale oba ich nie wykorzystały. Chwilę później niestety para z Azji wywalczyła dwa przełamania, co dało jej prowadzenie 4:1. Do końca seta obie pary pewnie wygrywały już swoje podania, co poskutkowało zwycięstwem Koreanki i reprezentantki Hongkongu w tej partii. Daria i jej partnerka obroniły jednego setbola, ale drugiego już nie dały rady.

W drugim secie obie pary miały spore problemy z utrzymaniem swojego serwisu. Niestety odrobinę lepiej w tej sytuacji poradziły sobie tenisistki z Azji. Kuczer i jej partnerka odebrały podanie rywalkom dwa razy. Same niestety zostały przełamane cztery razy. To nie był zbyt udany mecz w wykonaniu Darii i Paris. Po zaledwie godzinie rywalki wykorzystały już pierwszą piłkę meczową i awansowały do finału.

Wyniki

Ćwierćfinał gry pojedynczej La Marsa W50

Linda Klimowicowa (Polska) – Laura Samson (Czechy) 7:6(4), 6:7(3), 7:5

Półfinał gry podwójnej Sunderland W35

S.Park/W. C. Yi Hong (Korea Płd./ Hongkong, 2) – D.Kuczer/P.Corley (Polska/Stany Zjednoczone, 4) 6:2, 6:2