Wimbledon: Bratobójcze starcie

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Kiedyś grali razem w jednej drużynie, stanowiąc zgrany duet. Teraz staną naprzeciw siebie. Już jutro Łukasz Kubot i Marcelo Melo wystąpią w finale gry podwójnej Wimbledonu. Ich rywalami będzie były partner Polaka, Austriak Oliver Marach oraz Mate Pavić z Chorwacji.

Łukasz Kubot i Oliver Marach. W sumie zdobyli pięć tytułów w grze podwójnej. W 2009 roku wygrali zawody w Casablance, Belgradzie i Wiedniu. Natomiast w 2010 roku okazali się najlepsi w Santiago i Acapulco. Dobrze zaprezentowali się również w turniejach wielkoszlemowych. Ich najlepszy wynik to półfinał Australian Open w 2009 roku. Ponadto meldowali się w ćwierćfinałach Roland Garros (2010), Wimbledonu (2009) i US Open (2010). Dwa razy wystąpili też w turnieju ATP World Tour Finals w Londynie. Przyjaźnią się także poza kortem. Świadczy o tym choćby fakt, że Polak był świadkiem na ślubie Austriaka. Teraz staną po przeciwnych stronach barykady. Już jutro skrzyżują rakiety na korcie centralnym. Stawką spotkania będzie triumf w wielkim finale Wimbledonu.

Dla Maracha będzie to pierwszy wielkoszlemowy finał w deblu. Podobnie zresztą jest z jego partnerem, Mate Paviciem, który dotychczas najdalej dotarł do trzeciej rundy. W 2016 roku razem z Niemką Laurą Siegemund został mistrzem gry mieszanej US Open. W tym roku Austriak i Chorwat dotarli do finałów w Stuttgarcie oraz Antalyi.

Zdecydowanie lepiej wiedzie się polsko-brazylijskiej parze, która całkowicie zdominowała ten sezon. Łukasz Kubot i Marcelo Melo wygrali cztery turnieje, osiągnęli finał, są liderami rankingu Race To London, a od poniedziałku zanotują awans w rankingu ATP (więcej na ten temat piszemy TUTAJ). Na trawie nie znaleźli jeszcze pogromców, legitymują się imponującym bilansem 13-0.

35-letni Polak jest mistrzem Australian Open 2014 (wspólnie ze Szwedem Robertem Lindstedtem). Z kolei 33-latek z Belo Horizonte triumfował w Roland Garros 2015 (wraz z Chorwatem Ivanem Dodigiem). Dla Brazylijczyka to druga okazja na zdobycie tytułu w Londynie. W 2013 roku razem z Dodigiem przegrali z braćmi Bryanami.

Wimbledon: Federer o krok od powrotu na tron

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Już tylko jeden mecz dzieli Rogera Federera od upragnionego ósmego tytułu na Wimbledonie. W półfinale Szwajcar ograł Tomasza Berdycha 7:6(4), 7:6(4), 6:4.

Po tym, jak jeszcze przed półfinałami z turnieju odpadli Novak Dżoković, Rafael Nadal i Andy Murray, Roger Federer stał się głównym kandydatem do triumfu na Wimbledonie. W drugim półfinale Szwajcar zmierzył się z Tomaszem Berdychem, z którym wygrał siedem ostatnich pojedynków. Nic dziwnego, że to siedmiokrotny mistrz Wimbledonu był dziś zdecydowanym faworytem.

Federer od początku przejął dziś inicjatywę. Już w pierwszym gemie miał okazję do przełamania Czecha, ale Berdych się wybronił. W piątym gemie Szwajcar dopiął swego i uzyskał breaka. Niespodziewanie rywal odrobił jednak straty i doprowadził do remisu 4:4. Wszystko rozstrzygnęło się więc dopiero w tiebreaku. W nim Federer wygrał 7-4.

Druga partia miała bardzo podobny, niemal identyczny przebieg. Z jedną różnicą – tym razem nie mieliśmy ani jednego przełamania. Berdych obronił po drodze dwa break pointy, Federer raz oddalił zagrożenie. Tiebreak znów przebiegał pod dyktando Szwajcara. Także tym razem wygrał do czterech i był już o krok od finału.

W trzecim secie niespodzianki nie było. W szóstym gemie Federer obronił dwa break pointy, później wywalczył przełamanie i po drugiej piłce meczowej wygrał cały mecz 7:6(4), 7:6(4), 6:4. Tym samym bez straty choćby jednego seta w całym turnieju "Maestro" awansował do finału. W nim będzie chciał sięgnąć po ósmy triumf na Wimbledonie. Musi jeszcze ograć Marina Czilicia.


Wyniki

Półfinał singla:
Roger Federer (Szwajcaria, 3) – Tomasz Berdych (Czechy, 11) 7:6(4), 7:6(4), 6:4

Wimbledon: jak finał, to z Williams

/ Magdalena Komet , źródło: własne, foto: AFP

To chyba jakieś dziwaczne przeznaczenie, że jak dochodzę do finału w Wielkim Szlemie, to na tablicy wynikowej widzę nazwisko Williams, ale powinnam się już do tego w sumie przyzwyczaić – powiedziała z uśmiechem Garbine Muguruza, po wygranym półfinale The Championships.

Rozstawiona z „czternastką” Hiszpanka po raz trzeci zagra w wielkoszlemowym finale. Dwa lata temu, na Wimbledonie w uległa Serenie Williams. W poprzednim sezonie wygrała French Open, również po meczu z młodszą z sióstr. Drugi raz w karierze zagra o tytuł na wimbledońskiej trawie. Po drugiej stronie siatki Williams, tym razem Venus.

37-latka także o tym nie zapomniała: – Obie dobrze radzimy sobie na trawie. Garbine ostatnio w finale grała tu dwa lata temu z Sereną, więc muszę ją spytać o radę, – powiedziała przed finałem Amerykanka.

Rozstawiona z numerem dziesięć Venus Williams, wystąpi w finale Wielkiego Szlema po raz piętnasty. W decydującym spotkaniu na kortach All England Club walczyła dziewięć razy, pięć razy tryumfowała.

Venus Williams jest najstarszą finalistką Wimbledonu od 1994 roku. 23 lata temu była to Martina Navratilova. Amerykanka pierwsze zwycięstwo na Wimbledonie odniosła w 2000 roku. Ostatni raz, najlepsza na wimbledońskiej trawie była dziewięć lat temu.

– Jeszcze jedno zwycięstwo byłoby czymś niesamowitym. Nikt mi go jednak nie podaruje, ale dam z siebie wszystko. Publiczność była dziś dla mnie bardzo miła (…) Niczego nie obiecuję – powiedziała 37- letnia zawodniczka.

Sobotni pojedynek to starcie legendy z kartą historii, która dopiero się zapisuje. Obie tenisistki świetnie prezentują się na londyńskich kortach. W drodze do finału straciły po jednym secie. Biorąc pod uwagę statystyki, faworytką jest Venus Williams. Ma korzystny bilans meczów z Hiszpanką 3-1, w tym 3-0 na szybkich kortach. Muguruza wygrała raz, tym roku – w ćwierćfinale w Rzymie. Jednak jak wiemy, w tenisie zwycięstwo nie jest kwestią statystyki. Dyspozycja dnia, wola walki, a może ta jedna piłka, która przesądzi losy pojedynku? Tego nie obejmują cyferki a może okazać się kluczowe.

Finał Muguruza – Williams zaplanowany jest na sobotę, na godzinę 15:00.

Wimbledon: Na poligonie

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

Oglądanie pierwszego półfinału singla mężczyzn nie było zajęciem ani łatwym, ani przyjemnym. 176 minut gry, ale tenisa – poza manewrami ciężkiej artylerii serwisowej – naprawdę niewiele. Tomasz Berdych i przede wszystkim Roger Federer obiecują znacznie więcej.

Najciekawsze, co wydarzyło się jeśli nie w całym meczu, to na pewno w pierwszym secie, miało miejsce podczas rozgrywania trzynastego punktu tiebreaka. Serwował Czilić. Nie trafił, ale sędzia nie wywołał autu. Querrey poprosił więc o challenge i zadowoleniem zobaczył na ekranie, że miał rację.

Wtedy na trybunach, mniej więcej na wprost krzesełka Amerykanina, w rzędzie całkiem blisko kortu, ktoś zasłabł. Sąsiedzi wezwali pomoc i zrobili miejsce dla stewardów w mundurach, którzy pojawili się natychmiast. Po kilku minutach odprowadzili starszą panią do wyjścia, a następnie do punktu medycznego.

W tym czasie zawodnicy poprosili o ręczniki, a sędzia James Keothavong zeszedł ze stołka i ruszył na spacer wzdłuż linii bocznej kortu. Doszedł do Querreya i przez chwilę z nim porozmawiał. Prawdopodobnie uprzedził Amerykanina o tym, co po chwili ogłosił przez mikrofon: – Po sześć, pierwsze podanie.

Chorwat – można tylko przypuszczać, ale wskazuje na to pomiar prędkości (tylko 112 mil na godzinę) – zachował się honorowo i zaserwował tak, jakby nadal była to druga próba. Piłkę wracającą po returnie wyrzucił w aut. Stracił ten punkt, za chwilę następny i tak przegrał pierwszą partię.

Najgorzej miał James Keothavong, bo nie mógł opuścić posterunku. Kibice wychodzili z trybun, aby coś przekąsić lub czegoś się napić, a dziennikarze uciekali do biura prasowego, gdzie mogli pogadać, a zwłaszcza ponarzekać. Najciekawsze były powtórki w zwolnionym tempie – a to latających ręczników, to piłki odchodzącej od rakiety albo reakcji kibiców. Brawo dla kamerzysty, który w loży wypatrzył partnerkę Querreya i innym też pozwolił trochę się pozachwycać jej urodą.

Amerykanin przegrał w czterech setach, chociaż w trzecim i czwartym zdołał przełamać serwis rywala. W najważniejszych momentach Czilić zagrał bardziej starannie i – po raz piąty w ogóle, a trzeci na Wimbledonie – pokonał Querreya. Pierwszy od ośmiu lat Amerykanin w półfinale turnieju Wielkiego Szlema raczej nie wyglądał na zdziwionego.

Artur St. Rolak, Londyn

Wimbledon: drugi wielkoszlemowy finał Czilicia

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Marin Czilić drugi raz w karierze awansował do finału turnieju wielkoszlemowego. W półfinałowej rywalizacji pokonał Sama Querreya. Czy Chorwat powtórzy osiągniecie z US Open 2014? Tego dowiemy się w niedzielę.

30. czerwca 2012 roku Marin Czilić rozegrał z Samem Querreyem drugi najdłuższy mecz w historii Wimbledonu. Chorwat, po pięciu godzinach i trzydziestu sześciu minutach, awansował wówczas do czwartej rundy na kortach All England Clubu. W decydującym secie mieliśmy aż 32 gemy. Tym razem już tak długiej walki nie było, ale zacznijmy od początku.

Dziś premierowa odsłona rozpoczęła się od znakomitej dyspozycji serwisowej obu zawodników, która trwała aż do tie breaka. Tylko raz rozegrano w gemie więcej niż pięć punktów. W dodatkowej rozgrywce jako pierwszy mini-breaka wywalczył Chorwat i prowadził nawet 4-1. Jednak następne punkty zdobywał już głównie Querrey i po pięćdziesięciu minutach walki na korcie centralnym wyszedł na prowadzenie.
Druga partia należała już zdecydowanie do Marina Czilicia. Wiele błędów popełniał Amerykanin, który w kolejnych gemach serwisowych musiał bronić break pointów. Skapitulował dopiero przy stanie 3:3, kiedy to doskonały returnem do podania dobrał mu się Chorwat. Była to słabsza chwila, która zdecydowała o losach całego seta.

W trzeciej odsłonie mieliśmy bardzo dużo emocji, drugi raz, na pełnym dystansie. Choć niewiele na to wskazywało po trzecim gemie, w którym triumfator US Open 2014 przełamał rywala. Bardzo szybko jednak rodak Sereny Williams pokazał waleczny charakter i w sześciu punktach odrobił straty. Kolejne gemy to zdecydowana przewaga zawodników z piłeczkami w ręku. Dramaturgia powróciła dopiero w tie breaku. Tam piekielnie mocne serwisy, potężne smecze i zacięte wymiany do stanu 3-3. Decydujące momenty partii lepiej wytrzymał zawodnik urodzony w Medziugorje. Zapisał na swoje konto cztery punkty z rzędu i wygrał jakże ważnego seta.

Na początku czwartej odsłony kolejny zwrot akcji. Chorwat stracił drugi serwis w spotkaniu i nieoczekiwanie Querrey wyszedł na prowadzenie z przełamaniem. Chwilę później potwierdził przewagę serwisem, choć nie przyszło to łatwo. Musiał bronić dwa break pointy. Wszystko co dobre dla Amerykanina skończyło się w ósmym gemie, kiedy stracił zapas breaka. W końcówce nie był w stanie doprowadzić nawet do trzeciego w meczu tie breaka. Dwunasty gem okazał się ostatnim. W nim drugiego meczbola wykorzystał Czilić i mógł cieszyć się z awansu do wielkiego finału.

Chorwat wygrał drugi półfinał wielkoszlemowy w karierze, choć próbował czterokrotnie. W 2014 roku na kortach Flushing Meadows po dotarciu do finału zdobył pierwszy tytuł.

Dla Sama Querreya tegoroczny Wimbledon także był fenomenalnym wydarzeniem. Pokazał się w nim z bardzo dobrej strony. Pierwszy raz dotarł do półfinału turnieju wielkoszlemowego. Sił na dotarcie do finału już zabrakło, ale o pięciosetowych bojach z Tsongą, Andersonem i Murrayem będzie się długo mówiło.

Teraz zostało tylko oczekiwanie na drugiego finalistę. Wieczorem dowiemy się czy Roger Federer czy Tomas Berdych stanie po drugiej stronie siatki Marina Czilicia w walce o trofeum.


Wyniki

Półfinał singla:
Marin Czilić (Chorwacja, 7) – Sam Querrey (USA, 24) 6:7(6), 6:4, 7:6(3), 7:5

Wimbledon: Kubot najwyżej w karierze, Melo powraca na tron

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Finał Wimbledonu sprawił, że Łukasz Kubot i Marcelo Melo awansują w rankingu ATP. Polak od poniedziałku poprawi życiowy wynik i będzie czwartym deblistą świata. Z kolei Brazylijczyk ponownie zasiądzie na fotelu lidera.

W tym sezonie są zdecydowanie najlepsi. Miami, Madryt, Den Bosch, Halle. Cztery tytuły i finał w Indian Wells dały im pierwszą pozycję w rankingu Race To London. Ponadto z bilansem 13-0 pozostają niepokonani na trawie. Wczoraj zameldowali się w finale Wimbledonu. W poniedziałek awansują w rankingu deblistów.

Dla Łukasza Kubota i Marcelo Melo obecny rok jest jak cudowny sen. Ich cierpliwość, a także ciężka praca przyniosły wymarzony efekt. Już jutro zagrają w wielkim finale zawodów The Championships. Jednak to nie koniec. Bez względu na sobotni rezultat awansują w rankingu ATP. Do tej pory na kortach All England Club obaj wywalczyli po 1200 punktów. Dzięki temu poprawią teraz swoje lokaty w klasyfikacji najlepszych deblistów świata.

35-letni Polak zadebiutuje w Top 5, będzie zajmował czwarte miejsce – najwyższe w karierze. Dotychczas jego najlepszym osiągnięciem była siódma pozycja. Brazylijczyk po roku absencji znowu znajdzie się na czele. Poprzednio ta sztuka udała mu się w 2015 i 2016 roku. 33-latek z Belo Horizonte przeskoczy tym samym fińsko-australijską parę, którą wczoraj razem z Kubotem wyeliminował z Wimbledonu. Wyprzedzi Johna Peersa, a na prowadzeniu zmieni aktualnego jeszcze lidera, Henriego Kontinena.