Andy Roddick wraca na kort

/ Agnieszka Śrutwa , źródło: własne/atpworldtour.com, foto: AFP

Prawie trzy lata po zakończeniu kariery, Andy Roddick wystartuje w turnieju z cyklu ATP World Tour w Atlancie. Wraz ze swoim przyjacielem Mardym Fishem, wystąpi w grze podwójnej.

Na konferencji prasowej otwierającej zawody, 32-letni Amerykanin żartował – Czuję się tu jak facet, który jest już za stary by wrócić do szkoły tańca.
Roddick zdecydował się zagrać, by okazać wsparcie przyjacielowi, dla którego będzie to jeden pożegnalnych startów. Wcześniej 33-letni Fish ogłosił, że US Open 2015, będzie ostatnim turniejem w jego karierze. Amerykanin rozegrał tylko jeden mecz turniejowy od sierpnia 2013 roku, kiedy nasiliły się jego problemy zdrowotne. Fish cierpiał z powodu arytmii serca, co wywoływało u niego stany lękowe. Tenisista chciałby „sprawdzić się” podczas występów w Atlancie i Cincinnati, zanim przystąpi do najważniejszego dla siebie turnieju w Nowym Jorku – stąd pomysł gry z Roddickiem.

Były nr 1 na świecie ma powody, by ponownie wyjść na kort w Atlancie. To właśnie tam odniósł swój pierwszy i ostatni triumf w karierze (w 2001 i w 2012 roku). Fish natomiast zwyciężał w imprezie kolejno w 2010 i w 2011 roku.

– Zawsze uwielbiałem tutaj grać. To miejsce, w którym zdobyłem mój pierwszy i ostatni tytuł. To, że mam możliwość wystąpić tu ponownie wraz Mardym – tuż przed końcem jego kariery – to dla mnie okazja, by trochę go w tym wesprzeć i pomóc mu to wszystko poukładać. Cieszę się, że on ma teraz taką szansę. Bardzo ciężko było mi patrzeć na to, przez co przechodził. Często inni ludzie nie okazywali mu dostatecznego zrozumienia. Uwielbiam to, że Mardy znów może spokojnie stąpać po ziemi, zwłaszcza po tym, czego doświadczył i co udało mu się przezwyciężyć – skomentował swój start w Atlancie Roddick.
Komentując decyzję przyjaciela, dodał jeszcze – On jest zupełnie nowym człowiekiem, odkąd urodził się jego mały synek. Wciąż mógłby grać, ale skoro podjął już decyzję i jest coraz bliżej mety, będzie mógł w końcu zrzucić z siebie dawną presję. Jeśli mogę choć w niewielkim stopniu pomóc mu w tym tygodniu, z radością to zrobię. Mamy wspólnie bardzo długą historię.

Roddick i Fish w pierwszej rundzie spotkają się z duetem Yen-Hsun Lu i Jonathan Marray.

Niedawno Roddick rozegrał kilka próbnych spotkań z młodymi, amerykańskimi, dobrze zapowiadającymi się tenisistami. Jego sparingpartnerami byli Frances Tiafoe – jeden z czołowych juniorów świata oraz Reilly Opelka i Tommy Paul, którzy dopiero „wdzierają się” do czołówki ATP.

Jeśli ci chłopcy mogą ciężko pracować razem, „popychać” się nawzajem, kreować między sobą pozytywną zazdrość, to amerykański tenis czeka dobra przyszłość. Oni nie powinni być od siebie odseparowani. Musimy im pomóc. To dobrze, że Frances ma konkurencję – podsumował Roddick.

Korespondencja z Hamburga: witajcie w XX wieku

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Hamburga, foto: AFP

Turniej ATP w Hamburgu jest pozostałością po wielkich latach niemieckiego tenisa. Ale na każdym kroku widać, że przeszłość odciska tu swoje przemożne piętno. Choć akurat Polacy byliby zachwyceni mając taką imprezę tenisową u siebie

Adam Romer, korespondencja z Hamburga

Patrząc w drabinkę hamburskiego turnieju i widząc 11 Hiszpanów, dwóch Argentyńczyków, Urugwajczyka i trzech Włochów przypominają mi się drabinki turniejów sopockich z przełomu wieków. Na Prokom Open (a potem Idea/Orange Prokom Open) też przyjeżdżali specjaliści od gry na kortach ziemnych i to dokładnie w tym samym czasie, po Wimbledonie, a przed ruszającym początkiem sierpnia cyklem US Open Series.

Nawet traktowany w Hamburgu z należną atencją Rafael Nadal, też przypomina mi sopocki turniej. Przed 11 laty, gdy jako obiecujący nastolatek przyjechał do Sopotu, także „robił” za gwiazdę. Może tylko był bardziej płochliwy i dużo słabiej mówił po angielsku.

Dziś turnieju w Sopocie nie ma już od wielu lat i by zobaczyć najlepszych tenisistów od gry na kortach ziemnych trzeba wybierać się do Hamburga (można oczywiście też do Paryża na przełomie maja i czerwca, ale to inna historia).

Po obiekcie mieszczącym się w dzielnicy Rothenbaum widać wyraźnie wszystkie perypetie niemieckiego tenisa ostatnich dwóch dekad. Od czasu, gdy miejscowy dyrektor turnieju – Michael Stich wygrywał Wimbledon wokół zmieniło się chyba wszystko, a „Am Rothenbaum” zostało jakby takie samo. Fantastyczny jak na początek lat 90-tych stadion z kortem centralnym i zamykanym dachem (gdzie tak na marginesie mieszczą się biura Niemieckiego Związku Tenisowego) wygląda właśnie tak, jakby miał za sobą 20 lat eksploatacji. Korty wokół należą do miejscowego klubu i prezentują się adekwatnie do tego faktu: drewniane ławki, których w Polsce już nigdzie chyba nie spotkamy, skąpa infrastruktura, brak nowoczesnych rozwiązań. Znajomy dziennikarz żartował, że bezprzewodowy internet będący standardem na wielkich imprezach jest w Hamburgu zupełnie niepotrzebny, bo niemieccy dziennikarze i tak by tej różnicy nie zauważyli. Tu tenisowe życie toczy się ciągle jakby w rytmie z końca XX wieku… Nawet po biurze prasowym oprowadzane są wycieczki, bo nikt za bardzo się dziennikarskimi „deadline’ami” nie przejmuje.

Na szczęście na samych kortach wydarzenia toczą się już w rytmie współczesnego tenisa i można zobaczyć rzeczywiście interesujące spotkania.

Choćby to, w którym wyłoniono rywala Jerzego Janowicza. Diego Schwartzman, dla niepoznaki Argentyńczyk, długo, bo ponad półtorej godziny, opierał się Pablo Cuevasowi, ale koniec końców samym bieganiem nie był w stanie zniwelować cierpliwości i bardziej urozmaiconej gry rywala. Nie wiem czy Janowicz mecz oglądał, ale chyba wie co go czeka, bo Cuevasa w światku tenisowym znają dość dobrze. Na Polaka czeka na pewno niełatwy mecz i trzeba będzie się mocno natrudzić i być przede wszystkim niezwykle cierpliwym, by Urugwajczyka pokonać.

Jak ciężko się gra na wilgotnych kortach miał okazję przekonać się w środę także Łukasz Kubot. Dwa razy wychodził na kort, raz uciekał przed ulewą, raz schodził powoli po przegranym meczbolu. Wraz z partnerem Jeremim Chardy nie wykorzystali swoich szans na przełamanie Bruno Soaresa i Alexandra Peya i skończyło się jak w przysłowiu, że „niewykorzystane szanse się mszczą”. Szkoda, bo Francuz i Polak nie ustępowali rywalom rozstawionym w Hamburgu z numerem drugim.

Na koniec słowo o Hiszpanach, którzy tak licznie się w Hamburgu stawili (aż 11 w drabince singla). Po niespełna trzech dniach rywalizacji zostało ich… tylko dwóch: Rafael Nadal, Jaime Munar. Nie jest to zbyt dobra skuteczność, ale sami zainteresowani chyba się tym zupełnie nie przejmują. Chyba wierzą, że przyszłość i tak należy do nich. Szczególnie gdy patrzy się na treningi Toniego Nadala. Nie, nie z siostrzeńcem Rafaelem. Z kolejnym pokoleniem rodziny Nadalów…

 

 

Hamburg: porażka Kubota

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Łukasz Kubot i Jeremy Chardy na pierwszej rundzie zakończyli udział w turnieju ATP w Hamburgu. Mistrzowie imprezy z Bastad przegrali 3:6, 5:7 z rozstawionymi z "dwójką" Alexandrem Peyą i Bruno Soaresem.

Peya i Soares zajmują aktualnie 10. miejsce w rankingu Race i to oni byli faworytami środowego starcia. Austriak i Brazylijczyk w obu setach byli lepsi o jedno przełamanie i zwyciężyli 6:3, 7:5. Kubot i Chardy przez cały mecz nie potrafili przełamać podania rywali, nie wykorzystując żadnego z czterech break pointów. Od początku do końca spotkania minęło kilka godzin – po rozegraniu pięciu gemów tenisistów z kortu wypędziły opady deszczu.

Kubot i Chardy zakończyli zmagania w turnieju kategorii ATP World Tour 500 bez punktów do rankingu ATP. W poprzednim tygodniu wspólnie wygrali imprezę niższej rangi w szwedzkim Bastad.
 


Wyniki

Pierwsza runda debla:
A. Peya, B. Soares (Austria, Brazylia, 2) – J. Chardy, Ł. Kubot (Francja, Polska) 6:3, 7:5

Gstaad: Bednarek w ćwierćfinale

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: Peter Figura

Tomasz Bednarek i Rameez Junaid awansowali do ćwierćfinału debla turnieju ATP w Gstaad. Polak i Australijczyk pokonali w pierwszej rundzie Maximo Gonzaleza i Andre Sa.

Dla 33-letniego Bednarka jest to pierwszy w tym roku wygrany mecz w turnieju ATP. Polski deblista ze względów zdrowotnych stracił bowiem pierwszą połowę sezonu. Do głównego cyklu wrócił w zeszłym tygodniu w Bastad, a teraz wrócił też na zwycięską ścieżkę.

Spotkanie z argentyńsko-brazylijską parą nie było łatwe. W pierwszej partii Bednarek i Junaid mieli spore problemu – dwukrotnie stracili serwis i przegrali 2:6. Później było już lepiej. W drugiej odsłonie Polak i Australijczyk nie wykorzystali żadnej z sześciu szans na przełamanie, ale na szczęście brak skuteczności nie zemścił się na nich w kluczowej rozgrywce. Tiebreaka Bednarek i Junaid wygrali 7-4, a następnie w tiebreaku meczowym zwyciężyli 10-6. Całe spotkanie trwało 1 godzinę i 30 minut.

W ćwierćfinale rywalami Bednarka i Junaida będą Aleksandr Bury i Denis Istomin. Białorusin i Uzbek w pierwszej rundzie wyeliminowali rozstawionych z "dwójką" Mariusza Fyrstenberga i Santiago Gonzaleza.
 


Wyniki

Pierwsza runda debla:
T. Bednarek, R. Junaid (Polska, Australia) – M. Gonzalez, A. Sa (Argentyna, Brazylia) 2:6, 7:6(4), 10-6

Florianopolis: niewykorzystana szansa Kani

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Paula Kania nie wykorzystała szansy na pierwszy ćwierćfinał turnieju WTA w karierze. 22-letnia Polka przegrała w drugiej rundzie imprezy we Florianopolis z Gabrielą Ce 2:6, 6:7(7).

Ze względu na słabą obsadę brazylijskiego turnieju notowana na 134. miejscu Paula Kania została rozstawiona z "ósemką". W pierwszej rundzie pewnie pokonała Susanne Celik, ale w drugiej musiała uznać wyższość reprezentantki gospodarzy Gabrieli Ce. 22-letnia Brazylijka w rankingu WTA zajmuje dopiero 249. miejsce, ale w środowym pojedynku, a zwłaszcza w jego pierwszym secie, okazała się lepsza od czwartej rakiety naszego kraju.

W pierwszej partii Kania miała spore problemy ze swoim serwisem – trafiła zaledwie 36 procent pierwszych podań, a wygrała po nich tylko 37 procent akcji. W konsekwencji sosnowiczanka aż trzykrotnie dała się przełamać, a sama zdobyła tylko jednego breaka. W drugiej partii statystyki serwisowe Kani nieco się poprawiły, ale nie znalazło to przełożenia na wygrywanie własnych gemów – Gabriela Ce aż pięciokrotnie przełamała Polkę. Druga odsłona w ogóle była festiwalem breaków, gdyż Kania odpowiedziała taką samą liczbą przełamań. W konsekwencji doszło do tiebreaka, w którym Brazylijka zwyciężyła 9-7 i to ona awansowała do ćwierćfinału.

Za występ we Florianopolis Paula Kania otrzyma 30 punktów do singlowego rankingu WTA. Wciąż ma szanse na odniesienie sukcesu w grze podwójnej, w której wraz z Marią Irigoyen awansowała już do ćwierćfinału.

Kolejnym startem Pauli Kani będą eliminacje turnieju WTA Premier w Stanford.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Gabriela Ce (Brazylia) – Paula Kania (Polska, 8) 6:2, 7:6(7)

Sobota: faworytki w opałach, ale grają dalej

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Soboty, foto: powiatpoznanskiopen.pl

Kiki Bertens i Jelena Ostapenko miały spore problemy pokonaniem niżej notowanych przeciwniczek. Przezwyciężył je i jako pierwsze zameldowały się w ćwierćfinale turnieju w Sobocie. Potem dołączyły do nich Krejcikova i Jabeur.

Korespondencja z Soboty, Antoni Cichy

Dla Bertens trudna przeprawa nie była żadną nowością. We wtorek męczyła się z Ysaline Bonaventure, a do wygranej potrzebowała trzech setów. Co prawda pokonanie Reki-Luki Juni w drugiej rundzie zabrało jej dwie partie, ale ich pojedynek trwał niewiele krócej niż rozgrywany obok trzysetowy mecz Ostapenko z Mrdezą. Grająca z numerem 2 Holenderka dopiero w tie breaku drugiego seta pokazała, na co ją stać, bo Węgierce oddała tylko punkt.

Ostapenko natomiast napotkała na pierwszą poważną przeszkodę – Terezę Mrdezę. Po przegranej 3:6 pierwszej partii, w drugiej – kiedy wciąż jej nie szło – zaczęły się udzielać nerwy. Łotyszka rozmawiała ze sobą, krzyczała i kwestionowała niektóre decyzje pani sędzi. W porę się jednak opanowała i doprowadziła do trzeciej partii.

Zarówno ona, jak i Chorwatka miały ogromne problemy z utrzymaniem podania. Na 28 gemów rozegranych w całym spotkaniu, tylko 9 wygrała serwująca. Obie zawodniczki grały też zrywami i seryjnie zapisywały gemy na swoim koncie. Lepiej wyszła na tym triumfatorka ubiegłorocznego juniorskiego Wimbledonu, która zwyciężyła 3:6, 6:3 i 6:4. W końcówce, kiedy szło jej dobrze, a emocje przestały brać górę, zaprezentowała pełnię niemałych możliwości.

Bliźniaczo podobne pojedynki rozegrały Barbora Krejcikova i Ons Jabeur. I Czeszka, i Turczynka z trudem wygrały pierwszego seta (Krejcikova po tie breaku, Jabeur 7:5). W drugich już dominowały, a ich przeciwniczki – odpowiednio Katerina Stewart i Maria Sakkari – nie miały zbyt wiele do powiedzenia. Amerykanka ugrała tylko dwa gemy, a reprezentantka Izraela jednego.

Środowe zmagania wyłoniły cztery ćwierćfinalistki, z czego jedna na pewno dojdzie do finału, bo wszystkie znajdują się w tej samej połówce. Bertens zmierzy się w piątek z Krejcikovą, a Jabeur z Ostapenko.

 
 
 

Wyniki

 

 
 
 

Sobota: powstrzymać wiatr

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Soboty, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

– Nie dało się grać – mówiła po swoim meczu Jelena Ostapenko. Część tenisistek zmagała się z rywalkami, część z samymi sobą, ale wszystkie z porywistym wiatrem. Nie poradziła sobie z nim obrończyni tytułu Kristina Kucova. Wygrała natomiast, wprawdzie problemami, Nicole Vaidisova. Faworytki też zwyciężały.

Korespondencja z Soboty, Antoni Cichy

We wtorek wiało niemiłosiernie. Na kortach twardych czy trawie na pewno trudniej byłoby przewidzieć zachowanie piłki. Ale cóż począć, jeśli w oczy sypnie jeszcze mączką? Bo nie brakowało sytuacji, choćby w meczu na najbardziej narażonym na takie atrakcje korcie pomiędzy Natalią Siedliską i Soraną Cirsteą, w których jedna bądź druga po prostu stawała i zakrywała oczy, nawet w trakcie akcji. Rumunka, jak można było się spodziewać zwyciężyła zawodniczkę reprezentującą niegdyś Polskę, a obecnie Niemcy. Ale nie przyszło jej to łatwo.

Dla Jeleny Ostapenko, która skarżyła się na trudne warunki, wiatr był jedynym powodem do narzekań. Łotyszka wyrasta na jedną z faworytek turnieju. We wtorek gładko ograła Natalie Suk 6:1, 6:2. Przytrafiły jej się słabsze fragmenty w drugim secie, ale kiedy przyszło co do czego, pokazała, że nie bez kozery przed rokiem wygrała juniorski Wimbledon.

Niespodzianki uniknęła Kiki Bertens, która grała z sąsiadką z Belgii Ysaline Bonaventure. 20-latka na polskiej ziemi odnosiła już sukcesy. Wygrała turniej debla w Katowicach. Do Soboty przyjechała jako świeżo upieczona triumfatorka rozgrywek ITF w Darmstad i jakby niesiona tym wynikiem pokonała turniejową „dwójkę” w pierwszym secie 6:3. W drugiej partii rankingowa różnica była już znacznie bardziej widoczna, bo Bertens oddała rywalce tylko 3 gemy. Jej rodaczka Richel Hogenkamp, która w Powiat Poznański Open występuje z „trójką”, też nie zawiodła i zwyciężyła Anne Schaefer 7:6(5), 6:2.

W ślady Holenderek i Ostapenko nie poszła Kristina Kucova. Już drugiego dnia turnieju wiadomo, że Słowaczka nie obroni tytułu. Przegrała ze Stephanie Vogt z Liechtensteinu w meczu, który po raz kolejny na tym turnieju ujawnił uroki kobiecego tenisa. Kiedy turniejowa „piątka” w drugim secie straciła tylko dwa gemy, trudno było przypuszczać, że w decydującym secie ugra tylko jednego.

Pomiędzy polskimi meczami nieco liczniejszej publiczności w Sobocie zaprezentowała się jedna z gwiazd rozgrywek Nicole Vaidisova. Czeszka dwukrotnie dochodziła do półfinałów Wielkich Szlemów, ale tamtej zawodniczki, która walczyła o najcenniejsze tytuły, nie przypomina. Przez ponad dwie godziny męczyła się z Cristiną Dinu. Rumunka do drabinki turnieju głównego przebijała się przez eliminacje, a w rankingu WTA znajduje się w czwartej „100”, ale i tak poważnie zagroziła popełniającej mnóstwo błędów Vaidisovej. Sama też się często myliła, więc nic dziwnego, że niegdyś siódma rakieta globy wygrała 6:7(2), 6:3 i 7:5.

Mecze Polek to osobny rozdział. Z jednej strony niezbyt miły, bo obie przegrały (relacja z meczu Magdalena Fręch – Romina Oprandi oraz Katarzyna Piter – Sesil Karantaczewa); z drugiej występy obu oglądało się z wypiekami na twarzy, a chwilami ręce same składały się do oklasków. Fręch zabrakło doświadczenia i siły. Momentami aż prosiło się, żeby mocniej uderzyła piłkę. Ale Magda ma tylko 17 lat, a mecze takie jak ten z Oprandi napawają optymizmem. Piter warunków fizycznych nie przeskoczy. Grała regularnie, utrzymywała piłkę w korcie, ale trudno było jej wyprowadzić uderzenie kończące.

Naszym jedynym singlistkom po prostu nie dopisało szczęście w losowaniu. I nie są to prozaiczne wymówki. Piter trafiła na najwyżej notowaną ze wszystkich uczestniczek. Prawdopodobnie z każdą inną, grając tak jak przeciwko Karantaczej, byłaby w stanie wygrać. Ale jak sama powiedziała, „taki jest tenis”.


 
 
 

Wyniki

 

 
 
 

Florianopolis: Kania zagra z reprezentantką gospodarzy

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Gabriela Ce będzie rywalką Pauli Kani w drugiej rundzie turnieju WTA International we Florianopolis. Reprezentantka gospodarzy pokonała we wtorek Cindy Burger 4:6, 7:6(6), 6:2.

Kania jest rozstawiona w brazylijskim turnieju WTA z numerem 8 i dlatego w dwóch pierwszych rundach uniknęła konfrontacji z wyżej notowanymi rywalkami. W pierwszej gładko pokonała szwedzką kwalifikanktę Susanne Celik, a teraz zmierzy się z reprezentantką gospodarzy Gabrielą Ce. 22-letnia Brazylijka zajmuje aktualnie 249. miejsce w rankingu WTA, co stawia Kanię w roli faworytki tego pojedynku (nasza tenisistka jest 134.). Należy mieć na uwadze jedyne bezpośrednie spotkanie Polki i Brazylijki. W zeszłym roku w eliminacjach turnieju w Rio de Janeiro Gabriela Ce zwyciężyła Kanię po zaciętym trzysetowym spotkaniu.

We wtorek poza Gabrielą Ce nie wiodło się reprezentantkom gospodarzy. Z turniejem pożegnały się Paula Cristina Goncalves, Carolina Alves i Luisa Stefani.

Z rozstawionych tenisistek do drugiej rundy pewnie awansowały Niemki Annika Beck (nr 3) i Laura Siegemund (nr 7). Więcej problemów miała grająca z "piątką" Bethanie Mattek-Sands, ale ostatecznie pokonała 5:7, 6:3, 6:4 Mandy Minellę. Mniej szczęścia miała rodaczka doświadczonej Amerykanki, Louisa Chirico. Turniejowa "szóstka" przegrała 1:6, 4:6 z Anastazją Sewastową.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Annika Beck (Niemcy, 3) – Carolina Alves (Brazylia, WC) 6:1, 6:2
Bethanie Mattek-Sands (USA, 5) – Mandy Minella (Luksemburg) 5:7, 6:3, 6:4
Anastazja Sewastowa (Łotwa) – Louisa Chirico (USA, 6) 6:1, 6:4
Laura Siegemund (Niemcy, 7) – Marina Mielnikowa (Rosja) 6:2, 6:1
Maria-Teresa Torro Flor (Hiszpania) – Rebecca Peterson (Szwecja) 6:3, 7:5
Veronica Cepede Royg (Paragwaj) – Paula Cristina Goncalves (Brazylia) 6:0, 6:3
Elica Kostowa (Bułgaria) – Anastazja Piwowarowa (Rosja, Q) 6:4, 4:6, 6:1
Gabriela Ce (Brazylia) – Cindy Burger (Holandia, Q) 4:6, 7:6(6), 6:2
Ana Bogdan (Rumunia) – Luisa Stefani (Brazylia, WC) 6:3, 6:2
Tereza Martincova (Czechy) – Quirine Lemoine (Holandia, Q) 7:5, 7:5

Sobota: świetna gra Piter nie wystarczyła

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Soboty, foto: powiatpoznanskiopen.pl

Katarzyna Piter rozegrała znakomite spotkanie, ale nie na tyle, by pokonać najwyżej rozstawioną w Sobocie Sesil Karantaczewą. Polka przegrała 2:6, 5:7.

Już po losowaniu tajemnicą nie było, że poznanianka będzie musiała wznieść się na wyżyny swoich możliwości, żeby awansować do drugiej rundy. Już w pierwszej trafiła na możliwie najtrudniejszą rywalkę w turniejowej drabince. I trudno Piter coś zarzucić, bo prezentowała się naprawdę znakomicie. Ale Bułgarka niestety też nie miała złego dnia.

Karantaczewa już w pierwszym gemie wysłała Polce sygnał, że czeka ją pojedynek z kategorii tych najtrudniejszych. Piter utrzymała podanie, ale musiała się sporo nabiegać, żeby nie stracić serwisu. Stało się to niestety w piątym gemie. Turniejowa „jedynka” przełamała faworytkę gospodarzy i od razu ją złamała. Wygrała też trzy następne gemy, zamykając seta przy podaniu na 6:2.

Zapoczątkowaną w końcówce pierwszego seta serię finalista ubiegłorocznego turnieju w Sobocie kontynuowała w drugim. Po dwóch przełamaniach prowadziła już 3:0. I nie wynikało to ze słabej postawy Piter. Ganiana przez rywalkę po obu narożnikach po prostu nie była w stanie kończyć piłek. Robiła to za to Karantaczewa. Ale i jej przytrafił się moment słabości. Miała już piłkę na 4:0.

Poznanianka jakby wiedziała, że to ostatni dzwonek, by jeszcze coś zdziałać w tym spotkaniu. Zdołała jeszcze doprowadzić do przełamania w czwartym gemie. Turniejowa „jedynka” zaczęła się częściej mylić. Nie pomogła jej nawet zmiana rakiety. A Piter w piękny sposób kończyła długie wymiany z głębi kortu. Czasem podeszła do siatki, czasem posłała winnera, a czasem piłkę w aut wyrzucała Bułgarka. Wystarczyły cztery gemy, żeby z 0:3 zrobiło się 4:3 dla poznanianki.

Niestety, pogoń zakończyła się podobnie jak w przypadku innej Polki – Magdaleny Fręch. Nie było nawet tie breaka. Przy stanie 5:5 i podaniu Piter Karantaczewa wypracowała sobie break pointa. Nasza reprezentantka tym razem nie uciekła spod noża. Akurat w tym momencie, prawdopodobnie kluczowym dla losów całego pojedynku, popełniła jeden z dwóch podwójnych błędów serwisowych. Takiego prezentu przeciwniczka nie zmarnowała i pewnie utrzymała podanie, kończąc mecz.

Piter nie miała sobie po spotkaniu wiele do zarzucenia. – Zagrałam bardzo dobrze, ale to nie wystarczyło – powiedziała. Każdy kto oglądał spotkanie, z ręką na sercu może jej przytaknąć. I trzymać kciuki za jej występy w deblu w parze z Barborą Krejcikovą.

 
 
 

Wyniki

I runda singla:
Sesil Karantaczewa (Bułgaria, 1) – Katarzyna Piter (Polska) 6:2, 7:5

 
 
 

Korespondencja z Hamburga: Hiszpanie rządzą

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja w Hamburga, foto: AFP

Ponad jedną trzecią drabinki turniejowej turnieju ATP w Hamburgu wypełnili w tym roku Hiszpanie. Nic dziwnego, bo to jedna z ostatnich okazji, by zdobyć punkty na czerwonej mączce. Robią więc w niemieckim porcie co chcą…

Adam Romer, korespondencja z Hamburga

We wtorek gdyby nie dach nad kortem centralnym w hamburskiej dzielnicy Rotherbaum, to plan gier turnieju ATP w Hamburgu poszedłby, delikatnie mówiąc, w kompletną rozsypkę…

– Pogody w Hamburgu nie można nazwać latem, przynajmniej z mojego punktu widzenia. Ale na szczęście mamy tu elegancki dach i można grać – skwitował pogodę i konstrukcję kortu centralnego największy gwiazdor turnieju bet-at-home Cup, czyli Rafael Nadal.

Hiszpan długo trzymał w napięciu wypełnione po brzegi trybuny. Potrzebował dokładnie godziny, by „rozgrzać się” pod dachem i zacząć seryjnie wygrywać piłki w meczu ze swoim rodakiem Fernando Verdasco. Kluczowy okazał się pierwszy gem drugiego seta. Trwał ponad 10 minut, szanse mieli obaj, ale to jednak Nadal jest mistrzem kortów ziemnych. Utrzymał swój serwis i po chwili odjechał rodakowi.

Motywację miał podwójną, bo nie dość, że nie lubi przegrywać, to chciał rewanżu na Verdasco za ostatnie dwa pojedynki, które z rodakiem przegrał. Udało się w pełni, bo mimo sporych chęci, Verdasco w drugiej i trzeciej partii praktycznie nie istniał.

Niewykluczone, że Nadal motywację miał i potrójną, bo turniej w Hamburgu już wygrywał (w 2008 roku) i jak sam zapowiedział, przyjechał tu ponownie zwyciężyć. Wtajemniczeni twierdzą jednak, że głównym magnesem dla którego przyjechał, był czek przygotowany przez organizatorów (mówi się o połowie sumy z sześcioma zerami) i możliwość promowania kolejnego pokolenia hiszpańskich tenisistów. Nadal bowiem zażyczył sobie „dzikiej karty” dla 18-letniego Jaume Munara, aktualnie 683. tenisisty rankingu ATP. Ten młody Hiszpan jak na razie zapisał się finałem juniorskiego Rolanda Garrosa 2014.

Teraz jednak miłośnicy „białego sportu” będą go mogli pamiętać jeszcze z czegoś, bo w Hamburgu wygrał dziś swój pierwszy mecz w turnieju ATP i to w dość zaskakujących okolicznościach. 18-latek trafił na doświadczonego rodaka Guillermo Garcię-Lopeza, rozstawionego tu z numerem 7, i właściwie powinien co najwyżej zbierać doświadczenie. Tymczasem od starszego kolegi dostał niezwykle hojny prezent, a dokładniej ponad 16 tysięc euro i 45 punktów rankingowych.

Garcia-Lopez po trzech gemach (przy prowadzeniu 2:1) wezwał bowiem na kort fizykoterapeutę, pomarudził, poruszał ręką i… poddał mecz. Wszystko to wyglądało nadzwyczaj dziwnie, by nie powiedzieć czegoś więcej… Było to o tyle dziwne, że starszy z Hiszpanów zdawał się być w pełni zdrowy i dominował na korcie, a jednak zszedł z niego w błyskawicznym tempie jako pokonany. Dzięki temu Munar awansuje o ponad 200 miejsc w rankingu i zapewne nie raz jeszcze o nim usłyszymy.

Mimo deszczu Hiszpanie dominowali dziś na całej linii, bo także w wieczornym „meczu dnia” doświadczony Tommy Robredo pokonał miejscowa gwiazdę Alexandra Zvereva. 18-letni Niemiec urwał wprawdzie starszemu o 15 lat Hiszpanowi seta, co już samo w sobie jest dla niego sukcesem, ale meczu wygrać nie zdołał. W ten sposób w Hamburgu już czterech z 11 startujących tu Hiszpanów jest w drugiej rundzie, a kilku kolejnych może jeszcze jutro do nich dołączyć. Dołączyć ma także rywal Jerzego Janowicza, który dziś tylko trenował z Kimem Tiilikainenem. Będzie nim albo nieobliczalny Urugwajczyk Pablo Cuevas albo filigranowy Argentyńczyk Diego Schwartzman. Ani jeden, ani drugi nie będą wygodnymi rywalami dla Polaka, szczególnie na mokrej i wolnej hamburskiej mączce.

Ale to dopiero w czwartek…


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Fernando Verdasco (Hiszpania) 3:6, 6:1, 6:1
Tommy Robredo (Hiszpania, 2) – Alexander Zverev (Niemcy, WC) 6:7(3) 6:4, 6:2,
Robert Bautista-Agut (Hiszpania, 3) – Borna Corić (Chorwacja) 6:3, 6:4
Andreas Seppi (Włochy, 4) – Martin Kliżan (Słowacja) 6:2, 6:4
Juan Monaco (Argentyna, 6) – Ernests Gulbis (Łotwa) 6:3, 6:7(5), 6:3
Jaume Munar (Hiszpania, WC) – Guillermo Garcia-Lopez (Hiszpania, 7) 1:2 i krecz
Fabio Fognini (Włochy, 8) – Jeremy Chardy (Francja) 6:3, 6:7(5), 6:4
Aljaz Bedene (Wielka Brytania) – Daniel Gimeno-Traver 6:4, 6:1
Benoit Paire (Francja) – Philipp Kohlschreiber (Niemcy) 6:3, 3:6, 6:1