Wimbledon: Linette wciąż bez zwycięstwa

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette wciąż pozostaje bez zwycięstwa w wielkoszlemowym Wimbledonie. Mimo dobrego początku w meczu z Bethanie Mattek-Sands Polka przegrała z Amerykanką 6:1, 2:6, 3:6.

Wimbledon to z pewnością miejsce niezbyt szczęśliwe dla Magdy Linette. W latach 2013-2014 odpadała tu już w pierwszej rundzie eliminacji. Rok i dwa lata temu przegrywała natomiast w pierwszej rundzie turnieju głównego – z Kurumi Narą przeszkodziła głównie kontuzja, Samantha Stosur była po prostu za mocna.

Bethanie Mattek-Sands to obecna liderka rankingu deblowego, lecz w singlu tak dobrze już się jej nie wiedzie. Amerykanka to rywalka groźna, ale nieobliczalna, co doskonale pokazał dzisiejszy mecz. W pierwszej partii Mattek-Sands popełniała bowiem dużo błędów i efekt był taki, że równo grająca Linette wygrywała gema za gemem. Polka w partii otwarcia zwyciężyła 6:1.

Później wszystko obróciło się niestety o 180 stopni. Amerykanka nadal grała bardzo agresywnie, lecz tym razem zdecydowanie częściej trafiała w kort. W drugiej partii to na konto Mattek-Sands wędrowały najważniejsze punkty – wygrała dzięki temu 6:2 i podobnie jak rok temu w Miami o wszystkim miał zdecydować trzeci set.

Wówczas Linette zdołała przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść, ale dziś na dobrą grę Mattek-Sands Polka recepty nie znalazła. Minęło zaledwie kilkanaście minut, a na tablicy wyników widniał wynik 5:0 dla Amerykanki. Mimo bardzo niekorzystnego rezultatu nasza tenisistka nie zamierzała się poddawać. Wygrała wreszcie gema przy własnym serwisie, potem obroniła nawet meczbola i przełamała rywalkę, ale licznik zatrzymał się na trzech wygranych gemach. Polka przegrała cały mecz 6:1, 2:6, 3:6 i na singlową wygraną w Wimbledonie wciąż musi poczekać.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Bethanie Mattek-Sands (USA. WC) – Magda Linette (Polska) 6:1, 2:6, 3:6

Wimbledon: Linette kontra artystyczna dusza tenisa

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette dziś o 12:30 zainauguruje Wimbledon. Rywalką Polki będzie Bethanie Mattek-Sands. Za faworytkę uważa się Amerykankę, ale jej nieobliczalność to szansa dla poznanianki.

Nie ma drugiej tak barwnej tenisistki w tourze jak dzisiejsza przeciwniczka poznanianki. Barwnej dosłownie, bo nawet jeśli ktoś nie śledzi pieczołowicie kobiecego touru, pewnie kojarzy Mattek-Sands z a’la pończoch, generalnie niekonwencjonalnego stroju, farbowanych włosów czy tatuaży.

32-letnia specjalistka od debla potrafi też grać na trawie, dlatego to ona będzie w spotkaniu z Linette faworytką. Na Wimbledonie zaliczyła już czwartą rundę, ale regularności w jej występach na trawie próżno się doszukiwać. W aż 5 z ostatnich 6 sezonów nie wygrała nawet meczu na kortach trawiastych. A kiedy już wygrywała, to w sezonie 2015 doszła do 3. rundy The Championships.

Linette takim wynikiem w Londynie nie może się pochwalić. Grała na razie dwa razy w turnieju głównym i dwa razy przegrała już pierwszy mecz. Rok temu z Samanthą Stosur, dwa lata temu z Kurumi Narą. Tego meczu szczególnie żal, bo poznanianka była na dobrej drodze do drugiej rundy, ale doznała kontuzji i kończyła mecz, ledwo biegając, ze łzami w oczach.

Bukmacherzy zgodnie stawiają na zwycięstwo Mattek-Sands. Jeśli wygra, za postawioną złotówkę wypłaconą około 1,65 złotych. Za zwycięstwo Linette ponad 2 złote. Ale Amerykanka to zawodniczka nieodgadniona. Poznanianka zresztą już raz ją pokonała – rok temu w Miami wygrała 6:4, 6:7(7) i 6:3 w pierwszej rundzie. Zrobiła to na twardej nawierzchni, nie na trawie, ale jeśli zagra z takim uporem, może pokusić się o pierwsze zwycięstwo na londyńskich trawnikach.

Początek meczu na korcie nr 11 o godzinie 12:30 czasu polskiego.

Wimbledon: sensacyjna porażka Wawrinki

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Stan Wawrinka już pierwszego dnia pożegnał się z wielkoszlemowym turniejem w Londynie. Szwajcar przegrał w czterech setach z Daniłem Miedwiediewem. Z kolei Rafael Nadal potwierdził wysoką formę zwycięstwem nad Johnem Millmanem.

Stan Wawrinka nigdy nie ukrywał, że trawa nie jest jego ulubioną nawierzchnią. Wimbledon to jedyny tytuł wielkoszlemowy, którego brak w dorobku Szwajcara i w tym sezonie już go nie wywalczy.

Szwajcar przegrał z będącym w dobrej formie Daniłem Miedwiediewem. Rosjanin przed Wimbledonem osiągnął półfinał w Eastbourne oraz ćwierćfinały w Queen’s i Den Bosch. Z kolei Wawrinka rozegrał tylko jeden oficjalny mecz na trawie, przegrwając w pierwszej rudzie w Queen’s.

Już premierowa partia pokazała, że młody Rosjanin będzie bardzo trudnym przeciwnikiem. Swoją dobrą formę potwierdził w piątym gemie przełamaniem i przewagi nie wypuścił z rąk do końca seta. Po drugiej odsłonie wydawało się, że wszystko wraca do normy. Szwajcar wygrał 6:3 po, mimo wszystko, wyrównanej walce. Losy trzeciej partii rozstrzygnęły się dopiero w dziesiątym gemie. Miedwiediew wykorzystał piłkę setową przy podaniu rywala i wyszedł na prowadzenie w meczu. Tego co wydarzyło się w czwartym secie już nikt nie mógł przewidzieć. Trzykrotny zwycięzca turniejów wielkiego szlema wygrał zaledwie gema i zakończył przygodę na londyńskiej trawie. Rosjanin potwierdził wysoką formę, którą prezentował w zawodach poprzedzających Wimbledon. O trzecią rundę Miedwiediew powalczy z Rubenem Bemelemansem.

Belgijski kwalifikant pokonał w premierowej rundzie Tommyego Haasa. Tym samym Niemiec (39 lat) nie zdołał zostać najstarszym zwycięzcą meczu podczas turnieju wielkoszlemowego.

O Rafaelu Nadalu mało mówi się w kontekście Wimbledonu. Każdy wie, że jest to mistrz mączki, jednak on udowadnia, że w tym roku może być groźny na trawie. Jego forma jest bardzo stabilna. To wszystko Hiszpan potwierdził już w pierwszym meczu.
Nadal w godzinę i czterdzieści osiem minut pokonał Johna Millmana.

Australijczyk w premierowej odsłonie zdołał ugrać zaledwie gema. Drugi set przyniósł stratę podania przez Hiszpana. Jednak triumfator French Open wywawalczył dwa breaki i zapisał kolejnego seta na swoje konto. W ostatniej odsłonie Nadal potwierdził dużą przewagę i wygrał 6:2.

Dla Hiszpana dzisiejszy pojedynek był pięćdziesiątym w sezonie. Tenisista z Majorki zanotował też 850. zwycięstwo w karierze. W kolejnej rundzie rywalem Nadala będzie Donald Young. Amerykanin prowadził w meczu pierwszej rundy z Denisem Istominem 2-1. Ale spotkanie zakończyło się przedwcześnie, po kreczu Uzbeka.

Z turniejem po Nicku Kyrgiosie pożegnał się inny z rozstawionych – Fernando Verdasco (nr 31). Leworęczny Hiszpan wygrał premierową odsłonę meczu z Kevinem Andersonem. Jednak trzy kolejne, zacięte, partie padły łupem tenisisty z Afryki.

Różne były dziś losy tenisowych „wieżowców”. Gilles Muller pokonał w trzech setach Martona Fucskovicsa. Natomiast Ivo Karlović (nr 21) przegrał po czteroipółgodzinnej rywalizacji z Alijażem Bedene. Cztery sety chorwacko–brytytyjskiej batalii kończyły się w tie breakach. Piąta partia miałby podobny scenariusz, gdyby nie fakt, że tam już trzynasty gem nie był decydujący. Wielu kibiców liczyło zapewne na maraton. Ale tak się nie stało. Bedene przełamała serwis Chorwata już w czternastym gemie piątej odsłony. Co ciekawe było to pierwszy break w tym meczu.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 1) – Alexander Bublik (Kazachstan, LL) 6:2, 6:4, 6:1
Rafael Nadal (Hiszpania, 4) – John Millman (Australia) 6:1, 6:3, 6;2
Danił Miedwiediew (Rosja) – Stan Wawrinka (Szwajcaria, 5) 6:4, 3:6, 6:4, 6:1
Marin Czilić (Chorwacja, 7) – Philipp Kohlschreiber (Niemcy) 6:4, 6;2, 6:3
Kei Nishikori (Japonia, 9) – Marco Cecchinato (Włochy) 6:2, 6:2, 6:0
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 12) – Cameron Norrie (Wielka Brytania, WC) 6:3, 6:2, 6:2
Lucas Pouille (Francja, 14) – Malek Jaziri (Tunezja) 6:7(5), 6:4, 6:4, 7:6(2)
Gilles Muller (Luksemburg, 16) – Marton Fucsovics (Węgry, WC) 7:5, 6:4, 6:2
Roberto Bautista Agut (Hiszpania, 18) – Andreas Haider-Maurer (Austria) 6:3, 6:1, 6:2
Pierre Hugues Herbert (Francja) – Nick Kyrgios (Kanada, 20) 6:3, 6:4 i krecz
Alijaż Bedene (Wielka Brytania) – Ivo Karlović (Chorwacja, 21) 6:7(5), 7:6(6), 6:7(7), 7:6(7), 8:6
Sam Querrey (USA, 24) – Thomas Fabbiano (Włochy) 7:6(5), 7:5, 6:2
Steve Johnson (USA, 26) – Nicolas Kicker (Argentyna) 6:4, 7:5, 6:3
Fabio Fognini (Włochy, 28) – Dmitrij Tursunov (Rosja) 6:1, 6:3, 6:3
Karen Chaczanow (Rosja, 30) – Andriej Kuznietsow (Rosja) 7:6(4), 2:6, 6:3, 1:6, 6:2
Kevin Anderson (RPA) – Fernando Verdasco (Hiszpania, 31) 2:6, 7:6(5), 7:6(8), 6:3
Dustin Brown (Niemcy) – Joao Sousa (Portugalia) 3:6, 7:6(5), 6:4, 6:4
Simone Bolelli (Włochy) – Yen-Hsun Lu (Tajwan) 6:3, 1:6, 6:3, 6:4
Benoit Paire (Francja) – Rogerio Dutra Da Silva (Brazylia) 6:4, 3:6, 7:6(10), 6:4
Jerzy Janowicz (POLSKA) – Denis Szapowałow (Kanada, WC) 6:4, 3:6, 6:3, 7:6(2)
Nikoloz Basilaszwili (Gruzja) – Carlos Berlocq (Argentyna) 6:4, 7:6(3), 6:1
Thiago Monteiro (Brazylia) – Andrew Whittington (Australia, Q) 4:6, 6:3, 7:6(4), 7:6(5)
Peter Gojowczyk (Niemcy, Q) – Marius Copil (Rumunia) 7:6(5), 2:6, 6:3, 6:1
Serhiej Stachowski (Ukraina, Q) – Julien Benneteau (Francja) 6:3, 7:6(8), 2:6, 6:2
Andreas Seppi (Włochy) – Norbert Gombos (Słowacja) 6:2, 3;6, 6:2, 6:1
Donald Young (USA) – Denis Istomin (Uzbekistan) 5:7, 6:4, 6:4, 4:2 I krecz
Florian Mayer (Niemcy) – Viktor Troicki (Serbia) 6:1 I krecz
Lucas Rosol (Czechy, Q) – Henri Laaksonen (Szwajcaria) 4:6, 7:5, 6:3, 6:4
Damir Dżumhur (Bośnia I Hercegowina) – Renzo Olivo (Argentyna) 6:2, 6:0, 6:1
Ruben Bemelemans (Belgia, Q) – Tommy Haas (Niemcy, WC) 6:2, 3:6, 6:3, 7:5
Jiri Vesely (Czechy) – Ilja Marchenko (Ukraina, Q) 6:1, 4:6, 4:6, 7:5, 6:1
Radu Albot (Mołdawia) – Facundo Bagnis (Argentyna) 4:6, 6:4, 7:6(9) i mecz przerwano

Wimbledon: Cibulkova przetrwała bez serwisu

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

W poniedziałek do drugiej rundy zawodów rozgrywanych na kortach All England Club awansowały Simona Halep, Venus Williams i Petra Kvitova. Trudne egzaminy zdały Elina Switolina i Dominika Cibulkova.

Rozstawiona z numerem 4 Ukrainka bez starty seta, ale po prawie dwóch godzinach walki pokonała Ashleigh Barty. W pierwszym secie 22-latka urodzona w Odessie przegrywała już 3:5, ale od tego momentu wygrała cztery kolejne gemy i objęła prowadzenie 1:0 w meczu. Druga partia była jeszcze bardziej wyrównana i o jej losach musiał rozstrzygnąć tie-break. W tej dodatkowej rozgrywce australijska tenisistka obroniła pięć piłek meczowych, ale przy szóstej popełniła błąd z backhandu i to reprezentantka naszych wschodnich sąsiadów awansowała do następnej fazy imprezy.

– Popełniłam trochę zbyt dużo niewymuszonych błędów dzisiaj, szczególnie z forhandu – wyjaśniła po meczu młodsza rodaczka Samanthy Stosur. – Przed rozpoczęciem turnieju wiedzieliśmy z trenerem, że takie losowanie to dla mnie szansa, tak jak każde inne, ale sprawy potoczyły się inaczej niż byśmy chcieli.

Elina Switolina zmierzy się teraz z Francescą Schiavone, która oddała tylko dwa Mandy Minelli.

Na awans do drugiej rundy jeszcze ciężej niż Ukrainka musiała zapracować Cibulkova, która po 2 godzinach i 43 minutach pokonała Andreę Petkovic. Spotkanie lepiej rozpoczęła Niemka, która w pierwszym secie wyszła na prowadzenie 3:0 z podwójnym przełamaniem. Do końca tej partii reprezentantka naszych zachodnich sąsiadów nie była jednak już w stanie wygrać ani jednego gema i 28-latka urodzona w Bratysławie wyszła na prowadzenie 1:0. Początek drugiej odsłony meczu był bardzo podobny. Niemka ponownie odskoczyła na 3:0 z podwójnym przełamaniem, ale tym razem nie pozwoliła się już dogonić i zwyciężyła 6:3. Zdecydowanie najbardziej dramatyczny przebieg miał decydujący set, w którym praktycznie żadnej roli nie odgrywał serwis. W szóstym gemie jako pierwsza podanie utrzymała Cibulkova, co pozwoliło jej wyjść na prowadzenie 4:2. Niżej sklasyfikowana z tenisistek doprowadziła jednak do wyrównania. Na kolejne utrzymanie podania trzeba było czekać aż do szesnastego gema. Sztuki tej dokonała turniejowa „ósemka”, która wykorzystała szóstą piłkę meczową. W całym meczu statystycy naliczyli aż 23 przełamania.

– To był ekstremalnie trudny mecz – przyznała Słowaczka. – Znamy się z Andreą bardzo dobrze i myślę, że moja gra jej pasuje, więc wiedziałam, że nie będzie łatwo. Ostatnio nie byłam w najwyższej formie. Dobrze się czułam na treningach, ale nie potrafiłam tego przełożyć na mecze. Do tego pojedynku podeszłam jednak zupełnie inaczej. Spodziewałam się, że będzie on bardzo trudny, więc skorzystałam ze swojego doświadczenie. Wiedziałam, że to jest Wielki Szlem, a ja grałam w takich imprezach już wiele razy i to mi pomogło. Cieszę się, że poradziłam sobie z tymi wszystkimi trudnymi sytuacjami na korcie.

Następną rywalką ubiegłorocznej ćwierćfinalistki będzie Jennifer Brady, która pewnie pokonała Dankę Kovinić.

Większych problemów z awansem do drugiej rundy nie miały Simona Halep, Johanna Konta i Petra Kvitova. Turniejowa „dwójka” oddała pięć gemów Marinie Erakovic, faworytka gospodarzy boleśnie zrewanżowała się Hsieh Su-Wei za porażkę w pierwszej rundzie Roland Garros, a Czeszka pokonała Johannę Larsson. W poniedziałek trochę więcej czasu na korcie musiała spędzić Venus Williams, ale pięciokrotna mistrzyni Wimbledonu również bez straty seta wygrała z Elise Mertens.

Udanie do rywalizacji na szczeblu wielkoszlemowym powróciła Wiktoria Azarenka. Białorusinka przegrała pierwszego seta z Catherine Bellis, ale w dwóch kolejnych była zdecydowanie lepsza od młodej Amerykanki. Dwukrotna mistrzyni Australian Open zmierzy się teraz z Jeleną Wiesniną.

Pierwszego dnia z londyńskimi trawnikami pożegnały się rozstawione tenisistki. Mirjana Luczić-Baroni 8:6 w trzecim secie przegrała z Cariną Witthoeft, a Roberta Vinci nie znalazła sposobu na pokonania Kristiny Pliszkovej.

Miejsce w drugiej rundzie zapewniły sobie także Madison Keys, Anastasija Sewastowa, Caroline Garcia, Barbora Strycova, Carla Suarez Navarro, która wyeliminowała Eugenie Bouchard oraz Ana Konjuh i mistrzyni Roland Garros, Jelena Ostapenko.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla
Simona Halep (Rumunia, 2) – Marina Erakovic (Nowa Zelandia, Q) 6:4, 6:1
Elina Switolina (Ukraina, 4) – Ashleigh Barty (Australia) 7:5, 7:6(8)
Johanna Konta (Wlk. Brytania, 6) – Su-Wei Hsieh (Tajwan) 6:2, 6:2
Dominika Cibulkova (Słowacja, 8) – Andrea Petkovic (Niemcy) 6:3, 3:6, 9:7
Venus Williams (USA, 10) – Elise Mertens (Belgia) 7:6(7), 6:4
Petra Kvitova (Czechy, 11) – Johanna Larsson (Szwecja) 6:3, 6:4
Jelena Ostapenko (Łotwa, 13) – Aliaksandra Sasnowicz (Białoruś) 6:0, 1:6, 6:3
Jelena Wiesnina (Rosja, 15) – Anna Blinkowa (Rosja, Q) 6:4, 5:7, 6:2
Madison Keys (USA, 17) – Nao Hibino (Japonia) 6:4, 6:2
Anastasija Sewastowa (Łotwa, 18) – Julia Putincewa (Kazachstan) 6:1, 7:6(3)
Caroline Garcia (Francja, 21) – Jana Cepelova (Czechy) 6:1, 6:1
Barbora Strycova (Czechy, 22) – Veronica Cepede Royg (Paragwaj) 6:3, 6:3
Carla Suarez Navarro (Hiszpania, 25) – Eugenie Bouchard (Kanada) 1:6, 6:1, 6:1
Carina Witthoeft (Niemcy) – Mirjana Luczić-Baroni (Chorwacja, 26) 6:3, 5:7, 8:6
Ana Konjuh (Chorwacja, 27) – Sabine Lisicki (Niemcy) 6:1, 6:4
Kristyna Pliszkova (Czechy) – Roberta Vinci (Włochy, 31) 7:6(6), 6:2
Wiktoria Azarenka (Białoruś)- Catherine Bellis (USA) 3:6, 6:2, 6:1
Francesca Schiavone (Włochy) – Mandy Minella (Luksemburg) 6:1, 6:1
Qiang Wang (Chiny) – Kai-Chen Chang (Tajwan) 6:3, 6:4
Camila Giorgi (Włochy) – Alize Cornet (Francja) 5:7, 6:4, 6:4
Beatriz Haddad Maia (Brazylia) – Laura Robson (Wielka Brytania, WC) 6:4, 6:2
Aryna Sabalenka (Białoruś, Q) – Irina Chromaczowa (Rosja) 6:3, 6:4
Naomi Osaka (Japonia) – Sara Sorribes Tormo (Hiszpania) 6:3, 7:6(3)
Jennifer Brady (USA) – Danka Kovinić (Czarnogóra) 6:3, 6:1
Maria Sakkari (Grecja) – Katerina Siniakova (Czechy) 6:3, 6:4
Heather Watson (Wlk. Brytania, WC) – Maryna Zanevska (Belgia) 6:1, 7:6(5)
Ana Bogdan (Rumunia) – Ying-Ying Duan (Chiny) 6:4, 6:2
Shaui Peng (Chiny) – Marketa Vondrousova (Czechy) 6:7(5), 6:0, 6:4
Francoise Abanda (Kanada, Q) – Kurumi Nara (Japonia) 6:2 6:4
Irina-Camelia Begu (Rumunia) – Naomi Broady (Wlk. Brytania, WC) 6:4, 6:2
Madison Brengle (USA) – Richel Hogenkamp (Holandia) 6:3, 6:3
Donna Vekić (Chorwacja) – Natalia Wichlancewa (Rosja) 6:7(6), 6:4, 6:1
 

Wimbledon: kiedy, jak nie teraz?

/ Magdalena Kornet , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska zmagania na kortach All England Club rozpocznie we wtorek. Nazwisko przeciwniczki Polki w I rundzie straszy i na pierwszy rzut oka nie napawa optymizmem. Jelena Janković- była liderka rankingu, mistrzyni Wimbledonu 2007 w grze mieszanej, finalistka US Open 2008.

 

Tak było. Jak jest?

W bieżącym sezonie, 65. w rankingu Serbka, w dziesięciu turniejach odpadła w 1. rundzie. Dwa ostatnie spotkania przegrała na trawie. Ostatnie zwycięstwo na tej nawierzchni, odniosła rok temu, w pierwszym meczu Wimbledonu.

O swojej grze na kortach trawiastych powiedziała w rozmowie z portalem sport360.com: – Przez te wszystkie lata miałam mieszane uczucia. Był czas, gdy nienawidziłam tej nawierzchni, czułam się na trawie jak krowa(…). Jednak, gdy w 2007 roku wygrałam Wimbledon w mikście byłam dumna, że mogłam coś zdziałać w tym turnieju. W singlu doszłam do czwartej rundy trzy albo cztery razy. Mój cel to dotarcie do drugiego tygodnia i postaram się dać z siebie wszystko, aby to osiągnąć – mówiła.

Bilans spotkań obu tenisistek to 7:2 dla Polki. W tym zwycięstwo Radwańskiej w IV rundzie, na Wimbledonie, w 2015 roku 7:5 6:4.

„Isia”, ostatni mecz na trawie rozegrała w Eastbourne, gdzie przegrała w I rundzie z Lauren Davis. Z powodu kłopotów zdrowotnych nie mogła przygotować się do ulubionego Wielkiego Szlema tak, jakby chciała. Zdecydowanie szuka formy i motywacji do rywalizacji na najwyższym poziomie.

Jeśli jednak ma przypomnieć sobie, jak wygrywać, to gdzie, jeśli nie tu, na wimbledońskich kortach? Polka jest finalistką Wimbledonu z 2012 roku. Dwukrotnie osiągnęła tu półfinał. W tym roku, Radwańska jest rozstawiona z „dziewiątką” . W rozmowie z Interią, nie traci nadziei na dobry występ:

– Dobrze znów być na Wimbledonie, a jak mi tu pójdzie, zobaczymy, ale powoli wychodzę na prostą po kłopotach zdrowotnych. Na pewno w pierwszej rundzie mogłoby być lepsze losowanie, ale na to nie mam przecież wpływu. Na pewno będzie to bardzo trudny mecz, wyrównany, ale liczę, że uda mi się ją pokonać – powiedziała Radwańska.

Jeśli „Isia” wygra, w kolejnej rundzie zmierzy się z Christiną McHale bądź Katie Boulter, która otrzymała „dziką kartę” od organizatorów.

Mecz Radwańska – Janković będzie drugim spotkaniem od 12:30 na korcie nr 2.

Wimbledon: piękne zachowanie Switoliny

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Elina Switolina nie po raz pierwszy pokazała, jak bardzo docenia fanów i stara się sprawić im przyjemność. Po pierwszym meczu na Wimbledonie czekała, aż ktoś przyjdzie, żeby zrobić z nią zdjęcie niepełnosprawnemu chłopakowi.

Ukrainka miała za sobą wyczerpujący mecz z Ashleigh Barty. Kiedy opuszczała kort, niepełnosprawny chłopak chciał zrobić sobie z nią zdjęcie.

Pani, która miała sfotografować Ukrainkę z fanem, nie mogła sobie poradzić z aparatem w telefonie. 22-laka nie zawiodła kibica. Stała i czekała.Odłożyła rzeczy, zdążyła się napić.

W końcu po pewnym czasie z pomocą przyszedł jeden z chłopców do podawania piłek i to on zrobił zdjęcie.

Cała sytuacja została uwieczniona na krótkim nagraniu. To nie pierwszy przypadek, kiedy Ukrainka robi, co w jej mocy, żeby uszczęśliwić fanów.
 

3 lipca 2017

Wimbledon: Doskonały początek obrońcy tytułu

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Faworyt gospodarzy Andy Murray w dobrym stylu zaczął tegoroczną przygodę z trawiastymi kortami Wimbledonu. Szkot pokonał Kazachskiego „lucky losera” Aleksandra Bublika. W drugiej rundzie są także m.in. Jo-Wilfried Tsonga, Sam Querrey i Kei Nishikori.

Jak co roku na Wimbledonie rywalizację na korcie centralnym otwiera obrońca tytułu. Dziś ten zaszczyt miał Andy Murray. Lider rankingu ATP wywiązał się znakomicie z tej roli. Pokonał „szczęśliwego przegranego” z Kazachstanu Aleksandra Bublika 6:1, 6:4, 6:2.

Pierwszy set pewnie rozstrzygnął Murray. W trzydzieści minut dwukrotnie przełamał Bublika. Kolejna partia była najbardziej zaciętą. Co prawda Murray szybko zdobył breaka, ale do końca Kazach walczył i wygrywał swoje gemy serwisowe. W końcówce miał nawet szanse na powrotne przełamanie. Przy podaniu Szkota prowadził 40:0. Jednak następnie pięć punktów z rzędy wygrał Murray i zakończył seta.

Trzecia i, jak się okazała ostatnia partia, znów była jednostronnym popisem turniejowej „jedynki”. Tym razem Bublik zdołał ugrać dwa gemy. Po 110 minutach walki Murray zameldował się w drugiej rundzie, gdzie jego rywalem będzie nieobliczalny Niemiec z jamajskimi korzeniami Dustin Brown.

Mecz premierowej rundy wygrał Francuz Jo-Wilfried Tsonga. Rozstawiony z numerem dwanaście doświadczony reprezentant Trójkolorowych pewnie pokonał Camerona Norrie. Brytyjczyk w całym meczu zdołał wygrać zaledwie siedem gemów. Dla Francuza dzisiejszy mecz był 150 w turnieju wielkoszlemowym. Obecnie bilans jego spotkań wynosi 113-37. Tsonga o trzecią rundę powalczy z Simone Bolellim. Włoch wygrał w czterech setach z Yen-Hsu Lu.

Jeszcze pewniej od Tsongi spotkanie wygrał inny z faworytów Kei Nishikori. Japończyk w nieco ponad godzinę pokonał Marco Cecchinato.

W drugiej rundzie Wimbledonu znaleźli się już także: Sam Querrey (nr 24), Jerzy Janowicz (więcej o meczu łodzianina TUTAJ), Nikoloz Basilaszwili, Roberto Bautista Agut, Benoit Paire oraz Karen Chaczanow.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 1) – Alexander Bublik (Kazachstan, LL) 6:2, 6:4, 6:1
Kei Nishikori (Japonia, 9) – Marco Cecchinato (Włochy) 6:2, 6:2, 6:0
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 12) – Cameron Norrie (Wielka Brytania, WC) 6:3, 6:2, 6:2
Roberto Bautista Agut (Hiszpania, 18) – Andreas Haider-Maurer (Austria) 6:3, 6:1, 6:2
Pierre Hugues Herbert (Francja) – Nick Kyrgios (Kanada, 20) 6:3, 6:4 i krecz
Sam Querrey (USA, 24) – Thomas Fabbiano (Włochy) 7:6(5), 7:5, 6:2
Karen Chaczanow (Rosja, 30) – Andriej Kuznietsow (Rosja) 7:6(4), 2:6, 6:3, 1:6, 6:2
Dustin Brown (Niemcy) – Joao Sousa (Portugalia) 3:6, 7:6(5), 6:4, 6:4
Simone Bolelli (Włochy) – Yen-Hsun Lu (Tajwan) 6:3, 1:6, 6:3, 6:4
Benoit Paire (Francja) – Rogerio Dutra Da Silva (Brazylia) 6:4, 3:6, 7:6(10), 6:4
Jerzy Janowicz (POLSKA) – Denis Szapowałow (Kanada, WC) 6:4, 3:6, 6:3, 7:6(2)
Nikoloz Basilaszwili (Gruzja) – Carlos Berlocq (Argentyna) 6:4, 7:6(3), 6:1
Thiago Monteiro (Brazylia) – Andrew Whittington (Australia, Q) 4:6, 6:3, 7:6(4), 7:6(5)

Korespondencja z Wimbledonu: I tyle…

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

Można by było napisać, jak Jerzy Janowicz rozmawiał z Gian Lucą Moscarellą, sędzią jego meczu z Denisem Shapovalovem. Raz mniej, raz bardziej stanowczo sugerował, aby Wloch „przestał trollować”, bo jak można dostrzec ślad piłki na trawie?

Można by było napisać także, jak Jerzy Janowicz pokłócił się z rywalem. Nawet słusznie, bo to nie jego wina, że sędziowie nie zauważyli autu po stronie Kanadyjczyka i przyznali punkt Polakowi. Shapovalov – zamiast mieć pretensje do Włocha na stołku – próbował wciągnąć do rozmowy Janowicza.

Trzeba natomiast napisać o zachowaniu Jerzego Janowicza na konferencji prasowej po meczu. Muszę przyznać, że zaczął grzecznie. Poprosił – jak kiedyś Adama Romera – abym wyszedł z sali. Równie grzecznie odmówiłem.

– Czy możecie poprosić swojego kolegę, aby wyszedł, bo nie chce mi się rozmawiać przy nim? – wtedy Jerzy Janowicz zwrócił się o pomoc do pozostałych dziennikarzy.

Odpowiedziała mu cisza, a jedyny przedstawiciel mediów zagranicznych zaczął dopytywać, o co chodzi.

– Wyjdźmy na zewnątrz. Nie chcę pracować z tym typem, bo wiem, jaką jest mendą i tyle.

Faktycznie – tyle. Wyszedł i już nie wrócił. Jeden z kolegów zasugerował, że mógłbym skierować sprawę do sądu. Nie skieruję, bo nie czuję się obrażony. Jerzy Janowicz nie może mnie obrazić.

Artur St. Rolak, korespondencja z Londynu.

Rozmowy po Cichu: Aleksandra Krunić

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: Tenisklub

– Na korcie zawsze masz jednego przeciwnika, ale kiedy drugim przeciwnikiem jestem sama dla siebie, robi się niedobrze – mówi Aleksandra Krunić. Serbka opowiada o pamiętnym US Open, marzeniach o grze dla Rosji oraz… miłości i nienawiści do samolotów.

Z Aleksandrą Krunić rozmawia Antoni Cichy

Świat tenisa usłyszał o niej, kiedy w 2014 roku bez żadnych kompleksów kroczyła do czwartej rundy US Open. 21-letnia kwalifikantka pokonała nadzieję gospodarzy Madison Keys, ówczesną mistrzynię Wimbledonu Petrę Kvitovą, a omal nie zwyciężyła też Wiktorii Azarenki. Grała rok później w trzeciej rundzie Wimbledonu, ale do tamtych wyników na razie nie nawiązała.

Jest Serbką, ma serbskie korzenie, ale urodziła się w Rosji. Dorastała w Moskwie i tam stawiała pierwsze tenisowe kroki. Trenowała też na Słowacji. Lubi Polskę, Polaków i ma miłe wspomnienia. W 2009 roku w juniorskim Australian Open doszła do finału debla w parze z Sandrą Zaniewską.

Jej najwyższe miejsce w rankingu WTA to 63. pozycja uzyskana 20 lipca 2015 roku. Niedawno osiągnęła największy sukces w karierze – zdobyła tytuł w challengerze w Bol.

""

Zacznijmy od US Open 2014. To musiało być dla pani coś niezwykłego.
Wspomnienia są miłe, ale taki turniej zdarzył się raz, w przeszłości, nie można wciąż tym żyć. Cały czas staram się to powtórzyć także w innych turniejach wielkoszlemowych. US Open zawsze będzie wyjątkowe, mam nadzieję, że nie tylko z powodu 2014, ale też innych dobrych wyników. Chciałabym zastąpić tamte wspomnienia nowymi, jeszcze lepszymi.

Czego pani brakuje, żeby nawiązać do tamtych wyników?
Właściwie to nie wiem. Pewnie gdybym wiedziała, byłabym w stanie to powtórzyć. Grałam wtedy z wielką radością, właściwie to nie myślałam o tym, dopiero później przyszła presja. Czułam, że muszę wygrywać niektóre mecze. Może powinnam wrócić do czasu, kiedy cieszyłam się grą, może lepiej się zorganizować, więcej trenować. Gra to jedno, ale są też inne elementy przygotowania jak rozgrzewka, rozciąganie, wyspanie się. Akurat ze spaniem nie mam problemu, ale z resztą różnie bywało. Czasami się rozciągałam, czasami nie, raz się rozgrzewałam porządnie, raz tylko trochę. Trzeba być profesjonalistą w każdym calu.

To oznaka braku motywacji?
Od czasów dzieciństwa nie doznałam kontuzji, wszystko przychodziło mi z łatwością. Ale to nawet nie chodzi o kontuzje. Po prostu trzeba poświęcić wszystko tenisowi, czuć, że robisz wszystko, co tylko możesz, żeby stać się lepszą zawodniczką. Ja czasami tego nie czułam. Nie było mi z tym dobrze na korcie. Zdawałam sobie sprawę, że przez kilka dni się nie rozciągałam albo nie rozgrzałam się tak, jak powinnam. Inaczej jest, kiedy wychodzisz na kort i wiesz, że przez 10 poprzednich dni dawałaś z siebie wszystko. Jeśli przegrasz, zrobiłaś wszystko, co się dało, ale trzeba jeszcze więcej pracować. Wierzę, że wyniki zaczną przychodzić, skoro byłam w stanie grać na takim poziomie, mało trenując i nie przykładając wielkiej wagi do dyscypliny.

Pewnie, jeśli osiąga się dobre wyniki mimo niewielkich nakładów pracy, nie jest łatwo się zmotywować?
Kiedy rezultaty przychodzą bez wielkiej pracy, możesz pomyśleć, że to tylko przypadek. Niezbyt miłe uczucie. Tak było z US Open 2014. Osiągnęłam bardzo dobry wynik, ale to wzięło się znikąd. Wcześniej grałam katastrofalnie na mączce. Zastanawiałam się sama, skąd taki rezultat. Nie pracowałam ciężko, nie harowałam na treningach. Tydzień przed US Open dobrze trenowałam, ale to tydzień. Zdawałam sobie sprawę, że wszystko w tym turnieju przez tydzień układało się po mojej myśli. To było 20 procent, te 80 procent trzeba dołożyć od siebie na treningach.

""
Aleksandra Krunić po ostatniej piłce meczu z Petrą Kvitovą. US Open 2014. (Fot. AFP)

Brała pani udział w igrzyskach olimpijskich w Rio. Tenisiści różnie patrzę na igrzyska, a pani?
To całkiem inne doświadczenie. Jesteś częścią zespołu, częścią bardzo wielkiego zespołu, nie tylko tenisowego, to reprezentacja całego kraju. Idziesz obejrzeć inne konkurencje, kibicować innym zawodnikom. To coś wyjątkowego. My, Serbowie, jesteśmy bardzo przyjacielscy wobec siebie. Potrafiliśmy spędzać miło wieczory, chodziłam też na mecze reprezentacji koszykarskiej. Czułam się lepiej niż podczas turniejów tenisowych. Na turniejach ciągle widzę te same twarze, atmosfera jest inna. Igrzyska mają w sobie więcej ciepła.

Reprezentuje pani Serbię, ale urodziła się i mieszkała w Rosji.
Tak naprawdę czułam się Rosjanką do 14. roku życia. Dorastałam w Rosji, a kiedy jesteś dzieckiem, nie myślisz o wielu sprawach. Nie wiedziałam zbyt wiele o Serbii. Oczywiście, na początku chciałam grać dla Rosji. Tak naprawdę nie miałam związków z Serbią, ale kiedy po raz pierwszy wystąpiłam w Pucharze Federacji w Serbii, poczułam się całkiem inaczej. Grać dla kraju… Właściwie to nie zagrałam, ale byłam częścią drużyny, doświadczyłam tej atmosfery, poznałam ludzi, ich mentalność. Coś specjalnego. Już nie miałam wątpliwości, wiedziałam, że jestem Serbką. A teraz oczywiście czuję się Serbką. Kocham Rosję, Moskwę, uwielbiam tam przyjeżdżać, mam dobre relacje z Rosjankami w tourze, ale jestem Serbką i nic tego nie zmieni.

Podobno mówi pani w wielu językach.
Tak, to prawda. Mówię choćby po słowacku, nauczyłam się, kiedy mieszkałam w Słowacji. Chciałabym się nauczyć jeszcze kilku języków. Podoba mi się turecki….

…polski?
Rozumiem polski! Ale mówić raczej nie potrafię. Trochę mi się miesza ze słowackim. Na pewno nie byłabym w stanie rozmawiać płynnie, ale mam wielu przyjaciół w Polsce, więc rozumiem wasz język. Znam rosyjski, więc jest mi łatwiej.

Różni się pani od wielu sportowców. Raczej nie błyszczy w social mediach, nie dodaje setek zdjęć.
Tak naprawdę to nie za bardzo wiem, jak korzystać z Instagrama czy Twittera i nie używam tego. Nie jestem dziewczyną social mediów. Cenię swoją prywatność i nie lubię pokazywać wszystkim, jak wygląda moje życie. Po pierwsze, kogo to obchodzi. (śmiech) Po drugie, szkoda mi na to czasu. Lubię się uczyć. Mam na to dużo czasu podczas podróży, kiedy czekam na mecze. Kariera któregoś dnia dobiegnie końca, może za dziesięć lat, jeśli będę zdrowa, ale tak czy siak, coś będę musiała wtedy robić. Czasami trzeba porozmawiać z ludźmi, choćby podczas wywiadu. Warto mieć coś w głowie poza tenisem. Tenis to nie jedyna rzecz na świecie. To coś, co kocham, co robię, ale nie uważam, żeby należało koncentrować się tylko na tym. Życie potrafi dać wiele ciekawych rzeczy. Dobrze mieć otwartą głowę.

Czyli po zakończeniu kariery niekoniecznie będzie można panią spotkać na korcie?
Lubię kryminalistykę i samoloty. Ale nie wiem, chyba nie zostanę pilotem, raczej nie pozwoliłoby mi na to zdrowie i nerwy. (śmiech) Coś związanego z samolotami, kryminalistyką czy psychologią, czemu nie? Uwielbiam to. Mroczne sprawy mnie kręcą. Zależy, jak będzie mi szło na korcie. Może zarobię tyle pieniędzy, że nie będę musiała niczego robić do końca życia. Mogłabym też podróżować, ale chyba nie aż tak wiele, jak teraz. Pewnie miałabym z czego wybierać.

Tak interesują panią samoloty, to pewnie uwielbia pani latać.
Właśnie nie znoszą! Chyba właśnie dlatego tak bardzo zainteresowało mnie lotnictwo, bo bałam się samolotów i latania. Jestem pod wrażeniem, jak maszyny naprawdę wznoszą się w powietrze. Nie znoszę latać, ale uwielbiam przebywać w niebie. Zamierzam sobie kupić książkę o samolotach. Jak którymś podróżuję, lubię o nim wszystko wiedzieć.

Ale wtedy wie pani, co może się zepsuć…
Na początku mnie to przerażało. Wiedziałam, co może się zdarzyć, nasłuchiwałam każdego odgłosu. Teraz już jestem spokojniejsza. Dużo latam i jakoś pokonałam ten strach. Już tak bardzo się nie boję.

""
Aleksandra Krunić podczas meczu Pucharu Federacji. (Fot. AFP)

Wspomniała pani o psychologii. Jak ważna jest głowa na korcie?
Tenis to tak naprawdę głowa, psychika. Każdy potrafi zagrać bekhend i forhend. Najlepsi zawodnicy mają najmocniejszą głowę. Wiedzą, jak poradzić sobie w stresujących sytuacjach. Robią to lepiej ode mnie. Trzeba być bardziej pozytywnym wobec samego siebie, ja często jestem negatywnie nastawiona, wysyłam do głowy negatywne informacje. Jestem perfekcjonistką. Aż do przesady. Nie mogę znieść, jeśli coś nie jest perfekcyjne, a w tenisie, generalnie na świecie, nic nie jest idealne. Muszę sobie uświadomić, że nie wszystko będzie doskonałe i najważniejsze, żeby danego dnia zagrać najlepiej, jak się da. Jeśli to maksimum jednego dnia jest inne niż drugiego, trzeba to zaakceptować. Któregoś dnia się z tym zgodzę.

Czy ten perfekcjonizm obowiązuje też poza kortem?
Tak, przykładam na przykład wagę do tego, co jem. Kiedyś lubiłam sobie zjeść coś słodkiego. Teraz nie jem mięsa, odrzuciłam to, co źle na mnie wpływało. Ale aż taką perfekcjonistką poza kortem nie jestem. Nie można przesadzać. Wtedy można za wiele od siebie wymagać albo po prostu zdenerwować się, kiedy coś nie gra. Na korcie zawsze masz przeciwnika, z którym rywalizujesz, ale kiedy drugim przeciwnikiem jestem sama dla siebie, robi się niedobrze. Mam dwie rywalki, zamiast jednej.

Dlaczego nie je pani mięsa? Kwestia diety?
Ze względu na zwierzęta. Podjęłam taką decyzję dwa lata temu. Uwielbiam zwierzęta i nie chcę być częścią przemysłu mięsnego, nie chcę przykładać ręki do tego, jak traktuje się je traktuje. Ale nie tylko to. Czuje się też lepiej, nie jestem taka nerwowa, moje ciało wygląda lepiej, moja cera. Przyjemnie mi z tym. To styl życia. Odżywianie jest stylem życia. Jeśli w coś wierzysz, lubisz to, łatwiej przestać jeść jakieś produkty. Wcześniej mogłabym uznać się za miłośniczkę mięsa, ale nie miałam problemu, żeby z tego zrezygnować.

Co spowodowało taką decyzję?
Obejrzałam film dokumentalny Mieszkańcy Ziemi. Pokazywał, jak traktuje się zwierzęta na farmach na całym świecie, czym się je karmi, jak się je przechowuje w klatkach. To było coś strasznego. Kocham wszystko, co żyje i nie uważam, żeby ktokolwiek zasługiwał na takie traktowanie tylko dlatego, że nie potrafi mówić. Zwierzęta też czują ból, też wiedzą, co się dzieje. Postanowiłam coś zmienić, czułam się winna, kiedy jadłam mięso. Nie byłam w stanie tego dalej robić. Już się przyzwyczaiłam.

Ma pani artystyczną duszę.
No właśnie, może powinnam trochę bardziej myśleć o tenisie jak o pracy. (śmiech)

Wimbledon: kontuzja wyeliminowała Kyrgiosa

/ Magdalena Komet , źródło: własne, foto: AFP

Pierwszą niespodzianką tegorocznego Wimbledonu jest odpadnięcie Nicka Kyrgiosa. Jest to pierwszy raz, kiedy Australijczyk tak szybko pożegnał się z turniejem.

Niestety, 22-latek przegrał nie tyle z rywalem, co z bólem. Zakończył rywalizację na londyńskiej trawie, po tym jak skreczował w meczu z Pierr’em-Hugues’em Herbertem.

Nick Kyrgios od dawna zmaga się z kontuzją biodra. Z tego powodu wycofał się w bieżącym sezonie z Monte Carlo i Rzymu. Jego stan pogorszył się po tym, jak po poślizgnięciu, poddał mecz otwarcia w Queen’s Club.

Przed wielkoszlemowym turniejem na kortach All Engleand Club, Australijczyk określił swoją formę na 60-65 procent. Od początku spotkania, 22-latek, znany z kontrowersyjnych reakcji, zachowywał się, jakby był nieobecny. W jego grze brakowało motywacji i ducha walki. Poruszał się bardzo słabo, nie reagując na błędy czy wygrane akcje. W czasie przerw chował głowę w ręcznik. Wyglądał jakby to było ostatnie miejsce, w którym chciałby się znajdować. Przeciwnik widząc to, grał coraz lepiej i wykorzystywał niedyspozycję rywala. Kyrgios poddał mecz po 65 minutach, przy stanie 3:6 4:6.

Mimo wszystko, 70. w rankingu Francuz, w przeciągu tych dwóch, krótkich setów pokazał, że nie należy go lekceważyć. W drugiej rundzie Herbert zmierzy się z Brazylijczykiem Rogerio Dutra Silvą lub rodakiem Benoit Paire.