Tegoroczny turniej ATP Masters 1000 w Indian Wells jest pożegnalnym występem w karierze Steve’a Johnsona. Amerykanin ma już za sobą ostatni mecz singlowy, w którym uległ swojemu rodakowi Emilio Navie.
Sklasyfikowany obecnie na 242. miejscu w rankingu ATP 34-latek, na miejsce swojego ostatniego profesjonalnego startu wybrał imprezę w rodzimej Kalifornii. Amerykanin otrzymał od jej organizatorów „dziką kartą” do eliminacji gry pojedynczej oraz drabinki głównej zmagań deblistów. W spotkaniu pierwszej rundy kwalifikacji singla był bardzo blisko pokonania Emilio Navy, lecz ostatecznie przegrał 7:6(6), 6:7(10), 4:6, nie wykorzystując w drugim secie aż siedmiu piłek meczowych. Podczas pojedynku, na trybunach, towarzyszyły mu żona Kendall oraz córki Emma i Molly. Po spotkaniu Johnson opowiedział o emocjach związanych z tą chwilą oraz krótko podsumował swoją karierę.
– Była to dla mnie kulminacja wszystkiego, co było moim życiem przez kilka dekad. Bycie w tym miejscu i podczas tego turnieju z moją rodziną jest czymś wyjątkowym. Dorastałem przyjeżdżając tutaj co roku z tatą i rodziną. Obserwowałem rozwój tej imprezy oraz wszystkiego wokół i zawsze było to moje ulubione miejsce. Nie rozważałem żadnych innych zawodów na swój ostatni występ. Jestem bardzo szczęśliwy, że udało mi się to wszystko urzeczywistnić – oznajmił.
Johnson profesjonalną karierę „na pełen etat” rozpoczął późno, bo dopiero w wieku 22 lat. Wcześniej z wielkim powodzeniem grał w rozgrywkach akademickich w Stanach Zjednoczonych, reprezentując Uniwersytet Południowej Kalifornii. Doprowadził swoją uczelnię do czterech z rzędów triumfów w rozgrywkach NCAA a ponadto dwukrotnie wygrywał zmagania singlistów. Ten okres kariery zakończył z rekordową serią 72 zwycięskich pojedynków.
W rozgrywkach ATP zdobył cztery tytuły singlowe – dwa z nich w Houston i po jednym w Nottingham oraz Newport. Ponadto, w parze z Jackiem Sockiem, wywalczył brązowy medal w grze podwójnej podczas Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro. W rankingu ATP najwyżej dotarł na 21. pozycję w 2016 roku i przez pewien czas był rakietą numer jeden swojego kraju.
– Mogę być dumny z tego, co osiągnąłem. Czuję, że zrobiłem wszystko, co było w mojej mocy, aby grać jak najlepiej. Nie chcę spoglądać w przeszłość i żałować, że czegoś nie wygrałem. Mając to, co mam bardzo przyjemnie jest to wszystko wspominać. Najważniejsze jest dla mnie, że moje córki zapamiętają mnie również z gry w tenisa – dodał Johnson.
W ostatnim czasie Amerykanin zmagań się z kontuzją kolana, która była przyczyniła się do jego przejścia na tenisową emeryturę. – Nie byłem w stanie robić wszystkiego, co było potrzebne, abym był graczem, którym chcę być. Lubię ten chaos, który przynosi życie w domu z dwójką dzieci. W ubiegłym roku nie cieszyło mnie już bycie w podróży i gra w turniejach. Robiłem to, ale moja głowa była w innym miejscu. Chciałem zakończyć karierę na własnych warunkach. Byłem gotowy na zamknięcie tego etapu życia i zobaczymy, co przyniesie przyszłość – zakończył.
W turnieju deblistów Johnson wystąpi w parze z Tommym Paulem. Ich przeciwnikami w spotkaniu pierwszej rundy będą Wesley Koolhof oraz Nikola Mektić.