Wimbledon: horror z happy endem! Kubot i Melo w finale!

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Jest finał Wimbledonu! Łukasz Kubot i Marcelo Melo po niesamowicie emocjonującym spotkaniu ograli Henriego Kontinena oraz Johna Peersa 6:3, 6:7(4), 6:2, 4:6, 9:7 i już tylko jedno zwycięstwo dzieli ich od mistrzostwa.

Londyńskie trawinki tak jak w pamiętnym 2013 roku są szczęśliwe dla Kubota. Wtedy grał w ćwierćfinale singla i zapisał się do prestiżowego klubu Last Eight. Teraz jest o krok od historycznego wyczynu, bo nazwiska zwycięzców Wimbledonu przechodzą do historii tenisa. Kubot i jego partner mogą do niej trafić już po kolejnym meczu. Drogę do finału otworzyło im zwycięstwo nad Kontinenem i Peersem po kolejnym dreszcowcu.

Pierwszy set padł łupem polsko-brazylijskiej pary. Kubot i Melo dobrze spisywali się przy siatce, byli szybsi od rywali. Do jedynego przełamania w tej partii doszło w szóstym gemie. „Nasz” duet wyszedł na prowadzenie 4:2 i ostatecznie triumfował w pierwszej odsłonie 6:3.

W drugim secie Kontinen i Peers rozkręcali się z gema na gem i jako pierwsi zanotowali przełamanie. Kubot oraz Melo natychmiast odrobili stratę, a następnie doprowadzili do remisu 3:3 przy swoim podaniu. Kolejne gemy bez większych problemów wygrywali serwujący. Do rozstrzygnięcia drugiej partii potrzebny był tie-break. W nim więcej zimnej krwi zachowali Fin oraz Australijczyk, którzy zwyciężyli 7:4.

Trzecia odsłona to absolutny popis liderów rankingu Race To London. Kubot i Melo dominowali na korcie. Przełamali przeciwników dwukrotnie, a ich zwycięstwo 6:2 w trzecim secie przypieczętował kapitalny return Polaka.

Para Kontinen/Peers podniosła się w czwartej partii. O jej losach zdecydowało przełamanie w siódmym gemie. Fińsko-australijski duet nie oddał już prowadzenia, dzięki czemu triumfował 6:4. O wyłonieniu finalistów musiała zadecydować piąta odsłona.

Dla Kubota oraz Melo była to trzecia pięciosetówka w tym turnieju. Rozstrzygająca partia była niezwykle wyrównana. Tenisiści konsekwentnie wygrywali swoje podania. Przełamanie nastąpiło dopiero w szesnastym gemie. Polsko-brazylijska para wykorzystała okazję i wygrała seta 9:7, a cały mecz 6:3, 6:7(4), 6:2, 4:6, 9:7.

Łukasz Kubot po raz pierwszy zagra w finale Wimbledonu. Z kolei dla jego partnera, Marcelo Melo będzie to drugi finał na kortach All England Club. Poprzedni osiągnął cztery lata temu z Chorwatem Ivanem Dodigiem. Wówczas nie sprostali braciom Bryanom. Teraz Brazylijczyk ma szansę poprawić swoją życiówkę i podobnie jak Kubot, zdobyć drugi wielkoszlemowy tytuł. Do tej pory Polak triumfował w Australian Open 2014 (w parze z Robertem Lindstedtem), zaś Brazylijczyk jest mistrzem Roland Garros z 2015 roku (wspólnie z Ivanem Dodigiem).


Wyniki

Półfinał debla:
Ł. Kubot, M. Melo (Polska, Brazylia, 4) – H. Kontinen, J. Peers (Finlandia, Australia, 1) 6:3, 6:7(4), 6:2, 4:6, 9:7

Wimbledon: Venus znów błyszczy na zielonym dywanie

/ Antoni Cichy, Maciej Mikołajczyk , źródło: , foto: AFP

Po 9 latach Venus Williams znów zagra w finale Wimbledonu. 37-letnia Amerykanka pokonała 6:4, 6:2 Johannę Kontę. Drugą finalistką została Garbine Muguruza, która brutalnie zakończyła sen Magdaleny Rybarikovej.

Jeszcze dwa tygodnie temu świat tenisa zastanawiał się, czy starsza z sióstr Williams pozbiera się po tym, jak na jaw wyszła sprawa wypadku samochodowego. Nie tylko wzięła się garść. Zagrała najlepszy Wimbledon od 2008 roku. To właśnie wtedy, 8 lat temu, grała po raz ostatni w finale The Championships. Jej dwie poprzednie rywalki – Ana Konjuh i Jelena Ostapenko – miały wtedy po 11 lat.

W pierwszym secie zadecydowało doświadczenie i stalowe nerwy Venus. Przez osiem gemów ani ona, ani nadzieja gospodarzy, Joanna Konta, nawet nie zbliżyły się do przełamania. Przy stanie 4:4 Brytyjka miała dwa break pointy, ale pięciokrotna mistrzyni Wimbledonu odparła atak. I sama przełamała na 6:4.

W drugiej partii 37-latka wcześniej osiągnęła przewagę. Konta długo się broniła, ale za trzecim podejściem starsza z sióstr Williams przełamała na 3:1. O stracie serwisu nie było mowy. Przy własnym podaniu Amerykanka grała bardzo pewnie, dwukrotnie oddała rywalce tylko jedną piłkę. Zwycięstwo przypieczętowała kolejnym przełamaniem w tasiemcowym gemie, w którym Brytyjka obroniła aż dwa meczbole. Do trzech razy sztuka.

W finale Amerykanka spotka się z finalistką Wimbledonu sprzed dwóch lat. Muguruza w imponującym stylu zakończyła doskonałą passę Magdaleny Rybarikovej, Słowaczki, która jeszcze w marcu znajdowała się w piątej "100" rankingu WTA, w Londynie doszła do półfinału.

23-letnia Hiszpanka mecz ze Słowaczką rozpoczęła od piekielnie mocnego uderzenia. Wygrała pięć gemów z rzędu, a chwilę później całą partię otwarcia 6:1. Bardzo podobny przebieg miał drugi set. Muguruza imponowała znakomitym podaniem oraz świetną grą przy siatce i ponownie całkowicie zdominowała wydarzenia na korcie, także wygrywając 6:1. Na pokonanie Rybarikovej potrzebowała raptem 64 minut.

Muguruza stanie przed szansą rewanżu za finał z 2015 roku. Co prawda, zrewanżować może się nie swojej pogromczyni Serenie Williams, ale jej siostrze – Venus. Dla starszej z sióstr Williams to drugi w tym sezonie finał Wielkiego Szlema. Ostatnio taki rok miała… 14 lat temu, w 2003. Grała o tytuł – tak jak w 2017 – w Melbourne i Londynie. Wtedy w Melbourne przegrała, teraz też. Tamten Wimbledon przegrała, tego jeszcze nie.

Brunszwik: Janowicz wygrywa, US Open coraz bliżej

/ Magdalena Kornet , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz wykonał drugi krok w kierunku głównej drabinki US Open. W drugiej rundzie Sparkassen Open pokonał Gastao Eliasa 6:4 7:6(4) i już na pewno jego konto zasili przynajmniej 25 punktów.

– To ostatnie zawody, które liczą się do rankingu na US Open. Potrzebuję około 30 punktów, żeby mieć zapewnione miejsce w głównej drabince – mówił Janowicz przed wyjazdem do Niemiec. W Brunszwiku już zdobył 25 oczek. Jeszcze jeden wygrany mecz i będzie 45 oczek. Tylko tyle i aż tyle potrzebuje łodzianin, żeby zagrać w US Open bez eliminacji.

Janowicz i 115. w rankingu Elias, w II etapie rywalizacji skrzyżowali rakiety po raz pierwszy. Przeciwnik w rundzie otwarcia, w dwóch setach wyeliminował turniejową „dwójkę” Thomaza Belluciego. Nie znalazł jednak sposobu na „Jerzyka”.

Zaczęło się groźnie. Pierwsza szansa na przełamanie pojawiła się w piątym gemie, właściwie trzy. Bynajmniej nie dla Polaka. Portugalczyk wygrał przy podaniu łodzianina „na sucho”, do 0. Na szczęście „Jerzyk” natychmiast wyrównał. Od stanu 4:4 polski reprezentant wygrał sześć kolejnych gemów i osiągnął prowadzenie 4:0, a następnie 5:2 w drugim secie. W tym momencie zaczęła się pogoń Eliasa, który wygrał 3 kolejne gemy, wyrównał i ostatecznie doprowadził do tie breaka. Szczęśliwie, po godzinie i 41 minutach Janowicz domknął seta i mecz: 6:4 7:6(4).

W walce o półfinał rywalem Polaka będzie Niemiec Oscar Otte, który pokonał w trzech setach Maximiliana Marterera. Zawodnicy nigdy wcześniej nie grali ze sobą. Ćwierćfinałowy mecz zaplanowano na dziś, rocznie się nie wcześniej niż o godzinie 16:00.


Wyniki

Druga runda singla:
Jerzy Janowicz (Polska) – Gastao Elias (Portugalia) 6:4, 7:6(4)

Wimbledon: Federer broni honoru „wielkiej czwórki”

/ Maciej Mikołajczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Roger Federer jako jedyny z „wielkiej czwórki” zrobił swoje. Szwajcar w imponującym stylu pokonał w środę Milosa Raonica i zagra w półfinale tegorocznego Wimbledonu. Stawkę półfinalistów po kreczu Novaka Dżokovicia uzupełnił Tomas Berdych.

To był setny mecz Federera w głównej drabince londyńskiego Wielkiego Szlema. Tenisista z Bazylei już po raz trzynasty w karierze zmierzył się z Raonicem i w konfrontacji z kanadyjskim gigantem odniósł dziesiąte zwycięstwo. 35-latek zrewanżował się reprezentantowi Kraju Klonowego Liścia za zeszłoroczny półfinał na kortach All England Clubu, gdy przegrał po pięciosetowym dreszczowcu 3:6, 7:6(3), 6:4, 5:7, 3:6.

Federer przy stanie 2:2 zdobył jedynego breaka w partii otwarcia, a potem dopełnił formalności, wygrywając 6:4. W drugim secie dominacja szwajcarskiego mistrza nie podlegała dyskusji. W trzeciej i jak się okazało ostatniej odsłonie spotkania do gry powrócił Raonić i wszystkie gemy padły łupem serwujących, więc konieczne było rozegranie tie breaka. Wojnę nerwów lepiej wytrzymał doświadczony zawodnik z Bazylei. Federer tenisową dogrywkę wygrał 7-4, choć pierwsze trzy piłki należały do jego młodszego przeciwnika.

Szwajcar w ciągu godziny i 57 minut posłał 11 asów, odnotował 46 uderzeń kończących i tylko 9 niewymuszonych błędów. Jego półfinałowym rywalem będzie nie Novak Dżoković, a Tomas Berdych.

Czech pokonał Serba 7-2 w tie breaku inauguracyjnej partii, a na początku kolejnego seta pokusił się o przełamanie podania tenisisty z Bałkanów. „Nole” przy wyniku (2)6:7, 0:2 z powodu kontuzji barku nie był w stanie kontynuować walki, przez co gwiazdor naszych południowych sąsiadów zakwalifikował się do swojego trzeciego półfinału w Londynie – najdalej zaszedł w 2010 roku, gdy w meczu o tytuł przegrał z Rafaelem Nadalem, eliminując po drodze m.in. Dżokovicia i Federera.

Przypomnijmy, że wcześniej w najlepszej „czwórce” tegorocznego Wimbledonu zameldowali się Marin Czilić oraz Sam Querrey. Amerykanin sprawił dzisiaj nie lada sensację, wyrzucając za burtę Andy’ego Murray’a. Brytyjczyk mimo porażki za sprawą urazu Dżokovicia w dalszym ciągu pozostanie liderem światowego rankingu.
 


Wyniki

Ćwierćfinał singla
Roger Federer (Szwajcaria, 3) – Milos Raonić (Kanada, 6) 6:4, 6:2, 7:6(4)
Tomas Berdych (Czechy, 11) – Novak Dżoković (Serbia, 2) 7:6(2), 2:0 i krecz
 

Pierwszy raz Agassiego

/ Oskar Sozański , źródło: Open. Autobiografia tenisisty – Andre Agassi, foto: AFP

– Tato? To ja! Słyszysz mnie? No i co powiesz?
Cisza.
– Tato?
– Nie musiałeś oddawać tego czwartego seta.

Czy zastanawialiście się kiedyś, co byście powiedzieli swojemu synowi (lub córce), gdyby ten wygrał Wimbledon? Jak brzmiałyby pierwsze słowa?

Powyższa rozmowa była pierwszą konwersacją, jaką Andre Agassi przeprowadził ze swoim ojcem. Mike Agassi nawet w tak historycznym momencie był dla dziecka stanowczy. Jego syn miał być najlepszy i niepokonany. I nawet, kiedy zdobył tytuł na londyńskiej trawie, Mike widział w jego grze jakieś minusy. Jednak po chwili emocje wzięły górę i surowy oraz porywczy dotąd ojciec rozpłakał się. A mimo to nie pogratulował synowi, nie potrafił okazać tego, że jest z niego dumny. Ale Andre to wiedział. Wiedział, że jego staruszek nie umiał otworzyć się nawet przed nim. „Rodzinna klątwa”.

Londyn, 1992 rok.
Rozpoczyna się kolejna edycja Wimbledonu. Jim Courier jest najwyżej rozstawionym tenisistą. Jest Pete Sampra, jest Stefan Edberg. I w końcu – jest ten, który od samego początku nienawidził tenisa, Andre Agassi. Amerykanin zostaje rozstawiony w turnieju z numerem dwunastym. W pierwszej rundzie mierzy się z Rosjaninem Andriejem Czesnokowem. Wygrywa, choć jego gra daleka jest od ideału.

Ogrywając kolejnych rywali, Agassi dostaje się do ćwierćfinału. Tam czeka na niego Boris Becker. Niemiec w poprzednich siedmiu turniejach aż sześć razy docierał do finału Wimbledonu. Mimo to Amerykanin zna sposób na jego serwis. Po dwóch dniach pokonuje rywala i melduje się w półfinale.

Tym razem staje twarzą w twarz z Johnem McEnroe, trzykrotnym mistrzem The Championships, który zbliża się do końca kariery. Agassi zwycięża rodaka i dopingującą go publiczność. Jest w wielkim finale.

Skazywany na pożarcie krzyżuje rakiety z Goranem Ivaniseviciem, który niespodziewanie wyeliminował faworyzowanego Pete’a Samprasa. Jego atuty to doskonałe warunki fizyczne i silny serwis. Za Chorwatem przemawia też bilans bezpośrednich spotkań, w których dwukrotnie był lepszy od Agassiego. Mało tego, Amerykanin nie zdobył z nim nawet seta. Czyżby to był mecz do jednej bramki? Nic bardziej mylnego.

Tego dnia podanie Ivanisevicia funkcjonuje bez zarzutu. Piłka leci z nieprawdopodobną prędkością. Do tego dochodzi trajektoria. Chorwat notuje as za asem, a Agassi nie jest w stanie odeprzeć tak potężnego serwisu. Ani razu nie potrafi go przełamać i przegrywa pierwszego seta po tie-breaku.

W drugiej partii przeciwnik Amerykanina nie jest już tak bezbłędny. Pomyłki kosztują go utratę seta, mamy remis. Po dłuższej chwili Agassi triumfuje w trzeciej odsłonie. Ale Chorwat nie daje za wygraną i doprowadza do piątego seta.

W nim przy stanie 5:4 dla Agassiego, Ivanisević robi podwójny błąd serwisowy. 30-0, dwie piłki od Szlema. Chorwat wydaje się podłamany, ale jakimś cudem posyła na jego stronę dwa asy. W następnej wymianie ponownie psuje pierwszy serwis. Jednak drugi znajduje się w korcie. Agassi odpiera atak, ale rywal uderza z półwoleja. Amerykanin dobiega i mija przeciwnika. Meczowa.

„Jeszcze jedna piłka i sen stanie się rzeczywistością” – zdaje się myśleć 20-latek z Las Vegas. Ivanisević znowu trafia w siatkę. Za drugim razem serwuje na bekhend Agassiego. Tym razem trafia. Andre odbija piłkę i również posyła ją na bekhend. Ivanisević składa się do woleja, uderza, a piłka trafia w siatkę. Andre Agassi pada na kolana i przewraca się na brzuch. Amerykanin spełnia swoje największe marzenie.

„Jakiś Brytyjczyk, o którym można powiedzieć, że jest Anglikiem w każdym calu, podchodzi do mnie i prosi, żebym wstał. Podaje mi wielki, pozłacany puchar. Nie wiem, jak mam go trzymać ani gdzie mam z nim iść. Pokazuje mi, żebym zrobił rundkę wokół kortu. Niech pan trzyma trofeum nad głową, instruuje. Obchodzę kort, trzymając puchar nad głową. Publiczność wiwatuje. Jakiś człowiek stara mi się odebrać trofeum. Już chcę się z nim szarpać, ale informuje, że chce tylko wygrawerować. Moje nazwisko”.

W wieku dwudziestu lat Agassi zostaje mistrzem Wimbledonu. Triumf jest szczególny, gdyż to jego pierwsze zwycięstwo w turnieju wielkoszlemowym

Wimbledon: koniec turnieju, ale dla Mai to dopiero początek

/ Magdalena Kornet , źródło: własne, foto: Twitter @zdzichudyrma

To koniec Wimbledonu dla Mai Chwalińskiej. Polka odpadła także z turnieju debla. Świetny debiut na londyńskiej trawie daje jednak nadzieję na początek pięknych i wielkich zwycięstw 15-latki.

Dla młodej zawodniczki to była pracowita środa. Po trudnym, niestety przegranym meczu 3. rundy w singlu, rozegrała trzysetowy mecz pierwszej rundy debla. W parze z Hurricane Tyrą Black wystąpiła tylko raz. Polsko-amerykański duet uległ rozstawionym z „siódemką" Rosjankom: Aminie Anshbie i Jelenie Rybakinie 7:5 0:6 6:2.

Na początku Chwalińska i Black nie ustępowały rywalkom. Pierwsze odebrały serwis przeciwniczkom już w czwartym gemie, wychodząc na prowadzenie 3:1. Rosjanki natychmiast odłamały. Od tej pory zawodniczki konsekwentnie wygrywały podania aż do stanu 5:4 przy serwisie rozstawionych tenisistek. Polsko-amerykański duet wykorzystał pierwszą piłkę setową, wygrywając 6:4.

Drugą odsłonę od początku zdominowały faworytki. Drugą, a zarazem trzecią. Wygrały osiem kolejnych gemów, zdobywając po drodze seta i doprowadzając do wyniku 2:0 w decydującej partii. Gem serwisowy Polki na 1:2 był pierwszym wygranym w tym secie. Przy stanie 2:5 pojawiły się nawet dwie szanse na przełamanie. Niestety, mimo tego nie były odwrócić losów spotkania. Ansha i Rybakina wygrały 5:7 6:0 6:2.

Niezależnie od wyniku, Maja Chwalińska może z podniesioną głową opuścić korty All England Club. W debiutanckim występie w Wimbledonie doszła do 3. rundy, a jeszcze kilka tygodni temu wydawało się, że w Londynie w ogóle nie zagra.


Wyniki

Pierwsza runda debla juniorek:
A. Anshba, E. Rybakina (Rosja, Rosja) -M. Chwalińska, H. Black (Polska, USA) 5:7 6:0 6:2.

 

Wimbledon: Querrey postrachem liderów

/ Tomasz Górski , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Sam Querrey wyrzucił za burtę londyńskiego turnieju Andy’ego Murraya. Amerykanin po raz pierwszy w karierze awansował do wielkoszlemowego półfinału, w którym zmierzy się z Marinem Cziliciem.

Spotkanie na korcie centralnym rozpoczęło się zgodnie z przewidywaniami. Murray szybko wyszedł na prowadzenie 3:0 i do końca seta nie dał się dogonić rywalowi. Po dwudziestu trzech minutach faworyt gospodarzy wygrał 6:3. Druga odsłona była bardziej wyrównana. Jako pierwszy breaka zapisał na swoim koncie Szkot, ale pomimo tego nie zdołał wygrać seta. Przy stanie 4:3 serwował nowymi piłkami, ale został odłamany. Kolejne dwa gemy z rzędu zgarnął Querrey i mieliśmy w meczu remis.

Na początku trzeciego seta to znów Murray był przeważającą stroną. Prowadził już 5:4 i serwował na partię. Jednak 29-letni Amerykanin zdołał wrócić do walki. Zdobył powrotnego breaka i wszystko rozstrzygnęło się w tie breaku. Tam Querrey zmarnował prostego smecza i nie dał rady nawiązać wyrównanej walki z Brytyjczykiem. Nic nie wskazywało jednak na to, co wydarzyło się w czwartej odsłonie. Murray wygrał w niej zaledwie gema. Na niesamowite obroty wszedł zawodnik urodzony w Kalifornii i dominował w każdym elemencie.

O losach meczu musiał rozstrzygnąć piąty set. W nim Murray obudził się dopiero przy stanie 0:3. Jak się okazało wygrany wówczas gem był jedynym zdobytym w decydującej partii przez lidera rankingu ATP. Nie do zatrzymania okazał się Querrey. Jego dyspozycja serwisowa była w końcówce meczu niesamowita. Wygrywał kolejne gemy serwisowe „na sucho” i po 166 minutach awansował do półfinału. Warto jednak dodać, że problemy zdrowotne dopadły reprezentanta gospodarzy. Co i tak nie zmienia faktu, że swoją grą rodak Sereny Williams oczarował wielu fanów tenisa.

– W końcówce byłem zaskoczony swoją znakomitą formą serwisową – powiedział Querrey, pierwszy Amerykanin w wielkim półfinale od 2009 roku, kiedy do tego etapu dotarł Andy Roddick. – Nie zacząłem najlepiej, ale starałem się trzymać blisko Murraya. Zagrałem lepiej dopiero w trzecim i czwartym secie. To jest marzenie, aby być w półfinale. Będę cieszę się tym przez chwilę, a potem zaczynam przygotowania do piątkowego półfinału.

Amerykanin posłał 27 asów, miał 70 winnerów i tylko 30 niewymuszonych błędów. Dla Querreya awans do półfinału jest życiowym rekordem na turniejach wielkiego szlema. Wcześniej najlepszym wynikiem był ćwierćfinał z przed roku na londyńskiej trawie. Rozstawiony z numerem 24 tenisista z Kalifornii drugi raz z rzędu wyeliminował z The Championships lidera rankingu ATP. Rok temu w trzeciej rundzie Querrey okazal się lepszy od Novaka Dżokovicia.

W walce o finał reprezentantn Stanów Zjednoczonc zmierzy się z Marinem Cziliciem. Chorwat rozstrzygnął rywalizację z Gillesem Mullerem także w pięciu setach. Luksemburczyk rozpoczął spotkanie w podobny sposób, w jaki zakończył mecz z Rafaelem Nadalem. Pewnie wygrywał gemy serwisowe i do tego w końcówce premierowego seta dwukrotnie przełamał Czilicia. W kolejnych partiach lekki kryzys zaczął jednak dopadać tenisowego „wieżowca”. Zwycięzca US Open 2014 wygrał drugą odsłonę meczu w tie-breaku, a trzecią za sprawą przełamania w dwunastym gemie. W czwartej części meczu podczas szóstego i ósmego gema Muller bronił break pointów. Nie oddał jednak serwisu, a sam chwilę później przełamał Chorwata. Potwierdził to doskonałymi serwisami, doprowadzając do piątej odsłony. W niej na korcie istniał już tylko jeden zawodnik. Chorwat zdobył szybkie dwa przełamania i wyszedł na prowadzenie 5:0. Reprezentant Luksemburga zdobył honorowego gema, ale po trzech godzinach i trzydziestu trzech minutach turniejowy numer siedem wykorzystał pierwszą piłką meczową.

Po trzech ćwierćfinałowych porażkach Chorwat zdołał w końcu awansować do najlepszej czwórki Wimbledonu. Dzisiejszy mecz był trzecim w historii obu zawodników. Za każdym razem w lepszym nastroju z kortu schodził Czilić.

Muller, mimo porażki, tegoroczny Wimbledon zapisze do udanych. Pierwszy raz dotarł do 1/4 na londyńskiej trawie. Dodatkowo pokonał po wspaniałym boju wielkiego Rafaela Nadala.
 


Wyniki

Ćwierćfinał singla

Sam Querrey (USA, 24) – Andy Murray (Wielka Brytania, 1) 3:6, 6:4, 6:7(4), 6:1, 6:1
Marin Czilić (Chorwacja, 7) – Gilles Muller (Luksemburg, 16) 3:6, 7:6(6), 7:5, 5:7, 6:1
 

Wimbledon: przed Murrayem czapki z głów

/ Artur St. Rolak , źródło: własne, foto: AFP

O pojedynku Johna Isnera z Nicolasem Mahutem przypomina tabliczka wmurowana w ścianę kortu numer 18. Każdy kibic tenisa i bez tego wie, kto wygrał i jak długo trwało to spotkanie. Mało kto jednak pamięta, że na drugim miejscu na liście najdłuższych meczów Wimbledonu zapisali się Sam Querrey i Marin Czilić.

Pięć lat temu Amerykanin i Chorwat zmierzyli się w trzeciej rundzie. Czilić wygrał wtedy w 17:15 piątym secie, co zajęło mu trzy i pół godziny plus minutę. Właśnie przyszedł czas na niespodziewany rewanż – pojutrze już w półfinale.

O ile zwycięstwa Czilicia nad Gillesem Mullerem można było się spodziewać, to na wyeliminowanie Andy’ego Murraya przez Querreya – przynajmniej przed końcem trzeciego seta – postawiliby tylko nałogowi hazardziści. Wprawdzie Szkot przegrał jedną partię, ale – tak się wydawało z wysokości trybun – mecz miał po kontrolą.

W czwartym secie spod kontroli Murraya wymknęło się kontuzjowane biodro. Przez cztery rundy medycy skutecznie pomagali mu jakoś oszukiwać ból, aż przyszedł czas prawdy. Z gemu na gem obrońca tytułu coraz bardziej słaniał się na nogach, serwował jak junior (albo jeszcze wolniej), krzywił po każdym przegranym punkcie, ale walczył.

W piątej partii była taka wymiana, podczas ktorej obaj tenisiści biegali wzdłuż i wszerz kortu, a Querrey wyrzucil rywala poza linię boczną i zdobył punkt łatwym wolejem. Amerykanin zdjął czapkę, aby otrzeć pot z czoła. W tym momencie każdy kibic obecny na trybunach kortu centralnego powinien wstać z krzesełka i zdjąć z głowy, co tam na niej miał. Można bowiem – jak Murray – w zaledwie 49 minut przegrać ostatnie dwie partie, zdobywając w nich 17 punktów z 61, a jednak zasłużyć na owację na stojąco. Podczas konferencji prasowej Szkot zachował się bardzo honorowo – nie zasłaniał się kontuzją, a chwalił Amerykanina za dobrą grę.

Murray od roku nie wygrał meczu pięciosetowego, natomiast dla jego rywala jest to już trzecie z rzędu takie zwycięstwo w tym turnieju. Warto również dodać, że Querrey został pierwszym od ośmiu lat Amerykaninem, który awansował do półfinału turnieju Wielkiego Szlema (ostatnio Andy Roddick, Wimbledon 2009).

Brunszwik: Janowicz dziś nie zagra, wszystkie mecze odwołane

/ Magdalena Komet , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz nie zagra dziś z Gastao Eliasem. Ze względu na opady deszczu wszystkie mecze Sparkassen Open zostały odwołane i przełożone na czwartek.

Deszcz pokrzyżował plany Polaka i Portugalczyka. Ich mecz miał być drugim na korcie nr 7. Zawodnicy rozgrywający pierwsze spotkanie zdołali doprowadzić do stanu 1:1 w secie otwarcia.

Na oficjalnej stronie challegnera pojawił się komunikat : – Niestety, z powodu deszczu, wszystkie dzisiejsze mecze zostają odwołane i przełożone na jutro.

Wimbledon: koniec pięknej przygody Chwalińskiej

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: Twitter @zdzichudyrma

Maja Chwalińska zakończyła udział w turnieju singla w juniorskim Wimbledonie. Polka przegrała 6:7(4), 2:6 z Ann Li. Za nią i tak wspaniały debiut. Doszła do trzeciej rundy, a jeszcze kilka tygodni temu do Londynu miała w ogóle nie jechać.

15-latka z Dąbrowy Górniczej nie zdołała awansować do ćwierćfinału juniorskiego Wimbledonu jako pierwsza tenisistka znad Wisły od 10 lat. We wtorek w imponującym stylu wyrzuciła z rozgrywek jedną z faworytek, Martę Kostiuk, ale w 3. rundzie zatrzymała ją o rok starsza Amerykanka Ann Li.

Początek spotkania pokazał, że przeciwniczka postawi bardzo trudne warunki. Od razu przełamała Maję, a kiedy Polka odłamała, znów doprowadziła do breaka. Chwalińska stratę odrobiła w szóstym gemie. Później obie utrzymywały podanie i losy partii rozstrzygały się w tie breaku. Kluczowe były trzy pierwsze piłki po przerwie. Od stanu 3-3 Amerykanka wygrała trzy wymiany i prowadzenia już nie roztrwoniła. Wygrała 7-4. W drugim secie Li już dominowała oddała Mai tylko dwa gemy i zakończyła jej piękną londyńską przygodę w singlu.

Chwalińskiej został jeszcze debel. Bez względu na wyniki w grze podwójnej już może być zadowolona z debiutu. Kilka tygodni temu wydawało się, że do Londynu w ogóle nie poleci. Była siódma na liście oczekujących do kwalifikacji. Dostała się w końcu do turnieju eliminacyjnego. Wygrała dwa mecze i trafiła do głównej drabinki. W drugiej rundzie zwyciężyła trzecią juniorkę świata Martę Kostiuk. A wszystko to w pierwszym w karierze występie na Wimbledonie.


Wyniki

Trzecia runda singla juniorek:
Ann Li (USA) – Maja Chwalińska (Polska, Q) 7:6(4), 6:2