Wimbledon: podwójna radość Szwajcarów

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Szwajcarka Martina Hingis i Brytyjczyk Jamie Murray zostali mistrzami gry mieszanej wielkoszlemowego Wimbledonu. W finale wygrali 6:4, 6:4 z obrońcami tytułu – reprezentantką gospodarzy Heather Watson i Finem Henrim Kontinenem.

Spotkanie lepiej rozpoczęła para rozstawiona z numerem pierwszym, która za sprawą Murraya już w trzecim gemie wykorzystała break pointa i wyszła na prowadzenie 2:1. Jednak Brytyjka oraz Fin błyskawicznie wrócili do meczu i zaliczyli przełamanie powrotne. Przy 3:3 znowu błysnął Murray. Jego perfekcyjny wolej okazał się decydujący dla losów pierwszego seta. Szwajcarsko-brytyjski duet prowadził 4:3 i ostatecznie triumfował 6:4.

W drugiej partii do stanu 3:3 podania wygrywali serwujący. Jedyne przełamanie nastąpiło w siódmym gemie. Hingis oraz Murray objęli prowadzenie, którego już nie oddali. W całym spotkaniu zwyciężyli 6:4, 6:4 i mogli cieszyć się z końcowego sukcesu.

Dla starszego z braci Murrayów było to czwarte wielkoszlemowe mistrzostwo. Dwa z nich wywalczył w grze podwójnej razem z Brazylijczykiem Bruno Soaresem (Australian Open 2016 i US Open 2016). Wcześniej wygrał również Wimbledon w grze mieszanej (w 2007 roku wraz z Jeleną Janković). Z kolei Martina Hingis podbiła Londyn po raz szósty – raz w singlu (1997), dwa w mikście (2015, 2017), a trzy w deblu (1996, 1998, 2015). W sumie ma na koncie aż 23 tytuły wielkoszlemowe.


Wyniki

Finał gry mieszanej:
M. Hingis, J. Murray (Szwajcaria, Wielka Brytania, 1) – H. Watson, H. Kontinen (Wielka Brytania, Finlandia) 6:4, 6:4

Bukareszt: Fręch lepsza od pogromczyni Piter

/ Maciej Mikołajczyk , źródło: własne, foto: Antoni Cichy/Tenisklub.pl

Magdalena Fręch jest już o krok od miejsca w głównej drabince turnieju WTA w Bukareszcie. Polka w dwóch setach ograła Varatchayę Wongteanchai, która wcześniej wyeliminowała Katarzynę Piter.

Młoda łodzianka w pierwszej rundzie kwalifikacji rozbiła 6:2, 6:0 Anastazję Piwowarową. Nasza rodaczka do kolejnego pojedynku także przystępowała w roli faworytki i ponownie zrobiła swoje.

Fręch tym razem okazała się lepsza od Tajki Wongteanchai, zwyciężając 6:3, 6:4. – Moja podopieczna poza początkiem spotkania, gdy dała się zepchnąć do obrony, radziła sobie na korcie bardzo dobrze. Zagrała dziś naprawdę mądrze, zmieniając rytm i wygrywając mnóstwo piłek po skrótach. Poza tym utrzymała wysoki procent pierwszego serwisu, co bardzo pomagało w kluczowych momentach. Podsumowując, był to trudny mecz, przeciwniczka wysoko zawiesiła poprzeczkę, więc cieszy mnie, że Magda do końca utrzymała koncentrację – relacjonuje Andrzej Kobierski.

19-latka w decydującej fazie eliminacji zmierzy się z Chorwatką Teną Lukas, która w ranking WTA plasuje się w czwartej „setce”.


Wyniki

Druga runda eliminacji:
Magdalena Fręch (Polska) – Varatchaya Wongteanchai (Tajlandia) 6:3, 6:4

 

Wimbledon: ósme odbicie Federera

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Wimbledonu, foto: AFP

 

Im bardziej Puchatek zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było. Im bardziej Venus Williams nie wygrała wczorajszego finału singla kobiet, tym bardziej publiczność życzyła dziś zwycięstwa Rogerowi Federerowi.

 

Każda publiczność, a zwłaszcza wimbledońska, kocha swoich bohaterów. Andy’ego Murraya pożegnała na tyle dawno, że już zdążyła rozmarzyć się na nowo. Kto nie chciałby na własne oczy zobaczyć, jak Federer przechodzi do historii? Nikt przed nim nie wygrał Wimbledonu osiem razy – nawet w czasach, kiedy obrońca tytułu miał zarezerwowane miejsce w finale.

Życzyć swemu faworytowi zwycięstwa, a sobie możliwości opowiadania wnukom po latach, że „byłem tam i wszystko widziałem”, to jedno. Drugie –nikt nie chciał, aby tegoroczny występ Federer spiął klamrą zwycięstw przed czasem. Przecież w pierwszej rundzie nie pograł sobie z Ołeksandrem Dołgopołowem, bo Ukrainiec skreczował w połowie drugiego seta.

Chorwat też miał powód – bół śródstopia. 1 100 000 funtów (to różnica w wypłacie dla zwycięskiego i pokonanego finalisty) na ulicy nie leży. Najwyżej na trawie, bo żaden turniej nie jest tak hojny jak Wimbledon. Czilić mógłby z czystym sumieniem jeszcze przed finałem pójść prosto do kasy, bo zasłużył na to sześcioma zwycięstwami.

Nie chciał być jednak zapamiętany jako ten, który wywiesił białą flagę i popsuł popołudnie prawie 15 tysiącom ludzi na trybunach i milionom przed telewizorami. Wolał zostać zapamiętany jako „walczak”, który wezwał na kort lekarza i fizjoterapeutę, zacisnął zęby i po prostu grał dalej.

Grał, bardzo się starał, ale niewiele mógł. Praktycznie nie mógł nic. Mógł najwyżej uronić kilka łez podczas ceremonii dekoracji. A Federer im bardziej przeglądał się w pucharze dla zwycięzcy, tym wyraźniej widział w nim swoje odbicie. Ósme.

Artur St. Rolak, Korespondencja z Wimbledonu

 


Wyniki

Finał singla:
Roger Federer (Szwajcaria, 3) – Marin Czilić (Chorwacja, 7) 6:3, 6:1, 6:4

Wimbledon: deklasacja w finale

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Najlepszą kobiecą parą deblową tegorocznej edycji The Championships zostały Jekaterina Makarowa i Jelena Wiesnina, które w finale bez straty gema pokonały Monicę Niculescu i Chan Hao-Ching.

Rosjanki po zaledwie 55 minutach gry mogły cieszyć się ze zwycięstwa, ale po meczu zapewniały, że pojedynek wcale nie był tak jednostronny, jak wskazywałby na to wynik.

– Kiedy skończyłyśmy grać, powiedziałam Jelenie, że wygrałyśmy 6:0 6:0, ale wcale się tak nie czuję – wyjaśniała leworęczna tenisistka. – To był wyrównany mecz, szczególnie w drugim secie. One miały kilka szans, ale my powiedziałyśmy sobie, że nic im nie oddamy, wszystko będzie nasze.

– Wynik oczywiście nie wygląda dobrze, ale dziewczyny walczyły do samego końca – dodała 30-latka urodzona w Lwowie. – Cały czas próbowały odwrócić losy meczu. Wiedziałyśmy, że jeśli damy im chociaż małą szansę, spotkanie może się odwrócić. W końcu one wygrały pięć pojedynków, dotarły do finału, więc muszą być dobre. Spodziewałyśmy się, że one będą trochę bardziej zdenerwowane niż my. Doświadczenie było po naszej stronie, bo my już byłyśmy w tej sytuacji. Skorzystałyśmy z naszej przewagi. Wyszłyśmy na kort pewne siebie, Byłyśmy agresywne i wiedziałyśmy co musimy zrobić w tej chwili.

Mistrzynie Olimpijskie z Rio w sobotę wystąpiły w drugim wimbledońskim finale w karierze. W 2015 roku Rosjanki przegrały 7:5 w trzecim secie z Martiną Hingis i Sanią Mirzą.

– Czekałyśmy na ten tytuł z Katią – przyznała po meczu Wiesnina. – Kilka tygodni temu rozegrałyśmy słabe spotkanie i przegrałyśmy w finale Roland Garros. Siedziałyśmy później w szatni, powiedziałam Katii, że musimy wygrać Wimbledon. To był nasz cel, odkąd zaczęłyśmy grać razem. Przegrałyśmy naprawdę zacięty finał dwa lata temu. Od tego momentu miałyśmy uczucie, że czegoś nie dokończyłyśmy i teraz musimy to zrobić.

Dla rosyjskiego duetu był to szósty wspólny wielkoszlemowy finał. Wcześnie Makarowa i Wiesnina triumfowały również w Paryżu w 2013 roku i w Nowym Jorku w 2014.
 


Wyniki

Finał debla
J. Makarowa, J. Wiesnina (Rosja, 2) – H. Chan, M. Niculescu (Tajwan, Rumunia, 9) 6:0 6:0
 

Poznań: Polacy poznali rywali

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Najwyżej notowany z Polaków Jerzy Janowicz rozpocznie zmagania w poznańskim challengerze z Jaume Munarem. Rywali poznali także Kamil Majchrzak, Hubert Hurkacz, Andriej Kapaś i Michał Dembek.

Jerzy Janowicz trafił do dolnej części drabinki. W pierwszej rundzie spotka się z 20-letnim Jaume Munarem. Rozstawiony z numerem 4 łodzianin rywalizował już z Hiszpanem w Bazylei. Wówczas w kwalifikacjach do głównego turnieju pokonał przeciwnika w dwóch setach. O tym, w jakiej formie jest Polak, świadczą ostatnie turnieje na londyńskiej trawie i w Brunszwiku. Janowicz spisał się w nich bardzo przyzwoicie. Dyspozycja Munara jest lekką zagadką, ponieważ od blisko miesiąca nie rozegrał spotkania. A jego ostatnim rywalem i zarazem pogromcą był Kamil Majchrzak w eliminacjach do turnieju w Antalyi.

W drugiej rundzie "Jerzyk" może trafić na Perta Michneva lub Goncalo Oliveirę. Obaj są zdecydowanie niżej notowani od półfinalisty Wimbledonu 2013. Kolejna faza, może przynieść, hipotetycznie, polskie starcie, ponieważ Hubert Hurkacz znalazł się w jednej ćwiartce. Notowany na 308. miejscu reprezentant Polski zacznie turniej meczem z Jonathanem Eyssericiem. Spotkał się już z Francuzem w lutym podczas challengera we Wrocławiu. Wtedy był gorszy od przedstawiciela trójkolorowych.

Półfinałowym przeciwnikiem Janowicza może zostać Florian Mayer (nr 2), Jan Satral (nr 5) lub Lukas Rosol (nr 8). Teoretycznie do tej fazy mógłby dotrwać kolejny z biało-czerwonych – Michał Dembek, choć znalazł się w bardzo trudnej sytuacji. Jego pierwszym rywalem będzie Yannick Reuter. Zarówno Polak jak i Belg przegrali ostanie cztery mecze z rzędu. Teraz któryś się przełamie.

Do górnej połówki drabinki trafiło dwóch pozostałych Polaków: Kamil Majchrzak i Andriej Kapaś. Pierwszy zainauguruje zmagania z Sanjarem Fajziewem, a drugi z Pedja Krstinem. W tej części znalazł się też najwyżej rozstawiony w turnieju Norweg Casper Ruud oraz turniejowa trójka Adam Pavlasek.

W turnieju głównym zagra jeszcze Maciej Rajski. Pochodzący z Piotrkowa Trybunalskiego tenisista wywalczył o awans w ostatniej rundzie kwalifikacji, wygrywając z Vladimirem Ivanovem. 

Początek rywalizacji w głównej drabince na kortach „Olimpii” rozpocznie się w poniedziałek. Stawka jest spora. Zwycięzca otrzyma 9200 Euro i 90 punktów do rankingu.
 

Wimbledon: Czilić po raz pierwszy, Federer po raz jedenasty

/ Magdalena Komet , źródło: własne, foto: AFP

To już dziś. Na kortach All England Club po przeciwnych stronach siatki : pierwszy finał na Wimbledonie kontra jedenasty; pierwsza szansa na tytuł na londyńskiej trawie kontra siedem tryumfów; 28- latek kontra 35- latek; chorwacka nadzieja kontra szwajcarska legenda. Marin Czilić – Roger Federer – czyl finał Wimbledonu 2017.

– Roger gra, prawdopodobnie, najlepszy tenis w jego karierze, ma świetny sezon. Wiem, że to będzie wielkie wyzwanie. Wierzę, że jestem gotowy, – powiedział przed finałem Chorwat.

Federer w drodze do decydującego spotkania, nie stracił seta. Pokonał m.in Grigora Dimitrowa, Milosa Raonica i Thomasa Berdycha. Czilić wyeliminował m.in pogromców Rafaela Nadala i Anddy’ego Murray"a – Gillesa Mullera oraz Sama Querrey’a.

28-letni tenisista walczy na wimbledońskiej trawie po raz jedenasty. Pierwszy raz awansował do decydującej fazy. Stał się również drugim chorwackim finalistą The Championships, po Goranie Ivaniseviciu. Jednocześnie to jego drugi finał wielkoszlemowy – w 2014 roku wygrał US OPEN. Stawka pojedynku jest wysoka.

– Uważam, że im dłużej trwa turniej, tym gram lepiej. To dodaje mi pewności siebie. Zwycięstwo w US Open 2014 otworzyło mi wiele możliwości. Gdybym zdobył tytuł wielkoszlemowy po raz kolejny, byłoby to dla mnie nie do opisania – ocenił.

Bilans obu zawodników wynosi 6-1 na korzyść Szwajcara. Jednym z meczów był ćwierćfinał Wimbledonu sprzed roku. W pięciu setach, i po obronie piłek meczowych, wygrał Federer.

– Oczywiście, że pamiętam dobrze nasz ubiegłoroczny mecz, bo był to jeden z najcięższych, jakie zdarzyło mi się rozegrać w Wimbledonie. Spodziewam się, że tym razem wcale nie będzie łatwiej. Wierzę jednak, że na moim ulubionym Korcie Centralnym będę miał szczęście i zdobędę ósmy tytuł, – przyznał szwajcarski mistrz.

Roger Federer pisze historię na kortach All England Club. W jedenastu finałach zdobył siedem tytułów. Ma 35 lat i szansę na 19 wielkoszlemowy tryumf. Wszystkie oczy są zwrócone na niego.

– Jestem niewiarygodnie podekscytowany. Mam nadzieję, że zagram jeszcze jeden dobry mecz. Jedenaście finałów tutaj, wszystkie te rekordy- to jest wspaniale, ale to jeszcze nie daje tytułu – powiedział siedmiokrotny mistrz Wimbledonu.

Statystyki, historia, tysiące kibiców, nie przemawiają, a wręcz krzyczą na korzyść Szwajcara. Wimbledońska trawa też wydaje się grać w tym roku z 35-letnim tenisistą. W końcu kiedy jak nie teraz? To samo pytanie można zadać Chorwatowi.

Kto przechyli szalę zwycięstwa na swoją stronę? Odpowiedź dziś o 15.

Kubot: każdy z nas ma marzenia, jedno moje się właśnie spełniło

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

– Czasami patrzę w lustro i kręci mi się łza, ale uważam, że to była jedna z najważniejszych decyzji w moim życiu, żeby zrezygnować z singla – wyznał Łukasz Kubot, pierwszy Polak, który wygrał Wimbledon.

Kubot zapisał się w historii polskiego sportu. Nigdy wcześniej Polska nie wydawała na świat mistrza Wimbledonu ani dwukrotnego mistrza wielkoszlemowego. 35-latek zmienił to w sobotę przy pomocy Marcelo Melo, a dokonał tego w niezwykłych okolicznościach. Finał z Oliverem Marachem i Mate Paviciem był tenisowym thrillerem. Dopiero dwudziesty czwarty gem przesądził o triumfie polsko-brazylijskiej pary 5:7, 7:5, 7:6(2), 3:6 i 13:11.

– To był bardzo trudny mecz pod względem emocjonalnym, mentalnym. Udało nam się to wytrzymać. Potem Marcelo dał niesamowitą, maksymalną energię w ostatnim gemie i po pierwszej piłce wiedziałem, że to czas, żeby się podłączyć. Udało mi się zagrać dwa fantastyczne returny, Marcelo też szczęśliwie zagrał piłkę po siatce – opowiadał o decydujących fragmentach na pomeczowej konferencji Kubot.

Polak docenił po meczu rywali. Zresztą po przeciwnej stronie siatki stał jego dawny partner deblowym. – Chciałbym pogratulować przeciwnikom. Oliverowi, który jest moim przyjacielem. To jego pierwszy finał Wielkiego Szlema. Nie udało mu się wygrać, ale to tylko sport. Musiała wygrać któraś para i to my wygraliśmy. Fantastycznie się ułożyło, trafiliśmy z ostatnim gemem. To był kolejny mecz, na który byliśmy przygotowani. Staraliśmy się wykorzystać doświadczenie Marcelo, bo grał tu już w finale – mówił świeżo upieczony mistrz Wimbledonu.

– Chodząc tutaj, patrząc na kort centralny, przechodziły mnie ciarki. To jest świątynia tenisa. Dzisiaj, wychodząc na kort, też miałem ciarki. Już samo wyjście to wielkie wyróżnienie, odczuwasz dumę. Jesteś tam, gdzie marzyłeś, w miejscu, o którym myślałeś, trenując. Wszyscy w Polsce pewnie znają moją sytuację. Musiałem rano wstawać, jeździć rowerem o 6, żeby grać. Ludzie mają marzenia, każdy z nas ma marzenia i to jedno moje się właśnie spełniło – powiedział szczęśliwy 35-latek.

Kubot po raz drugi został wielkoszlemowym mistrzem. W 2014 roku triumfował w Australian Open razem z Robertem Lindstedtem. – Myślę, że nie da się tego porównać. Cieszy mnie, powiem tak nieskromnie, że to drugi finał Wielkiego Szlema i drugie zwycięstwo. Ale to jest Wimbledon. Do mnie to jeszcze nie dochodzi dlatego, że patrzyliśmy z meczu na mecz. Zawsze mówiłem, że gramy spotkanie po spotkaniu. Dzisiaj była fantastyczna atmosfera. Ciarki mnie przechodziły, kiedy ludzie klaskali. A to, co działo się po ostatniej piłce… tego się nie da opisać – przyznał pierwszy polski mistrz Wimbledonu.

35-latek nie po raz pierwszy przeżywał piękne chwile na Wimbledonie. Cztery lata temu dotarł w Londynie do ćwierćfinału singla. To był ostatni sezon, w którym rozegrał ponad 60 pojedynków. W końcu postawił na debla. – Dzisiaj mogę powiedzieć, że decyzja, którą było mi bardzo trudno podjąć, o rezygnacji z singla… Czasami patrzę w lustro i kręci mi się łza, ale uważam, że to była jedna z najważniejszych decyzji w moim życiu. Trzeba czasami umieć słuchać swojego ciała, tego, co mówi – wyjawił Polak.

Na korcie centralnym Kubot dopisał kolejny punkt do listy spełnionych marzeń. O kolejnych nie myśli, na razie chce odpocząć. – Następne marzenie to przede wszystkim być zdrowym i żebyśmy dalej z Marcelem dogadywali się na korcie tak, jak się dogadujemy. Na razie nie chcę o tym myśleć. Teraz chciałbym odpocząć, zregenerować się, czeka nas tournee w Ameryce, będą kolejne turnieje Wielkiego Szlema. Ale to jest Wimbledon. Każdy marzy, żeby wygrać ten turniej, chociaż tu zagrać. Dzisiaj stał się cud, dziękuję wszystkim i dedykują to tym, którzy zawsze mi pomagali – powiedział.

Wimbledon: Jeeeeest! Kubot! Melo! Polak królem!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

 

Zrobił to! Łukasz Kubot pierwszym polskim mistrzem Wimbledonu! W dramatycznym finale debla Polak i Marcelo Melo pokonali 5:7, 7:5, 7:6(2), 3:6 I 13:11 Mate Pavicia i Oliviera Maracha.

 

Łzy same płyną do oczu. Łukasz Kubot pierwszym Polakiem, który poskromił korty Wimbledonu. Pierwszym Polakiem, który w loży królewskiej odbierał paterę za zwycięstwo. I to po jakim finale. Powiedzieć o tym meczu wybitny, to nie powiedzieć nic. To było kosmiczne widowisko. Cztery sety, które nie przyniosły rozstrzygnięcia i piąty z 25 gemami, niebywałym poziomem dramaturgii, chwilami słabości i przebłyskami geniuszu. I z wielkim Kubotem, który przy wyniku 8:8 i 0-40 serwował niczym pozbawiony jakichkolwiek nerwów. Który skończył mecz wygrywającym returnem, by po raz drugi zostać mistrzem wielkoszlemowym. Trzy lata temu w Melbourne i w sobotę 15 lipca w Londynie.

Return okazał się kluczem do triumfu tak jak w pierwszych dwóch setach, kiedy przełamanie było na wagę złota. Obie pary utrzymywały podanie za każdym razem przez dziesięć gemów. Najpierw przy stanie 5:5 serwis stracił Kubot, otwierając rywalom drogę do zwycięstwa. W drugim secie to Marach był tym tenisistą, który nie utrzymał podania. Największa w tym zasługa znakomicie returnujących Kubota i Melo. Polsko-brazylijski duet aż czterokrotnie punktował returnem, ale to wspaniały lob naszego reprezentanta przy czwartej piłce setowej dał zwycięstwo w drugiej partii.

W trzeciej przełamania zabrakło. Nie było nawet ani jednej okazji, żeby któraś z par odebrała rywalom serwis. Więcej niż dwóch punktów przy podaniu nie tracili ani Kubot z Melo, ani Pavić z Marachem. Decydował tie break, zdecydowanie lepiej rozegrany przez Polaka i Brazylijczyka. Grali pewnie i znaleźli sposób na serwis przeciwników, przede wszystkim znakomicie dysponowanego Chorwata. Szybko zdobytą przewagę nie tylko utrzymywali, ale i powiększali. Wygrali 7-2.

Już początek czwartego seta przyniósł tyle przełamań co trzy wcześniejsze partie. Coraz lepiej returnował Pavić, a słabszy gem przydarzył się Melo. Chorwacko-austriacka para wyszła na prowadzenie 3:1. Kubot z partnerem szybko się pozbierali, odłamali, ale niemoc serwujących trwała. Niestety, dosięgła Polaka, który po raz drugi w spotkaniu dał się przełamać. Przy break poincie popełnił podwójny błąd. Bez straty serwisu został tylko Pavić. 24-latek i tym razem nie zawiódł i wyprowadził parę na prowadzenie 5:2. Melo przedłużył nadzieje, ale Marach, któremu ewidentnie doskwierały problemy z nogą, tym razem nie pozwolił się przełamać.

Znów decydował piąty set. Znów, bo w ten sposób polsko-brazylijska para rozstrzygała trzy z pięciu poprzednich meczów. Dobrze zaczął Kubot. Świetnie serwował, a przy siatce swoje robił Melo. Ale Pavić z Marachem też nie ustępowali, też utrzymywali podanie. Polak z Brazylijczykiem byli jednak o krok przed nimi po wygranych gemach serwisowych. Najpierw 1:0, potem 2:1, 3:2, 4:3, 5:4 i…Marach w polu serwisowym. Nerwy zaczęły brać górę. Popełnił dwa podwójne błędy. Dwukrotnie dwie piłki dzieliły Polaka i Brazylijczyka od mistrzostwa. Trzykrotnie doprowadzali do równowagi, po wspaniałych akcjach 35-latka z Lubina, ale rywale uciekli spod noża. 5:5.

Poziom dramaturgii stale rósł, a Melo grał, jakby pozbawiony był układu nerwowego. 6:5, rywale znów pod ścianą. W polu serwisowym Pavić, który serwisuje jeszcze nie stracił, ale pod taką presją nie serwował. 15-30, 15-40 i dwie piłki mistrzowskie dla polsko-brazylijskiego duetu! Pierwsza obroniona, druga obroniona… Chorwat zachował zimną krew, odrobili z Marachem stratę i utrzymali podanie. 6:6. I kolejny gem zszarganych nerwów, kolejny gem wielkich emocji. I wielki Kubot, który zaserwował dwa asy po równowadze. 7:6, 7:7, 8:7, 8:8. Wynik coraz wyższy, dramaturgia również. Przyszedł gem prawdy dla Polaka. 0-40 i trzy break pointy mieli przeciwnicy, ale 35-latek trzykrotnie rewelacyjnie serwował. Jeszcze czwartego break pointa wywalczyli Marach z Paviciem i czwartego Kubot z Melo też obronili, zanim wygrali gema na 9:8.

Osiemnasta odsłona też nie przyniosła rozstrzygnięcia – 9:9. Momenty nerwów, ale 10:9. Świetny serwis Pavicia i 10:10. 11:10. Minęły 4 godziny i 30 minut finału. Austriak z Chorwatem wyrównali na 11:11 i przy tym rezultacie finałowy dreszczowiec został na kilkanaście minut przerwany. Decydujące piłki były już rozgrywane pod dachem. 12-minutowy przestój nie zaszkodził Melo. 12:11. W polu serwisowym stanął Pavić. Jedyny, który nie stracił jeszcze serwisu w całym finale. Kubot i Melo wygrali jedną piłkę, drugą, trzecią… Trzy piłki mistrzowskie. Pierwsze podanie Chorwata w aut… Drugie… Return Kubota. Koniec! Polak i Brazylijczyk mistrzami Wimbledonu!

 


Wyniki

Finał debla:
Ł. Kubot, M. Melo (Polska, Brazylia, 4) – M. Pavić, O. Marach (Chorwacja, Austria, 16) 5:7, 7:5, 7:6(2), 3:6, 13:11

Bukareszt: błyskawiczne zwycięstwo Fręch

/ Maciej Mikołajczyk , źródło: , foto: Bella Cup

Magdalena Fręch w imponującym stylu rozpoczęła swoją przygodę z turniejem WTA w Bukareszcie. Polka w pierwszej rundzie kwalifikacji nie dała żadnych szans Anastazji Piwowarowej.

Fręch 334. rakietę świata rozbiła 6:2, 6:0. – Początek meczu był bardzo nerwowy. Magda ostatni raz w turnieju tak wysokiej rangi grała we wrześniu, dodatkowo była faworytką tego spotkania, a więc doszła jeszcze presja – relacjonuje trener łodzianki, Andrzej Kobierski.

– Od stanu 2:2 moja zawodniczka całkowicie dominowała na korcie, popełniała mniej błędów, solidnie serwowała i grała zdecydowanie za szybko dla rywalki. We wszystkich elementach gry była od przeciwniczki dużo lepsza i z każdą następną wygraną piłką nabierała pewności siebie – mówi Kobierski.

19-latka w kolejnej fazie eliminacji mogła zmierzyć się z Katarzyną Piter, ale zagra z Varatchayą Wongteanchai z Tajlandii, która pokonała poznaniankę.

Wimbledon: mistrzyni Muguruza

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Zwyciężczynią tegorocznej edycji The Championships została Garbine Muguruza. Hiszpanka w sobotę rozegrała niesamowite spotkanie i w finale w dwóch setach wygrała z Venus Williams.

Na początku pojedynku obie tenisistki pewnie wygrywały własne gemy serwisowe. Jako pierwsza przed stratą podania musiała bronić się tenisistka z Półwyspu Iberyjskiego, ale w szóstym gemie Amerykanka przy „breakpoincie” popełniła błąd z forhandu Chwilę później starsza z sióstr Williams uniknęła przełamanie, dzięki odważnemu drugiemu serwisowi. Przy wyniku 5:4 pięciokrotna mistrzyni The Championships wywalczyła dwie piłki setowe, ale przy pierwszej po długiej wymianie posłała forhand w siatkę, a przy drugiej Hiszpanka obroniła się serwisem. Niewykorzystane okazje szybko się zemściły na starszej zawodniczek, która w następnym gemie po raz pierwszy straciła podanie. Przy wyniku 6:5 Muguruza wykorzystała atut własnego serwisu i objęła prowadzenie 1:0 w meczu. Przy drugiej piłce setowej wymiany ciosów nie wytrzymał backhand turniejowej „dziesiątki”.

Niepowodzenie w końcówce pierwszej odsłony pojedynku podcięło skrzydła 37-latce z Florydy, która w dalszej części meczu nie była stanie nawiązać wyrónanej walki z coraz lepiej grającą rywalką. Hiszpańska tenisistka od stanu 4:5 w pierwszym secie nie straciła już ani jednego gema. Szóstym gemie Williams obroniła dwie piłki meczowej. Przy trzeciej okazji na zakończenie pojedynku Muguruza poprosiła o "challenge". Hiszpanka padła na kort i ukryła twarz w dłoniach, gdy okazało się, że forhand Amerykanki wylądował poza kortem.
 


Wyniki

Finał singla
Garbine Muguruza (Hiszpania, 14) – Venus Williams (USA, 10) 7:5 6:0