Dzień: 2024-10-21

W Wiener Stadhalle wszyscy kibice czekali dziś na pojedynek Joela Schwaerzlera, który jako jedyny z Austriaków pojawił się na korcie. Niestety cudu nie było i 18-latek ugrał zaledwie cztery gemy w starciu z mistrzem tej imprezy z roku 2021. Był to 60 wygrany mecz 27-latka w tym sezonie.

Zverev dobrze czuje się w wiedeńskiej hali. Niemiec grał w tym turnieju dotychczas cztery razy. Raz wygrał, dwa razy grał w ćwierćfinale i raz, na samym początku swojej kariery odpadł w kwalifikacjach. Pokonał go wtedy rodak, Daniel Brands. Trenowany przez znanego rodaka, Jurgena Melzera, Joel w losowaniu miał pecha, ale również szczęście, że może zagrać z tak utytułowanym rywalem. Jako ciekawostkę można dodać, że Schwaerzler w tym roku pokonał w finale challengera w Skopje naszego Kamila Majchrzaka 6:3, 6:3.

W obu setach warunki dyktował Alexander. Niemiec przełamał rywala cztery razy, sam nie dał mu nawet jednej szansy break pointowej. W siódmym gemie Austriak obronił trzy piłki meczowe przy swoim podaniu. W ostatnim gemie serwował Zverev i była to wyłącznie formalność. Czwarta piłka meczowa załatwiła sprawę. Joel dużo mylił się w tym pojedynku, co ułatwiło rywalowi sprawę. 18-latek popełnił 24 niewymuszone błędy przy 11 przeciwnika.

Swoje mecze wygrali również dwaj włoscy tenisiści. Jeden wchodzący do gry, a drugi już ze znaczącymi sukcesami. 22-letni Flavio Cobolli uporał się z Alejandro Davidovichem Fokiną, a 28-letni Matteo Berrettini pokonał cztery lata starszego i bardzo niewygodnego jako rywal Martona Fucsovicsa. W ostatnim rozegranym dziś meczu Alex Popyrin przegrał z Jakubem Mensikiem. Australijczyk od sierpniowego zwycięstwa w Montrealu gra przeciętnie. Czech całkiem niedawno dotarł do ćwierćfinału turnieju w Szanghaju. W meczu z Novakiem Dżokoviciem był w stanie urwać mistrzowi seta.

W dzisiejszym meczu Popyrin również wiele nie pokazał. Australijczyk zmusił co prawda Czecha do rozegrania tie-breaka, ale to było wszystko. W drugim secie na korcie rządził niepodzielnie 51. na świecie Mensik, który po raz drugi w tym sezonie pokonał Alexa. Poprzednio miało to miejsce w lipcu w Umagu. Tam Jakub oddał rywalowi ledwie pięć gemów. Tym razem było ich trochę więcej, ale jak widać Czech wyraźnie „nie leży„ tenisiście z Antypodów.

Wyniki

I runda gry pojedynczej

Alexander Zverev (Niemcy,1) – Joel Schwaerzler (Austria,WC) 6:2, 6:2

Jakub Mensik (Czechy,Q) -Alex Popyrin (Australia,8) 7:6(3), 6:2

Flavio Cobolli (Włochy) – Alejandro Davidovich Fokina (Hiszpania) 7:6(1), 6:3

Matteo Berrettini (Włochy) – Marton Fucsovics (Węgry,Q) 7:5, 6:4

Kibice zgromadzeni w hali świętego Jakuba z niecierpliwością czekali na mecz najwyżej rozstawionego w turnieju Andrieja Rublowa. Rosjanin niedawno miał problemy zdrowotne, ale w dzisiejszym meczu z niżej notowanym rywalem pokazał się z dobrej strony.

Nie oznacza to, że był to mecz idealny w jego wykonaniu. W pierwszym secie Rublow szybko wyszedł na prowadzenie 3:0 z przełamaniem, ale 33. w rankingu Borges nie odpuścił. Poprawił serwis, przełamał faworyta i wyrównał na 3:3. Kluczowy był w tym secie ósmy gem, w którym Andriej po raz drugi przełamał Portugalczyka i chwilę później, już przy swoim podaniu zakończył seta.

W drugiej partii dwa przełamania wywalczone przez faworyta na początku załatwiły sprawę. W drugiej części rozgrywki Borges wygrywał swoje podania stosunkowo łatwo, ale do podania Rublova, a tym samym szansy na odrobienie strat nawet się nie zbliżył. To nie był ładny mecz. Obaj tenisiści popełnili w nim więcej niewymuszonych błędów niż mieli zagrań kończących.

W kolejnej rundzie bez większych kłopotów zameldowali się dwaj Francuzi. Bohater finału w Tokio Arthur Fils oraz Giovanni Mpetshi Perricard, który coraz mocniej rozpycha się w szerokiej męskiej czołówce. Fils obronił dwie piłki setowe w pierwszej odsłonie meczu z Danielem Altmaierem. Takich problemów nie miał drugi z tenisistów znad Sekwany, ale też musiał rozegrać tie-breaka z notowanym na 69.miejscu Australijczykiem.

Swoją szansę wykorzystuje David Goffin. 33-letni Belg przegrał tutaj w drugiej rundzie kwalifikacji z Boticem van de Zandschulpem, ale awansował jako „szczęśliwy przegrany”. Goffin po trudnym meczu pokonał 23-letniego Matteo Arnaldiego. Mógł ten mecz skończyć wcześniej, ale przy swoim podaniu w pierwszej partii nie wykorzystał dwóch setboli.

Do kolejnej rundy awansował również 16. na świecie Ugo Humbert. Francuz stoczył ciężki bój z 21-letnim tenisistą gospodarzy, Jerome Kymem. Szwajcar jest obecnie 140. na świecie. Gdyby Humbert trafił na odrobinę bardziej doświadczonego tenisistę, już by w tym turnieju nie grał.

Wyniki

I runda gry pojedynczej

Andriej Rublow (1) – Nuno Borges (Portugalia) 6:3, 6:2

Arthur Fils (Francja,7) -Daniel Altmaier (Niemcy,Q) 7:6(5), 6:3

Ugo Humbert (Francja) – Jerome Kym (Szwajcaria,Q) 6:4, 6:7(5), 7:5

David Goffin (Belgia,LL) -Matteo Arnaldi (Włochy) 6:7(5), 6:3, 6:2

Giovanni Mpetshi Perricard (Francja) – James Duckworth (Australia,Q) 7:6(4), 6:3

Naomi Osaka postanowiła zakończyć sezon 2024. Była liderka rankingu od pewnego czasu zmaga się z kłopotami zdrowotnymi i to one są powodem przedwczesnych wakacji czterokrotnej mistrzyni wielkoszlemowej.

Japonka na początku tego roku powróciła do rywalizacji po przerwie macierzyńskiej. W pierwszym roku po przerwie na urodzenia dziecka dwukrotnie dotarła do ćwierćfinału imprez głównego cyklu – w s-Hertogenbosch oraz w Dosze.

Ostatni raz na światowych kortach Japonka była widziana podczas turnieju WTA 1000 w Pekinie. Tam była liderka rankingu dotarła do czwartej rundy. Po dwóch setach rywalizacji z Coco Gauff, tenisistka z Kraju Kwitnącej Wiśni zeszła z kortu z kontuzją pleców. Rezonans magnetyczny wykazał pęknięcie mięśni brzucha.

– Naomi Osaka została zmuszona do wycofania się z turnieju z powodu kontuzji, co niestety kończy jej sezon 2024 – poinformowali o absencji w imprezie oraz o zakończeniu sezonu organizatorzy Prudential Hong Kong Tennis Open, czyli imprezy, która wystartuje w ostatni październikowy poniedziałek.

17-letnia Polka w niedzielę wygrała swój pierwszy zawodowy tytuł. Przypomnijmy – w Faro Monika Stankiewicz nie straciła nawet seta i w finale pokonała dużo wyżej notowaną Matilde Jorge.

Na pytanie o to jak się czuje nasza tenisistka odpowiedziała:

– Nie mogę uwierzyć, że to się właśnie wydarzyło.To bardzo dużo dla mnie. To był dla mnie bardzo trudny tydzień, nawet jeśli każdy mecz wygrywałam w dwóch setach. Byłam tutaj sama i wszystko było na mojej głowie.

O swoich oczekiwaniach co do tego turnieju, a raczej ich braku:

– Grałam każdy mecz bez jakichkolwiek oczekiwań, skupiałam się nie na rezultacie, ale na swojej grze (…), przed przyjazdem tutaj nie wierzyłam, że zostanę mistrzynią tutaj.

O samym meczu finałowym Monika powiedziała:

– Myślę, że byłam spokojniejsza i grałam odrobinę mądrzej niż rywalka, biegałam do każdej piłki i nie poddawałam się i to zrobiło różnicę. Moja rywalka finałowa to bardzo dobra tenisistka, grała niesamowitego tenisa. To było trudne, a ja musiałam grać najlepiej jak potrafię żeby wygrać.

O nieobecności trenera i bliskich podczas finału:

– Przed meczem powiedzieli mi, że mam się skupić na grze, nie myśleć o publiczności, która będzie przeciwko mnie(…), podczas Wimbledonu grałam również z Brytyjką i dałam radę”(…),i wtedy i teraz skupiałam się na konkretnym punkcie, a nie na tym co się dzieje dookoła.

O zdenerwowaniu przed finałem:

– Byłam zdenerwowana, ale starałam się tego nie pokazywać, starałam się kontrolować moje emocje i nie pokazywać przeciwniczce, że jestem zdenerwowana, co by dało jej dodatkową przewagę.

Monika Stankiewicz została zapytana również o to, czy będzie świętowała ten sukces:

– Kończę 18 lat w przyszłym tygodniu i impreza na pewno będzie spora.

Reporter przeprowadzający wywiad zapytał naszą tenisistkę również o jej plany na dalszą część sezonu:

– Przechodzę całkowicie do tenisa zawodowego, swoje występy juniorskie skończyłam w zeszłym miesiącu i będę już grała wyłącznie w turniejach zawodowych (…) szczerze planowałam grać w 15 tysięcznikach w przyszłości, ale być może mój ranking pozwoli na udział w 35 tysięcznikach i może jeszcze wyżej (…), nie oszalałam po zwycięstwie w jednym turnieju, wiem, że to jest proces i nie mam powodu żeby się spieszyć. Będę szła swoją drogą, krok po kroku.

Na koniec Monika została zapytana o to, jak ważne dla niej jest to, co robi Iga Świątek w kobiecym tenisie?

– To bardzo miłe ponieważ to powoduje, że tenis jest bardziej popularny w Polsce i federacja tenisowa jest bardziej zainteresowana wspieraniem zawodników i zawodniczek (…), znam Igę osobiście, to dobra osoba, bardzo miła i przyjacielska, miałam honor rozmawiać z nią osobiście i to jest dla mnie coś dużego.

W poniższym filmie cały wywiad z naszą młodą tenisistką.

Na pierwszej rundzie tegoroczny występ w turnieju WTA 500 w Tokio zakończyła Weronika Kudermietowa. Awans do drugiej rundy zanotowały z kolei Bianca Andreescu i Leylah Fernandez.

Pierwszego dnia ostatniego w tym sezonu turnieju rangi ATP 500 nie zabrakło niespodzianek. Jedną z nich sprawiła Zeynep Sonmez. Turczynka mimo przegrania seta otwarcia z Magdaleną Fręch 1:6, w dwóch kolejnych partiach okazała się lepszy i drugi raz w karierze wygrała z zawodniczką z top 30 rankingu WTA.

Drugą niespodzianką poniedziałkowych pojedynków jest porażka Weroniki Kudermietowej. Przed rokiem tenisistka z Kazania pokonała w meczu finałowym Jessicę Pegulę i sięgnęła po drugi tytuł mistrzowski w karierze. W tym roku 27-latka nie powtórzy wyniku sprzed dwunastu miesięcy. Lepszą od obrończyni tytułu w meczu pierwszej rundy okazała się Wiktoria Tomowa.

W pierwszej partii Bułgarka prowadziła już 5:2, aby nie wykorzystując czterech piłek setowych, pozwolić rywalce na doprowadzenie do tie-breaka. W nim zawodniczka z Sofii od stanu 2-3 wygrała pięć akcji z rzędu i zakończyła pierwszego seta za piątą szansą. W drugiej odsłonie broniąca tytułu zawodniczka dwukrotnie oddała swe podanie, samemu nie mając ani jednej szansy na odrobienie strat, i stało się jasne, że Kudermietowa w tym roku tytułu w Tokio nie obroni.

Tenisistką rozstawioną, której udało się w poniedziałek awansować do drugiej rundy jest Leylah Fernandez. Rywalką Kanadyjki była Aliaksandra Sasnowicz. Ta do turnieju głównego musiała się dostać przez kwalifikacje. W ich finale zawodniczka z Mińska oddała walkowerem mecz Priscilli Hon, a poniedziałkowy występ zawdzięcza się licznym wycofaniem i możliwości skorzystania z prawa bycia „szczęśliwą przegraną”.

W pierwszej partii 106. tenisistka świata jako pierwsza przełamała serwis rywalki, ale nie wykorzystała prowadzenia 5:3. Musiała rozegrać jeszcze sześć gemów, aby móc zapisać na swe konto pierwszego seta. W drugiej partii od stanu 2:2 tenisistka z Montrealu wygrała cztery kolejne gemy i doprowadziła do decydującej odsłony. Ta miała podobny przebieg jak partia druga. Również tenisistka z Kraju Klonowego Liścia od stanu 2:2 wygrała trzy gemy z rzędu, gdy rywalka postanowiła poddać mecz.

Wyniki

Pierwsza runda:

Leylah Fernandez (Kanada, 8) – Aliaksandra Sasnowicz 5:7, 6:2, 5:2 i krecz

Wiktoria Tomowa (Bułgaria) – Weronika Kudermietowa 7:6(3), 6:3

Warwara Gracheva (Francja) – Maia Hontama (Japonia) 6:1, 7:6(4)

Bianca Andreescu (Kanada) – Mei Yamaguchi (Japonia) 7:5, 6:3

W zeszłym tygodniu Rijad, stolica Arabii Saudyjskiej zorganizowała turniej, który zaprosił wyłącznie czołowych tenisistów ze świata. Mowa o Novaku Dżokowiciu czy Rafaelu Nadalu, ale pojawił się również Carlos Alcaraz, Jannik Sinner, Daniił Miedwiediew i Holger Rune. Walka nie toczyła się tutaj o punkty rankingowe, a bardziej o prestiż oraz pokaźną sumę pieniędzy. A tych było całkiem sporo do zgarnięcia.

Na ile można wycenić wartość króla? Z pewnością, nie da się tego określić w żaden sensowny sposób. Niemniej w Rijadzie królów było aż sześciu i chyba trzeba przyznać, że niektórzy z nich na swoim koncie mają już trochę tytułów, co może sugerować, że są całkiem majętnymi osobami.

Ale ile „królowie” dodają do swoich kont bankowych za trzy dni pracy w Królestwie? Odpowiedź będzie krótka i treściwa – dużo. Żeby się o tym przekonać, nie będzie nawet potrzebny kalkulator.

Każdy z tenisistów miał podobno zagwarantowane 1,5 miliona dolarów za udział, a zwycięzca finału pomiędzy Carlosem Alcarazem i Jannikiem Sinnerem walczył o dodatkowe 6 milionów dolarów. Ogólnie rzecz biorąc, jest to potężna suma w zestawieniu za nagrody pieniężne przyznawane podczas turniejów wielkoszlemowych.

Zatem przyjrzyjmy się, jak wyglądają to w rzeczywistości. Alcaraz wygrał blisko 2,5 miliona euro za triumf w Roland Garros i niecałe 3 miliony funtów za zwycięstwo w Wimbledonie. Z kolei w przypadku Sinnera wygrał on 3,15 miliona dolarów za swoje pierwsze zwycięstwo podczas Australian Open, a we wrześniu wzbogacił swoje konto o kolejne 3,6 miliona dolarów, wygrywając US Open.

W rzeczywistości wygrana pula Rijadu stanowi 66% całkowitej wygranej Alcaraza na korcie w 2024 roku w wysokości 9,036,407 dolarów i zaledwie 50% poprzednich łącznych zarobków Sinnera na korcie w tym roku w wysokości 12,032,935 dolarów.

Dla niektórych obserwatorów tenisa zaskakujący może być udział Duńczyka Holgera Rune, który w zestawieniu z jego rywalami nie osiągnął jeszcze nic szczególnego w swojej karierze. Każdy z jego przeciwników może się pochwalić tytułem wielkoszlemowym, natomiast 21-latek z Gentofte w Wielkim Szlemie zaszedł najdalej do 4. rundy.

Tylko w tym sezonie duński tenisista zainkasował około 2,2 miliona dolarów za udział w turniejach cyklu ATP Tour. Po przegranej z Alcarazem w ćwierćfinale, Rune zgarnął z Rijadu 1,5 miliona dolarów, co stanowi oszałamiające 68% jego dotychczasowych nagród.

Na udział w turnieju nie narzekał również Rosjanin Danil Miedwiediew. Mimo szybkiego odpadnięcia w ćwierćfinale otrzymał prawie 22,000 dolarów za każdą minutę spędzoną na korcie w Rijadzie.

Magdalena Fręch juz po meczu pierwszej rundy turnieju WTA 500 w Tokio pożegnała się z rywalizacją. W spotkaniu otwarcia łodzianka przegrała 6:1, 4:6, 3:6 z Zeynep Sonmez.

Druga rakieta naszego kraju to jedyna polska tenisistka w imprezach głównego cyklu w tym tygodniu. W stolicy Japonii 24. rakieta świata była rozstawiona z numerem siódmym, ale już pierwsza rywalka okazala sie zbyt wymagająca dla Fręch, chociaż pierwszego seta wygrała 6:1.

Chyba niewielu kibiców spodziewało się takiego końca po 31 minutach poniedziałkowego spotkania, gdy Magdalena Fręch i Zeynep Sonmez schodziły by odpocząc po zakończeniu pierwszej odsłony spotkania. W kolejnych partiach Turczynka się odbudowała. W drugiej odsłonie zawodniczka znad Bosforu wyszła na prowadzenie 3:0, a następnie 4:1. Co prawda Fręch zdołała odrobić strate podania, ale w dziesiątym gemie ponownie przegrała swój serwis i do rozstrzygnięcia meczu potrzebna byla decydująca odsłona.

W tej obie panie pilnowały swych gemów serwisowych. Pierwszą, która wypracowała sobie dwie szanse na przełamanie była Sonmez. Drugą z nich wykorzystała i po chwili prowadząc 5:3 serwowała na mecz. Wprawdzie Fręch zdołała doprowadzić wynik z 40:15 dla Turczynki do stanu równowagi, ale kolejne dwa punkty wygrane przez tenisistkę, która do imprezy głównej przebijała się przez eliminacje, okazały się tymi ostatnimi.

Wyniki

Pierwsza runda:

Seynep Sonmez (Turcja, Q) – Magdalena Fręch (Polska, 7) 1:6, 6:4, 6:3

Amerykanin Ben Shelton zakończył weekend obiecująco, pokonując Francuza Ugo Humberta 10:19, 18:8, 15:11, 19:11, zdobywając tytuł UTS Frankfurt i meldując się w Wielkim Finale UTS w Londynie.

Amerykanin o turniejowym pseudonimie „The Mountain”, „Góra”, znakomicie spisał się w momentach presji i zagrał koncert świetnych forhendów w finale UTS we Frankfurcie, w którym pokonał Francuza Ugo Humberta, „The Commander”, a więc „Dowódcę”. Shelton zdobył swój pierwszy tytuł UTS, a przy okazji zapewnił sobie miejsce w ośmioosobowej grupie miejsce w Wielkim Finale UTS w Londynie w grudniu. Pocieszeniem dla Humberta jest fakt, że on również pojawi się na korcie w Londynie.

Shelton przyznał, że jego forhend był w doskonałej formie. „Ja też nie wiem, czy kiedykolwiek widziałem moje forhendy na tak wysokim poziomie. Byłem całkowicie skupiony, po prostu zamknąłem oczy i się zamachnąłem. Chyba dzisiaj mi się to udało” – powiedział uradowany Shelton.

„Dziś rano (podczas jego półfinału) byłem dość zdenerwowany na korcie. Nie wiem, co mnie napadło. Podczas finału skupiałem się na tym, żeby dobrze się bawić i oddać kilka dobrych zagrań. Myślę, że u podstaw tego leży to, o co chodzi w UTS: jest dla publiczności, a więc dla rozrywki”.

Humbert zaczyna silnie, ale Shelton jest jeszcze lepszy

Humbert rozpoczął znakomicie w pierwszej kwarcie meczu, ale Shelton poprawił swoją grę w drugiej, wygrywając 18-8, ku wielkiemu zadowoleniu swojego ojca i trenera, Bryana Sheltona. „Wow, co za ćwiartka. To najlepszy kwartał, jaki widziałem na UTS” – powiedział uradowany ojciec Amerykanina.

Trzecia kwarta była wyrównana przez całą grę, aż do stanu 11-11, gdy Humbert nie wykorzystał swojej tzw. „dodatkowej karty” („bonus card”). Jednak Shelton rozbroił przeciwnika silnym asem. Później uderzył dokładnym forhendem po linii i wygrał trzecią kwartę 15-11.

Shelton ostatecznie wygrał cały mecz jak i turniej, w czwartej kwarcie osiągając wynik 19:11. Spotkanie zakończyło się wynikiem 3:1 dla Amerykanina.

Shelton i Humbert dołączają do Andreya Rubleva, Gaela Monfilsa, Alexandra Bublika i Alexa de Minaura w ramach automatycznych kwalifikacji do Wielkiego Finału UTS. Ten odbędzie się w Londynie na początku grudnia. W nadchodzącym tygodniu zostaną wyłonione dwie dzikie karty.

Czym są turnieje UTS?

UTS to nowy format tenisa wprowadzony na rynek w 2020 roku. Jego celem jest pobudzenie wyobraźni fanów poprzez uatrakcyjnienie tradycyjnego kształtu tej dyscypliny. Głównym celem UTS jest zapewnienie fanom bardziej ekscytującego i niezapomnianego wrażenia.

Format ten nie ma na celu konkurowania z turniejami ATP i WTA, ale raczej oferuje fanom tenisa coś innego. Kładzie nacisk na szybką akcję i większą interaktywność, przyciągając tych, którzy chcą poznać swoich ulubionych graczy na bardziej intymnym poziomie.

Podczas UTS zachęca się graczy, aby pokazywali swoje emocje. Tradycyjny kodeks postępowania jest ignorowany, a tenisiści mogą swobodnie wyrażać swoją złość, radość i wszystko, co czują – pod warunkiem, że nikomu nie stanie się krzywda.

Zawody przybliżają kibiców do zawodników bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Niektóre z najbardziej pamiętnych momentów pierwszych czterech edycji miały miejsce nie na korcie, ale na uboczu, kiedy gracze mogli swobodnie pokazać swoje prawdziwe osobowości.

Rozrywkowe zasady UTS

Takie same zasady były obecne na turnieju od początku. Rozgrywane są cztery kwarty z działającym zegarem, a mecz wygrywa gracz, który jako pierwszy wygra trzy z nich. W 2021 roku zmieniono długość oficjalnej kwarty z dziesięciu na osiem minut, aby zawody bardziej przypominały szybki sprint niż maraton. W kwartach nie rozgrywa się gemów bądź setów, a jedynie zwykłe punkty. Gracze na zmianę serwują po dwa punkty. Zawodnik z największą liczbą punktów w momencie upływu czasu wygrywa daną kwartę.

Jeśli każdy z graczy wygra dwie kwarty, następstwem będzie nagła śmierć. Pierwszy gracz, który zdobędzie dwa kolejne punkty, zostaje zwycięzcą całego meczu, więc każdy punkt poza pierwszym należy traktować jako piłkę meczową. 

Wyniki

„The Mountain” Ben Shelton (USA) – „The Commander” Ugo Humbert (Francja) 10:19, 18:8, 15:11, 19:11

Dominic Thiem w wywiadzie z internetowym magazynem Tennis Majors wypowiedział się na temat wpływu stanów depresyjnych na jego karierze. Wszystko zaczęło się po barwnym zwycięstwie Austriaka w US Open w 2020 roku. 

„Nie, nie, jest w porządku. Możemy o tym porozmawiać” – odpowiedział Dominic Thiem podczas wywiadu z magazynem Tennis Majors w czwartek, w czasie trwania turnieju UTS we Frankfurcie. Problem zdrowia psychicznego i depresji towarzyszy 31-latkowi od około czterech lat. Choroba rozpoczęła się od zwycięstwa w US Open w 2020 roku, w tym samym czasie jak jego kontuzja nadgarstka, która obecnie doprowadziła do przedwczesnego zakończenia kariery Austriaka.

„Temat zdrowia psychicznego i tak był ze mną przez cały czas. Depresja towarzyszy wielu osobom przez całe życie. Z biegiem czasu robiłem coraz więcej rzeczy, aby osiągnąć większą równowagę i przeciwdziałać problemowi” – ​​powiedział Thiem. „Ale wierzę też, że całe życie w trasie, ze wszystkimi wzlotami i upadkami, adrenaliną, pustką, podróżami i zmęczeniem spowodowanym zmianami w strefie czasowej, tak naprawdę nie pomaga w prowadzeniu zrównoważonego stylu życia”.

Thiem znajduje pomoc w medytacjach

Thiem w wywiadzie z Tennis Majors powiedział, że znalazł różne rzeczy, które pomogły mu w utrzymaniu zdrowia psychicznego. „W ciągu ostatnich czterech lat spędziłem dużo czasu na badaniu tematu zdrowia psychicznego, aby zobaczyć, co mi pomaga. Na pewno jest to medytacja, ale też bardzo dużo czytałem. Nauczyłam się spędzać więcej czasu niż wcześniej z dala od blasku fleszy. To bardzo pomaga, bo można wyczuć, że tam kryje się niebezpieczeństwo dla psychicznego komfortu. Odkąd robię więcej dla siebie, wszystko znacznie się poprawiło”.

Ostatecznie jego karierę ma zakończyć kontuzja nadgarstka. Jednak Thiem na ten moment nie odczuwa bólu fizycznego związanego z kontuzją. „Nie, nie bawię się w ból. Ból nadgarstka odczuwałem tylko wtedy, gdy znów dużo ćwiczyłem. Ale wrażliwość w nadgarstku tak naprawdę nigdy nie wróciła, odkąd doznałem kontuzji po raz drugi. Zawsze mogłem zrobić trochę więcej nadgarstkiem na rzecz forhendu. Mam wrażenie, że od drugiej kontuzji już nie potrafiłem tego zrobić.”

Thiem, który w piątek otworzył wydarzenie UTS we Frankfurcie przeciwko Thanasisowi Kokkinakisowi i przegrał 3:0, próbuje cieszyć się ostatnimi dniami swojej tenisowej kariery. „Czasami poświęca mi się naprawdę dużo uwagi, ale czasem też sprawia mi to przyjemność. Szczególnie tutaj, na UTS, mogę się tym cieszyć, ponieważ uwaga jest skupiona na ośmiu graczach.”

Dominic Thiem skończy swoją barwną karierę w Wiedniu na turnieju w swoim rodzinnym kraju. Na półkach Austriaka dumnie stoi puchar US Open z 2020 roku, a także 16 innych tytułów.

W niedzielę zakończyły się aż trzy turnieje rangi ATP Tour. Ich wyniki znacząco zmieniły aktualny ranking.

Po serii zawodów na Dalekim Wschodzie tenisiści przenieśli się do Azji Centralnej i Europy. Graczy gościły Ałmaty, Sztokholm i Antwerpia, a ci, którzy wypadli w tych imprezach najlepiej mogli liczyć na punkty i awanse rankingowe.

W stolicy Szwecji triumfował Tommy Paul. Amerykanin wygrał tam już po raz drugi, a sukces pozwolił mu zająć dwunastą lokatę w klasyfikacji najlepszych. Choć jego finałowy rywal – Grigor Dimitrow – tym razem został pokonany, także może być zadowolony z tego, co osiągnął w ostatnich dniach. Bułgar jest od dziś dziewiątym zawodnikiem świata i zmniejszył dystans do ósmego Caspera Ruuda.

W innym europejskim turnieju belgijskiej publiczności swoje najlepsze momenty przypomniał Roberto Bautista-Agut. Hiszpan zdobył dwunaste trofeum w karierze, a mistrzostwo pozwoliło mu przeskoczyć piętnaście „oczek” w górę rankingu i znaleźć się na miejscu numer 45. Jeszcze wyżej plasuje się się jego finałowy oponent – Jirzi Lehecka. Czech jest w tym tygodniu 28.

W kazachskim Ałmaty najlepszy był Karen Chaczanow. Rosjanin zyskał dzięki temu dwie lokaty i zajmuje 24. pozycję. Większy awans zanotował – pokonamy przez niego w meczu o tytuł – Gabriel Diallo. Młody Kanadyjczyk jest od poniedziałku numerem 87. i jest to notowanie lepsze o ponad 30 miejsc od poprzedniego.

Swój sukces może świętować również Stan Wawrinka. Szwajcar dobrze spisał się w Sztokholmie i jest 169. Lokata ta jest daleka od jego najlepszych wyników, ale i tak oznacza awans o 48 „oczek”.

Aktualne pozycje reprezentantów Polski prezentują się następująco: Hubert Hurkacz jest 13., Kamil Majchrzak 115., zaś Maks Kaśnikowski 168.

W rankingu Race czwartą lokatę, która jest w tej chwili pierwszą, gwarantującą wyjazd do Turynu, zajmuje nadal Daniił Miedwiediew. Swoje aspiracje, związane z finałami ATP, potwierdził Tommy Paul. Amerykanin przesunął się na dziesiąte miejsce w wyścigu i naciska na Alexa de Minaura i Andrieja Rublowa, którzy znajdują się tuż przed nim.