Towarzyskie spotkanie reprezentacji Polski i Czech zwieńczyła gra podwójna kobiet. Plan rozgrywek zakładał też mecz miksta, jednak tylko przy wyniku 3-3. Niestety nasi rywale wcześniej zapewnili sobie zwycięstwo. Punkt pieczętujący wygraną zdobyły Katerina Siniakova i Tereza Martincova.
Debel kobiet był zdecydowanie najbardziej jednostronnym spotkaniem ze wszystkich rozegranych w Zielonej Górze. Wcześniej, nawet jeśli ,,biało-czerwoni” przegrywali, nawiązywali wyrównaną walkę. Natomiast duet Alicja Rosolska i Katarzyna Kawa ugrał tylko trzy gemy.
Należy jednak zaznaczyć, że po drugiej stronie siatki stała wybitna specjalistka od gry podwójnej – Katerina Siniakova. Aktualną liderkę deblowego rankingu WTA wspomogła Tereza Martincova, która kilka godzin wcześniej w singlu pokonała Magdalenę Fręch.
Czeszki były zdecydowanie lepsze i zasłużenie wygrały 6:1, 6:2, doprowadzając do rozstrzygnięcia polsko-czeskiej rywalizacji. Był to bowiem mecz numer sześć, a nasi południowi sąsiedzi objęli prowadzenie 4-2. Mikst nie był już zatem potrzebny.
Dla naszej reprezentacji zapunktowali debliści Jan Zieliński i Szymon Walków, oraz wracający po długiej przerwie Jerzy Janowicz.
Wyniki
Polska – Czechy 2-4
Gra podwójna kobiet:
K. Siniakova, T. Martincova – K. Kawa, A. Rosolska 6:1, 6:2
Jerzy Janowicz przedłużył szanse Polski na zwycięstwo z Czechami w towarzyskim meczu rozgrywanym w Zielonej Górze. Polak w trzech setach pokonał nadzieję naszych południowych sąsiadów Jiri Leheckę.
W pierwszej partii było widać, że półfinalista Wimbledonu z 2013 roku wraca do reprezentacji Polski po dłuższej przerwie. W jego grze było sporo nerwowości. Lehecka, który zajmuje obecnie 141. miejsce w światowym rankingu, potrafił to wykorzystać i zdobył „breaka” na 4:2. Wypracowanej przewagi już nie wypuścił z rąk i objął prowadzenie w meczu.
W drugiej odsłonę pojedynku Janowicz zdecydowanie podniósł poziom swojej gry. Dobrze serwował i coraz pewniej spisywał się w wymianach z głębi kortu. Przyniosło to efekt w postaci przełamanie w trzecim gemie. Łodzianin mógł podwyższyć prowadzenie na 4:1, ale piątym gemie nie wykorzystał kolejnych „breakpointów”. Lehecka straty podania nie zdołał jednak odrobić i do rozstrzygnięcia konieczny okazał się mistrzowski tie-break. W tej dodatkowej rozgrywce faworyt gospodarzy wypracował sobie kilkupunktową przewagę. Czech do końca walczył o zwycięstwo. Zdołał zbliżyć się z 4:7 na 6:7, a w końcówce obronił dwie piłki meczowe, ale ostatecznie zszedł z kortu pokonany.
Janowicz, który ostatni mecz o stawkę rozegrał ponad półtora roku temu, miał prawo być zadowolony z występu przed zielonogórską publicznością. – Nie mogę na nic narzekać, nie mogę wymagać od siebie nie wiadomo jakiej formy. Po takiej przerwie musi brakować ogrania, więc i tak jestem bardzo zadowolony z tego, co pokazałem. Przed meczem był lekkim stres związany z adrenaliną, rywalizacją i testowaniem organizmu. Nawet jakbym przegrał ten mecz, to i tak byłbym zadowolony. W pierwszym secie zawodził mnie timing, popełniałem złe decyzje. W drugim czułem się już zdecydowanie pewniej. Moja gra była dużo bardziej poukładana. Wiedziałem, co mam robić na korcie. Nie mialem uczucie, ze on mnie dominował na korcie. Mialem wrażenie, ze więcej zależy od mnie, ale to ciekawy zawodnik, który nie boi się gry i czeka go według mnie świetlana przyszłość – pochwalił na koniec swojego rywala były 14. tenisista świata.
Ze swojego zawodnika po meczu bardzo zadowolony był również Mariusz Fyrstenberg. – Niesamowite poruszanie, świetny timing jestem pod ogromnym wrażeniem takiego powrotu. Myślę, ze za dwa miesiące będzie naprawdę dobrze.
Zwycięstwo Jerzego Janowicz przedłużyło szanse Polski na zwycięstwo w meczu z Czechami. Do gry przystąpią teraz deblistki. Katarzyna Kawa i Alicja Rosolska zmierzą się z Terezą Martincovą i Kateriną Siniakovą.
Wyniki
Polska : Czechy 2:3
Kamil Majchrzak – Jiri Vesely 3:6 6:4 5:10
Katarzyna Kawa – Katerina Siniakova 4:6 4:6
Sz. Walków, J. Zieliński – J. Vesely, J. Lehecka 6:7 7:6 12:10.
/
Anna Niemiec
, źródło: własne , foto: Andrzej Szkocki
Polska przegrywa z Czechami 1:3 w meczu towarzyskim rozgrywanym w Zielonej Górze. Magdalena Fręch rozegrała bardzo dobre spotkanie przeciwko Terezie Martincovej, ale w końcówce minimalnie lepsza okazała się reprezentantka naszych południowych sąsiadów.
Mecz obfitował w dużo długich, widowiskowych wymian. Czeska tenisistka starała się przejmować inicjatywę, a trzecia rakieta Polski dobrze się broniła, zmieniała rytm i kontrowała, gdy miała okazję. W pierwszej partii Fręch prowadziła już 4:1 z podwójnym przełamaniem, ale tego momentu gemy wygrywała już tylko Martincova. W drugiej odsłonie pojedynku wyrównana gra toczyła się do stanu 2:2. Później coraz częściej kluczowe punkty zapisywała na swoim faworytka gospodarzy i do rozstrzygnięcia konieczny okazał się mistrzowski tie-break.
W tej dodatkowej rozgrywce serwis nie odgrywał zbyt dużej roli, ale zawodniczka Dawida Celta przez większość czasu utrzymywała lekką przewagę. Łodzianka była o dwa punkty od wygrania meczu, ale niestety w końcówce dało o sobie znać doświadczenie wyżej sklasyfikowanej rywalki , która od stanu 6:8 wygrała cztery punkty z rzędu i zapewniła swojej drużynie trzeci punkt.
Pomimo przegranej podopieczna Andrzeja Kobierskiego pojawiła się na konferencji prasowej w dobrym nastroju. – Jestem w połowie okresu przygotowawczego. Trzy ciężkie tygodnie za mną, ale jeszcze trzy przede mną. Nie spodziewałam się, ze będę w stanie aż tak dobrze grać i biegać – wyjaśniła Fręch. – To była moja pierwsza gra na punkty od pięciu tygodni, ale oceniam ten pojedynek bardzo dobrze. Myślę, ze zafundowałyśmy kibicom z Terezą sporo widowiskowych wymian. Moje mięśnie nie miały jeszcze odpowiednej dynamiki, więc miałam trochę problemów z poruszaniem się, ale to jest naprawdę dobry prognostyk przed sezonem.
Polka nie ukrywała również zadowolenia, że przy okazji meczu z Czechami miała okazję przez tydzień potrenować z koleżankami i kolegami z reprezentacji. – To jest bardzo fajny przerywnik w tym ciężkim okresie, kiedy całe dni spędzamy na korcie czy w siłowni. Wszystko jest super zorganizowane, niczego nam nie brakuje. Połączenie zgrupowania chłopaków i dziewczyn jest dużo ciekawsze z mojej perspektywy. Możemy wymieniać się doświadczeniami i dużo więcej dzieje się poza kortem. Mam nadzieję, że będzie więcej takich okazji – podsumowała Fręch.
O przedłużenie szans naszej drużyny na zwycięstwo zagra teraz Jerzy Janowicz. Jego rywalem będzie Jiri Lehecka.
Wyniki
Polska : Czechy 1:3
Kamil Majchrzak – Jiri Vesely 3:6 6:4 5:10
Katarzyna Kawa – Katerina Siniakova 4:6 4:6
Sz. Walków, J. Zieliński – J. Vesely, J. Lehecka 6:7 7:6 12:10.
Roberto Bautista Agut postanowił zmienić szkoleniowca po 11 latach. Pepe Vendrell, który miał główny wpływ na osiągnięcie największych sukcesów w karierze Hiszpana, nie będzie już dłużej jego trenerem.
Bautista Agut nie zachwycał w ostatnich miesiącach na światowych kortach. Jego wyniki były dalekie od oczekiwań, co w konsekwencji spowodowało podjęcie decyzji o istotnych zmianach. Hiszpański tenisista postanowił rozstać się z dotychczasowym trenerem. Pepe Vendrell po 11 latach przestał pełnić obowiązki głównego szkoleniowca jednego z najlepszych hiszpańskich zawodników.
– Po 11 sezonach Pepe Vendrell i ja postanowiliśmy pójść osobnymi drogami. Z nim jako trenerem osiągnąłem najlepsze wyniki, dlatego dziękuję mu za całą jego pracę w tym czasie. Decyzja ta podjęta jest za obopólną zgodą i z zamiarem dalszego doskonalenia się zawodowo. Każdego dnia chcę podchodzić z takim samym zapałem do treningów i rywalizacji jak za pierwszym razem. Moim celem jest wyjść na kort i pokazać swój najwyższy poziom – powiedział Hiszpan.
Pod wodzą 41-letniego trenera Bautista Agut osiągnął wiele sukcesów. Zdobył między innymi dziewięć tytułów rangi ATP oraz awansował do czołowej dziesiątki światowego rankingu. Nowymi szkoleniowcami 33-latka będą Daniel Gimeno-Traver i Tomas Carbonell.
W hali CRS przy ulicy Sulechowskiej rozpoczął się towarzyski mecz Polska-Czechy. Po pierwszym pojedynku więcej powodów do zadowolenia mają goście. Jiri Vesely w trzech setach pokonał Kamila Majchrzaka.
W pierwszej partii leworęczny Czech bardzo dobrze spisywał się przy własnym podaniu. Ani razu nie musiał nawet bronić się przed przełamaniem. Zdecydowanie więcej problemów przy własnym serwisie miał 25-latek z Piotrkowa Trybunalskiego. Vesely przełamał młodszego rywala w piątym i dziewiątym gemie, dzięki czemu pewnie objął prowadzenie w meczu.
W drugiej odsłonie spotkania Majchrzak zaczął spisywać się zdecydowanie lepiej. Gra długo toczyła się z regułą własnego serwisu. W dziewiątym gemie słabszy moment przytrafił się tym razem zawodnikowi naszych południowych sąsiadów i reprezentant Biało-Czerwonych wypracował sobie trzy „breakpointy” z rzędu. Pierwsze dwa Vesely obronił, ale przy trzecim musiał już skapitulować. Po zmianie piotrkowianin wykorzystał atut własnego podania i wyrównał stan rywalizacji.
– Pierwszy set był dosyć nerwowy z mojej strony, również wskutek jego dobrej gry – relacjonował po meczu Majchrzak. – Nie potrafiłem się temu przeciwstawić. Nie pomagał mi pierwszy serwis. W drugiej partii uporządkowałem grę we własnych gemach serwisowych i zacząłem je pewnie wygrywać. Przy jego podaniu byłem coraz bliżej przełamania, coraz więcej returnów przebijałem, aż w końcu wywalczyłem swoją szansę. Najbardziej cieszę się z tego, że pozbierałem się w sobie, przeorganizowałem swoją grę i w drugiej partii wyglądało to naprawdę obiecująco.
O losach meczu zadecydował mistrzowski tie-break. Niestety początek tej dodatkowej rozgrywki zupełnie nie ułożył się po myśli Majchrzaka, którzy przegrywał już 1:7. Polak zdołał odrobić część strat, ale rywal nie wypuścił przewagi z rąk i zapewnił swojej drużynie pierwszy punkt.
– Super tie-breaki gramy w męskim tenisie gramy bardzo rzadko, tylko w grze podwójnej tak naprawdę. Pierwszy punkt zagrałem dobrze, ale potem pechowo przegrałem dwa przy swoim serwisie, a chwilę później sędzia pomylił się na moją niekorzyść. Mecz wtedy ucieka. On łapie pewność siebie, a ja jestem pod coraz większą presją – wyjaśnił mistrz Polski.
Kamil Majchrzak, pomimo przegranej, był bardzo zadowolony, że w tej fazie przygotowań do startów w 2022 roku udało mu się rozegrać taki pojedynek. – Mój sezon skończył się dość niedobrze. Mialem zamiar zagrać jeszcze trzy turnieje, ale z powodu kontuzji musiałem zrezygnować z tych planów. Jiri jeszcze tydzień temu grał Davis Cupa, więc byliśmy na innym poziomie meczowym. Dla mnie to jest dopiero drugi tydzień, kiedy porządnie trenuję. To na pewno nie jest wystarczająca ilość czasu, żeby zbudować odpowiednią formę. Bardzo się cieszę, że mogłem zagrać przed polską publicznością, bo rzadko mamy do tego okazje. W tym roku mialem szansę poczuć tę atmosferę w Szczecinie i teraz tutaj. Cieszę się, że mogłem odświeżyć sobie te emocje, bo gra przed własną publicznością to nie tylko przyjemność, ale również dodatkowa presja. Gra tutaj na pewno zaprocentuje w trakcie ATP Cup i potem w Pucharze Davisa – zakończył Polak.
/
Redakcja
, źródło: Tenis by Dawid, foto: Tenis by Dawid
W dniach 13-14 listopada miała miejsce już siódma edycja turnieju Tenis by Dawid Cup, który w końcu zadebiutował w sezonie halowym (V edycja miała odbyć się w hali – Leszno, lecz została odwołana z powodu pandemii). Z racji, że jednym z celów jest promocja turnieju w całym kraju, tym razem lokalizacja była dość nietypowa – Stalowa Wola, czyli województwo Podkarpackie. Między innymi też dlatego ta edycja stała pod znakiem debiutów, ale o szczegółach poniżej. Tenisklub był patronem medialnym turnieju.
Kilka faktów, które warto odnotować:
– debiut turnieju w sezonie halowym;
– debiut turnieju w województwie Podkarpackim (było to już czwarte województwo, które odwiedziliśmy);
– debiut kategorii kobiet;
– największy turniej weekendu, ale z racji możliwości zagrało w niej najmniej graczy spośród wszystkich tegorocznych edycji;
– łącznie 38 zawodniczek i zawodników;
– łącznie 25 debiutantów czyli ponad połowa stawki w turnieju uczestniczyła pierwszy raz;
Turniej kobiet był dla nas wyzwaniem, gdyż nie wiedzieliśmy na co się piszemy. W naszej społeczności kobiety stanowią jedynie malutki odsetek, ale pracujemy by te proporcje się nieco zmieniły. Stąd też pomysł na wybór nowej kategorii, która tym razem zastąpiła I ligę. Na starcie stanęło sześć zawodniczek, które przyjechały z różnych rejonów Polski jak Gdańsk, Gliwice czy Rzeszów. Rywalizacja pań odbyła się w niedzielę czyli w drugi dzień zmagań.
Faza grupowa
Grupę A zdominowała Magdalena Mierzwińska, która do PLT wróciła po dłuższej nieobecności. Na drugim miejscu uplasowała się bardziej ograna w rozgrywkach Nina Chrzanowska, a zdecydowanie najsłabsza okazała się Aleksandra Mazurek, która niestety nie wygrała żadnego gema. Dwie pierwsze zawodniczki uzyskały promocję do półfinałów.
Grupa B to dominacja Agaty Wojciuk, która niegdyś rywalizowała w II lidze (kategoria kobiet jeszcze nie istniała) i to ze sporym powodzeniem. W grupie straciła tylko jednego gema z waleczną Weroniką Świderską, która na turniej przybyła aż z Gdańska, lecz tenis trenuje od niedawna. Weronika wywodzi się z bieżni z lekkoatletycznej i ma spory potencjał by w przyszłości znaczyć sporo w kobiecym tenisie. Obecnie trenuje pod okiem znanego nam wszystkim Jakuba Murka. Tym razem Gdańszczanka zajęła trzecie miejsce w grupie, lecz poza urwanym gemie bardzo mocnej zawodniczce, urwała seta Wiolecie Świątek (zajęła II miejsce w grupie), z którą przegrała dopiero po super tb. Mecz można obejrzeć na kanale YT Polskiej Ligi Tenisa.
Faza grupowa pokazała wyraźnie, które z pań są faworytkami półfinałów. Agata Wojciuk nie straciła nawet gema z Niną Chrzanowską, a zdecydowanie największych emocji dostarczył półfinał z udziałem Magdaleny Mierzwińskiej i Wiolety Świątek. W super tb lepsza okazała się reprezentantka Gliwic i finał zapowiadał się co najmniej ekscytująco.
Finał i mecz o 3. miejsce
Dość niespodziewanie mecz o trzecie miejsce nie miał zbyt długiej historii, gdyż pierwszy set okazał się kluczowy dla losów meczu. Pierwsza partia była wyrównana, którą wygrała Nina Chrzanowska, a drugi set był już formalnością. Bardzo prawdopodobne, że wycieńczający półfinał Wiolety Świątek miał tutaj duże znaczenie. Wydaje się, że kondycja i świeżość były tutaj kluczowe.
Finał na papierze wyglądał jednoznacznie: starcie zdecydowanie najlepszych zawodniczek turnieju, a równocześnie dwa różne style. Mierzwińska to zawodniczka grająca piękny, techniczny tenis, a Wojciuk to z kolei wyznawczyni ofensywnego usposobienia oraz pragmatycznego podejścia do białego sportu. Finał niestety nie dostarczył wielu emocji, gdyż wygrała siła i ofensywa czyli Agata Wojciuk. Magdalena niewątpliwie mogła być zmęczona intensywnym półfinałem, lecz niewątpliwie triumf należał się reprezentantce Łukowa, która od początku do końca nie pozostawiała żadnych złudzeń kto rozdaje karty na Tenis by Dawid Cup VII.
Magdalena Mierzwińska, Agata Wojciuk i Nina Chrzanowska
Najlepsze zawodniczki zostały nagrodzone pucharkami, voucherami oraz wieloma nagrodami rzeczowymi. Wielkie gratulacje dla wszystkich uczestniczek i miejmy nadzieję, że do zobaczenia. Może na kolejnej edycji także będziemy grać w kategorii kobiet – ta kwestia na ten moment jest niewiadomą.
II liga
Turniej II ligi czyli najbardziej popularnej kategorii w historii turnieju jak i całej Polskiej Ligi Tenisa był rozgrywany na przestrzeni dwóch dni, gdyż w turnieju wystąpiło 32 zawodników, którzy siłą rzeczy zostali podzieleni na 8 grup po 4 zawodników. Zawody były mocno obsadzone i miały swoich faworytów, który można było podzielić na miejscowych oraz tzw. „podróżników”, którzy grają w najlepszych turniejach w całym kraju. Niewątpliwie do tego grona można było zaliczyć m.in. Szendryk (lider rankingu), Murek (lider tabeli wszech czasów TbD Cup), Świątek, Slugocki, Kaczerski czy Jaworski. W turnieju wzięło udział aż 19 debiutantów czyli zdecydowanie ponad połowa stawki. Niewątpliwie turniej na Podkarpaciu miał za zadanie wyłonić nowych zawodników, którzy na stałe zakotwiczą w Tenis by Dawid Cup, a czy to się udało? Przekonamy się w kolejnych edycjach. Przejdźmy jednak do przebiegu turnieju.
Faza grupowa
Faza grupowa w całości rozegrała się 13. listopada czyli w sobotę. Pierwsze mecze rozpoczęły się już o godzinie 9.00, a zmagania tej fazy zakończyły się w okolicach godziny 21.00. Wszystkie mecze przebiegły w atmosferze fair play i bez kontrowersji. Jeśli miałbym mieć jedną uwagę do zawodników to długość rozgrzewki, która powodowała, że mecze potrafiły się mocno opóźnić – zasada jest jedna: rozgrzewka trwa już przed wejściem na kort, a ta na korcie powinna trwać do 5 minut. Jednak to tak na marginesie. Hala tenisowa, same korty oraz wszelkie udogodnienia dla zawodników były przygotowane w 100% i zawodnicy w pełni komfortowych warunkach mogli rywalizować o najwyższe cele.
Grupa A, B, C i D
W grupie A zdecydowanym faworytem był lider ogólnopolskiego rankingu czyli Marcin Szendryk i obyło się bez niespodzianki, gdyż reprezentant Góry nie stracił nawet gema we wszystkich trzech starciach. Drugie miejsce wywalczył miejscowy rodzynek czyli Michał Sycz. Trzecie miejsce przypadło Konradowi Karbarzowi, a frycowe zapłacił Krzysztof Zduniewicz, który gra dość krótko i niestety nie urwał nawet gema.
Grupa B na papierze wyglądała niezwykle ciekawie i tak też było na korcie. Spotkania trwały bardzo długo i obfitowały w emocje. Najlepszy okazał się wicelider tabeli wszech czasów Tenis by Dawid Cup – Daniel Kaczerski. Drugą pozycję wywalczył bardzo dobrze dysponowany Paweł Noga, a tuż za nim uplasował się Adrian Mazera czyli zawodnik z niedalekich okolic, który te korty zna dość dobrze. Dariusz Przybyłko mimo wielkich chęci i walki musiał pogodzić się z czwartym miejscem, lecz należy zaznaczyć, że urwał seta samemu zwycięzcy grupy. Jak widać w tej grupie mogło wydarzyć się wszystko.
Grupa C dla mnie osobiście była największą niewiadomą, gdyż składała się z samych debiutantów w turnieju, o których wcześniej nie słyszałem. Marcin Bargiel bez straty seta okazał się najlepszym graczem tej grupy, a o drugim miejscu zdecydował niezwykle wyrównany mecz Świątek vs Szewc, który zakończy się w super tb wynikiem 15:13! Czwarty w tabeli Bartłomiej Drozd wcale nie odstawał i mimo, że nie zdobył punktów to we wszystkich meczach miał sporo do powiedzenia, ugrywając aż 12 gemów. Niewątpliwie kluczowe momenty setów są jeszcze do poprawienia.
Grupa D w teorii zapowiadała się stosunkowo najsłabiej. Najlepszy okazał się reprezentant stolicy Maciej Ciurko, który wygrał wszystkie mecze bez straty seta, choć potrzebował emocji nie brakowało w starciu z Radkiem Gerlachem (drugi set rozstrzygał się w tb). Trzecie miejsce przypadło dla innego reprezentanta Rzeszowa – Dominika Woźniaka, a na czwartym miejscu zmagania zakończył drugi reprezentant Mławy, ograny w turniejach TbD Cup – Kamil Warmiński. Niestety zakończył turniej z kontuzją i ostatni mecz musiał oddać walkowerem. Zresztą jego rywal czyli Woźniak także miał uraz, lecz to Kamil pierwszy poddał mecz. Ostatecznie mieliśmy tutaj dwóch zdecydowanie najlepszych graczy czyli Ciurko i Gerlach, lecz na pewno nie byli faworytami swoich kolejnych spotkań w fazie pucharowej.
Grupa E, F, G i H
W grupie E zapowiadały się spore emocje, lecz niestety ich nie było. Bez większych problemów grupę zdominował Jakub Murek czyli lider tabeli wszech czasów Tenis by Dawid Cup. Co prawda stracił 7 gemów, ale nie musiał ani razu rozgrywać super tb. Drugim najmocniejszym ogniwem był Arkadiusz Zelik, który debiutował u nas i bardzo pozytywnie zaskoczył, gdyż jego gra stała na wysokim poziomie i mógł śmiało myśleć o dobrym wyniku w niedzielę. Trzecie miejsce przypadło jednemu z tenisowych podróżników czyli Leszkowi Kowalskiemu, który od początku mówił, że turniej traktuje jako trening, a już nazajutrz zaplanował kolejny turniej, w Warszawie. Ostatnie miejsce przypadło zdecydowanie najsłabszemu graczowi tej grupy czyli Szymonowi Wieczorkowi, który podobnie jak Arek pierwszy zagościł na naszym turnieju.
Grupa F to mieszanka debiutantów i stałych bywalców. Adam Jurzysta gra już w trzeciej edycji z rzędu, a Konrad Cybulski to rekordzista i grał już w sześciu edycjach, omijając tylko pierwszą. Niewiadomą była postawa Adama Rozwadowskiego i Przemysława Panasiewicza. Panowie podzielili się pół na pół, gdyż grupę wygrał Panasiewicz, lecz po drodze ze sporymi problemami, gdyż dwa boje wygrywał dopiero po super tb. Właśnie decidery były kluczowe dla układu w grupie, gdyż to Adam Jurzysta wygrał w bezpośrednim starciu i to było kluczowe. Rozwadowskiemu zabrakło punktu do awansu, a Konrad Cybulski tym razem bez punktów, choć był bliski urwania seta Rozwadowskiemu jak i Panasiewiczowi, z którymi przegrywał w tb.
Grupa G to z kolei przewaga stałych bywalców naszego turnieju, ponieważ debiutantem okazał się tylko sympatyczny Norbert Kłeczek, który sam był troszkę zaskoczony, że udało się awansować do niedzielnej fazy pucharowej. Ostatecznie zajął drugą pozycję, a wszystkich pogodził Gracjan Zaraza dla którego był to drugi turniej TbD Cup. Z kolei Dawid Nachman jak i Michał Cybulski czyli gracze, który są w ścisłej czołówce pod względem rozegranych turniejów TbD Cup musieli przełknąć smak porażki. Dawid skupiony już był na wylocie na Nitto ATP Finals w Turynie, a Michał ostatnio bardziej skupił się na treningach tenisa w wersji stołowej. Liczymy na poprawę i występy w kolejnych turniejach!
Grupa H od początku wyklarowała zdecydowanych faworytów. Została zdominowana przez Adama Jaworskiego i Krystiana Slugockiego, dla których wyjście z grupy nie wydawało się nawet planem minimum. Dariusz Murek i Robert Tram zagrali ze sobą jedynie mecz o przysłowiową pietruszkę i musieli pogodzić się z tym, że turniej skończy się dla nich już w sobotę. Bardzo mocna grupa, z której szanse wyjścia były bardzo niskie. Forma Jaworskiego nie była raczej dla nikogo zaskoczeniem, choć osobiście nie mieliśmy okazji poznać zawodnika z Wrocławia. Z kolei postawa Slugockiego była raczej dla wielu zaskoczeniem i z niecierpliwością oczekiwałem co pokażą w niedzielę.
Daniel Kaczerski
Faza pucharowa
Spotkania fazy pucharowej rozpoczęły się w niedzielny poranek, a na placu boju pozostało już tylko 16 zawodników, którzy otworzyli pary 1/8 finału. Wiele par nie miało wyraźnego faworyta, co zwiastowało spore emocje i kort tylko tę tezę potwierdził.
1/8 finału
Turniejowa jedynka czyli Marcin Szendryk po łatwej sobocie dość niespodziewanie zaczął od ogromnych problemów. Pierwszy set z Pawłem Nogą stał na wysokim i równym poziomie, a reprezentant Góry potrzebował tb by wygrać pierwszą partię. Druga także była wyrównana, ale także padła łupem Szendryka i można rzec, że zaliczył bardzo mocne przetarcie przed kolejnymi rundami.
W kolejnym spotkaniu Marcin Bargiel nie pozostawił złudzeń i nie oddał ani jednego gema Radkowi Gerlachowi, który co edycję robi postęp. Zaczął w Bydgoszczy od fazy grupowej, w Poznaniu zaliczył 1/16 finału, a w Stalowej Woli zatrzymał się na 1/8. W 2022 roku zapowiada wejście do najlepszej ósemki.
Bardzo ciekawie zapowiadał się mecz Jakuba Murka i Adama Jurzysty czyli starcie atomowego forhendu ze znakomitym bekhendem niczym Benoita Paire. Wygrał jednak faworyt i to nadspodziewanie łatwo. Murek potwierdził, że będzie się liczyć w walce o najcenniejsze laury.
Następny mecz 1/8 finału to bój na żyletki, w którym decydowały pojedyncze akcje. Doświadczony w turniejach PLT Gracjan Zaraza musiał uznać wyższość rewelacyjnemu Krystianowi Slugockiemu, który potwierdził jakość także w następnych zawodach cyklu. Mecz kończył się w tb i słowa uznania należą obu graczom.
W piątym spotkaniu tej rundy doświadczony w turniejach Tenis by Dawid Cup, lecz niekoniecznie w PLT – Daniel Kaczerski nie dał większych szans jedynemu reprezentantowi miejscowych Michałowi Syczowi. Mławianin solidnie przygotował się do turnieju i wydawało się, że może zagrozić Jakubowi Murkowi w klasyfikacji wszech czasów. Walka między nimi prawdopodobnie będzie trwać latami, choć inni także powoli dochodzą do głosu.
W kolejnym meczu minimalnie lepszy od Macieja Ciurko okazał się Marcin Świątek. Obaj panowie grali bardzo solidny i regularny tenis. Znów potrzebny był tb by rozstrzygnąć losy seta, co potwierdza tylko jak mocna i wyrównana obsada zawitała w Stalowej Woli.
W przedostatnim meczu ponownie byliśmy świadkami tb, który jak się okazało był kluczowy dla losów meczu. Arkadiusz Zelik wygrał pierwszą partię na pełnym dystansie, a druga była już formalnością. Przemysław Panasiewicz, który wygrał swoją grupę już w niedzielny poranek był poza turniejem. Bardzo dobry tenis obu panów.
W ostatnim meczu tej fazy nie mieliśmy wątpliwości. Jeden z faworytów czyli Adam Jaworski wręcz rozgromił debiutującego Norberta Kłeczka, dla którego wyjście z grupy już było czymś dużym – gratulacje.
1/4 finału
Ćwierćfinały to starcia zdecydowanie najlepszych graczy turnieju i nie było tu żadnego przypadku. Z jednej strony starzy wyjadacze Tenis by Dawid Cup jak Kaczerski, Murek czy też Szendryk, a z drugiej debiutanci w naszym turnieju jak Świątek, Zelik, Jaworski, Slugocki czy Bargiel.
Marcin Szendryk zdecydowanie nie miał łatwego dnia, gdyż ponownie był zmuszony do maksymalnej koncentracji i był o jedną piłkę od przegrania tb pierwszego seta z Marcinem Bargielem, który grał znakomity tenis. Prawdopodobnie był to najlepszy set tej fazy, w którym obaj gracze pokazali stalowe nerwy i fantastyczne akcje.
Jakub Murek stanął znów przed wyzwaniem, lecz ponownie był faworytem ekspertów. Krystiana Slugockiego jednak nie można było zlekceważyć i Kuba o tym pamiętał. Pierwszego seta wygrał zdecydowanie, bo do zera, lecz druga partia przyniosła tb i niepotrzebne nerwy. Złotowianin znów pokazał jakość i bardzo pewnie zameldował się w strefie medalowej. Forma Kuby w ostatnim czasie była bardzo wysoka i już wiedzieliśmy, że utrzyma pozycję lidera w tabeli wszech czasów TbD Cup.
Jednak zdecydowanie najwięcej emocji przyniósł mecz Daniela Kaczerskiego i Marcina Świątka. Po pierwszym gładko wygranym secie przez Daniela, nic nie wskazywało na to, że może mieć jeszcze jakieś większe problemy. Drugi set kończył się w tb, a większym spokojem wykazał się bardziej doświadczony Świątek. Miało to przełożenie także na super tb, który padł również jego łupem. Niewątpliwie wojna nerwów i piękno tenisa. Nigdy nie można się poddawać, a jedna piłka może mieć wpływ na całą resztę spotkania.
Ostatni ćwierćfinał czyli Arkadiusz Zelik vs Adam Jaworski na papierze zapowiadał się bardzo ciekawie, choć oczywiście faworytem i to dość wyraźnym wydawał się Wrocławianin. Kort bardzo szybko to potwierdził i Adam oddał rywalowi zaledwie trzy gemy. Jaworski z meczu na mecz grał coraz lepiej, a jego pewność cały czas wzrastała. Mecze fazy grupowej nie do końca do mnie przemawiały, lecz później mocno urósł. Niewątpliwie typ turniejowca z silnym mentalem.
1/2 finału
W pierwszym półfinale liczyliśmy na fajerwerki, ale niestety nie doczekaliśmy się. Znacznie lepszy w kluczowych momentach okazał się Marcin Szendryk, a ponadto zarysowała się różnica na serwisie oraz stronie bekhendowej. Górzanin pokazał większą dojrzałość tenisową i oddał Złotowianinowi tylko gema, który jeszcze nigdy w historii turnieju nie przeszedł fazy półfinału. Jakubowi Murkowi standardowo pozostała walka o podium, którą podczas ostatniej edycji przegrał (vs Scheffs, Poznań). Szendryk z kolei stanął przed szansą na spory awans w klasyfikacji generalnej turnieju i umocnienie się na pozycji lidera w klasyfikacji PLT.
Drugi półfinał to znacznie inny mecz, który trwał znacznie dłużej i obfitował w spore emocje i tenis na wysokim poziomie. Adam Jaworski pierwszą partię wygrał dopiero po tb, a w drugiej był o włos od kolejnego decidera. Znów zdecydowała silna głowa, która zaprowadziła go do wielkiego finału. Jednak tam faworytem już nie był. Marcin Świątek podobnie jak żona musiał stoczyć bój o trzecie miejsce. Bardzo dobry turniej dla tej pary, którzy zdecydowanie wygrali klasyfikację rodzinną.
Finał i mecz o 3. miejsce
Czym byłoby Tenis by Dawid Cup VII bez tie-break’a? Pierwszy set starcia Jakub Murek vs Marcin Świątek był niezwykle wyrównany i znów swoją wyższość pokazał Złotowianin. Jakub tym samym umocnił się na fotelu lidera i mógł z dumą wracać przez cały kraj do swojej małej ojczyzny. Murek i Final Four to już synonimy. Nigdy nie odpadł wcześniej i nigdy nie wszedł do finału. Ta regularność pozwala mu być najlepszym w kategorii II ligi. Przed Murkiem jeszcze wielka przyszłość i sporo pracy. Jeśli poprawie ulegnie serwis i bekhend to Kuba może być zawodnikiem, który namiesza także w finałach sezonu, a nie tylko w pojedynczych eventach. Marcin Świątek jak się okazało podzielił los małżonki i także zajął czwarte miejsce. Bardzo dojrzała gra i spory sukces – mam nadzieję, że jeszcze spotkamy się na turniejach TbD w przyszłości!
Wielki finał dostarczył nam ogromnych emocji, choć nie wyszedł poza długość dwóch setów. Wyraźnie faworyzowany Marcin Szendryk nie mógł zlekceważyć dobrze znanego mu Adama Jaworskiego, który poczynił spore postępy. Ich wcześniejsze spotkania zdecydowanie wygrał Górzanin, lecz ten mecz miał to zmienić i można rzec, że tak się stało. Pojedynek był bardzo wyrównany i zdecydowały dosłownie pojedyncze piłki. W pierwszym secie Adam zdołał urwać dwa gemy, lecz drugiego mógł nawet wygrać. W szóstym gemie nawet bronił trzech dwóch meczowych, lecz wszystkie wybronił w fantastycznym stylu, potwierdzając jak urosła jego pewność siebie. Marcin był zmuszony wznieść się na swoje wyżyny i ogromne doświadczenie pomogło mu przechylić szale zwycięstwa na swoją korzyść w tb drugiego seta. Sobota dla Marcina była zdecydowanie spacerkiem, lecz cała niedziela to walka na noże z każdym kolejnym rywalem. Turniej wymagał znakomitego przygotowania fizycznego i niemałych umiejętności tenisowych, co zresztą pokazał nie tylko Marcin i Adam, a większość stawki. Wielkie gratulacje dla uczestników i jeszcze większe dla triumfatorów!
Czekając na kolejne wydarzenie sportowe, możemy w szybki i łatwy sposób sprawdzić statystyki oraz wszystko co nas konkretnie interesuje. STS oferta na tydzień przekaże informacje zarówno o piłce nożnej, jak i najbliższych meczach tenisa. Warto być na bieżąco, a tym bardziej kiedy jest na to dobry sposób.
Nie ma w Polsce osób, które nie słyszały o nazwisku Radwańska. Nie ma co się dziwić, w końcu to nasza jedna z lepszych tenisistek w historii. Oczywiście również dzięki obecnym sukcesom Igi Świątek czy Huberta Hurkacza, wielu naszych rodaków ruszyło na zakupy po nowe rakiety. Korty są często rezerwowane z dużym wyprzedzeniem. To dobrze, bo również o to chodzi sportowcom, aby promować zdrowy tryb życia. No, ale jak to się wszystko zaczęło w przypadku Agnieszki? Wiadomo, że w latach dziewięćdziesiątych było kogo oglądać i miała na kim się wzorować.
Jako mała dziewczynka, bo jedynie mając sześć lat wygrała swój pierwszy turniej dziecięcy. Urodzona w 1989 roku, do 2005 miała za sobą wiele takich wydarzeń. Zazwyczaj z bardzo dobrymi rezultatami. Właśnie jako szesnastolatka zaczęła grać profesjonalnie. I to naprawdę ze wspaniałym rezultatem. Wygrała wielkoszlemowy juniorski Wimbledon 2005. W kolejnym roku wygrała juniorski French Open. W tym samym roku wskoczyła do pierwsze setki rankingu WTA, aby już pod koniec 2006 roku wskoczyć na 53. miejsce. Zmieniała swoje pozycje z sezonu na sezon. Najwyżej, bo na trzecim miejscu była w 2016 roku. Przez wszystkie lata kariery udało jej się wygrać dwadzieścia turniejów WTA. Reprezentowała kraj na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie, Londynie oraz Rio de Janeiro. Jeżeli chodzi o jej największy sukces to na pewno udział w finale Wimbledonu w 2012 roku. Zarobiła ogromne pieniądze na korcie, co plasuje ją na dziewiątym miejscu w klasyfikacji wszech czasów.
Nie ma co się dziwić, że zarówno ona jak i jej młodsza siostra Urszula od najmłodszych lat były zainteresowane sportem. Ich dziadek Władysław był hokeistą oraz trenerem Cracovii. Ich ojciec Robert, był również trenerem obu sióstr, ale przez wiele lat sam grał reprezentując krakowski klub KS Nadwiślan. Podobnie jak Agnieszka i Urszula. Początkowo dziewczyny grały w Niemczech, ponieważ ich ojciec właśnie tam był trenerem, jednak zdecydowali się na powrót do Polski. W 2017 roku wzięła ślub z Dawidem Celtem, który na co dzień trenował z żoną. W 2020 roku urodziła syna Jakuba. Agnieszka udziela się również jako ambasador dobrej woli w UNICEF.
Po zakończeniu kariery Isia postanowiła zainwestować zarobione pieniądze w nieco inny temat niż ten typowo sportowy. Planowała otworzyć sieć apartamentów w całej Polsce i szybko zaczęła swój cel realizować. Pierwszym z nich był apartamentowiec AGA Tenis Apartments. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementów i akcentów związanych typowo z tenisem. Media odpuściły jej tak szybko, aby mogła zniknąć bez kontaktu z publicznością. Postanowiła sprawdzić się w programie Taniec z Gwiazdami w Polsacie.
Jedno jest pewne, że kariera Agnieszki Radwańskiej była naprawdę bardzo bogata. Rozegrała wiele meczów, turniejów, na których z dumą reprezentowała nasz kraj. Odnosiła wspaniałe sukcesy, które spowodowały wielki skok, jeżeli chodzi o zainteresowanie tenisem w Polsce. Potrzeba nam takich ambasadorów w Polsce.
Francuska Federacja Tenisowa ogłosiła nowego dyrektora Roland Garros. Następczynią Guya Forgeta będzie Amelie Mauresmo, która jest pierwszą kobietą obejmującą tę funkcję przy paryskim szlemie. Poznaliśmy także kapitanów reprezentacji Francji w Davis Cup i Billie Jean King Cup.
Guy Forget był dyrektorem Roland Garros od 2016 roku. Pod koniec obecnego roku jego kontrakt wygasł, a on nie chciał go przedłużać (więcej tutaj). Nowy prezydent Francuskiej Federacji tenisowej, Gilles Moretton podjął już decyzję, kto będzie jego następcą, a w zasadzie następczynią. Wybór padł na byłą liderkę rankingu i dwukrotną mistrzynię wielkoszlemową – Amelie Mauresmo. Francuzka jest pierwszą kobietą, która obejmie dowodzenie w Roland Garros.
FFT ogłosiła także nowych kapitanów reprezentacji Francji. W Pucharze Davisa będzie nim Sebastien Grosjean, a w Billie Jean King Cup Julien Benneteau. Ich kontrakt ma trwać trzy lata, do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu.
Guy Forget nie będzie już dłużej dyrektorem dwóch największych paryskich turniejów – Roland Garros i Rolex Paris Masters. Powodem są problemy z komunikacją z nowym szefem Francuskiej Federacji Tenisowej.
Guy Forget był dyrektorem Polex Paris Masters od 2012 roku. Tę samą funkcję pełnił także od 2016 roku podczas Roland Garros. Z końcem obecnego roku jego kontrakt wygasł, ale, jak przyznał w wywiadzie z L’Equipe, federacja chciała go przedłużyć. Były czwarty zawodnik świata odmówił jednak i tym samym nie jest już dyrektorem dwóch największych paryskich imprez. Jako powód, Francuz podał słaby dialog i rozbieżności w poglądach z nowym prezydentem Francuskiej Federacji Tenisowej, Gillesem Morettonem, który objął dowodzenie w tym roku.
– Od początku mandatu Gillesa czułem, że komunikacja nie idzie dobrze – oznajmił Forget w rozmowie z L’Equipe. – Nigdy nie było z nim żadnej komunikacji. Wyraźnie czułem, że nie ma zaufania – dodał.
Po tym, jak L’Equipe po raz pierwszy poinformowała o tej wiadomości, federacja nie podała żadnego powodu nagłego odejścia Forgeta.Komunikat zawierał podziękowania za „zaangażowanie i wzorową pracę, które przyczyniły się do wywarcia wpływu tych dwóch dużych turniejów na scenę międzynarodową”.
FFT poinformowało, iż następczynią Forgeta została Amelie Mauresmo.
Coraz więcej informacji dotyczących zbliżającego się sezonu jest już znanych. Teraz został opublikowany kalendarz WTA na pierwszą połowę 2022 roku.
Nowy sezon rozgrywek pod szyldem WTA rozpocznie się w gorącej Australii. Zawodniczki w pierwszych dwóch tygodniach 2022 roku rozegrają mecze w Adelajdzie, Sydney oraz Melbourne. To jednak głównie na ostatnie z wymienionych miast będą zwrócone oczy kibiców z całego świata. To właśnie w Melbourne tradycyjnie zostanie rozegrane Australian Open w dniach 17-30 stycznia.
W lutym i marcu odbędzie się kilka imprez rangi WTA 1000. To turnieje w Dubaju, Indian Wells i Miami. Kwiecień i maj to miesiące, w których dominować będą zmagania na nawierzchni ziemnej między innymi w Rzymie i Madrycie. Najważniejszym punktem tej części sezonu będzie natomiast Roland Garros w Paryżu, który rozpocznie się 22 maja i potrwa tradycyjnie przez dwa tygodnie.
W czerwcu tenisistki przeniosą się na korty trawiaste i rozegrają szereg turniejów przygotowujących do Wimbledonu, którego start przewidziano na koniec miesiąca. W kalendarzu na pierwszą połowę nowego sezonu nie znalazły się między innymi imprezy w Brisbane, Auckland i Hobart.
First half of the 2022 calendar confirmed 🗓
Less than a month until the 49th WTA season begins!