Challengery za małe dla Hurkacza?

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

We wtorek Hubert Hurkacz rozegra pierwszy mecz w challengerze we francuskim Quimper. Z siedmiu ostatnich turniejów tej rangi Polak zwyciężył w aż trzech. Czy challengery powoli robią się dla niego za małe?

Poprzedni sezon był bez wątpienia przełomowy dla Huberta Hurkacza. Polak po raz pierwszy w karierze awansował do głównej drabinki Wielkiego Szlema (w Roland Garros i US Open przebrnął przez kwalifikacje, na Wimbledonie miał nieco szczęścia jako "lucky loser"), zadebiutował w czołowej setce rankingu ATP i wystąpił na koniec sezonu w Mediolanie w turnieju Next Gen ATP Finals.

Przez około połowę sezonu wrocławianin wciąż występował jednak w turniejach rangi ATP Challenger Tour. I po raz pierwszy na tym poziomie zaznał smaku zwycięstwa, choć musiał na to sporo poczekać. Zanim triumfował w Poznaniu na początku czerwca, wystąpił w aż 47 turniejach tej rangi. I nie zwyciężył ani razu.

Blisko było już Zhuhai, gdzie Hurkacz w marcu przegrał zacięty finał z Alexem Boltem. Przede wszystkim po triumfie w Poznaniu przyszły jednak kolejne sukcesy. Nasz tenisista w zeszłym sezonie wygrywał jeszcze w Breście (co dało mu przepustkę do turnieju w Mediolanie), a na tuż przed Australian Open przyszło zwycięstwo w Canberze.

Obecnie wrocławianin ma więc już na koncie trzy challengerowe tytuły, a wszystkie wywalczył w ciągu ostatnich siedmiu turniejów tej rangi. Teraz zdecydował się na występ w Quimper, gdzie jest najwyżej rozstawiony i znajduje się wśród głównych faworytów całych zawodów.

Wygląda więc na to, że challengery powoli wydają się dla Hurkacza zwyczajnie za małe. Jeśli w Quimper przyjdzie kolejny triumf, wrocławianina na tym poziomie oglądać już raczej zbyt często nie będziemy. W tym wypadku to jedynie powód do radości i optymizmu.

Sankt Petersburg. Szarapowa stanęła na wysokości zadania

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Maria Szarapowa udanie zadebiutowała w turnieju St. Petersburg Ladies Trophy. Rosjanka w pierwszej rundzie rosyjskich zawodów w dwóch setach pokonała Darię Gavrilovą. Awans wywalczyła również Wiera Zwonariewa.

Była liderka światowego rankingu pierwszą partię wygrała bez straty gema, ale walka w niej była zdecydowanie bardziej wyrównana niż wskazywałby na to wynik. Ta odsłona meczu trwała 48 minut, a w większości gemów tenisistki walczyły o zwycięstwo na przewagi. Australijka nie podłamała się niepowodzeniem, w drugiej partii jako pierwsza zdobyła przełamanie i wyszła na prowadzenie 4:2. Cztery następne gemy padły jednak łupem faworytki publiczności i to ona mogła wznieść ręce w geście triumfu.

– Jestem bardzo zadowolona, że po raz pierwszy miałam okazję przyjechać do Sankt Petersburga – powiedziała po meczu pięciokrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych. – Chciałam zrobić to już wcześniej, ale nie było okazji. Jestem szczęśliwa, że rodacy tak mi kibicowali. Od razu czułam, że gram w domu i jestem gorąco wspierana przez fanów. To wiele dla mnie znaczy, że udało mi się wygrać mecz w ojczyźnie po tak wielu latach przerwy.

Szarapowa zmierzy się teraz z rozstawioną z numerem 3, Darią Kasatkiną.

W poniedziałek do drugiej rundy awansowały również Wiera Zwonariewa i Alison Van Uytvnack. Rosjanka pokonała Jekaterinę Makarową, a Belgijka okazała się lepsza od Kirsten Flipkens.
 


Wyniki

Pierwsza runda singla
Maria Szarapowa (Rosja) – Daria Gavrilova (Australia) 6:0 6:4
Wiera Zwonariewa (Rosja, WC) – Jekaterina Makarowa (Rosja, WC) 6:3 6:4
Alison Van Uytvanck (Belgia) – Kirsten Flipkens (Belgia) 6:2 6:4
 

Puchar Federacji. Switolina i Jastremska nie zagrają. Pieniądze kością niezgody

/ Jakub Karbownik , źródło: własne, foto: AFP

Elina Switolina i Dajana Jastremska nie pojawią na turnieju Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji, który w dniach 6-9 lutego odbędzie się w Zielonej Górze. Powodem ich absencji są zbyt wygórowane żądania finansowe. 

Pierwsza i trzecia rakieta naszych wschodnich sąsiadów początkowo doszły do porozumienia z rodzimą federacją i w drugim tygodniu lutego miały stawić się w Zielonej Górze. Do akcji wkroczył jednak Stefan Gurow, agent obu zawodniczek, który zaproponował wyższe stawki za ich grę w kadrze. Propozycja została odrzucona i uczestniczki trzeciej rundy oraz ćwierćfinału Australian Open 2019 nie przyjadą za tydzień do Polski.

W związku z fiaskiem rozmów między agentem pierwszej i trzeciej rakiety Ukrainy a Ukraińską Federacją Tenisową kapitan Michaił Filima będzie miał w Zielonej Górze do dyspozycji: Łesię Curenko, Katerinę Kozłową, Martę Kostiuk i Nadię Kiczeniok. Ukrainki powalczą w grupie B z Estonkami, Bułgarkami i Szwedkami. W grupie A zaprezentują się: Polki, Rosjanki i Dunki.

Hua Hin. Linette poradziła sobie z australijską kwalifikantką

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette awansowała do 1/8 finału turnieju WTA w Hua Hin. W 1. rundzie nasza najwyżej notowana tenisistka pokonała 6:1, 2:6, 6:2 Priscillę Hon z Australii. Punkty za zwycięstwo mogą okazać się bardzo cenne. Polka walczy bowiem o pozostanie w gronie stu najlepszych zawodniczek rankingu WTA. 

Linette zanotowała bardzo dobry początek sezonu 2018, przez co obecnie znajduje się w trudnym położeniu. Wydaje się bowiem, że nasza reprezentantka nie prezentuje obecnie najlepszego tenisa w karierze, a musi bronić dużej liczby punktów. Jeśli w Hua Hin nie awansuje do ćwierćfinału, może po raz pierwszy od września 2016 roku wypaść poza czołową setkę. 

Zmagania w Tajlandii Polka rozpoczęła od zwycięstwa 6:1, 2:6, 6:2 nad Priscillą Hon. 20-letnia Australijka do turnieju głównego przebijała się przez eliminacje, w których nie straciła ani jednego seta. Linette okazała się jednak dla niej zbyt wymagającą przeciwniczką. W decydującej partii Hon prowadziła co prawda 1:0 z przewagą przełamania, ale kolejne cztery gemy padły łumep Polki. Wywalczonej przewagi 26-latka z Poznania nie roztrwoniła i po godzinie oraz 40 minutach rywalizacji zakończyła pojedynek.

W 1/8 finału rywalką Linette będzie rozstawiona z numerem trzy Su-Wei Hsieh z Tajwanu lub Rumunka Monica Niculescu. 


Wyniki

1. runda singla:
Magda Linette (Polska) – Priscilla Hon (Australia) 6:1, 2:6, 6:2

Powtórka z rozrywki?

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Novak Dżoković, wygrywając Australian Open 2019, zdobył trzeci tytuł wielkoszlemowy z rzędu. Do skompletowania niekalendarzowego Wielkiego Szlema brakuje mu już tylko albo aż triumfu w tegorocznym Roland Garros. Jeśli Serb okaże się najlepszy w Paryżu, to powtórzy wyczyn z lat 2015/16.

Po wyleczeniu kontuzji i powrocie do pełnej sprawności, Novak Dżoković ponownie przyjął pozycję dominatora w męskim tenisie, a już na pewno, jeśli chodzi o Wielkie Szlemy. Ostatnie trzy takie imprezy padły łupem Serba, który nie dał szans rywalom podczas Wimbledonu 2018, US Open 2018 oraz Australian Open 2019. Teraz lider światowego rankingu będzie celował w tytuł na kortach Rolanda Garrosa, a co za tym idzie, w skompletowanie niekalendarzowego Wielkiego Szlema.

To osiągnięcie nie będzie obce dla Dżokovicia, bowiem dokonał on już tego w latach 2015/16, kiedy to wygrał Wimbledon 2015, US Open 2015, Australian Open 2016 i Roland Garros 2016. Jest jedynym tenisistą w historii w erze Open, który to osiągnął. Dwukrotnie bliski takiego wyczynu był Roger Federer – w sezonach 2005/06 oraz 2006/07, jednak Szwajcarowi za każdym razem brakowało tytułu w paryskim szlemie.

Forma, jaką prezentuje obecnie „Nole” stawia go w roli faworyta do zwycięstwa w Roland Garros 2019, na równi z Rafaelem Nadalem. Jednak, jak wiadomo, drugi szlem w roku nie należy do ulubionych Serba. Zawodnik z Belgradu triumfował tam tylko raz (2016), choć czterokrotnie był w finale.

Przed występem w Paryżu Dżoković zagra tylko w dwóch turniejach: Mutua Madrid Open oraz Internazionali BNL d’Italia w Rzymie. Te imprezy będą sprawdzeniem formy lidera rankingu na kortach ziemnych i jednocześnie przygotowaniem do walki o najwyższe trofeum w paryskim szlemie.

Ostatnim turniejem na mączce, jaki wygrał „Nole” był Roland Garros 2016, więc zwycięstwo w tym roku byłoby pewnego rodzaju klamrą. Ogólnie Serb triumfował 13 razy na kortach ziemnych.

Wygrywając Australian Open 2019 Dżoković cały czas ma szanse na zdobycie klasycznego Wielkiego Szlema, w więc wygrania czterech najważniejszych turniejów w jednym roku. W erze Open udało się to do tej pory jednemu tenisiście – Rodowi Laverowi (1969).

O tym, czy Dżoković drugi raz w karierze skompletuje niekalendarzowego Wielkiego Szlema przekonamy się na początku czerwca. Szanse na to są bardzo duże, brakuje tylko, a może aż jednego kroku, byśmy byli świadkami powtórki z rozrywki.

Ranking ATP. Życiówki Polaków, mocna pozycja Dżokovicia

/ Jakub Karbownik , źródło: własne, foto: AFP

Serb Novak Dżoković umocnił się na pozycji lidera rankingu ATP. Na najwyższe w karierach miejsca w zestawieniu najlepszych tenisistów świata awansowali z kolei Hubert Hurkacz i Kamil Majchrzak.

W finale mężczyzn Australian Open 2019 doszło do pojedynku Novaka Dżokovicia z Rafaelem Nadalem i właśnie ci tenisiści zajmują dwa pierwsze miejsca w najnowszym notowaniu rankingu ATP. Serb, który sięgnął po siódmy tytuł mistrza Australian Open w karierze, zwiększył przewagę punktową nad Hiszpanem do 2635 punktów.

Na trzecie miejsce awansował Alexander Zverev, a na czwarte Juan Martin del Potro. Z top 5 rankingu, na szóste miejsce, po raz pierwszy od blisko dwóch lat wypadł Roger Federer.

Awanse stały się z kolei udziałem najlepszych polskich tenisistów. Hubert Hurkacz co prawda na pierwszej rundzie zakończył tegoroczną przygodę z Melbourne, ale awansował o trzy miejsca i jest 76.tenisistą świata. Debiut w drabince turnieju Wielkiego Szlema oraz punkty za półfinał challengera w Burnie dały z kolei awans na 156.lokatę Kamilowi Majchrzakowi. Obaj nasi zawodnicy poprawili tym samym najlepsze dotychczasowe osiągnięcia. 

 

Tenisowy Mount Everest w trzech krokach – droga na szczyt Naomi Osaki

/ Kacper Kaczmarek , źródło: własne, foto: AFP

Jeszcze rok temu była poza pierwszą „pięćdziesiątką” światowego rankingu, a w tenisowym CV nie miała niczego poza przegranym finałem rodzimego turnieju w Tokio. Do wiosny ubiegłego roku mówiło się o niej niewiele.  

Ale kiedy w cuglach wygrała imprezę w Indian Wells, szybko pojawiła się na ustach całego tenisowego świata. W przeciągu kilku miesięcy z przeciętnej zawodniczki przeobraziła się w czołową zawodniczkę cyklu, a wielu zobaczyło w niej drugą Serenę Williams. W sobotę wdrapała się na sportowy Mount Everest. W wieku 21 lat wygrała drugi z rzędu wielkoszlemowy turniej, a od poniedziałku będzie przewodzić klasyfikacji najlepszych tenisistek świata. Poznajcie historię Naomi Osaki. Pierwszej Azjatki w historii w roli liderki rankingu i drugiej, która zwyciężyła w wielkoszlemowym Australian Open…

Trudne początki

Osaka urodziła się w Japonii i tam też spędziła wczesne dzieciństwo – dzieciństwo, którego nie wspomina dobrze. Ciemnoskórej Japonce ciężko było odnaleźć akceptację w mocno konserwatywnym kraju, przez co w wieku 3 lat wyemigrowała z siostrą i rodzicami do Stanów Zjednoczonych. Tenisistka niełatwo miała także w domu… Sytuację rodzinną mocno komplikował konflikt matki z jej własnymi rodzicami, którzy nie godzili się na związek córki z Haitańczykiem. Do pojednania doszło dopiero po dekadzie, a Naomi poznała japońskich przodków, mając już przeszło 11 lat.

Rakietę, a właściwie rakietkę, po raz pierwszy wzięła do ręki tuż po przyjeździe do USA. Wielką karierę wymarzył dla niej ojciec, który zafascynowany sukcesami sióstr Williams, zapragnął tego samego dla swoich dwóch córek. Z początku trenował je samodzielnie, a po kilku latach wysłał do akademii tenisowej na Florydzie. Tam znalazły zdecydowanie lepsze warunki do rozwoju. Naomi zawodową karierę rozpoczęła już w wieku 15 lat i szybko znalazła dobrego mentora. Pod skrzydłami Harolda Solomona, byłego trenera m.in. Moniki Seles, zadebiutowała w kwalifikacjach do turnieju WTA, a w 2014r. po raz pierwszy zagrała w głównej drabince. W Stanford sprawiła niemałą niespodziankę, eliminując w pierwszej rundzie solidną australijską markę Samanthę Stosur. Kilka dni później, w tym samym turnieju 61. wiktorię świętowała Serena Williams, tenisowy wzór Osaki od początku przygody ze sportem. Wtedy nastoletnia Japonka chyba jeszcze nie myślała, że za niespełna cztery lata pokona swoją największą idolkę w finale wielkoszlemowych zmagań na Flushing Meadows…

Wschodząca gwiazda

Mimo niepowodzeń na początku 2015 r. w rozgrywkach WTA, Osaka dzielnie radziła sobie na niższych szczeblach, a dzięki kilku wygranym w turniejach ITF, załapała się do kwalifikacji wielkoszlemowych w Wimbledonie i US Open. Do głównych drabinek finalnie nie weszła, ale dzięki dobremu rankingowi wystąpiła w specjalnym turnieju dla tenisowych nadziei, organizowanego przy okazji rozgrywek Turnieju Mistrzyń. W Singapurze nie dała szans rywalkom w fazie grupowej, a w finale zmiotła z kortu zdecydowanie bardziej doświadczoną wtedy Francuzkę Caroline Garcię. Sezon skończyła życiowym wynikiem w rozgrywkach WTA, docierając do finału zawodów 125K w tajlandzkim HuaHin.

W kolejnym roku kariera Osaki mocno nabrała tempa. Dzięki dobremu występowi w Australii szybko awansowała do czołowej „setki” rankingu. Dotarła także do finału turnieju w Tokio, eliminując po drodze m.in. Dominikę Cibulkovą i Elinę Switolinę. W finale po wyrównanym boju musiała jednak uznać wyższość Caroline Wozniacki, ale sezon skończyła w czołowej „pięćdziesiątce” świata.

Kolejnego sezonu nie rozpoczęła jednak z takim przytupem, z jakim kończyła poprzedni. Mimo kilku wartościowych zwycięstw, m.in. nad ówczesną liderką rankingu Karoliną Pliszkovą, czy światową „piątką” Venus Williams, Osaka nie osiągnęła znaczących wyników i spadła o kilkanaście pozycji w rankingu, kończąc sezon pod czołową „siedemdziesiątką”.

Z tenisowego przedsionka na wielkoszlemowe salony

Tuż przed startem następnego sezonu Osaka rozpoczęła współpracę z Saschą Bajinem, byłym sparingpartnerem Sereny Williams. Treningi pod okiem Niemca z serbskimi korzeniami przyniosły ogromną metamorfozę w grze Japonki, a efekty ich współpracy przyszły bardzo szybko W marcowej imprezie w Indian Wells Osaka odprawiła z kwitkiem Radwańską, Pliszkovą, Halep i Szarapową, a w finale nie dała szans innej tenisowej nadziei – Darii Kasatkinie. Zmagania w Kalifornii otworzyły Japonce drogę do ścisłej światowej czołówki, gdyż rozgrywki w Indian Wells należą do najbardziej prestiżowych rozgrywek tenisowych na świecie. Przez wielu nazywane są także piątą lewą Wielkiego Szlema. Jak się później okazało, Osaka dobrała się i do prawdziwej lewy Wielkiego Szlema…

We wrześniu wprawiła w osłupienie cały tenisowy świat, wygrywając wielkoszlemowy US Open. Na korcie Artura Asha pokonała w finale swoją największą motywację, Serenę Williams, zgłaszając tym samym gotowość do zmiany warty w roli dominatorki światowego tenisa.

Zgłoszone we wrześniu aspiracje, Osaka potwierdziła w styczniu. Dzięki wygranej w Melburne, Japonka stała się pierwszą od ponad 9 lat zawodniczką (oprócz Sereny Williams), która wygrałaby przynajmniej dwa turnieje wielkoszlemowe z rzędu. Wcześniej sztuki tej dokonała Belgijka Kim Clijsters w 2010 i 2011 roku (podobnie jak Osaka wygrała US Open i Australian Open). Od poniedziałku będzie także 26. liderką światowego rankingu i co ciekawe, potrzebowała do tego jedynie trzech zwycięstw w turniejach rangi WTA. Do tej pory rekord ten należał do Hiszpanki Garbine Muguruzy, która przewodnictwo w tej klasyfikacji objęła po 5 turniejowych triumfach.

Ranking WTA. Osaka wygrała walkę o fotel liderki, życiówka Świątek

/ Jakub Karbownik , źródło: własne, foto: AFP

Naomi Osaka to nowa liderka rankingu WTA. Japonka jest pierwszą w historii tenisistką z Azji na szczycie zestawienia. Na najwyższe w karierze, 140 miejsce awansowała z kolei Iga Świątek, natomiast spadek zaliczyła Magda Linette.

Przed rozpoczęciem pierwszej tegorocznej lewy Wielkiego Szlema szansę na objęcie pozycji liderki notowania najlepszych tenisistek świata miało jedenaście zawodniczek. Ostatecznie pierwsze miejsce w rankingu przypadło triumfatorce Australian Open 2019, Naomi Osace.

Tuż za 26. liderką w historii rankingu WTA jest Petra Kvitova, która po pięciu latach powróciła do finału wielkoszlemowego. Trzecią pozycję zajmuje dotychczasowa liderka, Simona Halep. Największy spadek spośród tenisistek z Top 10 zanotowała ubiegłoroczna mistrzyni z Melbourne – Caroline Wozniacki, która spadła z trzeciego na dziewiąte miejsce. 

Drugą rakietą Polski została Iga Świątek. Warszawianka z powodzeniem zadebiutowała w turnieju głównym Wielkiego Szlema, co sprawiło, że w rankingu przesunęła się z miejsca 177 na 140. Tym samym wyprzedziła dotychczasową wiceliderkę polskiego zestawienia, zajmującą obecnie 194. pozycję Magdalenę Fręch.

Najwyżej notowaną z Polek pozostaje Magda Linette. Poznanianka nie obroniła punktów za trzecią rundę Australian Open 2018 i spadła z 80. na 98.miejsce.

Quimper. Hurkacz najwyżej rozstawiony

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz po raz pierwszy w tym sezonie wystąpi na europejskich kortach. Polak został najwyżej rozstawionym tenisistą w halowym challengerze w Quimper. We Francji zagra także w deblu z Szymonem Walkowem.

W rozpoczynającym się właśnie tygodniu nie zaplanowano żadnych turniejów rangi ATP Tour, rozgrywana jest bowiem runda play-off w Pucharze Davisa. Większość tenisistów z czołowej setki światowego rankingu odpoczywa, niektórzy grają właśnie w Pucharze Davisa, inni zdecydowali się na szukanie punktów w challengerach.

Do tej ostatniej grupy należy Hubert Hurkacz, który wystąpi we francuskim Quimper. Wrocławianin został najwyżej rozstawionym graczem w singlowej drabince i jest oczywiście jednym z głównych faworytów całych zawodów.

W pierwszej rundzie Polak ma z racji rozstawienia "wolny los". W pierwszym meczu zagra z Aleksiejem Watutinem z Rosji lub Francuzem Elliotem Benchetritem. W trzeciej rundzie naprzeciwko może stanąć Gregoire Barrere, a w ćwierćfinale Jurgen Zopp albo Adrian Menendez-Maceiras.

W połówce Hurkacza znaleźli się także między innymi Marcel Granollers i Matthias Bachinger, na których nasz tenisista może trafić w półfinale. Po drugiej stronie drabinki są za to Ugo Humbert, Ricardas Berankis, Quentin Halys czy Steve Darcis.

We Francji Polak wystąpi także w deblu z Szymonem Walkowem. Drugi z naszych graczy dopiero co razem z Karolem Drzewieckim wygrał jeden z większych turniejów ITF. W pierwszej rundzie nasi tenisiści zagrają z rozstawionymi z numerem cztery Andre Begemannem i Rameezem Junaidem.