Miesiąc: październik 2026

W tym tygodniu odbywa się turniej challenger w Ningbo. Filip Peliwo przeszedł jego eliminacje.

Impreza w Chinach jest rozgrywana na kortach twardych. W drugiej rundzie kwalifikacji nasz rodak trafił na Lukę Castelnuovo. Szwajcar zajmuje w rankingu ATP 446. miejsce  a w eliminacjach Ningbo został rozstawiony z numerem cztery.

W pierwszym secie walka była wyrównana a do stanu po pięć tenisiści utrzymywali podanie. W kolejnych dwóch gemach nastąpiły zaś przełamania, więc panowie dotarli do tie-breaka. W nim lepszy był Peliwo, który wygrał 7-5.

Na początku drugiej partii Filip złapał znakomity rytm. Polak dominował i dwa razy przełamał rywala. Wysokie prowadzenie 4:0 oznaczało, że do zwycięstwa brakuje naprawdę niewiele. Ostatecznie Peliwo przegrał w całym secie tylko jednego gema i bardzo pewnie wszedł do turnieju głównego.

Wyniki

Ningbo (eliminacje):

F. Peliwo (Polska) – L. Castelnuovo (Szwajcaria, 4) 7:6(5) 6:1

W poniedziałek opublikowano aktualny ranking ATP. Na pozycje tenisistów wpłynęły między innymi trzy turnieje rangi ATP Tour.

W mijającym tygodniu zawodnicy walczyli o punkty w Ałmaty, Lyonie i w Brukseli. W stolicy Kazachstanu wygrał Daniił Miedwiediew, który jest piątym tenisistą świata. Jego finałowy rywal Nikoloz Basilaszwili (zdj.) może tylko marzyć o takiej pozycji, ale świetny turniej w Kazachstanie pozwolił mu wrócić do pierwszej setki – na miejsce 95. Gruzin podskoczył zatem aż o 33 lokaty.

We Francji najlepszy był zaś Lorenzo Musetti. Reprezentant Włoch jest w rankingu 26. Finalista z Lyonu – Taylor Fritz zajmuje zaś 13. lokatę.

W Brukseli triumfował Tallon Griekspoor. Holender awansował dzięki temu aż o 10 „oczek” i jest 50. Jego ostatni rywal Jan Lennard Struff także mocno się poprawił. Co ciekawe, jest on w klasyfikacji przed Griekspoorem – na pozycji 47.

Poza tym warto zwrócić uwagę na – najwyższą w karierze – ósmą lokatę Arthura Filsa oraz spadek Joao Fonseki. Brazylijczyk jest obecnie na miejscu 40.

W minionym tygodniu nie było okazji do oglądania najlepszych Polaków. Hubert Hurkacz odpoczywał, ale i tak awansował i jest 28., zaś kontuzjowany Kamil Majchrzak spadł na lokatę numer 82.

Liderem rankingu wciąż jest Jannik Sinner, którego dogania Alexander Zverev. Za Niemcem plasuje się zaś Carlos Alcaraz.

Maja Chwalińska nie zadebiutuje w turnieju WTA 500 w Tokio. Na dwa dni przed pierwszym spotkaniem w stolicy Kraju Kwitnącej Wiśni Bielszczanka poinformowała o rezygnacji ze startu.

Druga rakieta naszego kraju podczas pierwszego w karierze występu w turnieju WTA 1000 w Wuhanie nie miała sobie równych, sięgając po pierwszy tytuł mistrzowski w imprezie głównego cyklu. Następnym przystankiem drugiej rakiety naszego kraju miało być Ningbo, ale finalistka Rolanda Garrosa 2026 wycofała się, jako powód podając kontuzję lewego uda. Teraz okazało się, że uraz jest na tyle poważny, że jedenastej rakiety świata nie zobaczymy również podczas ostatniej tegorocznej imprezy WTA 500 – w Tokio.

Tym samym nie dojdzie do meczu Polki z Alycią Parks. Amerykanka, która dostała się do drabinki turnieju głównego jako „szczęśliwa przegrana” z eliminacji, w pierwszej rundzie Toray Pan Pacific Open 2026 pokonała Xinyu Wang i miała się zmierzyć z Mają Chwalińską. Byłby to drugi mecz obu pań, a dla Polki szansa na rewanż za tegoroczną porażkę w drugiej rundzie imprezy WTA 500 w Monterrey. Miejsce turniejowej „dwójki” zajmie Kimberly Birrell.

Iga Świątek przesunęła się na ósmą pozycję w najnowszym notowaniu rankingu WTA. Miejsce tuż na początku drugiej dziesiątki zestawienia utrzymała z kolei Maja Chwalińska. 

W przedostatnim tygodniu października nie oglądaliśmy na światowych kortach dwóch najwyżej notowanych obecnie polskich tenisistek. Była liderka rankingu WTA w ogóle zakończyła już tegoroczny sezon. Z kolei Bielszczanka po triumfie w Wuhanie zrezygnowała ze startu w Ningbo i przeniosła się do Tokio.

Absencja finalistki Rolanda Garrosa 2026 nie wpłynęła na jej pozycję w notowaniu najlepszych tenisistek świata. Szansę wyprzedzenia Mai Chwalinskiej miała między innymi Diana Shnaider. Ostatecznie jednak Bielszczanka pozostała jedenastą rakietą świata. Z kolei z dziewiątej na ósmą pozycję kosztem Lindy Noskovej przesunęła się Iga Świątek. Jednak Czeszkę zobaczymy jeszcze w tym sezonie w rywalizacji, więc dojdzie do ponownej zamiany miejsc między paniami.

Nieudany występ w Ningbo ma za sobą Magdalena Fręch. W efekcie Łodzianka przesunęła się z pozycji 47. na 50. Z kolei Magda Linette, która przerwała serię porażek i zameldowała się w drugiej rundzie imprezy WTA 250 w Osace, uzyskała awans w rankingu WTA na pozycję 71.

Na pozycji liderki rankingu umocniła się Jelena Rybakina. Kazaszka obroniła tytuł w Ningbo, wygrywając z Leylah Fernandez. Finałowy występ w turnieju WTA 500 dał Kanadyjce awans o siedem pozycji na miejsce 23. O 37 „oczek” na miejsce 49 przesunęła się triumfatorka imprezy WTA 250 w Osace. Z kolei jej finałowa rywalka – Ashlyn Krueger – to – po awansie o 11 pozycji – 44. rakieta świata.

Alycia Parks pokonała Xinyu Wang w meczu pierwszej rundy turnieju WTA 500 w Tokio. Tym samym to Amerykanka będzie pierwszą rywalką Mai Chwalińskiej w tegorocznej edycji Toray Pan Pacific Open. Stawka pojedynku to 1/4 finału imprezy rozgrywanej w stolicy Państwa Środka.

Druga rakieta naszego kraju po triumfie w imprezie WTA 1000 w Wuhanie zrobiła sobie tydzień przerwy, a kolejnym występem Bielszczanki będzie ostatni w sezonie turniej WTA 500, który w poniedziałek 26 października rozpoczął się w Tokio. Maja Chwalińska jako druga rozstawiona zmagania rozpocznie od drugiej rundy. W tej przeciwniczką jedenastej rakiety świata będzie Alycia Parks, która okazała się lepsza od Xinyu Wang.

Po pierwszej jednostronnej odsłonie, którą Amerykanka wygrała 6:1 w ciągu 30 minut, w drugiej partii gra się wyrównała. W dziesiątym gemie Chinka miała piłkę setową. Ponieważ ostatecznie nie było żadnego przełamania serwisu w tej części meczu, do rozstrzygnięcia potrzebny był tie-break. W gemie trzynastym reprezentantka Państwa Środka miała kolejne dwie szanse na doprowadzenie do decydującej odsłony. Ostatecznie to jednak Amerykanka przechyliła szalę zwycięstwa na swą stronę, wykorzystując pierwszą piłkę meczową.

Spotkanie Mai Chwalińskiej z Alycią Parks będzie drugim pojedynkiem obu pań. W drugiej rundzie tegorocznej edycji turnieju WTA 500 w Monterrey losy spotkania odwróciła reprezentantka USA.

Wyniki

Pierwsza runda:

Alycia Parks (USA, LL) – Xinyu Wang (Chiny) 6:1, 7:6(7)

Tallon Griekspoor został mistrzem BNP Paribas Fortis European Open 2026. W finale Holender pokonał Jana-Lennarda Struffa.

Finał lepiej jednak rozpoczął się dla niemieckiego tenisisty, który wygrał pierwszą partię 6:4. Sety numer dwa i trzy padły już natomiast łupem Griekspoora. W obu przypadkach 30-latek zdobywał breaki w końcowych fazach tych odsłon.

– Kolejna wielka bitwa. Znowu bardzo, bardzo wymagający mecz. Graliśmy ze sobą już kilka razy i za każdym razem była to zacięta walka, w której wynik mógł przechylić się w każdą stronę – powiedział po meczu nowy mistrz turnieju w Brukseli.

Dla zawodnika z Holandii to pierwszy turniejowy triumf w tym sezonie, czwarty tytuł głównego cyklu w karierze i zarazem czwarty rangi ATP 250.

Wyniki

Finał:

Tallon Griekspoor (Holandia) – Jan-Lennard Struff (Niemcy) 4:6, 6:3, 6:4

Przed tenisistami dwa prestiżowe turnieje halowe ATP 500 – w Wiedniu i Bazylei, na które zjeżdża niemal cała światowa czołówka. Spośród zawodników z pierwszej dwudziestki zabraknie jedynie wciąż kontuzjowanego Jannika Sinnera i Félixa Augera-Aliassime’a. W tle toczy się walka o miejsca w ATP Finals.

O ile u kobiet znana jest już cała ósemka uczestniczek turnieju finałowego, o tyle wśród mężczyzn udział zapewnili sobie dotąd tylko Alexander Zverev, Carlos Alcaraz i Ben Shelton. Do tego grona dołączyłby również Sinner, jednak z powodu urazu nie zagra w finałach. Pozostałych pretendentów dzielą niewielkie różnice punktowe, a w następnym tygodniu czeka ich jeszcze turniej ATP 1000 w Paryżu, który może mieć duży wpływ na ostateczny skład stawki.

Zdecydowanie mocniej obsadzony jest turniej w Wiedniu, w którym wystąpi sześciu zawodników z pierwszej dziesiątki rankingu oraz czterech finalistów turniejów ATP 250 z minionego tygodnia. Nie oznacza to jednak niższego poziomu rywalizacji w Bazylei. Tam zagra siedmiu tenisistów z pierwszej dwudziestki oraz zawodnicy walczący o ATP Finals, w tym Novak Djokovic. Serb wystąpi w Szwajcarii po raz pierwszy od piętnastu lat. Do halowej rywalizacji wróci też Hubert Hurkacz, który dzięki bardzo dobrym ostatnim dwóm miesiącom ponownie znalazł się w czołowej trzydziestce rankingu.

Ani w Wiedniu, ani w Bazylei nie ma wolnych losów w pierwszej rundzie. Przy tak mocnej obsadzie oznacza to interesujące pojedynki już na początku tygodnia.

Wiedeń – Alcaraz z dziką kartą, Medvedev po kolejnym triumfie

Alexander Zverev ma już na koncie dwa tytuły wielkoszlemowe w sezonie 2026 i w obliczu problemów zdrowotnych Sinnera jest pewien zakończenia roku na pierwszym miejscu rankingu. W Wiedniu będzie chciał sięgnąć po tytuł po ubiegłorocznej porażce w finale z Sinnerem. Choć triumfował w US Open, podczas azjatyckiej części sezonu nie dominował: w ćwierćfinale w Pekinie przegrał z Djokoviciem, a w półfinale w Szanghaju uległ późniejszemu zwycięzcy turnieju, Alejandro Davidovichowi Fokinie. W pierwszej rundzie zmierzy się z Martínem Landaluce, uczestnikiem ubiegłorocznych Next Gen Finals.

Niespodzianką jest obecność Carlosa Alcaraza w Wiedniu. Hiszpan przyjął dziką kartę do turnieju po przełożeniu pokazowego turnieju Six Kings Slam w Arabii Saudyjskiej. Jego powrót po długotrwałej kontuzji nadgarstka, która wykluczyła go z ziemnej i trawiastej części sezonu, przebiega dotąd ze zmiennym szczęściem. W pierwszym starcie po przerwie dotarł do ćwierćfinału US Open, niemal miesiąc później wygrał turniej ATP 500 w Tokio, ale w Szanghaju niespodziewanie odpadł już w trzeciej rundzie Shanghai Masters po porażce z Zizou Bergsem.

To właśnie Alcaraz rozegra jeden z najciekawszych meczów pierwszej rundy, mierząc się z wracającym do formy Karenem Khachanovem. Rosjanin po słabym początku sezonu dotarł do półfinału US Open. W azjatyckiej części sezonu nie zachwycał, ale w każdym turnieju wygrywał po dwa mecze, potwierdzając solidną dyspozycję. Wygrywa 88% gemów serwisowych na twardej nawierzchni i bardzo skutecznie radzi sobie w kluczowych momentach, plasując się w czołówce zarówno pod względem obrony, jak i wykorzystywania breakpointów. Z Alcarazem czeka go jednak wymagające zadanie: w ich siódmym spotkaniu będzie szukał pierwszego zwycięstwa nad Hiszpanem.

Trzecim najwyżej rozstawionym zawodnikiem jest Daniil Medvedev, który znajduje się w doskonałej formie. W niedzielę sięgnął po tytuł w Ałmatach, drugi na przestrzeni miesiąca po wcześniejszym triumfie w Hangzhou. Między tymi zwycięstwami dotarł do półfinałów dużych turniejów w Pekinie i Szanghaju. Rosjanin zajmuje obecnie najlepszą pozycję wśród zawodników walczących o awans do ATP Finals. Wywalczył już cztery tytuły w tym sezonie i po przeciętnym 2025 roku ponownie ugruntował swoją pozycję w ścisłej światowej czołówce. Brakowało mu jedynie dobrych wyników w turniejach wielkoszlemowych, w których ani razu nie osiągnął ćwierćfinału.

W gronie pretendentów znajdują się także Flavio Cobolli, Alex de Minaur i Frances Tiafoe. Cobolli bardzo słabo spisywał się podczas azjatyckiej części sezonu, przegrywając pierwsze mecze w Pekinie i Szanghaju, ale w Lyonie awansował do półfinału. De Minaur ma już w tym roku halowy tytuł z Rotterdamu, zdobyty w lutym, a do Wiednia przyjeżdża rok po osiągnięciu tutaj półfinału. Niedawno dotarł do finału w Pekinie, w którym skreczował w spotkaniu z Djokoviciem. Australijczyk jest obecnie pierwszym z zawodników goniących dziewiąte miejsce, gwarantujące awans do ATP Finals.

Tiafoe zajmuje ósme miejsce w rankingu Race, z przewagą 500 punktów nad De Minaurem, przede wszystkim dzięki półfinałowi US Open. Amerykanin weźmie udział w kolejnym interesującym starciu pierwszej rundy z nierozstawionym Lorenzo Musettim. Włoch, który spadł z pierwszej dziesiątki rankingu aż na 26. miejsce, zwyciężył w tym tygodniu w Lyonie i poprawił swój tegoroczny bilans na twardej nawierzchni do 19-8.

Bazylea – powrót Djokovicia i trudne losowanie Hurkacza

Novak Djokovic postanowił powalczyć o awans do ATP Finals i otrzymał dziką kartę do turnieju w Bazylei. Po bardzo udanym azjatyckim tournée, podczas którego po raz siódmy w karierze zwyciężył w Pekinie i zdobył pierwszy tytuł w tym sezonie, Serb początkowo planował występ dopiero w Rolex Paris Masters. Ostatecznie zdecydował się poszukać punktów także w Szwajcarii. Obecnie traci 290 punktów do Francesa Tiafoe.

Dla Djokovicia będzie to kolejny powrót po długiej nieobecności. W Pekinie triumfował po jedenastu latach przerwy, przedłużając swoją serię niepokonanych występów w stolicy Chin do siedmiu wygranych turniejów i 34 zwycięskich meczów. W Bazylei nie grał od piętnastu lat, choć tam jego dorobek jest skromniejszy. Zwyciężył tylko raz, w 2009 roku, pokonując w finale legendarnego faworyta gospodarzy, Rogera Federera.

Djokovic rozpocznie rywalizację od meczu z Francuzem Ugo Humbertem. Znalazł się w górnej połowie drabinki, którą otwiera najwyżej rozstawiony Ben Shelton, finalista US Open. Amerykanin ma już zapewnione miejsce w ATP Finals, lecz po turnieju wielkoszlemowym przegrał oba mecze w rywalizacji z Czechami w Pucharze Davisa, a w Szanghaju odpadł w swoim drugim spotkaniu po porażce z Arthurem Geą.

Hubert Hurkacz znalazł się w dolnej połowie drabinki, pełnej zawodników, którzy w ostatnich tygodniach prezentowali wysoką formę i nadal walczą o ATP Finals. Polak miał bardzo trudne losowanie: jego rywalem w pierwszej rundzie będzie rozstawiony z numerem 2 Arthur Fils.

Dotychczas spotkali się tylko raz, ale tamten mecz wywarł ogromny wpływ na dalsze losy kariery Hurkacza. W drugiej rundzie Wimbledonu 2024 Polak doznał kontuzji kolana podczas tie-breaka czwartego seta w pojedynku z Francuzem. Był to prawdopodobnie najtrudniejszy moment jego kariery od czasu wejścia do światowej czołówki. Uraz odebrał mu możliwość występu w igrzyskach olimpijskich, a próby zbyt szybkiego powrotu do gry jedynie pogłębiły problem. Hurkacz musiał pauzować przez kilka miesięcy, co przełożyło się na wyraźny spadek w rankingu.

Teraz Polak jest jednak na fali wznoszącej. Udany okres startów w Ameryce, zwieńczony zwycięstwem w challengerze w Cancun, przerodził się w jeszcze lepszą formę w Azji. Hurkacz dotarł do finału w Chengdu, gdzie przegrał z Alejandro Davidovichem Fokiną, oraz do półfinału w Pekinie. Ten sam Hiszpan wyeliminował go w czwartej rundzie w Szanghaju. Wcześniej jednak Hurkacz pokonał tam Novaka Djokovicia, odnosząc pierwsze zwycięstwo nad Serbem w ich dziewiątym pojedynku.

Historia Filsa również jest naznaczona kontuzjami. W 2025 roku Francuz wrócił do gry po ośmiomiesięcznej przerwie spowodowanej poważnym urazem kręgosłupa. Powrót wyglądał znakomicie: Fils wygrał turniej na mączce w Barcelonie, ale następnie kontuzja biodra wyeliminowała go z pozostałej części sezonu na kortach ziemnych. Zdołał jednak ponownie osiągnąć znakomitą dyspozycję i triumfował w turnieju ATP 1000 w Cincinnati. Niedawno dotarł także do ćwierćfinału w Tokio i półfinału w Brukseli. W rankingu Race zajmuje obecnie siódme miejsce, z dość bezpieczną przewagą ponad 500 punktów nad De Minaurem i Djokoviciem.

Na papierze Francuz ma nieco bardziej uniwersalny profil gry niż Hurkacz. Polak należy oczywiście do ścisłej czołówki statystyk serwisowych: w okresie rankingowym na twardej nawierzchni notuje około 5% więcej wygranych gemów serwisowych i punktów po pierwszym podaniu. Fils przeważa natomiast przy drugim serwisie (57% do 51%) i ma znaczną przewagę przy returnie. Wygrywa o 8% więcej gemów przy odbiorze, a przy drugim podaniu przeciwników zdobywa 51% punktów.

Hurkacz bardzo dobrze radzi sobie jednak pod presją. Broni aż 72% breakpointów i wygrywa 73% pressure points we własnych gemach serwisowych, odpowiednio o 5.5% i 4.5% więcej od Francuza.

W dolnej części drabinki jest także rozstawiony z numerem 3 Rafael Jodar, który przebojem wdarł się do czołówki w swoim pierwszym pełnym sezonie w głównym cyklu. Zagra tam również jego rodak Alejandro Davidovich Fokina, znajdujący się w życiowej formie po zwycięstwach w Chengdu i Shanghai Masters. W finale w Szanghaju pokonał właśnie 20-letniego Jodara, a wcześniej, w półfinale, turniejową jedynkę Alexandra Zvereva. Jeżeli obaj wygrają po dwa mecze, mogą ponownie spotkać się w ćwierćfinale.

Zwycięzca spotkania Hurkacz – Fils może z kolei trafić w ćwierćfinale na turniejową szóstkę, Taylora Fritza. Amerykanin dotarł do finału w Lyonie, a w okresie rankingowym notuje na kortach twardych imponującą średnią 13.3 asa na mecz. Spośród zawodników szerokiej czołówki lepszy wynik ma tylko Hurkacz – 14.5 asa na spotkanie. Ich ewentualny pojedynek zapowiadałby prawdziwy festiwal asów.

Maciej Myrta
tennisratio.com

Lorenzo Musetti został mistrzem turnieju ATP 250 w Lyonie. Rozstawiony z numerem szóstym Włoch w meczu finałowym pokonał oznaczonego „dwójką” Taylora Fritza 6:3, 6:4. To trzeci tytuł w dorobku tego tenisisty.

Obydwaj zawodnicy dotarli do ostatniego pojedynku w imprezie zupełnie innymi drogami. Fritz w trzech rozegranych spotkaniach nie stracił seta. Musetti rozegrał z kolei jeden mecz więcej i ma za sobą dwa tenisowe maratony. W ćwierćfinale oraz półfinale, odpowiednio z Lucą van Assche i Flavio Cobollim, spędził na korcie ponad sześć godzin. Panowie skonfrontowali się ze sobą po raz ósmy w ATP Tourze. Lepszym bilansem zwycięstw mógł poszczycić się Włoch, który czterokrotnie schodził z kortu jako wygrany.

24-latek z Carrary od początku finału prezentował znakomitą dyspozycję. Już w drugim gemie posłał trzy efektowne, wygrywające uderzenia po linii i „na sucho” przełamał Amerykanina. Była to pierwsza strata podania przez tego zawodnika w całej imprezie. W kolejnych minutach Musetti pewnie bronił własnego serwisu, nie dając Fritzowi choćby jednej szansy na odrobienie straty. Ostatnie dwa gemy seta zapisał na swoim koncie bez straty punktu i zakończył go wynikiem 6:3.

W drugiej odsłonie reprezentant Italii utrzymywał wysoki poziom gry i także w niej szybko wypracował sobie zaliczkę „brejka”. Uczynił to w trzecim gemie, po tym jak Fritz wyrzucił na aut zagranie z forhendu. 28-latek z Rancho Santa Fe nie potrafił znaleźć odpowiedzi na różnorodny tenis przeciwnika, który w charakterystyczny dla siebie sposób mieszał rotacje i długość uderzeń. Wraz z upływem meczu coraz mocniej okazywał frustrację po przegrywanych piłkach i sprawiał wrażenie bezradnego. Do końca spotkania Musetti nie dopuścił Amerykanina do żadnego break-pointa i po godzinie i 21 minutach gry mógł cieszyć się z osiągniętego sukcesu.

Włoch przerwał w ten sposób passę siedmiu kolejnych porażek w finałach zawodów ATP. W jego karierze to trzeci tytuł i pierwszy w zmaganiach w hali. Oczekiwał na niego niemal dokładnie cztery lata po tym w październiku 2022 roku okazał się najlepszy przed własną publicznością w Neapolu. Fritz rozgrywał zaś swój 24. finał i poniósł 13. porażkę.

– To, co wydarzyło się w tym tygodniu, jest dla mnie w kontekście historii tego turnieju zupełnie nieoczekiwane. To prawdziwy rollercoaster. Obroniłem cztery piłki meczowe, a potem rozegrałem fantastyczny finał. Zanim wyszedłem na kort, czułem ból w całym ciele, ale kiedy już na nim stanąłem, zacząłem koncentrować się na meczu i tenisie. Myślę, że pokazałem swoją najlepszą grę. Jestem z tego naprawdę dumny i szczęśliwy.

Muszę podziękować mojemu zespołowi, sztabowi medycznemu i fizjoterapeutom za to, że pomogli mi wrócić do formy. Dzisiaj czułem się spokojniejszy psychicznie, moja gra była bardziej płynna i zaprezentowałem się znakomicie. To jak spełnienie marzeń. Nie chcę się obudzić z tego snu – powiedział triumfator imprezy.

A third career title for Musetti 🏆🏆🏆#GrandPrixAuvergneRhoneAlpes pic.twitter.com/BhBxeIPE30

— Tennis TV (@TennisTV) October 25, 2026

Wyniki

Lyon – finał gry pojedynczej:

Lorenzo Musetti (Włochy, 6) – Taylor Fritz (USA, 2) 6:3, 6:4

Jelena Rybakina obroniła tytuł mistrzowski podczas turnieju WTA 500 w Ningbo. W meczu finałowym tegorocznej edycji liderka rankingu pokonała Leylah Fernandez. 

W 2025 roku Kazaszka w turniejowej drabince ostatniej w sezonie imprezy WTA 500 była rozstawiona z numerem trzecim, a w drodze do końcowego triumfu straciła dwa sety. W tym roku trzykrotna mistrzyni wielkoszlemowa znalazła się na samym szczycie turniejowej drabinki, a jedynego seta straciła w meczu 1/4 finału przeciwko Katarzynie Kawie.

Finałowe spotkanie obrończyni tytułu z Leylah Fernandez trwał niewiele ponad pięć kwadransów, a zwycięstwo najlepszej tenisistki świata ani przez chwilę nie było zagrożone. W pierwszej odsłonie panie wygrywały swe gemy serwisowe do stanu 2:2. W drugiej partii liderka światowego rankingu ponownie dwukrotnie przełamała podanie Kanadyjki, a pojedynek zakończyła za pierwszą szansą po 76 minutach gry.

Zwycięstwo w Ningbo to piętnasty tytuł mistrzowski Jeleny Rybakiny w karierze i czwarty w tym roku. Punkty za turniejowy triumf sprawią, że Kazaszka umocniła się na pozycji numer jeden zestawienia najlepszych tenisistek świata.

Wyniki

Finał:

Jelena Rybakina (Kazachstan, 1) – Leylah Fernandez (Kanada) 6:2, 6:2

Przed tenisistkami przedostatni tydzień regularnego sezonu przed rozpoczęciem WTA Finals. W Tokio odbędzie się ostatni w tym roku turniej rangi WTA 500, którego drabinkę firmują Elena Rybakina i Maja Chwalińska. W chińskim Guangzhou, gdzie rozegrany zostanie turniej WTA 250, wystąpi Magda Linette.

Tokio: Chwalińska po triumfie w Wuhan, Rybakina po obronie tytułu w Ningbo

Maja Chwalińska i Elena Rybakina przystępują do rywalizacji w znakomitym momencie swoich karier. Polka przyjechała do Tokio po tygodniu przerwy, poprzedzonym największym triumfem w karierze – zwycięstwem w turnieju WTA 1000 w Wuhan. Rybakina z kolei pewnie obroniła tytuł WTA 500 w Ningbo, wracając do zwycięskiej formy po drobnej kontuzji stopy, która dotąd zakłóciła jej występy w azjatyckiej części sezonu.

Rybakina i Chwalińska, podobnie jak Diana Shnaider i Belinda Bencic, otrzymały wolny los w pierwszej rundzie będąc w najwyżej rozstawionej czwórce. Polka powinna rozpocząć rywalizację w środku tygodnia. W drugiej rundzie jej rywalką będzie Chinka Xin Yu Wang albo kwalifikantka Alycia Parks.

Wang zajmuje 39. miejsce w rankingu WTA. W tym sezonie wygrała 22 z 45 meczów na poziomie WTA Tour, a 17 z tych zwycięstw odniosła na kortach twardych. Jej najlepszym wynikiem był finał turnieju w Auckland na początku roku, do którego dotarła niespodziewanie, przegrywając dopiero z Eliną Svitoliną. Do tego dołożyła półfinał na trawie w Bad Homburg. Na kortach twardych wystąpiła jeszcze w dwóch ćwierćfinałach, ale już tylko w imprezach rangi WTA 250.

Chinka rzadko sprawia niespodzianki w meczach z zawodniczkami ścisłej czołówki. W tym sezonie wygrała zaledwie jedno z siedmiu spotkań z rywalkami z top 20 – z Lindą Noskovą podczas Australian Open.

Parks jest obecnie 64. zawodniczką rankingu WTA, a jej tegoroczny bilans w głównych drabinkach WTA Tour wynosi 19-24. Amerykanka opiera swoją grę przede wszystkim na bardzo mocnym serwisie. W okresie rankingowym na kortach twardych notuje średnio 6.5 asa na mecz, a wygrywa po pierwszym podaniu niemal 70% punktów, co jest wynikiem należącym do czołówki touru. To jednak na papierze jej jedyny atut, a sam serwis jest obarczony dużym ryzykiem. Parks popełnia średnio 7.6 podwójnego błędu na spotkanie – najwięcej spośród wszystkich zawodniczek regularnie występujących w tourze.

Nie przeszkodziło jej to jednak w pokonaniu Chwalińskiej we wrześniu podczas turnieju WTA 500 w Monterrey. Był to ich jedyny dotąd pojedynek, wygrany przez Parks w trzech setach. Z Wang Polka jeszcze nie grała.

Jeżeli Chwalińska wygra swój pierwszy mecz w drugiej rundzie, awansuje do ćwierćfinału, w którym może czekać ją bardzo interesujące spotkanie. W tej części drabinki znalazły się Naomi Osaka, rozstawiona z numerem 7, oraz Jasmine Paolini.

Japonka gra w tym sezonie dość wybiórczo, ale mimo braku tytułów prezentuje dużą regularność. Od turnieju w Madrycie pod koniec kwietnia wygrała co najmniej dwa mecze w każdym z dziewięciu kolejnych startów. Tylko raz w tym roku – w Miami – odpadła już po pierwszym spotkaniu. Mimo znakomitych statystyk pierwszego serwisu i wygranych gemów serwisowych, jednych z najlepszych w stawce, dotarła tylko do jednego finału w Bad Homburg i jednego półfinału w Waszyngtonie. Oba turnieje miały rangę WTA 500.

Paolini od początku roku miała natomiast problemy z formą. Zanotowała najgorszy sezon od kilku lat, kiedy regularnie występowała w pierwszej dziesiątce rankingu. Tym razem wypadła nawet poza top 30, z przeciętnym bilansem 20-17 w WTA Tour. Mimo to spotkanie Osaki z Paolini jest hitem pierwszej rundy. Będzie to ich drugi mecz – w poprzednim, rozegranym w Miami w 2025 roku, Paolini wygrała w trzech setach.

Rybakina obroniła ubiegłoroczny tytuł w Ningbo w bardzo przekonującym stylu. Jedyną zawodniczką, która odebrała jej seta na drodze do triumfu, była w ćwierćfinale Katarzyna Kawa. Polka rozegrała znakomity turniej, wcześniej pokonując Belindę Bencic. Dla Kazaszki był to czwarty tytuł w sezonie 2026. Z 53 zwycięstwami wysunęła się na prowadzenie w stawce pod względem liczby wygranych meczów i jest już niemal pewna zakończenia sezonu na pozycji liderki światowego rankingu.

Swój pierwszy mecz w Tokio Rybakina rozegra z jedną z dwóch doświadczonych zawodniczek – Marią Sakkari albo kwalifikantką Yulią Putintsevą. W ćwierćfinale może dojść do rewanżu za finał w Ningbo, w którym Kazaszka bardzo pewnie pokonała Leylah Fernandez. Kanadyjka ma za sobą kilka bardzo udanych tygodni. Oprócz finału w Ningbo zdobyła także tytuł WTA 250 w Singapurze. W Tokio rozpocznie od spotkania z Himeno Sakatsume, jedną z trzech reprezentantek gospodarzy w drabince głównej.

Guangzhou: Linette zagra z Zakharovą, możliwy pojedynek z Williams lub Tagger

W turnieju WTA 250 w Guangzhou tylko dwie zawodniczki z listy startowej są sklasyfikowane w pierwszej pięćdziesiątce rankingu. Jedną z nich jest Daria Snigur, rozstawiona z numerem 1, a drugą Indonezyjka Janice Tjen. Snigur otwiera górną połówkę drabinki, w której znalazła się również Magda Linette.

Polka rozpocznie turniej od meczu z Anastasią Zakharovą. W poprzednim tygodniu Linette przełamała serię sześciu porażek z rzędu, pokonując Amerykankę Claire Liu w pierwszej rundzie turnieju w Osace. Następnie przegrała z Kateriną Siniakovą 4-6, 1-6.

24-letnia Rosjanka zajmuje 111. miejsce w rankingu WTA. W tym sezonie łączy występy w WTA Tour, do którego trafia głównie poprzez kwalifikacje, ze startami w turniejach rangi challenger i ITF. Jej bilans w głównym cyklu wynosi 11-18, a najlepszym wynikiem pozostaje trzecia runda w Miami, gdzie pokonała między innymi Annę Kalinskayę. Do drabinki w Guangzhou dostała się jako lucky loser.

Linette wygrywa o około 4% więcej gemów serwisowych i punktów po pierwszym podaniu. Zakharova jest jednak skuteczniejsza przy returnie – wygrywa 34,4% gemów przy returnie wobec 29,9% Polki. Wykorzystuje także o 4% więcej breakpointów, a przede wszystkim bardzo skutecznie atakuje drugi serwis rywalek. Zdobywa po nim 56,2% punktów, o 6,5% więcej niż Linette. Będzie to ich pierwsze spotkanie w karierze.

W przypadku zwycięstwa z Zakharovą Linette może zmierzyć się ze zwyciężczynią bardzo ciekawego starcia pierwszej rundy między zawodniczkami, które dzieli aż 28 lat – Venus Williams i Lilli Tagger.

Guangzhou jest kolejnym miejscem w tym sezonie, w którym Williams otrzymała dziką kartę. W żadnym z poprzednich 12 turniejów nie udało jej się jednak wygrać choćby jednego meczu. Amerykanka walczy o przerwanie serii 15 porażek z rzędu. W ciągu ostatnich trzech lat wygrała tylko jedno spotkanie – przeciwko Peyton Stearns w Waszyngtonie w lipcu 2025 roku.

Tagger znajduje się na zupełnie innym etapie kariery. 18-letnia Austriaczka wygrała w tym sezonie turniej WTA 250 w Pradze, a przed tygodniem dotarła do ćwierćfinału w Osace. Jest najmłodszą zawodniczką w pierwszej setce rankingu, a w przypadku bardzo dobrego występu w Guangzhou może zakończyć sezon w top 50.

Maciej Myrta
tennisratio.com