Dzień: 2026-08-28

Przez ostatnie cztery i pół miesiąca Carlos Alcaraz zmagał się z poważną kontuzją prawego nadgarstka, która wykluczyła go z rywalizacji. Na konferencji prasowej przed startem US Open Hiszpan niezwykle otwarcie opowiedział o trudach rehabilitacji, strachu przed bólem i wymagającym kalendarzu, który jest przyczyną tak wielu wycofań z tegorocznej imprezy.

Ostatnie miesiące były dla byłego lidera światowego rankingu prawdziwą huśtawką nastrojów. Jak sam przyznał, najtrudniejszy był początek, kiedy uraz całkowicie uniemożliwiał mu normalne funkcjonowanie na korcie.

– To było cztery i pół miesiąca, podczas których przeszedłem przez wszystko. Pierwszy miesiąc był dla mnie dość trudny, ponieważ nie mogłem nic zrobić z moją prawą ręką. Było ciężko. Z drugiej strony cieszyłem się czasem spędzonym z rodziną, przyjaciółmi i pobytem w domu – rozpoczął Alcaraz.

Prawdziwy problem pojawił się jednak, gdy Hiszpan zaczął wracać do lżejszych treningów. Niepewność co do daty powrotu mocno odbiła się na jego psychice.

– Kiedy nie wiedziałem, kiedy dokładnie będę mógł wystartować, pojawiły się myśli, z którymi bardzo trudno było sobie poradzić. Zastanawiałem się: czy będę gotowy na Cincinnati? Na US Open? A może przegapię wszytskie amerykańskie turnieje? Te natrętne myśli były zdecydowanie najtrudniejszą rzeczą do opanowania w całym tym procesie – wyznał Carlitos.

Mimo obaw o zdrowie, Alcaraz zaznaczył, że nie zamierza zmieniać swojego stylu gry, by w nienaturalny sposób chronić rękę. Stawia na pełne zaufanie do lekarzy i swojego sztabu.

– Nie zmieniłem absolutnie niczego w technice, poruszaniu się czy sposobie gry. Chciałem czuć, że wciąż jestem sobą, to dla mnie najważniejsze. Gdybym czuł, że muszę tu przyjechać i grać inaczej, to po prostu by mnie tu nie było.

Jak przyznał, największa praca do wykonania odbywa się teraz w jego psychice.

– Ta kontuzja bardzo mi pomogła uświadomić sobie, że teraz to wszystko siedzi już tylko w mojej głowie. Muszę zaufać mojemu zespołowi, ludziom, którzy mówią mi, że wszystko będzie dobrze. Muszę trzymać się z dala od tego strachu i po prostu grać normalnie.

Powrót do rywalizacji od razu w turnieju wielkoszlemowym, gdzie gra się do trzech wygranych setów, to ogromne wyzwanie fizyczne. Aby sprawdzić swój nadgarstek, Alcaraz zdecydował się na mordercze testy podczas treningów w rodzinnej Murcji. Z pomocą przyszedł mu wtedy Holger Rune, który sam przecież od października walczy z kontuzją odniesioną podczas turnieju ATP 250 w Sztokholmie.

– Muszę podziękować Holgerowi, że przyjechał na ten tydzień do Murcji, by ze mną trenować. Odbywaliśmy naprawdę długie i niezwykle intensywne sesje, tylko po to, by zobaczyć, jak mój nadgarstek zareaguje po tak ciężkich dniach. Zobaczyliśmy, że wszystko jest w porządku. Te treningi z nim pomogły mi uświadomić sobie, że jestem gotowy na powrót i na rywalizację.

Dziennikarze zapytali również Hiszpana o brak w drabince Jannika Sinnera i sytuację, w której obaj czołowi tenisiści wymieniają się na liście kontuzjowanych. Alcaraz zwrócił uwagę na szerszy problem.

– To wielka szkoda dla wszystkich, że kogoś takiego jak Jannik brakuje w turnieju wielkoszlemowym. To dość dziwna sytuacja, nie będziemy się teraz widzieć w tourze przez jakieś sześć, siedem miesięcy. Życzę mu wszystkiego najlepszego i szybkiego powrotu do zdrowia.

– Widzę jednak, że wielu zawodników ma wspaniałe wyniki, ale jednocześnie zmaga się z problemami ze swoimi ciałami i kontuzjami. Myślę, że to dobitnie pokazuje, jak bardzo napięty jest cały nasz kalendarz w trakcie roku – podsumował 23-latek.

Wszystkie Polki odpadły przed finałem z rywalizacji w grze podwójnej na turnieju w Bytomiu. Weronika Falkowska i Irina Maria Bara wygrały ćwierćfinał, ale przegrały w półfinale. Gina Feistel i Marcelina Podlińska pożegnały się z rywalizacją w 1/4 finału.

Dwa mecze Falkowskiej

Gina Feistel i Marcelina Podlińska zmierzyły się z rozstawionymi z numerem pierwszym Madeleine Brooks i Dalilą Jakupowić. Brytyjka i Słowenka prowadziły 4:2, ale to Polki zwyciężyły pierwszą partię 7:5. Drugi set rozpoczął się od prowadzenia 2:0 dla Brooks i Jakupowić. Feistel i Podlińska wyrównały na 3:3. Później brytyjsko-słoweński duet wygrał trzy gemy z rzędu, w tym dwa przy odbiorze. Doszło więc do supertiebreaka. W nim Brooks i Jakupowić zwyciężyły 10:7, zapewniając sobie awans do półfinału.

Później Weronika Falkowska i Irina Maria Bara zmierzyły się z Anitą Wagner i Anastazją Zolotarewą. Polsko-rumuński duet rozstawiony z numerem drugim prowadził 2:0, ale stracił przewagę. Falkowska i Bara zdobyły kluczowe przełamanie na 7:5. W drugim secie także okazały się lepsze. Kluczowe przełamanie wywalczyły na 5:3 i triumfowały 6:3.

Po odpoczynku Weronika Falkowska i Irina Maria Bara rozegrały mecz półfinałowy. Ich rywalkami były Oana Gawrila/Sapfo Sakellaridi. Polka i Rumunka wygrały pierwszą partię 6:4. Drugą rozpoczęły od wyniku 0:3. Rumuńsko-grecki debel serwował już na zwycięstwo w secie, ale Falkowska z Barą wróciły do rywalizacji. Przegrały jednak 5:7 w tiebreaku. O awansie do finału zdecydował supertiebreak. W nim Gawrila i Sakellaridi zwyciężyły 10:8. Weronika Falkowska straciła więc szansę na zdobycie tytułu.

Półfinalistki gry pojedynczej w komplecie

W piątek rozegrano również mecze ćwierćfinałowe w grze pojedynczej. W tej fazie turnieju zabrakło reprezentantek Polski. Ze zmiennym szczęściem poradziły sobie pogromczynie Polek. Barbora Palickowa (numer 3) po zwycięstwie nad Darią Kuczer teraz pokonała 6:1, 6:1 Xinyu Gao. Katarina Zawacka (numer 5), która wcześniej wygrała z Anną Kmiecik, tym razem przegrała w trzech setach z Niemką Miną Hodzic. W półfinale zagrają również rozstawioną z dwójką Litwinka Justine Mikulsyte oraz Czeszka Denisa Zoldakowa.

Wyniki

Turniej ITF W75 w Bytomiu – 1/4 finału gry podwójnej:

Irina Maria Bara/Weronika Falkowska (Rumunia/Polska, 2) – Anita Wagner/Anastazja Zolotarewa (Bośnia i Hercegowina/,) 7:5, 6:3
Madeleine Brooks/Dalila Jakupowić (Wielka Brytania/Słowenia, 1) – Gina Feistel/Marcelina Podlińska (Polska/Polska) 5:7, 6:3, 10:7

Turniej ITF W75 w Bytomiu – 1/2 finału gry podwójnej:

Oana Gawrila/Sapfo Sakellaridi (Rumunia/Grecja, 4) – Irina Maria Bara/Weronika Falkowska (Rumunia/Polska, 2) 4:6, 7:6 (5), 10:8

Martyna Kubka i awansowała do turnieju głównego US Open. W finale kwalifikacji reprezentantka Polski przegrała z Kristiną Liutovą 4:6, 0:6.

W swym wielkoszlemowym debiucie tenisistka z Warszawy zdołała wygrać pierwsze dwa mecze eliminacji. W meczu, którego stawką był awans do turnieju głównego Martyna Kubka musiała uznać wyższość wyżej notowanej rywalce.

W pierwszej odsłonie do stanu 4:4 panie wygrywały swe gemy serwisowe i w żadnym z nich nie musiały się bronić przed stratą podania. W czwartym gemie serwisowym reprezentantki Polski rywalka wypracowała sobie okazje na przełamanie podania i na zmianę stron schodziła z prowadzenie 5:4, aby po wznowieniu gry zakończyć tę część spotkania. Druga odsłona okazała się setem bez historii. Martyna Kubka przegrała kolejne sześć gemów i to Kristina Liutova mogła świętować debiut w drabince turnieju głównego imprezy wielkoszlemowej.

Wyniki

Trzecia runda kwalifikacji:

Kristina Liutova (16) – Martyna Kubka (Polska) 6:4, 6:0

Pod nieobecność Jannika Sinnera drabinkę otwiera rozstawiony z jedynką Alexander Zverev, ale najwięcej uwagi przyciąga powrót obrońcy tytułu Carlosa Alcaraza po ponad czteromiesięcznej przerwie. Polacy trafili do dwóch ostatnich ćwiartek: Kamil Majchrzak zaczyna od Hamada Medjedovicia, a Hubert Hurkacz od Damira Dzumhura, z Benem Sheltonem jako możliwym rywalem już w drugiej rundzie.

Ćwiartka pierwsza: Zverev z jedynką, ale ze znakami zapytania

Alexander Zverev w końcu wygrał swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy, na Roland Garrosie, a dołożył do tego finał Wimbledonu, przegrany z Sinnerem. To właśnie pod nieobecność Włocha Niemiec gra w Nowym Jorku rozstawiony z numerem 1.

Twarda nawierzchnia daje jednak zupełnie inny obraz i nie stawia go w roli murowanego faworyta. W tym sezonie ani razu nie zagrał na niej w finale, przy bilansie 17-7, a ostatnie tygodnie wypadły słabo: w Montrealu odpadł w pierwszym meczu, a w Cincinnati wygrał tylko dwa spotkania, kończąc udział przed ćwierćfinałami.

Otwarcie ma za to łagodne. W pierwszej rundzie gra z Lorenzo Sonego, z którym wszystkie sześć dotychczasowych spotkań wygrał, a to będzie ich siódme starcie. Pierwszym poważnym sprawdzianem powinien być rozstawiony z numerem 13 Lorenzo Musetti, ćwierćfinalista sprzed roku, choć Włoch sam ma na otwarcie mecz na papierze bardzo ciekawy, z sensacyjnym półfinalistą Wimbledonu Arthurem Ferym. Brytyjczykowi brakuje jednak doświadczenia w grze na kortach twardych na najwyższym poziomie.

Losowanie zapowiada też potencjalnie bardzo ciekawe spotkanie trzeciej rundy: jeśli rozstawienia się utrzymają, zagrają w nim Rafael Jodar i Casper Ruud. Hiszpan jest największą rewelacją tego sezonu, a po niedawnym półfinale w Montrealu i finale w Waszyngtonie udowodnił, że stanowi zagrożenie nie tylko na mączce, gdzie wszedł do światowej czołówki.

Drugim najwyżej rozstawionym zawodnikiem w tej ćwiartce jest Alex de Minaur, który dobrze rozpoczął sezon, wygrywając w lutym ATP 500 w Rotterdamie. Od tamtej pory jego forma jest w kratkę i tylko raz awansował do finału, na trawie w 's-Hertogenbosch. W potencjalnym ćwierćfinale ze Zverevem będzie musiał się przełamać, bo rozegrali ze sobą dziesięć meczów, a bilans bezpośrednich spotkań to 8-2 dla Niemca.

Ćwiartka druga: bez faworyta, za to z najlepszym serwisem w drabince

Druga ćwiartka nie ma murowanego faworyta, ma za to największe nagromadzenie serwisu w całej stawce.

Najwyżej rozstawiony jest turniejowa trójka, Felix Auger-Aliassime, choć jego sezon niewiele mówi o szansach w Nowym Jorku. Bilans 17-7 na twardej, wygrana w hali w Montpellier i finał w Rotterdamie to dorobek przyzwoity, ale w większych turniejach nic sensownego nie zdziałał.

Realną wartość tej części drabinki tworzą dwaj zawodnicy żyjący z podania. Jakub Mensik, rozstawiony z numerem 17, notuje w tym sezonie średnio ponad 11 asów na mecz i 79 procent skuteczności pierwszego serwisu na twardej, a przy tym bardzo dobrze radzi sobie na returnie, agresywnie i często skutecznie atakując pierwsze podanie rywala. Taylor Fritz dokłada 15 asów na mecz na wszystkich nawierzchniach w 2026 roku i 89.5 procent wygranych gemów serwisowych na twardej. Amerykanin dość słabo zaczął sezon jak na swoje standardy, ale poprawił się niedawno, wygrywając ATP 500 w Waszyngtonie.

Mensik może już w trzeciej rundzie wpaść na Learnera Tiena, który kontynuuje rozwój po wejściu do szerokiej czołówki w zeszłym sezonie. Amerykanin był w ćwierćfinale Australian Open, a niedawno w półfinale w Montrealu.

Rundę dalej rysuje się starcie Fritza z rozstawionym z piątką Flavio Cobollim. Włoch do tej pory był kojarzony głównie z dobrymi występami na mączce, ale na twardej robi postępy: w tym sezonie wygrał w Acapulco swój pierwszy tytuł na tej nawierzchni, a niedawno doszedł do półfinału w Cincinnati.

Ćwiartka trzecia: Djokovic w pogoni za 25. tytułem, przyzwoite otwarcie Majchrzaka

Novak Djokovic może upatrywać jakiejś szansy w pogoni za 25. tytułem wielkoszlemowym, pod nieobecność jednego z dwóch głównych faworytów i przy niewiadomej dyspozycji obrońcy tytułu Carlosa Alcaraza, który nie grał ponad cztery miesiące.

Serb gra w tym sezonie wybiórczo, bo US Open to dopiero jego siódmy turniej w tym roku, a mniejsze imprezy traktuje bardziej przygotowawczo i radzi sobie w nich ze zmiennym szczęściem. Ostatnio przegrał w Cincinnati z Thiago Agustinem Tirante, co było sporą niespodzianką. Na wielkich szlemach to jednak wciąż zupełnie inny zawodnik, czego dowodem finał Australian Open w styczniu, przegrany z Alcarazem, i niedawny półfinał Wimbledonu. Dochodziły sygnały, że miał problemy fizyczne podczas treningów przed US Open, ale jeśli będzie w pełni sił, powinien jak zawsze być jednym z głównych faworytów.

Jego drabinka od początku zawiera duże nazwiska. Rozpoczyna z Argentyńczykiem Mariano Navone, a jeśli go pokona, w drugiej rundzie zagra ze Stanem Wawrinką albo z Matteo Berrettinim, którzy grają ze sobą na otwarcie. Wawrinka dostał dziką kartę na koniec swojej kariery, a przed laty toczył z Djokoviciem wiele bojów na najwyższym poziomie. Berrettini również był długo w pierwszej dziesiątce, zanim ostatnie lata jego kariery zniszczyły kontuzje. Mimo to potrafił dojść w tym sezonie do ćwierćfinału Roland Garrosa, gdzie też nie został oszczędzony, bo skreczował w drugim secie z powodu urazu.

Potencjalnym ćwierćfinałowym rywalem Djokovicia może być Daniil Medvedev, a trudno o zawodnika, po którym można spodziewać się równie skrajnych scenariuszy. Dorobek ma w tym sezonie solidny: wygrał ATP 1000 w Dubaju, doszedł do finału w Indian Wells i wrócił do pierwszej dziesiątki rankingu. Zdarzają mu się jednak niespodziewane porażki po niechlujnej grze, a przygotowania do tego turnieju wypadły słabo. W amerykańskiej części sezonu wygrał tylko jeden mecz w Cincinnati, a w ATP 250 w Winston-Salem odpadł w pierwszej rundzie, przegrywając w dwóch setach z 92. w rankingu ATP Martinem Dammem.

W tej ćwiartce jest Kamil Majchrzak, który rozpoczyna grę przeciwko Hamadowi Medjedoviciowi. Piotrkowianin rok temu doszedł do trzeciej rundy, wygrywając między innymi pamiętną pięciosetówkę z Karenem Khachanovem, która spokojnie wpisała się do najświeższej historii polskiego tenisa. Z 23-letnim Medjedoviciem grał dotąd trzy razy, a ostatnie spotkanie wygrał Serb, pokonując go gładko w trzech setach w Roland Garros 2025.

Obaj przyjeżdżają do Nowego Jorku w podobnym momencie, bo każdy z serią czterech porażek. Medjedovic najlepiej w 2026 roku grał na mączce, a na twardej na poziomie ATP Tour wygrał tylko trzy mecze, ostatni ponad pół roku temu w Rotterdamie. Majchrzak radził sobie na tej nawierzchni lepiej, choć wszystkie cztery ostatnie mecze przegrał w dwóch setach, a trzy z nich z zawodnikami spoza pierwszej setki rankingu. Ich statystyki są dość podobne, z jedną wyraźną różnicą: na twardej Majchrzak jest skuteczniejszy na returnie, wykorzystuje o 7 procent więcej break pointów przy serwisie rywala i lepiej atakuje drugie podanie, 52 procent do 46.

W wypadku wygranej z Medjedoviciem w drugiej rundzie może czekać rozstawiony z numerem 22 Valentin Vacherot. Tenisista z Monako w zeszłym sezonie sensacyjnie wygrał ATP 1000 w Paryżu, a w tym potrafił dobrze zagrać na tym poziomie w swoim domowym turnieju, gdzie doszedł do półfinału. To było jednak na kortach ziemnych, bo na twardej wygrał tylko 8 z 17 rozegranych meczów, a ostatnie zwycięstwo zanotował pięć miesięcy temu w Miami.

Na papierze losowanie Majchrzaka nie wygląda zatem źle, bo w pierwszych dwóch rundach, zwłaszcza spośród rozstawionych rywali, trafić można było zdecydowanie gorzej. Dalej robi się jednak trudniej: w trzeciej rundzie, o ile do niej dojdzie, czeka możliwy pojedynek z rozstawionym z numerem 11 Francesem Tiafoe, niedawnym finalistą turnieju w Cincinnati.

Ćwiartka czwarta: Hurkacz na drodze Sheltona, powrót Alcaraza

Trochę mniej szczęścia miał w losowaniu Hubert Hurkacz. O ile w pierwszej rundzie powinien poradzić sobie z notowanym na 103. miejscu w rankingu 34-letnim Bośniakiem Damirem Dzumhurem, to w drugiej potencjalnie czeka na niego Ben Shelton, niedawny zwycięzca ATP 1000 w Montrealu, który ma już na koncie cztery tytuły w tym sezonie, na wszystkich trzech nawierzchniach.

Otwarcie rozgrywa się na osi serwis kontra return. W rozgrywkach ATP Tour Hurkacz wygrywa w 2026 roku 89 procent gemów serwisowych, co plasuje go w ścisłej czołówce całej stawki, i 80 procent punktów po pierwszym podaniu. Dzumhur ma w tych samych statystykach odpowiednio 65 i 62 procent, czyli przepaść. Odbija to sobie na returnie, gdzie wygrywa 26 procent gemów przy 14 procentach Polaka. Bośniak wygrał w tym sezonie tylko 2 z 8 rozegranych meczów na twardej w drabinkach głównych, a Hurkacz podchodzi do turnieju z dużym zastrzykiem pewności siebie po wygranej w challengerze ATP 125 w Cancun.

Wszyscy będą bacznie śledzić, jak poradzi sobie Carlos Alcaraz, wracając po kontuzji nadgarstka, która wyeliminowała go praktycznie z całego sezonu na mączce i na trawie. Ścieżka Hiszpana nie jest trudna i choć jego forma pozostaje niewiadomą, to będąc w pełni sprawnym i zbliżając się do poziomu, który dał mu wygraną w US Open w zeszłym roku czy w Australian Open na początku tego sezonu, reszta nie powinna mieć do niego podjazdu. Odzwierciedla to heatmapa.

Uwagę przyciąga też Arthur Fils, zwycięzca turnieju w Cincinnati. Francuz w ostatnich miesiącach często mierzył się z urazami, ale prezentuje świetną formę zarówno na twardej, jak i na mączce. Na otwarcie czeka go jedno z najciekawszych spotkań całej rundy, ze Stefanosem Tsitsipasem, który jest nierozstawiony, a w czwartej rundzie może być rywalem Sheltona.

Wśród nazwisk, na które może wpaść Alcaraz, są solidny Tommy Paul oraz Alexander Bublik, serwujący średnio 12 asów na mecz i wyróżniający się w statystykach serwisowych.

Maciej Myrta

tennisratio.com

US Open – ostatni turniej wielkoszlemowy w tenisowym kalendarzu roku 2026 – rozpoczyna się 30 sierpnia w Nowym Jorku. W rywalizacji weźmie udział 6 Polaków, w tym Kamil Majchrzak, którego podczas tego turnieju wspiera KGHM Polska Miedź. Logo miedziowego koncernu znajdzie się na stroju polskiego tenisisty podczas jednego z czterech turniejów Wielkiego Szlema.  

Turniej w Nowym Jorku zostanie rozegrany od 30 sierpnia do 13 września. Kamil Majchrzak przystępuje do rywalizacji w Nowym Jorku jako 72. zawodnik rankingu ATP oraz ambasador marki KGHM na arenie międzynarodowej. W I rundzie zmierzy się z Serbem Hamedem Medjedoviciem.

– US Open to wyjątkowy moment tenisowego sezonu, dlatego bardzo się cieszę, że mogę występować w tym turnieju ze wsparciem KGHM – jednej z największych polskich firm  – powiedział Kamil Majchrzak.

Współpraca z Kamilem Majchrzakiem stanowi element strategii KGHM, której celem jest budowanie globalnej rozpoznawalności marki poprzez obecność w prestiżowych wydarzeniach sportowych. US Open należy do najbardziej rozpoznawalnych imprez sportowych na świecie i przyciąga uwagę międzynarodowej publiczności. To kolejny turniej z cyklu Wielkiego Szlema na którym Kamil Majchrzak występuje z logiem KGHM – wcześniej logo firmy znajdowało się podczas londyńskiego Wimbledonu.

Zaangażowanie KGHM w sport wykracza jednak daleko poza działania promocyjne. Spółka od wielu lat aktywnie wspiera rozwój sportu zawodowego, młodzieżowego i lokalnego, finansując kluby, wydarzenia oraz programy zachęcające do aktywności fizycznej. Poprzez swoje działania KGHM przyczynia się do promowania zdrowego stylu życia, rozwijania talentów sportowych oraz budowania poczucia wspólnoty i dumy z polskich sukcesów osiąganych na arenie krajowej i międzynarodowej.

***

Kamil Majchrzak to jeden z najbardziej utytułowanych polskich tenisistów swojego pokolenia. W karierze juniorskiej zdobył m.in. złoty medal Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży w 2014 roku oraz zwyciężył w grze podwójnej chłopców podczas US Open w 2013 roku. Jest również wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i brązowym medalistą mistrzostw Europy juniorów. Dzięki profesjonalizmowi, konsekwencji i wysokim standardom sportowym stanowi inspirację dla młodych zawodników rozpoczynających swoją przygodę z tenisem oraz ambasadora wartości, które od lat wspiera KGHM.

Za nami półfinały turnieju singlowego Bohdan Tomaszewski Cup. Bardzo dobrze spisała się w nich dwójka naszych reprezentantów. 

Turniej kategorii Tennis Europe U16 gości zarówno chłopców jak i dziewczęta. W tej pierwszej kategorii w najlepszej czwórce Polska miała jednego przedstawiciela. Igor Bartnik walczył o miejsce w finale z Ukraińcem Władysławem Bohomołkinem i spisał się doskonale. Polak wygrał z najwyżej rozstawionym tenisistą imprezy 6:2 7:5 a w finale powalczy z Arno Avetisyanem. Ormianin to turniejowa „dwójka”, ale Bartnik pokazał już, że nie boi się wyzwań.

O tytuł zagra także Olimpia Jagodzińska. Polka zdominowała najwyżej rozstawioną Bułgarkę Rayę Markową i oddała jej tylko dwa gemy. Do polskiego finału zabrakło naprawdę niewiele. Anna Idaszewska rozpoczęła mecz z Gruzinką Aną Czaczkunaszwili od wygramego seta, ale niestety nie zeszła z kortu jako zwyciężczyni. To turniejowa numer dwa będzie zatem rywalką Jagodzińskiej.

W finale gry podwójnej chłopców triumfowali zaś Avetisyan i Bohomołkin. Ormianin i Ukrainiec pokonali Polaka – Michała Chyłę i Ukraińca Wołodymyra Szyrszkowa.

Po porażce w drugiej rundzie singla, Maja Chwalińska zakończyła również swój występ w Monterrey w rywalizacji deblowej. W meczu 1/4 finału razem z Sinją Krauss Polka uległa w trzech setach Shuko Aoyamie oraz En Shuo Liang.

Druga rakieta naszego kraju już może obrać kierunek Nowy Jork, gdzie na początku nadchodzącego tygodnia zadebiutuje w drabince turnieju głównego US Open. Maja Chwalińska meksykańskie Monterrey opuszcza jednym zwycięskim meczem.

W pierwszej odsłonie Polka i Sinja Krauss prowadziły 4:0, aby przegrać kolejne siedem z ośmiu rozegranych gemów. W drugiej odsłonie kluczowa okazała się druga część. Od stanu 3:3 gemy wygrywały tylko Maja Chwalińska oraz jej deblowa partnerka, doprowadzając tym samym do decydującej odsłony. W trzecim secie od początku prowadziły Aoyama oraz Liang. Nasz duet nie zdołał odrobić strat i odwrócić losów spotkania. Tym samym to Japonka z Tajwanką zameldowały się w 1/2 finału gry podwójnej Abierto GNP Seguros.

Maja Chwalińska teraz udaje się do Nowego Jorku. W swym pierwszym meczu w drabince turnieju głównego US Open Polka zagra przeciwko Taylor Townsend.

Wyniki

Ćwierćfinał:

S. Aoyama, E. Shuo Liang (Japonia, Tajwan) – M. Chwalińska, S. Krauss (Polska, Austria) 7:5, 3:6, 10-4

Znamy półfinalistki turnieju WTA 500 w Monterrey. W tym gronie nie znalazła się Alycia Parks. O miejsce w finale zagrają między innymi dwie zawodniczki rozstawione.

Kilkanaście godzin dzieli nas od rozpoczęcia ostatniej w sezonie lewy Wielkiego Szlema. Na ostatnią chwilę do Nowego Jorku dotrą tenisistki, które wciąż pozostaje w grze w imprezie rozgrywanej w Meksyku. Znamy już półfinalistki, wśród których są dwie zawodniczki spośród rozstawionych.

Najwyżej notowaną zawodniczką pozostającą w grze o tytuł podczas tegorocznej edycji Abiertos GNP Seguros jest Elise Mertens. Belgijka, która bierze udział w turnieju trzeci raz, ma już za sobą dwa wygrane mecze. Po trzysetowej wygranej z Panną Udvardy tym razem mniejsze kłopoty półfinalistce z 2023 sprawiła Julia Starodubcewa. Pierwsza odsłona przebiegła pod dyktando turniejowej „dwójki”, która jedynego gema oddała rywalce, prowadząc 3:0. W drugiej odsłonie kluczowym okazał się piąty gem. Tego przy swoim serwisie przegrała Ukrainka, która nie zdołała już odrobić strat i pożegnała się z tegorocznymi zmaganiami w Monterrey.

Półfinałową rywalką Elise Mertens będzie Nikola Bartunkova. Debiutująca w turnieju tenisistka zza naszej południowej granicy w meczu 1/4 finału w trzech setach uporała się ze swą rodaczką Darią Vidmanovą. W pierwszej odsłonie szósta rakieta Czech w rankingu WTA dwukrotnie odebrała serwis rodaczce, która zdołała odrobić tylko część strat. W drugiej odsłonie każda tenisistka raz oddała swój serwis i do rozstrzygnięcia potrzebny był trzynasty gem. Tego wygrała Vidmanova, doprowadzając do decydującej części spotkania. W trzeciej partii panie wygrywały swe gemy serwisowe do stanu 3:3. Od tego momentu kontrolę nad sytuacją na korcie przejęła Nikola Bartunkova, zapewniając sobie awans do półfinału.

W górnej połówce turniejowej drabinki honoru zawodniczek rozstawionych broni Ann Li. Rozstawiona z numerem piątym Amerykanka w spotkaniu ćwierćfinałowym uporała się z Alycią Parks. Zawodniczka, która w drugiej rundzie pokonała Maję Chwalińską, w sumie trzy razy straciła podanie i zakończyła swój start w Monterrey.

O finał Ann Li zagra przeciwko Diane Parry. Francuzka, która celuje w czwarty finał reprezentantki Trójkolorowych w Monterrey, w spotkaniu 1/4 finału spotkała się z Clarą Tauson. Dunka, która w drugiej rundzie zatrzymała najwyżej rozstawioną Jekaterinę Aleksandrową, w pierwszym secie dała się zaskoczyć w czwartym gemie i to zdecydowało o jej przegranej w tej części meczu. W drugiej partii mistrzyni juniorskiego Australian Open prowadziła 5:2, aby przegrać pięć gemów z rzędu i stracić szansę na awans do półfinału Abierto GNP Seguros 2026.

Wyniki

Ćwierćfinały:

Elise Mertens (Belgia, 2) – Julia Starodubcewa (Ukraina) 6:1, 6:4

Ann Li (USA, 5) – Alycia Parks (USA) 6:2, 6:3

Nikola Bartunkova (Czechy) – Daria Vidmanova (Czechy) 6:4, 6:7(3), 6:3

Diane Parry (Francja) – Clara Tauson (Dania) 6:3, 7:5

[współpraca reklamowa]

Marka ASICS prezentuje kolekcję Night Energy bezpośrednio przed startem kultowych wieczornych sesji tenisowych na kortach Flushing Meadows. Po sukcesie ubiegłorocznej, premierowej edycji, tegoroczna odsłona powstała w oparciu o przekonanie, że tenis ma wyjątkową moc poprawiania samopoczucia niezależnie od pory dnia.

Kolekcja Night Energy została zaprojektowana z myślą o zawodnikach, którzy chcą czuć się pewnie i komfortowo na korcie również po zachodzie słońca. Ma sprawić, że wieczorne treningi i mecze będą odświeżającym zastrzykiem energii dla ciała i umysłu dzięki wygodnej odzieży oraz zaawansowanemu technologicznie obuwiu.

Inspiracją dla kolekcji była wyjątkowa atmosfera Nowego Jorku po zmroku. Dominują w niej charakterystyczne odcienie fioletu – Faded Plum i Seastorm – a zastosowana w odzieży delikatnie dziana przędza kationowa efektownie podkreśla każdy ruch zawodnika.

Kolekcja damska obejmuje:

– MATCH JACQUARD CROP TOP

– MATCH JACQUARD SKIRT

– GAME COMPRESSION BRA

oraz akcesoria: PERFORMANCE VISOR, WRISTBAND i SOCK.

Kolekcja męska obejmuje:

– MATCH JACQUARD SS TOP

– MATCH LASER CUT 7IN SHORT

oraz akcesoria: PERFORMANCE CAP, WRISTBAND i SOCK.

Nowa linia odzieży łączy nowoczesny design z wysokim komfortem użytkowania. Zastosowana technologia ACTIMOTION zapewnia odpowiednią elastyczność dokładnie tam, gdzie jest najbardziej potrzebna, umożliwiając swobodę ruchów podczas gry. Uzupełnia ją technologia ACTIBREEZE, która wspiera cyrkulację powietrza i zapewnia lekkość oraz wysoką oddychalność materiału. Skutecznie ogranicza nagrzewanie i wilgoć, pomagając zawodnikom zachować komfort, świeżość i pewność siebie przez cały mecz.

Zgodnie z autorską koncepcją Playing Styles, kolekcja obejmuje również modele obuwia odpowiadające dwóm podstawowym stylom poruszania się we współczesnym tenisie – szybkość i stabilizacja.

Większa stabilność dla ciała i umysłu

GEL-RESOLUTION X NIGHT ENERGY zapewnia stabilność podczas gry po zmroku. Model wspiera zawodników w pewnym poruszaniu się po korcie i utrzymaniu kontroli podczas długich wymian z głębi kortu.

Większa szybkość dla ciała i umysłu

SOLUTION SPEED FF 4 NIGHT ENERGY został zaprojektowany z myślą o dynamicznej grze po zmroku. Oferuje lekką amortyzację i komfort, wspierając szybkie starty oraz swobodne poruszanie się po całym korcie.

Produkty ASICS powstają w oparciu o testy prowadzone z udziałem sportowców, dzięki czemu wspierają naturalny ruch zawodników, pomagając im zachować siłę fizyczną i jasność umysłu.

Wyjście na kort podczas wieczornej sesji w Nowym Jorku to niezwykłe, ale też bardzo wymagające doświadczenie. Grając późno w nocy, czasami trudno całkowicie odciąć się od rozpraszających bodźców. Dlatego świadomość, że moje buty zapewniają pełne wsparcie, daje mi ogromny komfort. Dodatkowa stabilność i wygoda modelu GEL-RESOLUTION X NIGHT ENERGY pomagają mi zachować równowagę i pewność podczas każdej wymiany. Gdy mogę w pełni zaufać swojemu obuwiu, łatwiej skupić się wyłącznie na grze i czerpać energię z atmosfery wieczornego meczu – mówi tenisista i zawodnik ASICS, Taylor Fritz.

Tenis ma niezwykłą zdolność porządkowania myśli i poprawiania samopoczucia, a gra nie kończy się wraz z zachodem słońca. Wieczorny trening po intensywnym dniu zawsze dodaje mi energii. Gdy gram po zmroku, wygodna odzież i responsywne obuwie robią ogromną różnicę. SOLUTION SPEED FF 4 NIGHT ENERGY zapewnia lekkie wsparcie, którego potrzebuję, by poruszać się swobodnie i z pewnością siebie. Dzięki temu wieczorna gra staje się idealnym sposobem na regenerację ciała i umysłu oraz pozwala zakończyć dzień z poczuciem lekkości i gotowości na kolejne wyzwania – dodaje tenisistka Belinda Bencic.

Druga odsłona kolekcji Night Energy celebruje wyjątkową atmosferę gry po zmroku, łącząc zaawansowane technologie z detalami projektowymi, które podkreślają każdy ruch zawodnika. Gdy zapalają się światła stadionu, dzieje się coś wyjątkowego – codzienne rozproszenia znikają, a gracze mogą osiągnąć zupełnie nowy poziom koncentracji i pełnej obecności na korcie. Tegoroczna kolekcja została zaprojektowana, aby zapewnić zawodnikom wygodną i niezawodną odzież, która pozwala poruszać się z pełną swobodą. Chcemy, aby wieczorna gra w tenisa była odświeżającym impulsem dla ciała i umysłu, zachęcającym do aktywności i pomagającym zakończyć dzień z większą energią oraz lepszym samopoczuciem – podsumowuje Martina Jurcova, Head of Global Tennis Apparel & Accessories w ASICS.

Kolekcja ASICS Night Energy jest dostępna w sprzedaży na www.asics.com i www.strefatenisa.com.pl.   

Więcej informacji:

www.asics.com

US Open zamyka tegoroczny cykl wielkoszlemowy, a losowanie skojarzyło polskie singlistki ze znajomymi nazwiskami w wypadku pomyślnego wyniku pierwszych meczów. Maja Chwalińska na otwarcie trafiła na Taylor Townsend i jest na kolizyjnej ścieżce z zawodniczkami które pokonywały ją w dwóch ostatnich turniejach. Magdalena Fręch i Magda Linette mogą zagrać ze sobą już w drugiej rundzie, a Iga Świątek ma przed sobą drabinkę, w której ćwierćfinał oznaczałby kolejne w tym miesiącu spotkanie z Eleną Rybakiną.

Ćwiartka pierwsza: Sabalenka szuka formy, Chwalińska przed trudnym otwarciem

Aryna Sabalenka przystępuje do turnieju w słabszym momencie sezonu. W trzech ostatnich startach nie dotarła nawet do ćwierćfinału, a na ostatni finał czeka od ośmiu turniejów, od Miami, które wygrała.

Rozpoczyna od meczu z Camilą Osorio. Kolumbijka ma w tym sezonie bilans 8-11 na kortach twardych w drabinkach głównych WTA. Zawodniczki spotkały się dwukrotnie i oba mecze wygrała Sabalenka, choć ostatni raz grały ze sobą w 2023 roku.

Już w trzeciej rundzie na Sabalenkę może czekać Barbora Krejcikova. Była mistrzyni Roland Garrosa i Wimbledonu powoli wraca do formy i wróciła do grona zawodniczek rozstawionych, tym razem z numerem 27. W bilansie bezpośrednich spotkań, po ośmiu meczach, prowadzi Sabalenka 7-1.

Nie są to jedyne mistrzynie wielkoszlemowe w tej ćwiartce. Drugą najwyżej rozstawioną zawodniczką, z numerem 6, jest najnowsza mistrzyni wielkoszlemowa z Wimbledonu, Linda Noskova, którą drabinka wskazuje jako rywalkę Sabalenki w ćwierćfinale. Grały ze sobą dwa razy, ostatnio w Indian Wells, i oba mecze wygrała Sabalenka. Noskova ma jednak dość mizerne osiągi na kortach twardych, w tym sezonie 11-8, a półfinał w Indian Wells, zakończony właśnie porażką z Sabalenką, to jej jedyny turniej na tej nawierzchni, w którym dotarła choćby do ćwierćfinału.

Maja Chwalińska jest w tej ćwiartce rozstawiona z numerem 20, ale losowanie miała niełatwe, bo rozpoczyna przeciwko Taylor Townsend. Amerykanka jest specjalistką od debla, lecz w singlu też potrafi postraszyć. Postawiła się Świątek na Wimbledonie w pierwszej rundzie, wygrywając jednego seta, a pół roku temu grała w finale WTA 250 w Austin na kortach twardych. Nigdy dotąd się nie spotkały, a różnica doświadczenia na tej nawierzchni jest ogromna. Chwalińska rozegrała w karierze jedenaście meczów na twardej w drabinkach głównych i wygrała cztery. 30-letnia Townsend rozegrała ich 115 i wygrała 55 co wskazuje kolosalną różnicę w doświadczeniu.

Jeśli Chwalińska przejdzie pierwszą rundę, dalsza część drabinki zawiera nazwiska znane jej z ostatnich tygodni. W czwartek odpadła w pierwszym meczu WTA 500 w Monterrey z Alycią Parks po trzech setach, a Parks może na nią trafić, o ile pokona Taylah Preston z Australii. W potencjalnej trzeciej rundzie, pierwszej, w której mogą zagrać ze sobą zawodniczki rozstawione, czeka Diana Shnaider. Chwalińska ograła ją w półfinale Roland Garrosa, ale przegrała z nią w dwóch setach w Cincinnati przed półtora tygodnia. Shnaider w pierwszej rundzie trafi na Darię Snigur, mistrzynię WTA 250 z Pragi z zeszłego miesiąca. To najmocniejsze zestawienie pierwszej rundy w tej ćwiartce.

Warto też uważać na Martę Kostyuk, która gra świetny sezon: półfinały dwóch ostatnich wielkich szlemów, tytuł w Madrycie, ostatnio ćwierćfinał w Cincinnati przegrany z Gauff oraz bilans 33-8 w cyklu WTA. Jeśli Anisimova nie obroni punktów za swój zeszłoroczny finał US Open, a Ukrainka sama dobrze zagra, stanie przed dużą szansą na pierwszy w karierze awans do czołowej dziesiątki.

Ćwiartka druga: Pegula i grono czekających na pierwszy szlem

Druga ćwiartka jest zdominowana przez zawodniczki, które są w świetnej formie w tym sezonie, ale wciąż czekają na pierwszy tytuł wielkoszlemowy.

Jessica Pegula ma w tym sezonie najwięcej zwycięstw w cyklu WTA ze wszystkich zawodniczek, 45, i jest trzecia w rankingu. Grała w finale w Cincinnati, gdzie dość gładko przegrała z Gauff. To był jej trzeci z rzędu przegrany finał, wliczając Waszyngton i wcześniejszy Berlin na trawie. Gra jednak bardzo równo i liczy na to, że w końcu sięgnie po pierwszy tytuł.

Zaczyna od meczu z Eleną Gabrielą Ruse, a w drugiej rundzie czeka ją pojedynek z jedną z utytułowanych Amerykanek. Venus Williams i Sofia Kenin dostały dzikie karty i grają między sobą. 46-letnia Williams czeka na przełamanie serii piętnastu porażek z rzędu. Kenin przez ostatnie dwa, trzy sezony próbowała wrócić do czołówki, ale wypadła z pierwszej setki i na próżno szukać u niej powrotu do dyspozycji, która sześć lat temu pozwoliła jej wygrać Australian Open, mimo że ma dopiero 27 lat.

W czwartej rundzie Pegula może trafić na Soranę Cirsteę. To ostatni turniej wielkoszlemowy Rumunki, która najlepszy sezon w karierze gra na sam jej koniec: bilans 36-13 i awans na najwyższe w karierze 17. miejsce, pierwszy raz w czołowej dwudziestce.

Cirstea już w trzeciej rundzie może z kolei zagrać z Jasmine Paolini. Włoszka ma za sobą bardzo średni sezon, wraca do rywalizacji po przerwie od Wimbledonu, ma bilans 16-13 i po kilkudziesięciu tygodniach z rzędu w czołowej dziesiątce spadła na 20. miejsce w rankingu.

W kolejnym możliwym starciu czwartej rundy mogą trafić na siebie Karolina Muchova i Elina Svitolina. Muchova wreszcie wygrała w tym sezonie tytuł WTA 1000, a ostatnio grała w finale Wimbledonu, przegranym dopiero w decydującym secie. Svitolina ma bilans 41-12 i gra bardzo równo, choć w Cincinnati musiała wycofać się w trakcie turnieju z powodu urazu. W tym tygodniu zagrała jeszcze w pokazowym turnieju miksta na US Open w parze z Monfilsem. Wygrała go właśnie Muchova, w parze z Jakubem Mensikiem.

Ćwiartka trzecia: Fręch i Linette liczą na polski pojedynek

Trzecia ćwiartka to dwie Polki, które mogą szybko wpaść na siebie, o ile przejdą pierwszą rundę.

Magdalena Fręch ma na papierze bardzo trudne zadanie, bo trafiła na rozstawioną z numerem 14 Ivę Jovic. Osiemnastolatka jest jedną z najszybciej rozwijających się zawodniczek w cyklu, ale jej ostatnie dokonania na nawierzchni twardej nie są wybitne. Po Australian Open, gdzie doszła do ćwierćfinału, ani razu nie wygrała w jednym turnieju choćby dwóch meczów.

Fręch miała spory dołek formy, który ciągnął się od marca i awansu do finału WTA 500 w Meridzie aż do wznowienia rozgrywek na kortach twardych. Jej kampania w Waszyngtonie, Toronto i Cincinnati była jednak naprawdę udana, bo trzykrotnie odpadała jedynie z zawodniczkami z najwyższej światowej półki: dwukrotnie z Pegulą, za każdym razem urywając jej seta, i raz z Rybakiną po naprawdę wyrównanym meczu. Do tego wygrała w tych trzech turniejach cztery mecze, ogrywając między innymi Jelenę Ostapenko i Ann Li. Patrząc na obecną trajektorię formy, wcale nie jest w tym starciu na straconej pozycji.

W wypadku awansu Fręch trafi na Magdę Linette, która czeka na rywalkę z kwalifikacji i po tylko jednym wygranym meczu w ostatnich pięciu turniejach będzie liczyła na przełamanie. Zwyciężczyni tego możliwego polskiego pojedynku w dalszej fazie może trafić na Alexandrę Ealę, która jest w dobrej formie i ostatnio wygrała WTA 500 w Waszyngtonie. Ogólnie jest to trudne losowanie.

Z faworytek Mirra Andreeva szuka powrotu do formy po wygraniu Roland Garrosa. Miała słaby sezon trawiasty, a dopiero w Cincinnati wygrała od tamtej pory dwa mecze w jednym turnieju. Ostatnie zwycięstwo odnotowała tam z Janice Tjen i właśnie z Indonezyjką, sklasyfikowaną na 35. miejscu, spotka się w pierwszej rundzie. Patrząc na sam ranking, to bardzo mocna para, choć różnica klas zawodniczek jest duża.

Jeśli Andreeva przejdzie przez swoje pierwsze przeszkody w drabince, w ćwierćfinale może trafić na Coco Gauff. Amerykanka wygrała WTA 1000 w Cincinnati, gdzie widać było, że zdecydowanie poprawiła serwis, zawodzący ją dużo mniej niż w zeszłorocznym sezonie na kortach twardych, i będzie próbowała powtórzyć sukces z US Open sprzed trzech lat.

Wcześniej, już w czwartej rundzie, Andreeva może jednak trafić na Amandę Anisimovą, która broni punktów za zeszłoroczny finał US Open. Amerykanka była ostatnio w ćwierćfinale w Cincinnati, choć ten sezon jest dla niej średni: tylko raz zagrała w półfinale, w lutym w Dubaju, miała problemy z urazami i zmiany w sztabie szkoleniowym.

To właśnie występ z zeszłorocznego US Open stawia Anisimovą na czele heatmapy dla tej ćwiartki, bo Andreeva i Gauff miewały w tym sezonie różne momenty na kortach twardych.

Ćwiartka czwarta: Świątek, Rybakina i stawka pozycji liderki

Iga Świątek może po raz kolejny trafić na swojej drodze na Elenę Rybakinę, po tym jak grały ze sobą w finale w Toronto, a później w Cincinnati, gdzie Kazaszka skreczowała po pięciu gemach.

Rybakina walczy o to, żeby zostać liderką rankingu WTA. Nie broni wielu punktów, bo rok temu dotarła tylko do czwartej rundy, za to Sabalence odpadnie 2000 punktów za wygraną. Tylko powtórka sukcesu z zeszłego roku daje Sabalence matematyczną szansę na to, żeby po US Open znaleźć się przed Rybakiną. O ile zmiana na fotelu liderki jest bardzo możliwa już po tym szlemie, o tyle rywalizacja o to, kto będzie numerem jeden na koniec sezonu, jest dużo bardziej zacięta. Tam również prowadzi Rybakina, ale różnice są naprawdę niewielkie, bo w grze są też Andreeva, Pegula i Gauff. Pierwszą piątkę dzieli tylko 618 punktów, a w zasięgu tysiąca punktów jest również Svitolina.

Dużo zależy od zdrowia Rybakiny, która w wielkich szlemach jest bardzo nierówna. Wygrała Australian Open, co było jej drugim sukcesem wielkoszlemowym, ale Roland Garros i Wimbledon skończyły się dla niej szybko, na drugiej i trzeciej rundzie.

Świątek rozpoczyna z Chinką Xiyu Wang. To będzie ich trzecie spotkanie, po dwóch na kortach ziemnych w 2024 roku, obu wygranych przez Polkę bez straty seta. Świątek w końcu znalazła swój rytm w amerykańskiej części sezonu, wygrywając dziesięć meczów z rzędu, i dopiero Pegula zatrzymała ją w półfinale Cincinnati. Pierwszy w tym sezonie tytuł, wywalczony w Toronto, i poprawa formy stawiają ją w gronie kandydatek do zwycięstwa, po tym jak wygrała tu wcześniej w 2022 roku.

Z potencjalnych rywalek przed Rybakiną pierwsza rozstawiona to Marie Bouzkova w możliwej trzeciej rundzie. Czwarta runda to byłaby Belinda Bencic albo mistrzyni Australian Open 2025 Madison Keys. W bilansie bezpośrednich spotkań z Bencic Świątek prowadzi 5-2, choć przegrała ich ostatni mecz na United Cup na początku sezonu. Z Keys ma rachunek do wyrównania za półfinał tamtego Australian Open, w którym zagrały pasjonujące spotkanie, zakończone długą trzysetówką na korzyść Amerykanki.

Rybakina, zanim dotrze do możliwego ćwierćfinału ze Świątek, w czwartej rundzie może trafić na Naomi Osakę. Byłby to pojedynek dwóch zawodniczek z absolutnie najlepszymi statystykami serwisowymi na tle reszty tej części drabinki, a Rybakina to właśnie serwisowi zawdzięcza swoje tegoroczne osiągnięcia, prowadząc w statystykach pierwszego podania, wygranych gemów serwisowych i obronionych break pointów.

Maciej Myrta

tennisratio.com