Dzień: 2026-08-30

Po czterech z rzędu porażkach w turniejach podprowadzających pod wielkoszlemowe US Open, Kamil Majchrzak w końcu odnalazł formę i w wielkim stylu zameldował się w drugiej rundzie nowojorskiej imprezy. W trzech setach pokonał dzisiaj Serba Medjedovicia i po niecałych dwóch godzinach mógł cieszyć się z pierwszego zwycięstwa od ponad miesiąca. 

W całym spotkaniu nasz reprezentant był nieporównywalnie lepszy od serbskiego rywala. Widać było u niego plan na grę i pomysł taktyczny, czego u Medjedovicia kompletnie brakowało. Serb bardzo emocjonalnie reagował po przegranych punktach, szczególnie w trzecim secie, kiedy to miał dwa break-pointy, przy których bezbłędnie zagrał Majchrzak, wygrywając cztery punkty z rzędu. 

Jak się okazało, były to jedyne okazje dla tenisisty z Bałkanów. Poza wspomnianymi dwoma szansami na przełamanie był on przy serwisie Polaka bezradny. Sam z kolei tracił podanie w każdym z setów, czasami nawet kilkukrotnie. 

Kamil Majchrzak był dziś po prostu nie do ruszenia i skrupulatnie realizował swoje założenia na ten mecz. Bardzo dobrze funkcjonował u niego bekhend, którym zdobywał na przestrzeni całego spotkania mnóstwo punktów. W sumie zanotował natomiast aż dwadzieścia osiem winnerów, przy zaledwie piętnastu niewymuszonych błędach. Dla porównania Medjedović miał dwadzieścia pięć uderzeń wygrywających przy trzydziestu ośmiu błędach niewymuszonych. 

I rzeczywiście było widać to na korcie. Gra Serba falowała i na dłuższą metę po prostu nie mogła sprawić naszemu tenisiście większych problemów. 

Tym samym po godzinie i czterdziestu dwóch minutach Kamil zameldował się w drugiej rundzie, gdzie już w środę zmierzy się ze zwycięzcą pojedynku pomiędzy Valentinem Vacherotem a Aleksandarem Kovaceviciem. 

Wyniki

US Open, 1. runda:

Kamil Majchrzak (Polska) – Hamad Medjedović (Serbia) – 6:3, 6:3, 6:3

Tegoroczny nowojorski turniej traci kolejną dużą gwiazdę. Casper Ruud poinformował za pośrednictwem swoich mediów społecznościowych, że nie przystąpi do rywalizacji w grze pojedynczej podczas US Open. Powodem takiej decyzji jest niedoleczona kontuzja pleców. Norweg dołącza tym samym do listy wielkich nieobecnych, na której znajduje się już między innymi Jannik Sinner. 

Dla norweskiego tenisisty ostatnie dni były wyścigiem z czasem. Choć Ruud pojawił się na kortach Flushing Meadows i próbował swoich sił w turnieju mikstowym, szybko okazało się, że jego organizm nie jest gotowy na mordercze obciążenia, jakie niesie ze sobą rywalizacja singlowa w formacie do trzech wygranych setów. 

Jak wynika z oświadczenia opublikowanego przez zawodnika, uraz okazał się bardziej uciążliwy, niż początkowo zakładano. 

– Niestety, moje plecy nie wyleczyły się tak szybko, jak mieliśmy nadzieję. Byliśmy optymistami i mieliśmy nadzieję, że zdążę zregenerować się na czas, ale wraz z moim zespołem zdecydowaliśmy, że musimy myśleć długoterminowo i dać mojemu ciału czas, którego potrzebuje – wyjaśnił Ruud. 

Odpuszczenie tak prestiżowej imprezy to dla każdego tenisisty ogromny cios, o czym Norweg szczerze wspomniał w dalszej części swojego wpisu: 

– Z ogromnym smutkiem muszę ogłosić wycofanie się z tegorocznego turnieju singlowego US Open. Ominięcie Turnieju Wielkiego Szlema nigdy nie jest łatwe, ale wiem, że to właściwa decyzja. Poświęcę czas na odpowiednią regenerację i wrócę silniejszy. Dziękuję wszystkim za wsparcie – dodał tenisista. 

Wycofanie się Ruuda to kolejna zła wiadomość dla organizatorów i kibiców w Nowym Jorku. Męski tour zmaga się ostatnio z istną plagą problemów zdrowotnych. Wcześniej z rywalizacji na Flushing Meadows zrezygnował między innymi Jannik Sinner, a z różnymi urazami w ostatnich tygodniach zmagali się także inni gracze ze ścisłej czołówki, chociażby Jack Draper.

Dla Norwega absencja w Nowym Jorku jest z pewnością wyjątkowo bolesna, ponieważ korty US Open kojarzą mu się z jednym z największych sukcesów w jego dotychczasowej karierze. To właśnie w tym turnieju w 2022 roku Ruud dotarł aż do wielkiego finału. W walce o tytuł zaprezentował się ze znakomitej strony, choć ostatecznie po czterosetowym, pełnym emocji boju, musiał uznać wyższość Carlosa Alcaraza. 

Teraz Norwegowi pozostaje skupić się na rehabilitacji, aby w pełni sił wrócić na korty w jesiennej części sezonu. 

W jego miejsce w drabince US Open wejdzie natomiast „lucky loser” Francuz Arthur Gea, który w pierwszej rundzie zmierzy się z Juanem Manuelem Cerundolo.

Warto również wspomnieć, że kilka godzin później z imprezy wycofał się także mistrz z 2014 roku – Marin Cilić, za którego do gry wejdzie teraz Fin – Otto Virtanen,

Finał gry pojedynczej kobiet był ostatnim akcentem turnieju ITF W75 w Bytomiu. O tytuł zmierzyły się dwie Czeszki. Barbora Palicowa odwróciła losy rywalizacji w trzech setach wygrała z Denisą Zoldakową.

W finale spotkały się dwie czeskie tenisistki. Faworytką była rozstawiona z numerem trzecim Barbora Palicowa (WTA 239.). Jej rywalką była Denisa Zoldakowa (WTA 642.). Finalistki w bytomskim turnieju wygrywały z polskimi tenisistkami. Palicowa wyeliminowała Darię Kuczer, a Zoldakowa na początku rozgrywek pokonała Marcelinę Podlińską.

W pierwszym secie doszło do trzech przełamań z rzędu. Najpierw Denisa Zoldakowa odskoczyła na 3:1, ale później przegrała gema serwisowego. Jednak po raz drugi z rzędu zdołała przełamać swoją rodaczkę. Zdobyła przewagę, której tym razem nie oddała do końca partii wygranej 6:3.

Druga odsłona znacznie lepiej rozpoczęła się dla Barbory Palicowej. Zawodniczka rozstawiona z trójką objęła prowadzenie 3:0. Zoldakowa od razu wyrównała, a potem zdołała przełamanie na 5:4. Serwowała na triumf w turnieju, ale nie wykorzystała tej okazji. Palicowa odwróciła losy tego seta, wygrywając 7:5. W decydującej partii objęła prowadzenie 3:0, ale znów straciła przewagę przełamania. Jednak po kolejnym breaku nie pozwoliła rywalce na odrobienie wszystkich strat. Stało się to dopiero na 4:4. Barbora Palicowa na koniec meczu zaliczyła przełamanie na 6:4 i to ona została triumfatorką turnieju na Śląsku.

Wyniki

Finał:

Barbora Palicowa (Czechy, 3) – Denisa Zoldakowa (Czechy) 3:6, 7:5, 6:4

Roger Federer przyjechał do Newport nie po kolejny tytuł, ranking czy rekord. Tym razem chodziło o coś innego – o spojrzenie wstecz na całą karierę. Podczas piątkowej konferencji prasowej przed sobotnią ceremonią wprowadzenia do International Tennis Hall of Fame Szwajcar przyznał, że to wyróżnienie ma dla niego wyjątkowe znaczenie.

„To ogromny zaszczyt, jeden z największych, jakie można osiągnąć w tym sporcie” – powiedział Federer, który w sobotę został oficjalnie wprowadzony do Galerii Sław razem z Mary Carillo.

Szwajcar zakończył karierę w 2022 roku z 20 tytułami wielkoszlemowymi, 103 zwycięstwami w turniejach ATP i 310 tygodniami na pozycji lidera światowego rankingu. Zdobył osiem tytułów Wimbledonu, sześć Australian Open, pięć US Open oraz w 2009 roku wygrał Roland Garros, kompletując karierowego Wielkiego Szlema.

Podczas konferencji jednak nie mówił przede wszystkim o liczbach. Federer podkreślał, że Hall of Fame daje mu możliwość spojrzenia na swoją karierę z innej perspektywy. W czasie kariery najważniejsze były kolejne mecze, turnieje i zwycięstwa. Teraz może zastanowić się nad tym, co po sobie pozostawił.

– Mam nadzieję, że dobrze reprezentowałem ten sport – mówił. – Ale przede wszystkim chciałbym, żeby pamiętano również o tym, że starałem się popychać tenis we właściwym kierunku.

Miał na myśli między innymi swoje zaangażowanie w rozmowy dotyczące warunków życia zawodników, podziału pieniędzy w tenisie oraz rozwoju infrastruktury. Federer uważa, że dzięki zmianom, które następowały również za jego udziałem, większa liczba zawodników może dziś utrzymywać się z profesjonalnego tenisa.

Był też moment bardziej osobisty. Federer wspominał presję, która towarzyszyła mu przez większą część kariery. Przyznał, że z czasem zewnętrzne komentarze i oczekiwania potrafiły stworzyć „jedną wielką burzę” w głowie zawodnika. Mimo tego uważa, że w większości swojej kariery potrafił zachować radość z gry. Właśnie słowo radość dobrze pasuje do Federera, którego można było obserwować w Newport już poza oficjalnym rytmem zawodowego tenisa.

Nie zamierza wracać do profesjonalnych rozgrywek. Kilka dni wcześniej w Nowym Jorku stanowczo odrzucił możliwość powrotu do rywalizacji w regularnym tourze. W Newport mówił natomiast o przyszłości w nieco inny sposób. Chciałby nadal być częścią tenisa. Nie wyklucza w przyszłości roli kapitana Laver Cup, pracy z młodymi zawodnikami czy komentowania meczów. Jak sam powiedział, chce „oddać coś tenisowi” i pozostawać blisko dyscypliny, która dała mu tak wiele.

W sobotę Federer stanął na historycznym obiekcie w Newport już nie jako zawodnik, lecz jako członek Tennis Hall of Fame. Federer przez ponad dwie dekady był przede wszystkim człowiekiem następnego meczu. Teraz po raz pierwszy może po prostu spojrzeć za siebie.

Daniel Michalski triumfował w turnieju ITF M25 w Poznaniu. W meczu finałowym z Michaelem Savano polski tenisista stracił zaledwie trzy gemy.

Tydzień temu Michalski okazał się najlepszy w Krakowie, a teraz powtórzył sukces na rozgrywkach w Poznaniu. Tutaj także zwyciężył jako najwyżej rozstawiony zawodnik. W całym turnieju nie przegrał nawet seta. W finale Polak zmierzył się ze znacznie niżej notowanym Michaelem Savano (1446. miejsce w rankingu). W półfinale Amerykanin wygrał z Filipem Pieczonką.

Daniel Michalski zdobył pierwsze przełamanie w drugim gemie serwisowym Savano. Dzięki temu wypracował dwa gemy przewagi. Przy prowadzeniu 4:2 prawie stracił przewagę breaka. Jednak wrócił ze stanu 15:40, broniąc pięciu breakpointów. Później jeszcze dołożył drugie przełamanie i wygrał 6:2.

W drugim secie polski tenisista zwyciężył jeszcze pewniej. Od wyniku 1:1 zanotował serię pięciu wygranych gemów. W całej partii przegrał zaledwie 11 punktów. Daniel Michalski triumfował 6:2, 6:1 i został triumfatorem turnieju w Poznaniu.

Wyniki

Finał:

Daniel Michalski (Polska, 1) – Michael Savano (Stany Zjednoczone) 6:2, 6:1

Turniej w Winston-Salem był okazją dla graczy z drugiego szeregu. Znamy już mistrza imprezy w Karolinie Północnej.

W finale zawodów rozgrywanych tuż przed US Open kibice mogli zobaczyć dwóch tenisistów, którzy bardzo dobrze spisują się w tym sezonie.

Pojedynek o mistrzostwo stoczyli – rozstawiony z trójką – Ignacio Buse oraz turniejowa czwórka, czyli Arthur Fery. Peruwiańczyk wygrał już w tym roku imprezę w Hamburgu zaś Brytyjczyk został sensacyjnym półfinalistą Wimbledonu. Ich jedyne bezpośrednie starcie – w 2025 roku w Sztokholmie – wygrał Fery.

O wyniku pierwszego seta zdecydował „brejk” w końcówce. W ósmym gemie Buse przełamał rywala do zera a potem zamknął partię wygranym podaniem.

Tenisista z Ameryki Łacińskiej przeniósł solidną dyspozycję także na początek drugiego seta. Gracz z Limy zdobył przewagę 3:0 i ustawił się w bardzo dobrej pozycji do końcówcego zwycięstwa.

Fery nie zamierzał jednak odpuszczać. Brytyjczyk natychmiast odrobił jedno z przełamań i zmniejszył dystans do przeciwnika. Buse nie pozwolił jednak na dużo więcej. W drugiej części seta Peruwiańczyk jeszcze podkręcił tempo i objął zdecydowane prowadzenie 5:2. By wygrać potrzebował zatem tylko obrony własnego podania. Ignacio zrobił to bardzo pewnie a to oznaczało dla niego drugi tytuł rangi ATP w karierze. Dzięki temu sukcesowi tenisista znajdzie się w okolicach miejsca 30. w rankingu.

The finishing touch 🏆#WSOpen pic.twitter.com/ZsR10Ny9lJ

— Tennis TV (@TennisTV) August 29, 2026

Wyniki

Winston-Salem (finał):

I. Buse (Peru, 3) – A. Fery (Wielka Brytania, 4) 6:3 6:2