Puchar Federacji. Duża niespodzianka! Porażka Ukrainek w meczu otwarcia

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Ukrainki niespodziewanie przegrały 1:2 ze Szwedkami w meczu otwarcia turnieju Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji w Zielonej Górze. W równolegle rozgrywanym spotkaniu Bułgarki wygrały z Estonkami. W ostatnim meczu pierwszego dnia rywalizacji Polska zmierzy się z Rosją. 

Zwycięstwo Szwedek nad Ukrainkami to niespodzianka dużego kalibru. Reprezentantki naszych sąsiadów ze wschodu były faworytkami nie tylko tego spotkania, ale całego turnieju. Na całej linii zawiodła jednak Łesia Curenko, która w pojedynku z Rebeccą Peterson zdobyła zaledwie dwa gemy. Wówczas Ukrainki nie stały jednak jeszcze na straconej pozycji, ponieważ w pierwszym meczu singlowym Dajana Jastremska nie dała szans Johannie Larsson. Wschodząca gwiazda tenisa z Odessy wygrała 6:4, 6:2.

O wszystkim zadecydował mecz deblowy, który rozpoczął się po myśli Nadii Kiczenok i zaledwie 16-letniej Marty Kostiuk. Ukrainki pierwszego seta wygrały 6:2 i przybliżyły zespół do zwycięstwa. Johanna Larsson i Rebeca Peterson zdołały jednak odwrócić losy spotkania. Zwłaszcza Larsson popisywała się nieprzeciętnymi umiejętnościami i to Szwedki wygrały 2:6, 6:3, 7:5. 

Podopiecznym Mattiasa Arvidssona zwycięstwo nad Ukrainą otwiera drogę do sobotniego finału. Dwie pozostałe drużyny w tej grupie, Bułgaria i Estonia, ,,na papierze" wydają się zdecydowanie słabsze. Przypomnijmy, że tylko zwyciężczynie całego turnieju w Zielonej Górze zagrają w play-offach o awans do II Grupy Światowej.

W równolegle toczonym meczu Bułgarki pokonały Estonki 2:1. Anett Kontaveit wywiązała się co prawda z zadania i zdobyła punkt w singlu, ale jej koleżanki z drużyny znacznie odstają poziomem gry. 


Wyniki

Puchar Federacji, Grupa I Strefy Euroafrykańskiej

Szwecja – Ukraina 2-1
Johanna Larsson – Dajana Jastremska 4:6, 2:6
Rebecca Peterson – Łesia Curenko 6:0, 6:2
J. Larsson, R. Peterson – N. Kiczenok, M. Kostiuk 2:6, 6:3, 7:5

Bułgaria – Estonia 2:1
Isabella Szinikowa – Valeria Gorlats 7:6(6), 6:3
Wiktoria Tomowa – Anett Kontaveit 1:6, 7:6(4), 1:6
I. Szinikowa, W. Tomowa – A. Kontaveit, M. Nuudi 6:2, 6:2

Cordoba. Pierwsze zwycięstwo i wielkie serce

/ Dominika Opala , źródło: www.serwisnazewnatrz.pl /własne, foto: https://www.facebook.com/pedrroo.cachin

Pedro Cachin to argentyński zawodnik, który jeszcze do niedawna był bliżej nieznany tenisowej publiczności. Jeszcze, bo ostatnio popisał się wyjątkowym gestem. Do tego dołożył także sukces na korcie, wygrywając premierowy mecz w turnieju z cyklu ATP Tour.

Pedro Cachin to 23-letni tenisista, pochodzący z Cordoby. Właśnie w swoim rodzinnym mieście odniósł pierwsze zwycięstwo na poziomie ATP Tour. Po przebrnięciu eliminacji, w meczu otwarcia w turnieju głównym pokonał Camerona Norrie’ego 6:4, 6:4. Było to o tyle zaskakujące rozstrzygnięcie, że Argentyńczyk plasuje się obecnie na 280. miejscu w rankingu, natomiast Brytyjczyk na 64. Ponadto Norrie w tym, jak i w ubiegłym sezonie prezentował solidną formę.

To dla Pedro Cachina na pewno jeden z przełomowych momentów. Obecna dobra dyspozycja na korcie idzie w parze z dobrocią serca. Argentyńczyk niedawno popisał się pięknym gestem, wysyłając do Demokratycznej Republiki Konga maszynę do naciągania rakiet dla chłopca o imieniu Victorio.

Kilkanaście dni temu w internecie pojawił się filmik, jak 10-letni Victorio wymienia naciąg w rakiecie za pomocą gałęzi drzewa. Nagranie udostępnił trener, który zajmuje się lokalną szkołą tenisa.

Wideo to zobaczył także Cachin, który postanowił wysłać chłopcu maszynę do naciągania rakiet, której kiedyś używał. Kiedy prezent dotarł do Victorio ten był bardzo wzruszony i przygotował specjalny plakat z podziękowaniami dla Pedro Cachina.

Pedro Cachin tym wzruszającym gestem pokazał, że nie tylko wielkie gwiazdy tenisa angażują się w pomoc innym. Miejmy nadzieję, że szlachetne gesty Argentyńczyka będą przekładać się na sukcesy na korcie. Pierwszy krok już wykonał.

W drugiej rundzie Cordoba Open zmierzy się z Pablo Carreno Bustą.

Sofia. Błyskawiczna porażka obrońcy tytułu

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

W pierwszej rundzie turnieju głównego w Sofii nie brakuje niespodziewanych rozstrzygnięć. Za burtę imprezy wypadł już broniący tytułu Mirza Basić. Z kolei drugi z ubiegłorocznych finalistów, Marius Copil, wyeliminował Stana Wawrinkę. Świetnie radzi sobie również Daniel Brands, pogromca Kamila Majchrzaka z eliminacji. 

Skład finału trzeciej edycji Sofia Open był dużą niespodzianką. Naprzeciw siebie stanęli Bośniak Mirza Basić i Rumun Marius Copil, którzy w turniejach głównego cyklu zwykli odgrywać drugoplanowe role. Po niezwykle zaciętym pojedynku minimalnie lepszy okazał się Basić, który zdobył pierwszy i jak dotąd jedyny tytuł na najwyższym poziomie rozgrywek. 

W tym roku 27-letni tenisista z Sarajewa spisał się już o wiele gorzej. W pierwszej rundzie turnieju głównego przegrał 0:6, 6:3, 2:6 z Martinem Kliżanem. Na usprawiedliwienie Basicia można dodać, że jeszcze w sobotę przebywał na antypdach, gdzie jego reprezentacja walczyła z Australią w Pucharze Davisa. Wczesna porażka w Sofii będzie miała dla Bośniaka bardzo przykre konsekwencje. Z jego konta ubędzie aż 250 punktów, co poskutuje spadkiem o ponad 60 pozycji. W najlepszym przypadku Basić będzie od poniedziałku 164. rakietą świata.

Lepiej z obroną dużej liczby punktów radzi sobie Marius Copil. Ubiegłoroczny finalista nie miał szczęścia i w 1. rundzie trafił na Stana Wawrinkę, ale podołał zadaniu i wygrał 3:6, 7:6(5), 6:4. W drugim secie od porażki dzieliły go tylko dwa punkty. 

Bardzo dobrze radzi sobie w Sofii również Daniel Brands, który przygodę z turniejem rozpoczął od eliminacji i pojedynku z Kamilem Majchrzakiem. 31-letni Niemiec nie tylko pokonał naszego reprezentanta, ale awansował do turnieju głównego. A w nim w 1. rundzie wygrał 7:6(7), 7:5 z rozstawionym z numerem pieć Nikołozem Basilaszwilim. Rywalem Brandsa w walce o ćwierćfinał będzie wspomniany już Martin Kliżan. 


Wyniki

Wybrane mecze 1. rundy:
Martin Kliżan (Słowacja) – Mirza Basić (Bośnia i Hercegowina) 6:0, 3:6, 6:2
Marius Copil (Rumunia) – Stan Wawrinka (Szwajcaria) 3:6, 7:6(5), 6:4
Daniel Brands (Niemcy) – Nikołoz Basilaszwili (Gruzja, 5) 7:6(7), 7:5

Spadek zamiast awansu – Polacy w tenisowej czwartej lidze

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Zeszłoroczne zwycięstwa z Bośnią i Hercegowiną, Zimbabwe oraz Rumunią nie zdały się na nic. Po reformie Pucharu Davisa Polacy nie tylko nie znaleźli się w Grupie I. Wygląda na to, że spadli do Grupy III…

To jest Kosmos – z pewnością mogą powiedzieć wszyscy, którzy śledzą losy polskiej reprezentacji w Pucharze Davisa. W zeszłym roku naszym tenisistom udało się przerwać serię porażek i wygrać trzy mecze z rzędu. Po pokonaniu Bośni i Hercegowiny, Zimbabwe oraz Rumunii do Polski przyszły nawet specjalne medale i gratulacje od ITF. Ale awansu do Grupy I nie będzie, a to nie koniec złych wieści.

Wszystkiemu jest winna właśnie spółka Kosmos i stojący za nią Gerard Pique, którzy odpowiedzialni są za reformę Pucharu Davisa. Turniej finałowy w listopadzie z udziałem osiemnastu drużyn ma więcej przeciwników niż zwolenników, najlepsi tenisiści na świecie raczej na pewno nie wybiorą się do Madrytu, lecz zmiany dotknęły nie tylko Grupy Światowej.

W grupach kontynentalnych zdecydowano się bowiem na branie pod uwagę jedynie rankingu narodów Davis Cup – a w nim ze względu na karę za nieregulaminową nawierzchnię z meczu z Argentyną (2016 rok) Polska zajmuje dalekie, 69. miejsce. Gdyby nie kara, nasza reprezentacja zajmowałaby 31. pozycję i była pewna gry w Grupie I, a nawet o włos od występu w play-offach o Grupę Światową.

Odwołanie się od decyzji ITF, podparte zeszłorocznymi wynikami sportowymi, nie przyniosło jednak skutku. Mało tego – okazało się, że nie tylko Polacy nie awansują do Grupy I, ale spadną nawet do Grupy III, a więc tenisowej czwartej ligi…

W Grupie I zagrają między innymi Bośniacy, których ograliśmy w zeszłym roku. Znajdą się tam także reprezentacje Czech, Szwecji, Austrii, Węgier, Szwajcarii, Portugalii, Słowacji, Białorusi, Ukrainy i Izraela. W Grupie II znaleźli się natomiast między innymi Rumuni i tenisiści z Zimbabwe, a także choćby Norwegowie, Egipcjanie czy Marokańczycy. Polskiej flagi próżno tam szukać…

Nasi tenisiści znajdą się więc w Grupie III i prawdopodobnie czeka ich podobny turniej z udziałem kilku lub kilkunastu reprezentacji, jaki w Fed Cupie rozgrywany jest obecnie w Zielonej Górze. Wszystko powinno wyjaśnić się ostatecznie jeszcze w tym miesiącu.

Puchar Federacji. Polska – Rosja. Rewanż nowego pokolenia

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: PZT

W pociągu o nazwie ,,Puchar Federacji” ponownie znaleźliśmy się w jednym przedziale z Rosją. Cztery lata temu spotkanie odbyło się jednak w Pendolino, a obecnie siedzimy ściśnięci w drugiej klasie pośpiesznego. Tyle właśnie kosztowało obie ekipy przeprowadzenie bolesnego, lecz koniecznego odmłodzenia kadry.

Cóż to się działo cztery lata temu… Mieliśmy niemal wszystko. Radość z pobytu w Grupie Światowej była ogromna, w końcu dopiero co do niej awansowaliśmy. Los nas nie oszczędzał i w pierwszej rundzie przydzielił Rosję. Początkowo opinie były różne, ale kiedy kapitan Anastazja Myskina odkryła karty, okazało się, że to najlepsze możliwe losowanie. Do Polski przyjechały dawno niewidziane nad Wisłą wielkie postaci białego sportu, Maria Szarapowa i Swietłana Kuzniecowa. Z naszej strony w pełnej gotowości były siostry Radwańskiej, więc kibice wiedzieli, czego się spodziewać i w liczbie kilkunastu tysięcy pojawili się w krakowskiej Tauron Arenie. Atmosfera była wspaniała, a wiara wśród fanów ubranych w biało-czerwone barwy tak duża, że aż chyba niespójna z rzeczywistymi możliwościami. Zabrakło tylko jednego. Zwycięstwa. Przegraliśmy 0:4.

Po liderkach zostały wspomnienia

W lutym 2015 roku było piekielnie trudno o zwycięstwo. Kilka słów w tym miejscu należy się Marii Szarapowej. Rosjanka przyjechała do Krakowa jako świeżo upieczona finalistka Australian Open i aktualna mistrzyni Rolanda Garrosa. Na korcie radziła sobie równie dobrze, co w biznesie – słodycze spod szyldu ,,Sugarpovej” wyprzedano w mgnieniu oka. Warto pamiętać, że wówczas była to jeszcze nieskazitelna Maria Szarapowa… My mieliśmy przygotowaną odpowiedź w postaci Agnieszki Radwańskiej. Liderki z prawdziwego zdarzenia. Była ,,ona” – czyli Agnieszka, i ,,reszta” – czyli Urszula Radwańska, Alicja Rosolska i Klaudia Jans-Ignacik. Mecz z Rosją był dla tej drużyny nagrodą za wcześniejsze lata ciężkiej i – co ważne – owocnej pracy, ale jednocześnie przededniem jej zmierzchu. Nasze reprezentantki ze szczytu schodziły osobno, w różnym tempie i okolicznościach. W drużynie narodowej ostała się jedynie Rosolska.

Tak się złożyło, że zarówno dla reprezentacji Polski, jak i dla reprezentacji Rosji rok 2015 był ostatnim na najwyższym poziomie. Co prawda sąsiadki ze wschodu, w przeciwieństwie do naszych reprezentantek, pozostały w Grupie Światowej na kolejny sezon, ale ich postawa była daleka od optymalnej. Spotkania z Holandią i Białorusią kończyły się dla ,,Sbornej” już po meczach singlowych. Później było jeszcze gorzej. W sezonach 2016-2018 reprezentantki Rosji wygrały jeden mecz, notując przy tym pięć porażek. Bilans Polek w tym okresie jest o wiele lepszy, jednak należy pamiętać, że rywalizowaliśmy na niższym poziomie. Wyciąganie wniosków na podstawie ostatnich zwycięstw i porażek obu zespołów wydaje się się więc kiepskim pomysłem.

Warto natomiast zajrzeć głębiej. Spróbować doszukać się przyczyn załamania u jednych i drugich. Wpadka dopingowa Szarapowej oraz problemy zdrowotne Radwańskiej i Kuzniecowej zmusiły kapitanów obydwu ekip do zmian w składzie, a dokładniej: odmłodzenia. W dwóch poprzednich sezonach żadnej z wymienionych zawodniczek nie widzieliśmy już w narodowych barwach. Ich miejsca zajęły młodsze: Magda Linette, Magdalena Fręch, Daria Kasatkina, Natalia Wichlancewa czy Anastazja Pawluczenkowa (w Krakowie zagrała tylko w deblu). Wydaje się jednak, że był to okres przejściowy, a nadzieje na lepsze jutro dopiero nadchodzą. Nazywają się…

Iga Świątek i Anastazja Potapowa

Obie z rocznika 2001. Obie wygrały juniorski Wimbledon. W obu płynie sportowa krew. Ojciec Igi to były wioślarz, olimpijczyk z Seulu. Z kolei babcia Potapowej to dawna trenerka kadry tenisowej Rosji. Na tym podobieństwa się nie kończą. Podczas ostatniego Australian Open obie poznały smak zwycięstwa w turnieju głównym Wielkiego Szlema. Eksperci wróżą nastolatkom wielkie kariery, a one co chwila im przytakują i jeszcze bardziej rozbudzają apetyty, pokonując coraz lepsze rywalki.

Pierwsze zwycięstwa w narodowych barwach mają już za sobą, teraz chcą stać się ważnymi punktami swoich drużyn. Pytanie brzmi: czy kapitanom starczy odwagi? Czy Dawid Celt i Igor Andriejew powierzą losy drużyn narodowych 17-latkom? Który z nich będzie mógł powiedzieć ,,kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana”, a który weźmie winę na siebie i powie, że ,,pośpiech jest złym doradcą”? Dobrze życzymy jednemu i drugiemu, ale mamy nadzieję, że to nasz szkoleniowiec ma lepszy pomysł na wprowadzenie wschodzącej gwiazdy do drużyny.

Wreszcie w domu

Jeśli marzymy o zwycięstwie nad Rosją, nie możemy jednak polegać wyłącznie na Idze Świątek. To banał, ale każda zawodniczka musi dać coś od siebie. Ważną funkcję będą pełnić najbardziej doświadczone w naszej drużynie Alicja Rosolska i Magda Linette. Jeśli one nie wytrzymają presji, złe emocje niemal na pewno udzielą się też młodszej części naszego zespołu.

Skorzystajmy z tego, że jesteśmy gospodarzami starcia. W Pucharze Federacji ma to wyjątkowe znaczenie. Gdy w zeszłym roku doszło do reformy Pucharu Davisa, znaczna część kibiców nie mogła uwierzyć, że ITF zabiera im wyjątkową otoczkę spotkań reprezentacyjnych. Żywo dopingująca publiczność to skrzydła, które potrafią unieść zespół wyjątkowo wysoko. – Nie ukrywam, że mnie i moim koleżankom z reprezentacji brakowało tego. Puchar Federacji pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych rozgrywany był w różnych, pięknych miastach na świecie, ale nie w Polsce – mówiła w wywiadzie dla naszego magazynu Katarzyna Nowak, prekursorka zawodowego tenisa w Polsce.

XXI wiek pod tym względem przyniósł zmiany na lepsze, ale do sytuacji wymarzonej wciąż daleko. W ostatnich dziesięciu latach Polki rozegrały tylko sześć meczów przed własną publicznością. Głód tenisa wśród kibiców powinien być więc wystarczająco duży. W Zielonej Górze wreszcie może zostać zaspokojony.

Z nadzieją i pokorą

Spotkanie z Rosją będzie istotne z jeszcze jednego powodu. Jak już zostało wspomniane, oba zespoły znajdują się w bardzo podobnym położeniu. Celt i Andriejew próbują otrząsnąć drużyny po serii niepowodzeń i z pomocą nowych nazwisk przywrócić je na szlak powrotny do Grupy Światowej. Kto wyjdzie zwycięsko z tego starcia, dostanie jasny sygnał, że zła karta może się za chwilę odwrócić.

Określenie naszego położenia to dla nas poczucie nadziei, ale też lekcja pokory. Tylko naiwni mogą wierzyć, że mając w składzie niesamowicie utalentowaną, ale wciąż jeszcze niedoświadczoną dziewczynę i kilka innych solidnych tenisistek, tenisowa elita kłania się przed nami w pas i zaprasza w swoje progi. Składowych, które prowadzą do końcowego sukcesu, jest o wiele więcej.

– Zarówno ja, jak i Agnieszka Radwańska kilka lat pracowałyśmy ze swoimi drużynami, by grać w Grupie Światowej. Pokonywałyśmy kolejne etapy, aby móc zagrać w ćwierćfinałach. Do tego potrzebna jest duża cierpliwość, determinacja, wiara w siebie oraz bardzo dobra atmosfera w drużynie – wylicza Katarzyna Nowak.

Wydaje się, że swoisty ,,starter pack" już posiadamy. Czas postawić pierwszy krok i wyruszyć w daleką podróż. Przez Rosję do Grupy Światowej!

Kolejna zmiana w kalendarzu imprez. Adelajda zastąpi Sydney

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Ostatnie dni obifitują w informacje dotyczące roszad w kalendarzach turniejów ATP i WTA. Jak się okazało, zmiany nie ominą również ,,australijskiej" części sezonu. Najlepsi zawodnicy i zawodniczki przeniosą się z Sydney do Adelajdy. 

Przenosiny turnieju do Adeljady mają ścisły związek z nowością od władz męskiego tenisa – turniejem ATP Cup. Zawody dla 24 reprezentacji rozgrywane będą na samym początku sezonu w trzech australijskich miejscowościach. Jednym z miast-gospodarzy będzie właśnie Sydney, dlatego podjęto decyzję o przeniesieniu imprez ATP i WTA w inne miejsce. Wybór padł na Adelajdę, rodzinne miasto Lleytona Hewitta. 

W latach 1974-2008 w Adelajdzie odbywał się turniej ATP. Na liście jego triumfatorów nie brakuje znanych nazwisk. Trofeum wznosili m.in. Novak Dżoković, Jim Courier czy Goran Ivanisević. Jeszcze bardziej imponująco wygląda lista zwycięzców imprezy w Sydney. Jej historia sięga bowiem 1885 roku. 

Co ciekawe, to już drugi turniej usunięty z kalendarza w ostatnim czasie, w którym triumfowała Agnieszka Radwańska. Tutaj informowaliśmy o końcu imprezy w New Haven. 

Natomiast w Cordobie toczy się aktualnie pierwsza edycja imprezy Cordoba Open, która zastąpiła w kalendarzu ATP Ecuador Open rozgrywaną w Quito. Więcej informacji na temat nowego turnieju znajdziecie w tym miejscu. 

ATP Montpellier. Matkowski i Oswald wyszli z opresji

/ Szymon Frąckiewicz , źródło: własne, foto: Peter Figura

Marcin Matkowski i Philipp Oswald awansowali do ćwierćfinału turnieju gry podwójnej w Montpellier. Polsko-austriacki duet pokonał 2:6, 6:1, 10:2 Belgów Steve’a Darcisa i Davida Goffina.

Spotkanie pierwszej rundy turnieju na południu Francji nie rozpoczęło się dobrze dla Matkowskiego i Oswalda. W pierwszym secie to Darcis i Goffin wyraźnie dominowali. Belgowie skutecznie serwowali, podczas gdy Polak i Austriak mieli spore problemy w tym elemencie gry. Nie dziwi więc, że belgijski duet zwyciężył w secie otwarcia aż 6-2.

Druga odsłona meczu przebiegała już pod dyktando Matkowskiego i Oswalda. Choć mieli tylko 48% skuteczności pierwszego podania, nie pozwolili rywalom na przełamanie, gdyż skuteczny były ich drugie serwisy. Tymczasem Darcis i Goffin byli znacznie mniej skuteczni, niż w pierwszej partii. Tym razem Belgowie zdołali wygrać zaledwie jednego gema.

Decydujący super tie-break przypominał w swym przebiegu raczej drugą partię. Rozpędzeni Matkowski i Oswald oddali rywalom tylko dwa punkty, dzięki czemu mogli cieszyć się z awansu do ćwierćfinału.

O awans do półfinału polsko-austriacka para powalczy z turniejowymi ,,jedynkami", Ivanem Dodigiem i Edouardem Roger-Vasselinem lub Denisem Kudlą i Andreasem Miesem. 


Wyniki

Pierwsza runda debla
M. Matkowski, P. Oswald (Polska, Austria) – S. Darcis, D. Goffin (Belgia) 2-6, 6-1, 10-2

Montpellier. Gulbis za mocny dla Hurkacza

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz w tym sezonie wciąż pozostaje bez zwycięstwa w turnieju głównego cyklu ATP. W Montpellier lepszy w dwóch setach okazał się Ernests Gulbis. Łotysz zwyciężył 6:4, 7:6(5).

Po zaskakująco krótkiej przygodzie z challengerem w Quimper, gdzie Hubert Hurkacz przegrał w singlu już w trzeciej rundzie, wrocławianin pozostał we Francji. Przeniósł się do Montpellier, gdzie tym razem rywalizował już w zawodach głównego cyklu ATP. W pierwszej rundzie trafił na Ernestsa Gulbisa.

Łotysz to tenisista, który od dawna świetne występy przeplata seriami porażek. W meczu z Hurkaczem dość szybko przejął jednak inicjatywę. Co prawda Polak miał break pointa już w drugim gemie, lecz Gulbis zażegnał niebezpieczeństwo, a przy stanie 2:2 sam wywalczył pierwsze przełamanie.

W ósmym gemie Łotyszowi przydarzył się słabszy moment i nasz tenisista odrobił straty. Niestety, po chwili znów Gulbis miał przewagę breaka – choć Hurkacz prowadził 30-0, to rywal zdobył kolejne cztery punkty, wykorzystując słabszy serwis wrocławianina. Niedługo później było już po secie, a Łotysz zwyciężył 6:4.

W drugiej odsłonie nie mieliśmy ani jednego przełamania, lecz to Gulbis był zdecydowanie bliższy zdobycia przewagi – miał cztery break pointy, ale w kluczowym momencie Hurkacza ratowało podanie. Przy serwisie rywala gra toczyła się czasem na przewagi, Polak nie miał jednak ani jednej szansy na przełamanie.

O wszystkim zdecydował więc tiebreak. Nasz tenisista lepiej rozpoczął tę rozgrywkę i prowadził już 4-1. Niestety, po zmianie stron Gulbis najpierw odrobił straty, a od stanu 4-5 wygrał trzy kolejne piłki i zwyciężył w całym meczu 6:4, 7:6(5). W drugiej rundzie Łotysza czeka mecz z Radu Albotem lub Philippem Kohlschreiberem.

Hurkacz przeniesie się natomiast do Rotterdamu. Aby zagrać w turnieju głównym, będzie musiał najpierw przejść przez dwustopniowe eliminacje.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Ernests Gulbis (Łotwa) – Hubert Hurkacz (Polska) 6:4, 7:6(5)

Cordoba – nowość w kalendarzu ATP

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Do tej pory na początku lutego tenisiści rywalizowali w Quito. Jednak turniej w stolicy Ekwadoru upadł. A od tego sezonu do kalendarza ATP wchodzi Cordoba Open. Jest to zarazem pierwszy turniej w tym roku na mączce.

Już w sierpniu było wiadomo, że swoje istnienie zakończy turniej Ecuador Open rozgrywany w Quito. W stolicy Ekwadoru tenisiści rywalizowali od 2015 roku. Początkowo trzy edycje z rzędu wygrywał Victor Estella Burgos. Natomiast w ostatniej jak się okazało triumfował Roberto Carballes Baena. Głównym powodem wycofania się z kalendarza jest trudna sytuacja ekonomiczna w kraju i duże problemy ze znalezieniem sponsorów.

W tym roku na miejsce upadłego turnieju wchodzi Cordoba Open. Już dziś zadebiutował on w ATP Word Tour wraz ze startem pierwszej rundy. Zmagania w argentyńskim mieście mają rangę ATP 250 i są pierwszym turniejem rozgrywanym na mączce.

Do Cordoby przyjechało wielu bardzo dobrych zawodników. Najwyżej rozstawionym zawodnikiem będzie Fabio Fognini. Oprócz Włocha wystąpią m.in. Marco Cecchinato, Diego Schwartzman oraz Pablo Carreno Busta. Jak łatwo zauważyć są to tenisiści, którzy bardzo lubią ceglaną nawierzchnię.

Za zawodnikami są już kwalifikacje, które przebrnęli Facudno Bagnis, Alessandro Giannessi, Pedro Cachin oraz Andrej Martin. Do tego lucku loserem okazał się być Paolo Lorezni, który zastąpił Pedro Sousę. Portugalczyk wycofał się z rozgrywki w Cordobie.

Pierwszymi zawodnikami z awansem do drugiej rundy w głównej drabince zostali Lorenzo Sonego, Aljaż Bedene i Pedro Cachin.

Turniej w Cordobie potrwa do niedzieli, 10 lutego. Pula nagród wynosi ponad 527 tys. Dolarów.
 

Puchar Federacji. Poznaliśmy plan gier. Bardzo ważny mecz już w środę

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Reprezentantki Polski są już w Zielonej Górze i szykują się do meczów z Dunkami i Rosjankami w ramach Pucharu Federacji. Tylko triumfatorki grupowych zmagań wciąż będą miały szansę awansować do fazy play-off o awans do II Grupy Światowej. 

W dniach 6-9 lutego zostanie rozegrany w Zielonej Górze turniej Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji. Znamy już szczegółowy plan rywalizacji. Polki w środę zagrają z Rosjankami, a w piątek z Dunkami. Oba spotkania rozpoczną się o godzinie 16. Biorąc pod uwagę, że w Zielonej Górze nie wystąpi Caroline Wozniacki, kluczowe będzie najprawdopodobniej starcie naszych reprezentnatek z Rosjankami.

""

Równolegle będzie toczyć się rywalizacja w Grupie B, gdzie znalazły się reprezentacje Ukrainy, Szwecji, Estonii i Bułgarii. Zwyciężczynie obydwu grup zmierzą się ze sobą w finale. Triumfatorki całego turnieju będą o krok od awansu do II Grupy Światowej, czyli zaplecza elity. Do pełni szczęście będzie brakowało zwycięstwa w barażu.