W 2024 roku Draper osiągnął pierwszy półfinał Wielkiego Szlema, zdobył dwa tytuły ATP – w tym triumf w turnieju Vienna Open – i zakończył sezon jako lider brytyjskiego tenisa, zajmując 15. miejsce w rankingu ATP. Osiągnięcia te były efektem ciężkiej pracy, konsekwencji oraz istotnej zmiany podejścia po trudnym okresie kontuzji. Teraz mówi, co okazało się kluczowe w jego przemianie.

Od problemów do sukcesów

Brytyjczyk przyznaje, że na początku swojej kariery brakowało mu profesjonalnego podejścia. Przełom nastąpił po kontuzji barku, której doznał w 2023 roku. To wydarzenie zmusiło go do przewartościowania swojego podejścia do sportu i życia. – Zrozumiałem, że muszę stać się bardziej dojrzały i niezależny – wyznaje tenisista. Wprowadzenie rygorystycznych treningów, zmiana nawyków żywieniowych oraz większy nacisk na regenerację szybko zaczęły przynosić efekty. Draper odniósł swoje największe jak dotąd zwycięstwo, triumfując w turnieju Vienna Open – jego pierwszym tytule rangi ATP 500.

– Kiedy byłem młodszy, nie miałem zbyt wiele mentalności do pracy — mówi Draper, który 22 grudnia kończy 23 lata. Kiedy jesteś młody, wkraczasz w świat tenisa i tak naprawdę nie wiesz, o co w tym wszystkim chodzi. To brutalna zmiana, ponieważ zdajesz sobie sprawę, że jeśli chcesz być dobry, musisz dojrzeć i stać się dorosłym, gdy masz 20 lat. Nie chciałem ciężko pracować i poświęcać się (…). Nie chciałem robić wszystkiego, co jest konieczne. 

Rok pełen wyzwań

Na korcie Draper zaprezentował dojrzałą grę, wyróżniając się potężnymi uderzeniami i znakomitą kondycją fizyczną. Chociaż wyniki robiły wrażenie, droga do nich była pełna wyzwań. Kontuzje, takie jak ta po Wimbledonie, były trudnym testem, ale również szansą na wzmocnienie mentalne. – Wtedy właśnie dotarło do mnie, że naprawdę muszę się zmienić – mówi. Jestem bardzo, bardzo dumny z tego, jak wziąłem się za siebie, żeby naprawdę być innym i teraz to procentuje.

Sezon 2024 obfitował w ważne momenty, ale nie obyło się bez trudności, takich jak porażki w trzech setach czy kontrowersje w meczu z Felixem Auger-Aliassime’em w Cincinnati. W tamtym meczu sędzia nie zauważył podwójnego odbicia, co wywołało falę krytyki w mediach społecznościowych. Draper przyznał później, że nie był pewien sytuacji, i podkreślił, że przyzwyczaja się do presji opinii publicznej. Według niego na nieprzychylne komentarze w Internecie nie ma innego wyjścia, jak po prostu ignorować je:

– To jest na każdym meczu, czy wygrywasz, czy przegrywasz, dostajesz setki wiadomości od ludzi i nie możesz tego powstrzymać (…). Jeśli obecnie przegram mecz, po prostu wejdź na moje konto na Instagramie – prawdopodobnie zobaczysz około 100 wiadomości z emotikonami klaunów, wężami i tym wszystkim. Nie możesz tego kontrolować.

Zmiany, zmiany, zmiany…

Oprócz sukcesów sportowych Draper dokonał ważnych zmian w życiu prywatnym. Zaczął gotować, a o radę w tej kwestii radził się samego Jannika Sinnera. W tym roku przeprowadził się również do własnego mieszkania i spróbował nowych rzeczy. Dzięki temu zyskał większą niezależność i znalazł balans między kortem a życiem poza nim. – Jestem dużo spokojniejszy – mówi. Mam dużo większą wiarę w mój tenis i moje życie poza kortem. To trudne, gdy jest się młodym graczem. Jesteś tak zajęty grą w tenisa, że ​​twoje [osobiste] życie jest jakby zawieszone. Ale zrozumiałem, że trzeba zachować równowagę. W Londynie mogę trenować, ale mam też własne miejsce. Czuję się bardzo zadowolony z wielu rzeczy i po prostu stałem się bardziej sobą.

Otworzyły się przed nim również nowe możliwości. Dzień po tym, jak wziął udział w Pucharze Davisa, Brytyjczyk siedział w pierwszym rzędzie na pokazie mody Burberry London Fashion Week:
– Ludzie mówią: »Och, ma kontrakt modela« czy coś takiego. Ja naprawdę nie mam. Zrobiłem parę rzeczy tu i tam.

Cele na nowy rok

Dla Drapera celem dalej pozostaje utrzymanie konsekwencji w grze. Po zwycięstwie w Wiedniu, zastanawiając się nad swoimi planami na nadchodzący sezon, bez wahania wskazał dwa wybitne nazwiska. Draper ma nadzieję, że w 2025 roku uda mu się dogonić takich zawodników jak Jannik Sinner i Carlos Alcaraz, jednocześnie rywalizując o największe tytuły. Jego rozwój na korcie i poza nim pokazuje, że te ambitne cele są w jego zasięgu.

Najwyższą pozycję w historii w rankingu narodów ITF zajmuje reprezentacja Polski kobiet. To efekt wyniku, jaki podopieczne Dawida Celta uzyskały w listopadzie podczas turnieju finałowego Billie Jean King Cup.

Podczas tegorocznych finałów rozgrywanych w Maladze polskie tenisistki na czele z Igą Świątek dotarły do 1/2 finału. W meczu półfinałowym Biało-czerwone musiały uznać wyższość reprezentantek Włoch, które ostatecznie sięgnęły po tytuł mistrzowski. Dla drużyny, która wystąpiła w składzie – Iga Świątek, Magda Linette, Magdalena Fręch, Katarzyna Kawa oraz Maja Chwalińska – był to najlepszy rezultat uzyskany w tej imprezie.

Taki wynik sprawił, że reprezentacja Polski zanotowała awans w najnowszym notowaniu rankingu narodów ITF. Polskie tenisistki przesunęły się z dziewiątej na siódmą pozycję. Ostatnio tak wysoko polskie tenisistki były klasyfikowane dokładnie dziesięć lat temu. W 2014 był to efekt zwycięstwa 3:2 nas Hiszpanią. Ówczesna wygrana nad zawodniczkami z Półwyspu Iberyjskiego dała Polkom awans do Grupy Światowej Pucharu Federacji. Tak wówczas nazywały się żeńskie rozgrywki drużyn narodowych w tenisie.

Katarzyna Kawa to tenisistka, która może być najbardziej zadowolona z pierwszego grudniowego notowania rankingu WTA. Bardzo dobry występ w Buenos Aires dał zawodniczce z Krynicy Zdroju spory awans w zestawieniu najlepszych tenisistek świata.

Sezon tenisowy kobiet dobiegł już niemal końca. Obecnie rozgrywane są jedynie turnieje niższej rangi. To tam niżej klasyfikowane zawodniczki szukają punktowych okazji, aby zapewnić sobie awans w rankingu. Bardzo dobry tydzień ma za sobą Katarzyna Kawa. Polka podczas turnieju WTA 125 w Buenos Aires dotarła do finału. Taki rezultat sprawił, że kryniczanka przesunęła się w górę notowania o pięćdziesiąt pozycji i jest obecnie 247. rakietą świata.

Nie zmieniły się miejsca Polek wyżej notowanych od Katarzyny Kawy. Wiceliderką rankingu wciąż pozostaje Iga Świątek. W top 50 mamy jeszcze dwie nasze reprezentantki. Magdalena Fręch to zawodniczka numer 25. na świecie, a Magda Linette klasyfikowana jest na pozycji 38.

Finały Pucharu Davisa w przyszłym roku przeniosą się na Półwysep Apeniński. Międzynarodowa Federacja Tenisowa ogłosiła, że trzy najbliższe edycje turnieju będą gościły Włochy. W poniedziałek wylosowano także pary pierwszej rundy przyszłorocznych rozgrywek.

W ostatnich latach listopadową imprezę rozgrywano w Hiszpanii. Pod koniec 2025 roku losy „tenisowego Pucharu Świata” rozstrzygną się natomiast w Bolonii. Włosi oficjalnie będą gospodarzami finałów do 2027 roku. David Haggerty nie krył radości z faktu przenosin – Cieszymy się, że będziemy mogli współpracować z Włoską Federacją Tenisową przy organizacji finałów Pucharu Davisa. Włochy mają bogatą tenisową historię i udowodnili wcześniej zdolność do organizowania światowych wydarzeń sportowych – powiedział prezydent ITF. – Jesteśmy przekonani, że w ciągu najbliższych trzech lat możemy przenieść Puchar Davisa na jeszcze wyższy poziom, zapewniając niezapomniane wrażenia zarówno zawodnikom, jak i kibicom – dodał.

– Jesteśmy podekscytowani, że zostaliśmy wybrani na gospodarzy i z niecierpliwością czekamy na powitanie najlepszych drużyn na świecie w naszym kraju w listopadzie przyszłego roku i przez kolejne trzy lata. (…) FITP będzie opierać się na dziedzictwie Włoch w tych zawodach, ściśle współpracując z ITF, aby zapewnić spektakularne wydarzenie dla fanów, a także zbudować jeszcze lepszą przyszłość dla drużynowego tenisa – stwierdził natomiast Angelo Binaghi, prezydent Włoskiej Federacji Tenisowej

Kilka godzin przed oficjalnym ogłoszeniem „La Gazetta dello Sport” informowała, że turniej ma gościć w Italii aż do 2030 roku. Oznaczałoby to, że we Włoszech rozgrywanoby zarówno ATP Finals jak i finały Pucharu Davisa przez sześć najbliższych sezonów.

Oprócz informacji o wyborze gospodarza kolejnych finałów, w poniedziałek w Londynie odbyło się także losowanie pierwszej rundy przyszłorocznych rozgrywek. Kolejna edycja Pucharu Davisa będzie miała zmieniony format. Pierwsza faza odbędzie się na przełomie stycznia i lutego. Została już rozlosowana cała drabinka, na podstawie której zwycięzcy zmierzą się we wrześniowych meczach o wejście do finałów. Włosi, ponieważ zostali ich gospodarzami, mają zagwarantowany udział w listopadowej imprezie. Z kolei Holendrzy, czyli finaliści tegorocznej edycji, w pierwszej rundzie mają wolny los. Najciekawiej zapowiadającymi się pojedynkami będą starcia Wielkiej Brytanii z Japonią, Norwegii z Argentyną, Hiszpanii ze Szwajcarią, czy Serbii z Danią. Interesująco ułożyła się drabinka. Serbowie i Hiszpanie w przypadku wygrania zimowych meczów zmierzą się ze sobą we wrześniu. Oznaczałoby to potencjalne stracie Novaka Dżokovicia z Carlosem Alcarazem. Wszystkie pary oraz pełna drabinka do zobaczenia TUTAJ.

Urszula Radwańska przegrała w pierwszej rundzie turnieju ITF o puli nagród 35 tysięcy dolarów we włoskiej miejscowości Ortisei. Rywalką Polki była Justyna Mikulskyte. Nasza tenisistka grała z Litwinką dotychczas raz. W ubiegłym roku 33-latka z Polski pokonała pięć lat młodszą rywalkę w turnieju tej samej kategorii w Calgary.

Dwukrotnie w inauguracyjnej partii przewagę przełamania zdobywała Mikulskyte. Dwa razy również nasza tenisistka zdołała stratę odrobić. Wydawało się, że wszystko zmierza w stronę tie-breaka. Niestety w przedostatnim gemie Litwinka wywalczyła decydujące przełamanie i chwilę później, już przy swoim podaniu skończyła seta przy pomocy pierwszej piłki setowej.

Druga partia rozpoczęła się niezbyt fortunnie dla naszej tenisistki. Radwańska już w pierwszym gemie serwisowym straciła swoje podanie i chwilę później musiała bronić się przed kolejną stratą. Na szczęście w szóstym gemie Polka wykorzystała drugiego breaka, przełamała Mikulskyte i wyrównała na 3:3. Od tego momentu gra toczyła się zgodnie z regułą własnego podania i wydawało się, że o losie tego seta zdecyduje tie-break. Niestety w końcówce Polka została przełamana do zera.

W kolejnym gemie serwowała Mikulskyte. Radwańska obroniła dwie piłki meczowe, ale przy trzeciej nie mogła już wiele zrobić i to tenisistka z Litwy powalczy w drugiej rundzie z Vittorią Paganetti lub Jekateriną Owczarenko.

Wyniki

I runda gry pojedynczej

Justyna Mikulskyte (Litwa, 1) – Urszula Radwańska (Polska) 6:4, 7:5

Juan Martin del Potro rozegrał ostatni oficjalny mecz w 2022 roku. Pierwszego grudnia tego roku wybitny tenisista wystąpił jednak w spotkaniu towarzyskim, w którym jego rywalem był Novak Dżoković. Argentyńczyk i Serb udzielili wywiadów po tym wzruszającym wydarzeniu.

Kariera sportowa Juana Martina del Potro była naznaczona wielkimi sukcesami i poważnymi urazami. Gracz z Tandil wygrał US Open i wiele innych turniejów niższej rangi, ale – przez przewlekłe kontuzje – był zmuszony przedwcześnie zakończyć przygodę z zawodowymi rozgrywkami.

Tenisista wciąż czuje niedosyt, związany z tymi okolicznościami, dlatego nie wystarczyło mu pożegnanie sprzed dwóch lat z Buenos Aires. W ostatnich dniach Juan zaprosił zatem do stolicy Argentyny swojego dobrego kolegę – Novaka Dżokovicia i jeszcze raz pokazał się swoim rodakom na korcie.

W pierwszym secie – wynikiem 6:4 – triumfował Argentyńczyk. Potem do zawodników – na kilka gemów – dołączyły Gisela Dulko i Gabriela Sabatini, z którymi tenisiści stworzyli pary mikstowe.

https://twitter.com/telefe/status/1863354402548900069

Po powrocie do formuły singlowej del Potro wygrał także drugą partię pojedynku, ale liczyły się głównie dobra zabawa oraz docenienie i przypomnienie wielkiego dorobku sportowego bohatera dnia. Dżoković wręczył 36-latkowi pamiątkowy puchar i nie szczędził mu miłych słów:

– Ten dzień jest dla Juana. To czas celebracji jego osiągnięć i cieszenia się jego grą. To skromny i świetny człowiek. Brawa dla niego i dla publiczności. „Delpo” świetnie serwował i zagrał bardzo dobrze po tak długiej przerwie. Ma za sobą mnóstwo problemów, ale dziś byłem radosny, odbierając jego trudne podania. Wciąż nie mam na nie recepty (śmiech) – mówił po hiszpańsku Serb.

-Towarzyszy mi dziś wiele emocji i cieszę się, że mogłem być tu z wami i zagrać z moim przyjacielem. Znamy się od dawna, ale w ostatnich latach stał mi się szczególnie bliski. Na korcie walczyliśmy zawzięcie, ale bardzo go szanuję. Nie ma chyba osoby, która by go nie lubiła. W moim kraju bardzo cenimy ludzi z wielkim sercem, a Juan je ma. Jest przykładem dla każdego i to jego największa wygrana. Ważne, by podziękować również jego rodzinie, która go wspiera i pomogła mu stać się takim człowiekiem.

https://twitter.com/telefe/status/1863359370249097601

Kilka słów – przed i po meczu – powiedział również del Potro:

– Jestem z siebie dumny, bo zdobyłem kilka dużych tytułów w erze „Wielkiej Trójki”. Oni są jak z innej galaktyki, a Novak wygrał w tenisie wszystko. Jest jedyny w swoim rodzaju, a jego wyniki zapiszą się w historii. Ja mogę spojrzeć na własną gablotę z pucharami i powiedzieć, że kilka im podkradłem (śmiech).

– Dziękuję Novakowi, który zgodził się tu przyjechać oraz innym sportowcom, którzy przesłali mi dziś gratulacje. Dziękuję też rodzinie i przyjaciołom, którzy wspierali mnie od małego i mnie ukształtowali. Wspominam również fanów. Wasza miłość latami napełniała moją duszę.

– Zakończyłem dziś karierę w wymarzony sposób. Teraz płaczę, ale obiecuje wam, że będę szczęśliwy. Jestem wam wdzięczny za te wszystkie lata. Do zobaczenia wkrótce!

Juan Martin del Potro wygrał łącznie 22 tytuły rangi ATP i był trzecim zawodnikiem rankingu.