Dzień: 2023-07-08

Łatwych przepraw w trzeciej rundzie Wimbledonu nie miał zarówno Carlos Alcaraz, jak i Daniił Miedwiediew. Obaj tenisiści stoczyli trudne, lecz zwycięskie pojedynki, które trwały cztery sety.

Carlos Alcaraz ma za sobą najtrudniejszy mecz w tegorocznej edycji Wimbledonu. Rywalem lidera światowego rankingu był Nicolas Jarry, który na Korcie Centralnym zaprezentował się z bardzo dobrej strony. Pierwszy set był wyrównany, ale jedno przełamanie w końcówce zadecydowało o zwycięstwie Hiszpana.

Spotkanie się jednak rozkręcało, a za idealne potwierdzenie tych słów można uznać drugą partię. W niej obaj zawodnicy prezentowali bardzo wysoki poziom, a zwieńczeniem tego etapu meczu był tie-break, w którym reprezentant Chile najpierw obronił piłkę setową, a następnie zdołał przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść i na tablicy wyników był remis 1-1.

Gdy po trzeciej partii — wygranej przez Carlitosa 6:3 — wydawało się już, że rozstawiony z „jedynką” 20-latek opanował sytuację na korcie, jego rywal wciąż nie przestawał oddawać niczego za darmo. Początek kolejnej odsłony tego spotkania miał znakomity, ponieważ wyszedł na prowadzenie 3:0. Alcaraz pokazał jednak wielką klasę, gdyż od stanu 1:4 zaczął grać zdecydowanie lepiej i zamknął mecz w czterech setach, wygrywając 6:3, 6:7(6), 6:3, 7:5.

Czterosetową przeprawę w trzeciej rundzie Wimbledonu miał również Daniił Miedwiediew, czyli turniejowa „trójka”. 27-letni tenisista przegrał pierwszego seta z Węgrem Martonem Fucsovicsem, lecz na nic więcej nie pozwolił już swojemu przeciwnikowi. Mistrz US Open z 2021 roku zameldował się więc w najlepszej szesnastce turnieju.

Awans do 1/8 finału wywalczyli także: Stefanos Tsitsipas, Jirzi Leheczka i Christopher Eubanks. Grek pokonał w trzech setach Laszlo Dżere, Czech w pięciu partiach Tommy’ego Paula, natomiast Amerykanin rozegrał trzy zwycięskie tie-breaki w starciu z Christopherem O’Connellem.

Wyniki

Trzecia runda gry pojedynczej mężczyzn:

Carlos Alcaraz (Hiszpania, 1) – Nicolas Jarry (Chile, 25) 6:3, 6:7(6), 6:3, 7:5

Daniił Miedwiediew (3) – Marton Fucsovics (Węgry) 4:6, 6:3, 6:4, 6:4

Stefanos Tsitsipas (Grecja, 5) – Laszlo Dżere (Serbia) 6:4, 7:6(5), 6:4

Jirzi Leheczka (Czechy) – Tommy Paul (USA, 16) 6:2, 7:6(2), 6:7(5), 6:7(9), 6:2

Christopher Eubanks (USA) – Christopher O’Connell (Australia) 7:6(5), 7:6(3), 7:6(2)

Iga Świątek i Hubert Hurkacz powalczą w niedzielę o awans do 1/4 finału w rywalizacji singlowej na Wimbledonie. Liderka światowego rankingu zmierzy się z Belindą Bencić, a rywalem półfinalisty imprezy z 2021 roku będzie Novak Dżoković. Już wiadomo kiedy dokładnie nasi tenisiści powalczy o kolejne zwycięstwa na londyńskiej trawie.

Najlepszym wynikiem w karierze czterokrotnej mistrzyni wielkoszlemowej podczas trzeciej w sezonie lewy Wielkiego Szlema jest 1/8 finału. W niedzielę raszynianka spróbuje poprawić ten wynik. A jej mecz ze złotą medalistką olimpijską zaplanowano na korcie centralnym. Panie wejdą do gry w drugim meczu na głównej arenie przy Church Road. Niedzielne zmagania rozpoczną się od meczu Aleksandra Bublika i Andrieja Rublowa, których mecz zaplanowano na 14:30 A tuz po nich do gry wejdą Polka i Szwajcarka.

Jednak polscy kibice, którzy w niedzielne popołudnie zasiądą na trybunach kortu centralnego, po zakończeniu spotkania Igi Świątek i Belindy Bencić, będą mieli okazje by zobaczyć jeszcze jedno spotkanie z udziałem naszego reprezentanta. O awans do ćwierćfinału powalczy Hubert Hurkacz z Novakiem Dżokoviciem.

Po piątkowej porażce w singlu, Magda Linette grająca z Amerykanką Bernardą Perą, zwyciężyła w pierwszej rundzie debla na londyńskich kortach. Bez większych trudności pokonały parę polsko-niemiecką, Katarzynę Piter i Tatjanę Marię.

Linette i Pera weszły w mecz bardzo pewnie, nie tracąc punktu przy swoim podaniu. Zawodniczki miały szansę na szybkie przełamanie serwisu rywalek i ostatecznie udało się to Marii i Piter w kolejnym gemie przy słabym serwisie Pery. Polka i Amerykanka wykorzystały jednak błędy przeciwniczek i doprowadziły do wyrównania. Od tego momentu, grały coraz bardziej agresywnie, wywierając presję na  parze polsko-niemieckiej. Po ponownym przełamaniu podania rywalek, Linette i Pera zamknęły seta wynikiem 6:3.

Początek drugiej partii spotkania był wyrównany. Zawodniczki pilnowały swoich podań, jednak w piątym gemie, Polka i Amerykanka wyszły na prowadzenie wykorzystując już pierwszy break point. Przy stanie 5:3, Piter i Maria broniły aż pięciu piłek meczowych, jednak ostatecznie nie poradziły sobie z naciskiem ze strony przeciwniczek, przegrywając w spotkanie w dwóch setach.

W kolejnej rundzie, Magda Linette i Bernarda Pera zmierzą się z niżej notowaną, brytyjską parą Maią Lumsden i Naikthą Bains.

Wyniki

M.Linette, B.Pera (Polska, USA) – K.Piter, T.Maria (Polska, Niemcy) – 6:3, 6:3

Rywalizacja na kortach Wimbledonu trwa w najlepsze. Chęć powrotu na światowe korty ogłosił zawodnik, który jeszcze nie tak dawno był o jedno zwycięstwo od wielkoszlemowego triumfu na londyńskiej trawie. Informacje o występie w rozpoczynającym się niedługo turnieju WTA 250 w Newport ogłosił Kevin Anderson.

Jednym z głównych faworytów do triumfu w tegorocznej edycji Wimbledonu jest Novak Dżoković. Serb ma na swym koncie już siedem tytuł mistrzowskich zdobytych na kortach przy Church Road. Po jeden z nich sięgnął w 2018, a jego rywalem w finale był wówczas tenisista z RPA. Był to drugi w ciągu niespełna roku finał jednej z najważniejszych imprez w sezonie zawodnika z Johannesburga. Niespełna rok wcześniej rywalizował w finale na US Open.

W maju 2022 roku Anderson ogłosił zakończenie kariery. Jednak na emeryturze nie wytrzymał zbyt długo. Siedmiokrotny mistrz imprez głównego cyklu właśnie ogłosił swój powrót. Do rywalizacji wróci w miejscu, gdzie świętował ostatni sukces na zawodowych kortach.

– Jestem podekscytowany, że w Newport wrócę do rozgrywek. Zwycięstwo w tym turnieju w 2021 roku było dla mnie wyjątkowym momentem. Nie mogłem znaleźć lepszego miejsca na powrót – poinformował były piąty tenisista świata.

W rozmowie z portalem ATP tenisista z RPA opowiedział jak do tego doszło, że zdecydował się na to by wrócić do Touru. – Nie planowałem powrotu. Ale kilka miesięcy temu znów zacząłem odbijać i naprawdę mi się to podobało. Z moim ciałem było coraz lepiej. A to, co robiłem z piłką tenisową, było dla mnie ekscytujące i sprawiło, że zapragnąłem rzucić sobie wyzwanie – rozwinął temat swego powrotu Anderson.

Imprezę w Newport zaplanowano w dniach 17-23. lipca. Tytułu mistrzowskiego będzie bronić Maxime Cressy.

Z Wimbledonem jest tak, że albo się go kocha i akceptuje z całym dobrodziejstwem inwentarza, albo nie znosi i chce się zabetonować po ostatnie źdźbło trawy. Narzekają tenisiści – chętniej po porażce niż wygranym meczu, krytykują kibice – najczęściej ci, którzy jeszcze tu nie byli.

Jeden z polskich fanów, nieznajomy z Twittera, poskarżył się na kolejkę. Pewnie chciałby się wyspać i godzinkę, może dwie przed pierwszym meczem podejść do kasy i od razu kupić bilet. Otóż, panie kolego, ta kolejka to instytucja. Słowo ją opisujące już dawno przestało być rzeczownikiem pospolitym, jakąś tam the queue. Awans do rangi rzeczownika własnego – The Queue – był absolutnie uzasadniony. W tej, nie bójmy się przesady, Kolejce stoi się z dumą. W tej Kolejce obowiązują zasady spisane i przez wszystkich przestrzegane.

The Queue zaczyna się wieczorem po drugiej stronie Wimbledon Church Road, a kończy rano przy okienku kasowym. Wielu chętnych ustawia się w niej już przed południem poprzedniego dnia, chociaż Queue Cards wydawane są dopiero kilka godzin później. Na kartach wydrukowana jest data i numer – data mówi, na który dzień można kupić bilet, a numer wyznacza miejsce w kolejce. Dzięki temu nie powtórzy się tu scena z „Misia”, że ktoś ma numerek 74, tylko w kiblu był.

W internetach można też przeczytać ironiczne uwagi, że mają dach, ale z niego nie korzystają. Otóż korzystają, kiedy synoptycy nie pozostawiają wyboru. Dziś, to jest w sobotę, oba dachy są od rana zasunięte, bo – cytując wimbledońskiego klasyka – deszcz, gdy już zacznie padać, będzie miał „skłonność do kontynuacji”. The Championships nie są turniejem halowym, więc – jeśli to tylko możliwe – organizatorzy chcą, by grano pod gołym niebem. A że niebo nie zawsze chce współpracować, to czekają, aż zacznie.

Jeśli ja miałbym się do czegoś przyczepić, to tylko do skasowania wolnej niedzieli w połowie turnieju. W zeszłym roku życie towarzyskie osób pracujących przy turnieju zostało z tego powodu mocno ograniczone, ale to zawsze da się jakoś nadrobić. Najbardziej żal drugiego poniedziałku, kiedy odbywały się wszystkie mecze czwartej rundy singla kobiet i mężczyzn. To był akurat taki poniedziałek, który naprawdę dał się lubić.

Hubert Hurkacz w świetnym stylu zameldował się w czwartej rundzie Wimbledonu. W trzech meczach nie stracił ani jednego seta, imponował serwisem i pewnie awansował do następnej rundy, w której zmierzy się z Novakiem Dżokoviciem.

To był bardzo udany pierwszy tydzień na kortach All England Club w wykonaniu Huberta Hurkacza. Nasz tenisista bez straty seta znalazł się w najlepszej szesnastce turnieju. – Wygranie trzech meczów bez straty seta pomaga pod względem fizycznym. Jest więcej czasu na relaks, na to, aby być jeszcze świeższym psychicznie i gotowym do kolejnych spotkań – przyznał.

W piątek po południu, po wygranej 7:6(4) 6:4 6:4 nad Włochem Lorenzo Musettim, jako pierwszy w stawce zameldował się w czwartej rundzie turnieju mężczyzn.

– Ogromnie się cieszę z kolejnego zwycięstwa na Wimbledonie. Ponownie będę tutaj grał w czwartej rundzie. Myślę, że to był bardzo solidny mecz z mojej strony. Grałem dobre woleje, wywierałem na nim presję. Jak dotąd w tym turnieju bardzo dobrze serwowałem. Dzisiaj rywal miał też problem przy moim drugim podaniu. Nie było jednak łatwo grać przeciwko niemu, ma niesamowite ręce i zagrał dużo świetnych passing shotów – powiedział Hubert Hurkacz po piątkowym starciu.

Warto odnotować, że Polak jest obecnie liderem wśród tenisistów pod względem liczby zaserwowanych asów w 2023 roku. Choć nie kryje zadowolenia z tego, jak w tej chwili funkcjonuje jego podanie, ambitnie liczy na jeszcze lepszą formę serwisową w drugiej części sezonu.

– Od paru lat cały czas pracujemy nad serwisem, aby te statystyki były coraz lepsze, więc cieszę się, że w tym roku są niezłe. Wydaje mi się jednak, że w poprzednim sezonie udawało mi się dzięki serwisowi wygrywać jeszcze więcej trudnych gemów. Czemu jednak nie zacząć właśnie od tego turnieju lepszej passy serwisowej w tym sezonie? – stwierdził najlepszy polski tenisista, który w tegorocznej edycji Wimbledonu jeszcze ani razu nie przegrał gema przy własnym podaniu.

O ćwierćfinał Wimbledonu Hubert Hurkacz powalczy z Novakiem Dżokoviciem. To nie będzie ich pierwszy pojedynek na tych kortach. W 2019 roku spotkali się w trzeciej rundzie, wtedy lepszy w czterech setach był Serb.

– Patrząc na statystyki jest tak naprawdę najlepszym zawodnikiem w historii, niesamowicie trudno gra się przeciwko niemu. Trawa jest jednak moją ulubioną nawierzchnią, więc to mi na pewno pomaga. Dobrze się czuję na kortach Wimbledonu – zaznaczył półfinalista imprezy sprzed dwóch lat.

Dżoković nie pozostał dłużny. Po zwycięstwie nad Stanem Wawrinką, w wywiadzie pomeczowym powiedział:

– Hubert jest specjalistą od gry na kortach trawiastych, ma bardzo potężny serwis. Jego ramiona są bardzo długie, więc gdy jest przy siatce, nie wiadomo, jak go minąć. Jest bardzo trudnym rywalem, pokonał tutaj Rogera na korcie centralnym dwa lata temu, więc wie, jak grać ważne mecze. Skupiam się w pełni na tym następnym wyzwaniu – podkreślił Serb.

Druga runda Wimbledonu nie była do końca szczęśliwa dla brytyjskich fanów męskiego tenisa. Swój mecz w tej fazie wygrał co prawda Liam Broady, ale z zawodami pożegnali się dwaj inni znani reprezentanci gospodarzy.

W piątek kibice białego sportu mogli obejrzeć na kortach All England Clubu między innymi potyczki z udziałem Andy’ego Murraya i Camerona Norriego. Porażka doświadczonego Szkota z rozstawionym z „piątką” Stefanosem Tsitsipasem nie mogła być traktowana jako duże zaskoczenie, ale inaczej było w przypadku przegranej gracza z Johannesburga.

Norrie zajmuje obecnie trzynastą lokatę w rankingu ATP i jest najwyżej klasyfikowanym graczem ze Zjednoczonego Królestwa. Rozstawienie i znajomość miejscowych kortów, sprawiały, że wielu rodaków oczekiwało dobrego występu 27-latka. Niestety dla samego zainteresowanego i jego sympatyków, jego przygoda z Wimbledonem skończyła się już na drugiej rundzie, a tenisistą, który pokonał Brytyjczyka, był Christopher Eubanks.

Pojedynek między panami był zacięty, ale ostatecznie Amerykanin triumfował w nim dość pewnie, w czterech setach. Po spotkaniu tenisista z Atlanty był bardzo zadowolony z osiągniętego wyniku i przekazał dziennikarzom następujące słowa:

– To największe zwycięstwo w mojej karierze. Jeśli wziąć pod uwagę gdzie grałem i z kim, właśnie tak należy to określić. Nie mam co do tego wątpliwości. Wcześniej mówiłem, że nie przepadam za trawą, ale teraz jestem już innym człowiekiem. Pokochałem tę nawierzchnię – podkreślił.

Norrie, ze zrozumiałych względów, był w zupełnie innym nastroju. W rozmowie z mediami zawodnik nie krył rozczarowania, ale potrafił docenić dobrą postawę rywala:

– Chrisowi należą się gratulacje, zagrał niesamowicie. Znakomicie serwował, szedł do przodu, uderzał piłkę z potężną mocą i niemal nie popełniał błędów. Był dużo lepszy, a ja nie potrafiłem wejść w mecz tak, jak chciałem.

– Nie czułem piłki zbyt dobrze, ale walczyłem z całych sił. Jednocześnie mój rywal był bardzo pewny siebie i po prostu świetny. Zasłużył na tą wygraną i właśnie to mu powiedziałem. Na korcie wszystko układało się po jego myśli, niewiele było w moich rękach. Robiłem, co mogłem, ale to było za mało – stwierdził Norrie.

W kolejnej rundzie Wimbledonu Christopher Eubanks zmierzy się z Christopherem O’ Connellem z Australii. Amerykanin może czuć się pewnie – poza pokonaniem Norriego wywalczył bowiem niedawno swój pierwszy tytuł rangi ATP. Zawodnik był najlepszy na Majorce, a impreza była rozgrywana na kortach trawiastych.

Novak Dżoković pokonał Stana Wawrinkę w ostatnim piątkowym meczu trzeciej rundy na korcie centralnym Wimbledonu i to on będzie rywalem Huberta Hurkacza w niedzielnym meczu 1/8 finału. Serb podobnie jak Polak nie przegrał jeszcze seta w tegorocznej edycji londyńskiego turnieju. Pierwsze straty zanotował z kolei Jannik Sinner, a gospodarze nie mają już swego przedstawiciela w rywalizacji singlowej panów.

Mecz Stefanosa Tsitsipasa z Andy’m Murray’em był najważniejszym piątkowym pojedynkiem dla miejscowych kibiców. W czwartek panowie musieli zejść z kortu z powodu późnej pory. Na tablicy widniał wówczas wynik 2:1 w setach dla Szkota. Niecałe 24 godziny później dwie kolejne odsłony wygrał Ateńczyk i to ostatecznie on zapewnił sobie miejsce w kolejnej rundzie.

Po dwóch spotkaniach panów, wcześniej na głównej arenie walczyli Carlos Alcaraz i Alexandre Muller, na kort wyszła Iga Świątek i Petra Martić. Zwycięstwem ten pojedynek zakończyła nasza reprezentantka i przyszła kolej na ostatni mecz. Zmierzyli się w nim dwaj wielkoszlemowi mistrzowie – 23-krotny triumfator najważniejszych imprez w sezonie Novak Dżoković i trzykrotny triumfator turniejów Wielkiego Szlema Stan Wawrinka. Obrońca tytułu nie chciał ryzykować przeniesienia spotkania na drugi dzień i w trzech setach załatwił sobie awans do czwartej rundy. Jest to jego 21. wygrana nad Szwajcarem w 27. spotkaniu.

– Stan był dwa punkty od tego, aby przenieść mecz na kolejny dzień. Wychodząc na kort wiedzieliśmy, że by spotkanie zakończyło się tego samego dnia, któryś z nas musi wygrać je bez straty seta. Dwa pierwsze sety wyglądały dla mnie bardzo dobrze. W trzeciej odsłonie przeciwnik podniósł nieco swój poziom. Ostatecznie udało się zakończyć spotkanie po trzech odsłonach – skomentował przebieg spotkania obrońca tytułu, który w kolejnej rundzie skrzyżuje rakietę z Hubertem Hurkaczem.

Podobnie jak belgardczyk, dwie pierwsze rundy bez straty seta przebrnął Jannik Sinner. W piątkowym meczu trzeciej rundy przegrał partię otwarcia z Quentinem Halysem. Kolejne trzy odsłony należały już jednak do niego i jest o jedno zwycięstwo od wyrównania swego najlepszego wyniku na kortach Wimbledonu, czyli zeszłorocznego ćwierćfinału. W meczu 1/8 finału Włoch zmierzy się z Danielem Elahim Galanem. Kolumbijczyk po pięciosetowym boju pokonał Mikaela Ymera i po raz pierwszy w karierze awansował do czwartej rundy turnieju wielkoszlemowego.

Po tym jak z rywalizacją pożegnał się Andy Murray, ostatnim reprezentantem gospodarzy w imprezie był Lliam Broady. Sensacyjny pogromca Caspera Ruuda, który do turnieju przystąpił dzięki dzikiej karcie, przegrał z Denisem Shapovalovem. Dla Brytyjczyka trzecia runda Wimbledonu to wyrównanie najlepszego wyniku w imprezach Wielkiego Szlema w karierze. Również w 1/16 finału pożegnał się turniejem przed rokiem w Londynie.

Wyniki

Druga runda:

Carlos Alcaraz (Hiszpania, 1) – Alexandre Muller (Francja) 6:4, 7:6(2), 6:3

Novak Dżoković (Serbia, 2) – Stan Wawrinka (Szwajcaria) 6:3, 6:1, 7:6(5)

Daniił Miedwiediew (3) – Adrian Mannarino (Francja) 6:3, 6:3, 7:6(5)

Stefanos Tsitsipas (Grecja, 5) – Andy Murray (Wielka Brytania) 7:6(3), 6:7(2), 4:6, 7:6(3), 6:4

Holger Rune (Norwegia, 6) – Roberto Carballes Baena (Hiszpania) 6:3, 7:6(3), 6:4

Andriej Rublow (7) – David Goffin (Belgia) 6:3, 6:7(6), 7:6(5), 6:2

Jannik Sinner (Włochy, 8) – Quentin Halys (Francja) 3:6, 6:2, 6:3, 6:4

Christoper Eubanks (USA) – Cameron Norrie (Wielka Brytania, 12) 6:3, 3:6, 6:2, 7:6(3)

Mateo Berrettini (Włochy) – Alex de Minaur (Australia, 15) 6:3, 6:4, 6;4

Alexander Zverev (Niemcy, 19) – Yosuke Watanuki (Japonia) 6:4, 5:7, 6:2, 6:2

Alexander Bublik (Kazachstan, 23) – Maximilian Marterer (Niemcy) 6:4, 6:1, 7:6(4)

Nicolas Jarry (Chile, 25) – Jason Kubler (Australia) 7:5, 5:7, 6:3, 6:4

Marton Fucsovics (Węgry) – Marcos Giron (USA) 7:6(2),6:3, 4:6, 6:4

Denis Shapovalov (Kanada, 26) – Liam Broady (Wielka Brytania) 4:6, 6:2, 7:5, 7:5

Alejandro Davidovich-Fokina (Hiszpania, 31) – Bottic Van De Zandschulp (Holandia) 6:1, 2:6, 6:4, 6:3

Roman Safiullin – Gudio Pella (Argentyna) 7:6(1), 6:4, 6:0

Christopher O’Connell (Australia) – Jiry Vesely (Czechy) 6:3, 7:5, 6:4

Daniel Elahi Galan (Kolumbia) – Mikael Ymer (Szwecja) 6:2, 6:7(2), 7:6(5), 3:6, 6:1

O Polsce i Polakach w BBC1 mówiono od rana. O Idze Świątek można było dłużej, ale okoliczności nie sprzyjały. Zresztą sama tenisistka zrobiła niewiele, aby telewizja musiała przerwać program albo poświęcić jej czerwony lub chociaż żółty pasek. 6:2, 7:5 z Petrą Martić nie nosiło żadnych znamion niespodzianki.

W porze śniadaniowej w studiu pojawiło się kilku reprezentantów Anglii w ampfutbolu. Jeden z nich zwrócił uwagę, że ta dyscyplina jest w Wielkiej Brytanii niedoceniana, ledwo niezauważana, nie to, co na przykład w Polsce. Kilka minut później stacja nadała kolejny minireportaż z Hartlepool, gdzie właśnie odbywa się zlot (spływ?) żaglowców z całego świata. Akurat przyszła kolej na kapitana i troje załogantów jednego z polskich jachtów. Wszyscy zaimponowali świetną angielszczyzną.

O Idze Świątek BBC nie mogła nie wspomnieć, ale – poza relacją bezpośrednią – poświęciła jej tylko tyle czasu, ile to niezbędne do poinformowania o zwycięstwie liderki rankingu WTA. Niemal całą uwagę w skrótach wydarzeń dnia, co było oczywiście do przewidzenia, przykuł Andy Murray. Łatwo sobie wyobrazić, co by się działo w tutejszych mediach dziś i jutro – aż do kolejnego występu Szkota. Sir Andy odpadł, ale należną – nie z powodu urodzenia, lecz zasług – porcję ochów i achów i tak odebrał.

Po nim i Stefanosie Tsitsipasie przyszła kolej na Igę Świątek i Petrę Martić. Wydawało się, że na poziomie kortu i trybunach więcej ludzi ma na szyi identyfikatory niż bilety zapisane w telefonie. W Loży Królewskiej widać było więcej kapeluszy pozostawionych na krzesełkach niż noszących je głów nawet niekoronowanych. Frekwencja na widowni, nie oszukujmy tych, którzy meczu nie widzieli, eufemistycznie nie zachwycała.

Kto nie widział, ten nie ma też czego żałować. To był mecz z gatunku „kolejny dzień w biurze”. Świątek odfajkowała go tak, jakby miała zarezerwowany stolik w restauracji albo jeszcze przed snem zamierzała obejrzeć pojedynek Novaka Dźokovicia ze Stanem Wawrinką. Kibice zdołali już ochłonąć po meczu Szkota z Grekiem i nieco się posilić, więc pod koniec spotkania Polki z Chorwatką zaczęli wracać na trybuny.

W samą porę, bo z wieczornych skrótów w telewizji mogliby nie dowiedzieć się wszystkiego.